Διονύσης Σαββόπουλος: Δημοσία δαπάνη στις 25 Οκτωβρίου από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών η κηδεία του

Αναμένεται να ανακοινωθούν περισσότερες λεπτομέρειες

Δημοσία δαπάνη θα τελεστεί, το Σάββατο 25 Οκτωβρίου, από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών η κηδεία του κορυφαίου τραγουδοποιού Διονύση Σαββόπουλου.

Τη σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση υπογράφουν οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος και Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, καθώς και ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς. Προς το παρόν, δεν έχει ανακοινωθεί η ώρα της νεκρώσιμης ακολουθίας.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος πέθανε χθες Τρίτη, 21 Οκτωβρίου, σε ηλικία 81 ετών, σκορπίζοντας θλίψη και συγκίνηση στο πανελλήνιο.

Ο σπουδαίος τραγουδοποιός τον τελευταίο καιρό νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Υγεία. Η είδηση της νοσηλείας του έγινε γνωστή την Παρασκευή όταν και κυκλοφόρησε η πληροφορία ότι η κατάσταση της υγείας του βελτιώνεται και επρόκειτο να λάβει εξιτήριο το προσεχές διάστημα.

Τα τελευταία χρόνια ο Διονύσης Σαββόπουλος είχε διαγνωστεί με καρκίνο του πνεύμονα, όπως ο ίδιος είχε αποκαλύψει. Το τέλος για τον θρυλικό τραγουδοποιό ήρθε στις 21 Οκτωβρίου 2025 και η επίσημη αιτία θανάτου είναι ανακοπή.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν ένας από τους βασικούς διαμορφωτές της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. Συνθέτης, στιχουργός και πρωτεργάτης της σχολής των Ελλήνων τραγουδοποιών που χαρακτήρισε τη γενιά του και δημιούργησε «σχολή» στο τραγούδι με τον ευρηματικό και ανατρεπτικό του στίχο καθώς και με τους μουσικούς συγκερασμούς του και τις εμπνευσμένες παραγωγές του, ο Διονύσης Σαββόπουλος με την δημιουργική του παρουσία επηρέασε καταλυτικά όλα τα ρεύματα και τις μουσικές τάσεις.

Διονύσης Σαββόπουλος: Με ρίζες από από την Κωνσταντινούπολη και την Φιλιππούπολη

Ο Διονύσης Σαββόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 2 Δεκεμβρίου 1944. Έχοντας ρίζες από την Κωνσταντινούπολη και την Φιλιππούπολη, δέχτηκε σε νεαρή ηλικία επιρροές από μια πιο ανατολίτικη κουλτούρα. Μεγαλώνοντας, αποφάσισε να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, στο τμήμα της Νομικής.

Πολύ γρήγορα όμως, συνειδητοποίησε πως κάτι τέτοιο ούτε τον εξέφραζε ούτε τον γέμιζε. Έτσι, το 1963 ανακοίνωσε στους γονείς του πως θα εγκαταλείψει τις σπουδές του και θα ασχοληθεί πιο σοβαρά με τη μουσική και μετακόμισε στην Αθήνα. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία από τις πρώτες ημέρες του ως μουσικός και σύντομα έγινε πολύ δημοφιλής στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό.

Το 1963 πρωτοπαρουσίασε τραγούδια που ερμήνευε ο ίδιος σε στίχους και μουσική δική του. Τα τραγούδια του συνιστούν τομή για την ελληνική μουσική γιατί καθιέρωσαν στα νεότερα χρόνια ένα παμπάλαιο είδος που πριν από τον Σαββόπουλο ήταν ακατάτακτο και αταξινόμητο, συγχρονίζοντας έτσι το αίσθημα της ελληνικής παραδοσιακής τραγουδοποιίας με τα σύγχρονα παγκόσμια μουσικά ρεύματα.

Οι ερμηνείες και οι ενορχηστρώσεις του θεωρούνται μοναδικές και αξεπέραστες, ενώ τραγούδια του όπως τα «Φορτηγό», «Περιβόλι του τρελλού», «Μπάλλος», «Βρώμικο ψωμί», «Ρεζέρβα» και «Τραπεζάκια έξω» όσα χρόνια κι αν περάσουν, παραμένουν άφθαρτα και πάντοτε επίκαιρα.

Επίσης, επέλεξε από την αρχή της καριέρας του να σκηνοθετεί ο ίδιος τις παραστάσεις του που έγιναν σημεία αναφοράς τόσο για τη θεατρικότητά τους όσο και για τους χώρους όπου παρουσιάστηκαν. Ο Σαββόπουλος ανακάλυπτε χώρους που είχαν άλλη χρήση, δημιουργούσε μουσικές σκηνές και τις διαμόρφωνε όπως εκείνος οραματιζόταν.

Διονύσης Σαββόπουλος: Η ιστορική συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο

Ιστορικές είναι για την Ελλάδα η συναυλία του στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας το 1983 (το στάδιο όπου μετέπειτα έγιναν οι τελετές των Ολυμπιακών αγώνων του 2004 στις οποίες πρωτοστάτησε) και το καλοκαίρι του 2017 στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο με την συμμετοχή εξήντα χιλιάδων θεατών. Τα τραγούδια του ερμηνεύονται στις συναυλίες πολλών ομοτέχνων του, διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία, κυκλοφορούν μελέτες για το έργο του και στίχοι του διδάσκονται μεταφρασμένοι στα ιταλικά από την έδρα Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Sapienza της Ρώμης.

Αυτοδίδακτος και προικισμένος δημιουργός, εκπληκτικός περφόρμερ και αφηγητής, ο Σαββόπουλος εξέδωσε 14 κύκλους τραγουδιών σε δίσκους βινυλίου και ακτίνας, καθώς και ζωντανές ηχογραφήσεις εμφανίσεών του. Όλοι οι δίσκοι του κυκλοφορούν και στο εξωτερικό, παντού όπου υπάρχει ελληνισμός.

Ταξίδεψε πολύ και έγραψε μουσική για τα θέατρα της Αθήνας, για την Επίδαυρο αλλά και για τον κινηματογράφο όπου κέρδισε βραβείο μουσικής για το Happy Day το 1976 αλλά αρνήθηκε να το παραλάβει. Παρουσίασε στη δισκογραφία, ως μουσικός παραγωγός, νεότερους και πρωτοεμφανιζόμενους συναδέλφους του.

Εξέδωσε 5 βιβλία με στίχους, παρτιτούρες και κείμενά του. Τον Δεκέμβριου του 2003 κυκλοφόρησε την επιτομή του συνόλου των στίχων του, καθώς και δύο βιβλία αφιερωμένα στη ζωή και το έργο του από τον Κώστα Μπλιάτκα και τον Δημήτρη Καράμπελα. Είχε κατά καιρούς δικές του σειρές εκπομπών, τόσο στην τηλεόραση όσο και στο ραδιόφωνο. Μία από αυτές ήταν και το «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι».

Διονύσης Σαββόπουλος: «Η μουσική των λέξεων με επισκέφθηκε πριν από τις λέξεις»

O Διονύσης Σαββόπουλος στην ομιλία του κατά την τελετή αναγόρευσης του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στην αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, τον Νοέμβριο του 2017, αναφέρθηκε στη γέννηση του, μέσα στα «Δεκεμβριανά του 1944», όπου ένας ΕΛΑΣιτης με μια μοτοσικλέτα με καλάθι μετέφερε στο μαιευτήριο την ετοιμόγεννη, κυοφορούσα αυτόν, μητέρα του και στο πώς, ως νήπιο, πριν ακόμη αντιληφθεί το νόημα των λέξεων που άκουγε στο ραδιόφωνο, ένοιωθε τη μουσικότητά τους.

«Η μουσική των λέξεων με επισκέφθηκε πριν από τις λέξεις, τότε δεν άκουγα παρά φωνήματα, τη σημασία των οποίων κατάλαβα σιγά – σιγά αργότερα …ποτέ μου δεν έγραψα στίχους χωρίς μουσική, ούτε ξέρω πώς να το κάνω αυτό…. γράφω μουσική και στίχο σχεδόν ταυτόχρονα και μέσα μου προπορεύεται λιγάκι η μουσική και ο ρυθμός… Στη δουλειά μου, οι στίχοι και η μουσική είναι ένα. Και εάν υπάρχει ποίηση σε αυτά που κάνω, αυτά δεν βρίσκονται μόνο στα λόγια, αλλά στο τραγούδι, εν τω συνόλω. ‘Άκουγα εντελώς διαφορετικά είδη μουσικής, μόνο που με τα χρόνια, ένας εσωτερικός θα έλεγα κρυφός, τεχνίτης τα σμίλευε, ένωνε τα διάφορα είδη δημιουργώντας ένα αμάγαλμα μια καινούργια μορφή. Ούτε εγώ ο ίδιος πια δεν ξέρω να ξεχωρίσω στα τραγούδια μου, ποιο είναι το λαϊκό στοιχείο, ποιο το ελαφρύ, ποιο το έντεχνο, ποιο το παλιό και πιο το νέο»» είχε αναφέρει ο γνωστός τραγουδοποιός.

Διονύσης Σαββόπουλος: Το «Φορτηγό» και «Περιβόλι του τρελλού»

Από τις πρώτες του δουλειές «Φορτηγό» και «Περιβόλι του τρελλού» ο Σαββόπουλος ξεχωρίζει για το καθαρά προσωπικό και πρωτότυπο ύφος με το οποίο επιχειρεί να ανανεώσει, νοηματικά και μουσικά το ελληνικό τραγούδι. Το 1971 κυκλοφορεί το LP «Ο Μπάλλος» – όπου το ομώνυμο κομμάτι διάρκειας 18 λεπτών καλύπτει όλη την πρώτη πλευρά του δίσκου 33 στροφών.

Το 1972 κυκλοφορεί ο δίσκος «Το Βρώμικο Ψωμί», από το οποίο ξεχωρίζουν η δωδεκάλεπτη «Μαύρη Θάλασσα», το «Ζεϊμπέκικο», «Η Δημοσθένους λέξις», το «Έλσα σε φοβάμαι» και ο «Αγγελος εξάγγελος», δηλαδή το τραγούδι του Μπομπ Ντίλαν, «The wicked messenger» σε μετάφραση και διευρυμένη διασκευή του Σαββόπουλου.

Τον Σεπτέμβριο του 1983, ο Διονύσης Σαββόπουλος γιορτάζοντας τα 20 του χρόνια στο ελληνικό τραγούδι μετέτρεψε το Ολυμπιακό Στάδιο σε συναυλιακό χώρο. Η συναυλία που συγκέντρωσε πάνω από εκατόν πενήντα χιλιάδες άτομα αποτελούσε την κορύφωση της περιοδείας «20 χρόνια δρόμος» που ξεκίνησε τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς και αποτυπώθηκε λίγο αργότερα και δισκογραφικά. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν τα «Τραπεζάκια έξω», με τραγούδια που έμειναν διαχρονικά και προμετωπίδα τους το περίφημο «Ας κρατήσουν οι χοροί».

Διονύσης Σαββόπουλος: Η αγάπη για τον Bob Dylan

Το 1997 ο Διονύσης Σαββόπουλος βρήκε πάλι τον τρόπο να ταρακουνήσει τα νερά της ελληνικής μουσικής σκηνής, παρουσιάζοντας ένα άλμπουμ αφιέρωμα στους μεγάλους εκείνους καλλιτέχνες που θαύμαζε και τον ενέπνευσαν στην (μέχρι τότε) τριαντάχρονη πορεία του: Πρώτα απ’ όλα, στον Bob Dylan και στο Lucio Dalla, αλλά και στον Nick Cave, τον Lou Reed, τον Van Morisson, τους Cream, τους Jethro Tull, τους Spencer Davis Group, τους Talking Heads και τους Quicksilver Messenger Service. Συνολικά δώδεκα τραγούδια φιλοξένησε στο «Ξενοδοχείο» του ο Σαββόπουλος, έχοντας δίπλα του μια All Star μπάντα, απαρτιζόμενη από Γιάννη Σπάθα (κιθάρες και μαντολίνο), τον Σταύρο Λάντσια (πλήκτρα και κρουστά), τη «Γιώτη Κιουρτσόγλου (μπάσο), όπως και μια παρέα εκλεκτών τραγουδιστών για τα φωνητικά (Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Ορφέας Περίδης, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Νίκος Πορτοκάλογλου, Αργύρης Μπακιρτζής, Νίκος Ζιώγαλας, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Διονύσης Τσακνής, κ.ά.) και από κοντά τους πιο εκλεκτούς session μουσικούς των ελληνικών στούντιο.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος καταπιάστηκε με τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη , ως μουσικοσυνθέτης, το καλοκαίρι του 1985 στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Λούκα Ρονκόνι, στην Επίδαυρο. Το Ιούλιο του 2013 επανέρχεται με το ίδιο έργο στο αργολικό θέατρο αναλαμβάνοντας τη σκηνοθεσία, αλλά και τον πρωταγωνιστικό ρόλο πάνω σε δική του, νέα μετάφραση.

Διονύσης Σαββόπουλος: Η πολιτική και η φυλακή

Ήταν πολιτικά ενεργός σε όλη τη σταδιοδρομία του στη μουσική. Κατά τη διάρκεια της Χούντας φυλακίστηκε δύο φορές για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1967. Για την περίοδο που βρισκόταν στη φυλακή είχε δηλώσει: «Έχω μείνει σε ένα κελί για πάρα πολύ καιρό. Μπορεί βέβαια να ήμουν στενεμένος, αλλά ένα φως μέσα μου έγραφε τραγούδια. Το τραγούδι “Δημοσθένους λέξις” γράφτηκε εκεί. Μάλιστα ο πρώτος τίτλος του τραγουδιού ήταν “Εμβατήριο για μετέωρο φυλακισμένο”.

Ανακάτεψα εκ των υστέρων τον Δημοσθένη για να ξεγελάσω τηλογοκρισία. Τους δούλεψα κανονικά! Δεν με επηρέασε η στενότης ή ο περιορισμός, πετούσα μέσα μου. Πάντα έφερνα εκείνο που συνέβη τότε και το ζούσα στο τώρα. Δεν πήγαινα στο παρελθόν. Έφερνα το παρελθόν στον παρόντα χρόνο».

Με το βιβλίο του «Γιατί τα χρόνια τρέχουν», εκδόσεις Πατάκη, 2024, ο Σαββόπουλος θα τιμήσει τα ογδόντα του χρόνια αφηγούμενος το πώς από τροβαδούρος για «τα παιδιά με τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα» μετατράπηκε σε εθνικό βάρδο.

Με την αυτοβιογραφία του απευθύνεται, μεταξύ άλλων, και σε εκείνους τους οποίους δυσαρέστησε κατά καιρούς ή και σε όσους τον πίκραναν για να πει σε όλους «νερό κι αλάτι». Έχοντας πια περάσει στην αιωνιότητα, ο Διονύσης Σαββόπουλος ανακαλεί τη δεκαετία του 1960 και τη Μεταπολίτευση για να φτάσει μέχρι την ωριμότητά του. Όπως γράφει, «αυτό που λέμε Σαββόπουλος δεν υπάρχει. Ο Σαββόπουλος είναι ένας ρόλος που τον έπλασα σιγά σιγά με τα χρόνια: Ο τύπος με τα στρόγγυλα γυαλιά, τις τιράντες, αργότερα το γενάκι, που βγαίνει στη σκηνή, φτιάχνει αυτά τα τραγούδια, κάνει σχόλια και λέει ιστορίες. Είναι ο “Σάββο”, όπως τον έλεγε ο συγχω­ρεμένος ο Τάσος Φαληρέας. Είναι ένας άλλος. Εγώ είμαι εγώ. Χώνομαι πολλές φορές μέσα σ’ εκείνον τον άλλο. Δικός μου είναι. Χωρίς εμένα θα ήταν αέρας κοπανιστός.

Τώρα όμως τον χρειάζομαι, γιατί μεγάλωσα και θα ’θελα να δω πώς ήμουν πιτσιρίκος, πώς φέρθηκα στον επαγγελματικό μου βίο, πώς ήμουν σαν σύζυγος, πατέρας και παππούς, κι ακόμα πώς ήμουν σαν πολίτης, σαν φίλος και σαν γιος. Σ’ αυτά είναι καλός ο Σάββο».

Το ντοκιμαντέρ «Χαίρω πολύ Σαββόπουλος»

Ας μην ξεχνάμε πως το 2025 συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την τηλεοπτική προβολή του ντοκιμαντέρ «Χαίρω πολύ Σαββόπουλος», από την ΕΙΡΤ σε παραγωγή Cinetic (Παπαστάθης–Χατζόπουλος) και σε σκηνοθεσία Λάκη Παπαστάθη. Ήταν μια προσπάθεια να συστηθεί στο τηλεοπτικό κοινό της χώρας ο Σαββόπουλος.

Ο Λάκης Παπαστάθης, με την υποστήριξη της ομάδας Cinetic στην παραγωγή, σκηνοθέτησε ένα ντοκιμαντέρ στο οποίο καταγράφονται σημαντικές ερμηνείες, αλλά και ιδιαίτερα κινηματογραφικά στοιχεία ενδεικτικά της μουσικής και αισθητικής τόσο του Σαββόπουλου όσο και του Παπαστάθη. Το ανακάλυψαν τους τελευταίους μήνες του 2024 και τις αρχές του 2025, ο σκηνοθέτης Ηλίας Γιαννακάκης και οι άνθρωποι του Αρχείου της ΕΡΤ και προβλήθηκε στις 14 Μαΐου 2025, στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη / Πειραιώς 138, παρουσία του Δ. Σαββόπουλου.

Ήταν παντρεμένος με την Άσπα Αραπίδoυ με την οποία απέκτησαν δύο γιους, τoν Κoρνήλιo και τoν Ρωμανό.

Ο Πάνος Ρούτσι προχωρά σε σοβαρές καταγγελίες, υποστηρίζοντας ότι πριν από τέσσερις ημέρες ένα αυτοκίνητο χωρίς πινακίδες και με φιμέ τζάμια επιχείρησε να τον παρασύρεi.

«Άκουσα ένα αυτοκίνητο με μεγάλη ταχύτητα και, με το που γύρισα το κεφάλι, ερχόταν καταπάνω μου.

Ήμουν στο πλάι του αυτοκινήτου και απλά σήκωσα το χέρι μου προς τα πάνω στο καπό, γιατί διαφορετικά θα με είχε πάρει παραμάζωμα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Δείτε το βίντεο:

Ο ίδιος σημειώνει ότι δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται αντιμέτωπος με ανησυχητικά περιστατικά. Είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει κάτι ανησυχητικό.

«Είχε παραβιαστεί και το σπίτι της οικογένειας στη Θεσσαλονίκη, όπου μένει ο γιος μου, Κρις», ανέφερε.

Παράλληλα, καταγγέλλει ότι «ένα συγκεκριμένο αυτοκίνητο παρακολουθούσε τον γιο μου».

Ο υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης κάλεσε τον κ. Ρούτσι να καταγγέλλει άμεσα κάθε συμβάν στις αρχές, διαβεβαιώνοντας ότι «θα βρεθούν οι ένοχοι» και προτρέποντάς τον να ζητήσει αστυνομική προστασία.

Ρούτσι για Άγνωστο Στρατιώτη: “Αν σβήσουν τα ονόματα θα έχουμε θύματα”

«Θα έχουμε πόλεμο. Πρέπει να το ξανασκεφτούν γιατί εμείς δεν κάνουμε πίσω» τόνισε ο Πάνος Ρούτσι μιλώντας στο OPEN

Αν η κυβέρνηση σβήσει τα ονόματα των νεκρών στα Τέμπη από το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη θα υπάρξει μεγάλη οργή του κόσμου δήλωσε ο Πάνος Ρούτσι μιλώντας στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» του OPEN. Παράλληλα ο πατέρας του Ντένις που σκοτώθηκε στα Τέμπη, προειδοποίησε ότι υπάρχει κίνδυνος για νεκρούς, αν σβηστούν τα ονόματα.

Δείτε το βίντεο:

Ειδικότερα, ο Πάνος Ρούτσι μιλώντας για την απόφαση των συγγενών αλλά και των απλών πολιτών να βρίσκονται στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, έκανε λόγο για «μία πράξη αντίστασης καθώς αρνούμαστε την απόφαση της κυβέρνησης».

Όπως είπε, «θα είμαστε εκεί έξω απέναντί τους και θα συνεχίσουμε ώστε τα ονόματα να είναι εκεί στο Σύνταγμα. Δεν ξέρω τι ακριβώς προσπαθεί να κάνει κυβέρνηση με αυτή την κίνηση, τι προσπαθεί να δείξει.

Εμείς θα είμαστε εκεί κάθε μέρα θα γράφουμε τα ονόματα. Δεν θα φύγουμε από εκεί μέχρι να έρθει η δικαίωση για τα παιδιά μας. Προκαλούν και εμάς τους συγγενείς και τον απλό πολίτη».

Συνεχίζοντας, ο Πάνος Ρούτσι σχολίασε ότι η κυβέρνηση με την επίμαχη τροπολογία «δείχνει ότι αυτό που έκανα επί 23 μέρες τους έχει ταράξει τα νερά, απλώς κάνουν κάθε μέρα κωλοτούμπες. Το μόνο που ζητάμε είναι να βρούμε το αυτονόητο ώστε να μάθουμε την αλήθεια και να δικαιωθούμε. Τα ονόματα θα παραμείνουν μέχρι τη δικαίωση».

Παράλληλα ο Πάνος Ρούτσι έστειλε το μήνυμα ότι θα είναι τόσο αυτός όσο ο υπόλοιπος κόσμος σε «επιφυλακή κάθε μέρα για να τα βάφουμε. Αν με πιάσουν ας με βάλουν μέσα, δεν φοβάμαι κανέναν. Είμαστε αποφασισμένοι. Όπως το πάνε θα έχουμε θύματα, θα έχουμε πόλεμο. Πρέπει να το ξανασκεφτούν γιατί εμείς δεν κάνουμε πίσω».

Δείτε το βίντεο:

Καταλήγοντας, ο πατέρας του Ντένις τόνισε ότι «θέλουν να ξεχάσουν τα Τέμπη, είναι προσωπικό πια το ζήτημα. Τα Τέμπη δεν θα ξεχαστούν, θα παραμείνουν εκεί μέχρι να έρθει η Δικαιοσύνη. Αν προχωρήσουν σε αυτή την κίνηση, θα έχουμε μεγάλο πρόβλημα και μεγάλη οργή του κόσμου. Εύχομαι να μην βγω αληθινός».

Ο Νίκος Καρανίκας εξέφρασε την ικανοποίησή του για την έναρξη λειτουργίας της δωρεάν τηλεφωνικής γραμμής 1566, η οποία παρέχει ραντεβού και εξυπηρέτηση στον τομέα της Υγείας.

Σε ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο πρώην στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα υπογραμμίζει τη σημασία της υπηρεσίας, που απαλλάσσει τους πολίτες από το κόστος των ιδιωτικών εταιρειών.

Όπως σημειώνει, οι εταιρείες αυτές εκμεταλλεύονταν επί χρόνια την ανάγκη των πολιτών για πρόσβαση σε ραντεβού με γιατρούς, επιβάλλοντας χρεώσεις.

Το… εγκώμιο του Νίκου Καρανίκα για το 1566 δεν θα μπορούσε να μη σχολιάσει ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος, αφού παρέθεσε την ανάρτηση στον λογαριασμό του στο Χ, σχολίασε, μεταξύ άλλων: «Έχεις καλοπροαίρετη διάθεση, σπάνιο για Αριστερό».

Η ανάρτηση του Νίκου Καρανίκα

«Το 1566 μας υπηρετεί δωρεάν. Η ανάρτηση μου δεν θα ευχαριστήσει ούτε θα χαϊδέψει τα φανατικά μυαλά της αυτοαναφορικής δογματικής αριστεράς.

Το 1566 είναι αριθμός τηλεφώνου, είναι για την υγεία μας, είναι δωρεάν, υπηρετεί τον λαό & άρχισε να λειτουργεί από προχθές. Χρειάστηκα να κάνω μια ερώτηση και να κλείσω ραντεβού και δεν υποχρεώθηκα να πληρώσω τα κοράκια των ιδιωτικών εταιριών της πενταψήφιας υπηρεσίας που πλούτιζαν εις βάρος μου, όπως και εις βάρος του λαού. Αυτή η εκμετάλλευση και κοροϊδία του λαού υπήρχε μέχρι σήμερα. Το ερώτημά μου και η ένστασή μου: Γιατί αυτό το λαϊκό μέτρο δεν έγινε τόσα χρόνια; Έψαξα να δω αν υπήρχε σε κάποια μας δέσμευση από κάποιο μνημόνιο αλλά δεν κατάλαβα κάτι τέτοιο. Αν υπάρχει, να μου το πείτε να ζητήσω ειλικρινά συγνώμη. Αλλά και δέσμευση να υπήρχε, θα υπήρχε προφανώς μέχρι τον Μάιο του 2018 που ο Τσίπρας μας έβγαλε από τα μνημόνια και μας έβαλε ξανά στην αγορά. Από το 2018 που έληξε το μνημόνιο, γιατί έπρεπε να πληρώνουμε στις ιδιωτικές εταιρίες για να κλείσουμε ένα ραντεβού; Τελικά ο 1566 ήρθε από τον δεξιό Άδωνι που τον κατηγορεί ο κάθε αριστερός και δεν ήρθε από τα αριστερά. Μπέρδεμα ιδεολογικό. Αν θέλουμε να κάνουμε κριτική, ας είναι πολιτική και με στοιχεία. Λοιπόν το 1566 άρχισε να λειτουργεί και αυτό μας σώνει από χρήμα που δίναμε στις ιδιωτικές εταιρίες. Το διαδίδουμε για καλό μας».

Το ελληνικό τραγούδι πενθεί, καθώς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών ο σπουδαίος συνθέτης και στιχουργός Διονύσης Σαββόπουλος.

Ο «Νιόνιος» του ελληνικού τραγουδιού νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες σε ιδιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας.

Την προηγούμενη εβδομάδα είχε επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας του, με αποτέλεσμα την εισαγωγή του στο νοσοκομείο.

Διονύσης Σαββόπουλος: Η μάχη με τον καρκίνο -Όσα διηγήθηκε μέσα από την αυτοβιογραφία του «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα»

Ο Διονύσης Σαββόπουλος διηγήθηκε πριν από λίγους μήνες τη μάχη που έδωσε ενάντια στον καρκίνο και τις δυσκολίες αυτής της περιόδου στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα».

Ο σπουδαίος «Νιόνιος» άνοιξε την καρδιά του και χωρίς δακρύβρεχτους συναισθηματισμούς εξιστόρησε -μεταξύ άλλων- την αναμέτρησή του με τον καρκίνο, από τη στιγμή της ανακοίνωσης της διάγνωσης και τις θεραπείες στις οποίες υποβλήθηκε μέχρι την προσβολή του από κορωνοϊό, που έκανε τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα.

Τον Μάρτιο του 2020 (την εποχή της πρώτης καραντίνας) ήταν που έλαβε τη διάγνωση:

«Μια και είχα χρόνο στη διάθεσή μου, πήγα να δω τους γιατρούς, γιατί είχα κάτι ενοχλήσεις. Στις εξετάσεις διαπιστώθηκε καρκίνος στον πνεύμονα. Έτσι, ξαφνικά; Όχι και τόσο ξαφνικά. Όλο γκούχου-γκούχου ήμουν το τελευταίο διάστημα, πάνω από πενήντα χρόνια καπνίζω, και σας το λέω αυτό για να προσέχετε, να ‘χετε το νου σας, κι αν -ο μη γένοιτο- σας συμβεί, μη φοβηθείτε, αντιμετωπίστε το, κι έχει ο Θεός. Μου αφαίρεσαν μισό πνευμόνι, κι ύστερα μπήκα σε κάποιες θεραπείες, που όσο να ‘ναι έχουν τις παρενέργειές τους. Κόπωση βασικά. Μια αίσθηση μεγάλης αδυναμίας» εξομολογείται ο ίδιος στο βιβλίο.

«Παραμέρισα τη σκιά της αρρώστιας» περιγράφει, καθώς συνέχισε κανονικά στους καλλιτεχνικούς ρυθμούς που είχε συνηθίσει.

«Εκεί κατά την άνοιξη (2022) φαίνεται πως την πάτησα. Ενώ έκανα τις ανοσοθεραπείες μου κανονικά στο νοσοκομείο, μου ζήτησαν απ’ την Κύπρο να δώσω μερικές συναυλίες για τα εκατό χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Δεν μου ήταν δυνατό ν’ αρνηθώ. Πήραμε όλες τις προφυλάξεις και κατεβήκαμε με τον Γιώτη Κιουρτσόγλου στο νησί. Εγώ πάντα μάσκα φορούσα… Και μόλις γύρισα, έπεσα στο κρεβάτι με υψηλό πυρετό. Φωνάξαμε γιατρό. ”Γρήγορα στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο!” διέταξε. Είχα φορτωθεί με κορωνοϊό. Ήμουν που ήμουν αδύναμος απ’ τις θεραπείες, άρπαξα και τον ιό στο αεροπλάνο, διότι τα αεροπλάνα είναι θάλαμοι αερίων, και να το αποτέλεσμα.»

Σε άλλο σημείο του βιβλίου, ο σπουδαίος καλλιτέχνης διηγήθηκε:

«Κάναν σύσκεψη από πάνω μου οι γιατροί, μήπως πρέπει να μπω στην εντατική λόγω δύσπνοιας. Μεγάλη Εβδομάδα ήταν. Αποφάσισαν να περιμένουν λίγο. Μου ‘βάλαν ορό στη φλέβα, μάσκα οξυγόνου, και με πλάκωσαν στα φάρμακα, με μεγάλες δόσεις Lasix. Ξυπνώ ένα βράδυ μούσκεμα. Είχα βρέξει εσώρουχα, πιτζάμες, σεντόνια, χάλια τα ‘χα κάνει. Τώρα; Πρέπει να φωνάξω τις νοσοκόμες; Πρέπει να με δουν έτσι; Είμαι ο… ο Σαββόπουλος. Δεν γίνεται.

Γίνεται! Τι άλλο να έκανα, χτύπησα το κουδούνι. Κατέφθασε πρώτα η μία, είδε τι έγινε και φώναξε και τις άλλες. Ανέκφραστες και άψογες όλες τους:

• Σηκωθείτε, κύριε Σαββόπουλε.
  Να γδυθώ; Έβγαλα αμήχανος τις πυτζάμες. Με ελέγξανε:
• Βγάλτε και τα εσώρουχά σας.
  Τα ‘βγαλα και στάθηκα στη γωνιά ντροπιασμένος, κρύβοντας με τις παλάμες μου ό,τι μπορούσα. Ένας γυμνοσάλιαγκας ήμουν, ένα τίποτα.
  Κι όπως ήμουν έτσι ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί, ένιωσα ξάφνου σαν να μην έχει σημασία πια, σα να ‘φυγε ένα βάρος από πάνω μου, ανάσανα, κι αφέθηκα στα χέρια των γυναικών. Με πλύνανε, μου ‘βγάλαν να φορέσω καινούργιες πιτζάμες, με ξάπλωσαν στα καθαρά σεντόνια και με σκέπασαν.
• Χρόνια πολλά, μου είπαν φεύγοντας οι αδελφές. Είχε έρθει το Πάσχα».

Ένοχη για επικίνδυνη οδήγηση και για παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) κρίθηκε η 27χρονη Γεωργία Μπίκα, μετά από δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Το δικαστήριο, ωστόσο, της αναγνώρισε το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας, καθώς έκρινε ότι η κατηγορούμενη επέδειξε υπεύθυνη στάση μετά το περιστατικό και επιδίωξε να μειώσει τις συνέπειες της πράξης της. Όπως δήλωσε η ίδια μέσω του συνηγόρου της, αντιλήφθηκε το λάθος της και εξέφρασε τη λύπη της για το ατύχημα που προκάλεσε.

Σύμφωνα με το grtimes.gr, η Γεωργία Μπίκα δεν παρέστη αυτοπροσώπως στη δίκη, αλλά εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο της. Το περιστατικό σημειώθηκε πριν από αρκετούς μήνες, όταν η 27χρονη, οδηγώντας το όχημά της, ενεπλάκη σε τροχαίο με άλλο επιβατικό αυτοκίνητο.

Μετά τη σύγκρουση, η Μπίκα παρέμεινε στο σημείο του ατυχήματος, συνεργάστηκε με τις αρχές και υποβλήθηκε σε αλκοτέστ, το οποίο πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Παράλληλα, επιχείρησε να συμβιβαστεί με την οδηγό του άλλου οχήματος, προκειμένου να επιλυθεί η υπόθεση εξωδικαστικά.

Το δικαστήριο έλαβε υπόψη τη στάση της μετά το συμβάν, την πρόθεσή της να αναλάβει την ευθύνη και να αποκαταστήσει τις ζημιές, γεγονός που συνέβαλε στη μείωση της ποινής της. Η απόφαση θεωρείται τελεσίδικη και αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα εφαρμογής του νόμου σε υποθέσεις επικίνδυνης οδήγησης, που τα τελευταία χρόνια απασχολούν έντονα τη Δικαιοσύνη και την κοινή γνώμη.

Το ζευγάρι ήταν μαζί για 58 χρόνια μέχρι το τέλος

Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος δημιουργός της ελληνικής μουσικής σκηνής, Διονύσης Σαββόπουλος, σε ηλικία 81 ετών, ύστερα από σοβαρά προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν τους τελευταίους μήνες.

Ο αγαπημένος τραγουδοποιός νοσηλευόταν στην καρδιολογική κλινική του «Υγεία», όπου και κατέληξε το βράδυ της Τρίτης 21 Οκτωβρίου, έχοντας στο πλευρό του τους πιο δικούς του ανθρώπους, τη σύζυγό του Άσπα και τα δύο τους παιδιά.

Διονύσης Σαββόπουλος: Η τελευταία του εμφάνιση στο πλευρό της συζύγου του

Πέντε μόλις μήνες πριν το τέλος, τον περασμένο Μάιο, ο Σαββόπουλος είχε κάνει την τελευταία του δημόσια εμφάνιση. Βρέθηκε στο Μουσείο Μπενάκη, για την προβολή του ντοκιμαντέρ του Λάκη Παπαστάθη «Χαίρω πολύ, Σαββόπουλος», μια βραδιά που συγκέντρωσε πλήθος προσώπων του καλλιτεχνικού κόσμου και όχι μόνο.

Στο πλευρό του, όπως πάντα, η Άσπα Σαββοπούλου, η γυναίκα που μοιράστηκε μαζί του 58 χρόνια ζωής. Το ζευγάρι καθόταν διακριτικά στο κοινό, κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου, με εκείνη να φροντίζει τον Διονύση Σαββόπουλο, αλλά χωρίς τίποτα να προμηνύει πως λίγους μήνες αργότερα εκείνος θα «έφευγε» από τη ζωή.

«Την ημέρα του ΟΧΙ, εμείς είπαμε το ΝΑΙ»

Ο ίδιος είχε μιλήσει πολλές φορές για τη γυναίκα της ζωής του, στην οποία και είχε αφιερώσει την αυτοβιογραφία του «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα». «Ήρθα πολύ κοντά με την Άσπα. Την ήθελα. Παντρευτήκαμε στην Αθήνα στις 28 Οκτωβρίου – την μέρα του ΟΧΙ εμείς είπαμε το ΝΑΙ. Όλοι πηγαίνανε και παντρεύονταν τότε. Ήταν δύσκολοι καιροί, ήθελες να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου. Γι’ αυτό μετά, στη μεταπολίτευση, πέφτανε βροχή τα διαζύγια», είχε πει για εκείνη ο Διονύσης Σαββόπουλος.

Η Άσπα υπήρξε το σταθερό του στήριγμα, τόσο στα χρόνια της καλλιτεχνικής του ακμής όσο και στις περιόδους δοκιμασίας. Μαζί μεγάλωσαν τα δύο τους παιδιά, τον Κορνήλιο και τον Ρωμανό, με τον Σαββόπουλο να έχει εκφράσει δημόσια το βαθύ του σεβασμό και την ευγνωμοσύνη για τη γυναίκα που στάθηκε δίπλα του «όταν όλοι οι άλλοι έφευγαν».

Η Όλγα Κεφαλογιάννη παραχώρησε τη νέα της συνέντευξη στο ένθετο «Secret» και στη Σάσα Σταμάτη.

Η Υπουργός Τουρισμού, μεταξύ άλλων, μίλησε για τα δίδυμα παιδιά της και τον προσωπικό της στόχο στο κομμάτι της μητρότητας.

Ποια είναι η πιο σημαντική αξία που θέλετε να μεταδώσετε στα παιδιά σας, μέσα από τον δικό σας ρόλο ως μητέρας και ως πολιτικού;

Η μητέρα και η πολιτικός είναι ο ίδιος άνθρωπος – με τις ίδιες αξίες, τις ίδιες ευθύνες, τις ίδιες απαιτήσεις από τον εαυτό της. Το βασικό που θέλω να μεταδώσω στα παιδιά μου, είναι ότι ο καθένας πρέπει να χτίσει τη δική του αξία, τη δική του προσωπικότητα. Δεν σε καθορίζει ούτε το όνομα ούτε η καταγωγή σου. Σε καθορίζει αυτό που κάνεις, οι πράξεις σου. Δεν εκτιμώ καθόλου εκείνους που θεωρούν ότι αξίζουν μόνο και μόνο επειδή γεννήθηκαν σε μια «έτοιμη» ταυτότητα. Θέλω τα παιδιά μου να καταλάβουν ότι τίποτα δεν τους χαρίζεται. Οτι ο σεβασμός στους άλλους και η συνέπεια στις υποχρεώσεις μας είναι θεμέλια ζωής.

Η ζωή είναι απαιτητική, ένας διαρκής αγώνας που απαιτεί ευθύνη και συνέπεια. Αυτή τη στάση θέλω να τους περάσω μέσα από το δικό μου παράδειγμα. Οχι με λόγια, αλλά με πράξεις.

Η Όλγα Κεφαλογιάννη και ο Μίνως Μάτσας βρίσκονται σε διαδικασία διαζυγίου, μετά από περίπου 3,5 χρόνια γάμου, ενώ έχουν αποκτήσει δίδυμα παιδιά. Η ίδια έχει εκφράσει ότι η απόφασή της να προσφύγει στη δικαιοσύνη ήταν αποκλειστικά για το καλό των παιδιών και ζητά σεβασμό στην ιδιωτικότητά τους  .

Χρονικό της διαμάχης

• Τον Σεπτέμβριο του 2024, η κ. Κεφαλογιάννη ανακοίνωσε δημόσια ότι αντιμετωπίζει «κρίση στον γάμο» της με τον Μάτσα, ζητώντας έμφαση στο συμφέρον των δύο παιδιών τους  .

• Αιτία φαίνεται να ήταν η ύπαρξη τρίτου προσώπου, σύμφωνα με ρεπορτάζ που αναφέρουν ότι η σχέση του συνθέτη με τη γραμματέα του (περίπου 25 ετών) αποτέλεσε την «πέτρα του σκανδάλου»  .

Δικαστική αντιδικία και προσωρινές αποφάσεις

• Η κ. Κεφαλογιάννη κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα ζητώντας αποκλειστική επιμέλεια των δίδυμων παιδιών και την άμεση αποχώρηση του Μάτσα από το κοινο κοινό τους σπίτι  .

• Το δικαστήριο εξέδωσε προσωρινή διαταγή με τα ακόλουθα:

  • Η χρήση του σπιτιού στο Νέο Ψυχικό δόθηκε στην Όλγα Κεφαλογιάννη, ενώ ο Μάτσας πρέπει να αποχωρήσει εντός τριών ημερών  .

  • Η προσωρινή επιμέλεια των παιδιών ανατέθηκε στη μητέρα, με τον πατέρα να διατηρεί δικαίωμα επικοινωνίας τρεις φορές την εβδομάδα και δύο Σαββατοκύριακα κάθε μήνα. Η συνεπιμέλεια ως προς τις αποφάσεις ανατροφής θα ασκείται από κοινού  .

• Τα ασφαλιστικά μέτρα έχουν οριστεί να εκδικαστούν οριστικά τον Φεβρουάριο του 2025.

Οι δηλώσεις της Όλγας Κεφαλογιάννη

• Τον Ιανουάριο 2025, στο πλαίσιο των εξελίξεων του διαζυγίου, δήλωσε: «Τα παιδιά μου είναι μικρά τώρα, αλλά έχω στο νου μου ότι θα δουν στο μέλλον τι έχω κάνει. Προσπάθησα να μην γίνει θέμα δημόσιου θορύβου, όμως η άλλη πλευρά το αξιοποίησε»  

• Αργότερα, σε συνέντευξή της τον Δεκέμβριο του 2024, επισήμανε: «Δεν έχω την πολυτέλεια να χάσω τον έλεγχο ούτε στιγμή… Ό,τι νιώθω περνάει απευθείας στα παιδιά, άρα πρέπει να είμαι καλά για να εισπράττουν από μένα την ασφάλεια που έχουν ανάγκη» 

Ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι, που το άκουγα μικρή από τις κασέτες του μπαμπά μου, ήταν η «Συννεφούλα».

από την Ναυσικά Διαμαντοπούλου – infowoman.gr

Από την ηλικία ακόμη που δεν καταλάβαινα και πολλά, μου ηχούσαν τόσο γλυκά οι λέξεις «αχ, καρδούλα μου», «που μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλα μου», «σαν συννεφά – συννεφάκι» και πάει λέγοντας. Ίσως στο παιδικό μου μυαλό να φάνταζε και ως παιδικό τραγούδι.

Δείτε το βίντεο:

Μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα, ότι μιλά για μία κοπέλα προφανώς. Αργότερα, ο ίδιος ο Διονύσης Σαββόπουλος έλυσε το μυστήριο. Υπήρξε μία «Συννεφούλα». Διηγούμενος την ιστορία του τραγουδιού, ο «Νιόνιος» είχε αποκαλύψει την έμπνευσή του για αυτό το τραγούδι, κάνοντας μια βόλτα στο παρελθόν του, όταν ήταν έφηβος.

Τότε, μια ταινία του Τρυφώ στην οποία έπαιζε ένα βαλς, αλλά και «μια τσαπερδόνα που τον ταλαιπωρούσε εκείνη την περίοδο», υπήρξαν η αφορμή για να σκαρφιστεί για πρώτη φορά τα στιχάκια της «Συννεφούλας».

«Κράτησα την ιδέα, και αργότερα έβαλα άλλη μουσική πιο ταιριαστή σε αυτούς τους ευτυχο-δυστυχισμένους στίχους και έγινε το εξής τραγουδάκι», είπε πριν αρχίσει να παίζει την αγαπημένη «Συννεφούλα», είχε αναφέρει ο κ.Σαββόπουλος σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο  Mega, το 2020.

Για το κομμάτι είχε μιλήσει και στο Oneman και στον Κώστα Μανιάτη.

«Σ’ αυτήν την ταινία το “Il Corsaro Nero” μου’ χουν κατακλέψει τη μουσική απ’ τη “Συννεφούλα”. Και στους τίτλους και γενικά. Το είπα στη δισκογραφική μου εταιρεία, το είπα και στην ΑΕΠΙ, δεν κάνανε τίποτα. Κι όχι μόνο αυτό. Μετά βγήκαν και διάφοροι έξυπνοι και γράφανε ότι εγώ έχω κλέψει τη μουσική αυτή από το “Il Corsaro Nero”. Δηλαδή, εμ κλεμμένος, εμ και δαρμένος», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.

Η ταινία προβλήθηκε στη χώρα μας, με τον τίτλο «Ο Μαύρος Κουρσάρος» στην Α’ προβολή. Στη συνέχεια, επαναπροβλήθηκε με δύο διαφορετικούς τίτλους.«Δυο Τρελοί Τρελοί Κουρσάροι» και «Κατ’ Εντολήν του Βασιλέως»…

Τη μουσική της ταινίας, υπογράφει ο Gino Peguri.

Ακούστε την ιταλική εκδοχή:

Ποια ήταν η τσαπερδόνα που τον ενέπνευσε

Τον Δεκέμβριο του 2023, ο συγγραφέας Θωμάς Κοροβίνης «πρόδωσε» ποια ήταν η «Συννεφούλα» του Διονύση Σαββόπουλου. Ανακοινώνοντας τον θάνατο της συγγραφέα, Μαριάννας Δήτσα, αποκάλυψε την αλήθεια του πράγματος.

Σε ανάρτησή του είχε αναφέρει:

«Μας αποχαιρέτησε σήμερα το πρωί η εκλεκτή φίλη Μαριάννα Δήτσα, η Μιμίκα μας, η “Συννεφούλα” των εποχών που γεννούσαν τολμηρούς ποιητές, η Θεσσαλονικιά αρχόντισσα που άναβε φωτιές στο διάβα της, πανεπιστημιακός, νεοελληνίστρια, σύντροφος για χρόνια του κορυφαίου διανοούμενου της Αριστεράς Άγγελου Ελεφάντη, ιδρυτή και διευθυντή του εμβληματικού περιοδικού κοινωνικοπολιτικού στοχασμού της μεταπολίτευσης “ο πολίτης”, γενναία γυναίκα, μποέμισσα κι αριστοκράτισσα φίνα. Αντίο, καλή μου φίλη!

Ένα ποτήρι ακόμη ξέχειλο θα στήνω στα γλέντια μου, Μαριάννα μου, για να σε θυμάμαι, στα τσιμπούσια μας και στα μεγαλεία σου, τον καιρό της εκθαμβωτικής σου γοητείας, όταν, φοιτητής σε πρωτογνώρισα!»