Δεν βρισκόταν στη Μητρόπολη Αθηνών, όπου νωρίτερα σήμερα Τετάρτη πραγματοποιήθηκε η τελετή αποχαιρετισμού του Μίκη Θεοδωράκη, η κόρη του Μαργαρίτα.
Στις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, από τις θέσεις της οικογένειας, αρχικά δεν εντοπίστηκε η κόρη του Μίκη, Μαργαρίτα και αργότερα έγινε γνωστό ότι όντως δεν παραβρέθηκε στην τελετή.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει γνωστοί οι λόγοι της απουσίας της και στις φωτογραφίες που δείχνουν την οικογένεια Θεοδωράκη και παρά τις μάσκες που φορούν, εντοπίζει κανείς τον γιό του και τα εγγόνια του, αλλά όχι τη Μαργαρίτα Θεοδωράκη. Οι πρώτες πληροφορίες θέλουν την κ. Μαργαρίτα Θεοδωράκη να βρίσκεται καθ΄οδόν για την Κρήτη, όπου αύριο θα γίνει η επίσημη τελετή και η ταφή του μεγάλου μουσικοσυνθέτη. Φυσικά, στην τελετή θα παραβρεθεί και η υπόλοιπη οικογένεια και δεν είναι σαφές γιατί έπρεπε η Μαργαρίτα Θεοδωράκη να φύγει ήδη από σήμερα για τον Γαλατά Χανίων, αφού ούτως η άλλως, η τελετή στα Χανιά θα εξελιχθεί με ευθύνη των διαχειριστών της τελευταίας του επιθυμίας και δεν θα έχει συμμετοχή η κόρη του Μαργαρίτα.
Υπενθυμίζεται ότι όλο το τελευταίο διάστημα η κόρη του Μίκη Μαργαρίτα, έδωσε αγώνα- που τελικά τον έχασε- να ταφεί ο τελευταίος μεγάλος Ελληνας, στο σπίτι του στο Βραχάτι Κορινθίας και όχι στον Γαλατά Χανίων όπως ήταν η τελευταία του επιθυμία. Ακολούθησε ένα δυσάρεστο σίριαλ με το γραφείο τελετών και τελικά με απόφαση δικαστηρίου αποφασίστηκε να τηρηθούν κατά γράμμα οι εντολές του Μίκη, για την κηδεία και την ταφή του.
Εμφανώς συγκινημένος ο γγ του ΚΚΕ απόδωσε με ξεχωριστό τρόπο τον δικό του φόρο τιμής στον Μίκη Θεοδωράκη, φωνάζοντας «Αθάνατος Μίκη!».
Κατά την τελετή αποχαιρετισμού, ο Δημήτρης Κουτσούμπας, υπό τα χειροκροτήματα του πλήθους που παρέμενε συγκεντρωμένο έξω, δεν μπόρεσε να κρατήσει τη συγκίνησή του και με φωνή τρεμάμενη μίλησε για την «εποποιία» του Μίκη και του ελληνικού λαού, ευχαρίστησε τον μεγάλο δημιουργό για την προσφορά του στους αγώνες, τη μουσική και την ιστορία του τόπου και υπογράμμισε «Στο φέρετρό σου σηκώνεται, υψώνει τη γροθιά της «κι αντριεύει και θεριεύει» η Ελλάδα!. Σύντροφε Μίκη, Είσαι «φως που πατεί χαρούμενο τον Άδη»! Φως επαναστατικό «στην κορφή του Ολύμπου αριστερά»… Φως που «ολούθε λαμπυρίζει», όπως έγραψαν αυτές τις μέρες γερμανικές εφημερίδες. Ένα «φως που καίει». «Τέκνο της ανάγκης κι ώριμο τέκνο της οργής»! Αθάνατος Μίκη!».
Η ομιλία του γ.γ. του ΚΚΕ:
Βροντάνε στράτες κι αγορές» μετά την είδηση του χαμού σου, αγαπημένε μας Μίκη.
Πλήθος ανθρώπων από όλες τις ηλικίες, απ’ όλες τις γενιές βρίσκονται τις τρεις αυτές μέρες εδώ για να σε αποχαιρετήσουν.
Σεμνά, μα όχι βουβά.
Με τα τραγούδια σου σε αποχαιρετάμε, όπως αξίζει σε εκείνους που λεβέντικα ροβόλισαν τον κόσμο.
Και ένας ψίθυρος περνά από στόμα σε στόμα: «Χωρίς τον Μίκη θα ήμασταν αλλιώς».
Και έτσι είναι. Χωρίς εσένα θα ήμασταν αλλιώς.
Φράγμα μεγαλόπρεπο στη λήθη, ένα δοξαστικό στην εποποιία του λαού μας τον 20ο αιώνα, είναι το έργο σου.
Αποστόμωσε όσους προσπαθούν να μαυρίσουν τη μνήμη της, διόρθωσε τα ψέματα, έκανε έναν ολόκληρο λαό να νιώθει περηφάνια για την κληρονομιά του και θαυμασμό για εκείνους που με τον αγώνα τους την τιμούν και προσπαθούν να τη μεγαλώσουν.
Ορμητική, επαναστατική, φλογισμένη από το πάθος, μια κατάφαση είναι η μουσική σου ότι ο κόσμος μας χρειάζεται και μπορεί ν’ αλλάξει.
Με το αστραφτερό σπαθί της, εκτοπίζοντας τον φόβο, την ηττοπάθεια, την αδιαφορία, σαλπίζει νέο ξεκίνημα, πυρπολεί τα όνειρα, «πολιορκεί το “κοίταζε τη δουλειά σου”», γεμίζει με ήλιο τις καρδιές.
Μας έδειξες τη δύναμη του ελληνικού λαού, τη δύναμη των λαών του κόσμου.
Χωρίς αμφιβολία ήξερες καλά να εδραιώνεις την πίστη πως το δίκιο, η ειρήνη, η ευτυχία, είναι πράγματα κατορθωτά.
Όσο ρωμαλέα και στιβαρά αναμετριέται η τέχνη σου με την αδικία, τόσο τρυφερά και απαλά ξέρει να θωπεύει τα όμορφα και τα καλά στη ζωή και τον κόσμο.
Έσμιξες «τους τρανούς αητούς με τους χρυσούς αγγέλους», μαθαίνοντάς μας πως για να είσαι δυνατός, πρέπει να είσαι ευαίσθητος.
Με ιερή αφοσίωση καλλιέργησες αυτή την ευαισθησία μας, μάς έμαθες, πως μέσα στις καταιγίδες, μπορούμε να κρατηθούμε από ένα λουλούδι.
Είχες εμπιστοσύνη στο λαό.
Πίστευες, κι όχι άδικα, πως μόνο ο λαός μπορεί να κατανοήσει και να κατακτήσει τα ανώτερα δημιουργήματα του ανθρώπου, τέτοια όπως η τέχνη, η ποίηση, η μουσική.
Αρκεί να του δώσει κάποιος τα κλειδιά.
Γι’ αυτό δεν μελοποίησες μόνο έξοχα τον ποιητικό λόγο, χωρίς να τον προδίδεις. Τον αναδημιούργησες και τον παρέδωσες με εκείνη τη μορφή που μπαίνει κατ’ ευθείαν στη λαϊκή ψυχή.
«Έφερες την ποίηση στο τραπέζι του λαού, πλάι στο ποτήρι και το ψωμί του», όπως έγραφε για σένα ο Γιάννης Ρίτσος.
Δεν είναι μόνο ο «Επιτάφιος», η ανεπανάληπτη αυτή συνομιλία της μουσικής σου με την ποίηση του Ρίτσου, που μέσα και από τις συγκλονιστικές ερμηνείες του Μπιθικώτση και του Χιώτη, έγινε ένας διαχρονικός λαϊκός θρήνος και ύμνος μαζί στον θάνατο που γονιμοποιεί το μέλλον.
Πέτυχες να μιλήσεις με την υψιπετή ποίηση στη λαϊκή ψυχή, ακόμα και μέσα από απαιτητικές και ασυνήθιστες στο λαϊκό αυτί μουσικές φόρμες, όπως αυτές
-στο «Άξιον Εστί» του Ελύτη,
-στο «Επιφάνεια – Αβέρωφ» του Σεφέρη,
-στο «Πνευματικό Εμβατήριο» του Άγγελου Σικελιανού,
-στο «Κάντο Χενεράλ» του Πάβλο Νερούδα κ.ά.
Δίχως άλλο, χωρίς εσένα οδηγητή και πρωτεργάτη αυτής της νέας τέχνης, η μουσική θα ήταν αλλιώς.
Βαθύς ποταμός, ακόμα ανεξερεύνητος είναι το έργο σου.
Σ’ αυτό συνυπάρχουν όλα σχεδόν τα είδη της μουσικής:
Από τους λαϊκούς δρόμους και το δημοτικό τραγούδι ως την αρχαία τραγωδία, το βυζαντινό μέλος, τη συμφωνική μουσική, το κλασσικό τραγούδι, τα ορατόρια.
Σου το χρωστάμε λοιπόν, να φροντίσουμε να ανοιχτούν διάπλατα στον κόσμο όλοι οι θησαυροί της μουσικής σου.
Σου το χρωστάμε να συνεχίσουμε να διεκδικούμε το μεγάλο όνειρό σου να φτάσουν στο λαό οι θησαυροί σε όλη την ιστορία της μουσικής, μέχρι αυτό ατόφιο να εκπληρωθεί σε μια ανώτερη μορφή κοινωνίας, όπου όλα τα μέλη της θα μπορούν να κατανοούν και να απολαμβάνουν την τέχνη. Ακόμα και το πιο δύσκολο και αφηρημένο είδος της, τη μουσική, αυτή την τέχνη που από μικρό παιδί, από τότε που πρωτοάκουσες την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν, σου πήρε το μυαλό και σ’ έκανε να βλέπεις με τα μάτια της τον κόσμο.
«Οι αγώνες και η μουσική είναι τόσο δεμένα πια μέσα μου, ώστε δεν μπορώ να φανταστώ ούτε αγώνες χωρίς τραγούδι, ούτε τραγούδι χωρίς αγώνα» έλεγες.
Σ’ όλη τη ζωή σου με το ένα χέρι κρατούσες το τουφέκι και με το άλλο τις παρτιτούρες σου.
Και αυτό δεν είναι αλληγορία.
Μέχρι και στη Μακρόνησο, σ’ αυτό τον εφιαλτικό τόπο των μαρτυρίων, εσύ έγραφες μουσική.
Εκεί έγραψες και το πρώτο συμφωνικό έργο σου, τη Συμφωνία για τη Μακρόνησο.
Εκεί κατάλαβες πόσο ευεργετική είναι η δημιουργία, όταν πρέπει να αντέξεις τον πόνο και την κτηνωδία, πόσο ευγενική γίνεται για τους γενναίους, αυτούς που μένουν όρθιοι και δε χαμηλώνουν το βλέμμα τους.
Στο ερώτημα για ποιόν δημιουργείς, πάντα απαντούσες: Για το λαό.
«Και όταν ακόμα συνθέτω συμφωνικά έργα πάντοτε έχω στο νου μου το λαό. Φιλοδοξώ να γίνω κατανοητός από τους απλούς εργαζόμενους ανθρώπους, γιατί έχω πίστη ότι αυτοί αποτελούν τη βασική δύναμη που σπρώχνει μπροστά την ιστορία», είχες δηλώσει όταν σου απονεμήθηκε το βραβείο Λένιν.
Κι έπειτα πάλι συνήθιζες συχνά να επαναλαμβάνεις πως «Ό,τι φτιάξαμε το πήραμε από το λαό και στο λαό το επιστρέφουμε».
Και δεν ήταν σεμνοτυφία.
Είχες βαθιά συνείδηση ότι για το προσωπικό καλλιτεχνικό σου επίτευγμα, σπουδαίο ρόλο έπαιξε η εποχή σου, ότι στον ιδιαίτερο τρόπο της τέχνης σου, αντανακλούσαν οι πράξεις του λαού.
Αυτό άλλωστε είναι το μυστικό της μεγάλης, της αληθινής τέχνης, της τέχνης που συλλαμβάνει τον σφυγμό της εποχής και αφουγκράζεται το επερχόμενο.
Να αντλεί τη δύναμή της από την ανθρωπιά, από τα βάσανα, τους καημούς, τις μνήμες και τις ελπίδες του λαού, και αυτή την ανθρωπιά να την επιστρέφει πάλι στους δημιουργούς της.
Μια βαθύτερη όμως συνείδηση της ανθρωπιάς: Τη συνείδηση της δύναμης, που μόνο ο άνθρωπος μέσα σε όλα τα πλάσματα διαθέτει, να υποτάσσει τον κόσμο γύρω του, στην ανάγκη του για δίκιο και ευτυχία, να τον μετασχηματίζει στα μέτρα του.
Έτσι, γράφοντας για τον δικό σου λαό, είδες τη μουσική σου να σπάει τα σύνορα της χώρας, καθώς η γλώσσα της έχει την οικουμενικότητα από τα κοινά βάσανα, τις ελπίδες, τα οράματα «όλων των τίμιων ανθρώπων της Γης που αγωνίζονται ενάντια στην τυραννία, τη βία και την εκμετάλλευση», αγγίζει τις καρδιές όλων των λαϊκών ανθρώπων ανεξάρτητα από εθνικότητα, γλώσσα, θρησκεία, φυλή.
Γι’ αυτό δεκάδες συλλυπητήρια μηνύματα καταφτάνουν αυτές τις μέρες από όλες της γωνιές της Γης από Κομμουνιστικά, από Εργατικά Κόμματα, από πολλές άλλες προοδευτικές οργανώσεις από όλες τις ηπείρους.
Από κείνους που νοιώθουν σαν να έχασαν έναν δικό τους άνθρωπο.
«Ο καλλιτέχνης, που ζει και δημιουργεί μέσα στην πάλη, εξασφαλίζει ξεχωριστή θέση για το έργο του» δήλωνες.
Και πράγματι το έργο σου έκανε θρύψαλα τον μύθο, ότι η δέσμευση καταστρέφει την τέχνη.
Το έργο σου είναι τρανή απόδειξη ότι η μεγάλη τέχνη είναι πάντα πολιτική, είτε το γνωρίζει είτε δεν το γνωρίζει ο δημιουργός της.
Πίστευες ακλόνητα πως η συμμετοχή σου στη λαϊκή δράση, ήταν αυτή που “έδινε ρεύμα”, που “έβαζε φωτιά” στη δημιουργία σου, πως δεν αρκεί ο καλλιτέχνης μόνο με το έργο του να είναι κοντά στο λαό, αλλά και με την ίδια του τη ζωή.
«Να μην ξεχωρίζει τη ζωή του από τη ζωή του εργαζόμενου, από τη ζωή του πρωτοπόρου λαϊκού αγωνιστή», «να είναι ένας απλός στρατιώτης στην ακατάβλητη στρατιά των λαϊκών ανθρώπων» που μάχονται για τη ζωή.
Δικά σου τα λόγια.
Έτσι, πορεύτηκες κι εσύ μαζί με τους αδικημένους σε δρόμους που έκαιγαν.
Από νωρίς, «πήρες του ήλιου το δρόμο, κρεμώντας τη λύρα τη δίκαιη στον ώμο», για το λαό μας, για όλους τους λαούς, ως άλλος Σολωμός, ως άλλος βάρδος της ελευθερίας, με όλα τα προτάγματα της δικής μας εποχής.
Από 17 κιόλας χρονών οργανώθηκες στο ΕΑΜ και λίγο μετά στο ΚΚΕ παίρνοντας μέρος στην Εθνική μας Αντίσταση.
Τον Δεκέμβρη του ΄44 πολέμησες στη μάχη της Αθήνας, με τον 1ο Λόχο του 1ου Τάγματος του Εφεδρικού ΕΛΑΣ.
Και ήταν τόση η περηφάνια σου για τη συμμετοχή σου σ’ αυτή την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στη χώρα μας, που πολλά χρόνια αργότερα θα πεις πως «αν υπήρχε επιτύμβιο επίγραμμα που θα επιθυμούσες να χαραχτεί στον τάφο σου, θα ήταν: Πολέμησε τον Δεκέμβρη».
Μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, μοιράστηκες με τους συντρόφους σου τις άγριες διώξεις του αστικού κράτους εξόριστος στην Ικαρία και έπειτα στη Μακρόνησο όπου βασανίστηκες φρικτά.
Εκεί είναι, με τα δικά σου λόγια, που έσπασε το «εγώ» και έγινε τελεσίδικα «εμείς».
Στη συνέχεια αγωνίστηκες μέσα από την ΕΔΑ και τους Λαμπράκηδες για την κοινωνική και πολιτιστική αναγέννηση, ενώ «πλήρωσες» με νέες δοκιμασίες, φυλακές και εξορίες, την παράνομη δράση σου ενάντια στη δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967.
Με τις αμέτρητες συναυλίες σου στο εξωτερικό μέχρι την πτώση της δικτατορίας μετέφερες σε όλο τον κόσμο το μήνυμα της αντίστασης και της λευτεριάς, και έπειτα σε όλη την Ελλάδα.
Τα τραγούδια σου, που τα λέγαμε μυστικά όλα τα μαύρα εκείνα χρόνια, κατέκλυσαν τα πάντα, τις ταβέρνες, τα γιαπιά, τα σχολειά, τα πανεπιστήμια, τις εκδρομές, τις συντροφιές, τις διαδηλώσεις.
Στις συγκλονιστικές συναυλίες σου και στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, μέσα σε μια μέθεξη της μουσικής σου με τον κόσμο, αποθεωνόταν η πίστη πως με τους αγώνες μας θα αλλάξουμε τον κόσμο για να ξημερώσει ένα καλύτερο αύριο.
Τα χρόνια αυτά έδωσες τη μάχη ως υποψήφιος του ΚΚΕ για το δήμο της Αθήνας, ενώ το 1981 και το 1985 ως βουλευτής του Κόμματος υπερασπίστηκες τα δικαιώματα των εργαζόμενων, του λαού. Από κάθε μετερίζι στη σκέψη σου πρυτάνευε ο αγώνας για την “ενότητα των Ελλήνων”.
Πολύπλευρος και πολυτάλαντος, διανοούμενος καθώς ήσουν, δεν περιορίστηκες στη μουσική, αλλά με το χαρισματικό λόγο σου έγραψες ένα σωρό βιβλία εκείνα τα χρόνια.
Το ξεχωριστό, όμως, στην περίπτωσή σου είναι ότι η καλλιτεχνική ιδιοφυΐα σου συναντήθηκε με μια προσωπικότητα ανήσυχη και άγρυπνη, που ένοιωθε πάντα την ανάγκη να ξεπερνά τον εαυτό της.
Έτσι συνέχιζες μέχρι το τέλος να το δίνεις το «παρών» σε όλες τις κρίσιμες στιγμές που ακολούθησαν, παίρνοντας το μέρος της αλήθειας και της δικαιοσύνης.
Μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού και τη νίκη της αντεπανάστασης στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες, δεν λύγισες.
«Κι όμως σταθήκαμε όρθιοι κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ, πως το οφείλουμε στα δάκρυα και τις θυσίες αυτών των χιλιάδων και χιλιάδων πρωτοπόρων αγωνιστών, που έπεσαν ακολουθώντας τις σημαίες και τα λάβαρα με το κόκκινο αίμα, που φλόγιζαν, εξακολουθούν να φλογίζουν, τις καρδιές όσων πάλευαν και παλεύουν για την ελευθερία, την ειρήνη, το δίκαιο, τα δικαιώματα του λαού μας και όλων των λαών της γης», είχες πει τότε.
Σταθερά στις επάλξεις του διεθνισμού, ασταμάτητα υποστήριζες την αδερφική φιλία του ελληνικού με τον τούρκικο λαό και το δίκαιο αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.
Πολεμώντας «τους λύκους που διψούν για αίμα και σεργιανούν στην περιοχή μας» διοργάνωσες το 1999 την ιστορική συναυλία με τη συμμετοχή όλων των μεγάλων Ελλήνων τραγουδιστών ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση και τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία, και καταδίκασες, με τις ξεκάθαρες δημόσια εκφρασμένες θέσεις σου τις κρίσιμες στιγμές, τα «τσακάλια του αντικομμουνισμού», όπως τα ονόμασες, τα αντικομμουνιστικά μνημόνια του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ανιστόρητη εξομοίωση «των θυμάτων με τους θύτες, των εγκληματιών με τους ήρωες, των κατακτητών με τους απελευθερωτές και των ναζιστών με τους κομμουνιστές».
Παρών δήλωσες και στη δίκη της εγκληματικής, ναζιστικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής.
Παρών και στο δίκαιο αγώνα του λαού μας για την κατάργηση των μνημονίων και όλων των αντεργατικών εφαρμοστικών νόμων τους.
Η αλήθεια είναι, όπως και γνωστό σε όλους, πως δεν συμφωνούσαμε πάντα με τις πολιτικές πρωτοβουλίες σου, όμως αυτό που μένει, το υστερόγραφο της δόξας, είναι η τεράστια παρακαταθήκη του έργου σου και η πολιτική διαθήκη που μας άφησες, “σβήνοντας τις λεπτομέρειες” και κρατώντας τα “Μεγάλα Μεγέθη”.
Το ότι “τα πιο κρίσιμα, τα δυνατά, τα ώριμα χρόνια σου τα πέρασες κάτω από τη σημαία του ΚΚΕ”.
Δεν σε αποχαιρετούμε σύντροφε Μίκη, γιατί εσύ δεν έφυγες.
Μέσα στις φλέβες μας είσαι. Θα ’σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά πολέμησες, θα ’σαι για πάντα σ’ όλους τους ποταμούς του κόσμου.
Κι όταν “θα πάρουν τα όνειρα εκδίκηση” και γύρω μας θα λάμπει η λιόλουστη ζωή θα είσαι κι εσύ, τρανός, όπως πάντα, στις μεγάλες στιγμές, παρών.
Γιατί το έργο σου έγινε ελπιδοφόρος αναγεννητικός «ανάκουστος κελαηδισμός» για τον ελληνικό λαό, για όλους τους λαούς, στη σύγχρονη ιστορική εποχή της ανατολής της νέας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για την Ελευθερία σε όλες της τις μορφές: Πνευματική, ηθική, πολιτική, κοινωνική, για την πλήρη, αληθινή ελευθερία.
Στο φέρετρό σου σηκώνεται, υψώνει τη γροθιά της «κι αντριεύει και θεριεύει» η Ελλάδα!
Σύντροφε Μίκη,
Είσαι «φως που πατεί χαρούμενο τον Άδη»!
Φως επαναστατικό «στην κορφή του Ολύμπου αριστερά»… Φως που «ολούθε λαμπυρίζει», όπως έγραψαν αυτές τις μέρες γερμανικές εφημερίδες.
Ένα «φως που καίει». «Τέκνο της ανάγκης κι ώριμο τέκνο της οργής»!
Όπως ήθελες θα γίνει, όπως το προδιέγραψες με την πολιτική διαθήκη σου «στους μεγάλους δρόμους κάτω από τις αφίσσες», με τα αθάνατα τραγούδια σου.
Θα τον «σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα». Θα τον «σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από τον κόσμο».
Όταν απόψε το πλοίο θα σαλπάρει από τον Πειραιά, για να διασχίσει τα γαλάζια νερά της ελληνικής θάλασσας για να σε οδηγήσει στην τελευταία σου κατοικία, στον τόπο καταγωγής σου, στο Γαλατά Χανίων, στην αγαπημένη σου Κρήτη, σύμφωνα με την επιθυμία σου, όλη η Ελλάδα θα σε συνοδεύει με τα τραγούδια σου.
Γιατί για σένα, για να δανειστούμε στίχους από το μεγαλείο του Σολωμού, «ο ουρανός καμάρωνε κι η γη χειροκροτούσε»…
Με ένα μακρόσυρτο «ου» υποδέχθηκε τον Κυριάκο Μητσοτάκη το πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο στη Μητρόπολη για το λαϊκό προσκύνημα της σορού του Μίκη Θεοδωράκη.
Ακούστηκαν επίσης και συνθήματα κατά του πρωθυπουργού.
Δείτε το βίντεο:
Στα Χανιά μένουν οι τελευταίες λεπτομέρειες ώστε να υποδεχτούν τη σορό του Μίκη Θεοδωράκη που θα φθάσει στις
Με μια ενδιάμεση στάση στην πλατεία της δημοτικής αγοράς της πόλης θα μεταφερθεί στον Μητροπολιτικό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου για λαϊκό προσκύνημα. Η μεταφορά της σορού από την πλατεία της αγοράς στην Μητρόπολη Χανίων θα γίνει με τα πόδια. Στις 13.00θα μεταφερθεί στο χωριό του, τον Γαλατά, στον ναό του Αγίου Νικολάου, όπου και θα τελεστεί η εξόδιος ακολουθία σε στενό κύκλο και με αυστηρή τήρηση του πρωτοκόλλου για τη δημόσια υγεία.
Η ταφή του Μίκη Θεοδωράκη θα γίνει στο κοιμητήριο του χωριού, όπως εκείνος επιθυμούσε για να βρίσκεται δίπλα στον πατέρα του και τον αδελφό του.
Τι αναφέρει η μητέρα της 17χρονης για βίντεο που έχει κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο.
Σπάει τη σιωπή της η μητέρα της 17χρονης η οποία κατήγγειλε τον γνωστό ποδοσφαιριστή Ρούμπεν Σεμέδο, καθώς και έναν 40χρονο Νιγηριανό καλλιτεχνικό μάνατζερ, για ομαδικό βιασμό. Υπενθυμίζεται ότι οι δύο άνδρες έχουν αφεθεί ελεύθεροι χωρίς όρους μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης.
Η μητέρα της ανήλικης ξεσπά για το γεγονός ότι η πλευρά των κατηγορουμένων -όπως υποστηρίζει- διοχέτευσε φωτογραφίες της κόρης της στα social media, ενώ καταγγέλλει συντονισμένη επίθεση από χρήστες του διαδικτύου με «συγκεκριμένες προσβλητικές δηλώσεις» κατά της 17χρονης.
«Ακούσαμε, εκτός από το ότι η κόρη μου είναι δήθεν “επαγγελματίας πόρνη”, ότι η οικογένειά της που είναι πολύτεκνη, την εξώθησε σε συγκεκριμένες πρακτικές και εκβιασμό των κατηγορούμενων», σημειώνει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωση που εξέδωσε μέσω του συνηγόρου της, Αλέξη Κούγια.
Η μητέρα της καταγγέλλουσας ξεκαθαρίζει σε όλους τους τόνους πως στα βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και θέλουν πρωταγωνίστρια την κόρη της, δεν εμφανίζεται ούτε η 17χρονη ούτε η 16χρονη που ήταν μαζί της εκείνο το βράδυ. Εξηγεί ακόμη ότι η κόρη της έχει δει τέσσερις ψυχολόγους εξαιτίας των επιθέσεων που δέχεται στο διαδίκτυο.
εΣημειώνοντας ότι έχουν κυκλοφορήσει φωτογραφίες φίλων της κόρης της, καθώς και τυχαίων κοριτσιών που δεν έχουν καμία σχέση με την υπόθεση, η μητέρα της 17χρονης ξεσπά αναφέροντας: «Πώς το επιτρέπουμε αυτό για τα παιδιά μας;»
«Πώς είναι δυνατόν να ξεφτιλίζετε έτσι και να περιφέρετε στα social media και στα ΜΜΕ την έστω συναινετική σεξουαλική ζωή δύο αγνώστων κοριτσιών; Και πόσο χαρούμενοι είστε που ένας 27χρονος αθλητής, πρότυπο για πολλούς νέους, συνευρίσκεται με ανήλικα κορίτσια; Είναι συνήθης πρακτική να βιντεοσκοπεί ο κατηγορούμενος τις ανήλικες, με τις οποίες συνευρίσκεται ερωτικά; Υπάρχουν και άλλα βίντεο με παιδική πορνογραφία στο κινητό του;» αναφέρει εμφατικά.
Σχετικά με το μήνυμα που απεστάλη στον ποδοσφαιριστή και του ζητούσε χρήματα για να μην πάει φυλακή, αναφέρει ότι ο αποστολέας είναι απλά ένας από τους πολλούς ακολούθους της κόρης της στο Instagram, με τον οποίο έχουν ανταλλάξει επικοινωνία «μόλις μία φορά».
Στη συνέχεια, προχωρά σε μια επίθεση προς τη 16χρονη φίλη της κόρης της, η οποία ήταν μαζί της το βράδυ του καταγγελλόμενου περιστατικού. Σημειώνει ότι η 16χρονη είναι περιστασιακή σεξουαλική σύντροφος του ποδοσφαιριστή και ήταν εκείνη που του έστειλε μήνυμα την επόμενη μέρα για να ξαναβρεθούν.
Η μητέρα του φερόμενου θύματος βιασμού αναφέρει ότι η κόρη της έστειλε μηνύματα σε φίλες της και στον σύντροφό της, ζητώντας βοήθεια και να έρθει κάποιος να την πάρει από το σπίτι του 27χρονου ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού «γιατί έχει βιαστεί». Μάλιστα, υποστηρίζει ότι τα παραπάνω μηνύματα υπάρχουν στο κινητό της 17χρονης, το οποίο έχει κρατηθεί από την αστυνομία.
Τέλος, καταλήγει λέγοντας ότι δεν είναι «αλάθητη» ως μητέρα και υπογραμμίζοντας ότι μια κοπέλα έχει δικαίωμα να φοράει τα ρούχα που της αρέσουν και να δημοσιεύει προκλητικές φωτογραφίες στο social media με μαγιό, χωρίς αυτό να αποτελεί πρόσκληση για βιασμό.
«Ας ευχηθούμε όλοι πως την επόμενη φορά που μια ανήλικη μεθυσμένη βρεθεί ημιλιπόθυμη σε σπίτι ενηλίκων, θα βρεθεί κάποιος που θα φωνάξει ένα ταξί να τη γυρίσει στο σπίτι της», καταλήγει εμφατικά η μητέρα της 17χρονης.
Τον Γιάννη Ζουγανέλη συνάντησε η κάμερα της εκπομπής «Mega Καλημέρα» στη Νάξο. Ο ίδιος μίλησε για τη συμμετοχή του στο νέο σίριαλ του Mega «Κομάντα και Δράκοι», την κόρη του Ελεωνόρα Ζουγανέλη, αλλά και τον θάνατο της μητέρας του γαμπρού του από κορονοϊό.
«Η Νάξος έχει ιδιαίτερη σημασία για εμένα. Η μητέρα μου καταγόταν από εδώ. Κάθε φορά που έρχομαι, πραγματικά χτυπάει η καρδιά μου με τις ρίζες μου», είπε αρχικά ο Γιάννης Ζουγανέλης.
Αναφερόμενος στην κόρη του, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, ο ίδιος ανέφερε: «Με την κόρη μου δεν έχουμε συνυπάρξει δημόσια και το αποφεύγω γιατί πιστεύω στην αυτονομία των παιδιών και ειδικά των κοριτσιών. Καμαρώνω για την κόρη μου. Είναι τρομερή περίπτωση ανθρώπου και καλλιτέχνη. Ο σύζυγός της είναι ευγενής και αφουγκράζεται τη ζωή. Ελπίζω και πιστεύω να συνυπάρξουν με αγάπη, έρωτα και πίστη. Περιμένω με ανοιχτές αγκάλες το να έρθει ένα εγγονάκι. Πως και πως. Μακάρι να ήταν έγκυος. Η μητέρα του Σπύρου, του γαμπρού μου έφυγε από κορονοϊό. Ήταν μια εξαιρετική κυρία».
Σχετικά με τη συμμετοχή του στη σειρά «Κομάντα και Δράκοι», ο Γιάννης Ζουγανέλης είπε: «Είμαι πολύ τυχερός που φέτος θα είμαι στο σίριαλ του MEGA “Κομάντα και Δράκοι”. Συνεχώς λέμε ότι δεν υπάρχουν παρθενογενέσεις. Αυτή η σειρά είναι τέτοιου τύπου».
«Με εξέπληξαν και με εξάγνισαν τα δεινά του θεάτρου», σημείωσε κλείνοντας ο Γιάννης Ζουγανέλης, σχετικά με τις αποκαλύψεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της χρονιάς και το ελληνικό #MeToo.
Αναστάτωση επικρατεί στο νοσοκομείο «ΑΧΕΠΑ», στη Θεσσαλονίκη, καθώς εντοπίστηκαν επτά κρούσματα κορωνοϊού σε πλήρως εμβολιασμένους υγειονομικούς.
Την είδηση επιβεβαίωσε στο ThessToday.gr, ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΑΧΕΠΑ, Χαράλαμπος Κοροξενός, ο οποίος αποκάλυψε ότι τα κρούσματα ίσως είναι και περισσότερα από επτά.
«Είναι αλήθεια. Βρέθηκαν επτά θετικά κρούσματα τις προηγούμενες ημέρες και ίσως να είναι και περισσότερα», δήλωσε ο κ. Κοροξενός.
Σύμφωνα με το ThessToday.gr, την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου, οι επτά εργαζόμενοι, ένας γιατρός και έξι νοσηλευτές, πλήρως εμβολιασμένοι, εμφάνισαν συμπτώματα κορωνοϊού και μεταφέρθηκαν στο Τμήμα Λοιμώξεων, όπου και υποβλήθηκαν σε PCR tests, τα αποτελέσματα των οποίων διέγνωσαν τη νόσο,
Σημειώνεται ότι οι εργαζόμενοι απομακρύνθηκαν από τις υπηρεσίες τους.
Ανατριχιαστικές αποκαλύψεις έκανε ο παππούς του δημοφιλούς τράπερ Mad Clip μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής του ΑΝΤ1, “Το Πρωινό”.
Ο τραγικός παππούς αποκάλυψε πώς έμαθε για το τροχαίο δυστύχημα, μιλά με πολύ σκληρά λόγια για την πρώην σύντροφο του εγγονού του, και κατήγγειλε πως εκλάπησαν από τη σορό του εγγονού του πράγματα μεγάλης χρηματικής αξίας.
«Ευχαριστώ όλη τη νεολαία της Ελλάδας που αυτό που συνάντησα χθες στον επικήδειο στο νεκροταφείο… Δεν περίμενα να υπάρχει τέτοια υποδοχή.
Δυστυχώς έφυγε νωρίς από τη ζωή και δε μπόρεσε να αξιοποιήσει το έργο του. Τελευταία φορά τον είδα στις 20 Ιουλίου, γιατί εγώ είμαι στο χωριό. Με έβαλε στο αυτοκίνητο αυτό που δυστυχώς τον σκότωσε. Αυτή την Porsche. Κάπου πήγαμε και γυρίσαμε. Όταν έφυγα μου είπε “παππού σε αγαπάω” και του είπα “και εγώ σε λατρεύω”.
Μετά πήγα 2-3 φορές στο σπίτι και χτύπαγα το κουδούνι και δυστυχώς είχε κατεβάσει τον διακόπτη. Δεν ήταν στο κουδούνι, διότι από ότι φάνηκε, είχαν σπάσει τις σχέσεις με την Αρετή, τη λεγόμενη. Που παρουσιάστηκε πως δήθεν τον αγαπάει. Ο εγγονός μου την αγάπαγε, αλλά αυτή την πρόδωσε. Η μητέρα του μου είχε πει τον Φεβρουάριο του 2021 πως αν η Αρετή τα χαλάσει με τον Παναγιώτη, εκείνος δε θα αντέξει. Και στον γάμο που ήταν, ούτε μιλήσαν καθόλου.
Όταν έγινε το τροχαίο εγώ ήμουν στο χωριό. Με πήρε η μητέρα του, η νύφη μου και μου ζήταγε το τηλέφωνο του Δημήτρη, του πατέρα του. Και έκλαιγε. Εγώ κατάλαβα και ρωτούσα αν έπαθε τίποτα το παιδί. Δε μου έλεγε. Μόλις έκλεισε το τηλέφωνο άνοιξα την τηλεόραση και το είδα. Είπα στη γυναίκα μου “πάει το παιδί, σκοτώθηκε”.
Ένα πρωτοφανές περιστατικό έλαβε χώρα πριν μερικούς μήνες στο νοσοκομείο του Πύργου, όταν γυναίκα από μεγάλη πόλη της Ηλείας γέννησε και ακολούθως έφυγε από το νοσοκομείο αφήνοντας πίσω το νεογέννητο μωρό της!
Ειδικότερα, το περιστατικό που αναφέρουμε έλαβε χώρα πριν από περίπου 4,5 μήνες, όσων μηνών είναι δηλαδή είναι και το υγιέστατο σήμερα αγοράκι, όταν η έγκυος – τότε – γυναίκα συνοδευόμενη από συγγενικό της πρόσωπο πέρασε της πύλες του «Ανδρέας Παπανδρέου» για να γεννήσει.
Λίγες ημέρες μετά τη γέννα, για προσωπικούς όπως εξομολογήθηκε λόγους, έφυγε από το νοσοκομείο χωρίς το νεογέννητο, το οποίο όλο αυτό διάστημα «φιλοξενείται» στην Παιδιατρική Κλινική και το φροντίζουν το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό προσφέροντας του την στοργή που του χρειάζεται σε αυτήν την τόσο τρυφερή ηλικία.
Ο μικρός έχει «κλέψει» την καρδιά όλου του προσωπικού που από την πρώτη στιγμή το έχει αγκαλιάσει κυριολεκτικά και μεταφορικά και σύμφωνα με πληροφορίες της εφ. «Πατρίς», το ακόμα πιο ευχάριστο είναι πως ήδη μια εργαζόμενη στο νοσοκομείο έχει εκφράσει την επιθυμία να το υιοθετήσει και ήδη έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες προκειμένου το γλυκύτατο αγοράκι να αποκτήσει νέα μητέρα και σπίτι στο οποίος όπως φαίνεται, σε αντίθεση με το προηγούμενο, θα είναι ευπρόσδεκτο.
«Στριμώχνονται» ακόμη περισσότερο οι ανεμβολίαστοι από 13/9. Συγκεκριμένα, από εκείνη την ημέρα έρχεται το οριστικό τέλος των πληρωμένων από το δημόσιο self test για τους εργαζόμενους.
Στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα οι ανεμβολίαστοι απασχολούμενοι θα πρέπει να υποβάλλονται υποχρεωτικά σε εργαστηριακό τεστ (rapid), με δική τους ευθύνη αλλά και δικά τους έξοδα.
Η τιμή του rapid test με τροπολογία ορίστηκε στα 10 ευρώ χωρίς το ΦΠΑ. Στη συνέχεια οι εργαζόμενοι θα πρέπει να δηλώνουν το αποτέλεσμα του test στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ. Σε δημόσιες δομές θα μπορούν να κάνουν τεστ μόνο εμβολιασμένοι και συμπτωματικοί.
Ο εργοδότης υποχρεούται να αρνηθεί την προσφορά εργασίας από τον ανεμβολίαστο εργαζόμενο που δεν τηρεί την υποχρέωση των διαγνωστικών ελέγχων άρα έχει και το δικαίωμα να μην πληρώνει μισθό για όσο διάστημα δεν τηρείται η παραπάνω υποχρέωση. Οι ανεμβολίαστοι δηλαδή εργαζόμενοι για όσο διάστημα δεν εργάζονται δεν θα πληρώνονται εφόσον δεν τηρούν την υποχρέωση των test.
Δύο εργαστηριακά test την εβδομάδα για εργαζόμενους σε τουρισμό, εστίαση, τηλεοπτικές παραγωγές. Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να πληρώνουν τουλάχιστον 20 ευρώ την εβδομάδα ή από 80 ευρώ τον μήνα για να συνεχίσουν να εργάζονται.
Τα πρόστιμα για τους εργοδότες για τη μη τήρηση της υποχρέωσης των test είναι από 300 -1.500 ευρώ ενώ για τον εργαζόμενο η μη δήλωση του test φέρνει καμπάνα 300 ευρώ.
Ανατριχιαστικές αποκαλύψεις έκανε ο παππούς του δημοφιλούς τράπερ Mad Clip μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής του ΑΝΤ1, “Το Πρωινό”.
Ο τραγικός παππούς αποκάλυψε πώς έμαθε για το τροχαίο δυστύχημα, μιλά με πολύ σκληρά λόγια για την πρώην σύντροφο του εγγονού του, και κατήγγειλε πως εκλάπησαν από τη σορό του εγγονού του πράγματα μεγάλης χρηματικής αξίας.
«Ευχαριστώ όλη τη νεολαία της Ελλάδας που αυτό που συνάντησα χθες στον επικήδειο στο νεκροταφείο… Δεν περίμενα να υπάρχει τέτοια υποδοχή.
Δυστυχώς έφυγε νωρίς από τη ζωή και δε μπόρεσε να αξιοποιήσει το έργο του. Τελευταία φορά τον είδα στις 20 Ιουλίου, γιατί εγώ είμαι στο χωριό. Με έβαλε στο αυτοκίνητο αυτό που δυστυχώς τον σκότωσε. Αυτή την Porsche. Κάπου πήγαμε και γυρίσαμε. Όταν έφυγα μου είπε “παππού σε αγαπάω” και του είπα “και εγώ σε λατρεύω”.
Μετά πήγα 2-3 φορές στο σπίτι και χτύπαγα το κουδούνι και δυστυχώς είχε κατεβάσει τον διακόπτη. Δεν ήταν στο κουδούνι, διότι από ότι φάνηκε, είχαν σπάσει τις σχέσεις με την Αρετή, τη λεγόμενη. Που παρουσιάστηκε πως δήθεν τον αγαπάει. Ο εγγονός μου την αγάπαγε, αλλά αυτή την πρόδωσε. Η μητέρα του μου είχε πει τον Φεβρουάριο του 2021 πως αν η Αρετή τα χαλάσει με τον Παναγιώτη, εκείνος δε θα αντέξει. Και στον γάμο που ήταν, ούτε μιλήσαν καθόλου.
Όταν έγινε το τροχαίο εγώ ήμουν στο χωριό. Με πήρε η μητέρα του, η νύφη μου και μου ζήταγε το τηλέφωνο του Δημήτρη, του πατέρα του. Και έκλαιγε. Εγώ κατάλαβα και ρωτούσα αν έπαθε τίποτα το παιδί. Δε μου έλεγε. Μόλις έκλεισε το τηλέφωνο άνοιξα την τηλεόραση και το είδα. Είπα στη γυναίκα μου “πάει το παιδί, σκοτώθηκε”.
Πως γίνεται να σκοτωθεί το παιδί; Ο εγγονός μου δεν ήταν οδηγάκι. Στην Κύπρο ασχολούνταν με αγώνες. Από τη σορό έλειπε ο σταυρός αξίας 10.000 ευρώ. Κάποιος τον πήρε. Έλειπε και το τηλέφωνο. Βρέθηκε μόνο το πορτοφόλι του που είχε 8.400 ευρώ» είπε, μεταξύ άλλων, ο παππούς του Mad Clip.
