Ειδικότερα, η εταιρεία ενημέρωσε πως κάθε βράδυ από τις 12 τα μεσάνυχτα έως τις 6 το πρωί αναλαμβάνει την μετακίνηση, με αυτοκίνητο της εταιρείας, στην κατοικία οποίας κοπέλας νιώσει κίνδυνο ή κάποια ύποπτη κίνηση στον περιβάλλον χώρο, με απόλυτη ασφάλεια χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση.
Η πρόταση της εταιρείας αφορά την περιοχή του Βόλου και όπως τόνισε ο ιδιοκτήτης της εταιρείας, Χάρης Μισαηλίδης, αυτή η κίνηση δεν έγινε για διαφημιστικούς λόγους.
«Στο Βόλο έχουν γίνει διάφορα περιστατικά. Πήραμε αυτή την πρωτοβουλία σαν εταιρεία και η μεταφορά θα γίνεται αφιλοκερδώς. Θα υπάρχουν ανοιχτά δύο τηλέφωνα και εκεί μπορεί να καλεί όποια κοπέλα νιώσει κίνδυνο ή ανασφάλεια», ανέφερε ο κ. Μισαηλίδης στον Alpha.
Με το όνομα 40/41 και καταγωγή την Πάτρα ικανοποιεί και τους πιο απαιτητικούς
Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Ελλήνων Παραγωγών Αποσταγμάτων Αλκοολούχων Ποτών στην Ελλάδα παράγονται κυρίως ποτά όπως το ούζο, το τσίπουρο, η τσικουδιά, το Μεταξά, λικέρ όπως Μαστίχα Χίου, τεντούρα, κίτρο Νάξου, κουμ κουάτ, μπράντυ και ρακόμελο.
Σε μια συζήτηση αναρωτιόμασταν αν υπάρχουν άλλου είδους ποτά που να παράγονται στην Ελλάδα, έως ότου πληροφορηθήκαμε την ύπαρξη ελληνικής βότκα!
Το όνομα αυτής 40/41. Διαβάζοντας περισσότερα μάθαμε πως παράγεται στοοινοπνευματοποιείο Β.Γ. Σπηλιόπουλος που βρίσκεται στην Πάτρα, ιδρύθηκε το 1895 (!) και είναι ένα από τα πρώτα αποστακτήρια που έχουν συσταθεί στην Ευρώπη.
Η εταιρεία εξελίχθηκε από μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση σε μια σύγχρονη καινοτόμα εταιρεία που συνεχίζει να επενδύει σε νέες τεχνολογίες και να επεκτείνεται. Το 2013 σηματοδοτείται μια καινούργια προσθήκη: η βότκα 40/41!
Δοκιμάζοντας τη βότκα 40/41 νιώθουμε πως αφήνει μια γλυκιά επίγευση στο τέλος. Στο site αναφέρεται πως η γεύση είναι απαλή, φίνα και βελούδινη, ενώ για το άρωμα ότι περιλαμβάνει τόνους μελιού, βανίλιας και γιασεμιού, πράγμα όχι εύκολα αναγνωρίσιμο για εμάς τους μη-γνώστες.
Πάντως αρκετοί barman προτιμούν (εκτός από σκέτη με πάγο) να τη χρησιμοποιούν και σε cocktails, οπότε αυτοί κάτι περισσότερο γνωρίζουν.
Φυσικά και υπάρχει η σχετική επεξήγηση της ονομασίας που προκαλεί απορία: Η βότκα 40/41 πήρε το όνομα της από τις κολώνες απόσταξης με τους κωδικούς αριθμούς 40 και 41.
Οι αποστακτικές αυτές κολώνες είναι οι δυο τελικές από τις έξι που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία παραγωγής και δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για τη βότκα 40/41.
Η μοναδικότητα στις κολώνες αυτές βρίσκεται στον ειδικό σχεδιασμό τους και στην εξειδικευμένη τεχνοτροπία κατασκευής τους, στοιχεία που συμβάλουν στη δημιουργία ενός αγνού αποστάγματος.
Ως fun fact αναφέρεται επίσης ότι μετά από ατελείωτες συναντήσεις και ψηφοφορίες για τα πιθανά ονόματα, το όνομα 40/41 εμπνεύστηκε κάποιος κοιτώντας το οινοπνευματοποιείο από την πλαγιά ενός βουνού του Παναχαϊκού πάνω σε ποδήλατο!
Στο siteαναφέρονται αναλυτικά οι κάβες που μπορεί κάποιος να βρει τη βότκα 40/41. Επίσης διατίθεται στα super market Θανόπουλος, ενώ εντάσσεται όλο και σε περισσότερες λίστες bars και clubs.
Στη σελίδα στο Facebook ενημερωνόμαστε για τα parties και events που διοργανώνει ή συμμετέχει η βότκα 40/41. *Σύντομα αναμένεται να κυκλοφορήσει στην αγορά από την Β.Γ. Σπηλιόπουλος και το πρώτο Ελληνικό gin!
Θα ονομάζεται Blue Bay Dry Gin και από ότι μάθαμε θα έχει ως βάση του το φυτό juniper σε συνδυασμό με κάρδαμο, ελληνικά εσπεριδοειδή και ένα μυστικό συστατικό.
Όλα του τα συστατικά συνδυασμένα με εξαιρετική αρμονία του χαρίζουν μία τόσο δεμένη γεύση με φρουτώδη και έντονα αρώματα. Ανυπομονούμε να το δοκιμάσουμε!
Στο μπαλκόνι της ή στην ταράτσα βγήκε η γνωστή γυμνάστρια και αποφάσισε να επιδοθεί σε ξυλουργικές εργασίες με το ηλεκτρικό της τρυπάνι στο χέρι και ύφος Κόναν ο Βάρβαρος.
Ο λόγος για την Χριστίνα Πάζιου, η οποία παρά το χειρωνακτικό της εργασίας της δεν ξεχνά τον ζουζουνιάρικο εαυτό της και φορά ένα σούπερ κοντό σορτσάκι με σιθρού τοπ.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Ναύπακτο. Τίποτα δε μου έλειπε όταν ήμουν μικρή. Και εγώ και τα αδέλφια μου τα είχαμε όλα. Μόνο ίσως ο πατέρας μου που τον χάσαμε νωρίς, αλλά είχαμε τον τρόπο μας. Το 1957 τελείωσα δασκάλα και το 1960 ήρθα στο ίδρυμα στη Λαμία.
Ήμουν 22,5 χρονών κορίτσι. Είχα μεγαλώσει κοντά στο κατηχητικό και ο πνευματικός μου με καθοδήγησε να έρθω στο ίδρυμα όπου ζητούσαν διευθύντρια. Ξέρω, ακούγεται περίεργο στην εποχή μας, αλλά τότε έτσι ήταν η υπακοή στον πνευματικό μας. Η μάνα μου δεν ήθελε με τίποτα να φύγω.” Τι πας να κάνεις;” μου έλεγε και με ρωτούσε συνέχεια τι μου λείπει. Δεν μπορούσε να καταλάβει πως έπρεπε να το κάνω. Νόμιζε πως θα χαθώ και θα πάω στράφι. Για μια χρονιά είχα υπογράψει στην αρχή, αλλά μετά δεν μπορούσα να αφήσω τα κορίτσια μου. Δεν καταλάβαινε πως για μένα η προσφορά ήταν πιο σημαντική από το να κάνω οικογένεια και τις φιλοδοξίες. Σε μια μικρή κοινωνία που όλοι ξέραν πως τα είχαμε όλα, την έπιαναν και της έλεγαν πού το στέλνεις το κορίτσι.
Είχε πεισμώσει πολύ και δεν μου το συγχώρεσε ποτέ. Δεν μου ξαναμίλησε. Δεν με πήρε ποτέ τηλέφωνο και ούτε ποτέ ήρθε να με δει. Ένα χρόνο μετά πέθανε. Την έσκασα. Ήταν άρρωστη και δεν με πήρανε τα αδέλφια μου να μου το πουν. Με πήρε μια δασκάλα μου και πήρα δανεικά να πάω να την προλάβω. Λίγο πριν πεθάνει έφτασα σπίτι μας, της μίλησα και μου έδωσε την ευχή της. Νομίζω με συγχώρεσε. Κατάλαβε.
Πέτρινα χρόνια. Δύσκολα. Μπήκα κοριτσόπουλο εδώ μέσα και έμεινα μια ζωή. Πέρασα την πόρτα και δεν είχε τίποτα. Ένα παλιό σπίτι και 40 ορφανά χωρίς φαΐ. Επαρχία μεταπολεμικής Ελλάδας και μια φτωχή, κλειστή κοινωνία. Κολύμπι στα βαθιά. Τους τρεις πρώτους μήνες κλεινόμουν τις νύχτες σε ένα μπάνιο και έκλαιγα. Έλεγα δεν μπορώ να τα καταφέρω. Ήμουν εντελώς μόνη σε ένα μέρος με αγνώστους και καταστάσεις σκληρές. Ήμουν τόσο μικρή και έπρεπε να διευθύνω κάτι που δεν ήξερα. Υπήρχαν κορίτσια μεγαλύτερα από μένα. Πολλές φορές είπα να φύγω και να γυρίσω πίσω, αλλά πώς θα μπορούσα να αφήσω τα κορίτσια αυτά;
Νομίζω πως κουμάντο από τότε και μετά με έκανε ο Θεός. Αυτός κανόνιζε. Δέκα χρόνια πάλευαν να βάλω σειρά και να το κάνω αξιοπρεπές και βιώσιμο. Μετά κάπως ανασάναμε. Τώρα με τη κρίση και για εμάς όπως και για όλους είναι δύσκολα. Ποτέ όμως δεν άφησα τα κορίτσια να πεινάσουν. Πάντα μας αγκάλιαζαν και είχαμε φαγητό. Μακάρι να μπορούσα να προσφέρω και πιο πολλά στις ψυχές αυτές, αλλά εδώ κάνουμε εθελοντισμό. Δεν είμαστε υπάλληλοι. Αν και νομίζω τελικά πως το δόσιμο είναι πολύ σημαντικότερο όταν γίνεται από καρδιάς και όχι για ανταμοιβή.
H κυρία Βάγια Κόκκαλη από το Πολυδένδρι Δομοκού. Μια από τις σαράντα ορφανές που η Σταυρούλα Πελέκη συνάντησε το 1960 στο ορφανοτροφείο. Μεγάλωσε στο ίδρυμα, έφυγε το 1965 για να εργαστεί στον Άγιο Σάββα και επέστρεψε για να προσφέρει εθελοντικά. Σήμερα είναι 81 ετών, δεν έκανε οικογένεια και λέει πως εδώ είναι το σπίτι της – Φωτογραφία: Kωνσταντίνος Γεωργακόπουλος
Ποτέ μου δεν μετάνιωσα. Αισθάνομαι ο πιο πλήρης άνθρωπος του κόσμου. Μικρή ήθελα να γίνω νοσοκόμα. Να ταξιδεύω και να βοηθάω τραυματίες στον πόλεμο. Παιδικές φαντασιώσεις. Τελικά κοντά σε αυτό που ονειρευόμουν με έφερε η ζωή. 500 και πάνω κορίτσια περάσαν από εδώ όσο είμαι εγώ και τελικά νιώθω πως τίποτα δεν είναι σημαντικότερο από την αγάπη που έδωσα και εισέπραξα. Δεν είμαι η μάνα τους. Το ξέρω πολύ καλά. Με φωνάζουν μαμά και δε γυρνάω επίτηδες. Μετά μου λένε ” Κυρία γιατί δεν γυρνάτε;”
Τους λέω με ωραίο τρόπο πως δεν είμαι η μητέρα τους και πως καμιά γυναίκα δεν μπορεί να αναπληρώσει το κενό της μάνας που τις γέννησε. Εγώ βέβαια παιδιά δεν έκανα, αλλά νομίζω πως όλα τα παιδιά του ορφανοτροφείου τα αγάπησα σαν δικά μου. Μάνα τους αισθάνομαι, αλλά δεν μπορώ να κλέβω τον τίτλο από τις πραγματικές μητέρες. Καμιά φορά με μερικά είχα τέτοιο δέσιμο που νομίζω με κάλυψε σαν μάνα. Σαν άνθρωπος και εγώ είχα αδυναμίες, αλλά προσπαθούσα να κρατάω ισορροπίες και να μην τα ξεχωρίζω όσο δύσκολο και αν ήταν. Για μένα, όλες ίδιες.
Σκληρό πράμα η ορφάνια. Είδα πολύ πόνο στα 54 χρόνια που είμαι εδώ. Ψυχούλες βασανισμένες. Πώς να σκεφτώ εγώ πολυτέλειες και προσωπική ζωή; Εδώ είχα καινούρια οικογένεια συνέχεια. Περνούσαν τα χρόνια και δεν καταλάβαινα πώς. Άλλες έφευγαν, νέες ερχόντουσαν. Πώς να βάλω εγώ τον εαυτό μου πάνω από τα κορίτσια που είχαν χάσει τους γονείς τους; Νομίζω πως ακόμη πιο συγκλονιστικό από το θάνατο είναι η εγκατάλειψη. Τα παιδιά που τα παράτησαν και τα απαρνήθηκαν. Οι μάνες εκεί έξω και τα παιδιά εδώ μέσα. Αυτό ήταν πάντα το πιο δύσκολο. Ο πόνος του παιδιού που η μάνα το αρνήθηκε είναι από τα πράγματα που με ανατρίχιαζαν πάντα.
Παλιά τα κορίτσια τα μαθαίναμε μοδιστρική και όσες ήταν καλές μαθήτριες τις σπουδάζαμε. Το σταματήσαμε το μάθημα. Τι να γίνουν τώρα; Μοδίστρες; Κοιτάμε να τις κάνουμε φοιτήτριες και να τις σπουδάζουμε. Έχουμε πολλές φοιτήτριες. Ξέρεις κάτι όμως; Δεν θα με με νοιάξουν πια τόσο τα πτυχία. Να είναι ευτυχισμένες θέλω, να είναι καλοί άνθρωποι και να έχουν όσο πιο όμορφη ζωή γίνεται. Μέχρι να παντρευτούν θα τις έχω πάντα έννοια. Μετά λίγο ηρεμώ. Πάντα όμως κρατάω επαφές.
Έρχονται εδώ και με βλέπουν και εγώ τις παρακολουθώ. Μου φέρνουν τα παιδιά τους. Μερικά τα βαφτίζουν Σταυρούλα. Αν ήμουν αυστηρή; Δεν νομίζω! Μαλακή μου λέγαν πάντα πως ήμουν. Δεν ήταν και εύκολο. Είναι διπλή η ευθύνη να μεγαλώνεις και να φροντίζεις ορφανά παιδιά. Από τη μία τόσα πολλά κορίτσια που θα πρέπει να τα προφυλάξεις και να τα μεγαλώσεις ηθικά και από την άλλη ο κόσμος να αλλάζει και να πρέπει να τα κάνεις δυνατά για να τον αντιμετωπίσουν. Έχω περάσει τόση αγωνία…
Το πιο συγκλονιστικό που έζησα πρόσφατα ήταν το μωρό που βρέθηκε κοντά μας. Ένα πλάσμα έξι μηνών. Πρώτη φορά είχαμε τόσο μικρό παιδί εδώ μέσα. Τεράστια ευτυχία, αλλά και μεγάλη ευθύνη σε μια τόσο δύσκολη εποχή. Τώρα είναι 23 κορίτσια εδώ μέσα. Δύσκολα είναι, αλλά έχει ο Θεός. Δεν ξέρω τι θα γίνει όταν φύγω. Κάποιος θα βρεθεί ελπίζω. Όταν πεθάνω τους έχω πει δε με νοιάζει. Βάλτε με σε μια κουβέρτα και πετάξτε με. Απλά πριν, πέστε στα γόνατα και πείτε μια προσευχή για τη ψυχή μου.
Oρφανοτροφείο Θηλέων Λαμίας τηλ. 22310 22477 Για προσφορές και στήριξη: 582 – 002101 – 137154 / ΑLPHA BANK
Ολυμπιακοί Αγώνες 2024: Η Κυριακή Φιλιτσάκου βρέθηκε θετική σε ντόπινγκ – «Ουδέποτε έκανα χρήση»
Η Ελληνίδα αθλήτρια ζητεί την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης
Η Κυριακή Φιλιτσάκου είναι η αθλήτρια που βρέθηκε θετική σε έλεγχοντόπινγκ με την ίδια να ανακοινώνει την προπαραμονή της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων ότι το θετικόδείγμα που βρέθηκε είναιδικό της, αν και ακόμα η ΕΟΕ και ο ΣΕΓΑΣ δεν είχαν γνωστοποιήσει το όνομά της.
H 23χρονη βαδίστρια, έμεινε εκτός Ολυμπιακής ομάδας για τους Αγώνες του Παρισιού σύμφωνα με τον επίσημο οδηγό της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, ενώ ήταν κανονικά στην αποστολή, που αποτελούνταν αρχικά από 101μέλη. Πλέον, ωστόσο, τα μέλη της ελληνικής αποστολής είναι 100.
Η ίδια σε δήλωση που κάνει στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έχει κάνει χρήση οποιασδήποτε απαγορευμένηςουσίας και ζητεί την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης για να αποκατασταθεί το όνομά της.
Η δήλωση της Κυριακής Φιλτισάκου
«Με σεβασμό και πίστη στο ιδανικό της Δικαιοσύνης και στα ιδεώδη του αθλητισμού και της ευγενούς άμιλλας που υπηρετώ από μικρή σχετικώς με το θέμα του φερόμενου θετικού δείγματος σε έλεγχο ντόπινγκ που υποβλήθηκα πρόσφατα, επιθυμώ να πω τα εξής:
Ουδέποτε έκανα χρήση οποιασδήποτε απαγορευμένης ουσίας. Ειδικά δε τα τελευταία 4 χρόνια που βρίσκομαι στον κατάλογο των ελεγχόμενων αθλητών της διεθνούς ομοσπονδίας έχω υποβληθεί σε δεκάδες αιφνίδιους ελέγχους με αρνητικά αποτελέσματα.
Σε όλη τη διάρκεια της αθλητικής μου καριέρας βρισκόμουν πάντα στη διάθεση ειδικών και διεθνών φορέων για τη καταπολέμηση του Doping με μοναδικό γνώμονα να διευκολύνω τη διενέργεια οποιουδήποτε ελέγχου από τους ανωτέρω φορείς χωρίς να φέρω ποτέ προσκόμματα είτε να μου αποδοθεί έλλειψη συνεργασίας ή έστω ακούσια απουσία.
Για τη διατροφή μου κατά το διάστημα της προετοιμασίας μου για τους αγώνες έχω ακολουθήσει κατά γράμμα τις συμβουλές και εξιδεικευμένου επιστήμονα διατροφολόγου.
Έχοντας υποστεί τεράστιο ψυχολογικό σοκ από την αναπάντεχη αυτή εξέλιξη δεν μπορώ να προσδιορίσω ακόμα σε τι μπορεί να οφείλεται το ότι το δείγμα μου βρέθηκε θετικό σε συγκεκριμένη ουσία και με τη βοήθεια ειδικών συμβούλων και επιστημόνων αναζητάμε με αίσθημα ευθύνης και με επιστημονικά δεδομένα τις απαντήσεις που θα θέσουμε πάραυτα ενώπιων των αρμόδιων δικαιοδοτικών οργάνων.
Επιθυμώ την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης υπό συνθήκες απόλυτης διαφάνειας. Όλα τα στοιχεία σχετικά με τη διατροφή μου και την προετοιμασία μου θα τεθούν άμεσα στη διάθεση του αρμόδιου ελεγκτικού οργάνου με την προβλεπόμενη διαδικασία.
Θα συνεργαστώ με όλες μου τις δυνάμεις με τους αρμόδιους φορείς και τις ελεγκτικές αρχές και θέτω εαυτόν σε διάθεση των ελεγκτικών αρχών για οποιονδήποτε έλεγχο ή ανάλυση.
Με καθαρή συνείδηση και γνωρίζοντας ότι δεν έχω κάνει οτιδήποτε μεμπτό, είμαι βέβαιη ότι σύντομα θα λάμψει η αλήθεια και θα αποκατασταθεί το όνομά μου».
Η Ευλαμπία Ρέβη επέλεξε τον ΣΚΑΪ, αφήνοντας στον αέρα το Open λίγες ημέρες πριν την πρεμιέρα της εκπομπής “Τώρα Μαζί”.
Όπως διαβάζουμε στο ρεπορτάζ της Ναταλίας Ανδρικοπούλου για τη “Real Life”, η δημοσιογράφος υπέγραψε με το κανάλι του Φαλήρου συμβόλαιο διάρκειας ενός συν ενός χρόνου.
Το δημοσίευμα της εφημερίδας αναφέρει ότι η Ευλαμπία Ρέβη μετείχε κανονικά στη σύσκεψη της νέας ομάδας της εκπομπής “Τώρα Μαζί”, τη Δευτέρα. Την Τρίτη ενημέρωσε τη Διεύθυνση Ειδήσεων του Open για την απόφασή της να δεχτεί την πρόταση του ΣΚΑΪ.
Όσον αφορά την εκπομπή που θα παρουσιάσει, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι πρόκειται για μία καθημερινή ταξιδιωτική εκπομπή, που αποτελεί ιδέα και επιθυμία του προέδρου του σταθμού, του Γιάννη Αλαφούζου.
Στο πλευρό της Ευλαμπίας Ρέβη, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, θα βρεθεί ο Δημήτρης Γιαγτζόγλου, αφιχθείς από την ΕΡΤ.
Η νέα ταξιδιωτική εκπομπή θα θυμίζει την εκπομπή “Γυρίσματα” που παρουσίαζαν το 2009 ο Δημήτρης Γιαγτζόγλου και η Ράνια Τζίμα στον ΣΚΑΪ και θα γυρίζει όλη την Ελλάδα βγαίνοντας ζωντανά κάθε ημέρα από άλλη περιοχή.
Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον μπροστά στην αναβάθμιση των F-16 που διαθέτει, στο επίπεδο F-16 VIPER, μετά την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Λευκό Οίκο. Τη συμφωνία ανακοίνωσε πρώτος ο Ντόναλντ Τραμπ και το τελικό ύψος αγγίζει τα 2,4 δισ. δολάρια με την ελληνική πλευρά να τονίζει ότι για την Ελλάδα το κόστος είναι 1 δισ. δολάρια.
Τα F-16 VIPER είναι η τελευταία έκδοση του μαχητικού 4ης γενιάς που του δίνει την δυνατότητα να αντιμετωπίσει σχεδόν στα ίσια, μαχητικά 5ης γενιάς.
Συγκεκριμένα το F-16V ή Viper είναι η τελευταία έκδοση του αμερικανικής σχεδίασης και κατασκευής F-16 Fighting Falcon, μαχητικού 4ης γενιάς πολλαπλών ρόλων της Lockheed Martin. Το Viper ενσωματώνει πολύ προχωρημένες δυνατότητας ως μέρος ενός πακέτου αναβάθμισης ώστε τα F-16 να μπορούν να λειτουργούν μαζί με μαχητικά 5ης γενιάς όπως τα Stealth F-35 και F-22. Τα F-16V μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εξόντωση της αεράμυνας του εχθρού, για αποστολές αέρος-εδάφους και μάχες αέρος-αέρος.
Μπορεί επίσης να εκτελέσει αποστολές βαθιάς διείσδυσης και για αεροναυτικές επιχειρήσεις. Το αεροσκάφος αυτό κατέχει δυνατότητες εναέριας αλλαγής αποστολών και ρόλων και μπορεί να εντοπίσει και να παρακολουθεί στόχους δύσκολους στον εντοπισμό σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Επίσης μειώνει το λειτουργικό κόστος για του χρήστες. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα airforce-technology.com το F-16V αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά σε εναέριο σόου στην Σιγκαπούρη τον Φεβρουάριο του 2012.
Η διαμόρφωση Viper είναι διαθέσιμη τόσο σε νεότευκτα αεροσκάφη F-16 ή σαν συλλογή αναβάθμισης υπαρχόντων μαχητικών του τύπου αυτού. Η Lockheed Martin έλαβε ποσό 1,85 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την αναβάθμιση 145 μαχητικών F-16A/B Block 20 για την Ταιβάν τον Οκτώβριο του 2012, στην έκδοση VIPER. Ανάμεσα στις βελτιώσεις παρέχονται αναβαθμισμένος υπολογιστής αποστολής, ηλεκτρονικά συστήματα πτήσης τελευταίας τεχνολογίας και πολύχρωμες οθόνες με μεγάλη ανάλυση. Παρέχεται επίσης κράνος με ενσωματωμένα σκοπευτικά.
Στα VIPER υπάρχει αναβαθμισμένο σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών Link-16 και αναγνώρισης εχθρού ή φίλου. Διαθέτει επίσης ενσωματωμένο σύστημα ακριβείας GPS με αυτοματοποιημένο σύστημα αποφυγής σύγκρουσης στο έδαφος, που ειδοποιεί τον πιλότο όταν πετάει πολύ χαμηλά με μικρή ορατότητα.
Ανάμεσα στα οπλικά συστήματα που το F-16V είναι πύραυλοι αέρος-αέρος υπέρυθρης καθοδήγησης AIM-9 Sidewinder, Magic II και ASRAAM και μεγάλου βεληνεκούς με καθοδήγηση ραντάρ AIM-7, Sky Flash και AIM-120. Μπορεί επίσης να εκτοξεύσει τους πυραύλους με διευρυμένο «οπτικό πεδίο» AIM-9X, Python IV, AIM-132 ASRAAM και IRIS-T. Ειδικά για τον τελευταίο είναι πολύ σημαντικό πως ο πύραυλος αυτό κατασκευάζεται και στην Ελλάδα. Για στόχους στην θάλασσα μπορεί να «φορέσει» τους πυραύλους AGM-119/AGM-84/AGM-65G και τους AGM-65 Maverick για στόχους στο έδαφος.
Παράλληλα μπορεί να εκτοξεύσεις βόμβες καθοδηγούμενες με λέιζερ GBU-15 και διανομείς βομβιδίων. Το ισχυρό όπλο όμως του Viper είναι το ραντάρ AESA που το δίνει την δυνατότητα στοχοποίησης παντός καιρού με υψηλής ευκρίνειας απεικόνιση. Επίσης δίνει την δυνατότητα ταυτόχρονης απεικόνισης στόχων σε αέρα και έδαφος. Οι δυνατότητες του ραντάρ πολλαπλασιάζονται με το σκοπευτικό σύστημα Sniper. Ο κινητήρας Pratt & Whitney F100-PW-229 ή ο General Electric F110-GE-129 που μπορεί να χρησιμοποιήσει δίνουν μεγάλη ισχύ. Ο F100-PW-229 δίνει ώθηση 29,100 λιβρών ενώ ο F110-GE-129 δίνει ώθηση 29,500 λιβρών. Το αεροσκάφος μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα που φτάνει τα 2 Mach 2 και μπορεί να διανύσει φορτωμένο με οπλικά συστήματα αποστάσεις 1,740 ναυτικά μίλια.
Μέσα στην κατήφεια και τη μελαγχολία που όλοι βιώνουμε στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, έρχεται μία είδηση που διαφοροποιεί την καταστροφολογία των καθημερινών ειδήσεων….
Η είδηση αυτή που έρχεται να φωτίσει για λίγο τη μίζερη ζωή μας έρχεται από Έλληνες επιστήμονες, μεταξύ των οποίων μια ομάδα νέων ανθρώπων που κόντρα “στα κελεύσματα της δύσκολης εποχής” προχώρησαν μπροστά: αφορά στην πρώτη καθαρά ελληνική αποστολή στο διάστημα και στην πρώτη δοκιμή ενός νέου υλικού άνθρακα, του γραφενίου που δεν έχει σημαντικές εφαρμογές στη νανοτεχνολογία.
γιατί οι Έλληνες επιστήμονες το συνδύασαν με μια πρακτική εφαρμογή που έχει ιδιαίτερη σημασία για τη χώρα μας, πρωτοπόρο στη ναυτιλία διεθνώς.
Έτσι, οι ερευνητές μας σχεδίασαν δορυφόρο που στέλνει δεδομένα από το διάστημα με στόχο να παρακολουθούνται σε πραγματικό χρόνο τα ελληνικά εμπορικά πλοία βελτιώνοντας την ασφάλεια των πληρωμάτων και ελαχιστοποιώντας τα φαινόμενα πειρατείας.
Η είδηση αυτή, που δεν τονίστηκε καθόλου από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που όπως φαίνεται έχουν άλλους δείκτες αξιολόγησης της ειδήσεως, έρχεται στην πιο κατάλληλη στιγμή για να δώσει ελπίδα σε όλους τους Έλληνες.
Αυτοί οι 15 Έλληνες ερευνητές, που τους αξίζουν συγχαρητήρια, δείχνουν το δρόμο της πραγματικής αλλαγής και ανάπτυξης της χώρας.
Αν πραγματικά θέλουμε να πάρει θετική πορεία η χώρα, ένας μόνο δρόμος υπάρχει: η αφοσίωση στα ιδανικά και στη γνώση που παράγει καινοτομία, ο κόσμος των ιδεών των αρχαίων Ελλήνων που ακόμα και στις μέρες μας μας εκπλήσσει για την πρωτοπορία του κάθε φορά που η αρχαιολογική σκαπάνη φέρνει κάτι “νέο” στην επιφάνεια.
Επαμεινώνδας Πανάς – τ. Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Το επόμενο 48ωρο θεωρούν οι ιατροί του Ευαγγελισμού ιδιαίτερα κρίσιμο για την εξελιξη της υγείας της δικηγόρου κ. Αναστασίας Τσουκαλά που τραυματίσθηκε στο πόδι από φωτοβολίδα αναρχικών στα επεισόδια του Πολυτεχνείου το Σάββατο το βράδυ. Κι αυτό γιατί ελλοχεύει ο κίνδυνος ακρωτηριασμού.
Σύμφωνα με πληροφορίες επρόκειτο για ναυτικού τύπου φωτοβολίδα, η φλόγα της οποίας -δεν μπόρεσαν να την σβήσουν οι αστυνομικοί- προκάλεσε εσωτερικά εγκαύματα ενώ μέσα στο πόδι της φέρεται να άνοιξε και το μικρό «αλεξίπτωτο» που έχουν αυτού του τύπου οι φωτοβολίδες.
Η κ. Τσουκαλά είχε σπεύσει στο σημείο από ενδιαφερον για την πορεία των επεισοδίων και για τον κίνδυνο που θα μπορούσαν να διατρέξουν οι αναρχικοί. Η τραυματίας είναι νομικός εκπρόσωπος γνωστών αντιεξουσιαστών και μάλιστα είχε συμμετάσχει σε συνεντεύξεις Τύπου προκειμένου να δοθούν εκπαιδευτικές άδειες σε αναρχικούς που η δράσης τους είχε συσχετισθεί παλαιότερα με την «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς» ή με ληστείες στο Βελβεντό κλπ.
Η κ.Τσουκαλά είναι και σύμβουλος του Υπουργείου Δημόσιας Ταξης (είχε διοριστεί το 2016 αντιπρόεδρος του Κέντρου Μελετών Ασφάλειας (ΚΕΜΕΑ) του συγκεκριμένου υπουργείου) ενώ είχε προχωρήσει σε διαλέξεις στις σχολές της ΕΛΑΣ.
Παράλληλα έχει προχωρήσει σε δηλώσεις ότι «υπάρχει πολύ βεβαρημένο ιστορικό αυταρχισμού στους κόλπους της αστυνομίας, δεν έχει ποτέ συντελεστεί πραγματικά η λεγόμενη αποχουντοποίηση».
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κανένα κείμενο των αντιεξουσιαστών σχετικά με τον τραυματισμό της δικηγόρου.
Το περιστατικό αυτό παρακολουθεί και διερευνά με ιδιαίτερη προσοχή η ΕΛ.ΑΣ..
Ο κύκλος της κάνει λόγο για ένα ταλαιπωρημένο πλάσμα που ήρθε στην Ελλάδα για μία καλύτερη ζωή και τελικά βρέθηκε σφαγμένη – Δύο μοιραίες μαχαιριές στον λαιμό η αιτία θανάτου της Κουβανής τρανς
Το κουβάρι της υπόθεσης άγριας δολοφονίας της Κουβανής τρανς, η οποία βρέθηκε σφαγμένη, στο διαμέρισμά της, στον Άγιο Παντελεήμονα, το απόγευμα της Δευτέρας, προσπαθούν να ξετυλίξουν οι Αρχές, επικεντρώνοντας την έρευνά τους, στο κίνητρο που «όπλισε» το χέρι του δράστη.
Η σορός της 46χρονης τρανσέξουαλ εντοπίστηκε μέσα σε «λίμνη» αίματος, σε ισόγειο διαμέρισμα, στην οδό Φυλής και Μαγνησίας, ενώ τα τραύματα στο άψυχο σώμα της και συγκεκριμένα στο λαιμό, φέρεται να προκλήθηκαν από αιχμηρό αντικείμενο, πιθανότατα μαχαίρι. Η σπιτονοικοκυρά ήταν εκείνη που ήρθε αντιμέτωπη με το αποτρόπαιο θέαμα, καθώς την αναζητούσε για να εισπράξει το ενοίκιο και δεν την έβρισκε. Έτσι, ανησύχησε και χρησιμοποίησε τα δεύτερα κλειδιά που είχε, αντικρίζοντας τελικά την 46χρονη δολοφονημένη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο λόγος θανάτου είναι το αιμορραγικόσοκ. Το θύμα έφερε πολλά τραύματα στο κεφάλι και φαίνεται πως οι δύο μαχαιριές στον λαιμό ήταν οι μοιραίες. Επίσης, ήταν χτυπημένη και στην πλάτη έχοντας σημάδια που μοιάζουν με χαρακιές ή μαστιγώματα και το σενάριο της πάλης φαντάζει ολοένα και πιο πιθανό. Το δεδομένο είναι πάντως πως ο θάνατός της ήταν βασανιστικός.
Το «αντίο» από τους φίλους της
Άτομα που γνώριζαν το θύμα κάνουν λόγο για ένα ταλαιπωρημένο άτομο, που ήρθε από την Κούβα στην Ελλάδα πριν από τέσσερα χρόνια, για μια καλύτερη ζωή και βρέθηκε σφαγμένη στο διαμέρισμά της. Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου της, φίλοι της κάνουν αναρτήσεις στα social media για την άδικη δολοφονία της.
Η τρανς ακτιβίστρια Άννα Κουρουπού, με ανάρτησή της στο Facebook αποχαιρετά το συγκεκριμένο άτομο με τα εξής συγκινητικά λόγια:
«Έχω μουδιάσει. Πριν 4 περίπου χρόνια ήρθε στην Αθήνα απο την Κούβα. Κυνηγημένη απο θεούς και δαίμονες.Πολύ δύσκολη ζωή. Κάπου άκουσε για το Red Umbrella Athens , έψαξε και μας βρήκε. Τι γλυκό βλέμμα είχε , παρ όλη την βαναυσότητα στη ζωή της! Είπε πως της άρεσε να χορεύει. Την πήγα στη Marilou Fragiadaki , στις “Κούκλες”. Όντως της άρεσε να χορεύει. Το μαγαζί έγινε η ζωή της. Έλαμπε πλέον. Σύρθηκε απ την άκρη του κόσμου , για να βρεί ευτυχία σε μια μικρή σκηνή. Να νιώθει ελεύθερη. Σήμερα βρέθηκε σφαγμένη στο διαμέρισμα που νοίκιαζε… Λες και δεν χωρούσε η ευτυχία σε αυτό το πλάσμα. Ένα ακόμη τρανς άτομο νεκρό. Σ ενα πολύ μακρύ κατάλογο. Δεν γνωρίζω ακόμη αν ήταν ρατσιστικό το κίνητρο – δεν γνωρίζουμε καμία συνθήκη ακόμη. Είμαι πεπεισμένη όμως πως αυτό το τέρας που υπάρχει παντού γύρω μας , καταβάλλει μηδενική προσπάθεια , με σφοδρή απέχθεια , να αφήσει μια ζωή στη μέση της. Είναι τόσο απροστάτευτο ένα θύμα , όπως η Ιβάνκα. Να βρεις τον πιο όμορφο ουρανό ψυχή μου. Και να χορεύεις…».
Ενώ μια άλλη γυναίκα γράφει:
«Τρανς , γυναικάρα , φίλη ήρθε από την Κούβα για μια καλύτερη ζωή.Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν σου μίλησα Ισπανικά στις κούκλες μετά το show στο τέλος και πίναμε ποτό και με έσφυξες στην αγκαλιά σου! Σαν να νιώσες στην πατρίδα σου. Βρέθηκες νεκρή , σφαγμένη στον Άγιο Παντελεήμονα. Δεν μπορώ να κρατήσω τα δάκρυά μου κι ας βρεθήκαμε μόνο δύο φορές . Πόσο άδικο κι απάνθρωπο τέλος, ελεεινά κτήνη.
ΥΓ: Εσάς σας έχουν δολοφονήσει επειδή είστε στρειτ ποτέ ή Cis άνθρωποι; Επειδή αναρωτιέστε γιατί υπάρχουν τα pride, οι σημαίες, οι οργανώσεις. ΓΙΑΥΤΟ!».
*Σύντομα αναμένεται να κυκλοφορήσει στην αγορά από την Β.Γ. Σπηλιόπουλος και το πρώτο Ελληνικό gin!
