«Δεν υπάρχει μεγάλος καλλιτέχνης αν δεν είναι πρώτα σπουδαίος άνθρωπος» είπε ο ορμητικός σκηνοθέτης σε μια συνέντευξη που πρέπει να διαβάσετ

Ο σκηνοθέτης Σωτήρης Τσαφούλιας μίλησε στο «Πρωινό» και ήταν ιδιαίτερα ορμητικός απαντώντας σε όλους όσους τα βάζουν με τα θύματα βίας εντός και εκτός καλλιτεχνικού χώρου.

«Ο λόγος που βγαίνω και μιλάω είναι για να προστατέψω αυτούς έχουν το θάρρος και βγαίνουν και μιλάνε απέναντι στις φωνές παλαιότερων που δεν αρθρώνουν τον λόγο που θα έπρεπε στην παρούσα κατάσταση. Εγώ δεν έχω ακούσει κάποιο από τα θύματα να βγαίνει εκτός ορίων ούτε αυτούς που μιλάνε υπέρ τους. Βλέπω μια απίστευτη ηρεμία και αγάπη. Θα σταθούμε με αγάπη και στους θύτες γιατί κι εκείνοι έχουν παράπλευρες απώλειες γιατί στα θύματα θα πρέπει να υπολογίζουμε και τα παιδιά και τις γυναίκες των ανθρώπων που έκαναν αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις. Όμως δεν είναι ώρα να ασχοληθούμε με αυτούς είναι ώρα να ασχοληθούμε με τους πληγωμένους» είπε αρχικά ο σκηνοθέτης.

«Δεν μπορώ να συνέλθω από τη συνέντευξη του κυρίου Μοθωναίου και δεν ξέρω μήπως η συνέντευξη θα έπρεπε να ξαναπαίξει και αντί να βλέπουμε τον κύριο Μοθωναίο να βλέπουμε μια φωτογραφία του όταν ήταν 6 ετών για να μπορέσουν να καταλάβουν και αυτοί που δεν καταλαβαίνουν και λένε το “κάτσε φρόνιμα”, “δεν ξέρω ποια είναι η κυρία”, “στηρίζω μεν τα θύματα αλλά” κοκ.

Είμαι ευτυχής που ξεκινάει όλο αυτό από τον χώρο του θεάτρου» είπε χαρακτηριστικά και παρομοίασε την κατάσταση με την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, την πάλη αξίας και Αρχής, όπως είπε.

«Επειδή άκουσα τον όρο “ανθρωποφαγία” που δεν τον άκουσα στην περίπτωση του Ζακ Κωστόπουλου, δεν το άκουσα όταν γίνονταν καταγγελίες την εποχή που η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη η κοινωνία. Αν αυτό που κάνετε εσείς τώρα λέγεται τηλεδίκη, το να αυτοϊκανοποιείσαι μπροστά σε μία έντρομη γυναίκα που προσπαθεί να βγει από πόρτες που έχεις κλειδώσει και εσύ μπροστά σε αυτό το θέαμα όχι μόνο να διατηρείς τη στύση σου αλλά να φτάνεις και σε κορύφωση αυτό πώς ονομάζεται; Όταν βλέπεις ένα παιδί 6 ετών και γυρνάμε και λέμε ότι παραγράφηκε το αδίκημα αλλά δεν έχει παραγραφεί το δικαίωμα του δράστη να μηνύσει για συκοφαντική δυσφήμιση, το τραύμα στην ψυχή του Μοθωναίου στα πόσα χρόνια παραγράφεται;

Ακούω να μιλάμε για ανθρώπους που φέρονται να έχουν κάνει τις πράξεις αυτές και αποκαλούνται μεγάλοι καλλιτέχνες. Ποιος είναι ο μεγάλος καλλιτέχνης; Δεν υπάρχει μεγάλος καλλιτέχνης αν δεν είναι πρώτα σπουδαίος άνθρωπος. Τα έργα πρέπει να μετράς και όχι τα χρόνια» είπε χαρακτηριστικά επικαλούμενος την Αντιγόνη.
«Ποιο θέατρο κινδυνεύει; Μετράει 3000 χρόνια. Ο Λιάγκας και ο Τσαφούλιας που δεν είναι καλά σαν άνθρωποι επειδή το πάτησαν για 30-40 χρόνια θα κινδυνέψει το θέατρο από αυτούς. Το θέατρο είναι οι άνθρωποί του» είπε.

«Το ζητούμενο είναι να προσέξουμε τι λέμε απέναντι σε αυτούς που υψώνουν ανάστημα. Το “κάτσε φρόνιμα” λοιπόν πρέπει να πάει σε όσους αδυνατούν να διαχωρίσουν το φλερτ από την παρενόχληση, σε αυτούς που απέναντι σε βιασμένες ψυχές και κορμιά αναζητούν ευκαιρίες να ξεθάψουν την καριέρα τους, σε αυτόν που δεν μπορεί να παραδεχτεί το λάθος του και να ζητήσει μια συγγνώμη» τόνισε.

«Γιατί τώρα; Άκουσα ότι ένας άνθρωπος που φέρεται να έχει κάνει όλα αυτά θα αποταθεί σε κλινική απεξάρτησης από το σεξ. Εδώ κολλάει το γιατί τώρα; Γιατί δεν αποτάθηκε στην κλινική όταν ένιωσε την πρώτη ορμή; Μετά τον πρώτο βιασμό; Μετά τον δεύτερο, τον τρίτο. Γιατί τώρα;» είπε ακόμα.
«Αγαπάμε τη Δικαιοσύνη αλλά φτιάχτηκε από ανθρώπους και είναι ατελής» είπε ο σκηνοθέτης και το πλατό ξέσπασε σε συγχαρητήρια.

«Ο σκηνοθέτης που τραυματίζει τον ηθοποιό δεν είναι σκηνοθέτης, είναι οπερατέρ. Καλλιτέχνης δεν είναι επάγγελμα, καλλιτέχνης είναι η εξέλιξη του ανθρώπου. Ο κύριος Μοθωναίος είναι τεράστιος καλλιτέχνης όχι γιατί ασκεί την υποκριτική αλλά διότι έχει υποστεί τόση ασχήμια από το ανθρώπινο είδος και ξυπνάει κάθε πρωί και λέει στον εαυτό του ότι αξίζει τη χαρά και δέχεται την αγκαλιά ενός ανθρώπου. Αυτό είναι καλλιτεχνία. Δεν είναι να στέκεσαι στην Επίδαυρο και να τραβάς μονολόγους και να συντονίζονται οι πέτρες. Οι πέτρες και τα σανίδια δεν είναι τίποτα χωρίς τους ανθρώπους » είπε με έμφαση.

Στο The 2Night Show βρέθηκε καλεσμένη η Δήμητρα Κατσαφάδου, η οποία μίλησε για το πως κατάφερε να χτίσει την επιχείρησή της με τα καλλυντικά αλλά και για τα ειρωνικά σχόλια που έχει ακούσει με την φράση που έχει γίνει viral σε διαφημιστικό της «εκεί που η μαγεία της φύσης συναντά για την ψυχολογία της ύλης.»

H ίδια δήλωσε ενοχλημένη και με παράπονο: «Ήμουν στενοχωρημένη. Είναι λίγο άκομψο άνθρωποι που ίσως δεν έχουν κουραστεί αρκετά, δεν έχουν κοιμηθεί στο πάτωμα, δεν έχουν ξεκινήσει από το μηδέν, δεν τους έχει χλευάσει μια κοινωνία ή ένας κύκλος οικογενειακός, να λένε χαχα η ψυχολογία της ύλης. Μου έχει φύγει το κεφάλι για να καταλάβω και να μπω μέσα στην ύλη.»

Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου δεν είχε παρά να της αναφέρει ότι κι αυτού του είδους η διαφήμιση, σημαίνει ότι κάτι κάνει καλά και θα έπρεπε να χαίρεται.

Όσα ανέφερε η Σμαράγδα Καρύδη σε ανάρτησή της.

Την δική της απάντηση έδωσε η Σμαράγδα Καρύδη με ένα μακροσκελές κείμενο στο Facebook για όλες τις καταγγελίες που υπάρχουν τελευταία στον χώρο του θεάματος για πολλών ειδών παρενοχλήσεις.

Η ηθοποιός έγραψε τις σκέψεις της αναφέροντας: «Όταν ήμουν στο τρίτο έτος της Δραματικής του Εθνικού ένας συμμαθητής μας (που μάλλον στην πορεία εγκατέλειψε γιατί δεν τον συναντήσαμε ξανά μέσα στα χρόνια) σε μία ομαδική σκηνή απ το «Όνειρο καλοκαιρινής Νύχτας» στο μάθημα του Γιώργου Μιχαηλίδη , έκανε τα πάντα για να κλέψει την προσοχή από αυτούς που έπαιζαν σε πρώτο πλάνο, κάνοντας αυτό που λέμε στο θέατρο « ψιλή βροχή».

Δηλαδή αδιαφορείς για την ιστορία που λέμε όλοι από κοινού γιατί βασικά σ ενδιαφέρει το κοινό να προσέξει εσένα. Όταν ο Μιχαηλίδης του έκανε παρατήρηση ο συμμαθητής μου του είπε ότι πιστεύει ότι αυτό που κάνει είναι νόμιμο, κι ότι το θέατρο έτσι κι αλλιώς είναι μια αρένα. Έπεσε σιωπή. Σοκαριστήκαμε όλοι απίστευτα. Σταμάτησε η πρόβα κι ο Μιχαηλίδης μας μίλησε πολύ ώρα για το γιατί όλο αυτό είναι λάθος. Ήταν πολύ θλιβερό να συναντάς τέτοιον απροκάλυπτο κυνισμό σ έναν τόσο νέο άνθρωπο, στην ηλικία εκείνη που συνήθως έχεις την ορμή και την όρεξη να κάνεις τον κόσμο καλύτερο.

Τώρα νέα παιδιά που θέλουν ν ασχοληθούν με το θέατρο με ρωτάνε. Βλέπουν όλα αυτά τα σοκαριστικά που έρχονται στο φως κι απογοητεύονται. Και φοβούνται. Εχω να τους πω να μη φοβούνται τίποτα. Το θέατρο δεν είναι βούρκος. Ούτε η σκηνή αρένα. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που δουλεύουν στο θέατρο δεν είναι τέρατα. Θα γνωρίσετε σπουδαίους και υπέροχους ανθρώπους. Υπάρχουν και τα τέρατα όπως υπάρχουν παντού. Κι αν βρείτε τέρατα στο δρόμο σας μη φοβηθείτε. Και μη τους πιστεύετε.Δε χρειάζεται να «κάτσετε» σε κανέναν για ένα ρόλο. Δε χρειάζεται ούτε να φιλήσετε κατουρημένες ποδιές. Δεν είναι αυτή η συνταγή της επιτυχίας. Συγκεντρωθείτε μόνο στη δουλειά σας. Είναι κοπιαστική. Και μην ετεροκαθορίζεστε. Μη συγκρίνεστε με κανέναν. Μορφωθείτε, ψάξτε μέσα σας τι θέλετε να πείτε και πείτε το. Ένα παιχνίδι είναι. Απλώς πάρτε στα σοβαρά τους κανόνες και παίξτε τίμια. Το θέατρο είναι χώρος μοιρασιάς. Εκεί που ανοίγεσαι και σου ανοίγεται κι ο άλλος. Είναι εκεί που πρέπει να νιώσεις ασφάλεια κι εμπιστοσύνη για ν αφήσεις τον εαυτό σου στα χέρια των άλλων. Ολόκληρο. Με το ταλέντο σου και την ανεπάρκεια σου. Με τις ευκολίες και τις αδυναμίες σου. Με τη γοητεία σου και οι τον άχαρο εαυτό σου. Μη κρύψεις τίποτα. Απ την ανεπάρκεια και την αδυναμία σου συχνά προκύπτει το πιο όμορφο αποτέλεσμα.

Οι άνθρωποι δεν είναι ένα πράγμα. Οπως κι οι ενδιαφέροντες ρόλοι που θα παίξετε δεν έχουν μόνο μια διάσταση. Δεν είναι ούτε μόνο καλοί ούτε απόλυτα κακοί. Είναι πολύ ξεκούραστο να έχεις μια ξεκάθαρη θέση για τα πάντα και πολύ ανακουφιστικό. Είναι πολύ εύκολο να είσαι οπαδός φανατικός και δεν έχει κόπο. Αρκεί ν αποφασίσεις ποιον θ αγαπάς και ποιον θα μισείς.
Τι είναι σωστό και τι λάθος. Μακάρι να μπορούσα να μην έχω αντιφάσεις και να είναι όλα καθαρά μέσα μου.
Στηρίζω με όλη μου τη ψυχή τις γυναίκες και τ αγόρια που έχουν υποστεί οποιασδήποτε μορφής κακοποίησης.
Τους πιστεύω, τους εκτιμώ και τους θαυμάζω για το θάρρος τους. Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να βρεις το κουράγιο να βγεις μπροστά. Κάποιες απ αυτές τις γυναίκες είναι φίλες μου και τις αγαπώ. Το θέατρο έχει ανάγκη από θαρραλέους ανθρώπους κι όχι θρασύδειλους. Γενναιόδωρους. Που πάνω στη σκηνή αφήνουν χώρο στον άλλον και τον βοηθούν να βγει καλύτερος. Όχι από ναρκισσιστικές προσωπικότητες που αντλούν δύναμη απ τον εξευτελισμό των άλλων. Στηρίζω τους ανθρώπους που παίρνουν την ευθύνη και βγαίνουν επωνύμως να καταγγείλουν κάτι άδικο που τους βαραίνει και που έτσι ανοίγουν το δρόμο και σ άλλους που δεν είχαν φωνή για ν ακουστεί. Και πρέπει να πάψουν να φοβούνται. Κάνουμε μια δουλειά που τη διαλέξαμε από αγάπη. Ο φόβος δεν έχει θέση εδώ.

Απ τη άλλη δε μπορώ ούτε να χαρώ για την καταστροφή και των αφανισμό των άλλων. Καταλαβαίνω ότι δε γινόταν αλλιώς και θλίβομαι πολύ για αυτούς. Λυπάμαι. Αυτό μόνο νιώθω. Λύπη. Και αμηχανία. Με κάποιους συναντηθήκαμε, με κάποιους πορευτήκαμε παράλληλα κι άλλους τους θαύμασα για τη δουλειά τους. Όμως το ότι ας πούμε εγώ είχα με κάποιον μια πολύ καλή συνεργασία, δεν με κάνει να αμφισβητώ έναν άλλον άνθρωπο που πέρασε μαρτυρικά κοντά του. Απλώς δε μπορώ ούτε θέλω να βγω στον λιθοβολισμό της πλατείας να ρίξω κι εγώ μιά πέτρα. Είναι κάτι που έτσι κι αλλιώς μου είναι ξένο. Μπορώ μόνο να στέκομαι με δέος στην ώρα τη σκληρή του καθενός. Ξέρω ότι εγώ μπορώ να έχω αυτή τη ψυχραιμία γιατί ποτέ κανείς δε μου φέρθηκε κακοποιητικά και δεν έχω μαζεμένο πόνο ούτε οργή. Όμως το ότι εγώ από θέση, από χαρακτήρα ή απλώς επειδή ήμουν τυχερή, δεν άφησα περιθώρια σε κάποιον να μου φερθεί έτσι δεν σημαίνει ότι δε ξέρω τι γίνεται δίπλα μου. Και πόσο έχουν υποφέρει συνάδελφοι μου από απαράδεκτες συμπεριφορές.

Αλλά το θέμα δεν πρέπει να είναι προσωπικό γιατί πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα κάνουν κατάχρηση εξουσίας. Είναι στη φύση του ανθρώπου. Και για αυτό νομίζω ότι όλο αυτό που ξεκίνησε δε πρέπει να εκπέσει σ ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών αλλά να το δούμε ως ευκαιρία να μπούν για πολλά πράγματα νόμοι και κανόνες. Και πρέπει να απαιτήσουμε γι αυτούς τους κανόνες και τους νόμους. Από την Πολιτεία. Νόμοι που όμως πρέπει να φροντίσουμε να τηρούνται. Γιατί ως γνωστόν στην Ελλάδα αυτό δεν είναι αυτονόητο.
Και οι νόμοι πρέπει να τηρούνται για να προστατεύονται οι πιο αδύναμοι από μας.

Αυτοί που δεν έχουν την τύχη, ούτε το χαρακτήρα ,ούτε τη θέση για να αμυνθούν. Οι δυνατοί βρίσκουν τρόπο και μόνοι τους.
Επίσης, δεν είναι τώρα η ώρα ν αρπάξουμε την ευκαιρία να κατηγορήσουμε δημοσίως όποιον συνάδελφο μας ενόχλησε γενικώς η συμπεριφορά του μέσα στη δουλειά. Δεν είναι αυτό το νόημα του MeToo και ας μην φεύγουμε απ το στόχο. Και παρακαλώ όσους αναφέρονται ανωνύμως σε περιστατικά που μας παρουσιάζουν όλους λες ζούμε στο «120 μέρες στα Σόδομα» με όργια, ναρκωτικά και παρανοϊκές συμπεριφορές να σταματήσουν να το κάνουν. Είναι τεράστιο ψέμα και κάνει μεγάλο κακό. Όταν φωνάζουμε όλοι μαζί δε θα ακουστούν αυτοί που πραγματικά πρέπει να ακουστούν.

Ο Δημήτρης Λιγνάδης είναι οργισμένος με τα όσα λέγονται για εκείνον τις τελευταίες ημέρες. Σύμφωνα με τον δικηγόρο του Νίκο Γεωργουλέα που έκανε δηλώσεις στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star, ο γνωστός σκηνοθέτης και ηθοποιός απαντά σε όσα ακούγονται τελευταία.

“Ο Δημήτρης Λιγνάδης, έχει γίνει δέκτης ανήθικων επιθέσεων και συκοφαντικών σχολίων. Ο ίδιος θεωρεί ότι βρίσκεται στο “μάτι του κυκλώνα” που περιλαμβάνει κάθε φορά, μια διαφορετική ιστορία και μάλιστα από πρώην συνεργάτες του. Τους περισσότερους δεν τους γνωρίζει ούτε κατ΄όψιν. Εξοργισμένος διαπίστωσε ότι επιχειρείται να συνδεθεί με το όνομά του με κύκλωμα μαστροπείας ανηλίκων. Είναι απολύτως ψευδές ότι έχει σχέση με αυτό ο κ. Λιγνάδης.

Όσοι συκοφάντες διακινούν την πληροφορία ότι ο κύριος Λιγνάδης μαχαιρώθηκε από πατέρα ανηλίκου με αρχικά Γ.Μ. και ότι κατόπιν μάλιστα επήλθε εξώδικος συμβιβασμός θύτη και θύματος καλό είναι να ξέρουν ότι θα κληθούν να ενημερώσουν τις αρχές για τα στοιχεία που αυτοί λένε ότι διαθέτουν. Γιατί μιλάμε για τον παρ’ ολίγον δολοφόνο του κυρίου Λιγνάδη. Γιατί εμείς, δηλαδή εγώ ο δικηγόρος του, ο κύριος Λιγνάδης και οι Αρχές που ερευνούν δε γνωρίζουν! Και καλό είναι να μας πουν, γιατί ο κύριος Λιγνάδης απαιτεί να διαλευκανθεί υπόθεση που παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή το 2002 και δεν πρόκειται να κρυφτεί πίσω από ανώνυμες καταγγελίες και αναρτήσεις. Είμαστε πολύ ξεκάθαροι για το πώς κινούμαστε” ανέφερε ο δικηγόρος του