Οκτώ μονάδες σε σχέση με πέρυσι χάνει η Νέα Δημοκρατία, όπως δείχνει μια σύγκριση της δημοσκόπησης της Metron Analysis που δημοσιεύτηκε την Κυριακή στο «Βήμα» και την αντίστοιχη περσινή δημοσκόπηση της ίδιας εταιρία.

Η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει στο «Βήμα» της Κυριακής το 28% των ψηφοφόρων, ενώ πέρυσι τον Οκτώβριο, σε δημοσκόπηση της ίδιας εταιρίας συγκέντρωνε 36,2%!

Ο ΣΥΡΙΖΑ πέρυσι τέτοια εποχή, σε μέτρηση της ίδιας εταιρίας συγκεντρώνει 18,2%, ενώ φέτος συγκεντρώνει 18,3%, δεν σημειώνει δηλαδή ούτε κέρδη, ούτε απώλειες.

Το ΚΙΝΑΛ σήμερα συγκεντρώνει 9,8%, ενώ πέρυσι τον Οκτώβριο λάμβανε 6,1%.

Η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή, έχει απώλεια 8,2 ποσοστιαίων μονάδων σε ένα χρόνο, ενώ το ΚΙΝΑΛ στο διάστημα αυτί κερδίζει 3,1 ποσοστιαίες μονάδες, αλλά όχι από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η δημοσκοπική πτώση της ΝΔ δείχνει ότι το κυβερνών κόμμα έχει πλέον σοβαρό πρόβλημα στην απήχηση του στην κοινωνία. Το πρόβλημα θα καταστεί ακόμα πιο μεγάλο με δεδομένο ότι μπροστά μας έχουν ένα δύσκολο Χειμώνα ακρίβειας και μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας που θα αυξήσουν ακόμα περισσότερο τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Τα ποσοστά που έδινε η εταιρεία πριν ένα χρόνο:

Σφοδρή επίθεση εξαπέλυσε ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκος Κ. Αλιβιζάτος στον Γιώργο Παπανδρέου σε άρθρο του στην Καθημερινή, με αφορμή την υποψηφιότητά του στις εσωκομματικές εκλογές του Κινήματος Αλλαγής για την ηγεσία του κόμματος.

Λέει χαρακτηριστικά ο Νίκος Αλιβιζάτος στο άρθρο του: «Δεν θα αναφερθώ στην άκομψη –για να μη τι χείρον είπω– εικόνα τού να ανταγωνίζεσαι με ανθρώπους περίπου συνομήλικους με τα παιδιά σου. Ούτε στον σχεδόν καιροσκοπικό χαρακτήρα μιας υποψηφιότητας που υποβλήθηκε μόνον όταν η εν ζωή τότε ακόμη πρόεδρος, ανήγγειλε ότι δεν θα διεκδικήσει νέα θητεία για λόγους υγείας. Με ενοχλεί, τουναντίον, η άρνηση του Παπανδρέου να παραδεχτεί έστω και ένα λάθος από την πολύχρονη θητεία του».

Ολόκληρο το σχόλιο του Νίκου Αλιβιζάτου στην Καθημερινή:

Δίχως άλλο, η υποψηφιότητα του Γιώργου Παπανδρέου για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ προσέδωσε στην εσωκομματική εκλογή του προσεχούς Δεκεμβρίου ένα αναπάντεχο ενδιαφέρον. Δεν είναι μάλιστα λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι, χάρη σε αυτήν, θα προσέλθουν στις κάλπες περισσότεροι από τους 212.000 συμπολίτες μας που είχαν ψηφίσει το 2017 για την ανάδειξη του επικεφαλής του υπό ίδρυση τότε κόμματος. Είναι άραγε αυτό καλός οιωνός για το μέλλον του ΚΙΝΑΛ και της λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης; Ή μήπως η υποψηφιότητα Παπανδρέου αποτελεί αρνητική εξέλιξη;

Αν και ως πρόσωπο ο πρώην πρωθυπουργός μου είναι συμπαθής και, πολιτικά, συμμερίζομαι από παλιά πολλές θέσεις του, θα υποστηρίξω ότι συμβαίνει το δεύτερο. Και τούτο, για τους ακόλουθους λόγους:

Για κάθε κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει, στον σημερινό κόσμο του απρόβλεπτου και των ραγδαίων αλλαγών, κριτήριο της επιτυχίας αλλά και της βιωσιμότητάς του είναι η ικανότητά του να προσαρμόζεται στις συνθήκες που αλλάζουν. Και αυτό, παραμένοντας πιστό σε κάποιες βασικές αρχές και αξίες, τις οποίες θεωρεί θεμελιώδεις και αδιαπραγμάτευτες. Το απέδειξε το ΠΑΣΟΚ παλαιότερα, το αποδεικνύει η Νέα Δημοκρατία σήμερα.

Θυμίζω ότι το ΠΑΣΟΚ, επανερχόμενο στην εξουσία το 1993 ήταν ένα διαφορετικό κόμμα από το Κίνημα της Διακήρυξης της 3ης Σεπτεμβρίου. Φιλοευρωπαϊκό, βρισκόταν πολύ πιο κοντά στα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Δύσης, τα οποία παλαιότερα θεωρούσε εκφάνσεις της νεοφιλελεύθερης δεξιάς. Τη στροφή αυτή υιοθέτησε από το 1996 και ο Κώστας Σημίτης, η οκταετία του οποίου καταγράφηκε σαν μία από τις ανοδικότερες περιόδους της ιστορίας της σύγχρονης Ελλάδας.

Το ίδιο και η Νέα Δημοκρατία σήμερα. Χάρη στην «κεντρώα» στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη, κατάφερε όχι μόνον να αυξήσει εντυπωσιακά τα εκλογικά ποσοστά της, αλλά, προπάντων, να υπερβεί τις ιδεολογικές αγκυλώσεις στις οποίες την είχαν οδηγήσει Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς. Κοντολογίς, το ΠΑΣΟΚ παλαιότερα και η Νέα Δημοκρατία σήμερα προχωρούν επειδή αλλάζουν.

Παρά τον καινοτόμο λόγο του στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 και την εξαιρετικά επιτυχημένη θητεία του ως υπουργού Εξωτερικών των κυβερνήσεων Σημίτη, ο Γιώργος Παπανδρέου, αφ’ ότου ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ το 2004, διέψευσε τις προσδοκίες όσων είχαν πιστέψει ότι μπορεί να γυρίσει σελίδα. Ατολμος ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έκανε το μοιραίο λάθος, για να προβληθεί ο ίδιος, να διαφοροποιηθεί από τη διακυβέρνηση Σημίτη. Επί πλέον, από φόβο για το πολιτικό κόστος, εγκατέλειψε τις παλαιότερες θέσεις του πάνω σε μια σειρά από επίμαχα θέματα. Για να σταθώ σε μερικά από αυτά, για τα οποία διαθέτω ιδία αντίληψη, αναφέρομαι στον ήπιο (έστω) χωρισμό εκκλησίας και κράτους, στο σύμφωνο συμβιώσεως –που έπρεπε να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία για να το επεκτείνει και σε άτομα του ιδίου φύλου– και βέβαια στην εγκατάλειψη της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε να ιδρυθούν και στη χώρα μας μη κρατικά πανεπιστήμια.

Για κάθε κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει, κριτήριο επιτυχίας και βιωσιμότητας είναι η ικανότητά του να προσαρμόζεται στις συνθήκες που αλλάζουν.

Μπορεί καθένας να έχει διαφορετική αντίληψη για τη σπουδαιότητα των ανωτέρω θεμάτων. Η εγκατάλειψή τους πάντως από τον Παπανδρέου είχε συμβολική σημασία. Γιατί, για να κερδίσει τις εκλογές δεν αρκέστηκε στην καταγγελία της μοιραίας ούτως ή άλλως για τη χώρα διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Προτίμησε να ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο της «επιστροφής στις ρίζες», δηλαδή στο «βαθύ ΠΑΣΟΚ». Και αυτό, στηριζόμενος κυρίως στα υπολείμματα της δεκαετίας του 1980 (τη λεγόμενη «παρέα του 1996») και σε μερικούς προσωπικούς φίλους του, όχι πάντοτε επαγγελματικά επιτυχημένους.
Εχοντας κερδίσει τις εκλογές του 2009 με συνθήματα όπως το περίφημο «λεφτά υπάρχουν», ο Παπανδρέου ήταν μοιραίο να βρεθεί ως πρωθυπουργός εκτός τόπου και χρόνου. Δεν αναφέρομαι στο καταστροφικό πεντάμηνο της αδράνειας (Οκτώβριος 2009 – Φεβρουάριος 2010) όσο στην περίοδο που ακολούθησε. Ασφαλώς και η κρίση που αντιμετώπιζε τότε η χώρα ήταν χωρίς προηγούμενο, η Ευρώπη άργησε πολύ να αντιδράσει και η τότε αξιωματική αντιπολίτευση έδινε με τα «Ζάππεια» ρεσιτάλ ανευθυνότητας. Ωστόσο, η χαοτική πρωθυπουργία Παπανδρέου, με τα ατέλειωτα υπουργικά συμβούλια, τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις και το μισό ΠΑΣΟΚ να υπονομεύει τα μέτρα που έπαιρνε το άλλο μισό, οδήγησαν στην πλήρη απαξίωση του φθινοπώρου του 2011. Αρκεί κανείς να θυμηθεί όσα καταμαρτυρούσε στους υπουργούς της κυβέρνησης Παπανδρέου ο Χρήστος Παπουτσής, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ τότε, για να αντιληφθεί πόσο λίγο έλεγχε ο Παπανδρέου ακόμη και τους δικούς του ανθρώπους. Δεν υπάρχουν πειστικότερες ενδείξεις για τη σύγχυση που επικρατούσε στο μυαλό του Παπανδρέου τότε από την τραγελαφική απόπειρα διεξαγωγής δημοψηφίσματος, τη συνάντηση των Καννών και την παρ’ ολίγο «θεσμική» πρωθυπουργία… Πετσάλνικου. Και όλα αυτά με φόντο τους νεκρούς της Μαρφίν, τους αγανακτισμένους της πάνω και της κάτω πλατείας και τη χωρίς προηγούμενο έξαρση της βίας. Ηταν φυσικό, κατόπιν αυτού, το κενό να το εκμεταλλευτούν ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή, τα εκλογικά ποσοστά των οποίων ακριβώς τότε εκτινάχθηκαν.

Κοντολογίς, αν έπρεπε κανείς να συνοψίσει, νομίζω ότι θα ήταν δύσκολο να χαρακτηρίσει διαφορετικά τις επιδόσεις του Γιώργου Παπανδρέου ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ως πρωθυπουργού πέρα από επιεικώς μέτριες, αν όχι απογοητευτικές. Σε κάθε περίπτωση, δεν διέψευσαν την τόσο διαδεδομένη απόφανση του κυνικού της παρέας ότι η άνοδός του –όπως άλλωστε και η άνοδος του Κώστα Καραμανλή λίγο παλαιότερα– οφειλόταν στο όνομα και όχι στις ικανότητές του.

Ερχομαι τώρα στην επικείμενη εκλογή ηγέτη στο ΚΙΝΑΛ. Δεν θα αναφερθώ στην άκομψη –για να μη τι χείρον είπω– εικόνα τού να ανταγωνίζεσαι με ανθρώπους περίπου συνομήλικους με τα παιδιά σου. Ούτε στον σχεδόν καιροσκοπικό χαρακτήρα μιας υποψηφιότητας που υποβλήθηκε μόνον όταν η εν ζωή τότε ακόμη πρόεδρος, ανήγγειλε ότι δεν θα διεκδικήσει νέα θητεία για λόγους υγείας. Με ενοχλεί, τουναντίον, η άρνηση του Παπανδρέου να παραδεχτεί έστω και ένα λάθος από την πολύχρονη θητεία του. Με ενοχλεί, με άλλα λόγια, η νοοτροπία ότι η ελληνική κοινωνία του χρωστάει απλώς και μόνον επειδή λέγεται Παπανδρέου και γι’ αυτό θα πρέπει να τον ψηφίσει. Ομως, μια υποψηφιότητα που αποβλέπει μόνο ή κυρίως στην αυτοδικαίωση δεν δικαιολογείται. Γιατί είναι ιδιοτελής.

Στις τελευταίες ευρωεκλογές, ένας άλλος Παπανδρέου, ο Νίκος, διεκδίκησε την ψήφο του ελληνικού λαού για να μας εκπροσωπήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκλέγοντας πάνω από αυτόν δύο νέα παιδιά, οι ψηφοφόροι του ΚΙΝΑΛ έδειξαν ότι έχουν γυρίσει σελίδα. Θέλω να πιστεύω ότι θα το δείξουν και τον ερχόμενο Δεκέμβριο.

* Ο κ. Νίκος Κ. Αλιβιζάτος είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μια οικογένεια σχεδόν ξεκληρίστηκε το μεσημέρι της 15ης Νοεμβρίου, μετά από τροχαίο στον δρόμο Κορομηλιάς- Ξυνιάδας, κοντά στον Δομοκό.

Ειδικότερα, μία τετραμελής οικογένεια η οποία επέβαινε σε ΙΧ, ενεπλάκη σε τροχαίο με ένα βυτιοφόρο που μετέφερε αέριο, κάτω από αδιευκρίνιστες ακόμα συνθήκες.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες από το ρεπορτάζ του lamianow οι τρεις επιβαίνοντες, το ανδρόγυνο αλλά και το ένα από τα δυο παιδιά ανασύρθηκαν χωρίς τις ζωτικές τους αισθήσεις. Πρόκειται για έναν άνδρα 47 ετών, μία γυναίκα 44 ετών, ένα αγόρι 17 ετών και ένα κορίτσι 21 ετών. Ο 17χρονος γιος μεταφέρθηκε πολύ σοβαρά στο Νοσοκομείο Λαμίας.

Προανάκριση για τα ακριβή αιτία του δυστυχήματος διενεργεί η Τροχαία.

Άστραψε και βρόντηξε η Μαίρη Μπάρκουλη κατά της Δέσποινας Βανδή. Αφορμή στάθηκε η κριτική της τραγουδίστριας στον Νικόλα Μπάρκουλη για την εμφάνισή του στο «Jus the two of us».

«Μου είσαι πάρα πολύ συμπαθής. Σήμερα ενώ βρέθηκες πιο κοντά στις νότες, έχασε αυτό που είχες πάνω στη σκηνή. Αισθάνθηκα ότι δε το υποστήριξες το τραγούδι όπως τις άλλες φορές, τύπου “να το πω και αυτό να τελειώνουμε”», είπε η τραγουδίστρια.

Η Μαίρη Μπάρκουλη ακούγοντας τη κριτική αυτή ξέσπασε στο facebook. «Κυρία Βανδή, χαλαρώστε λίγο και σταματήστε να τον τραμπουκίζετε, δεν είστε στο Voice. Είναι στον τόνο, λέτε ότι δεν είχε σκηνική παρουσία όταν ξέρετε πολύ καλά ότι άλλοι επιλέγουν τι θα κάνουν πάνω στη σκηνή. Είναι καλός στη σκηνή και του λέτε ότι δεν ήταν στον τόνο. Δεν είστε με τίποτα ευχαριστημένη τελικά. Οκ, δεν τον συμπαθείτε το καταλάβαμε. Σας διαβεβαιώ ότι είναι αμοιβαία τα αισθήματα αλλά δε θέλω να ξαναδώ δάκρυα στα μάτια του παιδιού μου εξαιτίας ενός παιχνιδιού. Ας ηρεμήσουμε όλοι λοιπόν. Ήθελε να αποχωρήσει ο Νίκος οικειοθελώς εχθές και του είπα να μη σας κάνει το χατίρι. Όσο τον θέλει ο κόσμος να παραμείνει», έγραψε σε ποστ το οποίο λίγο αργότερα διέγραψε.

Μέχρι τις 26 Νοεμβρίου η ηλεκτρονική απογραφή, μετά έρχεται απογραφέας.

H Απογραφή 2021 είναι υποχρεωτική. Όσοι πολίτες δεν μπορέσουν, για οποιονδήποτε λόγο, να αυτοαπογραφούν ηλεκτρονικά έως και τις 26 Νοεμβρίου, θα απογραφούν από τον απογραφέα της περιοχής τους με τη διαδικασία της προσωπικής συνέντευξης.

Τα άτομα που διαμένουν σε συλλογικά καταλύματα, όπως καταυλισμούς, στρατόπεδα, μοναστήρια, δομές φιλοξενίας μεταναστών/προσφύγων και ασυνόδευτων ανηλίκων, Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης μεταναστών/προσφύγων, οίκους ευγηρίας, οικοτροφεία, άσυλα, κλινικές χρόνιών νοσημάτων, δομές φιλοξενίας αστέγων κ.λπ. απογράφονται από ειδικούς απογραφείς με τη διαδικασία της προσωπικής συνέντευξης.

Επίσης, είναι υποχρεωμένοι να τηρούν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς της νόσου.

Η συμμετοχή στην Απογραφή 2021 είναι υποχρεωτική και τα στοιχεία που συλλέγονται είναι εμπιστευτικά, δεν διαβιβάζονται ή κοινοποιούνται σε οποιονδήποτε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα και χρησιμοποιούνται μόνο για την παραγωγή συγκεντρωτικών στατιστικών στοιχείων.

Σημειώνεται ότι στο πλαίσιο της απογραφής δεν συλλέγονται ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.

Μέσω της Απογραφής 2021 γίνεται καταμέτρηση του πληθυσμού της Ελλάδας, ενώ συγκεντρώνονται στοιχεία για τα δημογραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού και τις συνθήκες στέγασής του.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι γενικές απογραφές διενεργούνται λαμβάνοντας υπόψη τις πρωτόγνωρες συνθήκες εξαιτίας της πανδημίας και βάσει κοινών μεθοδολογικών αρχών, κανόνων και προδιαγραφών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο ενωσιακό δίκαιο (Κανονισμός ΕΚ 763/2008) καθώς και στο νόμο 4772/2021 (Α’ 17).

Για οποιαδήποτε διευκρίνιση επί της διαδικασίας της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2021, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καλούν στον τηλεφωνικό αριθμό 211 1212032 ή να απευθύνονται στο e-mail: [email protected].

Ολοένα και πιο αισθητή γίνεται η εκτίναξη του κόστους παραγωγής των προϊόντων στις τσέπες των καταναλωτών, αφού σταδιακά γίνεται η μετακύλιση του κόστους στο ράφι.

Οι άνθρωποι της αγοράς τοποθετούν την αρχή της αποκλιμάκωσης από την άνοιξη της νέας χρονιάς, με τις επιφυλάξεις ωστόσο στις εκτιμήσεις να είναι έντονες.

Το 2022 θα είναι «ακριβό» για τα νοικοκυριά, που αναμένεται να αλλάξουν άρδην την καταναλωτική τους συμπεριφορά, με το «κούρεμα» ακόμα και σε ανελαστικές δαπάνες να βρίσκεται ήδη στο επίκεντρο των τμημάτων διαχείρισης κρίσεων των επιχειρήσεων.

O πληθωρισμός κόστους αποτυπώνεται από τον Αύγουστο σε όλο και περισσότερα τιμολόγια χονδρικής βασικών καταναλωτικών προϊόντων.

Το στοκάρισμα των πρώτων υλών και η απορρόφηση αποθεμάτων που έχουν τιμολογηθεί χαμηλότερα είναι οι πρώτες κινήσεις της αγοράς προκειμένου να «καθυστερήσουν» το αναπόφευκτο, αφού το εκτοξευμένο κόστος δεν αφήνει περιθώρια για πλήρη απορρόφηση.

Τυριά και ελαιόλαδο οδηγούν την κούρσα της ακρίβειας

Τον Αύγουστο οι ανατιμήσεις της χονδρικής κυμάνθηκαν στα επίπεδα του 3,5% – 5,5%, ωστόσο υπάρχουν και «παραφωνίες» της τάξης του 15% σε κωδικούς μη τρόφιμου, ενώ σε ό,τι αφορά τα νωπά και κατεψυγμένα λαχανικά και φρούτα το ράλι της τιμής, που καταγράφεται από την αρχή του έτους είναι συνυφασμένο κατά μεγάλο βαθμό και με τις επιπτώσεις ακραίων φαινομένων που επικράτησαν και επηρέασαν τις καλλιέργειες.

Η εικόνα επιβαρύνεται περαιτέρω τον Σεπτέμβριο, με τη λίστα των ανατιμήσεων στη χονδρική να ξεπερνά τις 40-50 κατηγορίες προϊόντων, στην πλειονότητα των οποίων οι αυξήσεις κυμαίνονται σε μονοψήφιο επίπεδο, από 3% έως 9%.

Ωστόσο, κατηγορίες όπως τα γαλακτοκομικά, το ελαιόλαδο, ξηροί καρποί και υποπροϊόντα δημητριακών εμφανίζουν υψηλά διψήφια ποσοστά 15%, 20 και 30%, τη στιγμή που στα οπωροκηπευτικά η αύξηση ξεπερνά το 50%.  Αξίζει να σημειωθεί ότι στη λίστα των προϊόντων δεν περιλαμβάνονται μόνο κωδικοί τροφίμων, καθώς αρκετοί προμηθευτές ταχυκίνητων ειδών προσωπικής φροντίδας και οικιακού καθαρισμού έχουν προχωρήσει σε αυξήσεις τιμολογίου από 1,5% έως και 6,5% ανά περίπτωση.

Αντίστοιχα και τον Οκτώβριο το εύρος των ανατιμήσεων κυμάνθηκε μεταξύ 2% και 12%. Οι ισχυρότερες αυξήσεις, σύμφωνα με εκπροσώπους της λιανικής, αφορούν την κατηγορία των γαλακτοκομικών, που έχει πιεστεί σημαντικά από την αυξημένες τιμές στο γάλα, που αποτελούν απόρροια της εκτόξευσης των ζωοτροφών, καθώς και στα ελαιόλαδα.

Στα συρτάρια των αλυσίδων ήδη έχουν περάσει ανατιμήσεις χονδρικής για τον Νοέμβριο και με βάση τα στοιχεία από τουλάχιστον δώδεκα κατηγορίες βασικών αγαθών, όπως γαλακτοκομικά- τυροκομικά, άλευρα, ζυμαρικά, καφέδες, αρτοσκευάσματα, καλλυντικά και απορρυπαντικά, κυμαίνονται από το περιορισμένο 1,5% έως και το 12,5%.

Ποια προϊόντα θα συνεχίσουν να ακριβαίνουν μέχρι τις γιορτές

Σε ό,τι αφορά το καλάθι της νοικοκυράς, μέχρι στιγμής έχει δεχθεί ένα πρώτο, «ήπιο» κύμα ανατιμήσεων, καθώς η προσπάθεια λιανεμπόρων και προμηθευτών εστίασε στη σταδιακή μετακύλιση μέρους του κόστους στο ράφι.

Εξάλλου, από το καλοκαίρι οι εκπρόσωποι των αλυσίδων ανέφεραν ότι ο καταναλωτής θα βρεθεί αντιμέτωπος με αυξήσεις προς στο τέλος του έτους. Σε αυτό το πλαίσιο, η συγκυρία των γιορτών που θέλει τον εγχώριο καταναλωτή πιο «γαλαντόμο» ενδέχεται φέτος να μην επιβεβαιωθεί.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς, το μέσο καλάθι αναμένεται να επιβαρυνθεί με αύξηση 10%-15%, από 47 ευρώ στα 52 έως τα 55 ευρώ. Ωστόσο, όπως τονίζουν εκπρόσωποι του λιανεμπορίου, «ένα “καπέλο” από 5 έως 10 ευρώ δεν μπορεί να το αντέξει η κατανάλωση».

Πηγή: star.gr

«Την Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2021 ενώνουμε τις δυνάμεις μας και κλείνουμε τα μαγαζιά μας για 24 ώρες σε όλη την Ελλάδα».

Απεργία στην εστίαση αύριο, Τρίτη 16 Νοεμβρίου, με τους καταστηματάρχες να τονίζουν πως ο κλάδος τους ψυχορραγεί ενώ τα λουκέτα και η απώλεια θέσεων εργασίας να έρχονται.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εστατορικών και Συναφών Επαγγελμάτων (ΠΟΕΣΕ) τονίζει πως οι επαγγελματίες του κλάδου αναζητούν βιώσιμα μέτρα στήριξης για να μπορέσουν να επιβιώσουν οι ίδιοι και οι χιλιάδες εργαζόμενοι.