Με αφορμή τις καταγγελίες που γίνονται τις τελευταίες μέρες και αφορούν σε πρόσωπα του θεάτρου, ο Δημήτρης Μοθωναίος πήρε την απόφαση να μιλήσει για τη δική του τραυματική εμπειρία.
Πριν λίγες ημέρες, ο ηθοποιός σε μια εξομολογητική συνέντευξη στη Φαίη, η οποία προβλήθηκε στο “Πρω1νό” συγκλόνισε με τα όσα αποκάλυψε.
Ο Δημήτρης Μοθωναίος μίλησε για πρώτη φορά για τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη σε ηλικία μόλις 6 ετών από άτομο που ανήκε στο στενό του οικογενειακό περιβάλλον.
«Καθημερινά ξυπνάω και κάνω μία άσκηση, μια σειρά ασκήσεων με αναπνοές και επαναλαμβάνω στον εαυτό μου ότι αξίζω και έχω δικαίωμα στην ευτυχία και στην ομορφιά. Και ακόμα όσο και να το επαναλάβω δεν το πιστεύω. Έχω την τάση να είμαι τελειομανής, να μη στενοχωρώ κανέναν. Νομίζω ότι έκανα εγώ λάθος. Κουβαλάω πάνω μου την ενοχή όλων των ανθρώπων και δεν μου αντιστοιχεί», κατέληγε σε αυτή τη συνέντευξη ο ηθοποιός.
Σοκάρει με τις περιγραφές του ο Δημήτρης Μοθωναίος: “Το σοκαριστικό είναι ότι όταν αντιμετώπισα αυτόν τον άνθρωπο ευθέως, μου ζήτησε να το ξεχάσω, με απείλησε να μην το πω ποτέ σε κανέναν”.
Ο Δημήτρης Μοθωναίος με μια καθηλωτική συνέντευξη που έδωσε στην Φαίη Σκορδά, στο Πρωινό, συγκλονίζει, καθώς αποκάλυψε ότι ο ίδιος έχει υπάρξει θύμα σeξουαλικής κακοποίηση από την ηλικία των 6 ετών.
«Εμένα με αφορά η κακοποίηση προσωπικά. Μεγάλωσα με πολλή αγάπη, αλλά υπήρχε ένα πρόσωπο στο πολύ στενό συγγενικό περιβάλλον που με κακοποίησε από πολύ μικρή ηλικία. Ξεκίνησε όταν ήμουν 6 ετών… κατ’ εξακολούθηση.
Όταν ήμουν 26 χρονών ήρθε αυτός ο άνθρωπος και με προσέγγισε με τον ίδιο τρόπο και έκανε μια πολύ συγκεκριμένη κίνηση, εκεί ήταν σαν να ξύπνησε το σώμα μου και θυμήθηκε όλα τα προηγούμενα. Η σκέψη που έκανα στο μυαλό μου ήταν «αυτό συμβαίνει, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, μάλλον θα προχωρήσει και παραπάνω», Ο μόνος λόγος που δεν ολοκληρώθηκε είναι γιατί αυτός ο άνθρωπος πάγωσε”, εξομολογείται ο Δημήτρης Μοθωναίος και συνεχίζει:
“Όταν ήμουν μικρός δεν το καταλάβαινα. Έχω εικόνες διάσπαρτες να με πηγαίνει για μπάνιο στην παραλία και να ξαπλώνει δίπλα μου και μετά δεν θυμάμαι. Μια περίοδο μόνο με το αλκοόλ μπορούσα να ξεπεράσω όλο αυτό που υπήρχε. Με ακολούθησε στην πορεία μου. Μου διαμόρφωσε όλη τη σeξουαλική μου ταυτότητα. Δεν μπορώ να ξέρω πως θα ήταν η σeξουαλική μου ταυτότητα αν αυτό δεν είχε συμβεί».
«Το σοκαριστικό είναι ότι όταν αντιμετώπισα αυτόν τον άνθρωπο ευθέως, μου ζήτησε να το ξεχάσω, με απείλησε να μην το πω ποτέ σε κανέναν. Για πάρα πολλά χρόνια το έκρυβα από τους γονείς μου. Δεν με στήριξαν, δεν μου έδωσαν ποτέ τη βοήθεια που ήθελα. Δεν μπορούσαν να το διανοηθούν. Προσπαθούν να υποβαθμίσουν το γεγονός. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιείς ότι οι φίλοι είναι η οικογένεια που διαλέγεις και ότι είσαι μόνος σου στη ζωή.
Φυσικά υπήρξε σωματική και σeξουαλική κακοποίηση.
Δυστυχώς, οι σχέσεις που προσέλκυα ευνοούσαν την κακοποίηση και ψυχικά και σeξουαλικά. Έκανα προσπάθειες να κάνω μια υγιή σχέση που δεν θα θύμιζε τίποτα, με κοπέλα. Δεν πετύχαινε πάντα. Θεωρούσα ότι δεν είμαι άξιος να έχω μια καλή σχέση» λέει χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Μοθωναίος και συνεχίζει με σοκαριστικές εκμυστηρεύσεις:
Υπήρχε μια σχέση που ήταν η κορωνίδα της κακοποίησης. Ήταν μια σχέση πολύ κακοποιητική που έληξε με ένα τροχαίο ατύχημα. Νοσηλεύτηκα πάρα πολύ καιρό. Είναι 4 χρόνια που δεν πίνω καθόλου. Αυτή η αίσθηση της παραζάλης με παραπέμπει την κακοποίηση, στον κίνδυνο ενός ατυχήματος».
«Ήταν μια κακοποιητική σχέση που προέκυψε μέσα στο θέατρο το 2008. Έφυγα από αυτή τη σχέση μετά το ατύχημα, στις 22 Ιουλίου 2009. Υπήρχαν και άλλα πράγματα που αισθανόμουν τα οποία δεν μπορώ να στα περιγράψω. Μετά το ατύχημα είναι σαν να βρήκα μια λίγο μεγαλύτερη απόδειξη για τις υποψίες που είχα. Τώρα αισθάνομαι πραγματικά καλά.
Έχω να κοιμηθώ μια εβδομάδα από όταν άρχισε όλο αυτό. Ξαναβιώνω όλον αυτόν τον πόνο, όλων αυτών τον ανθρώπων και τον δικό μου μαζί. Όταν διάβασα την καταγγελία που βγήκε πρόσφατα, την διάβασα καλά για να βεβαιωθώ καλά τι έχω διαβάσει, δεν έφαγα όλη μέρα, έκανα εμετό! Δεν χωράει στο μυαλό μου το μέγεθος όλης αυτής της κτηνωδίας», λέει ο Δημήτρης Μοθωναίος.
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός αποκαλύπτει τα εξής: «Είμαστε πάρα πολύ λίγοι στον χώρο, με κάποιους πραγματικά πρέπει να ξανασυνεργαστείς. Το 2017 είχα τρεις προτάσεις και δεν ήξερα ποια να πρωτοδιαλέξω και προσπαθούσα να ζυγίσω μέσα μου ποιος είναι λιγότερο κακοποιητικός».
«Εγώ κάθε μέρα ξυπνάω και κάνω μια ολόκληρη άσκηση, μια σειρά ασκήσεων και αναπνοών, μέσα στις οποίες επαναλαμβάνω στον εαυτό μου ότι αξίζω και έχω δικαίωμα στην ευτυχία και στην ομορφιά. Και ακόμα, όσο και αν το επαναλάβω, δεν το πιστεύω. Έχω την τάση να είμαι τελειομανής, να μην στεναχωρώ κανέναν, αν στη δουλειά, στην εκπομπή, συνέβαινε κάτι, μπορώ να τρελαθώ! Νομίζω ότι κάτι έκανα εγώ λάθος. Κουβαλάω πάνω μου την ενοχή όλων των ανθρώπων που δεν μου αντιστοιχεί», είπε ο Δημήτρης Μοθωναίος και έπεσε με κλάματα στην αγκαλιά της Φαίης Σκορδά.
Ο λαϊκός τραγουδιστής θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες λαϊκές φωνές που έβγαλε η Ελλάδα.
Ο Δημήτρης Μητροπάνος θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους λαϊκούς τραγουδιστές όλων των εποχών. Ο ιδιαίτερος τρόπος που τραγουδούσε να τον έκανε αγαπητό σε όλο τον κόσμο. Σχετικά με τον τραγουδιστή είχε γίνει παλιότερα ένα αφιέρωμα στην εκπομπή «Στην υγεία μας ρε παιδιά«. Πίσω μάλιστα από το τραγούδι «Ρόζα» κρύβεται μία απίστευτη ιστορία που τον οδήγησε στο να το τραγουδήσει.
Πιο συγκεκριμένα, ο λαϊκός τραγουδιστής γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1948 σε ένα χωριό λίγο έξω από τα Τρίκαλα. Όταν τελείωσε την τρίτη γυμνασίου πήρε την απόφαση να μετακομίσει στην Αθήνα. Ο θείος του, άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του και όλα πήραν το δρόμο τους. Πριν προλάβει να τελειώσει το σχολείο ξεκίνησε να τραγουδάει σε μουσικές σκηνές. «Το 1965 πρωτοτραγούδησα σε κέντρο με τον Ζαμπέτα. Δεκαεφτά χρόνων. Καθόμουνα μέχρι τις έντεκα και μισή γιατί μετά έπρεπε να κοιμηθώ για να πάω σχολείο. Με αντιμετωπίζανε σαν παιδάκι. Συνήθως Καζαντζίδη τραγουδούσα. Έπαιρνα και 50 δραχμές την ημέρα. Δεν σκεφτόμουνα να βρω άλλη δουλειά. Το τραγούδι ήταν η μόνη δουλειά που είχα τότε» θα πει κάποτε.
Δημήτρης Μητροπάνος: Η γνωριμία του με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση
Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης ήταν ο πρώτος που διέκρινε το μεγάλο ταλέντο του Μητροπάνου. Τον άκουσε να τραγουδάει σε μια εκδήλωση και τον παρότρυνε να πάει στην δισκογραφική εταιρία «Κολούμπια».
Πριν προλάβει να κλείσει τα 20, μπαίνει στο στούντιο για να ηχογραφήσει το πρώτο του άλμπουμ με όνομα «Θεσσαλονίκη». Μερικά χρόνια μετά θα συνεργαστεί με τον Δήμο Μούτση και τον Μάνο Ελευθερίου. Αυτές οι συνεργασίες αποδείχθηκαν σταθμός στην καριέρα του Δημήτρη Μητροπάνου. Οι τρεις τους κυκλοφόρησαν το άλμπουμ «Άγιο Φεβρουάριο».
Δημήτρης Μητροπάνος: Η καθιέρωση στο λαϊκό τραγούδι
Τα επόμενα χρόνια ήταν αυτά που τον έκαναν να καθιερωθεί στην συνείδηση του κόσμου σαν κορυφαίος ερμηνευτής. Σε αυτό βοήθησαν οι δίσκοι «Δρόμος για τα Κύθηρα» του Γιώργου Κατσαρού και τα «Συναξάρια»του Γιώργου Χατζηνάσιου. Ακολούθησαν δεκάδες συνεργασίες και επιτυχίες. Τα χρόνια περνούσαν, αλλά ο Δημήτρης Μητροπάνος συνέχισε να είναι αγαπητός ακόμα και σε νεότερες γενιές.
Ένα από τα περίεργα της καριέρας του Δημήτρη Μητροπάνου είναι το κεφάλαιο «συναυλίες». Παρά τη δεδομένα επιτυχία του, μέχρι το 2009 δεν είχε κάνει κάποια συναυλία σε ανοιχτό χώρο. Αυτή έγινε στο Ηρώδειο με αφορμή την συμπλήρωση 40 ετών από την πρώτη του ηχογράφηση.
Το τραγούδι του ηχεί στον παράδεισο
Στις 17 Απριλίου του 2012 έπαθε έμφραγμα που ήταν αρκετό για να τον πάρει μακριά μας. Τουλάχιστον την φυσική του παρουσία γιατί τα τραγούδια του θα παραμείνουν πάντα εδώ. Η κληρονομία του είναι τόσο μεγάλη που θα συνεχίσει να μνημονεύεται όσο οι Έλληνες θα ακούνε μουσική.
Η καριέρα του
Το 1966 ο Μητροπάνος συναντάται, τυχαία, για πρώτη φόρα με τον Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεύει, στη θέση άλλου καλλιτέχνη που τότε ασθενούσε, μέρη από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» σε μια σειρά συναυλιών στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Το 1967, ο Μητροπάνος ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι «Θεσσαλονίκη». Είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του τραγουδιού «Χαμένη Πασχαλιά», το οποίο όμως λογοκρίθηκε από τη Χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Σημαντική ήταν η συνεργασία του με τη δισκογραφική εταιρεία ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ, με την οποία έκανε μια δεύτερη μεγάλη καριέρα.
Στην πορεία που χάραξε στο δρόμο του λαϊκού έντεχνου, το 1972 υπήρξε ένας σημαντικός σταθμός: ο συνθέτης Δήμος Μούτσης και ο ποιητής-στιχουργός Μάνος Ελευθερίου κυκλοφορούν τον «Άγιο Φεβρουάριο», με ερμηνευτές τον Μητροπάνο και την Πετρή Σαλπέα, σηματοδοτώντας ένα σταθμό στην ελληνική μουσική.
Τον Ιούλιο του 1999, ο Μητροπάνος και ο Μούτσης θα ξαναβρεθούν επί σκηνής στο Ηρώδειο με την Δήμητρα Γαλάνη και την σοπράνο Τζούλια Σουγλάκου για δυο μουσικές βραδιές στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Οι συναυλίες αυτές ηχογραφούνται ζωντανά και κυκλοφορούν σε διπλό CD δύο μήνες αργότερα. Ακολουθούν «Ο Δρόμος για τα Κύθηρα» του Γιώργου Κατσαρού και «Τα Συναξάρια» του Γιώργου Χατζηνάσιου, έργα υψηλής ποιότητας αλλά και μεγάλης απήχησης στην ελληνική κοινωνία.
Οι συνεργασίες
Στη μακρόχρονη πορεία του στο ελληνικό τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού αλλά και του έντεχνου τραγουδιού. Γιώργος Ζαμπέτας, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Λάκης Παπαδόπουλος, Μάριος Τόκας, Σπύρος Παπαβασιλείου, Τάκης Μουσαφίρης («Εμείς Οι Δυο» κ.α.), Χρήστος Νικολόπουλος («Πάρε Αποφάσεις» σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου), Γιάννης Σπανός («Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό») ήταν οι συνθέτες με τους οποίους συνδέθηκε επαγγελματικά, χτίζοντας μια καριέρα συνυφασμένη με την ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση, μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Η συμμετοχή του σε δίσκους των Λάκη Παπαδόπουλου (με το τραγούδι «Για Να Σ’ Εκδικηθώ») και Νίκου Πορτοκάλογλου («Κλείνω Κι Έρχομαι») αναδεικνύουν εκείνη την εποχή την ευρεία γκάμα της ερμηνείας του και προαναγγέλλουν μια στροφή στον τρόπο ερμηνείας του, που θα οδηγήσει σε μια σειρά από δίσκους που άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την έννοια του καλού σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού.
Οι συνεργασίες με τον Μάριο Τόκα και το Φίλιππο Γράψα («Η Εθνική Μας Μοναξιά» το 1992 και «Παρέα Μ’ Έναν Ήλιο» το 1994) συνδυάζουν τη λαϊκή υφή και συναίσθημα με τη πιο βαθιά έννοια στίχων και τη χρησιμοποίηση λέξεων πιο επιτηδευμένων.
131
Εκπληκτική απήχηση των τραγουδιών
Παράλληλα, η απήχηση των τραγουδιών στην κοινωνία και η εμπορική επιτυχία αναδεικνύουν αυτές τις δημιουργίες ως εργαλεία αλλά και συμπτώματα της εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας. Από το 1992 και μετά την συνεργασία του με τον Μάριο Τόκα ο Μητροπάνος καθιερώνεται στο Πάνθεον των Ελλήνων τραγουδιστών.
Η πολύ σημαντική συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο το 1996, στον δίσκο «Στου Αιώνα Την Παράγκα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, αποτελεί στροφή του ερμηνευτή σε ακόμα πιο «έντεχνες» διαδρομές, διατηρώντας και πάλι την ταυτότητα του λαϊκού. Μετά το 1996 και την πιο επιτυχημένη του συνεργασία στην Ελληνική Δισκογραφία, ο Μητροπάνος αναγνωρίζεται ως η Εθνική Φωνή της Ελλάδας!
Ο Μητροπάνος συνεχίζει στα ίδια μονοπάτια, με τραγούδια των Μικρούτσικου, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.α. στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000. Από τις τελευταίες δουλειές του Θεσσαλού αοιδού, ξεχωρίζει το «Πες Μου Τ’ Αληθινά Σου» σε μουσική Στέφανου Κορκολή και στίχους Ελεάνας Βραχάλη και Νίκου Μωραΐτη, αλλά και η ζωντανή ηχογράφηση «Υπάρχει Και Το Ζεϊμπέκικο», από το πρόγραμμα – ωδή στον εθνικό χορό της Ελλάδας, μαζί με τους Θέμη Αδαμαντίδη και Δημήτρη Μπάση, καθώς επίσης και ο δίσκος «Στη Διαπασών», ο οποίος περιέχει 12 λαϊκά τραγούδια και μια μπαλάντα. Από τα τραγούδια του δίσκου ξεχωρίζει το τραγούδι «Η Εκδρομή» του Γιάννη Μηλιώκα, το οποίο γράφτηκε για την επιστροφή του ερμηνευτή στη δισκογραφία μετά από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Δισκογραφικές του δουλειές
Τελευταίες δισκογραφικές δουλειές του Δημήτρη Μητροπάνου, ήταν η ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας του στο Ηρώδειο (Σεπτέμβριος 2009), αποτελούμενη από 2 CD με τον τίτλο «Τα Τραγούδια Της Ζωής Μου», και ο δίσκος «Εδώ Είμαστε» με τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη σε στίχους του ίδιου, της Λίνας Νικολακοπούλου, του Μάνου Ελευθερίου, του Λάκη Λαζόπουλου και ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά.
Τον Ιούνιο του 2012 κυκλοφορεί το άλμπουμ-αφιέρωμα στο συνθέτη Μάριο Τόκα με τίτλο «Ήλιος Κόκκινος», στο οποίο συμμετέχει μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Μητροπάνος με τρία τραγούδια («Της Μοναξιάς Οι Σκλάβοι», «Γράψε Μου Κάτι», «Υπάρχουν Κάτι Μελωδίες»).
Τα τραγούδια αυτά σε μουσική του Τόκα είναι και τα τελευταία που ηχογράφησε ο Δημήτρης Μητροπάνος και μάλιστα λίγες μέρες πριν το θάνατό του. Μεγάλες, διαχρονικές του επιτυχίες ήταν τα τραγούδια «Σ’ Αναζητώ Στη Σαλονίκη», «Πάντα Γελαστοί», «Ρόζα», «Τα Λαδάδικα». Υπήρξε φίλαθλος του ΟΣΦΠ, διατηρώντας άριστες σχέσεις με τους φιλάθλους όλων των ομάδων.
Σε όλα τα χρόνια της μεγάλης του πορείας στο Ελληνικό τραγούδι ο κορυφαίος τραγουδιστής πραγματοποίησε πολυάριθμες περιοδείες στις ΗΠΑ, σε χώρες της Ασίας, στη Νότιο Αφρική, τη Σουηδία, την Γερμανία, τη Ρωσία και σε πολλές ακόμα χώρες, με μεγάλη επιτυχία.
Στις 17 Απρίλη χτες συμπληρώθηκαν 5 χρόνια από τον θάνατό του Δημήτρη Μητροπάνου. Και τον θυμόμαστε όπως ήταν: Χωρίς «πόζες». Πηγαίος. Χωρίς τίποτα το «δήθεν». Αξιοπρεπής. Χωρίς «τάχα μου». Με κουβέντες μετρημένες. Και καθαρές. Αυτός ήταν. Ένας μεγάλος τραγουδιστής, ένας μέγιστος άνθρωπος. Ένας μάγκας. Αληθινός. Με την μπέσα και την λεβεντιά που έχουν οι ωραίοι μάγκες.
Δεν είχε τίποτα πάνω του που να μοιάζει με «πόζα». Τίποτα το «δήθεν», το «τάχα μου». Ήταν ένας μάγκας. Κανονικός. Με την μπέσα και την λεβεντιά που έχουν οι ωραίοι μάγκες.
Κουβέντες μετρημένες. Δεν «κορδωνόταν», δεν «το έπαιζε κάπως». Και για κείνα τα 2 – 3 πράγματα που ένιωθε να τον σφραγίζουν μιλούσε πάντα με συστολή και με σεβασμό προς τους άλλους. Το ένα ήταν ο Ολυμπιακός. Η τρέλα του!
Το άλλο, το βαθύ, το εσώψυχο, εκείνο που το τίμησε σε κάθε περπατησιά του, ήταν η καταγωγή του: Είμαι από τη «Μικρή Μόσχα» έλεγε, από την Αγία Μονή, μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα, όπου ήμασταν όλοι ίδιοι – οι αριστεροί, οι αποκομμένοι από την κοινωνία.
Εκεί στη «Μικρή Μόσχα» στη γειτονιά του, «ό,τι μαγείρευε ο δίπλα, έτρωγε και ο από δω. Μαζί στο σχολείο, στη βόλτα, στο ποδόσφαιρο, όλα μαζί» (συνέντευξη στην Κάλια Καστάνη, DOWN TOWN, Γενάρης 2012).
Πριν φτάσει ήδη στα 18 του χρόνια να τραγουδάει το «Της Δικαιοσύνης Ήλιε νοητέ» δίπλα στον Θεοδωράκη, στην θρυλική συναυλία του Μίκη το 1966 στη Νέα Φιλαδέλφεια, αν και πιτσιρικάς, είχε ήδη διανύσει μεγάλη διαδρομή.
Την διαδρομή ενός παιδιού από τα 12 στο μεροκάματο και στη βιοπάλη. Που έμαθε στα 16 του ότι ο κομμουνιστής ΕΑΜίτης και αντάρτης του ΔΣΕ πατέρας του, που όλοι τον θεωρούσαν χαμένο στον Εμφύλιο, ζούσε ως πολιτικός πρόσφυγας στη Ρουμανία – τον συνάντησε για πρώτη φορά το 1977 σε ηλικία 29 ετών, κάποιοι λένε με μυθιστορηματικό τρόπο, ανεβαίνοντας σε ένα λεωφορείο με φιλάθλους του Ολυμπιακού που πήγαινε για αγώνα με τη Δυναμό στο Ζάγκρεμπ.
Όντας «ανεπιθύμητος» από τα σχολεία των Τρικάλων λόγω «αριστερών φρονημάτων», κατέβηκε στην Αθήνα, το 1964, δίπλα στον μόλις απολυθέντα από την εξορία κομμουνιστή μπάρμπα του, τον αδερφό της μάνας του.
Ωστόσο, δίπλα στα υπόλοιπα που δεν τον καθιστούσαν ικανό να διαθέτει «πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων», φρόντισε να προσθέσει κι ένα ακόμα: Έγινε μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη.
«Ανεπιθύμητος» και στα σχολεία της Αθήνας. Τελικά έβγαλε το γυμνάσιο σε ιδιωτικό σχολείο. Το πρώτο ηχογραφημένο τραγούδι του, το «Χαμένη Πασχαλιά», το έφαγε η λογοκρισία της χούντας. Οι στίχοι του (Δ.Ιατρόπουλος) ήταν κάπως… «περίεργοι»:
«Καημός ιδρώτας κι αίμα/ Αχ τι ανάποδη ζωή/ Πλάκωσε πάλι η συννεφιά/ Πήγε στα χαμένα/Κι ετούτη η Πασχαλιά».
Για να βγάλει δίπλωμα οδήγησης έπρεπε να περιμένει μετά την μεταπολίτευση (συνέντευξη στην «Μηχανή του Χρόνου»).
Τον περιγράφανε έτσι: «Γνήσιος». «Ξεχωριστός». «Λαϊκός». «Ντόμπρος». Ήξερε που πατούσε. Σε μια συνέντευξη (στην Κατερίνα Ζαννη, aixmi.gr,) ρωτήθηκε για τον Καζαντζιδη. Απάντησε:
«Υπάρχουν κάποιοι που λένε “δεν μ’ αρέσει ο Καζαντζίδης”.Δέχομαι να μου πει “δεν μ΄ αρέσει ο Καζαντζίδης”, αλλά μη μου πει“δεν αξίζει ο Καζαντζίδης”, γιατί θα του σπάσω το κεφάλι (…). Αγγίζει το τέλειο. Τραγούδησε την ξενιτιά και την προσφυγιά. Από την άλλη πλευρά υπήρχε ο Μπιθικώτσης που είπε την άμμο της θάλασσας. Εγώ έχω δηλώσει μακάρι να είχα τη φωνή του Καζαντζίδη και το ρεπερτόριο του Μπιθικώτση. Όταν ήμουν μικρός και δούλευα με τον Ζαμπέτα μου είχε πει “μην κάνεις το λάθος και προσπαθήσεις να μοιάσεις σε κανέναν γιατί δεν θα είσαι ποτέ τίποτα. Αν μιμηθείς κάποιον θα είσαι πάντα ο δεύτερος”».
Δεν υπήρξε ποτέ «δεύτερος». Δεν μιμήθηκε κανέναν. Ποτέ.
Έτσι αληθινά πορεύτηκε κι έτσι «γνήσια» τραγούδησε οτιδήποτε τραγούδησε. Γιατί ό,τι έβγαζε η φωνή του ήταν η αντανάκλαση των ίδιων των βιωμάτων του.
Είχε εκείνη την άλλη, την δική του «δωρικότητα». Ήταν αληθινός και αυθεντικός κι όταν τραγουδούσε για τις αγωνίες, τους αγώνες και τα βάσανα του λαού, ήταν αληθινός κι αυθεντικός κι όταν τραγουδούσε για την αγάπη και τον έρωτα με εκείνη την «βαριά παλικαρίσια αναπνοή».
Τον ρωτούσαν για τα τελευταία, για το ΔΝΤ, για την κρίση, για τους «σωτήρες». Δεν του χρειαζόταν να είναι μέσα στις… διαπραγματεύσεις για να ξέρει:
«Όταν τελειώσουν και με τις τελευταίες διαπραγματεύσεις – έλεγε – θα γίνει κανονικάη κηδεία της Ελλάδας. Θα μας τα πάρουν όλα. Τα παιδιά θα φύγουν για έξω και…“τέλος μείνανε βουβοί και γεμάτοι οι καφενέδες από γέρους και χαφιέδες που μιλάν για προκοπή”.Αυτοί θα είμαστε».
Δεν αισθανόταν εξαπατημένος, αισθανόταν και ένιωθε αγανακτισμένος. Μιλούσε με εκείνη την αγανάκτηση που μέσα από την «τσαντίλα» για το πώς είναι τα πράγματα γεννιόταν και η ελπίδα για να αλλάξουν. Όταν η ΕΕ έφερε εκείνο το επαίσχυντο αντικομμουνιστικό μνημόνιο επιχειρώντας την άθλια διασύνδεση του κομμουνισμού με το ναζισμό, είχε δηλώσει:
«Το να πεις ότι αυτά που συμβαίνουν είναι απαράδεκτα είναι λίγο. Συμβαίνουν τόσα πράγματα. Κάθε μέρα σκοτώνουν τον κόσμο, κάθε μέρα κάνουν πράγματα και δεν ασχολείται κανένας. Τώρα ξαφνικά τους πείραξε ότι ο κομμουνισμός είναι βλαβερός. Αν έτσι νομίζουν τι να κάνουμε, δεν μπορούμε να τους πούμε να μην αποφασίζουν. Δικαίωμά τους είναι να αποφασίζουν. Όμως, δικαίωμά μας και μας είναι να αντιστεκόμαστε και να αγωνιζόμαστε και να παλεύουμε. Από μια πλευρά θεωρώ μπας και είναι και λίγο καλό να ξυπνήσουμε και λίγο και να δούμε τι γίνεται, πού βαδίζουμε, πού πάμε, γιατί κάπου βολευτήκαμε, κάπου είπαμε εντάξει, είμαστε καλά, νόμιμο το ΚΚΕ, νόμιμο το ένα, νόμιμο το άλλο, όμως παραγίναμε νόμιμοι. Ισως μας ξυπνήσει λίγο και να ξαναμάθουμε να αγωνιζόμαστε. Καλό θα μας κάνει. Οι προοδευτικοί άνθρωποι που αγωνίζονται και που σηκώνουν το κεφάλι θα το σηκώσουν και θα το σηκώσουν και πιο πολύ. Γι’ αυτό σας λέω, ότι κάπου θα ξυπνήσουν συνειδήσεις, θα ξυπνήσουν πράγματα, θα ξυπνήσουν τα μαζικά κινήματα» (Ριζοσπάστης, 31/12/2005).
Σε άλλη συνέντευξή του (στην αγαπημένη Ναταλί Χατζηαντωνίου, Ελευθεροτυπία, 2011), ρωτήθηκε για τους κυβερνώντες. Μπορεί να φανταστεί κανείς το ύφος του και τη χροιά της φωνής του όταν απαντούσε:
«Λένε «θα δημιουργήσουμε». Ρε σεις, δεν έχουν οι άνθρωποι να φάνε, τι θα δημιουργήσετε; Πήρατε από το μισθωτό και το συνταξιούχο, τους τσακίσατε. Τώρα τι; Θα τους θάψετε και θα πάρετε φόρο θαψίματος; Απ’ την άλλη μεριά είναι πρόκληση οι επιχειρηματίες να χρωστάνε δισεκατομμύρια, να μην ξέρουν τι είναι το ΙΚΑ και όχι μόνο να μην τολμάει κανένας να τους πειράξει, αλλά ούτε να αναφέρεται το όνομά τους. Μετά βγαίνει η κυβέρνηση και σου λέει «εμείς θα σώσουμε την Ελλάδα». Άστε το, ρε παιδιά, αρκετά τη σώσατε».
Τραγούδησε για τους «πάντα γελαστούς και γελασμένους». Σε συνέντευξή του στην αγαπημένη Ρουμπίνη Σούλη (Ριζοσπάστης, 2000), τότε που όλοι είχαν χαθεί στις «σομόν» σελίδες των εφημερίδων και από παντού ακούγονταν παιάνες για την νέα μεγάλη ιδέα του έθνους, την είσοδο στην ΟΝΕ, έλεγε:
«Τα μόνα «προβλήματά» μας είναι το Χρηματιστήριο και το αν θα μπούμε στην ΟΝΕ. Κανείς απ’ αυτούς δε μας είπε ποτέ τι θα συμβεί, αφού μπούμε στην ΟΝΕ. Για το τι έρχεται μετά την ένταξη, γι’ αυτά που θα είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε.Γιατί τώρα δε μας λένε τίποτα για όλα αυτά; Μόνο λένε και ξαναλένε ότι με την ΟΝΕ μπαίνουμε στους πλούσιους. Ας σοβαρευτούμε, ρε παιδιά! Σε ποιους πλούσιους μπήκαμε; Ποιο είναι το δικό μας βιοτικό επίπεδο σε σχέση με των Γάλλων, των Γερμανών; Πώς θα πάμε; Ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια; Γιατί δε μας λένε τι θα συμβεί μετά;».
Έτσι ήταν. Δεν έβγαζε την ουρά του απέξω. Έπαιρνε θέση. Αρχές του 2000, με νωπές ακόμα τις υποθέσεις Οτσαλάν και της ΝΑΤΟικής επιδρομής στη Γιουγκοσλαβία, είχε ρωτηθεί για τη σχέση καλλιτεχνών – κατεστημένου, για το πώς το δεύτερο ασκεί την τακτική των «υποδείξεων» στους πρώτους. Απαντούσε (Ριζοσπάστης, 23/4/2000):
«Έχει αλλάξει και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται από το κατεστημένο… Σήμερα, ασκούνται άλλου είδους πιέσεις. Και στην περίπτωση της συναυλίας για τον Οτσαλάν ειδικότερα υπήρξαν φοβερές πιέσεις, τηλέφωνα. Εγώ πάντως δεν τις καταλαβαίνω αυτές τις πιέσεις, που λένε δε θα σε παίξουμε στην τηλεόραση ή θα το πληρώσεις αν δεν είσαι μαζί μας… Όχι, δεν είμαι μαζί τους. Είμαι αυτό που θέλω. Με αυτό που ζητώ να βιώσουν τα παιδιά τα δικά μου και του δίπλα μου, ώστε να μπορέσουν να ζουν ανθρώπινα, ευτυχισμένα. Ας με κυνηγήσουν… Και τι έγινε; Μπορώ να φτιάξω μια καλύτερη κοινωνία; Αυτό με απασχολεί. Εξάλλου, αν πας σε μια διαδήλωση, μπορείς να κάνεις και πέντε φίλους… Μπορεί κάποιοι να με λένε και γραφικό για τις επιλογές μου. Αυτοί, όμως, τι είναι; Εγώ μπορεί να είμαι γραφικός, αυτοί, όμως, είναι δουλοπρεπείς, γλείφτες. Δε με νοιάζουν, ούτε με αφορούν. Έχω την αξιοπρέπειά μου, που λείπει απ’ αυτούς που σκύβουν το κεφάλι και κλίνουν το “βολεύομαι” σε όλες τις πτώσεις».
Όλα ξεκίνησαν ύστερα από παρότρυνση του Γρηγόρη Μπιθικώτση να επισκεφτεί την «Κολούμπια». Εκεί ο Τάκης Λαμπρόπουλος του γνώρισε τον Γιώργο Ζαμπέτα. Μαζί του δίπλα θα δουλέψει στα «Ξημερώματα».
Τον Ζαμπέτα τον θυμάται ως μεγάλο του δάσκαλο και δεύτερο πατέρα. Για εκείνον είχε πει: ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι.
Το 1966 ο Μητροπάνος συναντά τον Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεύει – στη θέση άλλου καλλιτέχνη που τότε ήταν άρρωστος -αποσπάσματα από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» σε συναυλίες στην Ελλάδα και την Κύπρο.Ο συνθέτης Δήμος Μούτσης υπήρξε σημαντικός σταθμός στην καριέρα του. Μούτσης και ο ποιητής-στιχουργός Μάνος Ελευθερίου κυκλοφορούν τον «Άγιο Φεβρουάριο», με ερμηνευτές τον Μητροπάνο και την Πετρή Σαλπέα.
Ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους σπουδαιότερους δημιουργούς του λαϊκού αλλά και του έντεχνου τραγουδιού, ανάμεσά τους: Γιώργος Ζαμπέτας, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Λάκης Παπαδόπουλος, Μάριος Τόκας, Σπύρος Παπαβασιλείου, Τάκης Μουσαφίρης (“Εμείς οι δυο” κ.α.), Χρήστος Νικολόπουλος (“Πάρε Αποφάσεις” σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου), Γιάννης Σπανός (“Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό”).
Κανένας δεν μπορεί να ξεχάσει τη συμμετοχή του σε δίσκους των Λάκη Παπαδόπουλου (με το τραγούδι “Για να σ` εκδικηθώ”) και Νίκου Πορτοκάλογλου(“Κλείνω κι έρχομαι”), τις συνεργασίες με τον Μάριο Τόκα, το Φίλιππο Γράψα, καθώς και με τον Θάνο Μικρούτσικο στον δίσκο «Στου Αιώνα την Παράγκα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, Μεγάλες επιτυχίες του ήταν τα τραγούδια “Σ` αναζητώ στη Σαλονίκη”, “Πάντα γελαστοί”, “Ρόζα”, “Τα λαδάδικα”.
Κάποτε, οι δρόμοι του Μάριου Τόκα και ο Δημήτρη Μητροπάνου συναντήθηκαν.
«Με τα τραγούδια μου προσπαθώ να φτιάχνω παρέες. Σε μια εποχή μοναξιάς τα τραγούδια που γράφονται με συναίσθημα, αλήθεια και ψυχή μπορούν να φέρουν τους ανθρώπους τον ένα κοντά στον άλλο». είπε κάποτε ο σπουδαίος Έλληνας συνθέτης, Μάριος Τόκας.Και ο χρόνος έδειξε ότι τα λόγια του επαληθεύτηκαν…
Γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου. Ασχολήθηκε με τη μουσική από πολύ νωρίς -από τα μαθητικά του χρόνια-γράφοντας τραγούδια για τις παραστάσεις στο σχολείο και τις παρέες του. Η τουρκική εισβολή του 1974 τον βρίσκει φαντάρο:
«Είναι μια περίοδος που μου άφησε τραυματικές εμπειρίες. Τα γεγονότα εκείνα και η γεμάτη πίκρα ζωή, είναι πηγές έμπνευσης για κάποια από τα έργα μου» Βαθύτατα πολιτικοποιημένος, γυρίζει από πόλη σε πόλη κάνοντας συναυλίες με σκοπό να εμψυχώσει τους συμπατριώτες του και να μαζέψει χρήματα για να ανακουφίσει τους πρόσφυγες.
Αυτές οι δύο σημαντικές προσωπικότητες, λοιπόν, όταν συνεργάστηκαν για πρώτη φορά, είχαν ήδη μια λαμπρή πορεία πίσω τους. Η δική τους “ένωση” είχε τόσο μεγάλη και πλατιά αποδοχή που επαναλήφθηκε και τώρα πια, δικαιωματικά μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε ως μιαν ιστορική συνάντηση.
`Ενα από τα ωραιότερα τραγούδια του Μάριου Τόκα, σε στίχους Σαράντη Αλιβιζάτου, που ερμήνευσε ιδανικά ο Δημήτρης Μητροπάνος, είναι το : “Θάλασσες”.
Θεωρείται ένα τραγούδι χωρισμού, για όσα δεν έχουν ειπωθεί σε μια σχέση. Αλήθεια, πόσο μεγάλη τύχη πρέπει να έχει κάποιος για να βρει στη ζωή του έναν άνθρωπο που θα του λέει αυτά τα λόγια και θα τα εννοεί, χωρίς όμως να έχουν οδηγηθεί στο χωρισμό;
“Θα σ’ αγαπώ με τα καλοκαίρια
με τρικυμίες και με βροχές
με μαξιλάρι τα δυο μου χέρια
θα ονειρεύεσαι ό,τι θες…”
Θάλασσες
Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες
και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:
Θα σ’ αγαπώ με τα καλοκαίρια
με τρικυμίες και με βροχές
με μαξιλάρι τα δυο μου χέρια
θα ονειρεύεσαι ό,τι θες
Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω, απόψε να μεθύσω
Τα καλοκαίρια πες μου πώς μπορώ
μονάχος μου να ζήσω
Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω απόψε να μεθύσω
σε μονοπάτι αδιάβατο θα βγω,
θα βγω να σε ζητήσω
Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες
και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:
Θα σ’ αγαπώ, μη μου συννεφιάζεις
σαν αμαρτία και σαν γιορτή
Μάθε στα μάτια μου να διαβάζεις
όσα με λόγια δε σου `χω πει
Πριν τον Δημήτρη Μητροπάνο, το συγκεκριμένο τραγούδι το είχε ερμηνεύσει η Κωνσταντίνα.
Οργισμένες είναι οι αναρτήσεις του Δημήτρη Μαύρου της εταιρείας MRB, στο facebook για τις φονικές πυρκαγιές.
Υπενθυμίζεται, ότι το σπίτι του οποίου καταστράφηκε στο Μάτι.
Αν πιάσει φωτιά το Βραχάτι, αναφέρει ο Δημήτρης Μαύρος, σε εκείνο το σημείο θα γίνει ο τάφος του Ινδού.
Η περιγραφή μάλιστα που κάνει για τον δρόμο που έχει κλείσει το σπίτι, δημιουργώντας ένα οδικό παρακαμπτήριο έκτρωμα, αφήνοντας ένα στενό σοκάκι με 4 ορθές γωνίες και καθρέφτες για να μην τρακάρουν τα αυτοκίνητα, θυμίζει πολύ την κατάσταση του δρόμου στο Μάτι, δίπλα στο οικόπεδο της φρίκης.
Όπως φαίνεται, αναφέρεται στο σπίτι του Μίκη Θεοδωράκη, στο Βραχάτι.
Πού εντοπίστηκε ο 30χρονος μηχανοδηγός του επιβατικού τρένου, Δημήτρης Μασσαλής;
Αίσθηση έκανε η πληροφορία ότι η σορός του Δημήτρη Μασσαλή ήταν άθικτη παρά το γεγονός ότι ήταν ο μηχανοδηγός της άτυχης επιβατικής αμαξοστοιχίας.
Μετά από πολύωρες έρευνες μεταξύ των νεκρών εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του και ο 30χρονος μηχανοδηγός Δημήτρης Μασσαλής.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η σορός του Δημήτρη Μασσαλή εντοπίστηκε σχεδόν άθικτη σε σημείο που βρίσκεται το χειρόφρενο.
Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με συνάδελφό του μηχανοδηγό που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, σημαίνει ότι ο 30χρονος Δημήτρης Μασσαλής προσπάθησε να ακινητοποιήσει την αμαξοστοιχία του.
Είναι λοιπόν πολύ πιθανό ο Δημήτρης Μασσαλής να έκανε την τελευταία στιγμή κάποια κίνηση για να ακινητοποιήσει το τρένο ή τουλάχιστον να το επιβραδύνει.
Η οικογένεια του Δημήτρη Μασσαλή ενημερώθηκε για τον εντοπισμό του το απόγευμα της Πέμπτης.
Η κηδεία του Δημήτρη Μασσαλή αναμένεται να τελεστεί τις επόμενες ημέρες στη Δυτική Αττική.
Ποιοι ήταν ο 32χρονος Δημήτρης Μασσαλής και ο Γιώργος Κουτσούμπας που ήταν οι τραγικοί μηχανοδηγοί των τρένων που συγκρούστηκαν στα Τέμπη;
Τελειόφοιτος της σχολής μηχανοδηγών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ της κλάσης του 2019 και πτυχιούχος του Τ.Ε.Ι Πειραιά στο τμήμα Μηχανολογίας, ο 32χρονος Δημήτρης Μασσαλής οδηγός της μοιραίας επιβατικής αμαξοστοιχίας 62, η οποία αργά χθες το βράδυ συγκρούστηκε με το εμπορικό τρένο 63503.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το όνομα του μηχανοδηγού μέχρι αυτή την ώρα βρίσκεται στη λίστα με τους αγνοούμενους της τραγωδίας, με τις έρευνες για τον εντοπισμό τόσο του ίδιου όσο και των υπολοίπων, στα συντρίμμια του επιβατικού τρένου να συνεχίζονται.
Από την άλλη 36 σοροί εξακολουθούν να παραμένουν χωρίς ταυτότητα στο νοσοκομείο της Λάρισας, με τους δικούς τους να καλούνται πλέον να τους αναγνωρίσουν ακόμα και με την μέθοδο του DNA.
Αγωνία υπάρχει και για το πλήρωμα του επιβατικού τρένου με προορισμό την Θεσσαλονίκη με τον αριθμό των νεκρών να ανέρχεται σε τουλάχιστον 40, την ώρα που οι έρευνες συνεχίζονται πυρετωδώς για τον εντοπισμό τους.
Όπως αναφέρει ο πρόεδρος των μηχανοδηγών Κώστας Γενηδουνιάς σε κάθε αμαξοστοιχία υπήρχαν από δυο μηχανοδηγοί:
“Μιλάμε συνολικά για τέσσερις μηχανοδηγούς και έναν που επέβαινε ως επιβάτης γιατί πήγαινε ν’ αναλάβει βάρδια. Επίσης στο επιβατικό τρένο υπήρχαν και τέσσερις συνοδοί. Δυστυχώς δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για τους συναδέλφους μας”.
Από την άλλη, τον αγαπημένο τους φίλο από την Αμαλιάδα Γιώργο Κουτσούμπα, μηχανοδηγό της εμπορικής αμαξοστοιχίας 63503, έχουν αρχίσει να αποχαιρετούν μέσα από την σελίδα του στο Facebook φίλοι και συνάδελφοί του από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Ο μηχανοδηγός ήταν πατέρας δυο κοριτσιών και εξαιτίας των επαγγελματικών του υποχρεώσεων τα τελευταία χρόνια ζούσε στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Οργισμένος εμφανίστηκε ο βουλευτής της ΝΔ και πρόεδρος της εξεταστικής για τα Τέμπη, Δημήτρης Μαρκόπουλος, με αφορμή τις απειλές κατά των παιδιών και της οικογένειάς του που καταγγέλλει ότι δέχεται.
«Είναι γνωστό ότι εδώ και τρεις ημέρες, η οικογένειά μου, τα παιδιά μου, δέχονται απειλές. Στο τηλεφωνικό κέντρο του γραφείου μου οι απειλές είναι μία καθημερινότητα: “Να σού πεθάνουν τα παιδιά, να βγάλεις καρκίνο”», είπε ο κ. Μαρκόπουλος μιλώντας στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» του ΑΝΤ1.
«Στο τηλέφωνο γίνεται χαμός. Στο σκοτεινό διαδίκτυο και στο twitter οποιοσδήποτε θέλει μπορεί να καταλάβει τι γίνεται. Χθες ακόμα και μια ανάρτηση μιας ανακοίνωσής μου στο facebook υπήρξε άνθρωπος ο οποίος βγήκε και είπε “να πεθάνουν τα παιδιά σου”», συνέχισε.
Δείτε το βίντεο
«Εδώ πέρα είναι μία απλή διαφωνία. Εσείς δεν έχετε ποτέ διαφωνήσει με καθηγητές στα σχολεία των παιδιών σας;», είπε ο πρόεδρος της εξεταστικής για τα Τέμπη, με αφορμή περιστατικό με καθηγητή του παιδιού του.
«Μια διαφωνία η οποία, για τεχνητούς προφανώς λόγους, και επειδή είναι σε εξέλιξη η εξεταστική και επειδή αυτές τις ημέρες έχουμε μπει σε σοβαρούς μάρτυρες, Καραμανλή, Αγοραστό σήμερα, τον Πλεύρη την άλλη εβδομάδα, έχει διογκωθεί. Αυτό είναι όλο», τόνισε ο κ. Μαρκόπουλος.
Συνέχισε δε, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί αφορά το παιδί μου. Το παιδί μου σήμερα δεν μπορεί να πάει στο σχολείο. Το παιδί μου εδώ και τρεις ημέρες και το ένα και το άλλο πηγαίνουν συνοδεία αστυνομικών στο σχολείο τους λόγω απειλών και αυτό το οποίο λέω [είναι]: “ως εδώ”».
«Είναι μια υπόθεση η οποία αφορά τον τραγικό χαμό 57 κυρίαρχα νέων ανθρώπων, είναι λογικό κάποια κέντρα να θέλουν να συνδυάσουν παιδιά με παιδιά, όποιος θέλει να έρθει, να έρθει απέναντί μου», είπε ο κ. Μαρκόπουλος.
«Όποιος θέλει να χτυπήσει εμένα, να χτυπήσει εμένα και όχι τα παιδιά μου», υπογράμμισε σε έντονο ύφος ο βουλευτής της ΝΔ και τόνισε: «Επειδή είμαι πολιτικός θα μού στερήσουν το δικαίωμα ακόμα και να πηγαίνω να ρωτάω για την πορεία του παιδιού μου;».
«Κάποιοι δεν καταδίκασαν την προχθεσινή απειλή κατά των παιδιών μου. Κάποιοι τροφοδοτούν το μίσος», είπε ο πρόεδρος της εξεταστικής για τα Τέμπη, αναφερόμενος στην Πλεύση Ελευθερίας.
«Δεν είναι δυνατόν πολιτικό κόμμα το οποίο θέλει να λέγεται δημοκρατικό και κοινοβουλευτικό να μην καταδικάζει τις απειλές κατά παιδιών. Και αναφέρομαι ευθέως στο κόμμα της κυρίας Ζωής Κωνσταντοπούλου, την Πλεύση Ελευθερίας», ανέφερε συγκεκριμένα.
Στην εκπομπή «Καλοκαίρι παρέα» του ΑΝΤ1 φιλοξενήθηκε ο δημοσιογράφος, Δημήτρης Μαρέδης μετά την καταδίκη του για απόπειρα εκβιασμού εις βάρος της βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Ζέττα Μακρή.
Ο δημοσιογράφος και στενός συνεργάτης της Ζήνας Κουτσελίνη τόνισε ότι θεωρούσε σαν μάνα του τη Ζέττα Μακρή και τον παγίδευσε.
Ο Δημήτρης Μαρέδης ανέφερε χαρακτηριστικά: «Εξεπλάγην και εγώ ο ίδιος. Είναι προφανές ότι αυτό δεν έχει συμβεί, όποιος με γνωρίζει όλα αυτά τα χρόνια ξέρει ποιος είμαι και πώς πορεύομαι. Γνωριζόμαστε όλοι καλά σε αυτόν τον χώρο. Το ότι έρχεται κάποιος μετά από τόσα χρόνια να δημιουργήσει έναν λεκέ στο πουκάμισό σου… Είναι γελοία αυτή η κατηγορία. Μου έχουν μεταφέρει αποσπασματικά πάρα πολλά πράγματα, το να βγαίνει ένας άνθρωπος και να σου επιτίθεται από το πρωί μέχρι το βράδυ…
Το τεκμήριο αθωότητας από την δική μου πλευρά κατακρεουγήθηκε. Θα δούμε πώς σκέφτηκε το δικαστήριο, προφανώς δεν αρνούμαι ότι με έκρινε αθώο. Είναι ένα πρωτόδικο δικαστήριο, αυτή η ποινή εξαφανίζεται όταν ασκείς έφεση, έχω ήδη ασκήσει έφεση. Είμαι αθώος και θα το αποδείξω. Η απόφαση άλλαξε, δεν ήταν αυτή η κατηγορία αρχικά.Προφανώς αυτή η απόφαση δεν με κάνει χαρούμενο, και προφανώς δεν έχω το στίγμα του εκβιαστή στην κοινωνία.
Δεν έχω κάτσει σε σκαμνί δικαστηρίου ούτε μισή φορά. Είναι δύσκολο πράγμα να είσαι 25 χρόνια στην δημοσιογραφία και να μην έχεις μπλέξει δικαστικά. Εγώ δεν άκουσα τίποτα που να με ενοχοποιεί στο δικαστήριο παρά μόνο μια συναλλαγή που δεν έγινε ποτέ. Με την κυρία Μακρή 25 χρόνια είχαμε φιλική σχέση, την είχα σαν μάνα μου. Εσείς κυρία Καραβάτου θα κάνατε εκβιασμό στην μάνα σας για ένα ποσό που αναλογεί στον μισθό σας; Έχετε κάνει την έρευνά σας εσείς που είστε εδώ όλοι έμπειροι δημοσιογράφοι; Τι σημαίνει ένα αρνητικό δημοσίευμα;».
«Το ένα που προσκομίστηκε από την ίδια ήταν ένα δελτίο τύπου από το κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη, αυτό το δημοσίευσα, το δημοσίευσαν συνεργάτες μου στο site μου, και το ανέβασαν και όλα τα site, αυτό το θεωρείτε αρνητικό δημοσίευμα; Ήταν ένα από τα στοιχεία που αυτή η κυρία θεωρούσε ότι την πίεζε αρνητικά. Αν μου βρείτε ένα δημοσίευμα που να έχει αρνητική χροιά, συκοφαντικό, να μου το πείτε. Η κυρία Μαρκή από τότε που αισθανόταν εκβιαζόμενη από τις αρχές του φθινοπώρου του 24′, μας είχε στείλει περίπου 170 δελτία τύπου που δημοσιεύτηκαν αυτούσια όπως μας τα έστειλε. Ξέρει ότι μέσα από τις στήλες που έχουμε στα δημοσιογραφικά site, είχαν ανέβει περίπου 20 άρθρα που μιλούσαν θετικά για εκείνη και το έργο της.
Ούτε λεφτά πήρα, ούτε λεφτά μέτρησα, ούτε λεφτά παρέλαβα και έφυγα. Θέλω να το αποσαφηνίσω αυτό. Δεν υπάρχει αρνητικό δημοσίευμα για την Ζέτα Μακρή στο site μου. Η κυρία Μακρή μιλά για το διάστημα από τον Μάιο μέχρι τον Ιούλιο. Θα σας εξηγήσω γιατί ήθελε να με παγιδεύσει μια γυναίκα που την αποκαλώ μάνα μου. Υπάρχει μια φημολογία την οποία δεν την έχω εγώ στο δικό μου μυαλό, το έχουν επιβεβαιώσει δημοσιογράφοι, υπήρχε μια φημολογία να είμαι βουλευτής στην Μαγνησία, αυτή την φημολογία μου την μετέφερε πρώτη η κυρία Μακρή, το παραδέχτηκε στο δικαστήριο αλλά στο ραδιόφωνο είπε ότι πρώτη φορά το άκουσε ότι ήμουν υποψήφιος βουλευτής. Μάλιστα στην κατάθεσή της λέει ότι είναι προνομιακή σχέση με τα Μέσα.
Είχε βγει όσο ένιωθε εκβιαζόμενη ως καλεσμένη σε τρεις εκπομπές μου και μου είχε ευχηθεί και για την γέννηση του παιδιού. Εγώ δεν έχω επικοινωνήσει τους τελευταίους μήνες με την κυρία Μακρή, με έπαιρνε εκείνη τηλέφωνο. Ήταν υφυπουργός, δεν ήθελα να την ενοχλώ. Την πήρα για την εκπομπή μου μόνο και μου είπε ναι. 18 Ιουνίου, μου έστειλε ένα μήνυμα για να ανεβάσω ένα παραπολιτικό σχόλιο. Η εκβιαζόμενη στέλνει παραπολιτικό σχόλιο στον εκβιαστή για να το ανεβάσει. Το δικαστήριο που έχει υποχρέωση να έχει το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου το έχασε, εγώ θα το πάω; Δεν μου το είπε κανείς, ήταν κενό φυσικά. Χάθηκε λοιπόν το ποινικό μητρώο και δεν μου αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό».
Σχετικά με το τέλος του από την εκπομπή της Ζήνας Κουτσελίνη, ο δημοσιογράφος επεσήμανε: «Έχω ηθική υποχρέωση μέχρι να αθωωθώ στο δικαστήριο και είμαι σίγουρος ότι είμαι αθώος, είναι υποχρεώσή μου να παραιτηθώ από την εκπομπή της Ζήνας Κουτσελίνη».
Στην εκπομπή του ΑΝΤ1, προβλήθηκε και η τοποθέτηση της Ζέττας Μακρή μέσω του δικηγόρου της.
«Η νομική εκπροσώπηση της τέως υφυπουργού Παιδείας και εν ενεργεία βουλευτού, κυρίας Ζέττας Μακρή, έχει ήδη εκφράσει δημόσια την πλήρη ικανοποίησή της για τη νικηφόρα για εκείνη έκβαση της δίκης, με την ομόφωνη καταδίκη σε ποινή φυλάκισης δύο ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων ευρώ του κατηγορούμενο – ιδιοκτήτη ΜΜΕ, χωρίς αναγνώριση κανενός ελαφρυντικού.
Οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια ερμηνευτικής προσέγγισης της καταδικαστικής απόφαση μόνο ως ατυχής και άστοχη μπορεί να εκληφθεί. Η αστική μας δημοκρατία προστατεύει την αντικειμενική δημοσιογραφία, επιτρέπει ακόμη και τη στρατευμένη αρθρογραφία, αλλά σε καμία περίπτωση και για κανένα τίμημα δεν ανέχεται ο δημόσιος λόγος να γίνεται αντικείμενο εκβιαστικής συναλλαγής».
