Το σκίτσο κολλήθηκε έξω από το παιδικό παράθυρο…

Μαλένα, Ίριδα και Τζωρτζίνα με τη μορφή τριών αγγέλων ζητούν τη μαμά τους που προσάγεται από αστυνομικούς. Το ανατριχιαστικό σκίτσο που κολλήθηκε πάνω στο παιδικό παράθυρο, έξω από το σπίτι της οικογένειας Δασκαλάκη, σοκάρει και προκαλεί ερωτηματικά!

Ο εμπνευστής του περιεχομένου, θέλησε να καταθέσει τη σκέψη του σε ότι αφορά στην πόλύκροτη υπόθεση, υπό το πρίσμα των τριών αθώων ψυχών.

Οι περαστικοί απο το σημείο, στέκονται και το κοιτούν μουδιασμένοι. Εδώ και ημέρες η οδός Μπιζανίου στην Πάτρα θυμίζει το πόσο κοντά, πόσο δίπλα μας, μπορει να είναι ο εφιάλτης.

Η προσέλευση του κόσμου, μπροστά από το σπίτι της οικογένειας γιγαντώνεται κάθε ημέρα. Μικροί και μεγάλοι, περνούν είτε απλά να δουν από που ξεκίνησαν όλα όσα παρακολουθούν όλους αυτούς τους μήνες, ενώ οι περισσότεροι αφήνουν λίγα λουλούδια και ακόμη σημιεώματα με δυο λόγια στη μνήμη των αδικοχαμένων “αγγελουδιών”.

Κάθε μέρα αλλά και τα βράδια του καλοκαιριού τα φώτα ανάβουν, η εκκλησία γεμίζει με πιστούς και ένα μωράκι βυθίζεται στην κολυμπήθρα για το μυστήριο της βάπτισης. Η επιλογή του Αγίου Φαναρίου στην εθνική οδό Ρεθύμνου

Χανίων μετά τις Βρύσες δεν είναι όμως τυχαία αφού ο Άγιος βοήθησε, όπως θεωρούν οι πιστοί, ώστε πολλά παιδιά να γίνουν καλά, να ξεπεράσουν σοβαρά προβλήματα υγείας και να συνεχίσουν τη ζωή τους. Όπως στην περίπτωση ενός μωρού γιατο οποίο οι γονείς έκαναν τάμα στο συγκεκριμένο εκκλησάκι.

Μάλιστα – όπως αφηγείται ο πατήρ Χρήστος Παπουτσάκης που 42 χρόνια είναι ο εφημέριος του ναού- οι γονείς μετέφεραν το βρέφος στο Ηράκλειο για τη θεραπεία του παιδιού τους το οποίο «ακροβατούσε» ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο. Μετά από πολύ ταλαιπωρία και ατέλειωτο πόνο το μωρό θεραπεύτηκε, με τους γιατρούς να δηλώνουν ανήμποροι να εξηγήσουν το φαινόμενο.

Όπως είναι φυσικό βαφτίστηκε στο εν λόγω εκκλησάκι και για τον πατέρα Χρήστο και τους γονείς του, επρόκειτο για ένα ακόμα θαύμα. Πνιγμένο» στο πράσινο αποτελεί ενα πραγματικό καταφύγιο. Μια μικρή όαση και ένα αθέατο καταφύγιο. Ακόμη όμως και για εκείνους που δεν ψάχνουν για θρησκευτικούς λόγους να κάνουν ένα ιδιαίτερο προσκύνημα, αλλά θέλουν να θαυμάσουν τη φύση,το όμορφο γραφικό εκκλησάκι προσφέρεται για εξορμήσεις και προσφέρει γαλήνη στον επισκέπτη.

Το εκκλησάκι βρίσκεται στο 27ο χιλιόμετρο για όσους κινούνται από Χανιά προς το Ρέθυμνο, αλλά είναι καλά «κρυμμένο» πίσω από τα δέντρα.

Χρειάζεται μόνο προσοχή καθώς βρίσκεται επι της εθνικής οδού ,η πρόσβαση είναι δύσκολη και οι οδηγοί κινούνται με υψηλές ταχύτητες στο οδικό δίκτυο. Αποτελεί μια μικρή – αθέατη από την εθνική οδό – «όαση» που ηρεμεί κάθε ταξιδιώτη ο οποίος αναζητά μια σύντομη ανάπαυλα. Ένα καταφύγιο για όσους θέλουν να ηρεμήσουν ψυχικά συνεχίζοντας με μεγαλύτερη δύναμη την καθημερινότητα…

Δεν τόλμησαν να το γκρεμίσουν! Ο Άγιος Φανούριος της ενορίας Κάϊνας Αποκορώνου δεν είναι ορατός από την εθνική οδό Ρεθύμνου -Χανίων ωστόσο μια μεγάλη ουρά αυτοκινήτων συχνά διαμορφώνεται στο σημείο από προσκυνητές και έτσι είναι πιο εύκολο να το εντοπίσει κανείς πίσω από τα πυκνά δέντρα. Μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με παγκάκια, με τα δέντρα να ρίχνουν τη δροσερή σκιά τους, προβάλλει το μικρό ξωκκλήσι.

Σύμφωνα με όσους γνωρίζουν την ιστορία του, υπάρχει εδώ και έναν αιώνα στο σημείο αλλά όχι με τη σημερινή του μορφή. Στο σημείο υπήρχε μια μισοερειπωμένη εκκλησία και η εικόνα του Αγίου Φανουρίου μπροστά από μια χαρουπιά. Έπειτα ο παπά Νικόλας Νικολουδάκης έχτισε το πρώτο κανονικό εκκλησάκι.

Όταν λοιπόν μετά από χρόνια χρειάστηκε να γίνουν εργασίες για να περάσει η εθνική οδός, σύμφωνα με τα όσα είχαν ακουστεί, όποτε έβαζαν μπροστά οι μπουλντόζες μυστηριωδώς σταματούσε η μηχανή.

Το σκηνικό επαναλήφθηκε σύμφωνα με την αφήγηση του εφημέριου αρκετές φορές μέχρι που ο οδηγός της μπουλντόζας αρνήθηκε με δέος να χαλάσει το εκκλησάκι και αποφασίστηκε να περάσει από διαφορετικό σημείο η εθνική παρακάμπτοντας την εκκλησία, που γι’ αυτό το λόγο βρίσκεται «πάνω» σε μια στροφή.

Με κόπο η αναστήλωση του ναού. Όταν πλέον ανέλαβε εφημέριος ο παπά Χρήστος έκανε με προσωπικό κόπο εργασίες για την αναστήλωση του ναού και έμεινε έκπληκτος όταν είδε την ανταπόκριση του κόσμου καθώς συμμετείχαν στις εργασίες ή βοηθούσαν οικονομικά να ολοκληρωθεί η προσπάθεια και να πάρει τη σημερινή της μορφή, η γραφική εκκλησία που κατακλύζεται από πιστούς όχι μόνο τις ημέρες των γιορτών αλλά ολόκληρο το χρόνο.

Μάλιστα δεν υπήρχε ο περιβάλλων χώρος με αποτέλεσμα ενας πιστός, ο Αντώνης Κουτρουμπάς πριν «φύγει» από τη ζωή να προχωρήσει σε δωρεά του οικοπέδου όπου διαμορφώθηκε τελικά μια μικρή όαση πρασίνου γύρω από ναό. Με ένα κερί στο χέρι οι ποσκηνυτές που καταφθάνουν από κοντινά ή και πιο μακρινά σημεία ζητούν τη βοήθεια του Αγίου – προστάτη. Δεκάδες τάματα και φανουρόπιτες «μαρτυρούν» ότι οι πιστοί αναζητούν την ελπίδα και τη βοήθεια του Αγίου.

Μιλούν για αμέτρητα θαύματα…

Πάντως οι πιστοί έχουν πολλά να αφηγηθούν. Όπως αναφέρουν πολλοί θυμούνται ακόμη το περιστατικό του Χανιώτη ο οποίος έπασχε από καρκίνο και υποστηρίζει ότι ονειρεύτηκε τον Άγιο Φανούριο που του ζητούσε να φέρει το αντίγραφο της εικόνας από τη Ρόδο. Χωρίς δεύτερη σκέψη το έπραξε, χωρίς όπως λέει να γνωρίζει ότι ήταν πολύ καιρό επιθυμία του εφημέριου να μεταφερθεί στο εκκλησάκι η εν λόγω εικόνα. Όπως αναφέρεται από πιστούς, ο άνδρας που είχε σοβαρό πρόβλημα υγείας συνεχίζει να ζει και εργάζεται στα Χανιά…

Ο 67χρονος εφημέριος με συγκίνηση κάνει λόγο για τον Άγιο Φανούριο που ανταποκρίνεται άμεσα στη βοήθεια που ζητούν οι πιστοί και οι προσκυνητές και δίνει τη δύναμή του, χαρίζοντας ένα από τα αμέτρητα θαύματα που περιγράφονται από «στόμα σε στόμα». Πολλοί έχουν να θυμηθούν τους δύο άντρες που ακόμα επιστρέφουν κάθε χρόνο στο εκκλησάκι με αρτοπλασία καθώς όταν ήταν φαντάροι είδαν το «χάρο με τα μάτια τους» αλλά σώθηκαν.

Οι φαντάροι οδηγούσαν στην εθνική και έτρεχαν με ταχύτητα προς τα Χανιά για να φτάσουν εγκαίρως στη μονάδα, με αποτέλεσμα να συγκρουστούν με άλλο αυτοκίνητο. Όλοι σχολίασαν ότι θα έπρεπε να είχαν σκοτωθεί βλέποντας το διαλυμένο αυτοκίνητο. Σώθηκαν όμως κατά ανεξήγητο τρόπο…

Ο πατήρ Χρήστος στη διάρκεια 42χρόνων υποστηρίζει ότι είδε πολλά θαύματα

Εξάλλου πιστός προσκυνητής του Αγίου Φανουρίου υπήρξε και ο δάσκαλος του εφημέριου ο οποίος δεν ήταν θρησκευόμενος και είχε απομακρυνθεί από την πίστη. Ωστόσο μια από τις λίγες φορές που θέλησε να προσκυνήσει στο εκκλησάκι «έπαθε» λάστιχο.

Όπως είχε ο ίδιος αφηγηθεί, μπροστά του εμφανίστηκε ένας νέος και του προσέφερε απλόχερα βοήθεια για να αντικατασταθεί το λάστιχο και να μπορέσει να φύγει. Όταν στο τέλος θέλησε να τον ευχαριστήσει, ο νέος είχε αστραπιαία και μυστηριωδώς εξαφανιστεί. Εκ τότε και μέχρι που «έφυγε» από τη ζωή, επέστρεφε συχνά στο εκκλησάκι και έγινε τακτικός προσκυνητής ενώ δεν παρέλειπε να αφηγείται αυτό που βίωσε, θεωρώντας ότι ήταν ο Άγιος Φανούριος που εμφανίστηκε ως άγνωστος νέος μπροστά του.

Όπως και να έχει όποιος επισκέπτεται το εκκλησάκι φεύγει με μεγαλύτερη δύναμη και αντλεί ψυχικό σθένος για να συνεχίσει πιο αισιόδοξα τη ζωή του. Τα μικρά και μεγάλα θαύματα εξάλλου και είναι εκείνα που συντελούνται μέσα μας όταν βρίσκουμε τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες και να ξεπεράσουμε τα εμπόδια της ζωής…

πηγή: romfea.gr

Κατερινόπουλος για θάνατο σπιτονοικοκυράς: «Κάποιοι θα χάσουν τον ύπνο τους»

Μιλώντας για την υπόθεση του θανάτου της σπιτονοικοκυράς, ο κ. Κατερινόπουλος είπε ότι «ίσως θα οδηγηθούμε σε εκπλήξεις από την αιτία θανάτου». «Δεν θέλω να γίνομαι μάντης κακών» είπε, και τόνισε ότι «κάποιοι θα χάσουν τον ύπνο τους, αν δεν τον έχουν χάσει ήδη».

«Τέρας ψυχραιμίας» χαρακτήρισε τον Μάνο Δασκαλάκη ο Θανάσης Κατερινόπουλος, ο οποίος μίλησε επίσης για τη σπιτονοικοκυρά και την κεταμίνη.

Μιλώντας στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» στο Star, ο κ. Κατερινόπουλος είπε ότι ο Μάνος Δασκαλάκης, ο πατέρας των τριών παιδιών, διατηρεί πολύ ψύχραιμη στάση.

«Έχασε τρία παιδιά, αναφέρεται περισσότερο στην Τζωρτζίνα, που, όπως λέει, υπεραγαπούσε. Όλα τα δάχτυλα είναι ίδια… Οποιο και να κόψεις, πονάει. Υποθέτω ότι πονάει και για τα τρία το ίδιο», είπε.

Μιλώντας για την ψυχραιμία του Δασκαλάκη, ο κ. Κατερινόπουλος είπε: «Δεν ξέρω αν είναι έμφυτη, δεν ξέρω αν είναι στημένη. Δεν διαφέρει πουθενά από την κοινή συνέντευξη που έδωσε με τη Ρούλα ως προς τη γλώσσα του σώματος».

Κατερινόπουλος: Στο παρεμπόριο μπορεί να βρεθεί η κεταμίνη

«Όφειλε να καταθέσει στις αρχές ό,τι ξέρει. Διέκρινα και μια αμφισβήτηση. Δεν αποτελεί η κεταμίνη τον παράγοντα εκείνον που προκάλεσε τον θάνατο; Ναι μεν, αλλά δε… Δεν γίνεται να είσαι με τον Θεό, να είσαι και με τον Διάολο, με έναν από τους δύο θα είσαι».

Για το πού βρέθηκε η κεταμίνη, ο κ. Κατερινόπουλος είπε ότι μπορεί να βρεθεί στο παρεμπόριο, καθώς τέτοιες ουσίες κυκλοφορούν επειδή τις παίρνουν οι χρήστες. Οποιαδήποτε τέτοια ουσία δοθεί σε υπερβολική δόση, μπορεί να είναι θανατηφόρα, είπε ο κ. Κατερινόπουλος.

Ο μαθητής της Γ Λυκείου του 1ου ΓΕΛ Ναυπάκτου, Κωνσταντίνος Μαλιάρης, βάζει πλώρη για την άλλη άκρη του Ατλαντικού καθώς έγινε δεκτός στο κορυφαίο αμερικανικό πανεπιστήμιο Harvard.

Όπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή του η διεύθυνση του σχολείου “Η τόσο μεγάλη επιτυχία του μαθητή μας αποτελεί διάκριση για το σχολείο μας και φωτεινό παράδειγμα για τις επερχόμενες γενεές των μαθητών μας. Η Διευθύντρια και ο Σύλλογος Διδασκόντων, συγχαίρουμε τον μαθητή και του ευχόμαστε καλή πρόοδο και κάθε επιτυχία στους στόχους του”

Ο 17ΧΡΟΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ 3 ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗΣ

Ο 17χρονος Κωνσταντίνος είναι μέλος της Εθνικής Ομάδας Ρομποτικής FGC Team Greece.Η ομάδαπρόσφατα διακρίθηκε στη Διεθνή Ολυμπιάδα Ρομποτικής FIRST GLOBAL CHALLENGE 2021 κατακτώντας τρία μετάλλια, ένα χρυσό, ένα ασημένιο και ένα χάλκινο.

Συγκεκριμένα, η ελληνική ομάδα κατάφερε να φέρει το χρυσό μετάλλιο στον τομέα της Υγείας στην κατηγορία FIRST Global Challenge Award, το αργυρό μετάλλιο για το project «Πανάκεια» και το χάλκινο μετάλλιο για την κατάκτηση της 3ης θέσης στην γενική κατάταξη της Ολυμπιάδας.

Είναι, μάλιστα, η πρώτη φορά που ελληνική Ομάδα Ρομποτικής καταφέρνει να φέρει σε μια παγκόσμια διοργάνωση μετάλλια σε όλες τις αγωνιστικές κατηγορίες, αλλά και στη γενική παγκόσμια κατάταξη ταυτόχρονα.

Η ΔΙΨΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟ

Το 2017 ξεκίνησε να παρακολουθεί τα εξωσχολικά μαθήματα του Αργύρη Δρίβα στο 3ου Γυμνασίου Ναυπάκτου, τα οποία στη συνέχεια μετατράπηκαν στη e-Class του Ωρίωνα.

Έτσι ξεκίνησε η σταδιοδρομία του στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Αστρονομίας και Διαστημικής στον οποίο, από τότε, διακρίνεται κάθε χρόνο με έπαινο.

Το 2020 προκρίθηκε στους κορυφαίους 10 και συμμετείχε στην Ηλεκτρονική Ολυμπιάδα Αστρονομίας και Αστροφυσικής όπου διακρίθηκε με Εύφημο μνεία στο ομαδικό μέρος αναφέρει το agriniotimes.gr.

Το 2021 κατέκτησε την 4η θέση στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό και διεκδίκησε τη θέση μου στην Εθνική Ομάδα, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στην 14η Διεθνή Ολυμπιάδα Αστρονομίας και Αστροφυσικής όπου διακρίθηκε με Χάλκινο μετάλλιο.

Όταν ήταν μαθητής της Α’ Γυμνασίου ξεκίνησε να μαθαίνει προγραμματισμό. Αρχικά με Java και C# ανέπτυξε 6 εφαρμογές τις οποίες δημοσίευσε στο Google Play Store. Αργότερα επικεντρώθηκε στον διαγωνιστικό προγραμματισμό και στη μελέτη αλγορίθμων και δομών δεδομένων.

Μέσω του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Πληροφορικής επιλέχθηκε στα Εθνικά Camp Προετοιμασίας για τις Ολυμπιάδες Πληροφορικής 2020 και 2021, όπου στις Πανελλήνιες κατατάξεις βγήκε 12ος και 10ος αντίστοιχα.

Το ενδιαφέρον του για την πληροφορική, τον παρέπεμψε να ασχοληθεί και με την ρομποτική.

Καθώς στο σχολείο δεν δημιουργήθηκε ομάδα, ασχολήθηκε μόνος του μελετώντας Arduino και ηλεκτρονική. Ασχολήθηκε με πολλά projects μεταξύ αυτών και την κατασκευή ενός 3D printer στο σπίτι.

Τον Μάρτιο του 2020 συμμετείχε μαζί με 3 φοιτητές του Μετσόβιου Πολυτεχνείου στο Hack the Lab Hackathon στο Ίδρυμα Ευγενίδου.

Στις αρχές του 2021, μετά από αίτηση που έκανε, έγινε δεκτός ως μέλος στην Εθνική Ομάδα Ρομποτικής, η οποία διακρίθηκε στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα FIRST Global Challenge 2021 σε όλες τις κατηγορίες με χρυσό, ασημένιο και χάλκινο μετάλλιο.

Τον Σεπτέμβριο του 2021, έγινε δεκτός για εκπαίδευση 2 εβδομάδων στο CERN, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για Πυρηνική Έρευνα, στη Γενεύη της Ελβετίας.

Η Καίτη Γαρμπή πολύ συχνά τοποθετείται μέσα από τα social media για θέματα που αφορούν και απασχολούν την κοινωνία. Και κάθε φορά η τραγουδίστρια το κάνει με έναν ψύχραιμο τρόπο και εύστοχες αναρτήσεις. Αλλά στο θρίλερ που εξελίσσεται στην Πάτρα με τον θάνατο των τριών μικρών κοριτσιών και την προφυλάκιση της Ρούλας Πισπιρίγκου, η οποία κατηγορείται για τη δολοφονία της 9χρονης κόρης της, πόσο ψύχραιμη να παραμείνεις;

Η οργή είναι μεγάλη και το ίδιο αισθάνεται και η Καίτη Γαρμπή, η οποία στην ανάρτησή της αναφέρει μεταξύ άλλων πως εύχεται να τιμωρηθεί ο υπεύθυνος για τον θάνατο των τριών κοριτσιών.

Καίτη Γαρμπή: Δεν υπάρχει τιμωρία που να αρμόζει σε αυτό το τέρας

Συγκεκριμένα, η αγαπημένη τραγουδίστρια έγραψε: «Είναι πολλές μέρες που σκέφτομαι τι να γράψω για αυτά που πέρασαν η Τζωρτζίνα, η Μαλένα και η Ίριδα. Κάθε μέρα βγαίνει και κάτι σοκαριστικό που κάνει την οργή μου μεγαλύτερη. Εύχομαι να απονεμηθεί δικαιοσύνη, αν και δεν υπάρχει τιμωρία που να αρμόζει σε αυτό το τέρας», έγραψε η Καίτη Γαρμπή.

Ο Νότης Σφακιανάκης ένας από τους πιο πετυχημένους Έλληνες τραγουδιστές, ο οποίος επί σειρά ετών εμφανίζεται σε μεγάλα νυχτερινά κέντρα της Αθήνας.

Οι συνεντεύξεις που έχει παραχωρήσει ο γνωστός ερμηνευτής έχουν συζητηθεί έντονα κατά καιρούς, ενώ στο παρελθόν είχε ανοίξει πολλές κόντρες με άλλους συναδέλφους του.

Αναφορικά με την επαγγελματική πορεία του, ο Νότης Σφακιανάκης έχει σημειώσει μεγάλες επιτυχίες στη μουσική σκηνή, γεγονός που του έχει αποφέρει πολλά έσοδα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια η αξία της περιουσίας του τραγουδιστή ανέρχεται στα 930.000 ευρώ!

Τέλος, να αναφέρουμε πως ο τραγουδιστής είναι παντρεμένος από το 1991 με την Αγγλίδα Κίλι Σφακιανάκη, την οποία γνώρισε το 1984 στην Κω όπου εκείνη ήταν ξεναγός. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει δίδυμα, τον Απόλλωνα και την Αφροδίτη.

Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στο θρίλερ του θανάτου των τριών παιδιών στην Πάτρα αλλά και της σπιτονοικοκυράς μετά την προφυλάκιση της Ρούλας Πισπιρίγκου.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του αστυνομικού συντάκτη του «Βήματος» και των «Νέων» Βασίλη Λαμπρόπουλου, ο θάνατος της 6 μηνών Ίριδας στις 21 Μαρτίου του 2021 θα αποτελέσει κλειδί στις έρευνες καθώς, σε περίπτωση που αποδοθεί σε εγκληματική ενέργεια καθώς θα σημάνει τσουνάμι εξελίξεων. Παράλληλα η Ρούλα Πισπιρίγκου φέρεται να είχε ενημερώσει για τον θάνατο της σπιτονοικοκυράς μια ημέρα πριν τον θάνατό της.

Να σημειωθεί πως το βράδυ που πέθανε η Ίριδα στο σπίτι της οικογένειας στην Πάτρα, παρών ήταν τόσο η Ρούλα Πισπιρίγκου όσο και στενή συγγενής της. Μάλιστα στα περίπτωση που ο θάνατος αποδοθεί σε εγκληματική ενέργεια και η κατηγορούμενη τηρήσει την ίδια αποστασιοποιημένη στάση και την ίδια στάση τηρήσει και το συγγενικό της πρόσωπο, αστυνομικοί σημειώνουν πως θα ασκηθεί δίωξη από κοινού για ανθρωποκτονία.

Κάτι που θα ασκήσει πίεση στη Ρούλα Πισπιρίγκου αφού με την ίδια κατηγορία μπορεί να προφυλακιστεί και το συγγενικό της πρόσωπο.

Σχετικά με την υπόθεση της σπιτονοικοκυράς, γνωστοί της άτυχης γυναίκας υποστηρίζουν ότι η Ρούλα Πισπιρίγκου επικοινώνησε μαζί τους και τους είπε ότι η ηλικιωμένη πέθανε μια μέρα πριν τον θάνατό της.

Όταν είδαν το πιστοποιητικό θανάτου μπήκαν σε υποψίες, ενώ, όπως έγινε γνωστό, τα τελευταία 24ωρα πριν η γυναίκα εισαχθεί στο νοσοκομείο και καταλήξει, η Ρούλα Πισπιρίγκου της είχε πάει χυμούς και ροφήματα.

Νέα τροπή παίρνει η υπόθεση της Πάτρας και τους θανάτους των τριών παιδιών της οικογένειας Δασκαλάκη, λίγες ώρες αφότου η Ρούλα Πισπιρίγκου πέρασε την πόρτα των φυλακών Κορυδαλλού για την δολοφονία της μικρής Τζωρτζίνας.

Ο Μάνος Δασκαλάκης, που έχει πάρει ήδη αποστάσεις από την εν διαστάσει σύζυγό του, προχωρά ένα βήμα παραπέρα, την ώρα που οι έρευνες κινούνται προς πάσα κατεύθυνση.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του tempo24.news, ο 30χρονος τις αμέσως επόμενες ώρες (πιθανόν το πρωί της Τετάρτης) θα βρεθεί ενώπιον της 18ης Ανακρίτριας για να δηλώσει παράσταση προς υπεράσπιση της κατηγορίας (πολιτική αγωγή).

Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι η 33χρονη, που θα βρεθεί στο εδώλιο της κατηγορουμένης για τη δολοφονία της ίδιας της κόρης της, απέναντί της, εκτός από τους δικαστές, θα έχει τον άλλοτε αγαπημένο της σύζυγο.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια προαναγγελθείσα απόφαση, αφού από την ημέρα της σύλληψής της στις 30 Μαρτίου, ο Μάνος Δασκαλάκης, αφού ξεπέρασε το αρχικό σοκ, έδωσε το στίγμα του, διαχωρίζοντας τη θέση του και στρεφόμενος εναντίον της, μέσα από δηλώσεις του σε δημοσιογράφους.

Με την κίνησή του αυτή, ο Μάνος Δασκαλάκης αποκτά πλήρη πρόσβαση στη δικογραφία και παρίσταται στο σύνολο της υπόθεσης με την ιδιότητα του διαδίκου.

Ως Σύρα Χριστιανή γεννημένη από Ελληνίδα Ορθόδοξη μητέρα και παντρεμένη με σύζυγο από την ίδια εθνοτική ομάδα, έχω ισχυρή συγγένεια με την Ελληνική Δημοκρατία και συχνά προσπαθώ να πυροδοτήσω συνομιλίες με Έλληνες στη μητροπολιτική περιοχή της Ουάσιγκτον, είτε στο ελληνικό εστιατόριο, ή σε συνέδρια που παρακολουθώ στην Ουάσιγκτον, ή ακόμα και στην ελληνική εκκλησία.

Αν και συχνά απογοητεύομαι από την έλλειψη πληροφοριών που έχουν για τους Λεβαντίνους Έλληνες, γνωστούς τοπικά ως Ρούμ (ή Μελχίτες), που μεταφράζεται ως Βυζαντινοί, πολλοί από αυτούς μου δίνουν την αίσθηση ότι ξανασμίγουν με την αδερφή τους που έχασαν πριν δεκαετίες.

Οι Λεβαντίνοι Έλληνες είναι επί του παρόντος μέλη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αντιοχείας και της Μελχίτικης Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας, ζουν κυρίως σε πόλεις της δυτικής Συρίας, όπως η Δαμασκός, η Λαοδίκεια, η Χομς και το Χαλέπι, και στον Λίβανο, το Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη (τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα), και αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στο Λεβάντε, μετά τους Σουνίτες Άραβες.

Μερικές από τις τελετουργίες και τους ύμνους τους είναι ακόμα ελληνικοί και κοιτάζουν προς την Ελλάδα και την Κύπρο με πολλή έλξη.

Η σύνδεση μεταξύ των Λεβαντίνων Ελλήνων, της Κωνσταντινούπολης και της Αθήνας δεν περιορίζεται στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας.

Ο Λεβαντίνος Έλληνας ιστορικός και ιερέας Κωνσταντίνος Πασάς βεβαιώνει στο βιβλίο του «A Critical Research on the Origin and Language of the Melkite Romans», που τυπώθηκε στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας το 1900, ότι η πίστη των Μελχιτών στους Αυτοκράτορες της Κωνσταντινούπολης δεν οφειλόταν μόνο σε θρησκευτικούς παράγοντες, αλλά σε εθνικιστικούς και γλωσσικούς παράγοντες, καθώς οι διαιρέσεις στην περιοχή βασίζονταν στη γεωγραφία, στον πολιτισμό, και στη δημογραφία.

Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού που ζούσε στον δυτικό Ευφράτη και την Κάτω Αίγυπτο μιλούσε την ελληνική, ενώ η αραμαϊκή ήταν η γλώσσα των χριστιανών στα ανατολικά του Ευφράτη και της Μεσοποταμίας.

Η ελληνική ιστορία στο Λεβάντε χρονολογείται από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν ο ελληνικός πολιτισμός εξαπλώθηκε, με αποτέλεσμα τη δημιουργία της λεβαντίνικης ελληνικής κοινωνίας λόγω της ανάμειξης των πολιτισμών της αρχαίας Ελλάδας και της αρχαίας Ανατολής.

Ακόμη και μετά την αραβική κατάκτηση της Ανατολής και τη διαίρεση των Ελλήνων μεταξύ δύο αυτοκρατοριών, οι Λεβαντίνοι Έλληνες διατήρησαν το όνομά τους, παρόλο που ήταν το ίδιο όνομα που έφεραν ο αρχαιότεροι εχθροί των Αράβων, που ήταν οι Βυζαντινοί στην Κωνσταντινούπολη.

Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, οι Λεβαντίνοι Έλληνες ενώθηκαν ξανά με τα αδέρφια τους στη Μικρά Ασία και την Ελλάδα κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με το όνομα «Rum Millet», μετά από έναν χωρισμό που κράτησε πολλούς αιώνες.

Με την ελληνική επανάσταση του 1821, η κατάσταση των Ρουμ επιδεινώθηκε και πολλοί από αυτούς εκτοπίστηκαν προς τις απελευθερωμένες ελληνικές περιοχές και προς την Αμερική, ειδικά μετά την αποτυχημένη προσπάθειά τους να πυροδοτήσουν μια ελληνική επανάσταση στη Βηρυτό υπό την καθοδήγηση Ελλήνων ναυτικών και τον επαναστάτη Βάσο Μαυροβουνιώτη.

Μετά την ελληνική επανάσταση, οι Μελχίτες Έλληνες άρχισαν να υιοθετούν τον αραβισμό φοβούμενοι την αποξένωση και τις διώξεις, και οι διανοούμενοί τους ήταν από τους σημαντικότερους θεωρητικούς και φιλοσόφους του αραβικού εθνικισμού, και ήταν μια επιτυχημένη απόπειρά τους να απαιτήσουν ισότητα με τους Μουσουλμάνους Άραβες και για να τους υποκινήσουν εναντίον των Τούρκων.

Η λεβαντινοελληνική κοινότητα έχει πολλά εξέχοντα άτομα που συνέβαλαν τα μέγιστα στο Λεβάντε και τη Βόρεια Αφρική, με σημαντικούς διανοούμενους, μουσικούς, δημοσιογράφους, χρηματοδότες και κινηματογραφιστές, μερικοί από τους οποίους ήταν οι Farah Antoun, Constantine Zureik, Charles Malek, Ghassan Tueni, Samir Kassir, Michel. Aflaq, Antoine Saadeh, Jurji Zidan, Youssef Chahine, Mariana Marrash και Mikhail Naimy, για να αναφέρουμε μόνο μερικούς.

Συνέβαλαν επίσης στη διαμόρφωση και στη θεωρία για τα περισσότερα από τα κινήματα στο αραβόφωνο Λεβάντε, είτε στη Συρία, τον Λίβανο, την Αίγυπτο ή τα παλαιστινιακά εδάφη.

Παρ’ όλο τον αγώνα και όλα αυτά που πρόσφεραν στις αραβικές χώρες που τους αφαίρεσαν την ταυτότητα, οι Έλληνες του Λεβάντε (της Μέσης Ανατολής) δεν αντιμετωπίστηκαν με ισότητα και ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που έγιναν στόχος διώξεων και εκτοπισμών μετά τη λεγόμενη Αραβική Άνοιξη.

Οι Έλληνες του Λεβάντε δεν χρειάζονται φιλανθρωπική βοήθεια, καθώς είναι μια από τις πλουσιότερες και πιο μορφωμένες εθνοτικές ομάδες στην περιοχή, αλλά χρειάζονται συνταγματική αναγνώριση, για να μάθουν τη γλώσσα των προγόνων τους και να μείνουν μακριά από τις πολλές συγκρούσεις στις οποίες συμμετείχαν για να αποδείξουν την πίστη τους στους Άραβες ηγεμόνες

Όλα αυτά δεν θα συμβούν χωρίς τον αποτελεσματικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Ελλάδα, ειδικά στη Συρία και τον Λίβανο, στη Συρία γίνεται λόγος για ένα νέο σύνταγμα που αντιπροσωπεύει όλες τις συριακές συνιστώσες χωρίς καμία αναφορά σε αυτούς, και στον Λίβανο εξακολουθούν να είναι η πιο περιθωριοποιημένη θρησκευτική ομάδα στο θέμα της πολιτικής αντιπροσώπευσης.

Ενώ ο Άσαντ και το Ιράν προσπαθούν να τους φλερτάρουν για να τους χρησιμοποιήσουν σε διεθνείς στίβους και η Ρωσία να υπερασπιστεί τον εαυτό της ως επικεφαλής της Ορθοδοξίας στον κόσμο και να απονομιμοποιήσει το Ορθόδοξο Πατριαρχείο του Κιέβου, οι λεβαντινικές κοινότητες στη διασπορά αγωνίζονται επί του παρόντος να αναγνωριστούν ως έθνος ανεξάρτητο από τους Άραβες, και σήμερα αφού πολλοί από αυτούς έχουν μεταναστεύσει στη Δύση, έχουν μεγαλύτερο περιθώριο ελευθερίας για να το υποστηρίξουν.

Η Ελλάδα είναι το μόνο έθνος στο οποίο μπορούμε να εμπιστευτούμε ότι θα στηρίξει αυτήν την πολύ λαμπρή κοινότητα, και αυτό πρέπει να γίνει μέσω της εκπαίδευσης των θεσμών στην Ελλάδα σχετικά με την ύπαρξη των αδελφών τους στο Λεβάντε, και να αγωνιστεί να εκπροσωπήσει και να υπερασπιστεί αυτούς τους ανθρώπους σε όλα τα διεθνή φόρουμ και να χρησιμοποιήσει τη σχέση της με την κυβέρνηση του Λιβάνου και της Συρίας για να ξανανοίξει τα λεβαντοελληνικά σχολεία που κρατικοποιήθηκαν από την κυβέρνηση της Συρίας.

Η Τουρκία σήμερα εργάζεται σκληρά για να υποστηρίξει και να εκπροσωπήσει τους Τουρκμένους και τους Σουνίτες Άραβες, ενώ οι δυτικές χώρες υποστηρίζουν τους Κούρδους στη Συρία, αλλά οι Έλληνες του Λεβάντε ή οι Ρουμ δεν έχουν κανέναν να τους προστατεύσει, και μόνο η Ελληνική Δημοκρατία μπορεί να σώσει αυτήν την κοινότητα από εξαφάνιση για να ζήσει με αξιοπρέπεια στην ιστορική της γη και να αναγνωρίζονται ως εθνοτική ομάδα όπως οι Άραβες, οι Κούρδοι και οι Ασσύριοι.

Πηγή: Hadeel Oueis – Hellas Journal

Κεντρική φωτογραφία: Ελληνοπούλες της Συρίας πέρσι στους εορτασμούς του Πάσχα.

Ο Λεβάντες (από την ιταλική λέξη Levante, που σημαίνει Ανατολή) είναι ανακριβής γεωγραφικός όρος που αναφέρεται ιστορικά σε μια μεγάλη περιοχή της Μέσης Ανατολής νότια της οροσειράς του Ταύρου, και ορίζεται δυτικά από τη Μεσόγειο, νότια από την Αραβική Έρημο και ανατολικά από την Άνω Μεσοποταμία. Στην ελληνική βιβλιογραφία δεν έχει επικρατήσει. Αντ’ αυτού η περιοχή δηλώνεται συχνότερα με τον όρο Ανατολική Μεσόγειος, με το μειονέκτημα ότι η Ανατολική Μεσόγειος δηλώνει καταρχήν θαλάσσιο χώρο, ενώ ο Λεβάντες χερσαίο.