Ζωή για δεύτερη φορά στο παιδί της που πάσχει από νεφρική ανεπάρκεια και έκανε αιμοκάθαρση έδωσε μια μητέρα

Δεν μπορεί να κρύψει τη συγκίνησή της η Μαρία Χούγια, μητέρα ενός 27χρονου ασθενή με νεφρική ανεπάρκεια σε τελικό στάδιο. Την ημέρα των γενεθλίων του γιου της, Κωνσταντίνου, στις 31 Ιανουαρίου του έκανε δώρο το ένα της νεφρό.

Λίγες ώρες πριν πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο, μίλησε αποκλειστικά στο Live News για το δώρο ζωής που έκανες στο γιο της.

Εδώ και 10 χρόνια, ο Κωνσταντίνος έκανε αιμοκάθαρση μέχρι που η κατάσταση της υγείας του χειροτέρεψε και κρίθηκε αναγκαία η μεταμόσχευση.

Η μεταμόσχευση νεφρού από ζώντα δότη, πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών με άριστη επιτυχία, καθώς μητέρα και γιος χαίρουν άκρας υγείας.

Η μεταμόσχευση έγινε λαπαροσκοπικά από τον εξειδικευμένο καθηγητή Νικόλα Κάρυδη με την πιο υπερσύχρονη μέθοδο.

Ο καθηγητής κ. Κάρυδης επέστρεψε στην Ελλάδα ύστερα από μια λαμπρή πορεία στο εξωτερικό και πάλι έδωσε πνοή στο πρόγραμμα μεταμοσχεύσεων από ζωντανούς δότες.

Η Μαρία Χούγια που έδωσε ζωή για δεύτερη φορά στο παιδί της, στέλνει μήνυμα υπέρ των μεταμοσχεύσεων, ενώ όποιος επιθυμεί περισσότερες πληροφορίες, μπορεί να απευθυνθεί στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

Δείτε το βίντεο:

Ο Γιάννης από την Κάρπαθο, πατέρας τεσσάρων παιδιών, τους τελευταίους μήνες έχει το δικό του κοινό στα social media, όπου και μοιράζεται καθημερινές στιγμές με τα αγόρια του.

Σήμερα ο Γιάννης χαμογελά στην κάμερα, ωστόσο ο ίδιος μιλώντας στο T-live παραδέχεται πως στο παρελθόν τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για εκείνον και τον νέο του ρόλο ως πατέρας.

«Στην αρχή δεν τα κατάφερνα, δυσκολευόμουν πάρα πολύ και δεν είχα βοήθεια από κάποιον άνθρωπο. Και τι δεν είχα κάνει τότε στη ζωή μου, έκαιγα τα φαγητά, πήγαινα να σιδερώσω και δεν μπορούσα, έκαιγα τα ρούχα, νευρίαζα με τις δουλειές και αναρωτιόμουν αν τα καταφέρω ή αν μου πάρουν τα παιδιά. Ήμουν άσχετος σε όλα», εξομολογήθηκε ο Γιάννης μιλώντας στο T-live.

Στη συνέχεια ωστόσο ο ίδιος μίλησε για τις μικρές – καθημερινές εκπλήξεις που δέχεται από τους γιους του: «Τα παιδιά έχουν μάθει πλέον και να μαγειρεύουν και να πλένουν τα ρούχα τους. Αύριο, μεθαύριο θα τους χρειαστούν αυτά. Πιστεύω έχω κάνει καλή δουλειά σε αυτό το κομμάτι. Υπάρχουν μέρες που γυρίζω στο σπίτι και βρίσκω έτοιμο το φαγητό», δήλωσε ο πατέρας τριών παιδιών από την Κάρπαθο.

Ένα πρωτότυπο τρόπο βρήκε ο δήμος Γλυφάδας για να αντιμετωπίσει το ζήτημα που είχε δημιουργηθεί από τα εκατοντάδες σπασμένα δέντρα που υπήρξαν από την κακοκαιρία. Τα ξύλα συγκεντρώνονται συνεχώς σε ένα συγκεκριμένο χώρο, κόβονται και στην συνέχεια διανέμονται δωρεάν στους δημότες.

Η ανταπόκριση των πολιτών ήταν ιδιαιτέρως μεγάλη, καθώς μέχρι στιγμής οι αιτήσεις ξεπερνούν τις 7.000. “Όλα τα δέντρα και κλαδιά ήδη τεμαχίζονται, με ευθύνη του Δήμου μας, και θα διανεμηθούν δωρεάν ως ξυλεία στους δημότες και κατοίκους της πόλης μας, για να ζεστάνουν τα σπίτια τους τις πολλές κρύες ημέρες που έχει ακόμα αυτός ο χειμώνας”, τόνισε ο δήμαρχος Γιώργος Παπανικολάου.

Οι δημότες το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να μπουν στην σελίδα του δήμου Γλυφάδας και να κάνουν ηλεκτρονικά την αίτηση. Στην συνέχεια θα σταλεί sms και email προκειμένου οι πολίτες να προσέλθουν στον χώρο και να παραλάβουν τα ξύλα. Παράλληλα ο Γιώργος Παπανικολάου δεσμεύτηκε πως θα αντικατασταθούν όλα τα δέντρα που καταστράφηκαν από την πρόσφατη κακοκαιρία.

Με τίτλο “Άλλο σχολική αίθουσα και άλλο μπαράκι”, ο Άκης Τσελέντης σχολιάζει σε μία μακροσκελή ανάρτησή του τα όσα σημειώθηκαν στο Μουσικό Σχολείο στο Ιλιον με τον μαθητή που επέλεξε να φορέσει φούστα και τα όσα ακολούθησαν με τον καθηγητή να τον πετά εκτός τάξης.

Ο καθηγητής σεισμολογίας και διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, κάνει αναφορά στην μπλε ποδιά που φορούσαν στο παρελθόν όλοι οι μαθητές. Όπως μάλιστα σημειώνει προτιμά “δήθεν καταπιεσμένους μαθητές με ποδιά παρά μαθητές με τατουάζ και σκουλαρίκια”.

Ο Άκης Τσελέντης τονίζει ότι το τελευταίο που θα ήθελενα δει, είναι να κληθεί για επίπληξη ο Καθηγητής από το Υπουργείο Παιδείας.

Διαβάστε την ανάρτηση του Άκη Τσελέντη

“Άλλο σχολική αίθουσα και άλλο μπαράκι

Πολλές αντιδράσεις έχει προκαλέσει σε Σχολείο του Ίλιον, το σχόλιο ενός καθηγητή σε μαθητή 1ης Γυμνασίου που μπήκε στην αίθουσα, φορώντας φούστα. Σύμφωνα με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, του μίλησε “υποτιμητικά” μπροστά σε όλους τους συμμαθητές του, ενώ τον έστειλε στο γραφείο του διευθυντή.

Πόσοι από εσάς που διαβάζετε αυτή την είδηση δεν θυμάστε την μπλε ποδιά με τον άσπρο γιακά που φορούσαν οι μαθητές και μαθήτριες της χώρας έως και το 1982;
Η χαρά μας ήταν πότε θα πάμε να αγοράσουμε τη νέα μας ποδιά και μετά αγωνία μέχρι την πρώτη ημέρα στο σχολείο για να την φορέσουμε.

Σύμφωνα με την τότε κρατούσα άποψη η ομοιομορφία των μελών της μαθητικής κοινότητας ήταν ο στόχος της καθιέρωσης “στολής” για τους μαθητές και τις μαθήτριες.

Το 1982, ο υπουργός Παιδείας της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, Λευτέρης Βερυβάκης ανακοίνωνε με κάθε επισημότητα την απόφαση για την κατάργησή της. Έπρεπε βλέπετε να αλλάξει και το dress cod, είχαμε τη περίοδο του λαϊκού ζιβάγκο (όπως μετέπειτα και την περίοδο που θεωρούσε την γραβάτα δείγμα της άρχουσας τάξης…)

“Ήταν κάτι σαν η… αποτίναξη του ζυγού….” μα ταυτόχρονα, το δικαίωμά τους να αποφασίζουν οι μαθητές για την εμφάνισή τους και να προσδιορίζουν οι ίδιοι οι μαθητές το “στυλ και την προσωπικότητά τους.”

Αν η κατάργησή της μαθητικής στολής ήταν σωστή ως απόφαση ή όχι; Και αν κατάφερε το σκοπό της να αναπτύξει την προσωπικότητα του παιδιού, είναι μεγάλη κουβέντα.
Γιατί σε κάθε ναι μεν, υπάρχει κι ένα αλλά…

Εγώ πάντως προτιμώ δήθεν “καταπιεσμένους” μαθητές με ποδιά παρά μαθητές με τατουάζ και σκουλαρίκια στα χείλη στα αυτιά στη γλώσσα και στα μάγουλα που να καπνίζουν κρυφά στα διαλύματα και στις 10 λέξει που λένε οι 8 να περιλαμβάνουν την προσφώνηση “ρε μα@@κα”.

Το τελευταίο που θα ήθελα να δω είναι να κληθεί για επίπληξη ο Καθηγητής από το Υπουργείο Παιδείας….

Μήπως έχουμε κάπου ξεφύγει;”

Μια ανάρτηση από ομάδα του facebook κέντρισε την προσοχή των χρηστών του διαδικτύου. Πρόκειται για μία μητέρα, σύμφωνα με την ανάρτηση αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, είναι άνεργη και μαζί με τον 20χρονο γιό της κοιμάται εδώ και ορισμένες ημέρες στα παγκάκια, μέσα στο κρύο, μη έχοντας στέγη.

Όπως αναφέρεται στην ανάρτηση ο ιδιοκτήτης του χώρου που της το είχε παραχωρήσει για να μείνει για ένα διάστημα, της ζήτησε να φύγουν από το σπίτι του, αφού το θέλει για προσωπικούς του λόγους.

Πρόκειται για την Άννα Σπανού που βρίσκεται σε αυτή την τόσο δύσκολη θέση, με την οποία το dete.gr μίλησε μαζί της. «Στο σπίτι που μας είχαν παραχωρήσει μας πετούν έξω, χωρίς να μας ειδοποιήσουν για να πάρουμε τα μέτρα μου και να βρούμε μια λύση.

Κοιμόμαστε πλέον μαζί με το παιδί στα παγκάκια, τριγυρίζοντας από πλατεία σε πλατεία. Ζητάω να βρεθεί ένας χώρος, έστω και προσωρινά για να μείνουμε».

Στην ερώτηση του dete.gr γιατί δεν απευθύνεται στην Στέγη Αστέγων και στις δομές του Δήμου για να την βοηθήσουν και να πάει να μείνει για λίγες ημέρες εκεί, μας απάντησε ως εξής:

«Μου το έχουν πει και άλλοι αυτό… Το ζήτημα είναι ότι εγώ δεν πάω εκεί, φοβάμαι τον κορωνοϊό και το παιδί μου έχει άσθμα, τι θα γίνει αν τυχών μολυνθεί; Αυτό που ζητάω είναι έναν χώρο και μία εργασία».

Όπως λέει η ίδια έχει να εργαστεί εδώ και πάνω από δύο χρόνια, ενώ άνεργος είναι και γιός της που δεν έχει κατορθώσει να βρει μια δουλειά.

Όσοι ενδιαφέρονται να βοηθήσουν μπορούν να επικοινωνήσουν με την Άννα Σπανού στο τηλέφωνο 6971848624.

Καρκίνος. Όχι επάρατος. Όχι η νοσος. Όχι η παλιαρρώστια, όπως την έλεγε ο πατέρας μου για να την ξορκίσει επειδή έχασε τον δικό του πατέρα από αυτήν.

Καρκίνος. Έχει όνομα και είναι ύπουλος αλλά όχι άτρωτος.

Κάποτε ένας γιατρός, χρόνια μέσα στον Άγιο Σάββα, όταν είχα πάει να του δείξω μια εξέταση μου ανησυχητική (τίποτα δεν ήταν τελικά) μου είχε πει: “Τίποτα δεν είναι τώρα, αλλά σταμάτα να τρελαίνεσαι με ότι συμβαίνει. Κοίτα τον εαυτό σου. Μην τον παραμελείς, μην βυθίζεσαι στη στεναχώρια κορίτσι μου, εδώ μέσα βλέπω συνέχεια ανθρώπους που έσκαγαν με όσα συνέβαιναν σε εκείνους και στους αγαπημένους τους. Καθίκια δεν βλέπω εδώ μέσα”!

Ήταν η περίοδος που ο μπαμπάς νοσηλευόταν με το δεύτερο εγκεφαλικό και η μαμά έδινε τη μάχη της με χημειοθεραπείες για τη δική της “αρρώστια”. Ο γιατρός μου γύρισε ένα κουμπί. Με άλλαξε. Όχι δεν έγινα ξαφνικά κυνική, έγινα όμως πιο δυνατή! Είπα ότι δεν κερδίζω τίποτα με το να κλαίω ή να νιώθω αδικημένη από τη ζωή. Και άλλαξα. Τώρα παλεύω ό,τι και αν τύχει.

Ο μπαμπάς έφυγε, αλλά η μαμά τον νίκησε τον καρκίνο. Είναι δέκα χρόνια χωρίς κανένα πρόβλημα.

Πιστεύω ότι ο καρκίνος φοβάται την αγάπη, το πείσμα, την αισιοδοξία, τη γαλήνη, την ευτυχία, την αφοσίωση, την προσφορά.

Γι αυτό προσφέρετε σε όσους νοσούν ο,τι ελάχιστο εσείς μπορείτε: ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα τηλεφώνημα, λίγο αίμα, γίνετε δότες μυελού, κάντε όλοι ένα μικρό βήμα σε εκείνους που νοσούν να τους δώσετε δύναμη να σκοτώσουν το θεριό, τον καρκίνο. Δεν είναι άτρωτος. Είναι ύπουλος όμως και θέλει προσοχή. #ΠαγκοσμιαΗμεραΚαταΤουΚαρκινου

Χριστίνα Αμερικάνου

αντιπρόεδρος του ΠΣΑΤ (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου)