Ο γνωστός δημοσιογράφος έκανε “επίθεση” στον Influencer και του απάντησε σχετικά με τις αντιδράσεις του για την κριτική που δέχεται τις τελευταίες ημέρες
Σάλος προκλήθηκε τις τελευταίες ημέρες στα social media με αφορμή την καταγγελία της 24χρονης Γεωργίας πως έπεσε θύμα βιασμού ξημερώματα της Πρωτοχρονιάς σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης.
Ο Αλέξανδρος Κοψιάλης δέχτηκε πολλά σχόλια για τη στάση του στην υπόθεση και τη φιλία του με ένα άτομο το όνομα του οποίου ενεπλάκη στην υπόθεση, χωρίς όμως να έχει κάποια σχέση.
Ο γνωστός influencer βρέθηκε στο στόχαστρο χρηστών του Twitter εξαιτίας αναρτήσεων που είχε κάνει στο παρελθόν και κυρίως εξαιτίας κάποιων likes σε σχόλια κατά του ακτιβιστή Ηλία Γκιώνη.
Σε συνέχεια αυτών κατέβηκε από το προφίλ του ο διαγωνισμός από τα αδέλφια Αντετοκούνμπο με δώρο ένα σπίτι αξίας άνω των 100.000 ευρώ.
Μετά από τα παραπάνω δεν ήταν λίγοι αυτοί που έκαναν unfollow τον Αλέξανδρο Κοψιάλη. Ο ίδιος μέσω συνεχόμενων αναρτήσεων τις τελευταίες ημέρες… στόχευσε εναντίον όσων βρέθηκαν εναντίον του, όμως ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος με ένα μόνο post του έδωσε την καλύτερη απάντηση!
Συγκεκριμένα, ο γνωστός δημοσιογράφος ανέβασε ένα μικρό βίντεο 20 δευτερολέπτων και σχολίασε Influencer από τα Lidl.
Την υπογραφή του στον νόμο που προβλέπει ως και ισόβια κάθειρξη στους παιδόφιλους, υπέγραψε ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν.
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν υπέγραψε νόμο που προβλέπει έως και ισόβια κάθειρξη σε καθ’ έξιν παιδόφιλους, οι οποίοι έχουν καταδικαστεί στο παρελθόν για βίαιες πράξεις κατά ανηλίκων, όπως και για όσους άσκησαν πρώτη φορά βία εις βάρος δύο ή περισσότερων παιδιών, μεταδίδει το ρωσικό πρακτορείο ΤΑΣΣ.
Ο νέος ρωσικός νόμος δημοσιεύτηκε στην επίσημη δικτυακή πύλη νομικών πληροφοριών της χώρας και, όπως προβλέπει η ρωσική νομοθεσία, θα τεθεί σε ισχύ εντός δεκαημέρου από τη δημοσίευσή του.
Μέχρι και σήμερα ισόβια κάθειρξη μπορούσε να επιβληθεί μόνο για βιασμό ατόμων κάτω των 14 ετών από παιδόφιλους, που είχαν προηγουμένως καταδικαστεί για παρόμοια εγκλήματα, όμως ο νέος νόμος διευρύνει τα ηλικιακά όρια και θεσπίζει τη μέγιστη ποινή της ισόβιας κάθειρξης για κάθε παιδεραστή, που επαναλαμβάνει σεξουαλικού χαρακτήρα επίθεση εναντίον οποιουδήποτε ανηλίκου, ακόμη και άνω των 14 ετών.
Η ίδια αυστηρότερη ποινή της ισόβιας κάθειρξης θα προβλέπεται και για όσους δεν είχαν προηγουμένως κατηγορηθεί για βιασμό, αλλά κακοποίησαν σεξουαλικά δύο ή περισσότερους ανηλίκους, είτε εάν «το συγκεκριμένο έγκλημα συνδέεται με τη διάπραξη άλλου ειδεχθούς ή ιδιαιτέρως ειδεχθούς εγκλήματος».
Ο νέος αυστηρότερος νόμος εισήχθη προς ψήφιση στην Κρατική Δούμα (κάτω Βουλή) τον Σεπτέμβριο του 2021 και εγκρίθηκε σε πρώτη ανάγνωση στα τέλη Δεκεμβρίου, ενώ οι όποιες επιφυλάξεις υποχώρησαν και η υιοθέτησή του επιταχύνθηκε έπειτα από την απαγωγή και δολοφονία στις αρχές Ιανουαρίου μιας πεντάχρονης στην Κοστρομά, ιστορική πόλη στον Βόλγα, 330 χλμ. βορειοανατολικά της Μόσχας.
Θρήνος επικρατεί τις τελευταίες ώρες με την είδηση πως πέθανε ο ηθοποιός Πάνος Νάτσης που αγαπήθηκε πολύ από το ρόλο του στη σειρά, Γυναίκα χωρίς όνομα. Σύμφωνα με τα όσα κυκλοφορούν έχασε τη ζωή του σε ηλικία 31 ετών μετά από τροχαίο τα ξημερώματα του Σαββάτου 29/1.
Να σημειωθεί πως πρωταγωνιστούσε στη θεατρική παράσταση “Όποιος θέλει να χωρίσει… να σηκώσει το χέρι του” στο Θέατρο Ήβη, ενώ θα πρωταγωνιστούσε και στην κωμική σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη, “Σέρρες”. Η τελευταία του τηλεοπτική συμμετοχή ήταν στη σειρά “Γυναίκα χωρίς όνομα”.
«Συγκλονισμένοι και άφωνοι έχουμε μείνει όλοι από τον τραγικό θάνατο σε τροχαίο του νεαρού ηθοποιού Πάνου Νάτση, του πρωταγωνιστή του Γιώργου Καπουτζίδη στην νέα σειρά ΣΕΡΡΕΣ… και στο θέατρο ΗΒΗ… Αδύνατον ΝΑ δεχτούμε αυτό το τραγικό νέο… Πόσο γλυκό παιδί, πόσο ωραία δουλέψαμε …Δεν μπορώ να σε αποχαιρετήσω Πάνο μου» έγραψε ο Σπύρος Μπιμπίλας στο facebook.
Ποιος ήταν ο Πάνος Νάτσης
Ο ηθοποιός γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1991 στην Αθήνα και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης το 2012. Είχε συμμετάσχει στις θεατρικές παραστάσεις «Καλώς ήρθατε ντετέκτιβ Πουαρό» (2013-2014), «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια» (2015-2016), «Ο ήχος του όπλου» (2016-2017) και σε πολλές ακόμη. Για τρίτη χρονιά πρωταγωνιστούσε στην θεατρική παράσταση του Γιώργου Καπουτζίδη.
Στην τηλεόραση συμμετείχε στην κωμική σειρά του Alpha, «Αστέρας Ραχούλας» (2016-1017), ενώ είχε πρωταγωνιστήσει επίσης στην καθημερινή σειρά του ANT1, «Γυναίκα χωρίς όνομα» (2018). Αυτή τη σεζόν θα πρωταγωνιστούσε στη νέα κωμική σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη, «Σέρρες».
Όσον αφορά τον κινηματογράφο, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην ταινία μικρού μήκους «Mary Wants a Purple Dress» (2015), ενώ το 2016 ακολούθησε η ταινία «3000». Το 2017 συμμετείχε στο δράμα «Role Play: The Movie».
Εθελόντρια από την Ομάδα της All For Blue organization τραγουδάει στη φάλαινα “Σωτήρης” – Αφέθηκε ελεύθερη και εθεάθη στη Σαλαμίνα – Ελπίδες ότι θα κρατηθεί στη ζωή
Συγκίνηση προκαλεί έν συγκλονιστικό βίντεο από την παραλία ΕΔΕΜ του Παλαιού Φαλήρου, όπου εντοπίστηκε τραυματισμένη και διασώθηκε η φάλαινα του είδους “Ζιφιό”.
Στο βίντεο ακούγεται και φαίνεται η εθελόντρια Τάνια Δράκου να τραγουδάει στον νεαρό “Σωτήρη”, όπως ονομάστηκε η φάλαινα, που δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή. Το βίντεο αναρτήθηκε από την επίσης εθελόντρια Κατερίνα Τοπούζογλου από την Ομάδα της All For Blue organization στο facebook.
Δείτε το βίντεο:
“Τάνια, θες να κάνεις κάτι να περάσει το ζώο τις ώρες αυτές όσο πιο ευχάριστα γίνεται;” Και η Τάνια έτσι απλά άρχισε να του τραγουδάει…”, έφραψε στην ανάρτηση.
Μία πρωτοφανής καταγγελία κάνουν οι εμποροϋπάλληλοι της Αθήνας. Με μία ανάρτηση – ντοκουμέντο, το ΣΕΑ αναφέρει πως η γνωστή αλυσίδα προχώρησε σε περικοπή του μισθού για τις ημέρες του χιονιά.
«Τα “Zara” των δισ. κερδών ανακοίνωσαν ότι κόβουν από τους εργαζόμενους των 500 ευρώ το μεροκάματο της Δευτέρας 24 Γενάρη σε όσους έφυγαν νωρίτερα από τη δουλειά για να φτάσουν σπίτι τους ή δεν πήγαν λόγω του χιονιά», αναφέρει o Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας (ΣΕΑ) στο Τwitter του Συλλόγου.
«Μην τολμήσετε!», σημειώνει, τονίζοντας ότι ο Σύλλογος προχωρά σε παρεμβάσεις το Σάββατο στις 11.30 π.μ. στο Σύνταγμα.
Τα #ZARA των δις κερδών ανακοίνωσαν ότι κόβουν από τους εργαζόμενους των 500€ το μεροκάματο της Δευτέρας σε όσους έφυγαν νωρίτερα από τη δουλειά για να φτάσουν σπίτι τους ή δεν πήγαν λόγω του #χιονια
Μην τολμήσετε!
Σε παρεμβάσεις προχωράει ο Σύλλογος, Σάββατο 11:30 στο Σύνταγμα pic.twitter.com/vFlM86JdJd
Ακούγεται απίστευτο αλλά είναι αλήθεια, περαστικοί από το κέντρο της Αθήνας δεν μπορούν να βρουν την Ελλάδα στον χάρτη. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από το βίντεο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες.
Πιο συγκεκριμένα ο Youtuber «Vibrator» κατέβηκε στο Μοναστηράκι με ένα μικρόφωνο και αφίσα με τον παγκόσμιο χάρτη… Ξεκίνησε να πλησιάζει περαστικούς και τους ζητούσε να του δείξουν πού στον χάρτη είναι η Ελλάδα.
Ωστόσο, όπως μπορείτε να δείτε, αρκετοί δεν τα κατάφεραν, παρά την βοήθεια που είχαν να βρουν που είναι η χώρα μας.
Οι άνθρωποι που κάνουν το παν για να διασώσουν το θηλαστικό, του έδωσαν το συμβολικό όνομα «Σωτήρης»
Στην Σαλαμίνα εθεάθη σήμερα η νεαρή φάλαινα που ξεβράστηκε χθες το πρωί στα ρηχά της παραλίας του Αλίμου, όπως έκανε γνωστό στον ΣΚΑΪ 100,3 η Ευγενία Σκούτζου κτηνίατρος και μέλος του ερευνητικού κέντρου διάσωσης και περίθαλψης κητωδών «Αρίων».
Πρόσθεσε, ότι η φάλαινα δεν φαίνεται τόσο ταλαιπωρημένη και αφυδατωμένη όσο χθες, δείχνει καλύτερα, δεν κάνει κυκλικές κινήσεις και υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να επιβιώσει.
Τόνισε, πάντως, ότι η φάλαινα έχει βγει προς τα έξω και έχουν κινητοποιηθεί εθελοντές, ομάδες διάσωσης και το Λιμενικό και παρακολουθούν τις κινήσεις της..
Φαίνεται πως ο «Σωτήρης», άρχισε να ανταποκρίνεται στη θεραπεία και έτσι αποφασίστηκε να γίνει προσπάθεια να οδηγηθεί σε βαθύτερη περιοχή από την ομάδα Διάσωσης του ΑΡΙΩΝ και τους δύτες καθώς έπλεε κανονικά.
Το θηλαστικό απομακρύνθηκε από την παραλία του ΕΔΕΜ ωστόσο ο ΑΡΙΩΝ επισημαίνει ότι θα βρίσκεται σε επιφυλακή τις επόμενες 48 ώρες. Ακόμα απευθύνει έκκληση αν εντοπιστεί ξανά σε άλλη περιοχή σε αβαθή να ειδοποιηθεί το πλησιέστερο λιμεναρχείο και ο ARION.ogr
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι είναι ένας από τους πιο διάσημους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Τα αριστουργηματικά έργα του ερευνούν ερωτήματα γύρω από την ζωή και τον θάνατο.
Διαλέξαμε 23 από τα αποφθέγματα του
1. Πρέπει να αγαπάς την ζωή περισσότερο από το ίδιο το νόημα της ζωής.
2. Ένα καινούργιο βήμα, μια καινούργια λέξη είναι ότι οι άνθρωποι φοβούνται.
3. Υπάρχουν όρια στο μυαλό του κάθε ενός, που πέρα από αυτά είναι επικίνδυνο να περάσεις. Μόλις περάσεις την γραμμή, είναι αδύνατο να γυρίσεις πίσω.
4. Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην ευτυχία αλλά στην προσπάθεια για αυτήν.
5. ‘Όταν σταματάς να διαβάζεις βιβλία, παύεις να σκέφτεσαι.
6. Η ευτυχία δεν βρίσκεται στο να περιορισμό αλλά στον έλεγχο το εαυτού σου.
7. Η ευτυχία δεν αποκτάται με τα εύκολα πλούτη αλλά όταν μοχθήσεις για να τα αποκτήσεις.
8. Σε μια καρδιά που αγαπά πραγματικά ή η ζήλια θα σκοτώσει την αγάπη ή η αγάπη θα σκοτώσει την ζήλια.
9. Δεν χρειάζεται πολύ για να καταστρέψεις έναν άνθρωπο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον πείσεις ότι η δουλειά που κάνει στερείται εντελώς και αναμφισβήτητα κάθε χρησιμότητα και νόημα.
10. Η σιωπή είναι πάντα όμορφη και το σιωπηλό πρόσωπο είναι πάντα όμορφο από αυτό που μιλάει.
11. ‘Ένα πρόσωπο μπορεί να είναι σοφό αλλά για να ενεργήσει σοφά, μόνο η εξυπνάδα δεν φτάνει.
12. Δεν θα φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου αν σταματάς και ρίχνεις πέτρες σε κάθε σκυλί που γαβγίζει.boat-sun
13. Θέλω να μιλήσω για όλα με ένα τουλάχιστον πρόσωπο όπως μιλάω για τα πράγματα με τον εαυτό μου.
14. Είναι απίστευτο τι μπορεί να κάνει μια αχτίδα του ήλιου στην ψυχή σου.
15. Κανείς πρέπει να μιλά ανοιχτά με τους άλλους ώστε να αποκαλύπτει τις σκέψεις του μέσα από το πρόσωπό του, που δείχνει την ανησυχία που κρύβει η καρδιά του.
Μια λέξη που λέγεται με πειθώ, με απόλυτη ειλικρίνεια και χωρίς κανένα δισταγμό, ενώ κοιτάς τον άλλον μέσα στα μάτια σημαίνει πολλά περισσότερα από ότι πολλές σελίδες από ένα βιβλίο.
16. Κανείς αισθάνεται να πνίγεται χωρίς ένα σκοπό στην ζωή.
17. Η ψυχή γιατρεύεται όταν είσαι κοντά σε παιδιά.
18. Ακόμη και με τα χέρια δεμένα μπορεί κανείς να κάνει το καλό, αν το θέλει.
19. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.
20. Οι άνθρωποι μερικές φορές μιλάνε για θηριώδη κακία αλλά αυτό είναι μεγάλη αδικία για τα θηρία. Ένα θηρίο δεν μπορεί ποτέ να είναι τόσο κακό όσο ο άνθρωπος, τόσο επιδέξια κακό.
21. Οι μεγάλοι δεν ξέρουν ότι ένα παιδί μπορεί να δώσει μια πολύ καλή συμβουλή ακόμη και για την πιο σοβαρή περίπτωση.
22. Μην γεμίζεις την μνήμη σου με όλες εκείνες τις φορές που αισθάνθηκες να σε προσβάλλουν. Ίσως καταλήξεις να μην έχεις χώρο για τις υπέροχες στιγμές που πέρασες.
23. ‘Ένας άνθρωπος που ξέρει πως να αγκαλιάσει έναν άλλον, είναι καλός άνθρωπος.
Την ώρα που το φέρετρο έβγαινε από τον ιερό ναό στο κοιμητήριο Παιανίας, ο κόσμος άρχισε να χειροκροτεί
Ο τελευταίος λαϊκός ήρωας, ο συνεχιστής των λαϊκών ηρώων Κουταλιανού και Σαμψών, Γιώργος Τρομάρας, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 75 ετών το πρωί της Δευτέρας στο Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα, όπου νοσηλευόταν μετά από εγκεφαλικό που είχε υποστεί.
Σήμερα το πρωί συγγενείς και φίλοι τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία τον Γιώργο Τρομάρα, από την Αγία Σοφία Θέρμου. Την ώρα που το φέρετρο έβγαινε από τον ιερό ναό στο κοιμητήριο Παιανίας, ο κόσμος άρχισε να χειροκροτεί.
Πάνω από το μνήμα του φίλοι του έπαιξαν ένα ρεμπέτικο αφιερωμένο στον Γιώργο Τρομάρα, αποχαιρετώντας τον με τον δικό τους τρόπο, ενώ στεφάνι έστειλε και ο τραγουδιστής Γιώργος Μαργαρίτης.
Πριν από μερικές ημέρες ο «Άγιος Βασίλης» έφερε στην κόρη μου ένα τάμπλετ. Πάνω στην κουβέντα, λοιπόν, η ερώτηση από μεριά της ήρθε σχεδόν φυσιολογικά. «Εσύ μπαμπά όταν ήσουν παιδάκι πότε πήρες πρώτη φορά τάμπλετ»; Η απάντηση από την πλευρά μου εξίσου φυσιολογική. «Δεν είχαμε, μωρό μου, τότε εμείς τάμπλετ».
Με κοίταξε γεμάτη απορία και με ξαναρώτησε: «τι εννοείς δεν είχατε τάμπλετ». Κατάλαβα πως η κουβέντα θα ξεφύγει. «Ε, δεν είχαμε. Ήταν άλλες εποχές τότε». Τα μάτια της άρχισαν να γεμίζουν ερωτηματικά. Το έβλεπα να έρχεται. «Και πώς παίζατε παιχνίδια»; Η επόμενη απάντηση ήταν απλή: «Στο δρόμο παίζαμε». Και τότε ήρθε η χαριστική βολή. «Και καλά, μουσική πώς ακούγατε»; Παίρνω το σοβαρό μου ύφος και της απαντώ σαν επιστήμονας που απαντά ερώτηση για την κβαντική μηχανική: «Από κασέτες παιδί μου»!
Το σοκ στα μάτια της με έκανε να αναθεωρήσω τη χρησιμότητα της κουβέντας και να κάνω ένα βήμα πίσω: «τι κάνεις ρε στο παιδάκι; Σταμάτα να το σοκάρεις»! Γιατί ναι, μπορεί να μας χωρίζουν κοντά στα 30 χρόνια άλλα μέσα σε αυτές τις τρεις δεκαετίες τίποτα δεν παρέμεινε ίδιο. Η τεχνολογία προόδευσε με αδιανόητους ρυθμούς, οι καθημερινές συνήθειες άλλαξαν δραματικά, οι άνθρωποι έγιναν πιο… «κουμπωμένοι».
Και άντε τώρα να εξηγήσεις σε ένα παιδάκι που σήμερα είναι γύρω στα 10 και έχει να επιλέξει ανάμεσα σε ένα από τα έξι παιδικά κανάλια που του παρέχει η συνδρομητική τηλεόραση, πως στην δική μας εποχή, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο μικρότερος ήταν αυτός που σηκωνόταν (και πάντα με φασαρία) για να αλλάξει χειροκίνητα το κανάλι (ένα από τα 3-4 που υπήρχαν τότε) στην ασπρόμαυρη τηλεόραση!
Το παιχνίδι στο δρόμο
Σε αυτό το κείμενο υπάρχει ένας μεγάλος κίνδυνος. Να πέσουμε στην παγίδα του «χάσματος των γενεών». Να κάνουμε, δηλαδή, το ίδιο λάθος που έκαναν οι γονείς μας. Αυτό το «αχ, στη δική μας εποχή τα πράγματα ήταν καλύτερα». Άλλα όχι. Στη δική μας εποχή τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Ήταν πιο αγνά, ίσως. Και με μεγαλύτερη δόση «άγνοιας κινδύνου», σίγουρα.
Εμείς δεν είχαμε παιδότοπους γεμάτους αφρολέξ και προστατευτικά στις γωνιές. Παίζαμε στην παιδική χαρά με τις σκουριασμένες κούνιες και τις αιχμηρές γωνιές. Όταν ιδρώναμε δεν αλλάζαμε μπλούζα. Τη βγάζαμε, την αφήναμε στο χώμα και την ξαναβάζαμε μετά αδιαφορώντας για τα μικρόβια που έστηναν πάρτι πάνω της. Όταν διψούσαμε δεν είχαμε το ειδικά σχεδιασμένο παγουράκι. Από την βρύση στην άκρη της πλατείας πίναμε. Που ήταν εντελώς εκτεθειμένη και από εκεί ξεδιψούσαν και τα αδέσποτα σκυλάκια.
Όταν χτυπούσαμε δεν σήμαινε γενικός συναγερμός. Αν δεν χρειαζόσουν ράμματα, τότε γινόσουν καλά με λίγο ιώδιο που γιάτρευε τα πάντα και την άλλη ημέρα έδειχνες με καμάρι το κόκκινο χρώμα πάνω στο σώμα σου. Η μάνα μας το πιθανότερο είναι να φώναζε για το σκισμένο παντελόνι και την επόμενη να πήγαινε να έβαζε εκείνο το θρυλικό (συνήθως καφέ ή μαύρο) οβάλ δερμάτινο μπάλωμα.
Και αν θέλαμε να παίξουμε κάτι πιο ήρεμο μαζεύαμε χαρτάκια για να τα κολλάμε στα άλμπουμ. Χαμός για να αγοράσουμε ένα φακελάκι. Κλάμα αν τα είχαμε «διπλά». Περηφάνια αν πετυχαίναμε κάποιο «υπερσπάνιο». Τα περισσότερα άλμπουμ ήταν για το ποδόσφαιρο. Αλλά υπήρχαν και τα κοριτσίστικά. Μέχρι και για την «Τόλμη και Γοητεία» με τον Ριτζ και την Καρολάιν που τότε ήταν στα ντουζένια τους, είχαν βγάλει, οι αθεόφοβοι.
Και για να γυρίσουμε στα του τάμπλετ. Ποιο τάμπλετ; Στην καλύτερη και για τους μεγαλύτερους υπήρχαν τα «ουφάδικα» που… έλιωνες στο πακ-μαν ή προς το τέλος της δεκαετίας να μας αγόραζαν οι δικοί μας το «ατάρι».
Εμείς, θα παίζαμε με τις ώρες μπάλα και δεν θα γυρίζαμε σπίτι αν δεν φώναζε η μάνα από το παράθυρο. Θα παίζαμε πετροπόλεμο ή μάχη με τα νεράτζια μέχρι να την πληρώσει το παράθυρο του γείτονα. Θα πηγαίναμε να εξερευνήσουμε τον μικρό λόφο που τότε έμοιαζε θεόρατο βουνό. Θα καθόμασταν με τις ώρες να χαζεύουμε τα μεγαλύτερα παιδιά που αγόραζαν το πρώτο τους «παπί», τρύπαγαν την εξάτμιση και έκαναν περατζάδες από την πλατεία, σπάζοντας τα νεύρα των γιαγιάδων που μαζευόντουσαν για να πλέξουν (και να κουτσομπολεύσουν).
Θα ακούγαμε μουσική από τις κασέτες που είχαμε στοιβαγμένες τη μια πάνω στην άλλη και στην καλύτερη δίσκους στο πικάπ αλλά με προσοχή για να μη σπάσουμε τη βελόνα.
Και αν είχε καύσωνα, το παιχνίδι δεν σταματούσε. Απλά στην «εξίσωση» έμπαινε το λάστιχο της αυλής. Για κλιματιστικά ούτε λόγος. Όχι ένα σε κάθε δωμάτιο, όπως τώρα. Πουθενά. Οι σπουδαίες αυτές εφευρέσεις μπήκαν στη ζωή μας μετά τον μεγάλο καύσωνα του 1987.
Τα φαγητά, οι λιχουδιές και τα αναψυκτικά
Και επειδή νηστικό αρκούδι δεν χορεύει, τρώγαμε τα πάντα. Όταν λέμε τα πάντα, εννοούμε τα πάντα. Χωρίς περιορισμούς, χωρίς καταλόγους ανθυγιεινών. Σοκολάτες, γαριδάκια, δρακουλίνια, φοφίκο. Τα πάντα όλα. Και αναψυκτικά. Οι φυσικοί χυμοί ήταν για όταν ήμασταν άρρωστοι, προκειμένου να παίρνουμε βιταμίνες αλλά μέχρι εκεί.
Η μάνα μαγείρευε υγιεινά φαγητά (για λίγο καιρό μόνο έκοψε τα πολλά πράσινα εξαιτίας του Τσέρνομπιλ) για να πάρουμε δυνάμεις αλλά, όπως γυρνούσαμε από το φροντιστήριο αγγλικών κάναμε μια στάση στο σουβλατζίδικο του κυρ Ηλία για να πάρουμε ένα πιτόγυρο που το έφτιαχνε με τα χεράκια του.
Για όσους δεν διάβασαν καλά την προηγούμενη παράγραφο, ας μου επιτραπούν δυο επισημάνσεις.
Γυρνάγαμε μόνοι μας στο σπίτι. Το φαντάζεστε; Διανύαμε δυο στενά απόσταση χωρίς να πρέπει να έχει ξεσηκωθεί το μισό σόι για το «ποιος θα πάρει το παιδί»! Τα περί εγκληματικότητας, είναι υπερβολές. Και τότε υπήρχε. Δεν δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια. Ούτε τα νούμερα έχουν τεράστιες διαφορές. Αυτά τα «κοιμόμασταν με τις πόρτες ξεκλείδωτες και τα παράθυρα ανοιχτά» τα έλεγαν οι γονείς μας.
Η δεύτερη επισήμανση έχει να κάνει με τον κυρ Ηλία. Ούτε γαντάκια, ούτε σκουφάκια, ούτε ειδικές κουτάλες για να βάλει τα υλικά μέσα στην πίτα. Όλα με τα χέρια. Μέσα στα λάδια. Τα οποία σκούπιζε πάνω στην (και καλά) άσπρη ποδιά και σου έλεγε «κόλλα πέντε» αν την προηγούμενη ημέρα είχε κερδίσει ο Ολυμπιακός!
Και όταν πηγαίναμε οικογενειακώς στις ταβέρνες τρώγαμε ότι έτρωγαν οι μεγάλοι. Δεν υπήρχαν ειδικές παραγγελίες με καλοψημένα φιλετάκια. Γαρδούμπες; Γαρδούμπες. Κοκορέτσι; Κοκορέτσι. Και όταν νύσταζες αποκαμωμένος από το παιχνίδι ανάμεσα στα τραπέζια, δεν σηκωνόντουσαν όλοι να φύγουν «επειδή το παιδί κουράστηκε». Ενώνανε δυο καρέκλες και σε έβαζαν να κοιμηθείς εκεί. Και εσύ κοιμόσουν.
Οι επικοινωνίες και οι μετακινήσεις λίγο μετά την… εποχή των σπηλαίων
Όταν έβγαινες για να παίξεις, έβγαινες για να παίξεις. Έλεγες τι ώρα θα γυρνούσες (συνήθως δεν ήταν ώρα αλλά το κλασικό «μόλις νυχτώσει, ντε») και τέλος. Οι γονείς μας είχαν μόνο μια αμυδρή εικόνα του που μπορεί να είμασταν. Στην πάνω πλατεία; Στην παιδική; Στο σχολείο; Ε, κάπου εκεί, τέλος πάντων. Ούτε τηλέφωνα, ούτε μηνύματα, ούτε τίποτα. Για την ακρίβεια, στα πρώτα χρόνια εκείνης της δεκαετίας, δεν υπήρχε καν σταθερό στο σπίτι. Οι ανάγκες συνήθως εξυπηρετούνταν από το ζαχαροπλαστείο απέναντι.
«Νίκο, τράβα φώναξε τον πατέρα σου. Τον ζητάνε στο τηλέφωνο», έλεγε ο κυρ Θύμιος που πέρα από ζαχαροπλάστης ήταν και ο… ΟΤΕ της εποχής με εκείνη την κλασική κι αγαπημένη συσκευή με το κυκλικό καντράν που όλοι πίστευαν πως αν έπαιρναν το «μηδέν» θα ακουγόταν καλύτερα! Ο κυρ Θυμιος ήταν που μας ένωνε όλους. Και για τα γλυκά και για την επικοινωνία. Δυο σε ένα. Πήγαινες να μιλήσεις στο τηλέφωνο, αγόραζες και μια πάστα.
Εκείνες οι εποχές που δεν είχαμε ούτε messenger, ούτε viber και, όπως πρόσφατα μου θύμισε η Μυρτώ από το διπλανό γραφείο, αν ήσουν και λίγο καψουράκος, έπρεπε να περιμένεις μέχρι τελευταία στιγμή στο σπίτι, μπας και χτυπήσει το τηλέφωνο και ήταν το… πρόσωπο. Τότε μας ενδιέφεραν οι μεγαλύτερες κοπέλες. Που φορούσαν αυτά τα θρυλικά πουκάμισα με τις βάτες και έκαναν τα μαλλιά τους περμανάντ.
Και αν ήθελες να βρεθείς με κάποιον χωρίς να έχετε συνεννοηθεί από πριν, πήγαινες κάτω από το παράθυρο του και φώναζες. «Μητσοοοοο»! Έβγαινε ο Μήτσος κι αν είχε προλάβει να τελειώσει τα διαβάσματα ερχόταν μαζί στο παιχνίδι. Αν δεν τα είχε τελειώσει, έριχνε έναν τσακωμό, το έσκαγε και ερχόταν. Δεν έπρεπε πρώτα να μιλήσει η μαμά του, με τη μαμά σου να το σκεφτούν, να το εξετάσουν ενδελεχώς και στη συνέχεια να απαντήσουν αρμοδίως. Τα απογεύματα ήταν κλεισμένα για παιχνίδι. Εκτός κι αν ήσουν «απογευματινός» στο σχολείο. Γιατί τότε πολλά σχολεία είχαν και απογευματινή βάρδια. Μία εβδομάδα πρωί. Μια εβδομάδα απόγευμα.
Και όταν μπαίναμε στο αυτοκίνητο για να πάμε κάπου οικογενειακά, καθόμασταν στα πίσω καθίσματα και στην καλύτερη να βάζαμε ζώνες. Τα παιδικά καθισματάκια ήταν προϊόν… επιστημονικής φαντασίας. Και ο πατέρας κάπνιζε. Θα μου πει κάποιος και ήταν καλά όλα αυτά, δηλαδή; Σίγουρα όχι. Ναι, τα 80s είναι σαφώς μια εποχή που δεν κυριαρχούσε η λογική. Αλλά αφενός επιβιώσαμε και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και αφετέρου η υπερβολική προστατευτικότητα, στα όρια της υστερίας -χωρίς να βγάζω απ’ έξω τον εαυτό μου, ως μπαμπά, πλέον- ποτέ δεν είχε καλά αποτελέσματα. Οι γυάλες, άλλωστε, είναι για τα χρυσόψαρα.
