Με την φράση δεν έχω συναντήσει ξανά στην καριέρα μου τόσο χοντροκομμένη κατασκευή κατηγοριών ο Αλέξης Κούγιας μίλησε με λεπτομέρειες για όλα όσα κατηγορείται ο Δημήτρης Λιγνάδης. Αποκάλυψε ότι δυο Αιγύπτιοι 15 και 17 ετών τον καταγγέλουν.
Λίγο μετά τη μία το μεσημέρι βγήκαν από το γραφείο του ανακριτή, ο Δημήτρης Λιγνάδης και ο Αλέξης Κούγιας. Ο δικηγόρος του γνωστού ηθοποιού ο οποίος μεταφέρθηκε και πάλι στην ΓΑΔΑ όπου κρατείται κατέθεσαν αίτηση ακυρώσεως της προδικασίας όπως είπε ο κ. Κούγιας και ζήτησαν προθεσμία για να απολογηθεί την Πέμπτη.
Ο κ. Κούγιας ο οποίος αποκάλυψε ότι οι δυο φερόμενοι ως παθόντες είναι Αιγύπτιοι, είπε ότι μαζί με τον κ. Λινγάδη εμφανίστηκαν σήμερα στην ανακρίτρια για να ζητήσουν την ακύρωση της διαδικασίας καθώς όπως υποστηρίζουν ο εισαγγελέας περιόρισε το αποδεικτικό υλικό μόνο στην κατάθεση των παθόντων.
«Προκαλείται απόλυτη ακυρότητα όταν ο φερόμενος ως δράστης δεν κληθεί προηγουμένως να λάβει αντίγραφα των καταγγελιών», είπε ο κ. Κούγιας.
Είπε ακόμα ότι είναι μια μικρή δικογραφία 10 φύλλων και οι δυο φερόμενοι ως παθόντες είναι Αιγύπτιοι. «Ο ένας καταγγέλει τον κ. Λιγνάδη ότι είχαν μέρα παρά μέρα σeξουαλικές επαφές και μια ημέρα ο κ. Λιγνάδης τον εξανάγκασε να του κάνει πεολειχία μια ημέρα του Αυγούστου του 2010 και αυτό είναι είναι δυο μήνες πριν συμπληρώσει τα 15 του χρόνια. Ο δεύτερος την περίοδο που καταγγέλει την πράξη ήταν μια ημέρα πριν συμπληρώσει τα 17 του χρόνια».
Ο κ. Κούγιας συνέχισε λέγοντας ότι ο δεύτερεος καταγγέλει ότι σε σουίτα ξενοδοχείου στην Επίδαυρο τον εξανάγκασε να του κάνει πρωκτολειχία.
Ο κ. Κούγιας υποστήριξε ότι και οι δυο καταγγελίες καταρρέουν καθώς τις δυο ημερομηνίες που αναφέρουν οι καταγγέλοντες ο πελάτης του δεν ήταν στα σημεία που αναφέρουν.
«Η Τουρκία δια του επίσημου κρατικού καναλιού εγείρει θέμα “Γενοκτονίας 40 χιλιάδων Τούρκων του Μωρηά” το 1821», γράφει ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ3, Γιώργος Γεωργιάδης, σε ανάρτησή του στο Facebook, σημειώνοντας ότι, «θέλοντας να σπιλώσει τα 200 χρόνια της Επανάστασης».
«Η επίθεση της Τουρκίας είναι ολιστική και υβριδική σε όλα τα επίπεδα.
»Τον δρόμο αυτόν βέβαια στρώνουν χρόνια εντός Ελλάδος και κάποιοι περίεργοι κακόφωνα Ελληνόφωνοι δήθεν διανοούμενοι και πολιτικοί που επί της ουσίας είναι οι ιμάντες της Τουρκικής προπαγάνδας.
»Δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι είναι και οι πρωταγωνιστές στην Άρνηση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. ΝΤΡΟΠΗ», καταλήγει ο δημοσιογράφος.
«Οι Τούρκοι του Μωρηά υπέστησαν μια μεγάλη σφαγή πριν από 200 χρόνια. Περίπου 40 χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν βάναυσα από τους Έλληνες. Η μαύρη κηλίδα της Ελλάδας στα ιστορικά έγγραφα για τη σφαγή του Μωρηά», γράφει άρθρο που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της κρατικής τηλεόρασης TRT.
Πολλοί «Τούρκοι» της Πελοποννήσου ήταν Έλληνες εξισλαμισμένοι. Για αυτό και είχαν ελληνικά επώνυμα.
Το 1821 ο πληθυσμός της Πελοποννήσου ήταν 400.000 χριστιανοί και 40.000 μωαμεθανοί.
Το 1823, σύμφωνα με τα στοιχεία της επαναστατικής ελληνικής κυβέρνησης της Α΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, η Πελοπόννησος είχε πληθυσμό 407.500 χριστιανών και 16.500 μωαμεθανών.
Στην εποχή της οθωμανικής κυριαρχίας, «Τούρκος» στα ελληνικά σήμαινε γενικά τον μουσουλμάνο ή ειδικά τον μουσουλμάνο υπήκοο του σουλτάνου.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Στέφανο Παπαγεωργίου, η οθωμανική αυτοκρατορία ήταν μια πολυεθνική αυτοκρατορία, όχι εθνικό τουρκικό κράτος, και πολυεθνοτική ήταν και η σύνθεση της τάξης των Οθωμανών αξιωματούχων που ασκούσε την εξουσία, ελάχιστοι από τους οποίους είχαν τουρκική καταγωγή.
Επίσης, μέχρι και τον 19ο αιώνα, τα μέλη των ανώτερων στρωμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν αυτοπροσδιορίζονταν ως «Τούρκοι», αλλά ως Μουσουλμάνοι και Οθωμανοί, ενώ η λέξη «Τούρκος» χρησίμευε για να διακρίνει τους μη-Τούρκους ή σήμαινε τον Τουρκμένο μουσουλμάνο αγρότη ή νομάδα της Ανατολίας και χρησιμοποιούνταν και υβριστικά, για να χαρακτηριστεί κάποιος άξεστος και απολίτιστος.
Στη διάρκεια της οθωμανικής κατάκτησης έγινε εξισλαμισμός μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της Μικράς Ασίας, γεγονός που επέφερε σημαντικές πολιτισμικές, δημογραφικές και οικονομικές αλλαγές.
Τα αίτια κυρίως ήταν η νομικά κατώτερη θέση των μη μουσουλμάνων, η βαρύτερη φορολογία, οι καθημερινές ταπεινώσεις εκ μέρους των Τούρκων κλπ.
Μαζικοί εξισλαμισμοί γίνονταν μετά από αποτυχημένες επαναστάσεις, από εξαναγκασμό αιχμαλώτων, με παιδομάζωμα κ.ά.
Περισσότεροι εξισλαμισμοί έγιναν στην Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Θράκη (Δυτική και Ανατολική), την Καππαδοκία, στην Ήπειρο (Βόρεια και νότια) και στην Μακεδονία και στα μεγάλα αστικά κέντρα (π.χ Κωνσταντινούπολη) με αποτέλεσμα οι περιοχές αυτές να αποκτήσουν μουσουλμανική πλειονότητα ενώ μεγάλης έκταση εξισλαμισμοί συνέβησαν και στην Κρήτη, έτσι ώστε το 1821 περίπου ο μισός πληθυσμός του νησιού ήταν μουσουλμάνοι (Τουρκοκρητικοί).
Σε κάποιες περιπτώσεις γινόταν μαζικός εξισλαμισμός ολόκληρων χωριών με μια απλή τελετή από έναν χότζα.
Πολλοί χριστιανοί άλλαζαν θρήσκευμα μόνο επιφανειακά ή και παρέμεναν κρυπτοχριστιανοί.
Σε κάποιες περιοχές δημιουργήθηκαν κοινότητες «ατελώς εξισλαμισμένων», όπως οι Βαλαάδες της Μακεδονίας, οι οποίοι διατηρούσαν την ελληνική γλώσσα και έθιμα, οι Ντονμέδες Εβραίοι, ή οι «σαμπάνηδες» ή «μουρτάτες» αρβανίτες πρώην χριστιανοί της Καρύστου.
Μερικοί νέο-μουσουλμάνοι, όπως οι Λαζοί του Πόντου, γίνονταν εξαιρετικά φανατικοί και ανάγκαζαν με βιαιοπραγίες σε εξισλαμισμό και τους Έλληνες.
Με το Xάτι Xουμαγιούν του 1856 πολλοί κρυπτοχριστιανοί επανήλθαν στον χριστιανισμό αλλά υπέστησαν διώξεις από το τουρκικό κράτος.
Οι Νεομάρτυρες της ορθόδοξης Εκκλησίας είναι περιπτώσεις εξισλαμισμένων χριστιανών που θέλησαν να επανέλθουν στο χριστιανισμό και για το λόγο αυτό εκτελέστηκαν με μαρτυρικό τρόπο.
Ο εξισλαμισμός είναι γνωστός και ως τούρκεμα (συνήθως στη δημώδη γλώσσα) ή εκτουρκισμός.
Για τη σφαγή των Τούρκων
Ο Βασίλης Κρεμμυδάς έχει γράψει ότι «δεν μπορούμε να κρίνουμε γεγονότα και συμπεριφορές των αρχών του 19ου αιώνα με τις σημερινές ευαισθησίες γι’ αυτές» καθώς και ότι «ο ιστορικός και ο κάθε ασχολούμενος με το συγκεκριμένο παρελθόν οφείλει να γνωρίζει ότι αυτή η “βαρβαρότητα” έχει πίσω της τεσσέρων ετών δουλεία, ότι οι άνθρωποι και η ζωή τους ήταν αλλιώτικη από τη σημερινή».
Ο εκδότης Άμπραχαμ Τζον Βάλπρι (Abraham John Valpy) θεωρεί ότι «το πιο βάρβαρο απ’ όλα…είναι η προσπάθεια μερικών να εξομοιώσουν το ελληνικό χαρακτηριστικό της “συστηματικής σκληρότητας”, όπως το λένε, με εκείνο των ίδιων των Τούρκων, και για το λόγο αυτό αναφέρονται συνεχώς στην ιστορία των βαρβαροτήτων που πραγματοποιήθηκαν στην Τριπολιτσά… Εάν μιλάμε για συστηματικές σκληρότητες, δεν θα πρέπει να δώσουμε προσοχή τόσο στις φρικτές πράξεις του πολέμου, αν και είναι τρομερές, όσο σε εκείνες που για τέσσερις συνεχείς αιώνες εφαρμόσθηκαν μονομερώς ενάντια στα αθώα θύματά τους».
Ο Τζ. Ίρβινγκ Μάνατ έχει γράψει: «Η ελληνική προσπάθεια δεν μπορεί ποτέ να γίνει κατανοητή χωρίς παραστατική εξέταση τετρακοσίων ετών τουρκικής κυριαρχίας».
Ήταν «το φυσιολογικό αποτέλεσμα της εμπειρίας τετρακοσίων ετών υπό τους μουσουλμάνους, της υποταγής των Ελλήνων στο ελληνικό έδαφος σε μια χούφτα αλλοδαπών κατακτητών, εκ διαμέτρου αντίθετων στη φυλή τη θρησκεία και τον πολιτισμό, οι οποίοι στραγγίζουν το καλύτερο αίμα τους για την ικανοποίηση του πάθους τους για άναρχη δύναμη και την επιβολή της, έως ότου ωριμάζει η συσσωρευμένη καταπίεση με αναπόφευκτη συγκομιδή μια εθνική βεντέτα.
»Μόλις δοθεί το ιστορικό υπόβαθρο, βλέπουμε ότι εκ φύσεως μια ελληνική έγερση σήμανε έναν πόλεμο εξολόθρευσης».
50 χρόνια πριν η σφαγή των Ελλήνων της Πελοποννήσου
Να σημειωθεί ότι 50 χρόνια πριν είχε πραγματοποιηθεί εκτεταμένη σφαγή Ελλήνων στην Πελοπόννησο ως συνέπεια της αποτυχημένης επανάστασης του 1770 (Ορλωφικά).
Στην Πελοπόννησο το 1774 οι συνθήκες που επικράτησαν μετά την καταστολή της επανάστασης ήταν φοβερές για τους Έλληνες.
Οι Αλβανοί, τους οποίους οι Τούρκοι είχαν εξαπολύσει κατά των Ελλήνων, επί εννέα χρόνια λεηλατούσαν τη χερσόνησο, έκαιγαν, έσφαζαν, εξανδραπόδιζαν και πουλούσαν τους κατοίκους.
Οι κάτοικοι της Βοστίτσας (Αιγίου) σφάχτηκαν όλοι, οι Σπέτσες ερημώθηκαν.
Όταν δεν έβρισκαν πρόχειρη λεία ανάγκαζαν οι Αλβανοί τους Πελοποννήσιους να υπογράψουν χρεωστικές ομολογίες και πολλοί είχαν τέτοιες στα χέρια τους για πεντακόσιες ή εξακόσιες χιλιάδες γρόσια.
Άλλοι πωλούνταν ως δούλοι.
Ο Φρ. Πουκεβίλ αναφέρει ότι 20.000 πουλήθηκαν στην Αφρική και σε Τούρκους της Ρούμελης.
Όσοι Έλληνες μπόρεσαν, κρύφτηκαν στα βουνά ή κατέφυγαν στην Επτάνησο.
Ακόμα κ’ οι Μανιάτες ανέβηκαν στα κρησφύγετα του Ταΰγετου και οι οικισμοί τους λεηλατήθηκαν και πυρπολήθηκαν.
Όπως αναφέρει ο Σάθας «Τα πάντα είχεν αφανίσει η Αλβανική πανώλης.
»Εκεί ένθα προ ολίγου υπήρχον πόλεις και κώμαι πολύανδροι και ευδαίμονες, ήδη έβλεπέ τις θανάτου ερήμωσιν, και πυριφλεγή ερείπια. Η Πελοπόννησος πάσα είχε σχεδόν απογυμνωθή κατοίκων».
Οι αναρτήσεις της κρατικής τουρκικής τηλεόρασης στο Twitter:
Για παραλείψεις και προκατάληψη στην υπόθεση του Δημήτρη Λιγνάδη έκανε λόγο ο συνήγορος υπεράσπισης του Αλέξης Κούγιας.
«Αυτά που έχουν συμβεί στην υπόθεση Λιγνάδη δεν συμβαίνουν νομίζω ακόμα και στις πλέον αντιδημοκρατικές, αντισυνταγματικές χώρες της Άπω Ανατολής και της Αφρικής» τόνισε στον ΑΝΤ1, εξηγώντας ότι το να ασκηθεί ποινική δίωξη είναι υποχρέωση του εισαγγελέα.
«Το να συλλάβεις με ένταλμα συλλήψεως Έλληνα πολίτη χωρίς να συμφωνήσει ανακριτής και εισαγγελέας, έχει κάποιες προϋποθέσεις.
»Το να δικαστεί ένας άνθρωπος και να καταδικαστεί είναι αποτέλεσμα τριών διαδικασιών.
»Αυτό που συμβαίνει στον κ. Λιγνάδη είναι πρωτοφανές» πρόσθεσε ο συνήγορος του Δημήτρη Λιγνάδη.
«Τι λέει ο νόμος; Πριν ασκηθεί ποινική δίωξη καλείς αυτούς που έχουν κάνει μήνυση, τα επιβεβαιώνουν και συμπληρώνουν ό,τι χρειάζεται.
»Είναι υποχρέωση του εισαγγελέα να καλέσει αυτόν τον οποίο καταγγέλλουν, να του δώσει τις καταθέσεις, να τις μελετήσει και να κάνει έγγραφες εξηγήσεις.
»Αλλιώς η διαδικασία είναι εντελώς άκυρη» σημείωσε ο κ. Κούγιας.
«Μπορώ να τους μηνύσω όλους εφόσον μου το επιτρέψει ο κ. Λιγνάδης» είπε.
Ο κ. Αλέξης Κούγιας μάλιστα θύμωσε όταν ο Γιώργος Παπαδάκης τον διέκοψε.
«Το πρώτο που παρατήρησα, μελετώντας τη δικογραφία, είναι οι νομικές παραβάσεις και ακυρότητες που υπάρχουν.
»Το δεύτερο είναι ότι υπάρχουν σε μια τέτοια υπόθεση τόσες παραλείψεις και τόση προκατάληψη.
»Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι παίζεται κάτι πολύ μεγάλο» πρόσθεσε.
Ο κ. Κούγιας ανέφερε: «Γίνεται μια πολιτική μάχη.
»Είμαι σε απόγνωση, δεν θα ήθελα με τίποτα να ήμουν στη θέση του κ. Λιγνάδη.
»Υπάρχει μια στοχοποίηση. Η Δικαιοσύνη δεν λειτούργησε σωστά. Το περιεχόμενο των καταγγελιών είναι κωμικό».
Ο κ. Κούγιος οφείλει να κατονομάσει ποιων τεραστίων επιχειρηματικών συμφερόντων είναι θύμα ο κ. Λιγνάδης, όπως ισχυρίστηκε, αλλιώς διασπείρει θεωρίες συνωμοσίας.
«Ένα άλλο σκανδαλώδες θέμα είναι ότι ο κ. Λιγνάδης πολιτικοποιεί την υπόθεση. Αυτό είναι μεγάλο σκάνδαλο»
Ο Φοίβος Δεληβοριάς μετά τις δηλώσεις του Αλέξη Κούγια για τους καταγγέλλοντες εις βάρος του Δημήτρη Λιγνάδη είπε δύο λόγια στην εκπομπή «Το πρωινό».
«Ο κάθε δικηγόρος είναι αυτά που πιστεύει ο πελάτης του. Αυτά που είπε χτες ο κύριος Κούγιας είναι απόψεις του κ. Λιγνάδη. Τι μας είπε; Ότι η ομοφυλοφιλία είναι επάγγελμα, ένας ομοφυλόφιλος δεν μπορεί να πάει στο δικαστήριο να μαρτυρήσει. Ο κ. Λιγνάδης επιτρέπει να βγαίνει και να λέει τέτοια πράγματα. Ο δικηγόρος του – ο κύριος Λιγνάδης δηλαδή- μπερδεύει την ομοφυλοφιλία με την παιδεραστία, που είναι ένα ειδεχθές έγκλημα και με τον βιασμό που είναι ένα αποτρόπαιο έγκλημα.
Υπάρχει ένα μεγάλο σκάνδαλο. Ο άνθρωπος που επελέγη από την κυβέρνηση να εκπροσωπεί το ελληνικό θέατρο έχει αυτές τις απόψεις. Δεν ξέρουμε τι έχει κάνει ο κ. Λιγνάδης αλλά αυτό που έγινε χθες είναι ένα έγκλημα. Είναι ένας βιασμός της πραγματικότητας και των θυμάτων. Ξέρουμε πολύ καλά γιατί επελέγη ο κ. Κούγιας και γιατί βγαίνει στα κανάλια και το κάνει για να φοβηθούν οι άνθρωποι που μίλησαν κι αυτοί που ήθελαν να μιλήσουν. Βλέπουν την εικόνα της κοινωνίας που εκπροσωπεί ο κ. Κούγιας.
Ένα άλλο σκανδαλώδες θέμα είναι ότι ο κ. Λιγνάδης πολιτικοποιεί την υπόθεση. Αυτό είναι μεγάλο σκάνδαλο. Δεν είδα ακόμη κυβερνητικό στέλεχος να βγει να διαμαρτυρηθεί».
Καταγγελία για τα πεπραγμένα στο Αρσάκειο του κατηγορούμενου για βιασμούς ανηλίκων αναφέρεται ό,τι υπάρχει εδώ και τριάντα χρόνια. Το σχολείο οφείλει να ερευνήσει αντί να αποφεύγει τις ευθύνες του σιωπώντας ή, όπως έκανε ο κ. Μπαμπινιώτης, δηλώνοντας ότι δεν ήξερε τίποτα.
«Τον θυμάμαι ένα μεσημέρι στον θεατρικό όμιλο του σχολείου να κατεβαίνει από τα γραφεία της Διοίκησης τσαντισμένος και να λέει: “Ξέρετε, δεν είμαι εδώ ως καθηγητής. Είμαι εδώ ως ηθοποιός”. Ήταν λίγο μετά από ένα ταξίδι που κάναμε με τον όμιλο στο Λονδίνο, τη σχολική χρονιά ‘97- ‘98. Κάτι είχε γίνει και είχε ένταση. Κάπνιζε νευρικά και πετούσε τις στάχτες σε ένα κουτάκι coca- cola. Μου έχει μείνει ως απορία όλα αυτά τα χρόνια το γιατί το είπε. Και τώρα το είδα να επαναλαμβάνεται στην επιστολή του κ. Μπαμπινιώτη, με την οποία τον χαρακτηρίζει ως “εξωτερικό συνεργάτη”. Τον Λιγνάδη τον είχαμε για χρόνια δύο φορές την εβδομάδα, επί 2,5 ώρες στα απογευματινά μαθήματα του Αρσακείου. Εξωτερικό συνεργάτη δεν τον λες».
Ο παλιός μου συμμαθητής από το Αρσάκειο που μου είπε αυτά τα λόγια, ένας από τις πολλές και πολλούς με τους οποίους μιλάω τις τελευταίες μέρες, δεν είναι ασφαλώς ο μόνος που εξεπλάγη με την τοποθέτηση του Προέδρου της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Άνθρωποι που είχαμε να μιλήσουμε χρόνια και που κάτι είχαμε ακούσει, κάτι είχαμε δει, κάποια ή κάποιον ξέραμε που ήταν στον θεατρικό όμιλο, κάποια μας είχε μιλήσει — όλες και όλοι μας περιμένουμε τι θα πει το σχολείο μας.
Μέχρι στιγμής έχει πει: «Εξωτερικός συνεργάτης». Όχι καθηγητής. Ηθοποιός.
Εδώ και λίγες μέρες, με αφορμή τη μαρτυρία μαθήτριας που δημοσιεύτηκε στο 20/20 mag, μια άλλη απόφοιτη του σχολείου έτεινε χείρα βοήθειας προς οποιαδήποτε νιώθει ότι την έχει ανάγκη, με μια ανάρτηση σε ανεπίσημη ομάδα μαθητών, αποφοίτων, καθηγητών και φίλων των Αρσακείων σχολείων στο facebook. Τα σχόλια κάτω από την ανάρτηση είναι εκατοντάδες. Ανάμεσά τους είναι και τα σχόλια της δημοσιογράφου και προέδρου κατά την επίμαχη περίοδο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων στο Β’ Αρσάκειο Ψυχικού, Νάνσυς Καλαφάτη, η οποία δηλώνει τη διάθεσή της να υποστηρίξει ανοιχτά την υπόθεση, εάν προκύψει επίσημη καταγγελία. Κι αυτό διότι, όπως έγραψε, όχι απλώς γνωρίζει ότι είχε προκύψει το θέμα στο σχολείο αλλά είχε συμφωνήσει τότε «στην απομάκρυνση από τις θεατρικές “διδαχές” του γνωστού ηθοποιού και σκηνοθέτη».
Επικοινώνησα με την κ. Καλαφάτη και επιβεβαίωσε το γεγονός. Μου ζήτησε, ωστόσο, να μην επεκταθούμε σε πιο πολλές λεπτομέρειες «γιατί οι ίδιοι οι γονείς οι οποίοι ζήτησαν τότε την συνδρομή μας δεν προχώρησαν και δεν προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη».
Ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο «επικίνδυνος άνθρωπος», όπως τον χαρακτήρισε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, μπορεί να «αποχώρησε» το 2002 από το Αρσάκειο, όπως δεν παρέλειψε να μας πληροφορήσει ο κ. Μπαμπινιώτης, αλλά δεν πέρασε για λίγο, είχε την ευθύνη του θεατρικού ομίλου, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Και από την αρχή της παρουσίας του εκεί, αν ισχύει τόσο η μαρτυρία της απόφοιτης όσο και η μαρτυρία της κ. Καλαφάτη, καταγράφεται η πρώτη καταγγελία στο σχολείο.
Η ανάρτηση αυτή έγινε στις 8 Φεβρουαρίου. Η μαρτυρία της κ. Καλαφάτη είναι δημόσια εδώ και δύο εβδομάδες. Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι την αναζητούν συνάδελφοί μου που την έχουν διαβάσει. Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι τη σελίδα την παρακολουθεί και εν ενεργεία διδακτικό προσωπικό του σχολείου.
Το σχολείο όμως σιωπά. Και ο κ. Μπαμπινιώτης δηλώνει, και μάλιστα «κατηγορηματικά και σε όλους τους τόνους», ότι για όσο συνεργάστηκε ο Δ. Λιγνάδης με το Αρσάκειο «ουδεμία καταγγελία περιήλθε σε γνώση μου έστω και προφορική».
Αλήθεια, κανένας από το σχολείο δεν θυμάται ότι ο «εξωτερικός συνεργάτης» έπαιρνε τον θεατρικό όμιλο και πήγαινε εκδρομές στην Επίδαυρο, στη Θεσσαλονίκη, στο Λονδίνο; Η εκδρομή στην Επίδαυρο κατά τη διάρκεια της οποίας έβγαλε του ρούχα του, έμεινε με το εσώρουχό του, βούτηξε στη θάλασσα και βγαίνοντας ρωτούσε τα κορίτσια που κάθονταν στην παραλία αν «φεγγίζει» το λευκό του εσώρουχο δεν έφτασε ποτέ στ’ αυτιά κανενός καθηγητή και όχι ηθοποιού; Οι γονείς που έστελναν τα παιδιά τους για να δείξουν τη θεατρική τους παράσταση στο ελληνικό σχολείο του Λονδίνου γνώριζαν ότι τα συνοδεύει «εξωτερικός συνεργάτης»; Δεν συνόδευαν άλλοι τα παιδιά στις εκδρομές αυτές, μόνος του ήταν ο «ηθοποιός»; Αυτοί δεν άκουσαν ποτέ τίποτα; Για τα πάρτι του θεατρικού ομίλου, στα οποία παρευρισκόταν ο Δ. Λιγνάδης, το σχολείο δεν άκουσε ποτέ;
Το πότε, το πού, το πώς, το εάν ακόμη, θα μιλήσει μια επιζώσα ή ένας επιζών σεξουαλικής κακοποίησης είναι απολύτως προσωπική υπόθεση. Κανείς και καμία δεν έχει δικαίωμα να επανατραυματίσει ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, κάπως τα βόλεψαν στο κεφάλι και στις ψυχές τους και συνέχισαν τη ζωή τους. Και σήμερα ενδεχομένως να έχουν παιδιά — τα οποία μπορεί ακόμα και να φοιτούν στο ίδιο σχολείο — έχουν μια δουλειά, μια γειτονιά, παρέες, συναδέλφους, μια ζωή.
Έχω μιλήσει με πολλούς τραυματισμένους ανθρώπους αυτόν τον καιρό. Έφτασα στο σημείο να στέλνω μήνυμα ότι «δεν είσαι υποχρεωμένη να μου μιλήσεις, μόνο, σε παρακαλώ, γράψε μου ότι είσαι καλά». Το να ζητάμε «να βρουν το θάρρος», «να σπάσουν τη σιωπή» ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, απλώς επιβαρύνει ήδη επιβαρυμένους ανθρώπους. Αν κάτι μπορεί να προσφέρει ο καθένας και καθεμία από εμάς, είναι μια ασπίδα προστασίας και τη διαβεβαίωση ότι δεν θα είναι μόνες και μόνοι σε κανένα σημείο αυτής της διαδρομής που μόλις ξεκίνησε.
Όμως αυτό δεν απαλλάσσει το σχολείο από την υποχρέωσή του να αναλογιστεί τι πήγε λάθος, να συνεισφέρει στην επούλωση των πληγών και να προφυλάξει ανθρώπους στο μέλλον. Και όσα αναφέρω παραπάνω δεν είναι όσα μπορεί να εκτυλίχθηκαν πίσω από κλειστές πόρτες. Είναι πράγματα γνωστά, που δείχνουν ότι ο «εξωτερικός συνεργάτης» υπερέβαινε συστηματικά τα αδιαμφισβήτητα όρια κάποιου που είχε στην ευθύνη του παιδιά, έστω κι αν ήταν «ηθοποιός».
Δεν γίνεται να φτάνουν βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με ερώτηση που κατέθεσαν σήμερα προς την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως, να ζητούν διερεύνηση της δράσης του Δ. Λιγνάδη στο Αρσάκειο και το ίδιο το σχολείο να μην έχει κάνει τίποτα — όταν μάλιστα υπάρχει καταγγελία εδώ και τριάντα χρόνια.
Η «βαθιά απέχθεια και άφατη οργή» του κ. Μπαμπινιώτη δεν έχει καμία αξία, όπως δεν έχει και η διαπίστωση ότι «τα θύματα χρειάζονται την υποστήριξη και την ενθάρρυνσή μας». Διότι είναι άξιο απορίας τι είδους υποστήριξη και ενθάρρυνση κρίνει ότι προσφέρει ο ίδιος από τη θεσμική θέση που υπηρετεί στις μαθήτριες και τους μαθητές του σχολείου, δηλώνοντας ότι απλώς αναμένει την τελική κρίση της Δικαιοσύνης, δίχως μια υπόσχεση ότι θα ασχοληθεί και με τα του Φιλεκπαιδευτικού οίκου του. Εκεί όπου τα — ανομολόγητα, τουλάχιστον για την ώρα — τραύματα είναι πολλά.
Ένα πρωτότυπο, εκπαιδευτικό θεματικό πάρκο, αφιερωμένο στους ήρωες και τις σημαντικότερες στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης, εγκαινιάστηκε στο ακριτικό Σιδηρόκαστρο του Δήμου Σιντικής Σερρών, από το σεβασμιότατο μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακάριο, στον προαύλιο χώρο του ιερού ναού της Αγίας Παρασκευής.
Μέσα σε μια κατάφυτη έκταση, γεμάτη ελαιόδεντρα και καλλωπιστικά φυτά, μικροί και μεγάλοι έχουν την ευκαιρία να περιηγηθούν ανάμεσα σε εκθεσιακά σταντ με φωτογραφίες και τρισδιάστατες αναπαραστάσεις που παρουσιάζουν γνωστούς και άγνωστους ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης και τα σημαντικότερα γεγονότα που σημάδεψαν το δύσκολο και αιματηρό αγώνα προς την ανεξαρτησία της Ελλάδας.
Ο δραστήριος εφημέριος του ιερού ναού της Αγίας Παρασκευής, πατήρ Παύλος Παπαδόπουλος, με τη συμμετοχή πολλών εθελοντών, κυρίως νέων στην ηλικία, σχεδίασαν και οργάνωσαν τη δημιουργία του θεματικού πάρκου στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων της Ιεράς Μητρόπολης Σιδηροκάστρου για τη συμπλήρωση των 200 χρόνων της Ελληνικής Επανάστασης.
Το προαύλιο του καλαίσθητου ναού, στην ανατολική είσοδο της πόλης, μεταμορφώθηκε απ’ άκρη σ’ άκρη σε μια άκρως ενδιαφέρουσα έκθεση, που παρέχει σημαντικές πληροφορίες στον επισκέπτη για τους επώνυμους και ανώνυμους ήρωες που αγωνίστηκαν κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, προσφέροντας για της ανάγκες της όλη τους την περιουσία ή ακόμη και τη ζωή τους.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν οι τρισδιάστατες απεικονίσεις σημαντικών στιγμών του αγώνα, αλλά και η εκτενής αναφορά που γίνεται σε άγνωστες γυναικείες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης, πραγματικές ηρωίδες, που όμως η ιστορία ήταν φειδωλή για την προσφορά τους.
Ηρωίδες όπως η μανιάτισσα Σταυριάνα Σάββαινα, η σουλιώτισσα Δέσπω Σέχου – Μπότση, η φαναριώτισσα αρχόντισσα Ρωξάνη Βόδα – Σούτσου, η γυναίκα του Φιλικού Σεβαστή Κρουσταλά – Ξάνθου, η οπλαρχηγός Αντωνούσα Καστανάκη, η ψαριανή αρχόντισσα Δέσποινα Μανιάτι – Κανάρη, η γνωστή σε όλους ως Ψωροκώσταινα, Πανωραία Χατζηκώστα, και πολλές άλλες.
Στο θεματικό πάρκο υπάρχουν υψωμένες οι συνολικά 16 σημαίες της Ελληνικής Επανάστασης που χρησιμοποιούσαν οι αγωνιστές σε κάθε περιοχή της Ελλάδας, ενώ σε δεσπόζουσα θέση βρίσκονται οι μεγάλοι διαφωτιστές της νεότερης Ελλάδας, όπως και ολόκληρο το ποίημα του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» του Διονυσίου Σολωμού.
Μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, ο πατήρ Παύλος Παπαδόπουλος υπογραμμίζει ότι το θεματικό αυτό πάρκο «έγινε από την ανάγκη να δώσουμε στους νέους ανθρώπους και στα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα όσο γίνεται περισσότερους από τους ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης. Με πολλή όρεξη και καλή διάθεση, έχοντας την υποστήριξη της Ιεράς Μητρόπολης και προσωπικά του σεβασμιότατου ποιμενάρχου μας, του κ. Μακάριου, δουλέψαμε με πολλούς φίλους και εθελοντές για να δημιουργήσουμε αυτό το θεματικό πάρκο, που μπορούν να το επισκεφθούν ελεύθερα μικροί και μεγάλοι καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Κινητήριος δύναμη η αγάπη μας για την πατρίδα και η επιθυμία μας, έστω και αυτή τη δύσκολη περίοδο λόγω της πανδημίας του κοροναϊού, να προσφέρουμε στην τοπική κοινωνία κάτι όμορφο και αξιόλογο. Ταυτόχρονα, θέλαμε να παρακινήσουμε τα παιδιά να ενημερωθούν όσο γίνεται καλύτερα για τον αγώνα των Ελλήνων μέσα από τρισδιάστατες αναπαραστάσεις, εκθεσιακές εικόνες και δρώμενα».
Ιδιαίτερο χρώμα στην εκδήλωση των εγκαινίων του θεματικού πάρκου, που έγινε με την τήρηση όλων των υγειονομικών κανόνων κατά του κοροναϊού, έδωσε μια ομάδα του Συλλόγου Φίλων Ιστορίας και Αναπαράστασης Αυτής Γιαννιτσών, ενός από τους πλέον γνωστούς αναβιωτικούς συλλόγους που λειτουργούν στη Βόρεια Ελλάδα.
Πέντε από τα μέλη του συλλόγου, φορώντας παραδοσιακές στολές από τους κλέφτες και τους αρματολούς της εποχής, κρατώντας οπλισμό και άρματα ίδια με αυτά των αγωνιστών του 1821, κέντρισαν το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων, μεταφέροντας νοερά όλους τους παρευρισκόμενους πίσω στο χρόνο.
Προστασία παιδιών και εφήβων για σeξουαλική παρενόχληση μέχρι την ηλικία των 18, αλλά υπό προϋποθέσεις, προβλέπει η ελληνική νομοθεσία όπως επισήμανε μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του OPEN TV, ο δικηγόρος Μιχάλης Δημητρακόπουλος.
Ο ίδιος αναφέρθηκε σε παλαιό νόμο, που εξακολουθεί να είναι σε ισχύ και σύμφωνα με τον οποίο το σeξ με 15χρονα παιδιά όταν υπάρχει η συναίνεσή τους δεν είναι αδίκημα, εκτός κι αν συντρέχει ειδική σχέση, όπως, για παράδειγμα, αυτή μεταξύ δασκάλου – μαθητή.
Όπως εξήγησε ο κ. Δημητρακόπουλος, στους ανηλίκους η ποινική προστασία είναι μέχρι τα 15 χρόνια. Αν κάποιος “πειράξει” παιδί χωρίς τη θέλησή του μέχρι 12 ετών προβλέπονται ποινές εώς 15 έτη ενώ για παιδιά από 12 εώς 14 έτη ο νόμος προβλέπει κάθειρξη 10 έτη. Για κάποιον που αποπλανήσει παιδί ηλικίας από 14 εώς 15 ετών προβλέπεται ποινή εώς 5 χρόνια.
Το καρφί της Ακρίτα στον Κούγια για το “επαγγελματίες ομοφυλόφιλοι” – Η νέα της “δουλειά” στο facebook
Ωστόσο, όπως εξήγησε ο κ. Δημητρακόπολος, για περιπτώσεις από 15 έως 18 χρονών υπάρχει ποινική προστασία με ειδικές, όμως, προϋποθέσεις. Πρόκειται για την λεγόμενη κατάχρηση με τα παιδιά. Αν ο κατηγορούμενος αποδειχθεί ότι ήταν δάσκαλος του παιδιού ηλικίας 15 εώς 18 ετών, αν δηλαδή ήταν καθηγητής του ή γυμναστής του και τον είχαν εμπιστευθεί οι γονείς του για να φυλάει τον ανήλικο, τότε ο ενήλικας που θα πειράξει το παιδί θα πάει φυλακή μέχρι 5 χρόνια. Όταν δεν υπάρχει αυτή η σχέση δασκάλου και μαθητή, τότε η ποινική προστασία ανηλίκου είναι μέχρι 15 χρόνια.
Προκαλεί πάλι ο Κούγιας για Λιγνάδη: Κωμικό το περιεχόμενο των καταγγελιών – Παίζεται πολιτική μάχη
Πρέπει να αποδειχθεί ότι υπάρχει αυτή η σχέση εμπιστοσύνης, σημείωσε ο κ. Δημητρακόπουλος και πρόσθεσε ότι σε αντίθετη περίπτωση -και αν δεν αποδειχθεί η σχέση εμπιστοσύνης- δεν είναι αδίκημα. Η κοινή αποπλάνηση πρέπει να πάει μέχρι τα 18 χρόνια, πρότεινε ο κ. Δημητρακόπουλος.
Αναφερόμενος ειδικά στην υπόθεση Λιγνάδη, τόνισε ότι έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις επικοινωνιακά, προσθέτοντας μεταξύ άλλων ότι ο επικοινωνιακός χειρισμός της Λίνας Μενδώνη δεν ήταν σωστός.
Όπως όλα δείχνουν, ο Μένιος Φουρθιώτης που ήδη έχει θέσει σε λειτουργία το πολιτικό του γραφείο όπως ο ίδιος είχε ανακοινώσει, θα πολιτευτεί με την Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Σύμφωνα με πληροφορίες, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η συνάντηση του γνωστού παρουσιαστή με το δεξί χέρι του Κυριάκου Μητσοτάκη, ΣτέλιοΠέτσα. Στην συνάντηση συμμετείχε και ένας γαλάζιος βουλευτής, ο οποίος είναι παντρεμένος με δημοσιογράφο που γνωρίζει καλά τα τεκταινόμενα στα μίντια.
Ο Στέλιος Πέτσας αφού εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την στήριξη του Μένιο Φουρθιώτη στην κυβέρνηση σε μια δύσκολη μάλιστα εποχή, έδειξε θετικός στο ενδεχόμενο καθόδου του παρουσιαστή. Έγινε μάλιστα εκτενής συζήτηση για την περιφέρεια στην οποία θα κατέβει, καθώς η πολυετής παρουσία του γνωστού παρουσιαστή σε κανάλια της Αττικής του έχει δώσει μεγάλη αναγνωρισιμότητα στις περιοχές της Β Αθήνας και του Πειραιά.
Το φρέσκο πρόσωπο του Μένιου Φουρθιώτη ταιριάζει άλλωστε με την στρατηγική ανανέωσης που θέλει να εφαρμόσει στην παράταξη ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Τη νέα Νέα Δημοκρατία που οραματίζεται ο πρωθυπουργός με πετυχημένα ανοίγματα που ήδη έχει κάνει από τον χώρο του θεάματος, όπως με τον Νίκο Ρωμανό και οι δημοσκοπήσεις φαίνεται να τον επιβεβαιώνουν.
Να διευρυνθεί το ωράριο των σούπερ μάρκετ πρότεινε η καθηγήτρια επιδημιολογίας της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών, Αθηνά Λινού.
Μιλώντας στο MEGA η κ. Λινού πρότεινε να ανοίγουν από τις 6 το πρωί τα σούπερ μάρκετ και να πηγαίνουν οι πολίτες να ψωνίζουν με βάρδιες, με βάση την ηλικία τους προκειμένου να μην υπάρχει συνωστισμός.
Όπως είπε μελέτες δείχνουν πως είναι μεγάλη η μετάδοση του ιού στους εργαζόμενους των σούπερ μάρκετ.
Παράλληλα δήλωσε πως όποιος μπαίνει στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ή βρίσκεται σε χώρο δουλειάς με αρκετό κόσμο, θα πρέπει ή να φορά διπλή μάσκα ή να φορά τη μάσκα ΚΝ95 που εφαρμόζει καλύτερα.
Για τα σχολεία η κ. Λινού είπε πως τα παιδιά μεταδίδουν τον κορονοϊό όσο και οι ενήλικες, και για αυτό θα πρέπει να υπάρχουν μεγαλύτερες αποστάσεις στα σχολεία.
Τόνισε πως θα πρέπει να υπάρχουν μεγαλύτερες αποστάσεις στα σχολεία, και για να γίνει αυτό θα πρέπει να γίνουν προσλήψεις καθηγητών για να λειτουργούν τμήματα και το απόγευμα. «Πρέπει κάτι να γίνει άμεσα να αραιώσουν οι τάξεις» είπε.
Όπως είπε θα πρέπει να ληφθούν πρώτα όλα τα υπόλοιπα μέτρα, και μετά να καταλήξουμε σε νέα καραντίνα, αν αυτό κριθεί απαραίτητο. «Η λύση δεν μπορεί να είναι η τελική λύση, το συνολικό, δηλαδή, κλείσιμο», τόνισε.
Για καταπάτηση των δικαιωμάτων του Δημήτρη Κουφοντίνα έκανε λόγο η Θεανώ Φωτίου κατά τη διάρκεια τοποθέτησής της, νωρίτερα σήμερα Τρίτη στη Βουλή.
«Συζητούμε ένα δικαιωματικό νομοσχέδιο την ώρα που τα δικαιώματα κρατουμένων καταπατούνται. Τα δικαιώματα του Δημήτρη Κουφοντίνα καταπατούνται. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τον Κουφοντίνα να πεθάνει. Να σεβαστεί η κυβέρνηση τους νόμους και να αποδείξει ότι η ελληνική δημοκρατία είναι κράτος δικαίου», ανέφερε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου «Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής».
«Η υπόθεση οδηγείται ενδεχομένως και σε τραγική εξέλιξη! Με απλά την διάθεσή σας δια της σιωπής και μη λήψης μέτρων για να υπάρχει μια εμβληματική εκδικητικού τύπου πράξη στο πρόσωπο αυτού του κρατουμένου. Τι έχει ζητήσει; Να εφαρμοστεί ο νόμος της ΝΔ, ο νόμος που ψηφίσατε και ο οποίος είναι σαφής! Εφόσον αρθεί το καθεστώς των αγροτικών φυλακών επιστρέφει στη φυλακή που ήταν», είπε μεταξύ άλλων ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης.
Υπενθυμίζεται πως ο καταδικασμένος δολοφόνος της 17 Νοέμβρη βρίσκεται σε απεργία πείνας εδώ και 47 ημέρες ζητώντας να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού. Νοσηλεύεται από την περασμένη εβδομάδα στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου Λαμίας.
Από την πλευρά του, ο Θανάσης Πλεύρης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, με ανάρτησή του στο Twitter κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι λειτουργεί ως «πληρεξούσιος δικηγόρος του πολυισοβίτη».
