«Υποφέρουν πάρα πολύ τα ζώα. Και φταίει ο άνθρωπος», ήταν τα πρώτα λόγια του Τάκη Προεστάκη κατά το ξεκίνημα της συνέντευξής μας.
Το όνομά του, είναι πλέον γνωστό όχι μόνο στη γενέτειρά του την Κρήτη, μα και σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς αυτή τη στιγμή θεωρείται ο πιο δημοφιλής Έλληνας ζωόφιλος με ενεργή δράση υπέρ των αδέσποτων.
Ένα αφιέρωμα της βρετανικής Daily Mail ήταν αρκετό για τον κάνει γνωστό σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και να οδηγεί εκατοντάδες ανθρώπους κάθε εθνικότητας στην Ιεράπετρα με σκοπό να υιοθετήσουν ένα ή και περισσότερα από τα ζώα που φιλοξενεί και φροντίζει στο καταφύγιο που εκείνος έχτισε πέντε χρόνια πριν σε μια πλαγιά πάνω από τη χωματερή, 10 περίπου λεπτά από το κέντρο της πόλης.
Αφήνοντας τον κόσμο της νύχτας και αφιερώνοντας τη ζωή του στα αδέσποτα και τα κακοποιημένα ζώα, ο Τάκης σήμερα ουδεμία σχέση έχει με τον άνθρωπο που ήταν παλαιότερα.
Πλέον, η ζωή του είναι αφιερωμένη στα τετράποδα και παρά τα λεγόμενα των συντοπιτών του περί… τρέλας, εκείνος έχει συνειδητά επιλέξει να ζει σε ένα βουνό, απομονωμένος από τον κόσμο, με μοναδική του ασχολία τη φροντίδα των ζώων που ζουν μαζί του.
Ο ίδιος, μιλά στο Menshouse.gr, κρατώντας με το ένα χέρι το κινητό του τηλέφωνο και με το άλλο έναν κουβά με τροφή, γυρνώντας από σπιτάκι του καταφυγίου σε σπιτάκι, ταΐζοντας τα σκυλάκια που περιθάλπει.
«Σιχάθηκα τα πάντα, τα παράτησα όλα»
«Έφτιαξα μόνος μου αυτό εδώ το καταφύγιο. Παράτησα ύστερα από 20 χρόνια στη νύχτα το night club που είχα και αποφάσισα να ζήσω αλλιώς. Αρχικά ήμουν DJ –από 17 ετών- και μετά, στα τελειώματα, είχα δική μου επιχείρηση.
Σιχάθηκα τα πάντα, τα παράτησα όλα. Μετά ξεκίνησα να βοηθάω τα ζώα. Όλα ξεκίνησαν όταν πήγα στη χωματερή της Ιεράπετρας και αντίκρισα σκυλιά σε άθλια κατάσταση. Αποφάσισα να βοηθήσω έναν σκύλο που είχε σπασμένο το πόδι του και το ένα έφερε το άλλο. Κατέληξα τότε να έχω υπό την προστασία μου 50 – 100 σκυλιά», λέει και συνεχίζει:
«Περνώ 20 ώρες την ημέρα εδώ σίγουρα. Μέρα – νύχτα είμαι στο καταφύγιο, στο βουνό, εδώ κοιμάμαι. Μαζί με τα 300 περίπου σκυλιά μου».
Ο Τάκης δεν εργάζεται κάπου αλλού, παρά μόνο εθελοντικά βοηθώντας τα ζώα που το έχουν ανάγκη. «Αυτή είναι η ζωή μου, δεν μπορώ να φύγω να δω ούτε τη μητέρα μου στην Ιεράπετρα αν δεν υπάρχει κάποιος εδώ», μας λέει, τολμώντας να παραδεχτεί πως πέρασε δύσκολα οικονομικά λόγω της δράσης του υπέρ των ζώων.
Ξόδεψε όλη του την περιουσία για τα αδέσποτα και τα κακοποιημένα ζώα
Μια περιουσία ύψους 180.000 ευρώ. Και δεν το μετάνιωσε στο ελάχιστο, ακόμα και όταν αναγκάστηκε να δανειστεί σημαντικά ποσά για να επιβιώσει με τους σκύλους του.
«Όταν έφυγα από τη δουλειά μου, είχα στην άκρη 180.000 ευρώ. Έφυγαν όλα χωρίς να το καταλάβω για να βοηθήσω τα σκυλιά. Δε με ενδιαφέρει η περιουσία, όμως, εγώ έχω δώσει τη ζωή μου ολόκληρη. Κάποια στιγμή τα χρήματα τελείωσαν και μετά δανειζόμουν για να συντηρήσω τα ζώα που φρόντιζα. Έφτασα να χρωστάω 48 – 50 χιλιάδες ευρώ σε φίλους μου.
Είχα πουλήσει μέχρι και το αυτοκίνητό μου και μετακινούμουν με το παπάκι. Όταν χρωστούσα όλα αυτά τα χρήματα ήμουν τελειωμένος. Οι γονείς μου με πήγαιναν στον ψυχολόγο για να δουν αν είμαι τρελός με τη ζωή που έκανα», θυμάται, μη παραλείποντας να τονίσει πως όσα έχει καταφέρει σήμερα τα οφείλει σε μία Βρετανή δημοσιογράφο που είχε φίλη στο Facebook, η οποία παρακολουθώντας τις αναρτήσεις του τον προσέγγισε με σκοπό να του κάνει ένα αφιέρωμα στη Daily Mail.
«Δεν την πήρα στα σοβαρά, να σου πως την αλήθεια. Αλλά ήμουν απελπισμένος, δεν είχα τίποτα να χάσω.
Μια μέρα, λοιπόν, άλλαξαν όλα. Είχε δημοσιευτεί το άρθρο της και ο κόσμος άρχισε να με αναζητά για να μου προσφέρει βοήθεια. Σήμερα, δεν θυμάμαι ούτε το όνομά της. Με ξέχασε τελείως μετά, έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει, μου άλλαξε τη ζωή και απλά… χάθηκε!
Λίγο αφότου το δημοσίευμα είχε κυκλοφορήσει, επικοινώνησε ξανά μαζί μου, με ρώτησε αν είμαι καλύτερα μετά τα όσα έγραψε, της είπα πως ναι και με άφησε πια, ήσυχη πως με είχε βοηθήσει όσο μπορούσε. Της χρωστάω πολλά και την ευχαριστώ. Μου υποσχέθηκε πως αν κάποια στιγμή έρθει στην Ελλάδα θα έρθει να με βρει», καταλήγει.
«Κάπως έτσι, ενώ τα είχα χάσει όλα, αναστήθηκα. Ξεχρέωσα όλα μου τα χρέη, έχτισα ξανά τη ζωή μου από το μηδέν. Βρέθηκαν άνθρωποι από ολόκληρο τον κόσμο να επικοινωνούν μαζί μου για να με βοηθήσουν. Με βρήκαν στο Facebook, ήθελαν να συνεισφέρουν. Μου πήραν μέχρι και αυτοκίνητο!», μας λέει, ευχαριστημένος με την τροπή που πήραν τα πράγματα, χωρίς ωστόσο να παραβλέπει πως μέχρι σήμερα υπάρχουν συντοπίτες του, που βρίσκουν πάντα κάτι κακό να πουν για εκείνον.
«Δεν το καταλαβαίνουν αυτό που κάνω. Τα πάντα τα μετράνε με το χρήμα. Για να καταλάβεις τη νοοτροπία και την παιδεία του κόσμου, όταν εγώ χρωστούσα τόσα λεφτά και έδινα ό,τι είχα και δεν είχα για να ζήσω τα αδέσποτα που φρόντιζα, έλεγαν ‘αυτός είναι τρελός, τον έφαγαν τα σκυλιά. Ο Τάκης είναι το καλύτερο παιδί, ευαίσθητος πολύ, αλλά τον κατέστρεψαν τα σκυλιά’.
Αν τους ρωτήσεις τώρα που βρέθηκαν άνθρωποι από όλον τον κόσμο να με βοηθήσουν οικονομικά, θα σου πουν ‘αυτός κάνει business’».
Μετά τη Daily Mail, το βίντεο των 90.000.000 views στο «The Dodo»
Το ενδιαφέρον των διεθνών Μέσων για τον Τάκη Προεστάκη και το καταφύγιό του δεν σταμάτησε στη Daily Mail. Ακολούθησαν δημοσιεύματα και σε άλλες εφημερίδες και ιστοσελίδες –όπως στην Telegraph- με αποκορύφωμα ένα βίντεο διάρκειας μικρότερης των τεσσάρων λεπτών που δημιούργησε το δημοφιλέστατο «The Dodo» μερικούς μήνες πριν.
«Χάρη σ’ αυτό το βίντεο αγόρασα ένα χωράφι 20 στρέμματα. Το καταφύγιο που έχω φτιάξει, αρχικά είχε έκταση 5 στρέμματα. Και δες το τώρα! Έχει φτάσει στα 33 στρέμματα», δηλώνει ο Τάκης, ο οποίος με απέραντη χαρά δεν σταματά να μιλά για το ότι το σημαντικότερο «δώρο» όλης αυτής της δημοσιότητας είναι το γεγονός πως εκατοντάδες ζώα υιοθετήθηκαν από καλές οικογένειες που τους χάρισαν ένα ζεστό σπιτικό και μία ζωή που είχαν στερηθεί περιπλανώμενα στους δρόμους, χτυπημένα και πεινασμένα.
«Έχουν υιοθετηθεί ζώα από ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο. Ένα από τα πιο δύσκολα περιστατικά που αντιμετώπισα, ήταν ένας σκύλος που βρήκα γδαρμένο ζωντανό και όλοι μου έλεγαν να του κάνω ευθανασία. Τον φρόντισα, τον έκαναν καλά και υιοθετήθηκε στη Νορβηγία.
Σήμερα είναι υγιέστατος και οι άνθρωποι που τον υιοθέτησαν εκεί έκαναν γνωστή τη δράση μου στη χώρα τους. Σιγά – σιγά με γνώρισε ο κόσμος», λέει με υπερηφάνεια.
Μέχρι σήμερα, εξακολουθούν να τον προσεγγίζουν δημοσιογράφοι από ξένα Μέσα, ωστόσο ο χρόνος του είναι αρκετά περιορισμένος για όλα αυτά. «Θα ήθελα, μα δεν έχω χρόνο», σχολιάζει.
Χάρη στη δημοσιότητα που του χάρισαν τα διεθνή Μέσα, ο άνθρωπος αυτός κατέληξε να δέχεται βοήθεια από όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Βοήθεια που δεν μεταφράζεται μόνο σε χρήματα αλλά και σε υιοθεσίες ζώων που σήμερα χάρη στον Τάκη έχουν αποκτήσει τη δική τους παντοτινή οικογένεια.
Τι συμβαίνει, όμως, με τα ζώα που βρίσκονται σε αναμονή υιοθεσίας;
Ο ιδρυτής του καταφυγίου της Ιεράπετρας έχει δημιουργήσει τον δικό του μη κερδοσκοπικό οργανισμό, ο οποίος έχει τον δικό του τραπεζικό λογαριασμό προκειμένου οι ζωόφιλοι να βοηθούν στην σίτιση και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των αδέσποτων.
«Για να είμαι κατοχυρωμένος δημιούργησα έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, μια φιλοζωική οργάνωση ονόματι ‘Στέγη Προστασίας Αδέσποτων Ζώων’ και μέσω Paypal ο κόσμος που επιθυμεί στέλνει χρήματα για τις τροφές και τα φάρμακα των ζώων που ζουν μαζί μου. Έχοντας γνωρίσει τη δουλειά μου, οι επιχειρήσεις πλέον μου κάνουν σημαντικές εκπτώσεις κι έτσι μπορώ να αγοράζω μπόλικη τροφή σε χαμηλότερη τιμή.
Οι γιατροί, όμως, θέλουν τα λεφτά τους. Θα σου κάνουν μια μικρή έκπτωση λόγω συνεχών επισκέψεων και μεγάλου αριθμού ζώων αλλά μέχρι εκεί. Δωρεάν δεν υπάρχει εδώ πέρα.
Το ευχάριστο είναι πως ύστερα από πολλούς αγώνες που δώσαμε στην πόλη μας όλοι εμείς στην ‘Επιτροπή για τη Διαχείριση Αδέσποτων Ζώων’, καταφέραμε να έρχονται ξένοι κτηνίατροι και να στειρώνουν δωρεάν τρεις μέρες κάθε μήνα περίπου 80 αδέσποτα της πόλης. Νιώθω την ανάγκη να τονίσω πως το γεγονός πως το 80% των ζώων με ή χωρίς ιδιοκτήτη είναι αστείρωτα, είναι τουλάχιστον εγκληματικό».
«Πέντε Έλληνες υιοθέτησαν σκύλο μου, οι τέσσερις μου τα γύρισαν πίσω»
Καθημερινά, στο καταφύγιο του Τάκη φτάνουν άνθρωποι από διάφορες χώρες εντός και εκτός Ευρώπης με σκοπό να υιοθετήσουν κάποιο από τα 300 σκυλάκια που φιλοξενεί. Ο αριθμός των υιοθεσιών από ταξιδιώτες που έρχονται στη χώρα μας για να τον επισκεφτούν τον ανέρχεται στις 170.
«170 σκυλάκια υιοθετήθηκαν από ξένους. Σήμερα ζουν στο εξωτερικό και περνούν καταπληκτικά. Έχουν μια υπέροχη ζωή, τα βλέπω και χαίρομαι. Μόλις πέντε υιοθετήθηκαν από Έλληνες, τα τέσσερα μου τα γύρισαν πίσω.
Από Ελλάδα, άντε να ‘χουν έρθει πρόσφατα δύο άτομα, την ώρα που ξένοι φτάνουν καθημερινά εδώ. Κι αυτό διότι εγώ τα σκυλιά μου δεν τα στέλνω πουθενά. Μόνο αν έρθει κάποιος εδώ να τα δει και τον γνωρίσω κι εγώ προσωπικά θα τα δώσω. Να τον τσεκάρω πρώτα. Πάντα κρατάω επικοινωνία με τους ανθρώπους που υιοθετούν τα ‘παιδιά’ μου. Δημοσιεύω τα πάντα στο Facebook, όλοι ξέρουν ποιος πήρε το κάθε σκυλάκι και πού ζει σήμερα».
Τελικά η Κρήτη «γεννά» εγκληματίες;
Είναι μια φράση που την ακούς και τη διαβάζεις συχνά. Ο λόγος; Τα πιο σκληρά περιστατικά κακοποίησης ζώων έχουν λάβει χώρα στην Κρήτη.
Τι έχει να πει ο Κρητικός Τάκης Προεστάκης γι’ αυτό;
«Στην Κρήτη πάντα υπήρχε εγκληματικότητα, απλά δεν είχε βγει ποτέ στην επιφάνεια. Αυτή τη στιγμή, ανά 50 – 100 μέτρα θα δεις σκυλιά δεμένα σε βαρέλια. Η βαρβαρότητα αυτή κατά των ζώων δεν είναι κάτι καινούργιο, απλά παλαιότερα είχαν δεδομένο πως τα σκυλιά είναι ένα αντικείμενο και θα υποφέρουν μια ζωή για να υπηρετούν τα αφεντικά τους. Τώρα –και λόγωsocial media– οι νεότεροι άνθρωποι αλλάζουν τα δεδομένα, με τη ζωοφιλία να έχει αναπτυχθεί πολύ.
Όταν εγώ ήμουν 10 ετών και ζούσα στο χωριό, έβαζαν τα νεογέννητα σκυλάκια σε ένα τσουβάλι και τα πετούσαν στη θάλασσα. Ήταν δεδομένο αυτό. Πλέον, οι πράξεις αυτές βγαίνουν στη δημοσιότητα . Ευτυχώς η νέα γενιά είναι ευαισθητοποιημένη στο θέμα των ζώων. Θέλω να καταλήξω στο ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για έξαρση στην Κρήτη, καθώς αυτά τα περιστατικά τα είχαμε πάντα, αλλά όχι από νέους ανθρώπους. Όσοι βασανίζουν ζώα –με ελάχιστες εξαιρέσεις- είναι ηλικίας 50 ετών και άνω».
«Τι έχεις να πεις σε όσους θεωρούν τα ζώα υποδεέστερα όντα;», τον ρωτάω.
«Να τα παρατήσουν στην ησυχία τους και να μην ασχολούνται μαζί τους. Έχουν κι αυτά δικαιώματα στην κοινωνία, ακόμα κι αν κάποιοι δεν τα αγαπούν. Να τηρούν τους νόμους και να μην τα βλάπτουν. Οι νόμοι, βλέπεις, είναι υπεραρκετοί. Το κακό είναι ότι δεν εφαρμόζονται.
Αν επιτέλους στους νόμους αυτούς προστεθεί η υποχρεωτική στείρωση, τότε θα βελτιωθεί πολύ η κατάσταση. Είμαστε πάρα πολύ πίσω σαν λαός. Παντού δεμένα σκυλιά, παρατημένα σε μια αυλή ή –ακόμα χειρότερα- στους δρόμους. Μέχρι να πεθάνουν. Και σε άλλες χώρες τα βρίσκεις αυτά, αλλά όχι κι έτσι.
Επιπλέον, η Αστυνομία πρέπει να μάθει να κάνει τη δουλειά της σωστά. Υπάρχει νόμος που πρέπει να τηρηθεί σχετικά με την οποιασδήποτε μορφής κακοποίησης ζώου. Ο νόμος αυτός ορίζει και μεγάλα χρηματικά πρόστιμα σε όσους βλάπτουν τα ζώα αλλά και αφαίρεση του ζώου του ίδιου. Δεν αρκεί να πας να βάλεις ένα πρόστιμο, πρέπει να σώσεις και το πλάσμα αυτό από την κακοποίηση», μου απαντά.
Μετά από όλα αυτά δεν θα μπορούσα να μην τον ρωτήσω πώς είναι η ζωή σε ένα βουνό με 300 πλάσματα που αποζητούν όλη σου την προσοχή, την αγάπη και τη φροντίδα. Ο Τάκης μοιάζει πλήρης με τη ζωή που κάνει στο καταφύγιό που φέρει την υπογραφή του, ωστόσο παραδέχεται πως… κάτι λείπει.
«Έχω κάνει πολλά στη ζωή μου τόσα χρόνια στη νύχτα. Έχω δει πολλά. Τα χόρτασα, δεν μου λείπει τίποτα παρά μόνο ένας άνθρωπος, μια κοπέλα με την ίδια αγάπη για τα αδέσποτα. Να μένουμε εδώ μαζί και να φροντίζουμε τα ζώα μέχρι να βρουν την οικογένειά τους. Αν είχα μια σύντροφο που να πληροί αυτές τις προϋποθέσεις θα ήταν ό,τι καλύτερο για μένα. Αλλά δεν είναι τόσο εύκολο να βρεις τον κατάλληλο άνθρωπο. Μην ξεχνάς, ζω σε ένα βουνό με 300 σκύλους!», λέει γελώντας.
Στην παρούσα φάση, πάντως, ο ίδιος τονίζει πως πρωταρχικός του στόχος είναι να ολοκληρώσει τον ξενώνα για τα αδέσποτα που ετοιμάζει. «Αν όλα πάνε καλά, σε έναν χρόνο θα είναι έτοιμος», δηλώνει ικανοποιημένος καλώντας τον κόσμο να τον επισκεφτεί στην Κρήτη και να γνωρίσει από κοντά τόσο τον ίδιο όσο και τους τετράποδους φίλους του.
«Να έρθετε να δείτε από κοντά τα ζώα του καταφυγίου, τη δουλειά μου και να υιοθετήσετε αν το επιθυμείτε και νιώθετε ικανοί να αντεπεξέλθετε», καλεί όλους μας.
Τρόποι επικοινωνίας:
Facebook/Takis Shelter non profit organisation
Facebook/Takis Proestakis
*Στις σελίδες αυτές θα βρείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό τόσο από τις εγκαταστάσεις του καταφυγίου όσο και από τα τετράποδα που αναζητούν την παντοτινή τους οικογένεια.
