Προδότης είναι αυτός που παραδίδει την Πατρίδα του. Προδότης είναι αυτός που καταδίδει κάποιον, στον εχθρό. Προδότης είναι αυτός που αθετεί ηθικές υποχρεώσεις. Προδότης είναι αυτός που φανερώνει μυστικά.

Τι είναι η προδοσία

Με τον όρο προδοσία, εκ του ρήματος προδίδω, χαρακτηρίζεται γενικότερα η οποιαδήποτε αθέτηση υποχρεώσεων έναντι διαπιστευμένων μέσα σε μια σχέση κοινωνική, μεταξύ ατόμων, ή οργανώσεων, ή μεταξύ και αυτών τούτων, ατόμων και οργανώσεων, ή ακόμα και ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΔΩ! σε διεθνείς σχέσεις, μεταξύ κυβερνήσεων συμμάχων χωρών.

Αυτός που διενεργεί προδοσία, ονομάζεται προδότης.

Προδότης δεν είναι μόνον αυτός που φανερώνει τα μυστικά της πατρίδος στους εχθρούς, αλλά και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα, εν γνώσει του, δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων πάνω στους οποίους άρχει.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι οι λέξεις δεν βγήκαν τυχαία. Από πίσω τους κρύβουν πολύ μεγάλα και βαθιά νοήματα. Λέξεις όπως η προδοσία και ο προδότης είναι πάντα επίκαιρες, αφού τις συναντάμε στις καθημερινές συζητήσεις του κόσμου, ακόμα και στην Ελληνική Βουλή το τελευταίο διάστημα ακούμε αυτές τις λέξεις.

Η λέξη προδοσία στην νομική επιστήμη

Στην νομική επιστήμη, προδοσία είναι το ατομικό έγκλημα της μη αφοσίωσης στο έθνος ή στην πολιτεία. Ένα πρόσωπο που προδίδει το έθνος ή την ιθαγένειά του ή/και καταπατά έναν όρκο αφοσίωσης, και με οποιονδήποτε ηθελημένο τρόπο συνεργάζεται με τον εχθρό, θεωρείται ότι είναι προδότης.

Ελαφρύ, διακριτικό και ωστόσο ιδιαίτερα δελεαστικό, το βραχιόλι στον αστράγαλο είναι αναμφισβήτητα κάτι που δεν περνά απαρατήρητο όταν το φοράμε στο πόδι.

Όμως, για εσάς που το προτιμάτε, γνωρίζετε τις παραδόσεις και την σημασία που είχε στο παρελθόν και τι συμβολίζει σήμερα αυτό το αξεσουάρ; Πραγματικά έρχεται από πολύ παλιά:

Μια χιλιόχρονη και πολλαπλή καταγωγή

Η ιστορία του βραχιολιού στον αστράγαλο είναι τόσο διαφορετική όσο και οι πολιτισμοί που το υιοθέτησαν:

Αρχαία Αίγυπτος: μεταξύ πνευματικότητας και προστασίας

Στην αρχαία Αίγυπτο, το βραχιολάκι  δεν ήταν μόνο ένα διακοσμητικό αξεσουάρ. Θεωρήθηκε  φυλαχτό,και πίστευαν ότι φέρνει τύχη και ευημερία στον χρήστη. Μερικοί εργάτες στα χωράφια στόλιζαν τα ποδήλατα με μενταγιόν που είχε έναν ήχο κουδουνίσματος, με σκοπό να κρατήσουν μακριά τα έντομα και να περιορίσουν τα τσιμπήματα τους.

Επίσης στην Ινδία:

Ινδία: Ένα ισχυρό σύμβολο γάμου

Στην Ινδία, το βραχιολάκι έχει  αξιοσημείωτη πολιτιστική και κοινωνική σημασία. Παραδοσιακά, οι παντρεμένες γυναίκες τα φορούν, συχνά φτιαγμένα από ασήμι, ως σύμβολο της ένωσης και της κατάστασής τους. Ακόμη:

Αραβικές νύχτες: ένα αμφιλεγόμενο αξεσουάρ

Το βραχιολάκι  εμφανίζεται επίσης σε ορισμένες ιστορίες από τις Αραβικές Νύχτες, όπου λέγεται ότι συνδέθηκε, ανάλογα με την ερμηνεία, με πόρνες και ομοφυλόφιλες γυναίκες σε ορισμένα μέρη του αραβικού κόσμου. Όμως, άλλοι πολιτισμοί το είχαν σαν σημάδι πλούτου:

Σουμέριοι και Ρωμαίοι: ένα αξιοσημείωτο σημάδι πλούτου

Μεταξύ των Σουμέριων, όπως και αργότερα στους Ρωμαίους, το βραχιολάκι ήταν πάνω από όλα δείγμα  πλούτου. Μαρτυρούσε τον πλούτο και την κοινωνική θέση της γυναίκας που το φορούσε.Σήμερα;

Σήμερα: μεταξύ μόδας και κοκεταρίας

Στις μέρες μας, το βραχιόλι στον αστράγαλο είναι ένα  μοντέρνο αξεσουάρ. Αντιπροσωπεύει όλη τη θηλυκότητα, τον αισθησιασμό και την κομψότητα. Ιδιαίτερα δημοφιλές το καλοκαίρι, με ελαφριά ρούχα και σανδάλια, προβάλλεται διακριτικά τον αστράγαλο.Επίσης υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία και διάφορα υλικά:

Σήμερα, τα βραχιόλια αστραγάλου διατίθενται σε μεγάλη ποικιλία υλικών:

Ασημί και χρυσό για εκλεπτυσμένο και διαχρονικό αποτέλεσμα.

Πέρλες και κοχύλια για μια μποέμ και καλοκαιρινή πινελιά.

Πολύχρωμο κορδόνι και γούρι για casual και trendy στυλ. 

Πρέπει να το φορέσεις ένα σε συγκεκριμένο αστράγαλο;

Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται αν το βραχιολάκι που επιλέγουν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Στην πραγματικότητα, εξαρτάται από την προτίμηση και την άνεση! Είτε αριστερά είτε δεξιά, η επιλογή βασίζεται αποκλειστικά στο στυλ και τις επιθυμίες σας.

Εσείς πως το φοράτε;

Ο πατέρας Αντώνιος από την «Κιβωτό του Κόσμου» κέρδισε το Βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη με ομόφωνη απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου. Ανατρέξαμε σε παλαιότερες συνεντεύξεις του και  συγκεντρώσαμε 12 «διαμάντια» που μας συγκίνησαν.

1. «Κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να σ’ το λύσει ο άλλος. Είμαι εδώ και σου απλώνω το χέρι. Θες να σηκωθείς στα πόδια σου; Αυτό είναι το ερώτημα. Αν έχεις βολευτεί στο να σε λυπούνται, δεν έχεις θέση στην “Κιβωτό”. Αν θες βοήθεια για να σταθείς όρθιος, είμαστε εδώ. (protothema.gr)

2. Αφού συγκινούμαστε και με τα ζωάκια όταν είναι σε άσχημη κατάσταση, πόσο μάλιστα με τους ανθρώπους που έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο, σαν τα αδέσποτα ζώα να βρίσκονται στο δρόμο. Αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους. (eleftheriaonline)

3.  «Έχω πει κι άλλες φορές πως πήγα να παίξω μπάσκετ με τα παιδιά. Αυτό, όμως, τι σήμαινε; Σήμαινε ότι σήκωνα το ράσο μου, κατέβαινα τα σκαλιά της εκκλησίας και πήγαινα να “σκουντήξω” ένα παιδί που μπορεί 5 λεπτά πριν να είχε κλέψει ή να είχε κάνει χρήση ναρκωτικών. Αυτά τα παιδιά ήταν το ποίμνιό μου. Σε αυτά ήθελα και έπρεπε να απευθυνθώ. Πήρα μια μπάλα του μπάσκετ και είπα “ελάτε να παίξουμε”. Ήρθαν! Και μετά τους είπα να κάτσουν στα σκαλιά της εκκλησίας να μιλήσουμε. Θυμάμαι πως ένα παιδί είχε έρθει με καθυστέρηση, το ρώτησαν οι άλλοι “πού ήσουν;” κι απάντησε: “Είχα πάει να δω λίγο τον πατέρα μου, είχε επισκεπτήριο σήμερα στον Κορυδαλλό. Μετά γύρισα σπίτι, έλειπε η μάνα μου, έψαξα, τη βρήκα, ξέρετε πού, εκεί που την είχαμε βρει την άλλη φορά”. Kαταλαβαίνετε πως σε αυτό το παιδί δεν μπορούσα να πω “ο Χριστός σώζει». (protothema.gr)

4. Η βοήθεια προέρχεται από τον απλό κόσμο, τον φτωχό κόσμο. Από αυτούς, όπως και να ΄χει, πάντα κάτι θα λείπει. O πλούσιος είναι που φοβάται. Υπάρχει μια λαϊκή παροιμία που λέει ο πλούσιος “να σου δίνω εγώ, φτωχέ, να γίνω σαν και σε”. (Βήμα)

5. Για μένα ευτυχία είναι να είμαι χρήσιμος για το διπλανό μας, να βλέπω αυτό το μαραμένο παιδί που μας έρχεται, να μπορεί να ανθίζει και να βλέπει με αισιοδοξία το μέλλον.  (lifo.gr)

6.  Πολλές φορές κάνουμε φιλανθρωπίες για να νιώσουμε μεγάλοι και σπουδαίοι. Η φιλανθρωπία θέλει κουβέντα πολλή, γιατί έχει και σκοτεινή πλευρά. Όταν κάνουμε ένα καλό με σκοπό να δειχτούμε, δεν είναι καλό.  (protothema.gr)

7. Υπήρχαν και υπάρχουν περιπτώσεις όπου παιδιά έχουν απομακρυνθεί από το σπίτι τους μέσω εισαγγελέα, λόγω ακαταλληλότητας. Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, πάντως, το εμπόδιο πολλές φορές είναι ο ίδιος ο γονιός που δεν πηγαίνει το παιδί του στο σχολείο και δεν το μαθαίνει βασικά πράγματα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως πολλοί γονείς είναι αμόρφωτοι και δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να μάθουν πράγματα από τους δικούς τους γονείς, κάνοντας έτσι στην πορεία τα ίδια λάθη με αυτούς. Γίνεται ένας μεγάλος αγώνας να δουλέψουμε με αυτόν τον γονιό, συνήθως με τη μάνα, ώστε να την πείσουμε να καταλάβει πως το παιδί της δεν είναι βάρος ή εμπόδιο για την ζωή της αλλά ότι καλύτερο της έχει συμβεί. (Queen.gr)

8. Αν ένα παιδί που είναι εδώ έχει τα χίλια προβλήματα και βλέπει κι εσένα να κλαις, να το λυπάσαι, πάει, το έχασες, το κατέστρεψες».  (protothema.gr)

9. Πρέπει να ζητάμε πάντα να είναι καλά οι άλλοι. Όποιος προσφέρει τη ζωή του τη σώζει. Όποιος βάζει τη ζωή του πρώτα απ όλα τη χάνει. Παιδιά μας είναι όλα τα παιδιά του κόσμου (iselida.gr)

10. «Δεν σώζω ζωές. Αν δεν θέλουμε, δεν γίνεται τίποτα. Θυμάμαι ήταν ένα παιδί πριν από την εφηβεία, ο πατέρας στη φυλακή, η μάνα έφυγε με άλλον, εκείνο είχε μπει σε παραβατική συμπεριφορά. Από τα παιδιά που θεωρούνταν “καμένα χαρτιά”. Αυτό το παιδί το έβαζα σπίτι μου από την αρχή. Συζητάμε τη μια μέρα και του εξηγώ ότι δεν είναι μαγκιά η κλεψιά ούτε το να μην πηγαίνει σχολείο. Την επόμενη μέρα μού έφερε ένα σεντόνι, το άνοιξε μπροστά μου και μου είχε φέρει ό,τι είχε κλέψει. Αυτό το παιδί το ξαναέβαλα στο σχολείο, έχει τελειώσει τη Θεολογία και λειτουργεί σαν παράδειγμα για μας».  (protothema.gr)

11. Αποκτήσαμε επίπλαστες ανάγκες και απομακρυνθήκαμε ο ένας από τον άλλον. Δεν μπορούμε να τα χρεώνουμε όλα στους ξένους. Δεν γίνεται να βλέπουμε παντού προβλήματα, αλλά να μη βλέπουμε τη δική μας ευθύνη σ’αυτό.  (protothema.gr)

12. Με την πάροδο των χρόνων στα ελληνόπουλα προστέθηκαν και παιδιά μεταναστών ή προσφύγων. Να δείτε τον τρόπο με τον οποίο συμβιώνουν όλα μαζί. Εδώ πραγματοποιείται ένα πείραμα που αποδεικνύει ότι μπορούμε τελικά να ζούμε αρμονικά χωρίς χαρακιές και όρια, “εδώ εσύ, εκεί εγώ”. Το καταφέραμε με τον σεβασμό και την άδολη αγάπη.Προσφυγόπουλα που έδωσαν τα πάντα για να φτάσουν στο “όνειρο”.Και απογοητεύτηκαν. Και ο σκοπός μας δεν είναι να παραβιάσουμε τα ιερά και τα όσιά τους. Και εγώ από πρόσφυγες κατάγομαι, Μικρασιάτες. Αυτούς που οι παλαιοελλαδίτες αποκαλούσαν “πρόσφυγες”γιατί ήρθαν να φάνε το βίος τους.Τους το λέω και αμέσως παίρνουν τα πάνω τους». (Το Βήμα)

Όλοι έχουμε δει σε ταινίες ή σειρές αλλά και σε διάφορες περίεργες γειτονίες παπούτσια κρεμασμένα σε καλώδια ρεύματος. Σήμερα θα μάθουμε τι συμβολίζουν

Ένα ζευγάρι παλιά αθλητικά, μπότες ή σαγιονάρες που κρέμονται από ένα καλώδιο ρεύματος — αιωρούνται αργά στον αέρα, σαν παράξενη διακόσμηση.

Είναι ένα γνώριμο θέαμα σε πόλεις, μικρές κοινότητες και γειτονιές σε όλων των κόσμο. Αλλά τι σημαίνουν πραγματικά αυτά τα παπούτσια;

Είναι σύμβολο; Μνήμη; Εορτασμός; Ή απλώς μια τυχαία πράξη διασκέδασης;

Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στις ιστορίες πίσω από αυτή τη μυστηριώδη παράδοση — γιατί, αν και δεν υπάρχει μία μόνο απάντηση, κάθε ζευγάρι παπουτσιών έχει τη δική του ιστορία.

Κοινές θεωρίες για τα παπούτσια στα καλώδια ρεύματος

Δεν υπάρχει μία εξήγηση που να ισχύει παντού, αλλά εδώ είναι οι πιο συνηθισμένες πεποιθήσεις:

1. Σημάδι περιοχής (συμβολισμός ομάδας ή συμμορίας)

Κάποιοι πιστεύουν ότι τα παπούτσια δείχνουν την παρουσία συμμορίας ή περιοχή όπου γίνεται διακίνηση ναρκωτικών. Ωστόσο, σύμφωνα με ειδικούς και αστυνομικές πηγές, αυτό σπάνια ισχύει. Οι περισσότερες ομάδες αποφεύγουν εμφανή σημάδια που θα τραβήξουν προσοχή — προτιμούν να μένουν απαρατήρητες.

Συμπέρασμα: Μπορεί να συμβαίνει σε σπάνιες περιπτώσεις, αλλά κυρίως είναι ένας μύθος που επαναλαμβάνεται με τα χρόνια.

2. Τελετή μετάβασης ή εορτασμός

Αποφοίτηση; Κάποιοι μαθητές πετούν τα παπούτσια τους όταν τελειώνουν το σχολείο ή το πανεπιστήμιο. Φίλοι στρατιώτες; Μπορεί να πετούν τις μπότες τους πριν φύγουν για υπηρεσία. Τέλος σχολικής χρονιάς; Οι έφηβοι το κάνουν απλώς για διασκέδαση.

Αυτή η εκδοχή είναι πιο χαρούμενη και συμβολική — ένα αντίο σε μια παλιά φάση της ζωής και ένα καλωσόρισμα στη νέα.

3. Μνημόσυνο ή φόρος τιμής

Άλλοι πιστεύουν ότι τα παπούτσια είναι ένας σιωπηλός τρόπος να τιμηθεί κάποιος που έφυγε από τη ζωή — ειδικά αν ήταν νέος ή αγαπημένος.

Μπορεί να αντιπροσωπεύουν:

• Κάτοικο της περιοχής
• Στρατιώτη ή φίλο
• Κάποιον που άφησε έντονο αποτύπωμα στη μνήμη

Είναι μια συγκινητική, αλλά όχι επίσημη παράδοση — περισσότερο μια προσωπική πράξη που μεταδίδεται από ιστορία σε ιστορία.

4. Φάρσα ή πρόκληση

Μερικές φορές γίνεται απλώς για διασκέδαση. Οι νέοι μπορεί να το κάνουν από περιέργεια, ανία ή μεταξύ τους πρόκληση. Έχει και στοιχείο δεξιοτεχνίας — πόσο ψηλά μπορείς να τα πετάξεις; Πολλά παπούτσια καταλήγουν εκεί απλώς επειδή κάποιος ήθελε να δοκιμάσει αν θα τα καταφέρει.

5. Σύμβολο νέας αρχής

Κυκλοφορεί η φήμη ότι όταν πετάς τα παλιά σου παπούτσια σημαίνει πως αφήνεις κάτι πίσω σου — μια κακή συνήθεια, μια δουλειά ή μια δύσκολη περίοδο. Είναι σαν να λες: «Άφησα το παρελθόν πίσω μου. Αυτά τα παπούτσια με πήγαν ως εκεί — τώρα προχωράω μπροστά.»
Αν και εμπνέει, αυτή η ερμηνεία είναι περισσότερο συμβολική παρά συνηθισμένη.⸻

6. Ορόσημο ή κρυφό σημάδι

Κάποιοι λένε ότι είναι τρόπος να σημαδέψεις ένα μέρος — το σπίτι ενός φίλου, ένα σημείο συνάντησης ή μια τοποθεσία για πάρτι. Σαν έναν απλό, παλιομοδίτικο τρόπο να πεις: «Εδώ είσαι.»

7. Δρόμος τέχνης ή αστικός θρύλος

Για ορισμένους καλλιτέχνες, το να κρεμούν παπούτσια είναι μια μορφή δημιουργικής έκφρασης — μετατρέποντας καθημερινά αντικείμενα σε δημόσια τέχνη. Άλλοι το βλέπουν σαν μια σύγχρονη παράδοση, ένα μικρό αστικό μυστήριο που περνάει από γενιά σε γενιά.

Όπως κι αν το δει κανείς, είναι πλέον κομμάτι της οπτικής ιστορίας της ζωής στις πόλεις.

Πώς φτάνουν τα παπούτσια εκεί πάνω;

Συνήθως οι άνθρωποι:

• Δένουν τα κορδόνια μεταξύ τους και τα πετούν πάνω από το καλώδιο
• Χρησιμοποιούν ένα βαρίδι ή πετονιά
• Ή πετούν ένα-ένα τα παπούτσια και τα δένουν στον αέρα (αρκετά δύσκολο!)

Κάποιες φορές οι εργαζόμενοι τα κατεβάζουν κατά τη συντήρηση — αλλά πάντα εμφανίζονται καινούρια.

Το νόημα βρίσκεται στα μάτια αυτού που το βλέπει

Δεν υπάρχει μία «αληθινή» εξήγηση για τα παπούτσια στα καλώδια. Άλλοτε είναι παιχνίδι. Άλλοτε είναι μνήμη. Άλλοτε ένα μικρό μυστήριο της γειτονιάς.

Όμως ένα πράγμα μένει ίδιο: Αυτή η απλή πράξη — το να πετάξεις ένα ζευγάρι φθαρμένα παπούτσια στον αέρα — κρύβει κάτι βαθιά ανθρώπινο.

Μια επιθυμία να σε θυμούνται. Να γιορτάσεις, να προχωρήσεις ή απλώς να αφήσεις ένα σημάδι. Σαν να λες: «Ήμουν εδώ.»

Έτσι, την επόμενη φορά που θα δεις παπούτσια να αιωρούνται ψηλά πάνω από τον δρόμο…
Μην τα προσπεράσεις. Σήκωσε το βλέμμα. Αναρωτήσου.

Γιατί κάθε ζευγάρι παπούτσια έχει τη δική του ιστορία — ακόμη κι αν ποτέ δεν μάθουμε ποια είναι.