Πρόστιμο έως 1.500 ευρώ για όσους «κρατούν» θέση πάρκινγκ – Τι απαγορεύει ο ΚΟΚ
Ακριβά μπορεί να πληρώσουν όσοι συνηθίζουν να «κρατούν» μια θέση στάθμευσης στον δρόμο τοποθετώντας καρέκλες, κώνους, αλυσίδες, ζαρντινιέρες ή αυτοσχέδιες πινακίδες. Η αυθαίρετη δέσμευση δημόσιου χώρου δεν αποτελεί δικαίωμα του κατοίκου ή του καταστηματάρχη και μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές κυρώσεις.
Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο στις μεγάλες πόλεις, όπου η αναζήτηση μιας ελεύθερης θέσης πάρκινγκ αποτελεί καθημερινή δοκιμασία. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που επιχειρούν να εξασφαλίσουν μόνιμα τον χώρο μπροστά από το σπίτι ή την επιχείρησή τους, θεωρώντας ότι επειδή σταθμεύουν εκεί συχνά έχουν και κάποιου είδους προτεραιότητα.
Στην πραγματικότητα, όμως, ο δρόμος αποτελεί κοινόχρηστο χώρο και κανένας ιδιώτης δεν μπορεί να δεσμεύσει αυθαίρετα μία θέση στάθμευσης.
Καρέκλες, κώνοι και αλυσίδες στον δρόμο
Μία από τις συνηθέστερες πρακτικές είναι η τοποθέτηση αντικειμένων στο οδόστρωμα προκειμένου να εμποδιστούν οι υπόλοιποι οδηγοί να παρκάρουν. Καρέκλες, πλαστικοί ή μεταλλικοί κώνοι, αλυσίδες, κάδοι και ζαρντινιέρες μετατρέπονται έτσι σε αυτοσχέδια «εμπόδια».
Η πρακτική αυτή, όταν δεν υπάρχει σχετική άδεια, συνιστά αυθαίρετη κατάληψη κοινόχρηστου χώρου. Ανάλογα με την παράβαση και τις περιστάσεις, μπορεί να επιβληθούν διοικητικές κυρώσεις, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν τη δυνατότητα να απομακρύνουν τα αντικείμενα.
Πότε το πρόστιμο μπορεί να φτάσει τα 1.500 ευρώ
Ακόμη σοβαρότερη είναι η περίπτωση κατά την οποία κάποιος τοποθετεί αυθαίρετα πινακίδα ή σήμα που μοιάζει με την επίσημη κυκλοφοριακή σήμανση.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι πινακίδες με την ένδειξη «Απαγορεύεται η στάθμευση», οι οποίες εμφανίζονται έξω από σπίτια, καταστήματα ή άλλους ιδιωτικούς χώρους χωρίς να συνοδεύονται απαραίτητα από νόμιμη άδεια.
Όταν μια τέτοια σήμανση μπορεί να παραπλανήσει τους οδηγούς ή να εκληφθεί ως επίσημη σήμανση του ΚΟΚ, οι συνέπειες είναι πολύ σοβαρότερες. Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, οι χρηματικές κυρώσεις μπορεί να φτάσουν ακόμη και τα 1.500 ευρώ, ενώ ανάλογα με την περίπτωση ενδέχεται να υπάρξουν και περαιτέρω συνέπειες.
Πότε επιτρέπεται νόμιμα η απαγόρευση στάθμευσης
Υπάρχουν, βέβαια, περιπτώσεις στις οποίες η απαγόρευση στάθμευσης μπροστά από ένα ακίνητο μπορεί να είναι απολύτως νόμιμη.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μια νόμιμη είσοδος και έξοδος γκαράζ ή ιδιωτικού χώρου στάθμευσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται η προβλεπόμενη διαδικασία και η σχετική έγκριση από τις αρμόδιες αρχές.
Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να απευθυνθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες και να καταθέσει τα απαιτούμενα δικαιολογητικά που αποδεικνύουν τη νόμιμη χρήση του χώρου. Μόνο εφόσον ολοκληρωθεί η διαδικασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί η προβλεπόμενη σήμανση.
«Παρκάρω κάθε μέρα εδώ» δεν σημαίνει ότι η θέση είναι δική μου
Ιδιαίτερη σύγχυση υπάρχει σχετικά με τις θέσεις μπροστά από κατοικίες. Το γεγονός ότι κάποιος μένει σε ένα σπίτι ή συνηθίζει να αφήνει καθημερινά το αυτοκίνητό του στο ίδιο σημείο δεν του δίνει δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης της συγκεκριμένης θέσης.
Οι δημόσιες θέσεις στάθμευσης παραμένουν κοινόχρηστες, εκτός εάν υπάρχει συγκεκριμένη διοικητική ρύθμιση που ορίζει κάτι διαφορετικό.
Επομένως, μια καρέκλα ή ένας κώνος μπροστά από το σπίτι δεν μετατρέπει τη θέση σε «ιδιωτικό πάρκινγκ».
Τι μπορούν να κάνουν Τροχαία και Δήμοι
Οι αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες και οι ελεγκτικές αρχές μπορούν να προχωρούν στην απομάκρυνση παράνομων αντικειμένων και πινακίδων από τον δρόμο και, όταν διαπιστώνεται παράβαση, να επιβάλλονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις.
Το μήνυμα προς τους οδηγούς είναι ξεκάθαρο: κανείς δεν μπορεί να «κατοχυρώσει» μόνος του μια δημόσια θέση πάρκινγκ. Και ειδικά η χρήση αυθαίρετης σήμανσης που μπορεί να παραπλανήσει τους οδηγούς μπορεί να μετατρέψει μια προσπάθεια να «κρατηθεί» μια θέση στάθμευσης σε μια ιδιαίτερα ακριβή υπόθεση.
Την ώρα που οι ακτιβιστές προσπαθούν να σταματήσουν τα φορτηγά που μεταφέρουν τα γουρούνια σε σφαγείο του Καναδά, συνειδητοποιούν κάποια στιγμή ότι παραδίπλα κάποιοι ψήνουν χοτ ντογκ
Η μεγάλη διαδικτυακή κοινότητα είναι εξοργισμένη με τα καμώματα ενός τύπου που έκανε μπάρμπεκιου δίπλα σε διαμαρτυρία ακτιβιστών υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων έξω από σφαγείο.
Δείτε το βίντεο
Την ώρα που οι ακτιβιστές προσπαθούν να σταματήσουν τα φορτηγά που μεταφέρουν τα γουρούνια σε σφαγείο του Καναδά, συνειδητοποιούν κάποια στιγμή ότι παραδίπλα κάποιοι ψήνουν χοτ ντογκ και τα προσφέρουν δωρεάν στους περαστικούς. Ακόμα και τους ακτιβιστές κέρασαν λουκανικάκια!
Στο βίντεο βλέπουμε όλη την προετοιμασία του τύπου που διοργάνωσε το εναλλακτικό event, κάτι που κάνει με την παρέα του συχνά έξω από το σφαγείο. Δεν ξέρουμε βέβαια αν ήταν εσκεμμένη η κίνηση ή απλά σατανική σύμπτωση.
Παρά το γεγονός ότι το πράγμα κρατήθηκε σε λογικά επίπεδα, κάποιοι ακτιβιστές ζήτησαν τον λόγο και ο άντρας ακούγεται να παραδέχεται την ήττα του: «Υποθέτω πως κέρδισαν αυτόν τον γύρο», λέει υπαινισσόμενος πως θα επιστρέψει…
Επί 16 χρόνια ο Dean Harper έψαχνε την κόρη του που είχε εξαφανιστεί όταν ήταν μόλις 2 χρονών.
Τώρα όμως που την βρήκε, έχουν έρθει στο προσκήνιο κάποια πολύ σοβαρά ερωτήματα για τον οργανισμό που την είχε υπό την προστασία του…
Σύμφωνα με την Stir, η τελευταία φορά που ο Dean είδε την κόρη του Athena ήταν πριν 16 χρόνια, λίγο πριν η μητέρα της εξαφανιστεί με το παιδί. Σχεδόν δύο δεκαετίες πέρασαν μέχρι να ανακαλύψει τα ίχνη της…
Η KTRK News αναφέρει ότι η πρώτη συνάντησή τους έγινε στο χώρο εργασίας της Athena, με τον Dean να είναι κάτι παραπάνω από νευρικός. Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο τρελά που νόμιζα ότι θα σπάσει. Ήμουν σίγουρος ότι η Athena μπορούσε να την ακούσει από την άλλη άκρη του δωματίου. Της είπα ψελλίζοντας: «Το όνομά μου είναι Dean Harper.
Είμαι ο πατέρας σου… Η Athena είπε πως η συνάντηση με τον πατέρα της ήταν σαν ένα παζλ που επιτέλους ολοκληρώνεται. Σύντομα μετακόμισε στο σπίτι του και είναι πολύ ευτυχισμένη που επιτέλους έχει κάποιον να αποκαλεί οικογένεια.
«Πακέτο» με τον μπαμπά, πάνε και δύο αδέρφια!
Ο Dean όμως κάθε άλλο παρά χαρούμενος ένιωσε όταν έμαθε τι είχε συμβεί στην κόρη του όλα αυτά τα χρόνια που την έψαχνε. Από τα 12 της ήταν σε ανάδοχη οικογένεια, ενώ το The Batshaw Youth and Family Center ποτέ δεν επικοινώνησε μαζί του για την κόρη του, παρά το γεγονός ότι είχαν τα στοιχεία του στον φάκελό τους ως βιολογικός της πατέρας.
Και σα να μην έφτανε αυτό, η ανάδοχη οικογένεια του έστειλε έναν λογαριασμό $7.800 ως.. συνεισφορά στην ανατροφή της!
Αυτή είναι η ανακοίνωση του Batshaw Center στο CTV News: Σε όλες τις περιπτώσεις, οι κοινωνικοί λειτουργοί καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να εντοπίσουν τους βιολογικούς γονείς στην επαρχία του Quebec, στον Καναδά, σε λοιπές χώρες, ακόμη και στις φυλακές.
Οι προσπάθειες γίνονται πάντα με βάση τις ανάγκες των παιδιών. Παρόλο που η Athena είναι ευγνώμων στους ανάδοχους γονείς της, είναι κατά της χρέωσης του πατέρα της (προφανώς;).
Σκοπεύουν να κινηθούν νομικά τόσο κατά της χρέωσης όσο και κατά των κοινωνικών λειτουργών που απέτυχαν να επικοινωνήσουν μαζί του όλα αυτά τα χρόνια. Είναι όμως ευτυχισμένοι που βρήκαν ο ένας τον άλλον και προσπαθούν να καλύψουν το χαμένο χρόνο!
Δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του Φορτηγατζής στο Μισισίπι, όταν εντόπισε ένα μωρό να μπουσουλάει κατά μήκος αυτοκινητόδρομου. Όπως έμαθε μάλιστα αργότερα, πρόκειται για παιδί το οποίο είχε εξαφανιστεί για δύο ημέρες με τις Αρχές να το ψάχνουν παντού.
Ο σερίφης της Λουιζιάνα ανέφερε ότι το μωρό – για το οποίο υπήρχαν φόβοι ότι ήταν νεκρό, είχε πληγές από δαγκωματιές, αλλά σε γενικές γραμμές φαινόταν υγιές και σε καλή κατάσταση.
Εκκρεμούν εκθέσεις νεκροψίας για το 4χρονο παιδί που βρέθηκε τη Δευτέρα, είπε ο Γκιλόρι κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου την Τρίτη στη Λίμνη Τσαρλς, περίπου 200 μίλια (322 χιλιόμετρα) δυτικά της Νέας Ορλεάνης. Το πτώμα είχε βρεθεί σε μια λίμνη πίσω από ένα κέντρο υποδοχής κοντά στην πολιτειακή γραμμή του Τέξας.
Οι αρχές που διερεύνησαν τον θάνατο του 4χρονου έμαθαν ότι εθεάθη για τελευταία φορά το Σάββατο με τη μητέρα του, Aaliyah Jack, 25 ετών, στη λίμνη Τσαρλς, μαζί με το μωρό 1 έτους. Φοβούμενοι ότι και το 1 έτους μωρό ήταν νεκρό, οι αρχές προετοιμάστηκαν το πρωί της Τρίτης για να ερευνήσουν το νερό όπου βρέθηκε το νεκρό παιδί. Στη συνέχεια όμως το θαύμα έγινε, ένας οδηγός φορτηγού κάλεσε την αστυνομία αφού εντόπισε το μωρό στην άκρη της εθνικής οδού.
Είχε βρεθεί νεκρός ο 4χρονος αδερφός του
Την περασμένη Δευτέρα είχε βρεθεί νεκρός ο 4χρονος αδερφός του μωρού, σε λίμνη πίσω από αυτοκινητόδρομο κοντά στα σύνορα του Τέξας. Η αστυνομία προσήγαγε για τον θάνατο του στην 25χρονη μητέρα τους, ενώ υπήρχαν φόβοι πως και το 12 μηνών αδελφάκι του θα είναι νεκρό.
Ο σερίφης της Λουιζιάνα Gary Stitch Guillory δήλωσε ότι το μωρό είχε πολλά τσιμπήματα από έντομα, αλλά φαινόταν καλά. «Είναι ένα μωρό-θαύμα. Πέρασε δύο μέρες στην άκρη του δρόμου με την καταιγίδα Beryl» είπε χαρακτηριστικά.
Η μητέρα των 2 παιδιών
Το μωρό εθεάθη τελευταία φορά το Σάββατο 6 Ιουλίου με τη μητέρα του και τον αδελφό του. Τελικά, την Τρίτη 9 Ιουλίου το βρήκε ο φορτηγατζής και ειδοποίησε την αστυνομία. Να σημειωθεί πως τη Δευτέρα, που πιστεύεται ότι κυκλοφορούσε απροστάτευτο στον δρόμο, ο τυφώνας Beryl έπληξε την πολιτεία.
Στην πλατεία του Λιτοχώρου, αμέριμνος να πίνει καφέ, εντοπίστηκε νωρίς χτες το βράδυ ο 28χρονος τουρίστας από τη Σκωτία, που νωρίτερα είχε αναφερθεί ως αγνοούμενος στον Όλυμπο.
Ο νεαρός, ο οποίος είχε φτάσει στην περιοχή για πεζοπορία, επικοινώνησε τελευταία φορά με τον πατέρα του στη Σκωτία στις 7:00 το απόγευμα της Κυριακής (30/06), και έκτοτε δεν είχε δώσει σημεία ζωής, προκαλώντας ανησυχία στην οικογένειά του.
Μετά την αδυναμία επικοινωνίας με τον γιο του, ο πατέρας ενημέρωσε τις ελληνικές αρχές, σημαίνοντας συναγερμό. Άμεσα, δυνάμεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κατερίνης και Λιτοχώρου, μαζί με δυνάμεις της 2ης και 8ης ΕΜΑΚ και την αστυνομία, ξεκίνησαν εκτεταμένες έρευνες στον Όλυμπο για τον εντοπισμό του 28χρονου. Στην επιχείρηση συμμετείχε και drone για τον εντοπισμό του.
Λίγο πριν το τέλος της ημέρας, ο 28χρονος εντοπίστηκε να απολαμβάνει έναν καφέ στο Λιτόχωρο, χωρίς να αντιλαμβάνεται την αναστάτωση που είχε προκαλέσει η εξαφάνισή του.
Ένας χρήστης του Reddit πρόσφατα ανέβασε αυτές τις φωτογραφίες ενός φίλου του που αποφάσισε να κάνει πρόταση γάμου στην κοπέλα του με έναν ιδιαίτερο και… αντρικό τρόπο. Δεν επισκέφτηκε λοιπόν ένα κοσμηματοπωλείο για να πάρει ένα τυπικό δαχτυλίδι, αλλά πήρε την αξίνα του, βρήκε λίγο χρυσό και σφυρηλάτησε ένα μοναδικό χειροποίητο δαχτυλίδι με τα εργαλεία του.
Τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία ολοκληρώθηκαν με μεγάλη επιτυχία σε πολλές πόλεις στην Ελλάδα. Το πλήθος που συγκεντρώθηκε έστειλε καθαρά το μήνυμα ότι η ονομασία των Σκοπίων με ότιδηοποτε όρο φέρει τον όρο Μακεδονία είναι προδοσία.
Τα συλλαλητήρια τέλειωσαν ψέλνοντας τον Εθνικό Ύμνο αλλά τραγούδησαν και το Μακεδονία ξακουστή και έψαλλαν και τον ακάθιστο Ύμνο.
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το δημαρχείο Θεσσαλονίκης έκαναν πολίτες, με αφορμή τις δηλώσεις του δημάρχου Γιάννη Μπουτάρη, για τη μετονομασία του αεροδρομίου της πόλης και των ΚΤΕΛ «Μακεδονία».
Με ελληνικές σημαίες στα χέρια και ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο ζήτησαν από τον Γιάννη Μπουτάρη να παραιτηθεί, ενώ φώναξαν συνθήματα σε βάρος των πολιτικών.
Στη συνέχεια, αντιπροσωπεία των συγκεντρωθέντων επέδωσε ψήφισμα στον αντιδήμαρχο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Κοινωνίας των Πολιτών του δήμου Θεσσαλονίκης, Νίκο Φωτίου. Τον ενημέρωσαν πως αξιώνουν δημόσια συγγνώμη από τον δήμαρχο και πως θα επιδιώξουν την παραίτησή του με κάθε νόμιμο μέσο.
Στο ψήφισμα αναφέρεται «Δήμαρχε, με τις δηλώσεις τις οποίες κάνετε τον τελευταίο καιρό, θεωρούμε ότι έχετε υπερβεί τα εσκαμμένα. Ενώ τα προβλήματα της πόλης καθιστούν όλο και πιο δύσκολη την καθημερινότητα των δημοτών, εσείς κάνετε εξωτερική πολιτική, προκαλώντας με τις ανάρμοστες δηλώσεις και συμπεριφορές σας. Οι δηλώσεις σας επανειλημμένως έχουν προσβάλει τους δημότες της Θεσσαλονίκης και όλους τους Έλληνες πολίτες, καθώς είναι άκρως ανθελληνικές».
Προγραμματίζεται νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 26 Φεβρουαρίου στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης.
Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία πραγματοποιήθηκε στη Ζυρίχη της Ελβετίας.
Κρατώντας ελληνικές σημαίες και με το σύνθημα “η Μακεδονία είναι ελληνική” διαμαρτυρήθηκαν για τη χρήση του όρου “Μακεδονία” στην ονομασία των Σκοπίων.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή που οι Έλληνες της Ζυρίχης έψαλλαν τον Εθνικό Ύμνο.
Εδώ και 90 χρόνια ένα εργοστάσιο στους πρόποδες του Πηλίου φτιάχνει την πιο δροσιστική και γευστική λεμονάδα.
Η συνταγή παραμένει αναλλοίωτη από τότε και η επιχείρηση, παρά τα προβλήματα που συνάντησε στο παρελθόν, σήμερα μπορεί να περηφανεύεται ότι είναι η σημαντικότερη εταιρεία αναψυκτικών στην Ελλάδα.
Η περίφημη λεμονάδα, που σε αυτήν οφείλεται η δημιουργία της επιχείρησης, παραμένει το εμβληματικό της προϊόν, αν και η πορτοκαλάδα της έρχεται πρώτη στις πωλήσεις της – Η εταιρεία τα τελευταία χρόνια κατόρθωσε να κερδίσει υψηλούς ρυθμούς ετήσιας ανάπτυξης.
Πρόκειται για την πρώτη εταιρεία εμφιάλωσης στην ελληνική ιστορία του κλάδου των αναψυκτικών, που η δημιουργία της βασίστηκε σε ένα «τυχαίο» γεγονός. Η λειτουργία της υπερβαίνει τις οκτώ δεκαετίες και αφού κατόρθωσε να επιβιώσει από τις αναστατώσεις της μακρόχρονης διαδρομής της, σήμερα διεκδικεί – και φαίνεται να κερδίζει – τη θέση του μεγαλύτερου «μικρού» εμφιαλωτή της ελληνικής αγοράς. Η περίφημη λεμονάδα, που σε αυτήν οφείλεται η δημιουργία της επιχείρησης, παραμένει το εμβληματικό της προϊόν, αν και η πορτοκαλάδα της έρχεται πρώτη στις πωλήσεις της.
Η Εταιρεία Ψυγείων Αγριάς ΑΕ, η ΕΨΑ, όπως είναι γνωστή, τα τελευταία έξι – επτά χρόνια, αφού ανασυγκροτήθηκε και διηύρυνε την «γκάμα» των προϊόντων της και το δίκτυο διανομής της, κατόρθωσε να κερδίσει όχι μόνο υψηλούς ρυθμούς ετήσιας ανάπτυξης, αλλά και την πρώτη θέση από τις ελληνικών συμφερόντων εταιρείες αναψυκτικών.
Η εταιρεία από το 1969 ανήκει στη μανιάτικης καταγωγής οικογένεια Ν. Τσαούτου. Εκείνη την εποχή ανήκε στην Εθνική Τράπεζα και η λειτουργία της καρκινοβατούσε – ο εκάστοτε διευθυντής του υποκαταστήματος της τραπέζης ήταν και επικεφαλής της εταιρείας -, ενώ ο Βόλος διέθετε άλλα έξι «λεμονάδικα» (Καλφόπουλος, Ερμής κ.ά).
Η απόκτηση της εταιρείας ΕΨΑ από τις οικογένειες Μοσχοκλαΐδη και Τσαούτου τελικά αποδείχθηκε σωτήρια λύση. Αργότερα, όταν άλλα ισχυρά προϊόντα αναψυκτικών άρχισαν να κυριαρχούν στην ελληνική αγορά, οι αντοχές της δοκιμάστηκαν για μία ακόμη φορά. Ωστόσο η ΕΨΑ και πάλι τα κατάφερε.
Λέγεται όμως πως αν και δύο φορές ασχολήθηκε με την αγορά των αναψυκτικών η Επιτροπή Ανταγωνισμού, εκδίδοντας δύο ισχυρές καταδικαστικές αποφάσεις υψηλών προστίμων, τα «χτυπήματα κάτω από τη ζώνη» στην αγορά δεν έχουν περιοριστεί και οι διάφορες εμπορικές κινήσεις παραμένουν αμφιβόλου νομιμότητος.
Η ιστορία της εταιρείας
Η ιστορία της ΕΨΑ αρχίζει πολύ νωρίς και συνδέεται με τη βιομηχανική ανάπτυξη του Βόλου – από τα σημαντικά οικονομικά κέντρα του ελληνικού 20ού αιώνα – που αρχίζει ύστερα από την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας στο ελληνικό κράτος το 1881.
Στοιχεία εμπορικής και βιομηχανικής ανάπτυξης παρατηρούνται από τα μέσα του 19ου αιώνα, αλλά από τις αρχές του 20ού αρχίζει η οικονομική απογείωση της περιοχής. Βιομηχανίες τροφίμων, μεταλλευτικές βιομηχανίες και μεταξουργεία είναι οι κυριότερες επιχειρήσεις – μαζί φυσικά με την ανάπτυξη του εμπορίου – που σκιαγραφούν τον πλήρη αστικό μετασχηματισμό της περιοχής του Βόλου.
Υπάρχουν λοιπόν αρκετά ονόματα που σημάδεψαν την εξέλιξη της περιοχής και έγιναν συνώνυμα της οικονομικής ιστορίας της πόλης σε διαφόρους περιόδους του περασμένου αιώνα. Η οικογένεια Κοσμαδόπουλου, πηλιορείτικης καταγωγής, ανήκει σε αυτή την κατηγορία: από το 1885 και σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του Μεσοπολέμου αναδεικνύεται σε πρωταγωνιστή της οικονομικής ζωής της πόλης.
Ο Δημ. Κοσμαδόπουλος έχει αποκληθεί «οικονομικός πατήρ» του Βόλου. Ακόμη και σήμερα, στην αυγή του 21ου αιώνα, τα «σημάδια» της μεσοπολεμικής δραστηριότητας της οικογένειας παραμένουν αποτυπωμένα στη βιομηχανία του Βόλου.
Πρόκειται για την όχι μόνο εν λειτουργία αλλά και ακμάζουσα και μάλλον φιλόδοξη βιομηχανία αναψυκτικών, τη γνωστή ΕΨΑ, ιδρυτές της οποίας είναι οι Κοσμαδόπουλοι. Η λειτουργία της εταιρείας αρχίζει το 1924.
Ο Δημ. Κοσμαδόπουλος γεννήθηκε το 1856 στο Πουρί της Ζαγοράς και μετανάστευσε νωρίς στη Σμύρνη. Στον Βόλο επέστρεψε το 1882, έναν χρόνο μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας, και επιχείρησε ανεπιτυχώς να δραστηριοποιηθεί εμπορικά. «Και το κατάστημα κλείει κατά τας τελευταίας ημέρας του πρώτου έτους της ζωής του,μεταβάλλεται δε εις μικροσκοπικό τραπεζάκι στηθέν έμπροσθεν καταστήματος της κεντρικής οδού Δημητριάδος και περιλαμβάνον ολόκληρον την περιουσίαν του νεαρού επιχειρηματίου,ανερχομένην εις πεντήκοντα λίρας Τουρκίας». Ετσι «ο Κοσμαδόπουλος ήρχισε το πρώτο στάδιο της τραπεζιτικής του ζωής,το σφρίγος και η δύναμις της οποίας ήταν κλεισμένα μέσα στο τραπεζάκι με τα διάφορα ξένα νομίσματα επί τρία ολόκληρα χρόνια» (Πανελλήνιον Λεύκωμα, Αθήνα 1921).
Το τραπεζικό γραφείο
Ο κατ’ επάγγελμα αργυραμοιβός Κοσμαδόπουλος κατορθώνει πάντως να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον και την εμπιστοσύνη του εμπορικού κόσμου της πόλης και το 1885 στο κεντρικότερο σημείο του Βόλου ανοίγει το πρώτο του τραπεζικό γραφείο. Το 1910 δημιουργεί τη δική του τράπεζα, που έχει καταγραφεί στην οικονομική ιστορία του Βόλου ως η Τράπεζα Κοσμαδόπουλου.
«Αποβαίνει ο οικονομικός πατήρ του Βόλου,μέγιστος υποστηρικτής του εμπορίου και της βιομηχανίας,καθ’ ον χρόνον εις τας κρισιμωτέρας των στιγμών των αι άλλαι τράπεζαι είχον ερμητικώς κλεισμένα τα ταμεία των,ο Κοσμαδόπουλος ήταν ο μόνος χορηγός χρημάτων,ο μόνος βοηθός,ο μόνος υποστηρικτής.Εκάστη κρίσις εμπορική κατά τα τελευταία ιδίως έτη εγένετο αφετηρία νέας ζωής διά την Τράπεζαν του Κοσμαδόπουλου,νέας επεκτάσεως των υπηρεσιών της,νέας ευημερίας» (ό.π.).
Το 1917 προσλαμβάνει ως συνεταίρους του γιους του Ιωάννη και Γεώργιο «καταρτίσας μετ’ αυτών ομόρρυθμον τραπεζικήν Εταιρείαν,την Τράπεζαν Δ.Κοσμαδόπουλου και Υιών» και αμέσως μετά αποσύρεται. Το 1921 ο Δημ. Κοσμαδόπουλος πεθαίνει και την ίδια χρονιά η τράπεζα μετατρέπεται σε ανώνυμη εταιρεία.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1924, οι δύο αδελφοί Κοσμαδόπουλοι αποφασίζουν να δημιουργήσουν μία πρότυπη μονάδα εμφιάλωσης στην Αγριά, έξω από τον Βόλο, παράλληλα με τα ψυγεία που διέθεταν. Συγκεκριμένα, για να συντηρούν την παραγωγή λεμονιών της περιοχής (κυρίως από τα Λεχώνια), αποφασίζουν να δημιουργήσουν τη μονάδα των ψυγείων. Το 1924 όμως η παραγωγή λεμονιών ήταν πολύ μεγάλη και, μπροστά στον κίνδυνο να καταστραφεί, αποφασίζεται το μέρος της παραγωγής που περίσσευε να χυμοποιηθεί. Για τον λόγο αυτόν προσκαλούν ειδικό τεχνικό από τη Γερμανία.
Ο γερμανός μηχανικός εγκαθίσταται στον Βόλο και σε αυτόν οφείλεται η περίφημη συνταγή της λεμονάδας ΕΨΑ – το αναψυκτικό που για δεκαετίες κέρδισε την προτίμηση αρκετών γενεών και στην περιοχή της Θεσσαλίας η επωνυμία ταυτίστηκε με το προϊόν -, που, όπως υποστηρίζουν οι σημερινοί ιδιοκτήτες, ως σήμερα παραμένει μυστική.
Η παραγωγή λοιπόν του αναψυκτικού αρχίζει και με τη λειτουργία του εργοστασίου η εταιρεία παρέχει ρεύμα σε όλη τη γύρω περιοχή. Το 1936 η εταιρεία αλλάζει χέρια και νέος ιδιοκτήτης της ΕΨΑ γίνεται η Εθνική Τράπεζα. Η εταιρεία εκσυγχρονίζεται επενδύοντας σημαντικά κεφάλαια σε νέες εγκαταστάσεις και μηχανήματα. Η πρώτη συσκευασία, η γυάλινη φιάλη με την μπίλια, αλλάζει και αντικαθίσταται από τη φιάλη με μηχανικό πώμα. Εναν χρόνο αργότερα, το 1937, η λεμονάδα ΕΨΑ κερδίζει το Χρυσούν Βραβείον Ποιότητας στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης.
Μετά τον πόλεμο μία νέα οικονομική περίοδος έχει ανοίξει και η εταιρεία διεκδικεί τη δική της θέση. Το 1950 ο Αριστείδης Αλεξανδρίδης, ένας απλός υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας, σχεδιάζει τη νέα φιάλη. Η νέα πρωτότυπη φιάλη που έχει σχεδιάσει, από μεράκι για τη λεμονάδα, είναι πραγματικά εντυπωσιακή: καινούργια για την εποχή φόρμα, έντονος χαρακτήρας και ένας ανάγλυφος ρόμβος που δηλώνει ότι το προϊόν έχει βραβευθεί. Η σημαντικότερη όμως καινοτομία είναι το νέο πώμα crown, το οποίο καταργεί το μηχανικό πώμα που διέθετε ως τότε. Το 1965 η εταιρεία Νέα Ψυγεία Αγριάς ΑΕ διέθετε 200 ίππους δύναμη και απασχολούσε 78 εργαζομένους.
Νέος ιδιοκτήτης
Το 1969, 45 χρόνια μετά την ίδρυση της ΕΨΑ, η εταιρεία αλλάζει και πάλι ιδιοκτήτη. Η Εθνική Τράπεζα, αποδεχόμενη την πρόταση των αδελφών Μοσκαχλαΐδη και του Νίκου Τσαούτου, τους παραχωρεί την επιχείρηση και έτσι η ΕΨΑ φθάνει στα χέρια των σημερινών ιδιοκτητών της. Ο νέος κύκλος επενδύσεων που πραγματοποιούνται αυξάνει την παραγωγική δυναμικότητά της, η οποία ανέρχεται πλέον στις 7.500 φιάλες την ώρα.
Η εταιρεία, κατέχοντας ισχυρή παρουσία στην περιοχή της Κεντρικής Ελλάδας, αναπτύσσεται – ο κ. Ν. Τσαούτος διετέλεσε πρόεδρος του τοπικού Συνδέσμου Βιομηχανιών – διευρύνοντας τόσο την γκάμα των προϊόντων της όσο και το δίκτυο των πωλήσεων.
Ενδεικτικό της αντίληψης των ιδιοκτητών της αποτελεί το γεγονός ότι στον χώρο των εγκαταστάσεων του εργοστασίου διαθέτει το δικό της μουσείο, όπου εκτίθενται στοιχεία που αποτελούν τεκμήρια της ιστορίας της: χειροκίνητος αποφλοιωτήρας και αποχυμωτής, μηχανήματα παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα και φυσικά όλοι οι τύποι των φιαλών που κατά περιόδους χρησιμοποίησε.
Σήμερα πλέον, διαθέτοντας σύγχρονες εγκαταστάσεις με βιολογικό καθαρισμό, νέα προϊόντα με νέες συσκευασίες – όπως η βυσσινάδα, η σόδα, η πορτοκαλάδα με ανθρακικό, η lemon cola και το τσάι με λεμόνι -, η ΕΨΑ διευρύνει συνεχώς το μερίδιό της και αναδεικνύεται από τοπικός ηγέτης σε έναν σημαντικό παράγοντα του συνόλου της αγοράς. Συνεχίζει ωστόσο να διατηρεί τα τελευταία 50 χρόνια τη γνωστή φιάλη, που αποτελεί πλέον γι’ αυτή «σήμα κατατεθέν».
Η περίφημη λεμονάδα, που σε αυτήν οφείλεται η δημιουργία της επιχείρησης, παραμένει το εμβληματικό της προϊόν, αν και η πορτοκαλάδα της έρχεται πρώτη στις πωλήσεις της – Η εταιρεία τα τελευταία χρόνια κατόρθωσε να κερδίσει υψηλούς ρυθμούς ετήσιας ανάπτυξης.
