Η ίδια θεωρούνταν πως ήταν άσχημη σε μικρή ηλικία. Ήταν ιδιαίτερα αδύνατη και είχε ακμή στο πρόσωπό της. Το μέρος όπου γεννήθηκε ήταν το Μπρούκλιν.

Ο πατέρας της ήταν Εβραίος και πέθανε λίγο μετά τη γέννησή της από υπερβολική χορήγηση μορφίνης σε νοσοκομείο της περιοχής. Εκείνη του δόθηκε για να ηρεμήσει από την κρίση πόνου, καθώς είχε δεχθεί χτύπημα στο κεφάλι, όμως, τελικά πέθανε.

Η μητέρα της ήταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση και μετακόμισαν στους γονείς της. Μικρή θυμόταν τον εαυτό της να κοιτάζει καθημερινά έξω από το παράθυρο και να περιμένει τον πατέρα της να γυρίσει. Ο παππούς της ήταν πολύ αυστηρός και κρυβόταν κάτω από τα τραπέζια ώστε να μην τη χτυπήσει.

Τα απογεύματα το έσκαγε από το σπίτι, και πήγαινε σε ένα γειτονικό διαμέρισμα, όπου την άφηναν να παρακολουθεί ταινίες. Η ζωή της έγινε χειρότερη μόλις η μητέρα της έκανε δεσμό με έναν παντρεμένο και έμεινε έγκυος. Οι παππούδες τη θεώρησαν ντροπή της οικογένειας και τους έδιωξαν από το σπίτι.

Η απογοήτευση και ο πρώτος σπουδαίος ρόλος

Η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε και μετακόμισαν σε διαμέρισμα. Ο πατριός της συμπεριφερόταν άσχημα και δεν τη συμπαθούσε. Την αποκαλούσε «τέρας», ενώ τη μικρότερη αδερφή της «πεντάμορφη». Όταν του ζητούσε χρήματα για παγωτό, της απαντούσε «δεν είσαι αρκετά όμορφη». Παραδόξως και η μητέρα της ήταν ψυχρή απέναντι της. Όπως είχε αναφέρει η ίδια, αντί για αγάπη της έδινε φαγητό. Στο σχολείο τα αγόρια την κορόιδευαν και την αποκαλούσαν «Μεγάλο ράμφος», επειδή είχε μεγάλη μύτη.

Δεν της ζήτησαν ποτέ ραντεβού και δεν είχε συνοδό στον χορό αποφοίτησης, που για τους αμερικανούς μαθητές είναι μια σημαντική εκδήλωση της σχολικής ζωής. Όνειρό της ήταν να γίνει τραγουδίστρια ή ηθοποιός. Μελέτησε έργα Ρώσων και Ελλήνων συγγραφέων και έκανε μαθήματα υποκριτικής, τα οποία πλήρωνε προσέχοντας παιδιά της γειτονιάς. Ωστόσο, στις πρώτες της οντισιόν αντιμετώπισε ξανά αντιδράσεις για την εμφάνιση της. Της έλεγαν ότι ήταν άσχημη, ότι έμοιαζε «πολύ εβραία» και ότι έπρεπε να κάνει πλαστική στη μύτη.

Αποφάσισε να μην αλλάξει το πρόσωπό της και συνέχισε να κυνηγά το όνειρο της. Μπορεί η εμφάνιση να μην ήταν το δυνατό της σημείο, η φωνή της ωστόσο ήταν χαρισματική. Άρχισε να τραγουδά σε υπόγεια μαγαζιά στο Μανχάταν και σταδιακά απέκτησε φανατικό κοινό στις γκέι κοινότητες.

Άλλαξε το όνομά της και έκανε καθημερινά πολύωρες πρόβες για να βελτιωθεί. Σύντομα έγινε γνωστή στον καλλιτεχνικό χώρο και το το 1962 πήρε τον πρώτο της ρόλο σε ένα θεατρικό του Μπρόντγουει, όπου υποδυόταν μια άσχημη Εβραία.

Συμβόλαιο με την Κολούμπια και πολλά μουσικά βραβεία

Την περίοδο εκείνη υπέγραψε συμβόλαιο με την Κολούμπια και γνωρίστηκε με τον πρώτο της σύζυγο, από τον οποίο απέκτησε το πρώτο της παιδί. Τα επόμενα χρόνια το άλλοτε «τέρας» έκανε δεσμούς με τον Ράιαν Ο Νηλ, τον Ντον Τζόνσον, τον Κρις Κριστόφερσον και τον πρωθυπουργό του Καναδά, Πιερ Τρουντό. Το πρώτο της άλμπουμ πούλησε χιλιάδες αντίτυπα και βραβεύτηκε ως ο «δίσκος της χρονιάς. Το 1968 έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στο μιούζικαλ «Ένα αστείο κορίτσι» και κέρδισε το πολυπόθητο Όσκαρ.

Μέχρι σήμερα έχει πουλήσει περισσότερους από 140 εκατομμύρια δίσκους και έχει κερδίσει πολυάριθμα μουσικά βραβεία.

Ο πιο δημοφιλής δίσκος της κυκλοφόρησε το 1980 με τίτλο «Guilty» και περιείχε το τραγούδι «Woman in Love»,το οποίο την έκανε διάσημη σε όλο τον πλανήτη. Η εικονιζόμενη δεν είναι άλλη από την 75χρονη σήμερα Μπάρμπαρα Στρέιζαρντ

Συγκλονίζει η μαρτυρία της Αγάπης Κυριακίδου που επέλεξε να αλλάξει πρόσωπο, μην αντέχοντας άλλο να ζει, όπως λέει η ίδια, σε λάθος σώμα. Η κοπέλα μαζεύει χρήματα για να προχωρήσει και σε αλλαγή φύλου, λέγοντας χαρακτηριστικά πως η Μάκης είναι 55 χρονών αλλά η ίδια δεν έχει γεννηθεί ακόμα.

Η Αγάπη Κυριακίδου βίωσε τον ρατσισμό από μικρή και τώρα θέλει να ξαναγεννηθεί. Νοσηλεύτρια σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης πήρε τη μεγάλη απόφαση να υποβληθεί σε μία πρωτοποριακή επέμβαση αλλαγής προσώπου, έτσι ώστε να γίνει πιο θηλυκό όπως δήλωσε η ίδια στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ.

Η εκθήλυνση προσώπου, η πρώτη που έγινε στην Ελλάδα, είναι μία επέμβαση που περιλαμβάνει μία σειρά πλαστικών επεμβάσεων με ειδικά 3d εμφυτεύματα, τα οποία σχεδιάζονται, εκτυπώνονται και τοποθετούνται στον ασθενή.

Ο χειρουργός ανεβάζει στην πλατφόρμα της ips transformation το σκίτσο του ασθενούς. Αυτή είναι η πρώτη φάση της μεθόδου. Με αυτή τη βάση, γίνεται ένα σχέδιο, το οποίο εγκρίνεται και οριστικοποιείται από τη χειρουργική ομάδα αλλά και από τον ασθενή, καθώς αυτός είναι που θα λάβει το εμφύτευμα και αμέσως αρχίζει η διαδικασία παραγωγής των εμφυτευμάτων 3D.

Για να προχωρήσει η επέμβαση, λένε οι επιστήμονες, πρέπει ο ασθενής να έχει συνειδητοποιήσει αυτό που πρόκειται να κάνει.

Η Αγάπη Κυριακίδου εξομολογήθηκε πως επέλεξε να αλλάξει πρόσωπο, μην αντέχοντας άλλο να ζει, όπως λέει η ίδια, σε λάθος σώμα. «Δεν γεννήθηκα καν. Ο Μάκης είναι 55 χρονών, εγώ όμως δεν έχω γεννηθεί» σημειώνει και είναι χαρούμενη, όπως λέει, γιατί βρήκε ανθρώπους να της συμπαρασταθούν και να την στηρίξουν σε αυτήν της την απόφαση.

Προτρέπει όλους να μην σταματήσουν να κυνηγούν το όνειρό τους.

«Επέλεξα να κάνω αυτή την επέμβαση στο πρόσωπό μου για να βγάλω τη θηλυκή πλευρά του εαυτό μου. Να βλέπω το είδωλό μου στον καθρέφτη και να λέω από μέσα μου, ναι είμαι η Αγάπη Κυριακίδου. Δεν με αντιπροσωπεύει το ερμαφρόδιτο σώμα που είμαι φυλακισμένη να ζω. Δυστυχώς ο πατέρας μου δεν ήθελε να με βοηθήσει, γιατί ήθελε να πιάσω μία δουλειά για να μπορέσω να ζήσω και να επιβιώσω. Μου έλεγε ότι δεν θέλει να καταλήξω στο πεζοδρόμιο κι εγώ δεν το ήθελα αυτό».

Η Αγάπη Κυριακίδου κλείνοντας θέλει να στείλει ένα μήνυμα σε όσες κοπέλες βιώνουν κάτι αντίστοιχο λέγοντας: «Όσα κορίτσια γεννιούνται έτσι, πρέπει προχωρήσουν στο επόμενο βήμα».

Τα διδυμάκια γεννήθηκαν με διαφορά ενός λεπτού το ένα από το άλλο και παραμένουν στη θερμοκοιτίδα για προληπτικούς λόγους.

Το πιο υπέροχο δώρο του Θεού κρατά στα χέρια της εδώ και λίγες ώρες η Γεωργία και μάλιστα… εις διπλούν.

Λίγα λεπτά, αφ’ ότου περιέγραψε στο MEGA την περιπέτεια που έζησε εγκλωβισμένη στο σπίτι της εξαιτίας της «Ελπίδας», έφερε στο κόσμο δύο υγιέστατα αγοράκια.

Μια εγκυμοσύνη που ήρθε μετά από πολλές προσπάθειες και σχεδόν τέσσερα χρόνια αγωνίας και αναμονής, δύο μέρες πριν, το όνειρο μιας ζωής να γίνει πραγματικότητα, άλλη μια δυσκολία, έπρεπε να ξεπεραστεί.

Τελικά, έστω και με δυο μέρες καθυστέρηση από τον προγραμματισμένο τοκετό, τα δύο πανέμορφα αγοράκια ήρθαν στη ζωή, με τους τρισευτυχισμένους γονείς να ξεχνούν κάθε δυσκολία που βίωσαν ώσπου να κρατήσουν στην αγκαλιά τους τα μωρά τους.

Τα διδυμάκια γεννήθηκαν με διαφορά ενός λεπτού το ένα από το άλλο και παραμένουν στη θερμοκοιτίδα για προληπτικούς λόγους.

«Δεν υπάρχει τρόπος να περιγράψω τα συναισθήματά μου. Ευτυχία, συγκίνηση, ένα μοναδικό συναίσθημα πραγματικά», είπε η μητέρα.

Το μόνο που θέλουν τώρα, ο Παναγιώτης και η Γεωργία, είναι να επιστρέψουν στο σπίτι τους μαζί με τα μωρά τους, Θεού θέλοντος και… καιρού επιτρέποντος.