Blog Σελίδα 9339

Μεϊμαράκης: «Με τον στρατηγό Μητσοτάκη μπροστά για να κερδίσουμε – Δεν χωράνε στεναχώριες, εγώ από στρατηγός έγινα στρατιώτης»

Εν μέσω χειροκροτημάτων στο 14ο Συνέδριο της ΝΔ έγινε δεκτός ο αντιπρόεδρος του ΕΛΚ και πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, που «άνοιξε» ένα ακόμη Συνέδριο και αυτό- δηλαδή- που λαμβάνει χώρα στο Athens Metropolitan Expo μέχρι την Κυριακή 8 Μαΐου.

«Το συνέδριό μας είναι μια γιορτή διαλόγου, είναι μια γιορτή στην οποία συμμετέχουν όλοι οι απλοί πολίτες, είναι μια γιορτή στην οποία τα στελέχη της ΝΔ κάνουμε έναν απολογισμό των τριών ετών που είναι θετικός και προγραμματίζουμε το μέλλον», είπε αρχικά ο κ. Μεϊμαράκης, που ευχαρίστησε τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη, που του εμπιστεύτηκε την προεδρία του συνεδρίου.

Μάλιστα, απευθυνόμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη είπε:

«Θέλω να σου πω πρόεδρε, ότι θα φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης σου, διότι θα είμαστε όλοι παρόντες αυτό το τριήμερο, αλλά και μετά το συνέδριό μας θα έχουμε μετασυνεδριακές συναντήσεις και συσκέψεις και θα περιοδεύσουμε όλους τους νομούς για να μεταφέρουμε το αισιόδοξο μήνυμα και το πρόγραμμα της ΝΔ που θα εγκρίνουμε την Κυριακή, για να προχωρήσουμε στη μάχη που έχουμε μπροστά μας, για μια νέα νίκη, σε μια νέα Ελλάδα.

Αυτή θα χτίσουμε μετά το σημερινό μας συνέδριο. Και αυτό πρόεδρε σου το υποσχόμαστε, θα είμαστε όλοι παρόντες στη συγκεκριμένη μάχη».

Εν συνεχεία, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης επισήμανε ότι η ΝΔ είχε μια τριετή διακυβέρνηση επιτυχημένη, μέσα σε πολυεπίπεδες κρίσεις και συνεχείς αλλαγές του σκηνικού σε παγκόσμιο επίπεδο.

«Και τα καταφέραμε και διαχειριστήκαμε τις κρίσεις αυτές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και είχαμε τα πιο καλά αποτελέσματα σε όλη την Ευρώπη, γιατί σταθήκαμε δίπλα στον ανώνυμο πολίτη, δίπλα στον αδύναμο πολίτη, και κατά την διάρκεια της πανδημίας, και τώρα με τον πόλεμο.

Διότι η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση είναι ανθρωποκεντρική και το κράτος πρόνοιας υπάρχει για τους αδύναμους πολίτες», ανέφερε ο αντιπρόεδρος του ΕΛΚ.

«Όλοι αισθάνθηκαν μεγάλη ανακούφιση με τις χθεσινές ανακοινώσεις, οι οποίες ήταν σχεδιασμένες και σε συνεννόηση, και μπορέσαμε κάνοντας πολλά βήματα μπροστά από την ΕΕ, που ακόμη περιμένουμε πότε θα ομοφωνήσει, να σταθούμε δίπλα στον αδύναμο πολίτη» σημείωσε στη συνέχεια και συμπλήρωσε:

«Και αυτό πρέπει να το μεταφέρουμε σε κάθε γειτονιά, γιατί ο λαϊκισμός υπάρχει και με διάφορα ψέματα προσπαθεί να δείξει ότι δεν κάνουμε καλά την κυβερνητική εργασία και ότι αυτοί θα ήταν καλύτερα».

«Έχουμε την υποχρέωση να σταθούμε απέναντι σε αυτούς που θέλουν να γυρίσουν την Ελλάδα πίσω, γιατί το 2019 αλλάξαμε σελίδα και πήγαμε την Ελλάδα μπροστά», ανέφερε ο κ. Μεϊμαράκης.

«Η ΝΔ πρέπει να είναι έτοιμη για τις εκλογές, όποτε αυτές γίνουν και για αυτό θα πρέπει όλα τα στελέχη να βρεθούν πλάι στους πολίτες», είπε ο ίδιος.

Καταλήγοντας, ο Βαγγέλης Μεϊμάρακης τόνισε πως «στη μάχη που έχουμε μπροστά μας, ένας είναι ο στρατηγός, είναι εκείνος ο οποίος θα αναβαπτιστεί από το συνέδριό μας και θα μας οδηγήσει πάλι στην νίκη.

Μπορεί αυτά τα τρία χρόνια να υπάρχουν στεναχώριες, πικρίες, προβληματισμοί, αλλά τώρα που μπαίνουμε στη μάχη, δεν χωράει να σκεφτόμαστε τι έκανε το κόμμα για μένα, τώρα πρέπει να σκεφτούμε τι θα κάνω εγώ για την Ελλάδα, για να μην πάει η χώρα και πάλι πίσω. Τα

ώρα έφυγε ‘το εγώ’ και ξαναμπαίνει ‘το εμείς’. Τώρα είμαστε όλοι στρατιώτες και σας το λέω εγώ που, αν και έφτασα στρατηγός, ξαναγίνομαι στρατιώτης σε αυτή τη μάχη. Με τον στρατηγό μπροστά για να κερδίσουμε, για την Ελλάδα, για τη δημοκρατία, για την ΝΔ».

Μόνος μπαμπάς άλλαξε για πάντα τη ζωή της 6χρονης κόρης του – Πώς κατάφερε να περπατήσει ξανά

Όταν γεννήθηκε, διαγνώστηκε με πολλαπλή συγγενή αρθρογρύπωση μίας άγνωστης αιτιολογίας συγγενή νευρομυϊκή πάθηση, που δε θεωρείται ούτε γενετική ούτε κληρονομική γενικά, με κάποιες εξαιρέσεις που είναι κληρονομικές.

Αυτή η σπάνια πάθηση έκανε τις αρθρώσεις της να σκληρύνουν, με κάποιες να μένουν είτε τεντωμένες, είτε λυγισμένες.

«Στην αρχή δεν μπορούσαν να αντιληφθούν τι δεν πήγαινε καλά με εκείνη, απλά θεωρούσαν ότι είχε δυσμορφίες στα άκρα. Όμως μπορούσε να νιώσει τα πάντα, το μυαλό της ήταν τετραπέρατο», λέει ο πατέρας της.

ella walks 6 1152x1536 1 900x1200 1

«Δεν της άρεσε να κινείται με το καροτσάκι, δεν της αρέσει να την κοιτούν όλοι, όταν βρίσκεται σε αυτό. Θέλει να περπατήσει», προσθέτει.

Τόσο ο πατέρας, όσο και η μητέρα της, προσπάθησαν απεγνωσμένα να βρουν έναν γιατρό, ο οποίος θα τη βοηθούσε, όμως όλοι έλεγαν το ίδιο: για όλη της τη ζωή θα βρίσκεται στο καροτσάκι.

Ωστόσο, έπειτα από πολλές αναζητήσεις η μητέρα της επικοινώνησε με έναν γιατρό, ο οποίος με τη σειρά του τούς συνέστησε μία κλινική στην Πολωνία. Τους είπε, ότι με μία ακόμη χειρουργική επέμβαση και την αποθεραπεία στη συνέχεια, η Έλλα θα περπατούσε ξανά.

Αυτή όμως η ελπίδα σύνομα έσβησε, καθότι η μικρή δεν μπορούσε να αντέξει την επέμβαση. Αυτά τα νέα έφεραν σε απόγνωση τη μητέρα της, η οποία έπασχε από ψυχική νόσο και που εκείνη την χρονική περίοδο είχε επιδεινωθεί. «Δύο μήνες μετά (σσ. η γυναίκα μου) έβαλε τέλος στη ζωή της», τόνισε ο πατέρας.

Παρά τον θρήνο του όμως, ο πατέρας ήταν αποφασισμένος να βοηθήσει το μικρό του κοριτσάκι. Κι ενώ στη Σκωτία, όπου ζούσαν, δεν μπορούσε να γίνει η επέμβαση, ο πατέρας δημιούργησε έναν GoFundMe λογαριασμό, προκειμένου να μαζέψει τα 170.000 δολάρια που χρειάζονταν για να υποβληθεί στην εγχείριση η μικρή στην Πολωνία.

ella walks 7 1152x1536 1 900x1200 1

«Δεν θα ήταν φτηνό σίγουρα, αλλά δεν ήθελα να τα παρατήσω. Σίγουρα μπορεί να πάρει χρόνο για να φτιάξουν οι μύες της, όμως αυτή η επέμβαση πρέπει να γίνει τώρα. Είμαι ο μπαμπάς της και είμαι μαχητής, η κόρη μου είναι κι αυτή μαχήτρια και έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στον γιατρό», συμπλήρωσε.

Όταν ο γιατρός κατάλαβε τι ήθελε να κάνει ο πατέρας, βρήκε τον δικό του τρόπο να βοηθήσει. Μείωσε το κόστος της εγχείρισης κατά 70.000 δολάρια.

«Έχουμε δει τα αποτελέσματα και είναι πραγματικά. Είναι το πιο εύκολο να αφήσεις στο καροτσάκι έναν άνθρωπο και να μην τον χειρουργήσεις. Δεν μπορείς να πεις σε κανέναν να αποδεχθεί την κατάστασή του, όταν μπορεί να διορθωθεί», δήλωσε από την πλευρά του ο γιατρός.

Έτσι, με τη βοήθειά του, οι δωρεές για το ταξίδι της Έλλα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο 2021. Μετά από εβδομάδες προετοιμασιών, η 6χρονη σήμερα Έλλα ήταν έτοιμη για την επέμβαση για την οποία οι γονείς της προσπαθούσαν εδώ και καιρό.

Και σύντομα, μετά την επέμβαση, η μικρή Έλλα κατάφερε για πρώτη φορά να περπατήσει. Θα πρέπει, ωστόσο, να υποβοληθεί σε άλλη μία επέμβαση συν έξι εβδομάδες επιπλέον φυσιοθεραπείας. Όμως, η πρόοδός της ήδη της έχει αλλάξει τη ζωή.

«Γιατί εμείς τι πάθαμε;»: To viral κείμενο που κάθε γονιός πρέπει να διαβάσει

Τις τελευταίες μέρες το γύρο του διαδικτύου κάνει ένα άρθρο υπό τον τίτλο “Γιατί εμείς τι πάθαμε;” που κριτικάρει τα στραβά και τα ανάποδα που συνέβαιναν στο τρόπο ανατροφής, διαπαιδαγώγησης και γονεϊκότητας τις περασμένες δεκαετίες που η τεχνολογία, το διαδίκτυο, οι αντιεμβολιαστές και οι ειδικοί επι παντός επιστητού δεν είχαν κάνει ακόμα την εμφάνισή τους. Τότε που το ξύλο ήταν απαραίτητο για να μεγαλώσεις πειθαρχημένα παιδιά, που η φράση παθητικό κάπνισμα δεν υπήρχε, τότε που ελάχιστα παιδιά μετακινούνταν με το ειδικό κάθισμα αυτοκινήτου αγνοώντας οι γονείς παντελώς κάθε αίσθημα κινδύνου. Αν είστε γεννημένοι μεταξύ του 1970 και του 1990 αυτές οι καταστάσεις θα σας φανούν οικείες και σίγουρα θα σας βάλουν σε σκέψεις για το πώς μεγαλώνουν τα σημερινά παιδιά.

Αυτό είναι το κείμενο που έχει γίνει viral

Γιατί εμείς τι πάθαμε;
Εμείς τί πάθαμε που ήμασταν χύμα στο αυτοκίνητο και όχι σε παιδικά καθισματάκια; Απλά πεθάνανε κάποια παιδιά και κάποια μείνανε ανάπηρα.
Εμείς τί πάθαμε που δεν τρώμε πια αληθινή τροφή αλλά μόνο χιλιοεπεξεργασμένη με χημικά; Απλά τη γενιά μας τη θερίζουν τα αυτοάνοσα και ο καρκίνος.
Εμείς τί πάθαμε που γεννηθήκαμε με καισαρική και δεν θηλάσαμε; Απλά έχουμε κατεστραμμένο μικροβίωμα και το μεταφέρουμε και στα παιδιά μας.
Eμείς τί πάθαμε που παίρναμε αντιβίωση σαν να ήταν καραμέλα; Απλά μερικές χιλιάδες από μας πεθάνανε λόγω αντίστασης στα αντιβιοτικά και οι υπόλοιποι που επιβιώσαμε, καταστρέψαμε την εντερική χλωρίδα μας-δηλαδή το πεπτικό και το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Εμείς τί πάθαμε που μεγαλώσαμε με ξύλο και φωνές; ΠΑΘΑΜΕ ΚΑΑΑΤΙΙ;;; ΕΕΕΕ;; ΛΕΓΕ ΡΕ ΜΗ ΣΟΥ ΣΠΑΣΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!
Εμείς τί πάθαμε που μεγαλώσαμε μέσα στον καπνό των γονιών μας; Απλά έχουμε ένα σωρό αναπνευστικά και άλλα προβλήματα υγείας, για τα οποία έχουμε πάρει ένα σωρό φάρμακα. Και απλά γίναμε κι εμείς καπνιστές.
Εμείς τί πάθαμε που μας άφηναν να κλαίμε στο άλλο δωμάτιο όταν ήμασταν μωρά; Απλά γίναμε τραυματισμένοι ενήλικες, παγιδευμένοι πάντα σ’ εκείνη τη στιγμή που ελπίζαμε ακόμα ότι κάποιος θα άνοιγε την πόρτα και θα μας αγκάλιαζε.
Και η πόρτα δεν άνοιξε.
Και τί πάθαμε δηλαδή; Mια χαρά δεν είμαστε; Και τα παιδιά μας μια χαρά θα είναι.
Οτι μεγαλώσατε παιδια δε σημαίνει οτι τα ξέρετε όλα.Τώρα αφήστε κ εμάς να κάνουμε ό,τι πιστεύουμε καλύτερο στα δικά ΜΑΣ παιδιά.
Από Alexandra Georgiou

giati emeis ti pathame

Γυναικοκτονία στην Καβάλα: «Καυγάδιζαν συνέχεια. Την ζήλευε, δεν την άφηνε σε ησυχία»

Ο 55χρονος έκανε συνεχώς σκηνές και δημιουργούσε στη  φαρμακοποιό  προβλήματα, τονίζει στο protothema.gr φίλη του θύματος – Ήθελε να χωρίσει για να ηρεμήσει , αλλά αυτός την διεκδικούσε συνέχεια μέχρι που η κατάσταση ξέφυγε…

Λύγισε βάζοντας τα κλάματα και με τρεμάμενη φωνή μίλησε στο protothema.gr η γιατρός στο επάγγελμα και φίλη της 43χρονης μητέρας, η οποία βρέθηκε στραγγαλισμένη από τους αστυνομικούς σε ένα ράντζο που υπήρχε στο φαρμακείο, στις πηγές του Δήμου Νέστου, στην Καβάλα.

Ούτε η ίδια δεν ήθελε να πιστέψει ότι οι απειλές του 55χρονου έγιναν πραγματικότητα.

Ο σύζυγος της αγαπημένης της φίλης έφτασε στο σημείο να στραγγαλίσει τη γυναίκα του και να στερήσει για πάντα από τα παιδιά του τη μάνα τους.

«Καυγάδιζαν συνέχεια. Την ζήλευε, δεν την άφηνε σε ησυχία. Συνεχώς της δημιουργούσε προβλήματα και της έκανε σκηνές ζηλοτυπίας μπροστά μου, ακόμα και μπροστά στα παιδιά.

» Τον τελευταίο καιρό η φίλη μου δεν ήταν καλά. Ίσως αυτός να το σχεδίαζε καιρό και η Αΐντα να είχε υποψιαστεί κάτι… Ήταν προβληματισμένη και απογοητευμένη από τη συμπεριφορά του.

Συγκλονίζει μάλιστα η ανάρτηση της υπαλλήλου της φαρμακοποιού η οποία γράφει στο Facebook: «Γιατι; Σε μια στιγμή να τελειώνουν όλα… Γιατί τόσος πόνος; Τα παιδάκια σου ακριβώς ίδια ηλικία με τα δικά μου.

» Ποιός να τα εξηγήσει το γιατί; Δεν υπάρχει. Μόνο πόνος. Τόσος πόνος. Καλό παράδεισο Αίντα!!! Δεν πιστεύω αυτό που γράφω. Το φαρμακείο στις Πηγές βάφτηκε κόκκινο …Τα παιδιά σου είναι και δικά μου παιδιά. Είναι τα παιδιά όλων μας που δεν έπρεπε να ορφανεψουν . ΤΌΣΟ ΆΔΙΚΑ. Καλό ταξίδι αγαπημένη …».

Το χρονικό

Ο 55χρονος άνδρας κάλεσε την Πέμπτη στις 00:30 τον αξιωματικό υπηρεσίας του τοπικού τμήματος και του είπε «έκανα κακό στη γυναίκα μου». Οι αστυνομικοί τον βρήκαν στο φαρμακείο, με την άτυχη γυναίκα να είναι νεκρή σε ένα ράντζο που υπήρχε στο φαρμακείο. Ο θάνατός της χαρακτηρίζεται ασφυκτικός.

Ενδειξη ότι επιχείρησε να κάνει κακό στον εαυτό του ήταν το γεγονός ότι οι άνδρες των αρχών τον βρήκαν με αίματα και στους καρπούς του.

Ο δράστης νοσηλεύεται φρουρούμενος στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας.

Παναγία μου, πήγαινε να επισκεφθείς το παιδί μου

0

Ένας πατέρας διηγείται τα εξής για το παιδί του, που κάποτε είχε αρρωστήσει: Το παιδί μου ο Πέτρος προσβλήθηκε από ελονοσία. Το πήγαμε εκείνη την νύκτα αμέσως στο νοσοκομείο.Εγώ έμεινα στο σπίτι, ενώ η σύζυγός μου παρέμεινε κοντά στο παιδί μας στο νοσοκομείο. Στάθηκα μπροστά στις εικόνες των Αγίων μας.

Έστρεψα τα μάτια μου στην Θεοτόκο και της είπα: «Οι αιρετικοί, Παναγία μου, μέρα-νύκτα σε κακολογούν, εγώ όμως σε πιστεύω, σε προσκυνώ και σε δοξολογώ. Θέλω αύριο να ευδοκήσης να δοξασθή το όνομά σου και εγώ να διηγούμαι τα θαυμάσιά σου.

Πήγαινε να επισκεφθής το παιδί μου στο νοσοκομείο. Κουράσθηκα να πηγαίνω εκεί και να γυρίζω πάντα πικραμένος…». Το πρωί επήγα τσάι στο νοσοκομείο για το παιδί μου. Μετά έφυγα αμέσως για την δουλειά μου. Το απόγευμα ο γιατρός είχε υπογράψει το εξιτήριο του παιδιού μου. Επήγα, το επήρα και με την γυναίκα μου εδοξάσαμε την άμεση επέμβασι της Παναγίας μας.

Δύο δάκρυα με παράπονο και η Παναγιά μας απάντησε

Το μάθημα της Ρητορικής-Κατηχητικής, προχωρούσε, κόντευε η ώρα να τελειώσει, όταν άρχισαν οι ερωτήσεις απὸ τους φοιτητές του πρώτου έτους της Θεολογικής Σχολής Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου του Κογκὸ.

– Πώς πρέπει να πλησιάσουμε τον κόσμο; – Πώς θα βοηθήσουμε τον ιερέα της ενορίας μας; – Έχει μεγάλη επαρχία ο ιερέας μας. Είναι υπεύθυνος σε πολλὰ χωριὰ, σε πολλὲς εκκλησίες∙ άλλες απὸ αυτὲς είναι κτισμένες και άλλες λασποκαλύβες; – Εμείς δεν έχουμε ιερέα. Έχουμε όμως ωραία Εκκλησία με τον κατηχητή μας∙ συγκεντρωνόμαστε και ψάλλουμε. Κάπου-κάπου μάς έρχεται ιερέας. Περιμένουμε μήπως και τώρα το Πάσχα έρθει κανεὶς.

Καθένας έλεγε τις δυσκολίες που είχαν στις πόλεις και στα χωριὰ τους∙ η συζήτηση είχε φουντώσει. Ο Χαράλαμπος απὸ το Bandundu όμως καθόταν σκεπτικὸς και λυπημένος, κοίταζε τους συμφοιτητὲς του. Δεν άντεξε∙ δυὸ δάκρυα έτρεξαν στα μάγουλά του κι ένας αναστεναγμὸς και ένα παράπονο ξεπήδησαν απὸ μέσα του. – Εμείς ούτε Ἐκκλησία έχουμε, ούτε υπάρχει κοντὰ μας καμιὰ. Τα δάκρυα έπεσαν στο θρανίο. Σιωπή επικράτησε για λίγο. Προσπάθησα να κόψω τη σιωπή για να φύγουμε απὸ την αμηχανία, στην οποία πέσαμε όλοι. – Να το δούμε, Χαράλαμπε, έλα μετὰ στο γραφείο.

Το θαύμα

Δεν πρόλαβα να τελειώσω και κτύπησε το τηλέφωνο. Είδα ότι ήταν απὸ μακρυά μήπως είναι τίποτε επείγον, διερωτήθηκα∙ ζήτησα συγγνώμη απὸ τους φοιτητές και το σήκωσα. – Bonjour… Comment ça va ? – Ποιός, ποιός; Τότε καταλαβα γνώριμη φωνὴ αδελφού απὸ το γραφείο της Αδελφότητος Εξωτερικής Ιεραποστολής της Θεσσαλονίκης. – Σεβασμιώτατε, η Παναγία σού στέλνει ένα δώρο, μια Εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Πρέπει να ξεκινήσετε αμέσως.

Τα έχασα. Κοιτούσα μια τον Χαράλαμπο, μια το τηλέφωνο. Μπέρδεψα τα λόγια μου. –Θα κοιτάξω, απάντησα. Είμαι στην τάξη, κάτι τέτοιο συζητάμε. Η Παναγία απάντησε στα δάκρυα του Χαράλαμπου. Εζήτησα αμέσως τον υπεύθυνο της ιεραποστολής στην περιοχὴ του Bandundu, τον κ. Θεόδωρο Φουμουάζα, Κοσμήτορα του Παιδαγωγικού Πανεπιστημίου της Κινσάσας και Αντιπρύτανη του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου μας, απὸ εκεί που κατάγεται ο Χαράλαμπος.

– Θεόδωρε, η Παναγία μας σάς στέλνει μια Εκκλησία της, του Ευαγγελισμού της, ἔχετε οἰκόπεδο; – Ναι, δύο ἐκτάρια, δικὰ μας, αρκετὸς ο χώρος για εκκλησία, σχολείο, ιατρείο. Έχουμε και τρεις φοιτητὲς στη Θεολογικὴ μας σχολὴ. Έτοιμοι για δράση. – Τότε προχωράμε. Ένα νέο ιεραποστολικὸ κέντρο η Παναγία ανοίγει στο Bandundu του Κονγκό. Η Παναγία άκουσε το παράπονο του Χαράλαμπου και απάντησε στα δάκρυα του.

πηγη ekklisiaonline.gr

Δώσε δεύτερη ευκαιρία στην ζωή σου και θα πάρεις διπλή Ευλογία από τον Θεό: Τα σοφά λόγια του Αγίου Παϊσίου

0

Ανοίγοντας ό άνθρωπος την καρδιά του στον πνευματικό και λέγοντας τα σφάλματα του, ταπεινώνεται, και έτσι ανοίγει την πύλη του Ουρανού, έρχεται πλούσια ή Χάρις του Θεού και ελευθερώνεται!

Γέροντα, ό Όσιος Μάρκος ό Ασκητής λέει: Ό γνωστικός εξομολογείται στόν Θεό όχι μέ τήν απαρίθμηση τών παραπτωμάτων του, αλλά μέ τήν υπομονή τών επερχομένων θλίψεων. Τί εννοεί; – Καί τό ενα πρέπει νά γίνεται καί τό άλλο. Εξομολογείται ό πιστός στόν πνευματικό, εξομολογείται καί πριν από τήν προσευχή ταπεινά στόν Θεό, απογυμνώνοντας τον εαυτό του: Θεέ μου, έσφαλα, είμαι τέτοιος, τέτοιος. Συγχρόνως όμως δέχεται καί τις θλίψεις πού του συμβαίνουν σάν φάρμακο.

Η ανάγκη για εξομολόγηση. Ό Άγιος δέν λέει νά μήν κάνης τήν πρώτη καί τήν δεύτερη εξομολόγηση, άλλά μόνο νά ύπομένης τις θλίψεις. Τί θά πή εξομολογούμαι;. Δέν θά πή ομολογώ έξω αυτό πού έχω μέσα μου; Αν έχης μέσα σου καλά, εξομολογείσαι τω Κυρίω, δηλαδή δοξολογείς τον Θεό. Αν έχης κακά, εξομολογείσαι τις αμαρτίες σου. – Γέροντα, την πρώτη φορά πού θά πάη κανείς γιά εξομολόγηση, θά μιλήση στον πνευματικό γιά όλη τήν προηγούμενη ζωή του;

– Τήν πρώτη φορά θά κάνη μιά γενική εξομολόγηση. Όπως ό ασθενής, όταν μπή στό νοσοκομείο, δίνει τό ιστορικό του, π.χ. λέει: είχα μιά πάθηση στους πνεύμονες, άλλά τώρα έχει περάσει, έχω κάνει μιά εγχείρηση μέ ολική ή τοπική νάρκωση κ.λπ., έτσι καί στήν πρώτη εξομολόγηση, άς προσπαθήση κανείς νά πή στον πνευματικό λεπτομέρειες από τήν ζωή του, καί εκείνος θά βρή τήν πληγή, γιά νά τήν θεραπεύση. Πολλές φορές ένα χτύπημα, πού δέν τού δίνεις σημασία, έχει ύστερα συνέπειες. Βέβαια, τήν πρώτη φορά πού θά πάη στον πνευματικό, θά έχη νά πή, ας υποθέσουμε, εκατό αμαρτίες. Τήν δεύτερη θά έχη νά πή εκατόν δέκα, γιατί θά τον πολεμήση περισσότερο ό διάβολος, επειδή εξομολογήθηκε καί τού χάλασε τήν δουλειά. Τήν τρίτη φορά μπορεί νά πή εκατόν πενήντα, άλλά ύστερα θά ελαττώνεται συνέχεια ό αριθμός, μέχρι πού θά πηγαίνη γιά εξομολόγηση καί θά έχη νά πή ελάχιστες αμαρτίες.

Τα σπουδαία λόγια αγάπης του Αγίου Παϊσίου. Ό χαριτωμένος πνευματικός αγαπάει καί πονάει τήν ψυχή, γιατί γνωρίζει τήν μεγάλη αξία της. Τήν βοηθάει στήν μετάνοια, τήν ξαλαφρώνει μέ τήν εξομολόγηση, τήν ελευθερώνει άπό τό άγχος καί τήν οδηγεί στόν Παράδεισο. Ό πνευματικός ονομάζεται πατήρ, γι’ αυτό πρέπει νά προσπαθήση νά είναι αληθινός πατέρας νά νουθετή μέ θεϊκή αγάπη καί στοργή.

Νά έρχεται στήν θέση του κάθε έξομολογουμένου καί νά ζή τόν πόνο του, ώστε ό έξομολογούμενος νά βλέπη στο πρόσωπο του ζωγραφισμένο τόν δικό του πόνο. Αυτό χρειάζεται ιδιαίτερα στήν εποχή μας, πού οί άνθρωποι έχουν ανάγκη άπό λίγο δροσερό νερό, καί όχι άπό δυνατό ξίδι. Οί περισσότεροι, επειδή δέχονται επιδράσεις δαιμονικές, δύσκολα δέχονται μιά πνευματική συμβουλή ή μιά παρατήρηση. Γι’ αυτό καί τό μάλωμα πρέπει νά γίνεται μέ αγάπη ή υπόδειξη του σφάλματος μέ λεπτό τρόπο, μέ γέλιο ή μέ ένα αστείο.

Ή αγάπη πληροφορεί, ενώ τά ψυχικά πάθη προδίδουν τόν άνθρωπο. Όταν δέν ύπάρχη αγάπη, ή παρατήρηση μπορεί νά γίνεται μέ όμορφο τρόπο, άλλά ό άλλος κλωτσάει, γιατί αισθάνεται τό ανθρώπινο στοιχείο στήν συμπεριφορά μας. Ένώ, όταν τό μάλωμα γίνεται μέ πόνο καί αγάπη, ό άλλος μπορεί νά στενοχωριέται, άλλά στο βάθος δέν πληγώνεται, γιατί νιώθει τήν αγάπη.

Γνωρίζω έναν πνευματικό πού είναι αρκετά παχύς -φυσικά είναι καί ή κράση του, άλλά μπορεί καί στο φαγητό λίγο νά μήν προσεχή -, ξέρετε όμως πόσο πονάει γιά τόν άλλον, πόσο ενδιαφέρεται γιά τούς πονεμένους; Αυτός έχει ταπείνωση, γιατί λέει ότι δέν κάνει άσκηση, άλλά παράλληλα έχει πολλή καλωσύνη, καί έτσι πολλοί αναπαύονται περισσότερο σ’ αυτόν παρά σέ έναν ασκητικό πνευματικό.

Ένας πνευματικός, πού δέν είναι αποφασισμένος νά πάη ακόμη καί στήν κόλαση γιά τήν αγάπη των πνευματικών παιδιών του, δέν είναι πνευματικός.

Συνέδριο ΝΔ: Ο Κώστας Καραμανλής φόρεσε γραβάτα με τσολιάδες


Το απόγευμα της Παρασκευής (06.05.2022) άρχισε το 14ο Τακτικό Συνέδριο της ΝΔ, παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 8 Μαΐου.

Ένα από τα πράγματα που έκαναν εντύπωση την πρώτη μέρα του συνεδρίου ήταν η γαλάζια γραβάτα του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή η οποία μπορούμε να πούμε πως «έκλεψε» την παράσταση.

karamanlis gravvata 2

karamanlis gravvata 1

Αν αναρωτιέστε γιατί μας έκανε εντύπωση μια γαλάζια γραβάτα που έχει το συμβολικό χρώμα είναι γιατί ήταν διακοσμημένη με μικρούς… τσολιάδες, δίνοντας ένα απόλυτα ελληνικό χρώμα στην εμφάνιση του κ. Καραμανλή, που χειροκροτήθηκε από τους συνέδρους.

karamanlis gravvata 3

Πηγή: eleftherostypos.gr

Super Κατερίνα: Αποχώρηση-βόμβα από την εκπομπή

Εκτός εκπομπής «Super Κατερίνα» είναι η επί χρόνια συνεργάτιδα της Κατερίνας Καινούργιου, Κατερίνα Λένη. Η μαγείρισσα, που έγινε γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στο MasterChef του Star, βρισκόταν στην εκπομπή από την περίοδο που μεταδιδόταν στο Open.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «On time» η αποχώρηση της Κατερίνας Λένη οριστικοποιήθηκε μέσα στις γιορτές του Πάσχα. Είχε προηγηθεί ένα διάστημα προστιβών και διαφωνιών μεταξύ της μαγείρισσας και της παραγωγής της εκπομπής.

Πριν λίγες ημέρες η Κατερίνα Λένη είχε αφαιρέσει από το βιογραφικό της στο Instagram την εκπομπή «Super Κατερίνα».

Νωρίτερα, είχε ανεβάσει στο προφίλ της στίχους του Γιάννη Αγγελάκα από το τραγούδι «Εγώ επιλέγω να γελάω».

Τις τελευταίες ημέρες στην εκπομπή του ALPHA εμφανίζεται ο σεφ Γιώργος Πορφύρης. Ο μάγειρας έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του MasterChef, στον πρώτο κύκλο που μεταδόθηκε στην τηλεόραση του Star.

Σέρβος Υπουργός Εσωτερικών: «Αυτοί που μας βομβάρδισαν δεν μπορούν να ζητούν να ενταχθούμε στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας»

Οι χώρες που βομβάρδισαν τη Σερβία δεν έχουν το «ηθικό δικαίωμα» να ζητήσουν από το Βελιγράδι να ακολουθήσει τη γραμμή τους και να επιβάλει κυρώσεις κατά της Μόσχας, δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούλιν σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στη EURACTIV Greece.«Οι χώρες που μας βομβάρδισαν, δεν θα έλεγα ότι έχουν το ηθικό δικαίωμα να μας ζητήσουν να ακολουθήσουμε τη δική τους πολιτική», δήλωσε ο Βούλιν.

Παρόλο που είναι υποψήφια χώρα για ένταξη στην ΕΕ και υποτίθεται ότι πρέπει να ευθυγραμμιστεί με την εξωτερική πολιτική της ΕΕ, η Σερβία δεν έχει συνταχθεί με την ΕΕ για την επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας, προκαλώντας επικρίσεις στις Βρυξέλλες.

Αναφερόμενος στην Ουκρανία, ο Σέρβος υπουργός είπε ότι η χώρα του σέβεται την εδαφική ακεραιότητα όλων των χωρών, γι’ αυτό και απαιτεί να γίνει σεβαστή η δική της εδαφική ακεραιότητα.

«Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ευρώπη δεν έχει λύσει το πρόβλημα της Κύπρου και πιστεύει ότι μπορεί να λύσει άλλα προβλήματα. Για εμάς, ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου πρέπει να ξεκινά από τη Σερβία. Και η αρχή του σεβασμού των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας πρέπει να γίνει σεβαστή», είπε.

Κληθείς να σχολιάσει τη στάση της ΕΕ έναντι της Τουρκίας, η οποία είναι επίσης υποψήφια χώρα, αλλά δεν επιβάλλει επίσης κυρώσεις κατά της Μόσχας, απάντησε: «Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και είναι η δεύτερη ή τρίτη στρατιωτική δύναμη. Για εμάς, απλά δεν ισχύουν οι ίδιοι κανόνες».

Ο Βούλιν άφησε επίσης να εννοηθεί ότι η πολιτική της Δύσης «η Ρωσία πρέπει να ηττηθεί» στην περίπτωση της Ουκρανίας δεν θα εδραιώσει την ειρήνη.

«Νομίζω ότι στην τρέχουσα πολιτική είναι πιο σημαντικό να ηττηθεί η Ρωσία παρά να επιτευχθεί ειρήνη στην Ουκρανία. Και με αυτόν τον τρόπο δεν μπορούμε να φέρουμε την ειρήνη».

Η πορεία της Σερβίας προς την ΕΕ

Η Σερβία έλαβε το καθεστώς υποψήφιας προς ένταξη χώρας στην ΕΕ τον Μάρτιο του 2012 και έχει σημειώσει πρόοδο σε σύγκριση με άλλες χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, αν και το ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου παραμένει βασική πρόκληση.

Ερωτηθείς σχετικά με τις φιλοδοξίες της Σερβίας για την ΕΕ και την προτεινόμενη διαδικασία «fast-track» για την Ουκρανία, είπε ότι το Βελιγράδι δεν αναμένει ένα «δίκαιο παιχνίδι» και ότι αν επικρατούσε η δικαιοσύνη στις διεθνείς σχέσεις «η Σερβία θα ήταν πολύ μεγαλύτερη».

«Η Σερβία πρέπει να εργαστεί για την ενίσχυση της ίδιας της Σερβίας, ώστε να είναι ισχυρή για την αντιμετώπιση των προκλήσεων. Όλα τα άλλα είναι λιγότερο σημαντικά».

Αναφερόμενος στις σχέσεις με την Ελλάδα, είπε ότι η Σερβία εφαρμόζει την πολιτική της ουδετερότητας, ώστε να επιλέγει τους φίλους της και «όχι τους εχθρούς που εμφανίζονται απρόσκλητοι χωρίς τη συγκατάθεσή μας».

«Εάν το να γίνουμε μέλος της ΕΕ έχει να κάνει με αυτό που λέμε ‘ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου’», αυτό το παιχνίδι πραγματικά η Σερβία δεν θέλει να το παίξει», πρόσθεσε.

Η ΕΕ επανέλαβε το ίδιο λάθος με το μεταναστευτικό

Ο Βούλιν, ο οποίος συμμετείχε στην περιφερειακή διάσκεψη «Διαδικασία Συνεργασίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEECP)» στην Αθήνα, επέκρινε επίσης την ΕΕ για τη στάση της απέναντι στη μετανάστευση, λέγοντας ότι με την κατάσταση στην Ουκρανία, η Ευρώπη ξέχασε εντελώς την προσφυγική κρίση.

«Η Ευρώπη επαναλαμβάνει το λάθος που έκανε από την αρχή στην προσφυγική κρίση. Δεν έχει ενιαία πολιτική και αφήνει κάθε χώρα μόνη της να αντιμετωπίσει την προσφυγική κρίση», είπε.

«Φοβάμαι ότι η Ευρώπη δεν έχει ακόμη ενιαία θέση […] Οι πολιτικοί απέτυχαν να δημιουργήσουν μια ενωμένη Ευρώπη, αλλά οι εγκληματίες κατάφεραν να δημιουργήσουν μια τέτοια ένωση», πρόσθεσε, αναρωτώμενος τι θα συμβεί με τους χιλιάδες Ουκρανούς πρόσφυγες στη Σερβία, τη Βόρεια Μακεδονία ή την Ελλάδα.

«Όπως και με την έναρξη της πανδημίας, η ηπατίτιδα ή ο καρκίνος δεν εξαφανίστηκαν. Έτσι και στην περίπτωση της Ουκρανίας, η προσφυγική κρίση δεν εξαφανίστηκε. Αυτό που ζήτησα είναι μια ενιαία στάση, να μας πουν ότι θέλουν να γίνουν δεκτοί στην Ευρώπη ή όχι;», κατέληξε

euractiv.gr

Πήρα τον γιο μου κι εξαφανίστηκα. Ο άντρας μου ήθελε να του ικανοποιώ κάθε επιθυμία, ήταν αρρωστημένος γάμος

0

Ένα θύμα ενδοοικογενειακής βίας εξομολογείται τα όσα πέρασε στα χέρια του συζύγου της, πριν πάρει την απόφαση να δραπετεύσει με τον γιο της.

Ειδικότερα, η προσωπική εξομολόγηση μιας νεαρής μητέρας που ήταν για χρόνια θύμα κακοποίησης από τον σύζυγό της συγκλονίζει.

Θύμα ενδοοικογενειακής βίας: “Ευφορία” ήταν η λέξη που χρησιμοποιούσε ο σύζυγός της για να περιγράψει τα συναισθήματά του
«Ευφορία»: Ορίζεται ως το αίσθημα έντονου ενθουσιασμού και ευτυχίας.

Αυτή ήταν η λέξη που εκείνος χρησιμοποίησε για να περιγράψει τις συζητήσεις μας αργά το βράδυ, το πρώτο μας φιλί, τα ραντεβού μας, το δεύτερο φιλί μας.

Αυτή είναι η λέξη που εκείνος χρησιμοποίησε για να περιγράψει τα συναισθήματά του όταν μου έκανε πρόταση γάμου. Αυτή είναι η λέξη που εκείνος χρησιμοποίησε για να περιγράψει την ημέρα του γάμου μας. Έτσι είπε ότι αισθάνθηκε όταν μάθαμε ότι ήμουν τελικά έγκυος, μετά από δύο χρόνια προσπαθειών. Έτσι είπε πως ένιωσε την ημέρα που γεννήθηκε ο γιος μας.

Η αγάπη και ο ενθουσιασμός στα μάτια του συζύγου μου ήταν αληθινά. Ή μάλλον έτσι έδειχναν.

Θύμα ενδοοικογενειακής βίας: Στην είδηση της εγκυμοσύνης είχε μόνο άδεια μάτια
Θυμάμαι τη μέρα που ήρθε στον κόσμο ο γιος μας και πλέον αξιολογώ αλλιώς τα πράγματα. Θυμήθηκα τη μέρα που έμεινα έγκυος. Δεν σηκώθηκε καν από το κρεβάτι όταν του έδειξα το θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Με κράτησε σφιχτά, ενώ έκλαιγα με δάκρυα χαράς. Αυτός καν δεν χαμογέλασε, καν δεν κραύγασε. Είχε μόνο άδεια… μάτια. Σαφώς, ήταν χαρούμενος για μένα και μου επέτρεψε να απολαύσω την… ευφορία μου. Αλλά για αυτόν, δεν υπήρχε τίποτα.

Θύμα ενδοοικογενειακής βίας: Στην εγκυμοσύνη, οι δαίμονές του τον είχαν κατακτήσει
Καθ ‘όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου, ήταν κακοποιητικός. Οι δαίμονες του όσο περνούσε ο καιρός τον είχαν κατακτήσει. Αλλά όταν πήρε τον γιο μας στα χέρια του, αρχίσαμε και οι δύο να κλαίμε. Οι ελπίδες μου αναπτερώθηκαν. Η πατρότητα θα τον έκανε ένα καλύτερο άτομο. Ωστόσο, όταν επιστρέψαμε στο σπίτι, οι τρεις μας πλέον, έγινε ο παλιός του εαυτός. Η ευφορία εξαφανίστηκε ξανά.

Η «ευφορία» είναι η λέξη που έχω κάνει τατουάζ στα γόνατά μου γι ‘αυτόν, μία λέξη- υπενθύμιση για κάθε βήμα του κοινού ταξιδιού μας. Αλλά γι΄αυτόν, το πραγματικό αίσθημα ευφορίας ήταν όταν με έπνιγε με τα χέρια του γύρω από το λαιμό μου, όταν μου έριχνε γροθιές στο πρόσωπο.

Θύμα ενδοοικογενειακής βίας: Ίσως τελικά ευφορία είναι ακριβώς το πώς αισθάνεται κάποιος όταν ερωτεύεται έναν ψυχοπαθή

Γιατί με την ίδια ευκολία μπορούσε να μου κάνει τις πιο ωραίες εκπλήξεις, να μου σπέρνει ροδοπέταλα για να οδηγήσει σ΄ένα ωραίο αφρόλουτρο μέχρι να μου γράφει ωραία στιχάκια και αμέσως μετά γέμιζε μίσος και κακία. Όλος αυτός ο ρομαντισμός του αποσπούσε την προσοχή μου από αυτό που πραγματικά ίσχυε. Δεν ξέρω πού ακριβώς έχασα τον εαυτό μου. Δεν ήμουν τίποτα περισσότερο από έναν ανίδεο βάτραχο που απολάμβανε το τριαντάφυλλό του.

Είναι εκπληκτικό που του συγχωρούσα τα πάντα, που θεωρούσα φυσιολογικές κακοποιητικές συμπεριφορές. Πίστευα πως εγώ φταίω για όλα, πώς εγώ ήμουν το πρόβλημα, πώς εγώ τον μετέτρεψα σε τέρας. Ωστόσο, αυτός ήταν πάντα το τέρας. Τα περισσότερα θύματα κακοποίησης σταδιακά χάνουν την αυτοεκτίμησή τους και το ένστικτό τους. Είχα πιστέψει πως ήμουν άχρηστη και πως εξαρτιόμουν από εκείνον. Και τον υπηρετούσα.

Οι καλές γυναίκες μαγειρεύουν δείπνο για τους συζύγους τους, σωστά; Αυτό πίστευα. Με είχε πείσει πως αν τον ικανοποιούσα, δε θα ήταν τόσο σκληρός… Αλλά το φαγητό που έφτιαξα δεν ήταν ποτέ αρκετά καλό. Αυτός ήταν «ο σεφ της οικογένειας» και ό, τι έκανα, θα μπορούσε να είχε κάνει καλύτερα. Τελικά δεν ήμουν σε τίποτα καλή…Όχι μόνο στο φαγητό, αλλά και το πώς ντυνόμουν, στο τι χόμπι είχα, στο πώς μιλούσα, σε όλα. Γι΄αυτό δεν μπορούσα να κερδίσω τον σεβασμό του. Γι΄ αυτό ήμουν θύμα κακοποίησης.

https://www.facebook.com/klee.seifried.5/posts/104703587036019

«Δεν είσαι πραγματικά ερωτευμένη μαζί μου. Είσαι απλά ερωτευμένη με την ιδέα μου», θα έλεγε. Και είχε δίκιο. Ήταν μία από τις ελάχιστες φορές που ήταν απέναντί μου ειλικρινής.

Θύμα ενδοοικογενειακής βίας: Κάθε φίλος και μέλος της οικογένειάς είχε εξαφανιστεί

Πάντα τον συγχωρούσα. Για τις μελανιές, τις ουλές, για τα χτυπήματα στο πρόσωπό μου, για τον πόνο για τις βρισιές. Γιατί έλεγε πως εγώ μόνο τον κρατώ στη ζωή. Αλλά πότε σταματούν οι δικαιολογίες; Κάθε φίλος και μέλος της οικογένειάς μου είχε εξαφανιστεί εξαιτίας του.

Θυμάμαι να έχω γίνει με το μωρό μου μία ανθρώπινη μπάλα στο πάτωμα του μπάνιου από φόβο και αυτός να χτυπά δυνατά με τις γροθιές του την πόρτα. Το χέρι μου έτρεμε καθώς καλούσα την αστυνομία και φώναζα: «Ο άντρας μου με χτυπάει και μου κάνει κακό. Έχω ένα νεογέννητο. Σας παρακαλώ βοήθησρέ με». Αυτές ήταν οι λέξεις που ήθελα να πω, και αυτές είναι οι λέξεις που νομίζω ότι είπα. Τους δίνω τη διεύθυνσή μου και λένε ότι έρχονται.

«Κάλεσα την αστυνομία! Είναι στο δρόμο!» φώναξα. Το χτύπημα στην πόρτα σταμάτησε ξαφνικά. Το σχέδιό μου είχε λειτουργήσει.

Μετά από λίγο, ο ήχος της φωνής της μητέρας μου με ηρέμησε. Ένας από τους δύο αστυνομικούς έσπασε την πόρτα. Η μητέρα μου έτρεξε προς εμένα, με βοήθησε να σταθώ και με δισταγμό τής έδωσα το μωρό. Λίγο μετά, ο γιος μου ήταν ασφαλής στο κάθισμα του αυτοκινήτου του και πήγαινα να μείνω στην ασφάλεια της μητέρας μου.

Ο σύζυγός μου δεν συνελήφθη, ζήτησε μόνο να φύγει από το σπίτι. Έφυγε. Έπιασα κυριολεκτικά πάτο, έμενα άυπνη και έχασα κάθε ψυχική σταθερότητα. Τελικά άφησα το τέρας που είχα ερωτευτεί να επιστρέψει στο σπίτι. Επιστρέψαμε και οι δύο.

Ωστόσο, ήρθε μια μέρα που είδα καθαρά και συνειδητοποίησα ότι ζούσα στην κόλαση. Κατάλαβα ότι ο άντρας που κοιμόταν δίπλα μου το βράδυ δεν ήταν ο άνθρωπος που αγαπούσα. Είχα έναν γιο δύο ετών που με χρειάζονταν και έπρεπε να είμαι ζωντανή. Κοίταξα γύρω, και συνειδητοποίησα ότι κοιμόμουν στο πάτωμα μιας ντουλάπας. Τα παράθυρα γύρω μου ήταν σπασμένα ή ραγισμένα. Το υπόλοιπο σπίτι έξω από αυτήν την ντουλάπα δεν είχε καθόλου ασφαλές δάπεδο ούτε καθόλου δάπεδο. Κανένας μας δεν είχε φάει ένα κατάλληλο γεύμα σε σχεδόν τρεις μήνες.

Είναι σχεδόν αδύνατο να ζεις σήμερα στον κόσμο ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Τόσες πολλές γυναίκες και παιδιά χάνουν τη ζωή τους από τους συζύγους και τους πατέρες τους κάθε μέρα.

Μάζεψα τα λίγα πράγματα που είχα αφήσει και μπήκα στο αυτοκίνητο. Είχα πια τον έλεγχο της ζωής μου. Δεν μπορούσε να με φτάσει, να με βρει. Ούρλιαξα πνιγμένη μέσα σε δάκρυα ευτυχίας. Ένιωσα επιτέλους την πρώτη αληθινή γεύση της ελευθερίας.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=585791648927208&set=a.104703580369353

Θύμα ενδοοικογενειακής βίας: Δεν υπάρχει πλάσμα στον πλανήτη που να καταλαβαίνει την ευφορία περισσότερο από ένα ζώο που δραπετεύει από το κλουβί του
Αυτό ήταν το αληθινό συναίσθημα της ευφορίας. Δεν υπάρχει πλάσμα σε αυτόν τον πλανήτη που να καταλαβαίνει την ευφορία περισσότερο από ένα ζώο που δραπετεύει από το κλουβί του. Έπρεπε να πάρω πίσω όλα όσα είπα ποτέ για τον «τέλειο» γάμο μου με τον «τέλειο» σύζυγό μου και να παραδεχτώ ότι έζησα μέσα στο ψέμα. Έπρεπε να προστατεύσω τον γιο μου και να καταφέρω να «χτίσω» τη ζωή μας.

Δεν χρειάζεται πλέον να φοβάμαι, έμαθα πώς να γελάω και να έχω τον έλεγχο της ζωής μου. Νιώθω ξανά τον εαυτό μου. Νιώθω δυνατή. Νιώθω ευφορία. Δε ζω πλέον με φόβο, ο γιος μου τώρα γελάει και παίζει με ασφάλεια. Γίνεται ένα κανονικό παιδί, με μια φυσιολογική ζωή.

Είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία να διηγηθώ την ιστορία μου και ελπίζω ότι η ιστορία μου μπορεί να βοηθήσει άλλους… Με τον γιο μου είμαστε όμορφοι. Είμαστε ισχυροί. Είμαστε έξυπνοι. Είμαστε επιζώντες”.