Το όνομα του είναι Μάριους Καντζιέρσκι. Είναι ένας Πολωνός καλλιτέχνης, που δημιουργεί άλλοτε ρεαλιστικά και άλλοτε υπερρεαλιστικά πορτρέτα. Στην Τέχνη του δεν υπάρχει τίποτα το ιδιαίτερο, παρά μόνο του ότι σχεδιάζει χωρίς χέρια.
Η αναπηρία του, ωστόσο, δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο στον 23χρονο καλλιτέχνη να κάνει αυτό που πάντα ήθελε, να ζωγραφίζει.
Επτά χρόνια τώρα, η ζωγραφική έχει γίνει τρόπος ζωής για εκείνον, αφιερώνοντας περίπου 15.000 ώρες για τα 700 του έργα.
Χάρη στη δουλειά του, ο Μάριους έχει κατακτήσει το 2ο βραβείο «Best Global Artist» το 2013 στη Βιέννη, ενώ έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις στην Κρακοβία, τη Βιέννη, την Οξφόρδη και τη Βρότσλαβ.
Τα τελευταία του έργα δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια ταξιδιού στην Ευρώπη. Δούλεψε στους δρόμους του Αμστερνταμ, του Βερολίνου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Βαρκελώνης, της Βενετίας, της Ρώμης αλλά και της Αθήνας.
Με το πρότζεκτ του «Mariusz Draws» θέλει να εμπνεύσει τον κόσμο, δείχνοντάς τους πως τα όρια είναι μόνο μέσα στο μυαλό.
Μερικές φορές η Μάγια ίσως δείχνει πως είναι ένα συνηθισμένο Σιβηρικό Χάσκι αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ ιδιαίτερο πλάσμα. Είναι 3 ετών, από την Ταϊλάνδη και γεννήθηκε χωρίς πατούσες. Έτσι, το περπάτημα ήταν ένα αδύνατο εγχείρημα. Η Μάγια είχε επίσης προβλήματα με τα ισχία της. Δεν μπορούσε να σταθεί όρθια για περισσότερες από λίγες στιγμές. Φαινόταν πως η ζωή δεν θα ήταν εύκολη για την ίδια.
Τότε όπως ήρθε η Κιτ, η σημερινή ιδιοκτήτρια στην ζωή της Μάγια. «Εκείνη την περίοδο έψαχνα για ένα κουτάβι όταν είδα μια δημοσίευση στο Facebook από ένα καταφύγιο ζώων στο οποίο υπήρχε ένα κουτάβι για υιοθεσία. Αναφερόταν πως είχε εκ γενετής ανωμαλίες, δεν είχε πατούσες σε κανένα από τα 4 πόδια.» είπε η Κιτ στο Bored Panda. Ήξερε πως αυτός ο σκύλος άξιζε μια ευκαιρία.
Η Κιτ εξομολογείται πως στην αρχή ήταν δύσκολα αλλά δεν θα άλλαζε με τίποτα αυτή την εμπειρία. Αποκαλεί την Μάγια «παιχνιδιάρα και δυνατή» ενώ προσθέτει πως σε αυτό το όμορφο χάσκι «αρέσει να παίζει με μπάλα, να περνά χρόνο με τον φίλο της Mamon και αγαπά τον ύπνο.»
Η Μάγια γεννήθηκε χωρίς πατούσες στα 4 πόδια της και κατέληξε σε ένα καταφύγιο ζώων με πολύ λίγες πιθανότητες να υιοθετηθεί.
Unknown
Ευτυχώς, η Κιτ δεν ενοχλήθηκε από τις γενετικές ανωμαλίες του κουταβιού και αποφάσισε πως του αξίζει μια ευκαιρία.
Unknown
Η ιδιοκτήτρια λέει πως στην αρχή ήταν δύσκολα αλλά δεν θα άλλαζε με τίποτα αυτή την εμπειρία.
Unknown
Σήμερα η Μάγια είναι παιχνιδιάρα και δυνατή.
Unknown
«Της αρέσει να παίζει με μπάλα, να περνά χρόνο με τον φίλο της Mamon και αγαπά τον ύπνο.» λέει η Κιτ στο Bored Panda.
Unknown
Η Μάγια είναι πραγματικά ένα από τα πιο τυχερά κουτάβια στον κόσμο.
Unknown
Δεν υπάρχει απορία γιατί είναι πάντα τόσο χαρούμενη.
Στην αγάπη και τη μεγαλοψυχία δεν μπαίνουν στεγανά. Όπως ακριβώς συνέβη στην περίπτωση μίας οικογένειας που αποφάσισε να χαρίσει ένα σπίτι και μία ζεστή αγκαλιά σε ένα ιδιαίτερο παιδί από την άλλη άκρη της Γης.
Ένα παιδί που γεννήθηκε με σοβαρές αναπηρίες, σχεδόν χωρίς άκρα, μύτη και στόμα, κάτι που όμως δεν το εμπόδισε να βρει τη ζεστασιά μίας οικογένειας, που είχε ήδη δύο βιολογικά παιδιά.
«Ο σύζυγός μου κι εγώ βρεθήκαμε σε μία κατάσταση μεγάλου ξεσκαρταρίσματος το φθινόπωρο του 2016. Μετακομίσαμε από ένα μεγαλύτερο σπίτι σε ένα μικρότερο για να αποπληρώσουμε κάποια χρέη. Το σχέδιο ήταν να αρχίσουμε να κάνουμε πιο απλή. Και τότε συνέβη κάτι το αξιοσημείωτο.
Μπορώ να περιγράψω αυτήν την εποχή στη ζωή μας σαν μια μεταφορική έκφραση. Σαν να ήμασταν στην ακτή ενός μεγάλου ωκεανού. Θέλαμε τόσο πολύ και να κολυμπήσουμε και να μείνουμε στην ακτή, όμως σαν μία δύναμη μας καλούσε να βουτήξουμε χωρίς πλάνο, υπό όποιες συνθήκες.
Ήταν ένα μείγμα φόβου και έκστασης. Σαν να προετοιμαζόμασταν για κάτι μεγάλο, αλλά παράλληλα νιώθαμε και έναν φόβο για το αβέβαιο. Η ιδέα της υιοθεσίας πάντα υπήρχε στο μυαλό μας, αν και είχαμε ήδη δύο παιδιά.
Μία όμορφη ημέρα του 2017, ο σύζυγός μου είχε πάει βόλτα με τα δύο μας βιολογικά παιδιά, δύο και τεσσάρων ετών τότε. Κάτι συνέβαινε μέσα του, όμως δεν μπορούσα να καταλάβω τι ήταν. Όταν επέστρεψε από τη βόλτα μου είπε ότι ενώ κοιτούσε τα παιδιά μας, διερωτήθηκε τι θα γινόταν αν ένα από τα παιδιά μας ήταν χωρίς στον ήλιο μοίρα;»
Δεν μπορούσε να αποβάλλει αυτήν την ιδέα από το μυαλό του. Μετά από πολλή σκέψη απευθυνθήκαμε σε ένα κέντρο υιοθεσίας και υπογράψαμε για ένα πρόγραμμα υιοθεσιών στις Φιλιππίνες το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς. Το καλύτερο λένε θα ήταν να υιοθετήσουμε ένα παιδί μικρότερης ηλικίας από το πιο μικρό παιδί μας και να αποφύγουμε παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Πρώτα αρχίσαμε να κοιτάμε για ένα παιδάκι που ήταν μικρότερο από την πιο μικρή κόρη μας. Γνωρίζαμε ότι η διαδικασία θα διαρκούσε 3 με 5 χρόνια. Το πράγμα ήταν πιο δύσκολο από ό,τι φανταζόμασταν. Άλλα ήταν μεγαλύτερα, άλλα ήταν σε ομάδες με αδελφάκια και άλλα είχαν σοβαρές αναπηρίες.
Ο σύζυγός μου στάθηκε σιωπηλός μπροστά στον υπολογιστή. Χωρίς να δείξει κάποιο συναίσθημα μού έδωσε τον υπολογιστή και μου είπε: Κοίτα αυτό το δεκάχρονο κοριτσάκι. Όταν τα μάτια μου έπεσαν πάνω του είδα ένα μικρό κορίτσι, που είχε γεννηθεί χωρίς χέρια και ποδια, σχεδόν χωρίς στόμα, όμως μπήκε αμέσως στην καρδιά μου.
Διαβάσαμε το σύντομο βιογραφικό της και χωρίς καν να μάθουμε το όνομά της συμφωνήσαμε να τη ζητήσουμε και την επόμενη μέρα ρωτήσαμε την υπηρεσία υιοθεσιών για αυτό το μυστηριώδες κορίτσι.
Και στις αρχές του 2018, η Μέλανι έγινε επισήμως μέλος της οικογένειάς μας. Ήταν μία εξαιρετική στιγμή. Ο κόσμος αντιμετώπισε με χαρά την πράξη μας. Τον Αύγουστο της ιδιας χρονιάς ταξιδέψαμε στη Μανίλα. Θυμάμαι να βλέπω παιδιά στους δρόμους ξυπόλυτα, να ζητιανεύουν μέσα στη βροχή. Τότε σκέφτηκα ότι η υιοθεσία και η ζωή της νέας μας κόρης θα ήταν κάτι το θαυμάσιο για εκείνη. Μπορεί να ήταν ένα παιδί σαν εκείνα στο δρόμο ή να κατέληγε χειρότερα. Βρέθηκε υπό τη φροντίδα ενός ιδρύματος που τη βοήθησε να ζήσει.
Επειτα από πολλές επεμβάσεις είναι έτοιμη να αφήσει πίσω της όσα έζησε. Μόλις φτάσαμε και την είδαμε, η πρώτη μας αγκαλιά ήταν σαν μία ανάσα ανακούφισης. «Επιτέλους, οικογένεια».
Ένα μωρό που γεννήθηκε από έμβρυο καταψυχμένο πριν από 30 χρόνια έγινε το γηραιότερο μωρό στον κόσμο από κατεψυγμένο έμβρυο.
Ο Θάντεους Ντάνιελ Πιρς ήρθε στον κόσμο στις 26 Ιουλίου, γεννημένος από ένα έμβρυο που είχε καταψυχθεί πριν από περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Οι γονείς του, Λίντσεϊ και Τιμ Πιρς από το Οχάιο, υιοθέτησαν το έμβρυο πέρυσι. Το εν λόγω έμβρυο είχε καταψυχθεί το 1994, πολύ πριν οι γονείς του ξεκινήσουν το δημοτικό σχολείο. Η μητέρα του σημείωσε: «Δεν προσπαθήσαμε να σπάσουμε κάποιο ρεκόρ. Απλώς θέλαμε να αποκτήσουμε ένα παιδί».
Μιλώντας στοMIT Technology Review, όπου δημοσιεύτηκε πρώτα η ιστορία, η μητέρα ανέφερε ότι το μωρό έχει μια 30χρονη αδελφή. Το προηγούμενο ρεκόρ για το γηραιότερο μωρό από κατεψυγμένο έμβρυο κατείχαν δίδυμα που γεννήθηκαν το 2022 στο Όρεγκον, από έμβρυα ηλικίας 30 ετών.
Exclusive: A record-breaking baby has been born from an embryo that’s over 30 years old https://t.co/F0gLtfVPVc
Ακόμη το συγκεκριμένο έμβρυο δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης για τη Λίντα Αρτσερντ και τον τότε σύζυγό της, που αντιμετώπιζαν προβλήματα γονιμότητας. Από τη διαδικασία προέκυψαν τέσσερα έμβρυα, εκ των οποίων το ένα εμφυτεύτηκε και γέννησε την κόρη τους, σήμερα 30 ετών και η ίδια μητέρα ενός παιδιού 10 ετών. Τα υπόλοιπα τρία έμβρυα φυλάχθηκαν σε κατάψυξη.
Επίσης μετά το διαζύγιό της, η Αρτσερντ πήρε την επιμέλεια των εμβρύων και, αφού ενημερώθηκε για την υιοθεσία εμβρύων, αποφάσισε να τα δωρίσει σε οικογένειες μέσω προγράμματος για «δύσκολα προς τοποθέτηση» έμβρυα δηλαδή εκείνα που είχαν παραμείνει σε κατάψυξη για πολλά χρόνια ή θεωρούνταν λιγότερο πιθανό να οδηγήσουν σε επιτυχή εγκυμοσύνη.
Τέλος η Λίντσεϊ και ο Τιμ Πιρς, ηλικίας 35 και 34 ετών αντίστοιχα, είχαν προσπαθήσει για επτά χρόνια να αποκτήσουν παιδί, και η γέννηση του Θάντεους ήταν μια συγκινητική στιγμή για το ζευγάρι. Η κλινική γονιμότητας που πραγματοποίησε την εμφύτευση διευθύνεται από τον δρ. Τζον Γκόρντον, ο οποίος, βάσει των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, πιστεύει ότι κάθε έμβρυο αξίζει μια ευκαιρία για ζωή.
Ένας βίσωνας γεννήθηκε στον εθνικό δρυμό του Μπανφ στην Αλμπέρτα και είναι ο πρώτος που γεννήθηκε τα τελευταία 140 χρόνια σε αυτόν τον βιότοπο στα Βραχώδη Όρη του Καναδά, ανακοίνωσε σήμερα η ομοσπονδιακή υπηρεσία Parc Canada.
“Αναγγελία γέννησης: το 1ο βισωνάκι γεννήθηκε την Ημέρα της Γης, συγκεκριμένα το βράδυ του περασμένου Σαββάτου”, ανάρτησε η Parc Canada στη σελίδα της στο Facebook. Είναι “το πρώτο μικρό του είδους που γεννιέται στον εθνικό δρυμό του Μπανφ εδώ και 140 χρόνια. Η μητέρα και το μικρό χαίρουν άκρας υγείας”.
Η γέννηση αυτή αναμενόταν από τότε που η Parc Canada ανακοίνωσε στις αρχές του έτους ότι προχώρησε εκ νέου στην ένταξη 16 βισώνων, κυρίως θηλυκών, δυο ετών και εγκύων, μέσα στον εθνικό δρυμό του δυτικού Καναδά που επισκέπτονται χιλιάδες τουρίστες.
Οι βίσωνες που τοποθετήθηκαν σε κλουβιά, ο καθένας τους χωριστά, μεταφέρθηκαν στις αρχές Φεβρουαρίου με ελικόπτερο σε βοσκοτόπι για να αφεθούν ελεύθεροι σταδιακά στην κοιλάδα του Πάνθηρα, μεταξύ των δρυμών του Μπανφ και του Τζάσπερ, 300 χλμ. βορειοδυτικά του Κάλγκαρι.
Οι βίσονες θα παραμείνουν μέσα σε αυτό το τεράστιο βοσκοτόπι και έπειτα από έναν χρόνο “θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθεροι στην περιοχή επανένταξης που βρίσκεται εντός των ορίων του εθνικού δρυμού Μπανφ”, σύμφωνα με την Parc Canada.
Πορ εκπλήξεως βρέθηκαν οι γιατροί στη Βραζιλία με την περίπτωση ενός μωρού με μία «σπάνια γενετική ανωμαλία».
Πρόκειται για ένα αγοράκι που γεννήθηκε με ανθρώπινη ουρά 12 εκατοστών, η οποία στην άκρη της έφερε μία σάρκινη μπάλα.
Το μωρό γεννήθηκε πρόωρα στις 35 εβδομάδες στο Νοσοκομείο Παίδων Albert Sabin στην πόλη Fortaleza χωρίς επιπλοκές.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα του indiatimes.com, οι γιατροί που εξέτασαν το βρέφος διαπίστωσαν πως πρόκειται για μία πραγματική ανθρώπινη ουρά.
Πρόκειται για μία πολύ σπάνια περίπτωση καθώς στη ιστορία έχουν καταγραφεί μόνο 40 τέτοιες περιπτώσεις.
Το γεγονός καταγράφηκε στο Journal of Pediatric Surgery Case Reports όπου αναφέρεται πως ότι όλα τα έμβρυα στη μήτρα έχουν ουρά η οποία απορροφάται από το σώμα καθώς προχωράει η εγκυμοσύνη.
Οι γιατροί αφαίρεσαν με χειρουργική επέμβαση την ουρά.
Έκπληκτοι έμειναν γιατροί στην Ινδία, όπου όπου ένα μωρό γεννήθηκε με δύο κεφάλια, τρία χέρια και δύο καρδιές.
Η μητέρα, Shaheen Khan και ο σύζυγός της, Sohail, περίμεναν πλήρως σχηματισμένα δίδυμα, αλλά σοκαρίστηκαν όταν γεννήθηκε ένα δικέφαλο μωρό στις 28 Μαρτίου στο Ratlan, στην ινδική πολιτεία Madhya Pradesh, όπως αναφέρει η Daily Mail.
Σύμφωνα με τους γιατρούς, αυτή η διαταραχή είναι γνωστή ως δικέφαλος parapagus dicefalik όπου δύο μωρά ενώνονται με έναν κορμό που συχνά οδηγεί σε θνησιγένεια.
Όμως τα δίδυμα, που συνδέονται από θαύμα έχουν επιζήσει μέχρι στιγμής και έχουν εισαχθεί σε νοσοκομείο στην κοντινή πόλη Indore για να παρακολουθούνται από γιατρούς, σύμφωνα με την ίδια πηγή.
«Τέτοιου είδους περιπτώσεις είναι σπάνιες και η κατάσταση των μωρών παραμένει αβέβαιη, ειδικά τις πρώτες μέρες», είπε ο Dr. Lahoti, ένας από τους γιατρούς. «Εξαιτίας αυτού, τους κρατήσαμε υπό παρακολούθηση» πρόσθεσε, συμπληρώνοντας ότι «δεν έχουμε προγραμματίσει καμία επέμβαση στον ασθενή».
Σημειώνεται ότι η πάθηση αυτή λέγεται ότι επηρεάζει μόνο μία στο ένα εκατομμύριο γεννήσεις.
Το 1991 γεννήθηκε στη Νήσο Γουάιτ της Βρετανίας ένα κοριτσάκι. Λίγες στιγμές μετά τη γέννα, οι γονείς ενημερώθηκαν από τους γιατρούς για την κατάσταση του παιδιού. Τα λόγια των γιατρών τους «πάγωσαν». Το νεογέννητο κοριτσάκι είχε γεννηθεί με τρεις τρύπες στην καρδιά και είχε ελάχιστες πιθανότητες να μεγαλώσει και να βιώσει μία κανονική ζωή.
Μετά το πρώτο σοκ, ξεκίνησε ο άνισος αγώνας με τον χρόνο και τη φύση. Μετά από εκατοντάδες ώρες στα νοσοκομεία, με τέσσερις επεμβάσεις στην καρδιά της και με δύο ανακοπές, η Samantha Gallier όχι μόνο επιβίωσε, αλλά αναπτύχθηκε… πολύ περισσότερο απ’ όσο μπορούσαν να φανταστούν οι δικοί της άνθρωποι, καθώς στα 27 της χρόνια είναι μία κουκλάρα με όλη τη σημασία της λέξης και… πρωταθλήτρια του bodybuilding!
Η Samantha υποβλήθηκε σε τέσσερις εγχειρήσεις ανοιχτής καρδιάς, στις δύο εκ των οποίων η καρδιά της σταμάτησε να λειτουργεί και οι γιατροί την επανέφεραν με υπεράνθρωπες προσπάθειες. Πρόκειται για ένα θαύμα της φύσης, καθώς η κοπέλα ήταν κλινικά νεκρή από δύο λεπτά κάθε φορά!
Μετά από πολλές περιπέτειες, η Sammi, όπως την αποκαλούν οι φίλοι της και οι δικοί της άνθρωποι, κατάφερε να πατήσει στα πόδια της. Τότε έβαλε ένα μεγάλο στοίχημα -κυρίως- με τον εαυτό της. Αποφάσισε να γίνει πρωταθλήτρια στο bodybuilding. Οι γιατροί που την παρακολουθούσαν προσπάθησαν με κάθε τρόπο να την αποτρέψουν. Εκείνη όμως, αποδεδειγμένα μαχήτρια της ζωής, είχε λάβει τις αποφάσεις της.
«Γνωρίζω τα όριά μου και θα τα δοκιμάσω», φέρεται να είπε. Και το έκανε. Η προειδοποίηση των γιατρών ήταν μία: «Μην πιέσεις τον αυτό σου, μπορεί να πεθάνεις». Εκείνη όχι μόνο τον πίεσε, αλλά έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο, καθώς διακρίνεται σε ένα άθλημα που απαιτεί τη μέγιστη δοκιμασία των ορίων του ανθρώπινου σώματος.
Πριν γίνει επαγγελματίας bodybuilder, προαπάθησε να εργαστεί τις τέσσερις από τις πέντε ημέρες της εργάσιμης εβδομάδας, αλλά οι γιατροί προέβαλαν βέτο και την έπεισαν. Η απόφαση να στραφεί στον αθλητισμό ήταν ένα σοκ για το ιατρικό τιμ. «Ο κίνδυνος για την υγεία μου ήταν στους 155 παλμούς το λεπτό. Αν κατάφερνα να το ρυθμίσω αυτό, θα πετύχαινα.
Όπως βλέπετε, το κατάφερα…», δήλωσε με την απλότητα μίας «κανονικής» κοπέλας. Μίας κοπέλας ωστόσο, που απέδειξε ότι δεν έχει «ειδικές ανάγκες», αλλά που μπορεί να φτάσει εκεί που οι περισσότεροι το βλέπουν ως… Έβερεστ, παρ’ ότι το πρόβλημά της θα μπορούσε να της στερήσει το σημαντικότερο αγαθό, τη ζωή της.
«Τσέκαρα συνεχώς τους παλμούς της καρδιάς μου με έναν μετρητή. Ήμουν απόλυτα πειθαρχημένη και μπορώ να πω ότι τα πήγα καλά», πρόσθεσε η εντυπωσιακή Samantha, η οποία πλέον διακρίνεται και εργάζεται ως επαγγελματίας bodybuilder στη Βρετανία.
Η ίδια θεωρούνταν πως ήταν άσχημη σε μικρή ηλικία. Ήταν ιδιαίτερα αδύνατη και είχε ακμή στο πρόσωπό της. Το μέρος όπου γεννήθηκε ήταν το Μπρούκλιν.
Ο πατέρας της ήταν Εβραίος και πέθανε λίγο μετά τη γέννησή της από υπερβολική χορήγηση μορφίνης σε νοσοκομείο της περιοχής. Εκείνη του δόθηκε για να ηρεμήσει από την κρίση πόνου, καθώς είχε δεχθεί χτύπημα στο κεφάλι, όμως, τελικά πέθανε.
Η μητέρα της ήταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση και μετακόμισαν στους γονείς της. Μικρή θυμόταν τον εαυτό της να κοιτάζει καθημερινά έξω από το παράθυρο και να περιμένει τον πατέρα της να γυρίσει. Ο παππούς της ήταν πολύ αυστηρός και κρυβόταν κάτω από τα τραπέζια ώστε να μην τη χτυπήσει.
Τα απογεύματα το έσκαγε από το σπίτι, και πήγαινε σε ένα γειτονικό διαμέρισμα, όπου την άφηναν να παρακολουθεί ταινίες. Η ζωή της έγινε χειρότερη μόλις η μητέρα της έκανε δεσμό με έναν παντρεμένο και έμεινε έγκυος. Οι παππούδες τη θεώρησαν ντροπή της οικογένειας και τους έδιωξαν από το σπίτι.
Η απογοήτευση και ο πρώτος σπουδαίος ρόλος
Η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε και μετακόμισαν σε διαμέρισμα. Ο πατριός της συμπεριφερόταν άσχημα και δεν τη συμπαθούσε. Την αποκαλούσε «τέρας», ενώ τη μικρότερη αδερφή της «πεντάμορφη». Όταν του ζητούσε χρήματα για παγωτό, της απαντούσε «δεν είσαι αρκετά όμορφη». Παραδόξως και η μητέρα της ήταν ψυχρή απέναντι της. Όπως είχε αναφέρει η ίδια, αντί για αγάπη της έδινε φαγητό. Στο σχολείο τα αγόρια την κορόιδευαν και την αποκαλούσαν «Μεγάλο ράμφος», επειδή είχε μεγάλη μύτη.
Δεν της ζήτησαν ποτέ ραντεβού και δεν είχε συνοδό στον χορό αποφοίτησης, που για τους αμερικανούς μαθητές είναι μια σημαντική εκδήλωση της σχολικής ζωής. Όνειρό της ήταν να γίνει τραγουδίστρια ή ηθοποιός. Μελέτησε έργα Ρώσων και Ελλήνων συγγραφέων και έκανε μαθήματα υποκριτικής, τα οποία πλήρωνε προσέχοντας παιδιά της γειτονιάς. Ωστόσο, στις πρώτες της οντισιόν αντιμετώπισε ξανά αντιδράσεις για την εμφάνιση της. Της έλεγαν ότι ήταν άσχημη, ότι έμοιαζε «πολύ εβραία» και ότι έπρεπε να κάνει πλαστική στη μύτη.
Αποφάσισε να μην αλλάξει το πρόσωπό της και συνέχισε να κυνηγά το όνειρο της. Μπορεί η εμφάνιση να μην ήταν το δυνατό της σημείο, η φωνή της ωστόσο ήταν χαρισματική. Άρχισε να τραγουδά σε υπόγεια μαγαζιά στο Μανχάταν και σταδιακά απέκτησε φανατικό κοινό στις γκέι κοινότητες.
Άλλαξε το όνομά της και έκανε καθημερινά πολύωρες πρόβες για να βελτιωθεί. Σύντομα έγινε γνωστή στον καλλιτεχνικό χώρο και το το 1962 πήρε τον πρώτο της ρόλο σε ένα θεατρικό του Μπρόντγουει, όπου υποδυόταν μια άσχημη Εβραία.
Συμβόλαιο με την Κολούμπια και πολλά μουσικά βραβεία
Την περίοδο εκείνη υπέγραψε συμβόλαιο με την Κολούμπια και γνωρίστηκε με τον πρώτο της σύζυγο, από τον οποίο απέκτησε το πρώτο της παιδί. Τα επόμενα χρόνια το άλλοτε «τέρας» έκανε δεσμούς με τον Ράιαν Ο Νηλ, τον Ντον Τζόνσον, τον Κρις Κριστόφερσον και τον πρωθυπουργό του Καναδά, Πιερ Τρουντό. Το πρώτο της άλμπουμ πούλησε χιλιάδες αντίτυπα και βραβεύτηκε ως ο «δίσκος της χρονιάς. Το 1968 έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στο μιούζικαλ «Ένα αστείο κορίτσι» και κέρδισε το πολυπόθητο Όσκαρ.
Μέχρι σήμερα έχει πουλήσει περισσότερους από 140 εκατομμύρια δίσκους και έχει κερδίσει πολυάριθμα μουσικά βραβεία.
Ο πιο δημοφιλής δίσκος της κυκλοφόρησε το 1980 με τίτλο «Guilty» και περιείχε το τραγούδι «Woman in Love»,το οποίο την έκανε διάσημη σε όλο τον πλανήτη. Η εικονιζόμενη δεν είναι άλλη από την 75χρονη σήμερα Μπάρμπαρα Στρέιζαρντ
Η ίδια θεωρούνταν πως ήταν άσχημη σε μικρή ηλικία. Ήταν ιδιαίτερα αδύνατη και είχε ακμή στο πρόσωπό της. Το μέρος όπου γεννήθηκε ήταν το Μπρούκλιν.
Ο πατέρας της ήταν Εβραίος και πέθανε λίγο μετά τη γέννησή της από υπερβολική χορήγηση μορφίνης σε νοσοκομείο της περιοχής. Εκείνη του δόθηκε για να ηρεμήσει από την κρίση πόνου, καθώς είχε δεχθεί χτύπημα στο κεφάλι, όμως, τελικά πέθανε.
Η μητέρα της ήταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση και μετακόμισαν στους γονείς της. Μικρή θυμόταν τον εαυτό της να κοιτάζει καθημερινά έξω από το παράθυρο και να περιμένει τον πατέρα της να γυρίσει. Ο παππούς της ήταν πολύ αυστηρός και κρυβόταν κάτω από τα τραπέζια ώστε να μην τη χτυπήσει.
Τα απογεύματα το έσκαγε από το σπίτι, και πήγαινε σε ένα γειτονικό διαμέρισμα, όπου την άφηναν να παρακολουθεί ταινίες. Η ζωή της έγινε χειρότερη μόλις η μητέρα της έκανε δεσμό με έναν παντρεμένο και έμεινε έγκυος. Οι παππούδες τη θεώρησαν ντροπή της οικογένειας και τους έδιωξαν από το σπίτι.
Η απογοήτευση και ο πρώτος σπουδαίος ρόλος
Η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε και μετακόμισαν σε διαμέρισμα. Ο πατριός της συμπεριφερόταν άσχημα και δεν τη συμπαθούσε. Την αποκαλούσε «τέρας», ενώ τη μικρότερη αδερφή της «πεντάμορφη». Όταν του ζητούσε χρήματα για παγωτό, της απαντούσε «δεν είσαι αρκετά όμορφη». Παραδόξως και η μητέρα της ήταν ψυχρή απέναντι της. Όπως είχε αναφέρει η ίδια, αντί για αγάπη της έδινε φαγητό. Στο σχολείο τα αγόρια την κορόιδευαν και την αποκαλούσαν «Μεγάλο ράμφος», επειδή είχε μεγάλη μύτη.
Δεν της ζήτησαν ποτέ ραντεβού και δεν είχε συνοδό στον χορό αποφοίτησης, που για τους αμερικανούς μαθητές είναι μια σημαντική εκδήλωση της σχολικής ζωής. Όνειρό της ήταν να γίνει τραγουδίστρια ή ηθοποιός. Μελέτησε έργα Ρώσων και Ελλήνων συγγραφέων και έκανε μαθήματα υποκριτικής, τα οποία πλήρωνε προσέχοντας παιδιά της γειτονιάς. Ωστόσο, στις πρώτες της οντισιόν αντιμετώπισε ξανά αντιδράσεις για την εμφάνιση της. Της έλεγαν ότι ήταν άσχημη, ότι έμοιαζε «πολύ εβραία» και ότι έπρεπε να κάνει πλαστική στη μύτη.
Αποφάσισε να μην αλλάξει το πρόσωπό της και συνέχισε να κυνηγά το όνειρο της. Μπορεί η εμφάνιση να μην ήταν το δυνατό της σημείο, η φωνή της ωστόσο ήταν χαρισματική. Άρχισε να τραγουδά σε υπόγεια μαγαζιά στο Μανχάταν και σταδιακά απέκτησε φανατικό κοινό στις γκέι κοινότητες.
Άλλαξε το όνομά της και έκανε καθημερινά πολύωρες πρόβες για να βελτιωθεί. Σύντομα έγινε γνωστή στον καλλιτεχνικό χώρο και το το 1962 πήρε τον πρώτο της ρόλο σε ένα θεατρικό του Μπρόντγουει, όπου υποδυόταν μια άσχημη Εβραία.
Συμβόλαιο με την Κολούμπια και πολλά μουσικά βραβεία
Την περίοδο εκείνη υπέγραψε συμβόλαιο με την Κολούμπια και γνωρίστηκε με τον πρώτο της σύζυγο, από τον οποίο απέκτησε το πρώτο της παιδί. Τα επόμενα χρόνια το άλλοτε «τέρας» έκανε δεσμούς με τον Ράιαν Ο Νηλ, τον Ντον Τζόνσον, τον Κρις Κριστόφερσον και τον πρωθυπουργό του Καναδά, Πιερ Τρουντό. Το πρώτο της άλμπουμ πούλησε χιλιάδες αντίτυπα και βραβεύτηκε ως ο «δίσκος της χρονιάς. Το 1968 έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στο μιούζικαλ «Ένα αστείο κορίτσι» και κέρδισε το πολυπόθητο Όσκαρ.
Μέχρι σήμερα έχει πουλήσει περισσότερους από 140 εκατομμύρια δίσκους και έχει κερδίσει πολυάριθμα μουσικά βραβεία.
Ο πιο δημοφιλής δίσκος της κυκλοφόρησε το 1980 με τίτλο «Guilty» και περιείχε το τραγούδι «Woman in Love»,το οποίο την έκανε διάσημη σε όλο τον πλανήτη. Η εικονιζόμενη δεν είναι άλλη από την 75χρονη σήμερα ΜπάρμπαραΣτρέιζαρντ
