Όταν ο Δημήτρης Φιντιρίκος μιλούσε για την απώλεια του πατέρα του
«Είμαι παιδί χωρισμένων γονιών. Πάντα παίρνω το μέρος του αδύναμου, οπότε στη συγκεκριμένη συνθήκη στήριξα τη μητέρα μου. Ο πατέρας μου ήταν ναυτιλιακός πράκτορας. Είχαμε πάντα περίεργη σχέση» έχει εξομολογηθεί ο Δημήτρης Φιντιρίκος στο περιοδικό ΟΚ! το 2021.
«Στα 24 μου, ένα βράδυ, μου τηλεφώνησε και μου είπε μόνο ασθμαίνοντας “έλα”. Δεν γνώριζα καν πού μένει. Έμαθα από φίλους πού είναι το σπίτι του, έτρεξα εκεί, σκαρφάλωσα από τους σωλήνες της αποχέτευσης στον δεύτερο όροφο, έσπασα την μπαλκονόπορτα και τον βρήκα στο πάτωμα σε κωματώδη κατάσταση. Ταυτόχρονα είχε έρθει η αστυνομία επειδή νόμιζαν ότι έκανα διάρρηξη. Επειδή ήταν διαβητικός, θεώρησα ότι είχε πάθει υπογλυκαιμικό σοκ. Ήταν 3.00 τα ξημερώματα, δεν εφημέρευε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο κοντά και τα ιδιωτικά δεν μας δέχονταν γιατί έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το πρωί να δουν τα λογιστήριά τους αν είχε ιδιωτική ασφάλεια. Έμεινε σε κώμα για τρεις μήνες, μέχρι που έφυγε.
Ήταν πολύ δύσκολο να τον βλέπω έτσι, έναν άνθρωπο που ουσιαστικά δεν είχα περάσει χρόνο μαζί του τα τελευταία χρόνια. Τη μία μέρα οι γιατροί με ρωτούσαν αν θέλω να δώσω τα όργανά του γιατί δεν έχει πιθανότητες να ζήσει –είχα πει αμέσως “ναι”–, την άλλη μου έλεγαν ότι ο οργανισμός του αντέδρασε και την επομένη, επειδή είχαν περάσει πολλές μέρες από το εγκεφαλικό επεισόδιο, ότι δεν θα επανερχόταν κανονικά ποτέ. Τότε είπα ότι αν ήταν να έμενε για πάντα φυτό, καλύτερα να έφευγε έχοντας ζήσει μια ζωή περήφανος και όρθιος.
Έτσι είμαι κι εγώ, δεν ήθελα ποτέ να σκύψω το κεφάλι μου σε κανέναν, αλλά να κοιτάζω τους άλλους στα μάτια. Είμαι ευγνώμων που μεγάλωσα με δυσκολίες. Η μητέρα μου ήταν οδοντίατρος, καθηγήτρια πανεπιστημίου. Πρωί μεσημέρι πανεπιστήμιο, το βράδυ ιατρείο. Ουσιαστικά η γιαγιά μου με μεγάλωσε. Ήταν ο άνθρωπος που υπεραγαπούσα, ήταν όλη μου η ζωή, μητέρα και πατέρας μαζί.
Ο πατέρας μου με αγνοούσε, δεν βοηθούσε καθόλου και η μητέρα μου εργαζόταν όλη μέρα γιατί είχε πάθος με τη δουλειά της και ήταν γυναίκα καριέρας. Εγώ πίστευα ότι αν έβγαζα χρήµατα, θα σταµατού σε εκείνη να δουλεύει και θα την έβλεπα παραπάνω. Αυτό φυσικά δεν συνέβη. Όταν της το ζήτησα, δεν το έκανε γιατί αυτό ήταν το πάθος της. Είχε πελάτες χρόνια και δεν ήθελε να τους αφήσει».
ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ: «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν. Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος ελέησον ημάς. (τρεις φορές)
Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανό και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.
Δι’ ευχών των αγίων πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν γυναιξί, και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας Σου, ότι Σωτήρα έτεκες, των ψυχών ημών.
Βαπτιστά του Χριστού, πάντων ημών μνήσθητι, ίνα ρυσθώμεν των ανομιών ημών, σοι γαρ εδόθη χάρις, πρεσβεύειν υπέρ ημών.
Βίον ένθεον, καλώς ανύσας, σκεύος τίμιόν του Παρακλήτου, ανεδείχθης θεοφόρε Αρσένιε, και των θαυμάτων την χάριν δεξάμενος, πάσι παρέχεις ταχείαν βοήθειαν, πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι, ημίν το μέγα έλεος.
Δεύτε προσκυνήσομεν και προσπέσωμεν τω Βασιλεί ημών Θεώ.
Δεύτε προσκυνήσομεν και προσπέσωμεν Χριστό τω Βασιλεί ημών Θεώ.
Δεύτε προσκυνήσομεν και προσπέσωμεν Αυτώ Χριστώ τω Βασιλεί και Θεώ ημών.
Ψαλμός 73
ΙΝΑΤΙ απώσω, ο Θεός, εις τέλος; ωργίσθη ο θυμός σου επί πρόβατα νομής σου; 2 μνήσθητι της συναγωγής σου, ης εκτήσω απ ἀρχῆς· ελυτρώσω ράβδον κληρονομίας σου, όρος Σιών τούτο, ο κατεσκήνωσας εν αυτώ. 3 έπαρον τας χείράς σου επί τας υπερηφανίας αυτών εις τέλος, όσα επονηρεύσατο ο εχθρός εν τοις αγίοις σου.
4 και ενεκαυχήσαντο οι μισούντές σε εν μέσω της εορτής σου, έθεντο τα σημεία αυτών σημεία και ουκ έγνωσαν. 5 ως εις την έξοδον υπεράνω, 6 ως εν δρυμώ ξύλων αξίναις εξέκοψαν τας θύρας αυτής επί το αυτό εν πελέκει και λαξευτηρίω κατέρραξαν αυτήν. 7 ενεπύρισαν εν πυρί το αγιαστήριόν σου, εις την γην εβεβήλωσαν το σκήνωμα του ονόματός σου. 8 είπαν εν τη καρδία αυτών αι συγγένειαι αυτών επί το αυτό· δεύτε και καταπαύσωμεν πάσας τας εορτάς του Θεού από της γης.
9 τα σημεία αυτών ουκ είδομεν, ουκ έστιν έτι προφήτης, και ημάς ου γνώσεται έτι. 10 έως πότε, ο Θεός, ονειδιεί ο εχθρός, παροξυνεί ο υπεναντίος το όνομά σου εις τέλος; 11 ινατί αποστρέφεις την χείρά σου και την δεξιάν σου εκ μέσου του κόλπου σου εις τέλος; 12 ο δε Θεός βασιλεύς ημών προ αιώνων, ειργάσατο σωτηρίαν εν μέσω της γης. 13 συ εκραταίωσας εν τη δυνάμει σου την θάλασσαν, συ συνέτριψας τας κεφαλάς των δρακόντων επί του ύδατος. 14 συ συνέθλασας την κεφαλήν του δράκοντος, έδωκας αυτόν βρώμα λαοίς τοις Αιθίοψι. 15 συ διέρρηξας πηγάς και χειμάρρους, συ εξήρανας ποταμούς Ηθάμ. 16 ση εστιν η ημέρα, και ση εστιν η νυξ, συ κατηρτίσω φαύσιν και ήλιον.
17 συ εποίησας πάντα τα ωραία της γης· θέρος και έαρ, συ έπλασας αυτά. 18 μνήσθητι ταύτης· εχθρός ωνείδισε τον Κύριον, και λαός άφρων παρώξυνε το όνομά σου. 19 μη παραδώς τοις θηρίοις ψυχήν εξομολογουμένην σοι, των ψυχών των πενήτων σου μη επιλάθη εις τέλος. 20 επίβλεψον εις την διαθήκην σου, ότι επληρώθησαν οι εσκοτισμένοι της γης οίκων ανομιών.
21 μη αποστραφήτω τεταπεινωμένος και κατησχυμένος· πτωχός και πένης αινέσουσι το όνομά σου. 22 ανάστα, ο Θεός, δίκασον την δίκην σου· μνήσθητι του ονειδισμού σου του υπό άφρονος όλην την ημέραν. 23 μη επιλάθη της φωνής των ικετών σου· η υπερηφανία των μισούντων σε ανέβη δια παντός.
Ευαγγέλιο
Κατά Ματθαίον, Κεφάλαιο 12/33-37
Η ποιήσατε το δένδρον καλόν, και τον καρπόν αυτού καλόν, η ποιήσατε το δένδρον σαπρόν, και τον καρπόν αυτού σαπρόν· εκ γαρ του καρπού το δένδρον γινώσκεται. 34 γεννήματα εχιδνών, πως δύνασθε αγαθά λαλείν πονηροί όντες; εκ γαρ του περισσεύματος της καρδίας το στόμα λαλεί. 35 ο αγαθός άνθρωπος εκ του αγαθού θησαυρού εκβάλλει αγαθά, και ο πονηρός άνθρωπος εκ του πονηρού θησαυρού εκβάλλει πονηρά. 36 λέγω δε υμίν ότι παν ρήμα αργόν ο εάν λαλήσωσιν οι άνθρωποι, αποδώσουσι περί αυτού λόγον εν ημέρα κρίσεως· 37 εκ γαρ των λόγων σου δικαιωθήση και εκ των λόγων σου καταδικασθήση.
Χρήσιμες συμβουλές για το τι κάνουμε και τι όχι προκειμένου να είναι το σπίτι μας όσο το δυνατόν ασφαλές
Δύο σημαντικά λάθη που κάνουν πολλοί από εμάς πριν φύγουμε από το σπίτι μας για διακοπές, πιστεύοντας ότι θα αποθαρρύνουμε τους διαρρήκτες, επισημαίνει το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕ.Π.ΚΑ.), το οποίο δίνει χρήσιμες συμβουλές.
Το πρώτο λάθος είναι, να διατυμπανίζουμε δεξιά και αριστερά ότι φεύγουμε για διακοπές συγκεκριμένη ημερομηνία και για συγκεκριμένο διάστημα. Ποτέ δεν ξέρουμε ποιος ακούει.
Το δεύτερο λάθος που κάνουν πολλοί, είναι να αφήνουν ένα φως μονίμως αναμένο στο σπίτι, πιστεύοντας ότι οι κλέφτες θα αποθαρρυνθούν. Το λάθος είναι, ότι συνήθως οι διαρρήκτες είναι πολύ οργανωμένοι, παρακολουθούν και θα καταλάβουν εύκολα, ότι αυτό το φως δεν σβήνει ποτέ, γιατί απλούστατα δεν είναι κανείς μέσα.
Τι κάνουμε για να θωρακίσουμε το σπίτι μας
Σύμφωνα με το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών, ένας βασικός παράγοντας για να μην μπει το σπίτι μας στο στόχαστρο διαρρηκτών, χωρίς πάντως αυτό να διασφαλίζεται, είναι οι ψηλοί τοίχοι, οι φράκτες, τα κιγκλιδώματα στα παράθυρα του ισόγειου, τα στενά παράθυρα και ο επαρκής φωτισμός.
Επιπλέο, φροντίζουμε ώστε το σπίτι μας να έχει πόρτα ασφαλεία, με ανθεκτικό πλαίσιο και κλειδαριές που δεν παραβιάζονται εύκολα, πυρρους ασφαλείας στα παράθυρα και στα παντζούρια, ενώ καλό είναι να έχουμε και κάποιο από τα συστήματα συναγερμού, τα οποία διατίθενται στην αγορά. Για πρόσθετη ασφάλεια, ένας περιφερειακός, αυτόματος συναγερμός με ανιχνευτή κίνησης μπορεί να μας προστατέψει από «απρόσκλητους επισκέπτες.
Τι κάνουμε πριν φύγουμε για διακοπές
⦁ Πριν βγούμε από το σπίτι μας, βεβαιωνόμαστε ότι όλες οι πόρτες και τα παράθυρα του σπιτιού μας είναι ασφαλισμένα.
⦁ Δεν αφήνουμε στο σπίτι μας μεγάλα χρηματικά ποσά, πολύτιμες συλλογές ή κοσμήματα μεγάλης αξίας.
⦁ Φωτογραφίζουμε πολύτιμα είδη (τιμαλφή, πίνακες, κ.λπ.), ώστε σε περίπτωση που τελικά πέσουμε θύματα διάρρηξης, να βοηθήσουμε τις Αρχές στην αναζήτηση των κλοπιμαίων.
⦁ Δεν αφήνουμε μηνύματα ότι λείπουμε σε διακοπές έξω από την εξώπορτα του σπιτιού μας.
⦁ Είναι λάθος όταν λείπουμε για μεγάλα χρονικά διαστήματα να αφήνουμε το ίδιο φως μονίμως αναμμένο. Είναι προτιμότερο να εγκαταστήσουμε αυτόματο διακόπτη, ώστε κάποια φώτα να ανάβουν σε άτακτα διαστήματα. Έτσι, η απουσία μας γίνεται λιγότερο αισθητή.
⦁ Παρακαλούμε ένα γείτονα ή ένα φίλο ν’ ανοίγει τα παντζούρια μας κάπου – κάπου, να βάζει μουσική και να αδειάζει το γραμματοκιβώτιό μας από την αλληλογραφία.
Αν πέσουμε θύμα διάρρηξης
⦁ Σε περίπτωση που γίνουμε θύματα διάρρηξης, καταγγέλλουμε στην αστυνομία την κλοπή, περιγράφοντας με λεπτομέρειες τον τρόπο εισόδου των διαρρηκτών στο σπίτι μας και τα πράγματα που μας αφαίρεσαν.
⦁ Δεν αγγίζουμε τα αντικείμενα στους χώρους που κινήθηκαν οι δράστες μέχρι να έλθει η Σήμανση, ούτε τα διαρρηκτικά εργαλεία και αντικείμενα που πιθανόν εγκατέλειψαν οι δράστες.
⦁ Ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες που θα μας δώσουν οι αξιωματικοί της Αστυνομίας, οι οποίοι θα αναλάβουν την υπόθεσή μας.
ΟΠΕΚΕΠΕ: Φήμες για «γαλάζια» συντονίστρια – Η απάντηση της Καλλιόπης Σεμερτζίδου
Από το πρώτο λεπτό που ξέσπασε το σκάνδαλο με τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει έναν επικοινωνιακό μαραθώνιο να πείσει τον ελληνικό λαό ότι το φαγοπότι δεν αφορά μόνο τη ΝΔ, αλλά μια ολόκληρη κοινωνία και τα κόμματα που επέτρεψαν και διευκόλυναν τη ρεμούλα.
Μάλιστα ο Παύλος Μαρινάκης πρόσφατα διερωτήθηκε «τι έγινε το 2014; Το 2015; Το 2017; Πώς ιδρύθηκε ο ΟΠΕΚΕΠΕ;» και να υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση αυτή δεν περίμενε την ευρωπαϊκή Εισαγγελία. «Είναι λάθος αυτή η εντύπωση που πάει να δημιουργήσει η αντιπολίτευση και προκύπτει από τα πραγματικά δεδομένα. Καμία άλλη κυβέρνηση δεν έχει κάνει τόσους διασταυρωτικούς ελέγχους. Αρα πρέπει αυτό να αποδειχτεί στη Βουλή. Να το αποδείξουμε δηλαδή εμείς αυτό. Αλλά θα ρωτήσουμε ταυτόχρονα, έκαναν οι προηγούμενοι διασταυρωτικούς ελέγχους; Αντέδρασαν στην τεχνική λύση ή την υιοθέτησαν; Αντίστοιχα, έστειλαν έστω και έναν άνθρωπο στη Δικαιοσύνη; Ολοι αυτοί που κουνάνε τώρα το δάχτυλο, θα έρθουν να απαντήσουν και εκείνοι και οι διοικήσεις τους. Εστειλαν έναν άνθρωπο στη Δικαιοσύνη; Γιατί να μην τα πούμε αυτά;», είπε.
Το «βουλοκέρι» της αντίληψης της κυβέρνησης ήρθε στη Βουλή με την συνεδρίαση… παρωδία για την Προανακριτική σε βάρος Βορίδη και Αυγενάκη.
Και ενώ η κυβέρνηση δεν περίμενε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για να ανακαλύψει το σκάνδαλο με τις «αμαρτωλές» επιδοτήσεις, όπως είπε ο κ. Μαρινάκης, ξέπλυμα μαύρου χρήματος 1,7 εκατ ευρώ από αγροκτηνοτρόφους στη Θεσσαλία εντόπισε η Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Ντίνας Τσουκαλά στο Dnews, αυτά τα λεφτά φαγώθηκαν την περίοδο 2019-2024.
«Ο επικεφαλής της Αρχής Χαρ. Βουρλιώτης συνέταξε ήδη δύο πολυσέλιδα πορίσματα, μετά την έρευνα που διενεργήθηκε, τα οποία διαβίβασε στους Έλληνες εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς που χειρίζονται την υπόθεση των παράνομων ευρωπαϊκών επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ, προκειμένου να τα αξιολογήσουν και να προχωρήσουν στις επόμενες κινήσεις τους.
Ειδικότερα, ο κ. Βουρλιώτης ολοκλήρωσε δύο από τις πολλές έρευνες που διενεργούνται σχετικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και διαβίβασε δύο πολυσέλιδα πορίσματα στους ευρωπαίους εισαγγελείς για τις δικές τους επόμενες ποινικές κινήσεις, καθώς ήδη έχουν ανοικτές σε εξέλιξη προκαταρκτικές έρευνες.
Η ανάρτηση του Βασίλη Πολυχρόνη:
Οι φωτογραφίες που έχει δημοσιεύσει η πολιτευτής της ΝΔ:
Η «ροή» των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων την περίοδο 2019-2024
Ο ένας από τους δύο αγροκτηνοτρόφους φέρεται να έλαβε τις «ύποπτες» επιδοτήσεις που φτάνουν στο ποσό του 1,4 εκατ. ευρώ, την πενταετία 2019-2024, ενώ ο δεύτερος φέρεται να επιδοτήθηκε με 300.000 ευρώ, την περίοδο 2020 -2024.
Αν και ο ένας από αυτούς δραστηριοποιείται και διαμένει στη Θεσσαλία, την αίτηση για την επιδότηση την κατέθεσε στην Κρήτη και συγκεκριμένα στο Ρέθυμνο της Κρήτης, όπου προφανώς υπολόγιζε ότι θα ήταν… τυχερός!!!
Και οι δύο πάντως έσπευδαν, την επομένη ημέρα της κατάθεσης των χρημάτων στην τράπεζα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, να κάνουν ανάληψη των χρημάτων για να επιλέξουν στη συνέχεια πού θα τα ΄επενδύσουν’» σημειώνει στο Dnews η Ντίνα Τσουκαλά.
Nέες αποκαλύψεις για το 1,4 εκατ. ευρώ
Όπως αναφέρει το epiruspost, το 1,4 εκατ. ευρώ φέρεται να κατέληξε σε «γαλάζια» αγρότισσα (που είχε πάρει και τιμητικό βραβείο ως «Καλύτερος Νέος Αγρότης»).
Σας μεταφέρουμε από το epiruspost:«Σάλος έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ώρες με μία ακόμη «γαλάζια εμπλοκή» στο τεράστιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Πρωταγωνίστρια αυτή την φορά είναι η πρώην υποψήφια βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο Νομό Κοζάνης.
Αξιοσημείωτο είναι ότι η ίδια συστήνεται μέσα από τα κοινωνικά της δίκτυα ως Συντονίστρια Κοινοτικών Πόρων και Γυναικείας Αγροτικής Επιχειρηματικότητας Ηπείρου και Ιονίων Νήσων».
Η απάντηση της Σεμερτζίδου
«Oι αναρτήσεις είναι απόλυτα ψευδέστατες, δυσφημιστικά συκοφαντικές και παραπλανητικές, δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια – Θα προβούμε σε όλες τις νόμιμες ενέργειες για την προάσπιση της αλήθειας». Διαβάστε την αναλυτική ανακοίνωση:
Πένθος στην Ελληνική Αστυνομία – Έφυγε από τη ζωή ο Υποστράτηγος ε.α. Αλέξανδρος Αποστολάκης
Θλίψη έχει προκαλέσει στον χώρο της Ελληνικής Αστυνομίας η είδηση του θανάτου του Υποστρατήγου εν αποστρατεία Αλέξανδρου Αποστολάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή λόγω παθολογικών αιτιών.
Ο Αλέξανδρος Αποστολάκης υπηρέτησε με ήθος, αυταπάρνηση και συνέπεια το Σώμα της ΕΛ.ΑΣ., αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη υπηρεσιακής προσφοράς και επαγγελματισμού. Υπήρξε αξιωματικός με κύρος και σεβασμό, τόσο από τους συναδέλφους του όσο και από την τοπική κοινωνία.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στις 31 Ιουλίου 2025 στον Ιερό Ναό Προφήτη Ηλία στα Τρία Μοναστήρια Ρεθύμνου, παρουσία συγγενών, φίλων και αντιπροσωπείας της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία απέδωσε τιμές στον εκλιπόντα, αναγνωρίζοντας τη μακρόχρονη και αφοσιωμένη του υπηρεσία.
Το tilestwra.com εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους του Αλέξανδρου Αποστολάκη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.
Αλκοτέστ: Ο νέος ΚΟΚ προβλέπει φυλάκιση έως 20 έτη για μεθυσμένους οδηγούς – Να σκεφτούμε καλά το «ένα ποτηράκι παραπάνω»
Η ευαισθητοποίηση των πολιτών σε ένα καίριο ζήτημα οδικής ασφάλειας
Όταν έχεις πιει και μετά έχεις πιάσει το τιμόνι και κατόπιν σου έχει συμβεί ένα μικρό -έστω- ατύχημα, τότε μπορείς να καταλάβεις καλύτερα τι σημαίνει το ένα ποτηράκι παραπάνω.
Σε τέτοιες περιπτώσεις δίνεις το τιμόνι σε κάποιον άλλο από την παρέα και καλό είναι όταν θέλεις να πιείς, να έχεις παρέα και τουλάχιστον έναν που να μην έχει πιει και βέβαια να ξέρει να οδηγεί. Διαφορετικά, υπάρχουν και τα ταξί.
Κι επειδή είπα ταξί και μου ήρθε στο νου η διένεξη που υπήρξε μετά του προέδρου του ΣΑΤΑ, των αυτοκινητιστών ταξί της Αθήνας και του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών Κωνσταντίνου Κυρανάκη, περί επιδότησης των οδηγών ταξί για να παίρνουν άτομα τη νύχτα, αντί να πάρουν πιωμένοι το αυτοκίνητό τους.
Δεν θα επανέλθω στο θέμα, απλά επισημαίνω ότι η κυβέρνηση από τον Σεπτέμβριο καθιερώνει 24ώρη λειτουργία των μέσων μαζικής μεταφοράς στην Αθήνα (ελπίζω να γίνει και στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες μεγάλες πόλεις), κάθε Σάββατο, προκειμένου κυρίως οι νέοι να χρησιμοποιούν τα μέσα αυτά και όχι ΙΧ ή μοτοσυκλέτα.
Ειρήσθω εν παρόδω επισημαίνω ότι το επίσημο κράτος απουσιάζει από καμπάνιες ευαισθητοποίησης κατά του αλκοόλ που συνοδεύεται με οδήγηση, όπως εν γένει απουσιάζει από καμπάνιες για την οδική ασφάλεια.
Δηλαδή, αυτό που κάνει με απόλυτη συνέπεια το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς», δηλαδή συνεχείς καμπάνιες και για το αλκοόλ στις «Νύχτες χωρίς ατυχήματα», θα μπορούσε σε κάποιο βαθμό να το υποστηρίξει και η κυβέρνηση, επισήμως, και όχι να αφήνει μόνους τους φορείς και απλά να υποστηρίζει κάποιες πρωτοβουλίες.
Βλέπουμε, πάντως, να έχουν ενταθεί οι έλεγχοι αλκοτέστ, καθώς ο νέος ΚΟΚ είναι πολύ πιο αυστηρός και μακάρι να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα, διότι τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα είναι θλιβερό φαινόμενο που υφίσταται όλη η κοινωνία.
Ολοκληρώνοντας τις σκέψεις μου, όλα είναι θέμα παιδείας και από εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε, πώς θα βγάλουμε υπεύθυνους πολίτες πρώτα από τα σπίτια, από τις οικογένειες, με σωστή διαπαιδαγώγηση και έπειτα από τα σχολεία, τα οποία χρειάζονται ριζική αναδιάρθρωση σε κάθε βαθμίδα.
Τι ισχύει για τους παραβάτες
Οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ 0,50 – 0,80 g/l, σημαίνει πρόστιμο 350 ευρώ και αφαίρεση άδειας για 30 ημέρες και για όριο 0,80 g/l – 1,10 g/l πρόστιμο 700 ευρώ και 90 ημέρες.
Στην 1η υποτροπή πρόστιμο 1.000 ευρώ και αφαίρεση άδειας για 180 ημέρες, και στις δύο περιπτώσεις, ενώ στη 2η υποτροπή 2.000 ευρώ και 1 έτος.
Για αλκοόλ από 1,10 g/l και πάνω το πρόστιμο είναι 1.200 ευρώ, αφαιρούνται η άδεια και οι πινακίδες για 180 ημέρες, και το όχημα ακινητοποιείται υποχρεωτικά και φυλάσσεται.
Στην 1η υποτροπή πρόστιμο 2.000 ευρώ και αφαίρεση διπλώματος για 7 έτη και στη 2η υποτροπή πρόστιμο 4.000 ευρώ και 10 έτη.
Επίσης, προβλέπεται φυλάκιση από 2 μήνες έως 5 έτη, και αφαίρεση στοιχείων κυκλοφορίας οχήματος για 10 ημέρες – 6 μήνες από το δικαστήριο.
Τώρα, για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και μη πρόκληση συμβάντος, ο Ποινικός Κώδικας αναφέρει κάθειρξη έως 10 έτη, αν είχε ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη ή προκάλεσε βλάβη σε κοινωφελείς εγκαταστάσεις, και κάθειρξη 10 – 20 έτη, αν είχε ως αποτέλεσμα θανατηφόρο τροχαίο και ισόβια αν είχε ως αποτέλεσμα θάνατο μεγάλου αριθμού ανθρώπων.
«Μήνας Βίκυς Μοσχολιού» θα έπρεπε να ονομαστεί ο Αύγουστος, καθώς εδώ και 20 ολόκληρα χρόνια που έχει φύγει από τη ζωή τον μήνα αυτόν όλοι θυμούνται τη μεγάλη απούσα Βίκυ Μοσχολιού όπως και την άνιση μάχη που έδινε με τον καρκίνο.
Από τον Νίκο Νικόλιζα
Ενας αγώνας δρόμου γεμάτος αγωνία, προσευχές και κυρίως αγαθοεργίες από εκείνη τη σπουδαία τραγουδίστρια και άνθρωπο, που τόσο γρήγορα έφυγε από τη ζωή. Ετσι, ακόμα μια χρονιά οι δικοί της άνθρωποι, οι δύο πολυαγαπημένες της κόρες Ράνιακαι Ευαγγελίακαι τα τρία της εγγόνια, Σταμάτης, Βίκυ και Στέλιος, δεν την ξέχασαν και με μια μοναδική τιμητική πράξη κάνουν το όνειρό της πραγματικότητα: να αφυπνίσουν όλους εμάς ενάντια στον καρκίνο. Τιμώντας τη μνήμη της για τα 20 αυτά χρόνια απουσίας, από σήμερα έως το βράδυ της 15ης Αυγούστου διοργανώνουν ένα διαδικτυακό φιλανθρωπικό κάλεσμα προκειμένου να συνεισφέρουν όλοι οι Ελληνες από το υστέρημά τους στον λογαριασμό του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Αγιος Σάββας».
Η σπουδαία τραγουδίστρια κρατώντας αγκαλιά τα εγγόνια της Βίκυ και Στέλιο
Ηταν Πάσχα του 2004 όταν η Βίκυ Μοσχολιού, έπειτα από πολλές επισκέψεις στους γιατρούς και με τα ΜΜΕ να έχουν πέσει από πάνω της όταν έμαθαν τα κακά μαντάτα για την υγεία της, αποφασίζει να βγει στην εκπομπή της ΕΡΤ «Κοίτα τι έκανες» της Σεμίνας Διγενή. Κανείς δεν πίστευε πως η Βίκυ θα τα καταφέρει. Η φημολογία εκείνο το διάστημα ανέφερε πως η υπόθεση με την υγεία της είναι τελειωμένη. Ωστόσο εκείνη, με πίστη στον Θεό, με καθημερινές προσευχές και θεία κοινωνία, δεν το βάζει κάτω. «Είμαι εδώ, είμαι καλά» λέει στη Σεμίνα, σε μια δημόσια εξομολόγηση ψυχής (που έμελλε να είναι και η τελευταία της), κάνοντας όλη την Ελλάδα να δακρύσει.
Οι ανατριχιαστικές στιγμές στο πλατό
H Βίκυ είχε αποφασίσει ύστερα από αρκετό καιρό σιωπής να μιλήσει στη Σεμίνα για όλα. Και η Σεμίνα τής οργανώνει μια βραδιά αφιερωμένη σ’ εκείνην και καλεί φίλους της που έχουν πολλά να θυμηθούν και να αποκαλύψουν για τη μεγάλη τραγουδίστρια. Στο στούντιο της εκπομπής βρέθηκαν ο Γιώργος Παπαστεφάνου, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο Γιάννης Σπυρόπουλος-Μπαχ, η Λούλα Καλδάρα, ο παραγωγός Γιώργος Μακράκης, οι παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ και ο Βαγγέλης Πανάκης, η Αγγελική Νικολούλη, οι τότε υπουργοί Υγείας και Εργασίας Νικήτας Κακλαμάνης και Πάνος Παναγιωτόπουλος, οι τραγουδιστές Νίκος Βέρτης και Γιώργος Γιαννιάς, αλλά και οι κόρες της Ράνια και Ευαγγελία.
Μάλιστα στο βιβλίο της «Κίτρινο υποβρύχιο» η Σεμίνα περιγράφει την εκπομπή εκείνη ως μια από τις πιο δυνατές στην καριέρα της, αναφέροντας για τη συνάντησή τους με τη Βίκυ Μοσχολιού: «Εκεί που σχεδιάζουμε με τη Βίκυ το πώς θα στήσουμε την εκπομπή στην ΕΡΤ, ποιους θα καλέσουμε, τι ρεπορτάζ θα γίνουν, ξαφνικά με ρωτάει: “Σκέφτεσαι, δηλαδή, να τελείωναν όλα εδώ; Τόσο γρήγορα; Δεν είναι άδικο να φύγω τόσο γρήγορα; Ολη μου τη ζωή δουλεύω, δεν τα χάρηκα τα παιδιά μου. Δεν θέλω να πεθάνω. Είναι όμορφη η ζωή”. Μου δίνει ένα φιλί. Τη φιλάω κι εγώ. Ετσι, όμως, όπως γυρίζει ξαφνικά το κεφάλι της, τη φιλάω σχεδόν στα μάτια. Μου τραγουδάει “Μην τα φιλάς τα μάτια μου, τον χωρισμό φοβάμαι” και δακρύζει…» Οι επόμενοι μήνες μέχρι το ξημέρωμα της 16ης Αυγούστου που η Βίκυ ξεψυχάει είναι μαρτυρικοί. Η ίδια δεν το βάζει κάτω και σαν λιοντάρι αντιμετωπίζει την αρρώστια της.
Η Βίκυ Μοσχολιού με τις κόρες της, Ευαγγελία και Ράνια
Ονειρο ζωής για τους δικούς της
Στους δικούς της ανθρώπους δεν δείχνει το παραμικρό. «Η γιαγιά σε εμάς δεν έδειξε ούτε μια στιγμή το παραμικρό για την ασθένειά της. Δεν την είδαμε ποτέ να λυγίζει, δεν την είδαμε ποτέ να δακρύζει. Αντιθέτως, μας έδειχνε πως όλα είναι καλά και δεν συμβαίνει τίποτα» λέει συγκινημένος ο βενιαμίν της οικογένειας, ο εγγονός της Στέλιος, που έχει αναλάβει την επικοινωνία για το κομμάτι αυτό του φιλανθρωπικού εράνου.
«Αυτό που κάνουμε τώρα με τον έρανο για το Νοσοκομείο “Αγιος Σάββας” είναι ένα όνειρο ζωής. Φτάνοντας τα 20 χρόνια από τον θάνατό της, μας έρχονται μνήμες από όλα αυτά που είχαμε ζήσει εκείνη την περίοδο. Ηταν το πιο συγκλονιστικό βίωμα για όλους εμάς που ήμασταν της οικογένειας. Δεν ήταν απλά μια ιδέα για εμάς. Ηταν μια δυνατή στιγμή της ζωής μας, που δεν θα ξεχάσουμε κυρίως εμείς τα εγγόνια της. Τη θυμάμαι να μη δείχνει ούτε μια στιγμή κουρασμένη από τον καρκίνο. Θυμάμαι που μας έπαιζε συνεχώς με σκοπό να μας κάνει να νιώθουμε εμείς καλά, αν κι εκείνη την έτρωγε από μέσα αυτή η παμφάγα ασθένεια. Η γιαγιά μου αντιμετώπισε όλη αυτή τη μάχη με αξιοπρέπεια και θάρρος. Είδε κατάματα τον καρκίνο και τον πολέμησε.
Μέχρι την τελευταία της ώρα δεν το έβαλε κάτω και αυτό το μήνυμα θέλουμε να περάσουμε στον κόσμο που αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα υγείας: όπως η γιαγιά μας δεν το έβαλε κάτω και είχε συμμάχους όλους εμάς, έτσι και εκείνοι δεν πρέπει να λυγίσουν και να δουν στα δικά μας πρόσωπα τους δικούς τους συμμάχους» μας λέει ο Στέλιος, ο οποίος αρκετές φορές σταμάτησε από λυγμούς για να μας μιλήσει για τις ανθρώπινες τελευταίες στιγμές της δικής του Βίκυς Μοσχολιού. «Περνώντας τα χρόνια, διαπίστωσα πως η γιαγιά ήταν ένας άγγελος επί γης. Βοηθούσε όποιον είχε ανάγκη. Εκανε φιλανθρωπίες σε ιδρύματα και μας δίδαξε όλη την οικογένεια πως πρέπει μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής μας να έχουμε πίστη στον Θεό και στο καλό».
Ο τραπεζικός λογαριασμός για όσους θέλουν να αγκαλιάσουν τη σπουδαία πρωτοβουλία
Μάλιστα, από χθες τα μεσάνυχτα στα social media της οικογένειας έχουν αναρτηθεί σχετικό κείμενο καθώς και ο λογαριασμός τραπέζης με δικαιούχο το Νοσοκομείο «Αγιος Σάββας», προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για τις ανάγκες του. Στη συγκινητική ανάρτησή τους οι δύο κόρες της μεγάλης ερμηνεύτριας καθώς και τα τρία της εγγόνια αναφέρουν: «Για τα 20 χρόνια που η Βίκυ Μοσχολιού λείπει από κοντά μας, σε συνεργασία με το Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Αθηνών “Αγιος Σάββας”, συγκεντρώνουμε χρήματα για τη στήριξη συνανθρώπων μας που δοκιμάζονται από τον καρκίνο.
Προθεσμία για δωρεές:
Δεκαπενθήμερη φιλανθρωπική εκστρατεία, από την 1 Αυγούστου μέχρι τις 15 Αυγούστου, στις 23.59. Αν επιθυμείτε να συμπεριληφθείτε στο ευχαριστήριο βίντεο για όλο τον κόσμο που βοήθησε σε αυτή την κίνηση αγάπης, το οποίο θα παρουσιαστεί δημόσια στις 16 Αυγούστου, παρακαλούμε στείλτε μήνυμα στην επίσημη σελίδα της Βίκυς Μοσχολιούμε:
Το ονοματεπώνυμό σας
Ενα σύντομο μήνυμα (μια γενική σκέψη, ευχή, αφιέρωση ή και κάτι προσωπικό για τη Βίκυ Μοσχολιού, όπως το αισθάνεστε)
Αυτή η προσπάθεια γεννήθηκε από την καρδιά μας και μαζί και με τη δική σας συμμετοχή γίνεται σπουδαία πραγματικότητα.
Με εκτίμηση,
οικογένεια Βίκυς Μοσχολιού
Τραπεζικός λογαριασμός Τράπεζα: Alpha Bank IBAN: GR9201401420142002001000086 Δικαιούχος: ΓΑΝΑ «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ» – ΕΣΟΔΑ – ΔΩΡΕΕΣ BIC: CRBAGRAA Αιτιολογία: 20 χρόνια με τη Βίκυ – [το ονοματεπώνυμό σας]
Άγιος Ονούφριος: «Ζήτησα αυτή τη χάρη από τον Θεό: όποιος κάνει το μνημόσυνο μου και με γιορτάσει ή γράψει ή διηγηθεί την ζωή μου, να μην του έλθει πειρασμός από τον διάβολο»
«Ζήτησα αυτή τη χάρη από τον Θεό: όποιος κάνει το μνημόσυνο μου και με γιορτάσει ή γράψει ή διηγηθεί την ζωή μου, να μην του έλθει πειρασμός από τον διάβολο» «Και όστις ευρεθεί εις κίνδυνον θαλάσσης ή θυμόν δικαστού ή εις άλλην τινα στενοχωρίαν και σε επικαλεσθή λέγων:
«Παντοδύναμε Κύριε δια πρεσβειών του δούλου σου Ονουφρίου ελέησόν με, παρακαλώ την βασιλείαν σου», καθώς μου έταξες, επάκουσον της δεήσεως αυτού». «Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος, πριν το τέλος του διηγήθηκε στὸν Ὅσιο Παφνούτιο τὴν ζωή του καὶ τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνές του. Σὲ κάποια στιγμή, σταμάτησε νὰ μιλάει καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο τοῦ λέει: -Ἄς σταματήσουμε τὰ λόγια παιδί μου, καὶ ἂς πάμε στὴν κατοικία μου.
Όσιος Ονούφριος-Ο Άγιος που τάιζε ψωμί τον μικρό Χριστό
Υπάρχει ένα θαυμάσιο γεγονός από τη ζωή του Αγίου Ονουφρίου, τον οποίο εορτάζει η εκκλησία μας στις 12 Ιουνίου.
Όταν λοιπόν ήταν πολύ μικρός, 5-6 ετών, και ζούσε στο Κοινόβιο, συνέβη το εξής: Ως μικρός που ήταν, έτρωγε συχνότερα από τους άλλους πατέρες. Όταν πεινούσε, έτρεχε στον τραπεζάρη και του ζητούσε ψωμί, ελιές, φρούτα….
Κάποτε όμως ο τραπεζάρης πρόσεξε ότι έπαιρνε συχνότερα ψωμί και εξαφανιζόταν.
– Κάποιο ζωάκι μάλλον θα ταΐζει σκέφτηκε.
Αυτό συνεχίστηκε για καμιά εβδομάδα
.- Ας πάω να δω, είπε μέσα του ο τραπεζάρης, που τα πηγαίνει αυτά που του δίνω. Πράγματι, τον παρακολούθησε και τον είδε να μπαίνει στο Καθολικό της Μονής και να κλείνει πίσω του την πόρτα.
Έτρεξε γρήγορα στο παράθυρο και μ’ αυτά που είδε, γούρλωσαν τα μάτια του… Ο μικρός κουβέντιαζε με το βρέφος Ιησούς, που ευρίσκετο στην αγκαλιά της Θεοτόκου, στην εικόνα του Τέμπλου!
-Σου έφερα και σήμερα ψωμάκι, έλεγε στον Χριστούλη, μια και δε Σε ταΐζει κανείς…ούτε και η μαμά Σου…Και άπλωσε το χέρι και Του έδωσε μια φέτα ψωμί. Και ο Κύριος Ιησούς Χριστός, που ήταν μικρό παιδάκι στην ιερή εικόνα, άπλωσε το χεράκι, πήρε το ψωμί και όπως μάζεψε το χεράκι του μαζί με το ψωμάκι, εξαφανίστηκε το ψωμί μέσα στην εικόνα. Ευθύς αμέσως ο τραπεζάρης, με την ψυχή γεμάτη έκπληξη και δέος, έτρεξε στον Ηγούμενο και του διηγήθηκε τι συνέβη.
Τότε ο Ηγούμενος του έδωσε εντολή να μην δώσουν του παιδιού καθόλου ψωμί, αλλά όταν παρακλητικά θα ζητούσε, να του λέγουν:
Να πας να ζητήσεις και να σου δώσει ψωμί Εκείνος, τον οποίον μέχρι χθες εσύ τάιζες. Την επομένη ημέρα, βλέποντας ο μικρός Ονούφριος ότι δεν του δίδουν ψωμί και τον στέλνουν να ζητήσει από Εκείνον, που μέχρι τότε έτρεφε, έτρεξε αμέσως στην Εκκλησία και πηγαίνοντας μπροστά στην εικόνα είπε στον Χριστούλη:
– Χριστούλη μου, δεν μου δίνουν ψωμάκι και μου είπαν να Σου πω να μου δώσεις από το δικό Σου.
Τώρα, που θα το βρεις Εσύ, δεν ξέρω! Και ω του θαύματος! άπλωσε το μικρό Του χεράκι το βρέφος Ιησούς από την αγκάλη της Παναγίας Μητρός Του, και του έδωσε ένα τεράστιο ψωμί, τόσο μεγάλο, που δεν μπορούσε να το σηκώσει! Μοσχομύριζε δε τόσο πολύ, που το ουράνιο αυτό άρωμα απλώθηκε όχι μόνο μέσα στον Ναό, αλλά και σ’ όλο το μοναστήρι και στον γύρω τόπο. Έκπληκτοι και έκθαμβοι οι μοναχοί από τα γενόμενα, είδαν τον πενταετή Ονούφριο να βγάζει τον τεράστιο αυτό άρτο έξω, μετά πολλού-πολλού κόπου. Έτρεξαν δύο μοναχοί να βοηθήσουν, αλλά ήταν πολύ βαρύς!
Για πολλές ημέρες έτρωγαν, έτρωγαν, χόρταιναν, αλλά ο ουράνιος άρτος ήταν και παρέμενε αδαπάνητος. Είναι αυτό, που έχει βεβαιωτικά η Εκκλησία μας στη Θεία Λατρεία: ” Ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος”. Από τότε ευλαβούντο πολύ τον μικρό Ονούφριο, διότι εγνώριζαν πλέον ότι με την αύξηση της ηλικίας του θα αυξάνετο και η αγιότης του. Θα εγίνετο ένας μεγάλος Άγιος όπως και έγινε. Από τέτοιον όμοιο ουράνιο άρτο ετρέφετο ο Άγιος Ονούφριος, όταν για εξήντα ολόκληρα χρόνια ζούσε στην έρημο.
Πηγή κειμένου: Από το βιβλίο “Εμπειρίες κατά την Θ. Λειτουργία” του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου
Υπάρχουν ιστορίες που ραγίζουν την καρδιά και μένουν χαραγμένες στη μνήμη, όχι μόνο για την τραγικότητά τους, αλλά και για την ανθρώπινη απώλεια που κουβαλούν. Όταν η απώλεια χτυπά την πόρτα, ακόμα και οι πιο διάσημοι δεν μένουν αλώβητοι. Στο πέρασμα του χρόνου, αρκετοί Έλληνες που αγαπήθηκαν από το κοινό βρέθηκαν αντιμέτωποι με ανείπωτες τραγωδίες, θρηνώντας για τα παιδιά τους πάνω από ένα μνήμα.
Με αφορμή την τελευταία συγκλονιστική τραγωδία που “χτύπησε” την πόρτα της γνωστής ηθοποιού Μαίρης Βιδάλη το Youweekly.gr σας παρουσιάζει ιστορίες που μας θυμίζουν πως ο πόνος της απώλειας είναι κοινός για όλους.
Παντελής Ζερβός
Ο μεγάλος ηθοποιός, Παντελής Ζερβός ήταν 4 ετών, όταν έχασε τη μητέρα του και 8 τον πατέρα του, ενώ οι συγγενείς του τον έστειλαν σε ορφανοτροφείο. Ωστόσο, το μεγαλύτερο οικογενειακό δράμα, ο αγαπημένος ηθοποιός έμελλε να το ζήσει το καλοκαίρι του 1956, στο μεγάλο σεισμό της Σαντορίνης.
Η γυναίκα και τα παιδιά του βρίσκονταν στο νησί και η μικρή κόρη του, Ευδοξούλα (12 ετών) θάφτηκε κάτω από τα ερείπια. Η γυναίκα του και οι άλλες δυο κόρες πρόλαβαν και βγήκαν απ’ το σπίτι και σώθηκαν. Και δε σταμάτησε εκεί το οικογενειακό δράμα, αφού τρία χρόνια μετά όταν έγινε η εκταφή, διαπιστώθηκε πως το κοριτσάκι είχε θαφτεί ζωντανό!
Το κατάλαβαν, γιατί ο σκελετός του παιδιού δεν ήταν ανάσκελα, αλλά στο πλάι και με το στόμα ανοιχτό! Ο Ζερβός κράτησε για πάντα μέσα του το τρομερό μυστικό, ακόμα κι απ’ τη γυναίκα του. Το εξομολογήθηκε λίγο πριν από το τέλος του, σε κάποια συνέντευξη του.
Μέλπω Κωστή
Πριν λίγα χρόνια η ηθοποιός Μέλπω Κωστή είδε τον κόσμο να χάνεται κάτω από τα πόδια της, όταν ο 16χρονος γιος της Δημήτρης έχασε τη ζωή του σχεδόν ακαριαία σε ένα τραγικό τροχαίο δυστύχημα. Διερχόμενο όχημα παραβίασε φωτεινό σηματοδότη και έπεσε πάνω στη μηχανή που ο ίδιος οδηγούσε. Σε μια συγκινητική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει λίγο καιρό μετά στο Enjoy και τη δημοσιογράφο Μαρία Ανδρέου είχε δηλώσει χαρακτηριστικά:
«Θέλει πολύ χρόνο για να περάσει ο πόνος και να διακοπεί η συναισθηματική σύνδεση. Χρειάζεται πάρα πολλή δουλειά, γιατί αυτή η απώλεια είναι αφύσικη και δεν τη χωράει ο ανθρώπινος νους. Αλλά το μυαλό μας και η ψυχή μας έχουν μεγάλη δύναμη και εμείς στη ζωή μας λειτουργούμε ένα πολύ μικρό κομμάτι τους. Νομίζουμε ότι ξέρουμε τις δυνατότητες της σκέψης μας, του σώματος μας, δεν τις γνωρίζουμε όμως.
Ο άνθρωπος που πενθεί πρέπει να βρει τα θετικά κομμάτια της ζωής και να συνεχίσει να περπατά στο δικό του μονοπάτι. Είναι εγωιστικό να πω “χάθηκε το παιδί μου, πονάω, κατεβάζω ρολά”, να αφεθώ σε αυτό το θλιβερό βίωμα, να χαθώ από τη φασαρία του κόσμο και να μη με νοιάζει κανένας άλλος άνθρωπος, ούτε τα άλλα μου παιδιά, ο άνδρας μου, οι φίλοι μου, οι συνάδελφοι μου, ο κόσμος όλος… Είμαι η μοναδική που έχασε το παιδί της για να τα εγκαταλείψω όλα; Προφανώς και όχι. Η ζωή συνεχίζεται. Και πως θα συνεχιστεί; Κρατώντας το μυαλό μου απασχολημένο με πολλή εργασία και διάβασμα. Εγώ απευθύνθηκα και σε γιατρό και έκανα ψυχοθεραπεία. Ζήτησα ψυχολογική υποστήριξη».
Κώστας Γιαννόπουλος
Ο Κώστας Γιαννόπουλος έχασε τον γιο του Ανδρέα σε πολύ μικρή ηλικία μετά από σκληρή μάχη με τον καρκίνο στις 9 Νοεμβρίου του 1995. Έμπνευση και επιθυμία του παιδιού του ήταν και το «Χαμόγελο του Παιδιού» το οποίο ο πατέρας του έκανε πράξη προσφέροντας κοινωφελές έργο.
«Ο Ανδρέας ήταν ένα παιδί που μέσα από τις σελίδες του ημερολογίου του, το δικό του μήνυμα για το πώς θα ήθελε να είναι ένας σύλλογος, όπως τον είπε εκείνος το «Χαμόγελο του Παιδιού». Μέσα από αυτές προσπάθησε να μας περάσει ένα μήνυμα. Μέσα από την αγωνία του κατά τις στιγμές που ήταν έτοιμος να φύγει από τη ζωή. Κατάφερε να κάνει το «Χαμόγελο του Παιδιού» πραγματικότητα και να στηρίξει πάνω από 1.600.000 παιδιά σε όλη την Ελλάδα. Να δημιουργήσει υποδομές, κουλτούρα, απόψεις γύρω από το πώς πρέπει να στηρίζουμε τα παιδιά. Μακριά από συμπόνια, μακριά από φιλανθρωπίες και όλα αυτά τα ταπεινά συναισθήματα που δεν συνάδουν με την ταπεινή αθωότητα. Είναι πολύ δύσκολο μερικές φορές να μπορέσω να ισορροπήσω μέσα μου την επιτυχία του Ανδρέα αλλά και την απώλειά του.
Είναι δύσκολο μετά από 24 χρόνια να μπορέσω να αποδώσω αυτό που αισθάνομαι, γιατί υπερτερεί, ότι ακόμα υπάρχει μέσα από το «Χαμόγελο του Παιδιού». Τον αναφέρουν οι οικογένειες που σώθηκαν τα παιδιά τους από σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ο Ανδρέας για μένα ήταν ολόκληρος ο κόσμος, όπως είναι και ο Νίκος, ο αδελφός του. Έφυγε δεν υπάρχει πλέον, αλλά υπάρχει το «Χαμόγελο του Παιδιού, που το αντικατέστησε. Υπάρχει για μένα, γιατί αν δεν ήταν αυτός, ίσως κι εγώ να μην υπήρχα. Έτσι προσπαθούμε να κάνουμε αυτό που έλεγε, αν ενωθούμε όλοι, θα τα καταφέρουμε», είχε δηλώσει τότε φανερά συγκινημένος.
Οδυσσέας Σταμούλης
Ο 11χρονος γιος του ηθοποιού, έφυγε από τη ζωή το 2023 μετά από πνιγμό σε παραλία της Ικαρίας και έκτοτε όλα είναι διαφορετικά για εκείνον.
«Αυτή η χρονιά ήταν ένας εφιάλτης, δεν το συζητώ. Αγγελούδια, παιδάκια, γονείς χάνουν κάθε μέρα… Μερικά από αυτά τυχαίνει να έχουν έναν πατέρα, ας το πούμε αναγνωρίσιμο, δημόσιο πρόσωπο. Δεν μιλάω, λοιπόν, γι’ αυτό και ούτε θα μιλήσω, γιατί είναι σαν να έχει η δικιά μου απώλεια μεγαλύτερη βαρύτητα από των άλλων. Θέλω να σας πω ότι η απώλεια έχει ακριβώς την ίδια αξία και ο πόνος είναι αφόρητος με τον ίδιο τρόπο για όλους τους γονείς, είτε τον ξέρεις είτε δεν τον ξέρεις.
Ήταν πολύ χυδαίο που ερχόντουσαν έξω από το θέατρο, με την έννοια που είπα πριν. Ότι ήταν σαν να έχει μεγαλύτερη βαρύτητα η δική μου απώλεια από οποιουδήποτε ανθρώπου. Δεν μίλησα ποτέ ούτε κάλεσα κανέναν να του πω για τον πόνο μου», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του.
Γιώργος Γεωργίου
«Ο γιος μου έφυγε από τη ζωή εξαιτίας μιας σπάνιας νόσου. Όταν η πρώτη μου γυναίκα έμαθε ότι η ασθένεια του γιου μας δεν έχει επιστροφή, πήγε να αυτοκτονήσει. Σηκώθηκα το πρωί, είδα τα μαλλιά μου άσπρα, έτρωγα ψίχα ψωμί και έσπαγαν τα δόντια μου, από τη στεναχώρια. Η μεγάλη πληγή για μένα ξέρεις ποια ήταν; Τον κοίταζα κι έλεγα… τι αισθάνεται αυτό το παιδί μέσα του; Δεν τον ρώτησα ποτέ. Ούτε αυτός μου το είπε, αλλά καταλάβαινα τι ψυχολογικά είχε μέσα του»
Αριστοτέλης Ωνάσης
Ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ένας από τους πλουσιότερους και πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες της Ελλάδας, έχει πράγματι βιώσει την τραγωδία της απώλειας του γιου του. Ο γιος του, Αλέξανδρος Ωνάσης, πέθανε σε ηλικία μόλις 25 ετών το 1973 σε αεροπορικό δυστύχημα στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ελληνικού. Αυτό το γεγονός είχε μεγάλο αντίκτυπο στον Αριστοτέλη Ωνάση, καθώς η απώλεια ενός τέτοιου νέου και ταλαντούχου ανθρώπου είναι πάντα μια βαθιά πληγή για οποιονδήποτε γονιό.
Χρήστος Χωμενίδης
«Είχε ένα φρικτό ατύχημα στο μπάνιο. Λιποθύμησε η μητέρα του και πνίγηκε. Σχεδόν αρχαιοελληνικό δεν είναι; Κι αυτό έγινε μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Και να φανταστείτε πως εγώ είμαι ένας άνθρωπος που νομίζει πως ελέγχει τα πάντα! Μερικές φορές όμως μαθαίνεις με τον πιο βίαιο τρόπο πως τα δεδομένα δεν είναι τελικά δεδομένα», είχε δηλώσει τότε για τον χαμό του 3 μηνών γιου του ο συγγραφέας, Χρήστος Χωμενίδης.
Φρίκη στη Ρόδο: Το DNA έκανε τη σοκαριστική αποκάλυψη – 29χρονη έκανε παιδί με τον πατέρα της – Ο παππούς είναι και πατέρας του παιδιού της
• Η εξέταση επιβεβαίωσε τεκνοποίηση από αιμομιξία • Καταγγελία για καθημερινούς βιασμούς
Μία υπόθεση που παγώνει το αίμα αποκαλύφθηκε στη Ρόδο, μετά από πολυετή σιωπή και κακοποίηση. Στο επίκεντρο βρίσκεται μια 29χρονηγυναίκα, μητέρα δύο παιδιών, η οποία κατήγγειλε ότι από μικρή ηλικία βιαζόταν καθημερινά από τον ίδιο της τον πατέρα. Η υπόθεση πέρασε στο στάδιο της δικαστικής διερεύνησης έπειτα από παρέμβαση κοινωνικών υπηρεσιών και εισαγγελική παραγγελία για προκαταρκτική εξέταση.
Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο της υπόθεσης είναι, όπως έχει αποκαλύψει η «δημοκρατική» ότι, σύμφωνα με επίσημο και επιστημονικά επεξεργασμένο αποτέλεσμα γενετικής εξέτασης, το ένα από τα δύο της παιδιά είναι βιολογικό τέκνο του ίδιου της του πατέρα. Το εύρημα αυτό οδηγεί πλέον σε κατηγορητήριο για σωρεία βαρύτατων κακουργηματικών πράξεων.
Το παιδί που γεννήθηκε μέσα στη φρίκη – Τι έδειξε το DNA
Η εισαγγελική εντολή για λήψη και εξέταση βιολογικού υλικού ήταν η αρχή του τέλους για τη συγκάλυψη της υπόθεσης. Οι εξετάσεις διενεργήθηκαν στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, με δείγματα από το παιδί, τη μητέρα του, τον φερόμενο ως δράστη και άλλα πρόσωπα προς αποκλεισμό πατρότητας.
Το αποτέλεσμα, όπως αποκαλύπτει η «δημοκρατική» ήταν αδιαμφισβήτητο: Η πιθανότητα πατρότητας του κατηγορουμένου ξεπερνά το 99,999%, με στατιστική υπεροχή 274.309.387 φορές σε σχέση με οποιονδήποτε άλλον άνδρα.
Δεν βρέθηκε καμία γενετική συμβατότητα με τους άλλους πιθανούς πατέρες που εξετάστηκαν. Το επιστημονικό αυτό δεδομένο χαρακτηρίζεται ως «αποδεικτικό μέσο θεμελιώδους σημασίας» για το διερευνώμενο αδίκημα της αιμομιξίας κατ’ εξακολούθηση, καθώς είναι το μοναδικό στοιχείο που τεκμηριώνει απόλυτα τη βιολογική σχέση.
Τα παιδικά της χρόνια: Βία, ουσίες και εγκατάλειψη
Η 29χρονη γυναίκα μεγάλωσε σε δυσλειτουργικό οικογενειακό περιβάλλον. Οι γονείς της είχαν χωρίσει νωρίς. Η μητέρα της, σύμφωνα με την κατάθεση, είχε ιστορικό εξάρτησης από ουσίες, ενώ ο πατέρας της κάπνιζε χρόνια κάνναβη. Η ίδια έζησε από μικρή ενδοοικογενειακή βία, η οποία στη συνέχεια μετατράπηκε σε συστηματική σεξουαλική κακοποίηση. Σε ηλικία 15 ετών μετακόμισε στο σπίτι της γιαγιάς της, όπου συγκατοικούσε και ο πατέρας της. Εκεί, όπως αναφέρει, ξεκίνησε και ο εφιάλτης.
«Με βίαζε κάθε μέρα – και στο νέο μου σπίτι»
Η κατάθεση της 29χρονης είναι ανατριχιαστική. Περιγράφει συστηματικούς βιασμούς που συνέβαιναν κυρίως τη νύχτα αλλά όχι μόνο, οπουδήποτε μέσα στο σπίτι: στον τοίχο, στο πάτωμα, σε καρέκλες, στο μπάνιο. «Τις περισσότερες φορές με έπιανε, μου κατέβαζε τα ρούχα και με κρατούσε για να μην μπορώ να κουνηθώ», κατέθεσε.
Σε ερώτηση των αστυνομικών για τη συχνότητα των περιστατικών, η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη:
«Κάθε μέρα. Μία φορά ή και παραπάνω. Υπήρχαν μέρες που με βίαζε και τρεις φορές».
Αναφέρει επίσης ότι ακόμη και όταν κατάφερε για λίγο να νοικιάσει δικό της σπίτι για να φύγει, ο πατέρας της πήγαινε εκεί, και συνέχιζε την κακοποίηση. Δεν είχε οικονομική ανεξαρτησία και ήταν αναγκασμένη να επιστρέφει.
Σιωπή, φόβος και απειλές
Το πρώτο παιδί της το απέκτησε με άλλον άνδρα, το δεύτερο, όπως αποδείχθηκε, με τον ίδιο της τον πατέρα. Εκείνη την περίοδο διατηρούσε σχέση, αλλά δεν είχε αντιληφθεί τίποτα.
Η αποκάλυψη έγινε όταν διατάχθηκε εξέταση DNA από τις κοινωνικές υπηρεσίες, που ήδη είχαν απομακρύνει τα παιδιά από την επιμέλειά της.
Η ίδια δήλωσε ότι ουδέποτε είχε μιλήσει σε κανέναν, καθώς φοβόταν ότι θα τη σκοτώσει. Περιγράφει τον πατέρα της ως βίαιο, ιδιαίτερα υπό την επήρεια ουσιών. Ανέφερε και περιστατικά επίθεσης σε άλλα μέλη της οικογένειας, ακόμη και με μαχαίρι. Η κόρη της, που έμενε τότε μαζί της, σύμφωνα με την ίδια δεν φαίνεται να έχει κακοποιηθεί, αλλά παραδέχεται πως δεν μπορεί να είναι σίγουρη.
Η ώρα της καταγγελίας
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε μόνο όταν η πρόνοια αφαίρεσε την επιμέλεια των δύο παιδιών της. Εκείνη τη στιγμή, η γυναίκα μίλησε για πρώτη φορά σε φίλη της, η οποία την παρακίνησε να καταθέσει επίσημα στην αστυνομία. Τότε αποκαλύφθηκε όλο το ιστορικό κακοποίησης.
Αναφέρει ότι ο πατέρας της σταμάτησε να την κακοποιεί μόνο όταν έμεινε έγκυος στο δεύτερο παιδί το οποίο αποδείχθηκε τελικά πως ήταν δικό του.
Η θέση του κατηγορουμένου: Αρνείται τον βιασμό, παραδέχεται τις επαφές
Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με την προανακριτική δικογραφία, παραδέχθηκε την ύπαρξη σεξουαλικών επαφών, αλλά αρνείται τις κατηγορίες περί βιασμού. Ισχυρίζεται ότι οι πράξεις ήταν «συναινετικές» και ότι «διέκοψαν όταν αντιλήφθηκαν ότι είναι λάθος».
Η απολογία αυτή χαρακτηρίστηκε προκλητική και ακραία από τις αρχές, καθώς αγνοεί τη θέση εξουσίας που έχει ένας γονέας έναντι του παιδιού του και παραβλέπει το γεγονός ότι η καταγγέλλουσα ήταν ανήλικη όταν ξεκίνησε η κακοποίηση.
Η νομική συνέχεια
Η υπόθεση έχει περάσει στο επόμενο στάδιο καθώς η δικογραφία έχει περαιωθεί από την Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ρόδου και έχει υποβληθεί αρμοδίως στην Εισαγγελία, με το κατηγορητήριο να περιλαμβάνει:
Τον κατηγορούμενο υπερασπίζονται οι δικηγόροι κ.κ. Στέλιος Αλεξανδρής και Πολυξένη Χατζηγιάννη.
Η σιωπή έσπασε
Η υπόθεση της 29χρονης από τη Ρόδο δεν είναι μεμονωμένη. Είναι η φωνή όλων όσοι δεν κατάφεραν να μιλήσουν. Το DNA απέδειξε αυτό που η κοινωνία φοβόταν να ακούσει: ένα παιδί γεννήθηκε από βιασμό και αιμομιξία, μέσα σε ένα περιβάλλον βίας και φόβου.
Η ίδια ζητά δικαίωση, προστασία και την επιστροφή των παιδιών της, μα πάνω από όλα ζητά να μην υπάρξει άλλο παιδί που θα ζήσει αυτό που έζησε εκείνη.
Η επιστήμη μίλησε. Η κοινωνία δεν μπορεί πια να σωπαίνει.
