Το πεντακοσάρικο με παράσταση της Αγια Σοφιάς σχεδιάστηκε το 1921 από την American Banknote Company και παραδόθηκε το 1923 ταυτόχρονα με τη Συνθήκη των Σεβρών, όταν το θωρηκτό «Αβέρωφ» βρισκόταν αγκυροβολημένο στην Πόλη, όπου είχαν αποβιβαστεί ελληνικά αγήματα με στόχο την πραγματοποίηση της Μεγάλης Ιδέας.
Το πεντακοσάρικο δεν κυκλοφόρησε όμως ποτέ λόγω… πληθωρισμού (κατά την επίσημη δικαιολογία).
Το μνημείο της UNESCO με τη μακραίωνη ιστορία, που λειτουργεί ως τέμενος εδώ και τέσσερα χρόνια, διατηρεί μια ιδιαίτερη σχέση με τον ελληνισμό που ξεκινάει από την ίδρυσή του από τον Ιουστινιανό το 537 μ.χ. και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Γι’ αυτό και η είδηση ότι πρόκειται να γίνουν επεμβάσεις στον μεγαλοπρεπή τρούλο της Αγίας Σοφίας για την αποκατάσταση φθορών, προκάλεσε συζητήσεις και υποθέσεις για τον τρόπο και τη διαδικασία που θα ακολουθήσουν οι τουρκικές υπηρεσίες.
Δείτε το βίντεο:
«Στους θόλους των βυζαντινών εκκλησιών, όταν έχουν διάκοσμο από κάτω όπως η Αγία Σοφία, η μόνη δυνατότητα επέμβασης είναι η εξωτερική μεριά, η ράχη του τρούλου», λέει στην «Κ» ο βυζαντινολόγος και έφορος Αρχαιοτήτων Κυκλάδων Δημήτρης Αθανασούλης. Η θολοδομία στους βυζαντινούς ναούς, εξηγεί, καλυπτόνταν με μολύβδινα ή χάλκινα φύλλα, τα οποία κατά καιρούς αντικαθίστανται διότι φθείρονται. «Αυτά είναι εύκαμπτα και μπορούν να “καθίσουν” σωστά πάνω στον θόλο και αν πρέπει να γίνουν εργασίες η επέμβαση αφορά στο εξωράχιο των θόλων. Οι θόλοι της Αγίας Σοφίας είναι κατασκευασμένοι με πλίνθους και κονίαμα και προφανώς θα εξυγιάνουν αυτή τη θολοδομή και θα τοποθετήσουν ξανά τα φύλλα μολύβδου. Αυτή είναι μια συνήθης διαδικασία σε αυτού του τύπου τα μνημεία», μας λέει.
Ο κ. Αθανασούλης σημειώνει ότι χρειάζεται προσοχή για τέτοιου τύπου εργασίες, αλλά εάν γίνουν από εξειδικευμένα συνεργεία δεν υπάρχει κάποιος κίνδυνος. «Γενικά υπάρχει εμπειρία στην Τουρκία από τέτοιες αποκαταστάσεις τρούλων γιατί έχουν συντηρηθεί βυζαντινοί ναοί και οθωμανικά τεμένη, τα οποία αντέγραψαν την ίδια λογική της θολοδομίας από τους βυζαντινούς ναούς», σημειώνει. Ως προς τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν τονίζει ότι πρέπει να αποφευχθεί το τσιμέντο και να αξιοποιηθούν υλικά που είναι βασισμένα στο ασβεστοκονίαμα, όπως ήταν τα αρχικά συνδετικά υλικά της τοιχοδομίας της Αγίας Σοφίας.
Σχετικά με τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί για την αποκατάσταση των φθορών, δεν υπάρχουν πολλές επιλογές: είτε θα γίνει σημειακά εκεί που παρατηρούνται ρωγμές είτε καθολικά με την αφαίρεση όλων των φύλλων μολύβδου και τη συνολική εξυγίανση του θόλου. Εάν ακολουθηθεί η δεύτερη μέθοδος, η οποία κατά τον κ. Αθανασούλη είναι και η ορθότερη, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα προστασίας για την εξωτερική επιφάνεια του τρούλου που θα μείνει εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες. «Πρέπει να τοποθετηθεί κάποιο στέγαστρο, γιατί αν η υγρασία μπει μέσα στην τοιχοποιία, ακόμη κι αν κλείσεις το σημείο, αυτή θα εγκλωβιστεί». Η έκθεση του μνημείου στις καιρικές συνθήκες σημαίνει επίσης ότι η όποια αποκατάσταση θα πρέπει να ολοκληρωθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα. «Αυτό εξαρτάται και από το πόσα συνεργεία θα δουλέψουν στο μνημείο. Πάντως, αυτά είναι έργα που βιάζεσαι να τα κλείσεις λόγω των καιρικών συνθηκών», σημειώνει.
Ο τρούλος είναι ένα ευπαθές σημείο της Αγίας Σοφίας και κατά καιρούς έχουν παρατηρηθεί φθορές και πτώσεις θραυσμάτων στο πάτωμα. Ο πρώτος τρούλος της Αγίας Σοφίας κατέρρευσε διότι ήταν χαμηλός σε ύψος, «σε σχήμα ασπίδας» όπως εξηγεί ο βυζαντινολόγος, οι δυνάμεις που ασκούνταν ήταν οριζόντιες και είχε την τάση να ανοίγει στα πλάγια. Ο Ιουστινιανός ανοικοδόμησε έναν δεύτερο ψηλότερο τρούλο, που έχει αντέξει μέχρι σήμερα, με τις δυνάμεις να ασκούνται κάθετα, κάτι που έδωσε στο οικοδόμημα μεγαλύτερη αντοχή και έκανε την κατασκευή πιο στέρεα.
Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι ο νέος τρούλος έφερε «νευρώσεις» στην εσωτερική του επιφάνεια. «Δεν ήταν επίπεδη, ήταν σαν να έχει πτυχώσεις, μικρά εξέχοντα στοιχεία», σημειώνει ο κ. Αθανασούλης, και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που η διακόσμησή του έγινε με χρυσές ψηφίδες και γεωμετρικά στοιχεία –τα οποία σώζονται μέχρι σήμερα– και όχι με μορφές που χρειάζονται λεία επιφάνεια. «Το κέντρο του τρούλου που δεν είχε πτυχώσεις είχε έναν τεράστιο Σταυρό, όπως όλοι οι θόλοι της εποχής του Ιουστινιανού. Αλλά αυτή η διακόσμηση άλλαξε μετά την Εικονομαχία με τη μορφή ενός Παντοκράτορα. Οι σεισμοί που σημειώθηκαν τα επόμενα χρόνια οδηγούσαν σε συνεχόμενες αντικαταστάσεις του Παντοκράτορα, αλλά μετά τον 18ο αιώνα χάθηκαν τα ίχνη του και αντικαταστάθηκε με αραβική καλλιγραφία, που σώζεται μέχρι σήμερα».
Μάρτυρας της χριστιανικής εκκλησίας, η μνήμη της οποίας τιμάται στις 3 Μαΐου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν το όνομα Ξένιος, Ξενία
Η Αγία Ξενία γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 291. Οι γονείς της ονομάζονταν Νικόλαος και Δέσποινα, ήταν ευσεβείς χριστιανοί και κατάγονταν από τα ανατολικά μέρη της Ιταλίας. Εξ αιτίας, όμως, των συνεχών και σκληρών διωγμών κατά των Χριστιανών στα χρόνια εκείνα, κατέφυγαν στην Καλαμάτα και εγκαταστάθηκαν σε κάποιο αγρόκτημα, έξω από την πόλη, διότι ο πατέρας της ήταν γεωργός.
Ο έπαρχος της Καλαμάτας Δομετιανός, όταν κάποτε τη συνάντησε τυχαία, θαμπώθηκε από την ομορφιά της και θέλησε να την κάνει γυναίκα του. Αλλά η Ξενία αρνήθηκε σθεναρά ν’ αλλάξει την πίστη της και να γίνει γυναίκα ειδωλολάτρη άρχοντα. Τότε, ο Δομετιανός τη βασάνισε με τον πιο φρικτό τρόπο, και όταν είδε ότι δεν μπορούσε να αλλάξει το φρόνημά της, τελικά την αποκεφάλισε στις 3 Μαΐου του έτους 318.
Σύμφωνα με την παράδοση, η Ξενία, μετά τον θάνατό της, επιτέλεσε πολλά θαύματα και εξ αυτού του λόγου αγιοκατατάχθηκε. Είναι προστάτιδα των καρδιοπαθών.
Βαφαίς των αιμάτων σου, φαιδράν στολήν σε αυτή, Ξενία, επέχρωσας, παρισταμένη Χριστώ ως νύμφη πανάσπιλος. Είληφας δε την χάριν, μαγγανείας του λύειν, δαίμονας εκδιώκειν, και τας νόσους ιάσθαι. Ικέτευε εκτενώς, υπέρ των ψυχών ημών.
Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μου, ο ρυσαμενος με εκ χειρός του αποστατου Δομετιανου.
Ο επαμβλυνας πασας τας κατ`εμου επινοιας και μηχανας αυτου. Ο τη αηττητω δυναμει του Σταυρου Σου κατασφαλισας με και σωαν εκ του διασυρμου των ιππων διαφυλαξας.
Ο παρασχων μοι την ισχυν καταβαλειν τον πολυμηχανον εχθρον εν τω σκαμματι του μαρτυριου.
Αυτος και νυν, Δεσποτα, λυτρωσαι την μιανθεισαν ταις βιοτικαις ηδοναις ψυχην μου εκ του βυθου της απωλειας, εν τω απερχεσθαι με εκ του φθαρτου τουτου κοσμου,και δια της μετανοιας καθαραν παραστησον προ του αδεκαστου και φρικτου βηματος σου.
Δος δοξαν τω ονοματι Σου και ενισχυσον με εως τελους κατισχυσαι των ορατων και αορατων εχθρων μου.
Παντι δε τω επικαλουμενω Σε μετα πιστεως ,δι` εμου της δουλης Σου Ξενιας ,η την ημεραν της προς Σε τον αθανατον και μονον αληθινον Θεον εκδημιας μου μεμνημενω και ταυτην εορταζοντι η την εμην εικονα κατεχοντι και ταυτη πιστως προσπελαζοντι, η την δεησιν μου ταυτην αναγινωσκοντι και το μαρτυριον μου μελετωντι βοηθειαν εν παντι και ψυχικην σωτηριαν. Και ως ελυσας Κυριε, πασαν κατ`εμου του απεχθους τυραννου μου μαγειαν και επαοιδιαν και ανωτεραν της επηρειας αυτων ετηρησας με, ουτως αφανισον τη ανυπερβλητω και κραταια δυναμει σου, και εκ του δουλου (δεινος), του αιτουντος βοηθειαν παρα Σου, δι`εμου της ταπεινης Σου δουλης, πασαν γοητειαν η μαγγανειαν, πασα φαρμακειαν η επαοιδιαν και πασαν βασκανιαν η αστρομαντειαν, εν παντι αντικειμενω η τοπω ανηκοντι αυτω γενομενην, εν τω αιθερι, εν τη γη και υποκατω της γης, εν τω αερι, εν τοις γλυκεσιν υδασι των λιμνων και ποταμων και των φρεατων και τοις αλμηεσι των θαλασσων.
Και ον τροπον εκρυπτει ο ανεμος χνουν απο προσοπου της γης, ουτω διασκορπισθητωσαν και αφανισθητωσαν και λυθητωσαν υπο του μισοκαλου δαιμονος ενθα κεινται και ωτινι τροπω η σημειω η οργανω η υλη ποιηθεντα και εν οιωνδητινι αριθμω μετρηθεντα και ωτινι των αστερισμων κατονομασθεντα εν νυκτι, η εν ημερα, εν τω φωτι η εν τω σκοτει.
Απαλλαξον δε πασης της εξ` αυτων επηρειας τον προς Σε τον φιλανθρωπον και ευσπλαχνον Θεον καταφυγοντα πιστον δουλον σου (δεινα) και την ταπεινην σου Μαρτυρα Ξενιαν εις πρεσβειαν προσαγοντα, παντος ψυχικου και σωματικου δεσμου η ασθενειας η γοητειας η μαγγανειας η αστρολογιας η νεκρομαντειας η επαοιδιας και βλαβης του πονηρου δι` εργου η δια λογου η δια δαιμονων η δι` ανθρωπων ενεργηθεισης.
Τηρησον αυτον φυλαττοντα τας εντολας σου και αβλαβη πασης των πονηρων πνευματων κακωσεως, και αξιωσον γενεσθαι μετοχον των αιωνιων Σου αγαθων, οτι ευλογητος ει εις τους αιωνας.
Αμην.
Η Αγία Ξενία γεννήθηκε το 291 στην Καλαμάτα. Οι γονείς της, Νικόλαος και Δέσποινα, ήταν πιστοί χριστιανοί με καταγωγή από τα ανατολικά μέρη της Ιταλίας.
Καθώς εκείνη την εποχή οι διωγμοί κατά των Χριστιανών ήταν έντονοι και συχνοί, η οικογένεια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον τόπο καταγωγής της και να εγκατασταθεί στην Καλαμάτα. Εκεί, σε ένα αγρόκτημα έξω από την πόλη, μεγάλωσε η Ξενία, καθώς ο πατέρας της εργαζόταν ως γεωργός.
Μια μέρα, την είδε ο έπαρχος της Καλαμάτας, Δομετιανός, και εντυπωσιάστηκε από την εξαιρετική της ομορφιά. Γοητευμένος, θέλησε να την παντρευτεί. Ωστόσο, η Ξενία αρνήθηκε κατηγορηματικά να απαρνηθεί την πίστη της στον Χριστό και να γίνει γυναίκα ενός ειδωλολάτρη. Η στάση της προκάλεσε την οργή του Δομετιανού, ο οποίος διέταξε να τη βασανίσουν σκληρά. Παρά τα βασανιστήρια, εκείνη παρέμεινε ακλόνητη στην πίστη της, και τελικά, στις 3 Μαΐου του 318, αποκεφαλίστηκε.
Μετά τον θάνατό της, σύμφωνα με την παράδοση, η Αγία Ξενία έγινε πηγή πολλών θαυμάτων. Αυτές οι μεταθανάτιες θαυματουργίες ενίσχυσαν τη φήμη της και συνέβαλαν στην αγιοκατάταξή της. Από τότε θεωρείται προστάτιδα όσων πάσχουν από καρδιοπάθειες, αλλά και εκείνων που πιστεύουν πως απειλούνται από δαιμονικές επιρροές, μαγεία ή βασκανία.
Βαφαίς των αιμάτων σου, φαιδράν στολήν σε αυτή, Ξενία, επέχρωσας, παρισταμένη Χριστώ ως νύμφη πανάσπιλος. Είληφας δε την χάριν, μαγγανείας του λύειν, δαίμονας εκδιώκειν, και τας νόσους ιάσθαι. Ικέτευε εκτενώς, υπέρ των ψυχών ημών.
Η μνήμη της Αγίας Ξενίας τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Μαΐου, και την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν τα ονόματα Ξένιος και Ξενία. Πρόκειται για μια ημέρα με έντονη πνευματική φόρτιση για πολλούς πιστούς, οι οποίοι προσέρχονται στους ναούς για να προσευχηθούν, να ζητήσουν βοήθεια ή να ευχαριστήσουν την Αγία για τη στήριξή της.
Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μου, ο ρυσαμενος με εκ χειρός του αποστατου Δομετιανου.
Ο επαμβλυνας πασας τας κατ`εμου επινοιας και μηχανας αυτου. Ο τη αηττητω δυναμει του Σταυρου Σου κατασφαλισας με και σωαν εκ του διασυρμου των ιππων διαφυλαξας.
Ο παρασχων μοι την ισχυν καταβαλειν τον πολυμηχανον εχθρον εν τω σκαμματι του μαρτυριου.
Αυτος και νυν, Δεσποτα, λυτρωσαι την μιανθεισαν ταις βιοτικαις ηδοναις ψυχην μου εκ του βυθου της απωλειας, εν τω απερχεσθαι με εκ του φθαρτου τουτου κοσμου,και δια της μετανοιας καθαραν παραστησον προ του αδεκαστου και φρικτου βηματος σου.
Δος δοξαν τω ονοματι Σου και ενισχυσον με εως τελους κατισχυσαι των ορατων και αορατων εχθρων μου.
Παντι δε τω επικαλουμενω Σε μετα πιστεως ,δι` εμου της δουλης Σου Ξενιας ,η την ημεραν της προς Σε τον αθανατον και μονον αληθινον Θεον εκδημιας μου μεμνημενω και ταυτην εορταζοντι η την εμην εικονα κατεχοντι και ταυτη πιστως προσπελαζοντι, η την δεησιν μου ταυτην αναγινωσκοντι και το μαρτυριον μου μελετωντι βοηθειαν εν παντι και ψυχικην σωτηριαν. Και ως ελυσας Κυριε, πασαν κατ`εμου του απεχθους τυραννου μου μαγειαν και επαοιδιαν και ανωτεραν της επηρειας αυτων ετηρησας με, ουτως αφανισον τη ανυπερβλητω και κραταια δυναμει σου, και εκ του δουλου (δεινος), του αιτουντος βοηθειαν παρα Σου, δι`εμου της ταπεινης Σου δουλης, πασαν γοητειαν η μαγγανειαν, πασα φαρμακειαν η επαοιδιαν και πασαν βασκανιαν η αστρομαντειαν, εν παντι αντικειμενω η τοπω ανηκοντι αυτω γενομενην, εν τω αιθερι, εν τη γη και υποκατω της γης, εν τω αερι, εν τοις γλυκεσιν υδασι των λιμνων και ποταμων και των φρεατων και τοις αλμηεσι των θαλασσων.
Και ον τροπον εκρυπτει ο ανεμος χνουν απο προσοπου της γης, ουτω διασκορπισθητωσαν και αφανισθητωσαν και λυθητωσαν υπο του μισοκαλου δαιμονος ενθα κεινται και ωτινι τροπω η σημειω η οργανω η υλη ποιηθεντα και εν οιωνδητινι αριθμω μετρηθεντα και ωτινι των αστερισμων κατονομασθεντα εν νυκτι, η εν ημερα, εν τω φωτι η εν τω σκοτει.
Απαλλαξον δε πασης της εξ` αυτων επηρειας τον προς Σε τον φιλανθρωπον και ευσπλαχνον Θεον καταφυγοντα πιστον δουλον σου (δεινα) και την ταπεινην σου Μαρτυρα Ξενιαν εις πρεσβειαν προσαγοντα, παντος ψυχικου και σωματικου δεσμου η ασθενειας η γοητειας η μαγγανειας η αστρολογιας η νεκρομαντειας η επαοιδιας και βλαβης του πονηρου δι` εργου η δια λογου η δια δαιμονων η δι` ανθρωπων ενεργηθεισης.
Τηρησον αυτον φυλαττοντα τας εντολας σου και αβλαβη πασης των πονηρων πνευματων κακωσεως, και αξιωσον γενεσθαι μετοχον των αιωνιων Σου αγαθων, οτι ευλογητος ει εις τους αιωνας.
Αμην.
Η Αγία Ξενία γιορτάζει στις 3 Μαΐου.
Η θρησκεία έχει πλούσια χριστιανική ιστορία με τον κάθε άγιο και Αγία, να έχει ξεχωρίσει για κάτι συγκεκριμένο ανάλογα με την ιστορία του.
Στις 7 Ιουλίου η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη της αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής. Η αγία Κυριακή είναι από τα ιερά θύματα των τελευταίων αρχαίων διωγμών της Εκκλησίας. Μαρτύρησε στα χρόνια του Διοκλητιανού, που βασίλεψε από το 284 ως το 305. Οι αρχαίοι διωγμοί είναι από τις ενδοξότερες ημέρες στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά και κάθε διωγμός, γιατί είναι αλήθεια ότι η Εκκλησία πάντα διώκεται.
Ο βίος της Αγίας Κυριακής: «Μην πλανιέσαι και μη σε ξεγελάει ο λογισμός σου· με βοηθάει ο Θεός και δεν θα με νικήσεις»
Η αγία Κυριακή ήταν θυγατέρα ευσεβών γονέων. Ο πατέρας της Δωρόθεος κι η μητέρα της Ευσεβία δεν είχαν παιδιά. Προσεύχονταν και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει ένα παιδί και να του το αφιερώσουν. Ο Θεός άκουσε την προσευχή των ευσεβών γονέων, και μια Κυριακή γεννήθηκε ένα ωραίο κοριτσάκι. Ο Δωρόθεος και η Ευσεβία, πιστοί στην υπόσχεση τους, το ονόμασαν Κυριακή και το ανάθρεψαν με κάθε φροντίδα και επιμέλεια, ως αφιερωμένο στο Θεό. Η ατεκνία πάντα είναι μεγάλη λύπη για τους συζύγους και μάλιστα για τούς Χριστιανούς, αλλά και η χαρά τους πάλι πολύ μεγάλη, όταν αποκτήσουν παιδί.
Γι’ αυτό με κάθε τρόπο, και πρώτα με το όνομα που δίνουν στο παιδί, δείχνουν την ευγνωμοσύνη τους στο Θεό. Στο διωγμό που κήρυξε ο Διοκλητιανός εναντίον των χριστιανών, η Κυριακή θα ήταν μια παιδούλα ούτε ως είκοσι ακόμα ετών. Τότε και οι γονείς και η θυγατέρα κατηγορήθηκαν και πιάστηκαν ως χριστιανοί. Και το πιο σκληρό ήταν ότι χωρίστηκε το κορίτσι από τους γονείς του· το Δωρόθεο και την Ευσεβία τους πήγαν προς την Αρμενία και την Κυριακή την οδήγησαν στη Νικομήδεια. Εκεί ο ηγεμόνας, ανακρίνοντας την παιδούλα και βλέποντας τη σταθερή της πίστη, έδωκε διαταγή να τη μαστιγώσουν σκληρά. Η Κυριακή σε κάθε ερώτηση απαντούσε- «Είμαι χριστιανή». Και σε κάθε απειλή του ηγεμόνα έλεγε· «Μην πλανιέσαι και μη σε ξεγελάει ο λογισμός σου· με βοηθάει ο Θεός και δεν θα με νικήσεις».
Η συνέχεια ιστορίας της Αγίας Κυριακής
Ύστερα από εξαντλητική ανάκριση, οδήγησαν την αγία Κυριακή στο ναό, για να θυσιάσει στα είδωλα. Εκείνη, μπαίνοντας στο ναό, παρακαλούσε μέσα της το Χριστό να τη βοηθήσει. Ένας δυνατός τότε σεισμός κατατρόμαξε τους δημίους και τα αγάλματα του ναού έπεσαν κι έγιναν κομμάτια. Άναψαν ύστερα φωτιά για να την κάψουν ζωντανή, μα όπως τη βάτο του Μωυσή, την κύκλωσαν οι φλόγες, μα δεν την έκαψαν. Την έρριξαν ύστερα στα θηρία, μα κι εκείνα δεν την πείραξαν, παρόμοια όπως το Δανιήλ, όταν τον έρριξαν στο λάκκο των λεόντων. Θα περίμενε κανένας ο ηγεμόνας να ανοίξει τα μάτια του και να δει το θαύμα του Θεού, μα έξαλλος και τυφλωμένος από οργή έδωκε διαταγή να αποκεφαλίσουν το αθώο κι αγνό κορίτσι.
Η αγία Κυριακή, πριν ο δήμιος εκτελέσει τη διαταγή, ζήτησε να την αφήσουνε να προσευχηθεί. Γονάτισε τότε κι άρχισε να προσεύχεται. Κανένας δεν άκουσε τα λόγια της, γιατί σε τέτοιες στιγμές η καρδιά του ανθρώπου, προσεύχεται «στεναγμοίς αλλαλήτοις». Δεν κινούνται τα χείλη, δεν ακούεται φωνή. Κι όμως ο Θεός ακούει, κι είναι σαν και να ρωτά τον προσευχόμενο, σαν και τότε το Μωυσή στην Ερυθρά θάλασσα· «Τι βοάς προς με;». Η αγία Κυριακή προσευχήθηκε για ώρα πολλή κι ύστερα έγειρε στη γη. Όταν ο δήμιος πλησίασε για να εκτέλεσει τη διαταγή, είδε πως η αγία Κυριακή ήταν νεκρή. Η ψυχή της παιδούλας πέταξε σαν μικρό πουλί, και φωτεινός άγγελος την πήρε, για να τη φέρει στο Νυμφίο Χριστό.
Ας μείνομε στο όνομα της αγίας Κυριακής, στο γεγονός δηλαδή ότι οι ευσεβείς γονείς της την ονόμασαν έτσι, επειδή γεννήθηκε σε ημέρα Κυριακή. Το όνομα συνδέεται στενά με το πρόσωπο και τη συνείδηση του άνθρωπου. Ενώ το όνομα είναι έξω από τον άνθρωπο και προστίθεται σ’ αυτόν ύστερα, όμως συνδέεται τόσο μαζί του, που γίνεται ένα μ’ αυτόν. Έτσι καταλαβαίνουμε την καλή συνήθεια των ευσεβών χριστιανών να δίνουν στα παιδιά τους ονόματα Αγίων της πίστης. Με αυτό τον τρόπο και με την ευκαιρία που η Εκκλησία κάθε χρόνο εορτάζει τα ιερά της πρόσωπα, ο κάθε χριστιανός στο όνομά του έχει μια συνεχή υπόμνηση της ευσέβειας. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει πως με το όνομα εισάγει «εις την οικίαν έκαστος την εαυτού τον άγιον». Αμήν.
πηγη i-diakopes.gr
Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β’, το 270 μ.Χ.
Η μητέρα της πέθανε λίγες μέρες μετά τη γέννα της μονάκριβης κόρης της, την οποία ονόμασαν Μαρίνα. Ο πατέρας της, μη μπορώντας να φροντίσει το βρέφος, το παρέδωσε σε μια γυναίκα έξω από την πόλη για να το φροντίζει μέχρι να μεγαλώσει. Η γυναίκα αυτή ήταν κρυφή και ένθερμη Χριστιανή. Η μικρή Μαρίνα άκουγε στο χριστιανικό εκείνο σπίτι να μιλούν για τον Χριστό και να τον λατρεύουν με ευλάβεια και σεμνότητα.
Άκουγε ιστορίες για τη θαυμαστή ζωή του και για τα θαύματά του, για τη διδασκαλία του, για τη Σταύρωσή του, για την Ανάστασή του και τη θεία Ανάληψή του στους ουρανούς. Η παιδική ψυχή της απομνημόνευε με θαυμαστό τρόπο, ό,τι έβλεπε και άκουγε στο σπίτι.
Συγκινούνταν αφάνταστα με το πάθος του Χριστού. Όταν κατάλαβε, ρωτούσε λεπτομέρειες για τη νέα πίστη, η οποία έγινε σύντομα και δική της πίστη. Βρισκόμαστε στην εποχή που είναι σε πλήρη εξέλιξη οι φοβεροί διωγμοί κατά των Χριστιανών. Το νεαρό κορίτσι άκουγε τις συζητήσεις των ανθρώπων και λυπόταν αφάνταστα γι’ αυτό. Δε μπορούσε να καταλάβει ότι μπορεί να κρύβεται τόσο μεγάλο μίσος στην καρδιά του ανθρώπου, που να τον οδηγεί σε αποτρόπαια και απάνθρωπα βασανιστήρια.
Άκουγε επίσης να μιλάνε για τον σπάνιο ηρωισμό των Χριστιανών Μαρτύρων, οι οποίοι δε δείλιαζαν μπροστά στα βασανιστήρια και αρνούνταν να θυσιάσουν στα είδωλα και να απαρνηθούν την πίστη τους στο Χριστό που προσκυνούσαν. Δεν άργησε να καλλιεργηθεί στην νεανική της ψυχή, ένας μεγάλος θαυμασμός για τους Χριστιανούς Μάρτυρες.
Όταν έγινε δεκαπέντε χρονών άρχισε να εκδηλώνει ανοιχτά την επιθυμία της να γίνει Χριστιανή. Μιλούσε με θέρμη για τη νέα πίστη και το Χριστό στις φίλες της και πολλές τις έπεισε να γίνουν και εκείνες Χριστιανές. Αλλά φήμες σαν κι αυτή της μεταστροφής της στον Χριστιανισμό, όχι μόνο διαδίδονταν ταχύτατα, αλλά είχαν και τρομακτικές συνέπειες. Έτσι έγινε και με τη Μαρίνα. Έφτασε στ’ αυτιά του ειδωλολάτρη ιερέα πατέρα της η φήμη ότι η κόρη του συμπαθεί τους Χριστιανούς. Έστειλε ανθρώπους και την έφεραν κοντά του. Προσποιήθηκε ότι δε γνώριζε τίποτα για τις φήμες και άρχισε να την καλοπιάνει για να θυσιάσει στους «θεούς» του. Εκείνη τότε, με θαυμαστό θάρρος ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό και στηλίτευσε την πίστη του στους ψεύτικους και δαιμονικούς «θεούς» του.
Μετά από καιρό, έμαθε για τη Μαρίνα και ο έπαρχος Ολύμβριος, που διέταξε να τη συλλάβουν για ανάκριση. Όταν την είδε μπροστά του, θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε να την πείσει με κάθε τρόπο να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει σύζυγός του. Μάταια, όμως. Η Αγία Μαρίνα σε κάθε προσπάθεια του Ολυμβρίου αντέτασσε τη φράση: «Είμαι χριστιανή».
Τότε ο σκληρός έπαρχος διέταξε να την ξαπλώσουν στη γη, και την καταξέσχισε άσπλαχνα με ραβδιά τόσο, ώστε η γη έγινε κόκκινη από το αίμα που έτρεξε. Έπειτα, ενώ αιμορραγούσε, την κρέμασε για πολλή ώρα και μετά τη φυλάκισε.
Μέσα στην φυλακή μάλιστα συνέβη το εξής: ο διάβολος μεταμορφωμένος σε άγριο δράκοντα, προσπάθησε να κάνει την Αγία να φοβηθεί. Αυτή όμως προσευχήθηκε στον Θεό και αμέσως ο δράκοντας άλλαξε μορφή και έγινε ένας μαύρος σκύλος και τότε η Αγία άρπαξε ένα σφυρί και χτυπώντας τον στο κεφάλι και την ράχη τον ταπείνωσε.
Όταν για δεύτερη φορά την εξέτασε και διαπίστωσε ότι η πίστη της Αγίας Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στο Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες. Αλλά οι πληγές της με θαύμα έκλεισαν και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί παρευρισκόμενοι να γίνουν χριστιανοί. Μπροστά σ’ αύτόν τον κίνδυνο ο έπαρχος τελικά αποκεφάλισε τη Μαρίνα, που έτσι πήρε το άφθαρτο στεφάνι της αιώνιας δόξας.
Tα άγια λείψανα της φυλάγονταν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι την πρώτη άλωση της από τους Λατίνους, το 1204 μ.Χ., ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές βρίσκονταν μέχρι το 908 μ.Χ. στην Αντιόχεια και στην συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Ιταλία. Σήμερα, τα άγια λείψανα της Αγίας Μαρίνας, φυλάγονται στην Αθήνα, σε ναό που φέρει το όνομα της ενώ η χείρα της έχει μεταφερθεί στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.
Αυτό λοιπόν έκανε και μια οικογένεια από την Κύπρο, γνωστή από τις τηλεοπτικές εκκλήσεις της πριν δύο χρόνια, για την εξεύρεση δότη προκειμένου να βρεθεί μόσχευμα για εγχείρηση στο μικρό παιδί τους, τον Ανδρέα, που έπασχε από λευχαιμία. Μόσχευμα βρέθηκε και οι γονείς ετοιμάστηκαν για να ταξιδεύσουν στις ΗΠΑ, όπου θα γινόταν η λεπτή χειρουργική επέμβαση μεταμόσχευσης μυελού.
Ίσως θυμόμαστε την αγωνία της οικογένειας του Βάσου Βασιλείου, από τη Λεμεσό, και τις καθημερινές εκκλήσεις τους στον Χριστό μας για να σώσει το παιδί τους. Πριν λοιπόν ξεκινήσουν για την εγχείρηση οι γονείς άκουσαν για τα θαύματα της Αγίας Μαρίνας και πήραν την πρωτοβουλία να τηλεφωνήσουν στο μοναστήρι τής Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο και να ζητήσουν την ευλογία Της.
Στο τηλέφωνο ο ηγούμενος της Μονής αρχιμανδρίτης Κυπριανός υποσχέθηκε πως θα προσευχηθεί στην Αγία και ευχήθηκε στους γονείς να έχει το παιδί την Αγία Μαρίνα στο χειρουργείο για βοήθεια. Πράγματι με την ευχή του ηγουμένου Κυπριανού στις αποσκευές τους και με ακράδαντη την πίστη για τη βοήθεια της Αγίας Μαρίνας οι δύο γονείς και ο μικρός Ανδρέας μετέβησαν στις ΗΠΑ.
Μετά τις καθιερωμένες προκαταρκτικές εξετάσεις προετοιμασίας ο μικρός Ανδρέας εισήλθε για την πραγματικά πολύ σοβαρή και λεπτή εγχείρηση. Λίγη ώρα πριν το χειρουργείο παρουσιάστηκε στον ιατρό που θα χειρουργούσε τον μικρό Ανδρέα μία γυναίκα.
Είπε πως είναι γιατρός και παρακάλεσε να παρακολουθήσει την εγχείρηση, επειδή ήταν προσωπική ιατρός του μικρού Ανδρέα. Η συζήτηση της γυναίκας με τον χειρούργο έδειχνε πως κατείχε την ιατρική επιστήμη και δεν άφηνε καμιά αμφιβολία στο χειρούργο να σκεφτεί πως δεν είναι ιατρός. Εκείνος πάντως της είπε πως δεν επιτρέπεται να βρίσκεται στο χειρουργείο ξένος ιατρός και πως αποτελούσε πρακτική της ιατρικής του ομάδας να μην μετέχουν άλλοι στις λεπτές αυτές εγχειρήσεις.
Η επιμονή όμως της γυναίκας έκαμψε την αρχική αδιαλλαξία του χειρούργου. Της ζήτησε να αφήσει τα στοιχεία της στη γραμματεία και να εισέλθει στη συνέχεια στο χειρουργείο μαζί του. Έτσι και έγινε. Η άγνωστη ιατρός εισήλθε στο χειρουργείο και όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά συμμετείχε ενεργά στην εγχείρηση του μικρού Ανδρέα. Αρκετές φορές μάλιστα έδωσε τις κατευθύνσεις για το πώς έπρεπε να προχωρήσει η επέμβαση.
Το θαύμα και η εξαφάνιση της γυναίκας
Όλα πήγαν καλά και ο γιατρός αφού την ευχαρίστησε εξήλθε του χειρουργείου. Το ζεύγος Βασιλείου έτρεξε να πληροφορηθεί για το πώς πήγε η εγχείρηση.
«Όλα πήγαν πολύ καλά» τους είπε. Και πρόσθεσε: «Δεν μπορώ όμως να καταλάβω πως είχατε μια τέτοια γιατρό για το παιδί σας και ήλθατε σε μένα;».
Οι γονείς έκπληκτοι του απάντησαν ότι δεν είχαν φέρει κάποια γιατρό και δεν γνωρίζουν κάτι σχετικό. Ο χειρούργος όμως επέμενε και τους είπε πως όταν εξήλθε από το χειρουργείο η γιατρός του μικρού Ανδρέα, παρέμεινε για λίγο μέσα με την υπόλοιπη ιατρική ομάδα. Ως εκ τούτου κάπου εκεί γύρω έπρεπε να είναι και τους προέτρεψε να τη συναντήσουν.
Μάταια όμως έψαχναν να τη βρουν. Η γιατρός είχε εξαφανισθεί… Σκέφθηκαν πως θα έφυγε και πήγαν μετά την προτροπή του χειρούργου στη γραμματεία να ζητήσουν τα στοιχεία της προκειμένου να την ευχαριστήσουν. Πίστευαν πως ίσως κάποια γιατρός από την Ελλάδα ή την Κύπρο ευαισθητοποιήθηκε και ταξίδευσε στις ΗΠΑ για να συμβάλλει στην λεπτή χειρουργική επέμβαση.
Με έκπληξη διαπίστωσαν πως η άγνωστη γυναίκα ιατρός είχε υπογράψει με το όνομα Μαρίνα από την Άνδρο. Δεν πίστευαν αυτό που έβλεπαν. Στέκονταν επί αρκετή ώρα αμήχανοι μπροστά στο θαύμα της Αγίας Μαρίνας.
Τα δάκρυα ευγνωμοσύνης και χαράς πλημμύρισαν τα μάτια τους. Θυμήθηκαν αυτό που τους είχε πει ο σεβαστός γέροντας και ηγούμενος της ομώνυμης Ιεράς Μονής. «Πηγαίνετε στην Αμερική και εύχομαι η Αγία Μαρίνα να είναι μέσα στο χειρουργείο».
Την απερίγραπτη χαρά τους για την επιτυχή έκβαση της εγχείρησης και την επαναφορά της υγείας του μικρού Ανδρέα τη μετέφεραν στα ΜΜΕ μιλώντας για το αληθινό θαύμα. Από τότε έβαλαν ως τάμα να βρίσκονται πάντοτε οικογενειακώς στην Άνδρο την ημέρα της μνήμης της Αγίας Μαρίνας. Έτσι και πράττουν, ενώ όπως ανέφερε μοναχός της Μονής με τον οποίο συνομιλήσαμε δύο φορές, στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, η οικογένεια Βασιλείου μεταβαίνει τακτικά από τη Λεμεσό κάθε καλοκαίρι στην Άνδρο για να ευχαριστήσει την Αγία Μαρίνα, που έσωσε τον μικρό Ανδρέα.
Ουδέποτε λοιπόν απουσίασαν τα θαύματα των Αγίων από τη ζωή τής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, και είθε ο Πανάγαθος Θεός, ό Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, να μας ενισχύει την πίστη μας με τα θαύματα των Αγίων μας.
Το θαύμα του Κυριάκου Κουρούμουνου από την Αραδίππου, στις 23 Μαρτίου 2006
Ο Κυριάκος επρόκειτο να κάνει μια εγχείρηση στο πόδι και εισήχθην στο νοσοκομείο την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως χαρακτηριστικά μας λέει ο ίδιος:
“Μετά την εκκλησία πήγα στο νοσοκομείο μαζί με την κόρη μου, που είναι νοσοκόμα. Μου έκαναν τις απαραίτητες εξετάσεις και όταν πήγα στο δωμάτιο μου, πήρα τηλέφωνο στο μοναστήρι να αναφέρω ότι θα κάνω εγχείρηση.
Οι πατέρες με καθησύχασαν και μου είπαν, ότι θα προσευχηθούν και όλα θα πάνε καλά.
Έκλεισα το τηλέφωνο και πλάγιασα να ξεκουραστώ, διότι δεν το κρύβω είχα μεγάλο φόβο, επειδή το πόδι μου ήταν σε άθλια κατάσταση από προηγούμενες εγχειρήσεις. Άρχισα να καλώ τους Αγίους να με βοηθήσουν και ιδιαιτέρως την Αγία Μαρίνα που πολύ την ευλαβούμαι.
Δευτέρα πρωί 27 Μαρτίου, ετοιμάστηκα, έκανα το Σταυρό μου και ξεκινήσαμε για το χειρουργείο, ξαπλωμένος πάνω σ’ ένα τρόλεϊ. Μπήκαμε στον προθάλαμο του χειρουργείου περιμένοντας τις τελευταίες διαδικασίες. Αφού ετοιμάστηκαν όλα πήραμε το δρόμο για το χειρουργείο.
Πίσω η κόρη μου, μπροστά ένας νοσοκόμος και στο πλάι μία νοσοκόμα ντυμένη με τ’ άσπρα. Με έβαλαν στο χειρουργικό τραπέζι και άρχισαν τις ετοιμασίες. Η νοσοκόμα με τ’ άσπρα παρούσα. Η αναισθησιολόγος έτοιμη να μου βάλει την ένεση στο σπόνδυλο, επειδή έχω πρόβλημα με τον αυχένα μου και δεν έπρεπε να κοιμηθώ. Η κόρη μου από δεξιά και η Νοσοκόμα με τ’ άσπρα από αριστερά με έσκυψαν και μου έβαλαν την ένεση. Δεν πόνεσα καθόλου, μόνο ένα μικρό τσίμπημα. Τότε μου λέει η νοσοκόμα με τ’ άσπρα σχεδόν στ’ αυτί:
“Μη φοβάσαι θα γίνεις καλά”. Με ξάπλωσαν, μου έβαλαν ορούς, καρδιογράφο και άρχισαν την εγχείρηση. Βάλανε έναν παραβάν μπροστά μου να μην βλέπω. Η αναισθησιολόγος με ρώτησε αν ήθελα να μου κάνει ένεση να κοιμηθώ λίγο να μην ακούω τα εργαλεία, αλλά εγώ αρνήθηκα.
Άρχισε η εγχείρηση, η οποία είχε διάρκεια μιάμιση ώρα. Κοίταζα την νοσοκόμα με τ’ άσπρα, ήταν δίπλα στην κόρη μου, τότε μου λέει ο γιατρός:
“Κυριάκο τελειώσαμε, Δόξα σοι ο Θεός, όλα πήγαν καλά”.
Με έβαλαν στο τρόλεϊ και με πήγανε στον άλλο θάλαμο για ακτινογραφίες και για να συνέλθω από την τοπική νάρκωση.
Μόλις φύγαμε από το χειρουργείο, τη νοσοκόμα με τ’ άσπρα δεν την ξαναείδα.
Με πήραν στον 5ο όροφο στο δωμάτιο 7. Μου έβαλαν τ’ απαραίτητα (ορούς κτλ) και με άφησαν να ξεκουραστώ. Δίπλα μου δικά μου πρόσωπα. Κύλησε η μέρα σιγά σιγά.
Ξημερώνοντας άρχισαν οι νοσοκόμες και οι νοσοκόμοι να πηγαινοέρχονται, να βγάλουν αίμα για αναλύσεις.
Γύρω στις 10:00 π.μ. έρχονται με μια μπουκάλα αίμα. Ρωτώ τι συμβαίνει. Μου είπαν ότι έπρεπε να βάλουν λίγο αίμα. Τότε άρχισα και πάλι να παρακαλώ τους Αγίους και φυσικά την Αγία Μαρίνα.
Έκλεισα τα μάτια μου να ξεκουραστώ και τότε είχα την επίσκεψη της νοσοκόμας με τ’ άσπρα και μου λέει: “Θα πάνε όλα καλά, ήμουν στο χειρουργείο μαζί σου” την ρωτώ ποια είσαι και μου απαντά: “Ήλθα από μακριά εκεί που έρχεσαι και συ!” Τότε άνοιξα τα μάτια μου και την είδα να φεύγει προς τον διάδρομο. Ρώτησα τον διπλανό μου αν είδε καμιά νοσοκόμα να φεύγει και μου απάντησε αρνητικά.
Μετά ήλθε η αδελφή να κοιτάξει το αίμα και τους ορούς και τη ρώτησα αν στο χειρουργείο μπαίνουν και νοσοκόμες με άσπρα ρούχα. Τότε σηκώθηκε όρθια έκανε τον Σταυρό της και μου λέει: “Εσύ κάτι είδες. Ποιαν Αγία παρακάλεσες; “Της είπα πολλούς Αγίους αλλά και την Αγία Μαρίνα στην Άνδρο”.
Με τιμές αρχηγού κράτους υποδέχθηκε ο Πειραιάς την Αγία Ζώνη από την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους.
Σύμφωνα με το piraeuspress.gr το Θεομητορικό κειμήλιο κόμισε ο Καθηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου Αρχιμανδρίτης Εφραίμ, με τη συνοδεία πατέρων της Μονής.
Η άφιξη της Αγίας Ζώνης στο Λιμάνι του Πειραιά έγινε με ταχύπλοο σκάφος του Λιμενικού Σώματος, παρουσία των Αρχών της πόλης.
Την Αγία Ζώνη υποδέχθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, παρουσία κλήρου και λαού.
Ακολούθησε Δοξολογία σε ειδική εξέδρα στον προβλήτα του λιμανιού, παρουσία των πολιτικών και στρατιωτικών, ενώ τον Γέροντα Εφραίμ προσφώνησε ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ.
Αμέσως μετά, συνοδεία όλων των κληρικών της τοπικής Εκκλησίας, φιλαρμονικών και αγημάτων από τα τρία σώματα στρατού και πλήθους πιστών, ακολούθησε η λιτάνευση τγσ Αγίας Ζώνης προς τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, Συμπολιούχου της πόλης του Πειραιά.
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς εισερχόμενος στον Ναό του Αγίου Νικολάου, τοποθέτησε την Αγία Ζώνη στο μέσω του Ναού προς προσκύνηση και ευλογία των πιστών.
Να αναφερθεί ότι είναι η πρώτη φορά που η Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου εξέρχεται από το Άγιον Όρος, μετά την πανδημία του κορωνοϊού.
Υπενθυμίζεται ότι ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Πειραιώς, θα παραμένει ανοικτός επί 24ώρου βάσεως έως και την Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2022, ώστε να διευκολυνθεί η προσκύνηση της Αγίας Ζώνης.
Τον Πρωθυπουργό εκπροσώπησε ο Υπουργός Ναυτιλίας κ. Πλακιωτάκης.
Ο Διοικητής του Αγίου Όρους και Μέγας Ευεργέτης της Μητρόπολης Πειραιά, της Ορθοδοξίας και του Έθνους Αθανάσιος Μαρτίνος.
Ο Εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων
Ο Υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Τσακίρης, Υφυπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης Δόμνα Μιχαηλίδου και ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Οικονόμου.
Οι Βουλευτές Α Πειραιά κ.κ. Μελάς ως εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων, Μανωλάκος, Δούνια, Μπουτσικάκης.
Η Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Σταυρούλα Αντωνάκου.
Ο Δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης.
Οι Αντιδήμαρχοι Πειραιά κ.κ. Ζαρακέλη, Καψοκόλης, Καρύδης, Μπουρδάκου και η Αντιπρόεδρος της ΚΟΔΕΠ κ. Λεωτσάκου.
Ο Γεν. Γραμματέας Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Σταμάτης.
Ο Αν. Διοικητής του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Μεταξά Σαράντος Ευσταθόπουλος.
Με όλες τις τιμές και σε κλίμα ευλάβειας και συγκίνησης, έφθασε το πρωί στο 424 Στρατιωτικο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης η Αγία Ζώνη της Θεομήτωρος συνοδευόμενη από τον Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Βαρνάβα και Βατοπεδινούς πατέρες.
Εκεί τελέστηκε δέηση υπέρ υγείας εργαζομένων, νοσηλευομένων και στρατευμένων παρουσία πλήθους κόσμου που προσήλθε για να προσκυνήσει το μοναδικό κειμήλιο από τη ζωή της Παναγίας που σώζεται μέχρι σήμερα.
Στην ομιλία του ο Μητροπολίτης Βαρνάβας τόνισε τη θεραπευτική δύναμη του κειμηλίου η οποία ακούμπησε κάθε κλίνη ασθενούς του νοσοκομείου.
Προς ανάμνηση της επίσκεψης, οι Βατοπεδινοί πατέρες προσέφεραν στον διοικητή του Νοσοκομείου το ιερό εικόνισμα της Αγίας Ζώνης της Παναγίας.
Αμέσως μετά η Αγία Ζώνη μεταφέρθηκε στο παρεκκλήσι του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου για προσκύνημα από ασθενείς και συνοδούς.
Φωτογραφίες: Ραφαήλ Γεωργιάδης
Με τιμές αρχηγού κράτους υποδέχεται την Κυριακή 14 Μαΐου 2017, η Ελληνική Πολιτεία το σκήνωμα της Αγίας Ελένης και τμήμα του Τιμίου Ξύλου τα οποία μεταφέρονται από τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στη Βενετία και θα παραμείνουν στη χώρα μας μέχρι τις 15 Ιουνίου.
Η Αγία Ελένη «δίνει» μαθήματα ιστορίας στους σύγχρονους Ευρωπαίους που έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους και ακροβατούν στο τεντωμένο σχοινί που συνδέει τα πολιτικά με τα θρησκευτικά άκρα και το οποίο είναι έτοιμο να σπάσει.
Ο σύγχρονος ευρωπαϊκός πολιτισμός έχει απομακρυνθεί από τα επιτεύγματα των Ρωμαίων και το Χριστιανισμό που θεμελίωσαν το οικοδόμημά του πριν ακόμη οι κάτοικοι της Γηραιάς Ηπείρου αποκτήσουν γεωγραφική, εθνική και κρατική συνείδηση.
Το σκήνωμα της Αγίας Ελένης φυλάσσεται σε ασημένια λάρνακα.
Το σκήνωμα της Αγίας Ελένης είναι ένα σπουδαίο κειμήλιο της πολιτιστικής κληρονομιάς των Χριστιανών! Πώς μπορεί να εκπέμπει μήνυμα προς όλους τους Ευρωπαίους, Χριστιανούς και μη; Γιατί η Εκκλησία της Ελλάδος μεταφέροντας το σκήνωμα, αντί να προβάλει αποκλειστικά το προσκυνηματικό και λατρευτικό μέρος, έχει κάνει σύνθημα την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης;
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος, γενικός διευθυντής της «Αποστολικής Διακονίας» της Εκκλησίας της Ελλάδος, δίνει μια «αιρετική» συνέντευξη στο CNN Greece.
Μιλά για την εξωστρέφεια και το Ευρωπαϊκό άνοιγμα της Εκκλησίας της Ελλάδος, για το ρόλο του Χριστιανισμού στη σύγχρονη εποχή που ο άνθρωπος έχει αποστρέψει το βλέμμα του από το Θεό και εξηγεί πώς όλα αυτά συνδέονται με το μεγαλύτερο εκκλησιαστικό γεγονός για το 2017.
Ο Επίσκοπος Φαναρίου κάνει την αυτοκριτική της Χριστιανικής Εκκλησίας για την απομάκρυνση των ανθρώπων από το Θεό και στέλνει ποικίλα μηνύματα προς διάφορες κατευθύνσεις: «… όταν η ιδέα του Θεού γίνεται εγγύηση του πολιτικού και κοινωνικού οικοδομήματος τότε πρέπει να μιλάμε για αναγκαστική θρησκεία που απωθεί τον άνθρωπο και τον κάνει να γίνετε αρνητής του Θεού.
Αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει καταρχήν ως Ορθοδόξους ανθρώπους είναι μια κάθαρση του Θεού από όλες τις κοσμικές κατηγορίες που Του φόρτωσαν. Και από την άλλη εάν θέλουμε να σκεφτούμε με εντιμότητα και ειλικρίνεια ίσως δεν είναι οι χριστιανοί που ζουν σε ένα άδειο κόσμο αλλά πιθανότατα ο αθεϊσμός μπορεί να ζει μέσα στο Χριστιανισμό», λέει μεταξύ άλλων ο Επίσκοπος Φαναρίου και μιλά για τους άθεους και για όλους όσοι προβληματίζονται για την ύπαρξη του Θεού.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος μπροστά από το σκήνωμα της Αγίας Ελένης.
– Θεοφιλέστατε, εξηγήστε μας γιατί συνδυάζετε τη μεταφορά του σκηνώματος της Αγίας Ελένης από τη Βενετία στη Αθήνα με τις Ευρωπαϊκές αξίες;
«Η Αγία Ελένη είναι η πρώτη Χριστιανή Αυτοκράτειρα, εκείνη που μαζί με τον υιό της τον Μεγάλο Κωνσταντίνο ανέδειξαν τη Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Είναι εκείνοι οι οποίοι μετέφεραν την Κωνσταντινούπολη από την Παλαιά στη Νέα Ρώμη. Ο Μέγας Κωνσταντίνος υπέγραψε το διάταγμα των Μεδιολάνων για την ανεξιθρησκία και την παύση των διωγμών. Η Αγία Ελένη ανέδειξε τα μεγάλα προσκυνήματα, ο Μέγας Κωνσταντίνος συγκάλεσε την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο η οποία φύλαξε την Εκκλησία από τους αιρετικούς και χάρισε την εσωτερική ενότητα στην Αυτοκρατορία. Αλλά πάνω από όλα έβαλαν τα θεμέλια για τη χριστιανική ταυτότητα της Ευρώπης, διότι αναγνώρισαν και προστάτευσαν την Εκκλησία».
Η Αγία Ελένη με τη βενετσιάνικη ενδυμασία.
«Το ιερό λείψανο βρίσκεται στην κατοχή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας η οποία το απέκτησε μετά τη σύληση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους. Αν και μεταφέρθηκε από το ναό των Αγίων Αποστόλων της Κωνσταντινούπολης στη Βενετία, είναι μια κληρονομιά ολόκληρου του Χριστιανικού κόσμου. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ανταποκρίθηκε άμεσα στο αίτημα της «Αποστολικής Διακονίας», που έγινε υπό την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και τη έγκριση της Ιεράς Συνόδου. Καθυστέρηση υπήρχε στις γραφειοκρατικές διαδικασίες της τοπικής αυτοδιοίκησης και του Ιταλικού Κράτους».
Σήμερα πολλοί άνθρωποι αρνούνται την ύπαρξη του Θεού. Η Εκκλησία έχει να τους στείλει επίκαιρα μηνύματα και να απαντήσει στους προβληματισμούς τους;
«Για όλο τον κόσμο που προβληματίζεται, που αρνείται την ύπαρξη του Θεού, που αν θέλετε ψάχνει – γιατί ο άνθρωπος ο καλοπροαίρετος πεινά και διψά για την δικαιοσύνη – πρέπει να ομολογήσουμε ότι στην ιστορία της Ευρώπης, η εντελώς λανθασμένη ιδέα που είχε η Χριστιανοσύνη στη Δύση για το Θεό, σκλήρυνε πολύ τη στάση των ανθρώπων που ήταν αρνητές ή προβληματίζονταν. Ξέρετε όταν η ιδέα του Θεού γίνεται εγγύηση του πολιτικού και κοινωνικού οικοδομήματος τότε πρέπει να μιλάμε για αναγκαστική θρησκεία που απωθεί τον άνθρωπο και τον κάνει να γίνεται αρνητής του Θεού. Αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει καταρχήν ως Ορθοδόξους είναι μια κάθαρση του Θεού από όλες τις κοσμικές κατηγορίες που του φόρτωσαν. Και από την άλλη εάν θέλουμε να σκεφτούμε με εντιμότητα και ειλικρίνεια ίσως δεν είναι καμιά φορά οι Χριστιανοί που ζουν σε ένα άδειο κόσμο αλλά μάλλον ο αθεϊσμός μπορεί να ζει μέσα στο Χριστιανισμό».
Θα ήθελα να σας πω μέσα από την καρδιά μου ως ιερέας και ως χριστιανός είναι σωστό που οι άνθρωποι θέτουν ερωτήματα και καμιά φορά απαιτούν αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού. Αλλά οι αποδείξεις πληγώνουν την αλήθεια και ο Χριστός τις αρνείται. Μπορείς να ζητήσεις από μια μάνα αποδείξεις ότι αγαπά το παιδί της; Δεν υποδεικνύεται αυτό. Αυτό γεννιέται από μέσα της… Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που προβληματίζονται και ψάχνουν να βρουν τη σχέση με το Θεό ,θα ήθελα να πω πως ο Θεός βρίσκεται μπροστά στην πόρτα της καρδιάς τους και τη χτυπάει. Και όταν ο άνθρωπος έχει καλή προαίρεση με τη χάρη του Θεού θα ανακαλύψει την αλήθεια».
80 χρόνια Αποστολική Διακονία
Η αφορμή για τη μεταφορά του σκηνώματος της Αγίας Ελένης, δόθηκε με τη συμπλήρωση 80 ετών από τη δράση και την προσφορά της Αποστολικής Διακονίας, που είναι ένας από τους παλαιότερους οργανισμούς της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μαζί με το σκήνωμα της Αγίας Ελένης θα έρθει και τμήμα του Τιμίου Ξύλου.
Και τα δύο θρησκευτικά κειμήλια του Χριστιανισμού, θα παραμείνουν στο Ναό της Αγίας Βαρβάρας (κοντά στο Αιγάλεω), από τις 14 Μαΐου έως τις 15 Ιουνίου 2017. Επίσης, για την ενημέρωση των πολιτών που επιθυμούν να προσκυνήσουν, η Αποστολική Διακονία έχει δημιουργήσει την ιστοσελίδα agiaeleni.gr.
Στην ιστοσελίδα, υπάρχουν πληροφορίες για την πρόσβαση στο ιερό προσκύνημα, σύνδεσμοι για τις τελετές που θα μεταδοθούν ζωντανά μέσω διαδικτύου και πληροφορίες για το σκήνωμα. Την επίσημη ιστοσελίδα της Αποστολικής Διακονίας μπορείτε να τη δείτε εδώ.
Η τελετή παράδοσης του σκηνώματος στην ελληνική αντιπροσωπεία, που θα πραγματοποιηθεί στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, θα μεταδοθεί (live streaming) μέσω του επίσημου καναλιού της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Youtube (ApostolikiDiakoniatv) και θα είναι ελεύθερη προς αναμετάδοση. Η ζωντανή ροή θα ξεκινήσει την Κυριακή 14/5 στις 13:45.
Υπάρχει και αυτή η πλευρά…Η ανθρωπιά σε όλο της το μεγαλείο!
Η ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ «υιοθετεί» το αγοράκι της αδικοχαμένης Κωνσταντίνας
Mε μία κίνηση ανθρωπιάς, που όμοιά της δεν έχει αποτυπωθεί στην τοπική κοινωνία τα τελευταία χρόνια, η ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ, δείχνοντας κοινωνική ευαισθησία αποφάσισε να αναλάβει την οικονομική στήριξη της οικογένειας Τσάπα από τη Μακρινίτσα Πηλίου, που ξεκληρίστηκε ύστερα από το διπλό φονικό της προηγούμενης Δευτέρας, όπου ο 31χρονος μακελάρης, σκότωσε την 28χρονη κόρη και τον 30χρονο γιο του Απόστολου και της Σούλας Τσάπα.
Στο πλαίσιο αυτό «υιοθετεί» το μικρό αγοράκι που έμεινε ορφανό και σκοπεύει να καταβάλει άμεσα το ποσό 10.000 ευρώ ως οικονομική ενίσχυση, προκειμένου να σταθεί στα πόδια της η οικογένεια. Παράλληλα κινούνται οι διαδικασίες ώστε κάθε μήνα να καταβάλλεται από την ΑΓΕΤ το ποσό των 500 ευρώ για τις ανάγκες του παιδιού, μέχρι να γίνει 18 χρονών.
Η απόφαση του Ομίλου της ΑΓΕΤ Ηρακλής χαιρέτησε πριν από λίγο το σωματείο εργαζομένων στο εργοστάσιο του Βόλου.
Σ’ ανάρτηση που έκανε η Ένωση Προσωπικού Τσιμέντων επισημαίνεται: «Είμαστε εξαιρετικά υπερήφανοι και συγκινημένοι για την τόσο σημαντική απόφαση της διοίκησης της ΑΓΕΤ να υιοθετήσει το παιδάκι στη Μακρυνίτσα. Αυτός είναι ο κοινωνικός χαρακτήρας της ΑΓΕΤ Ηρακλής που βρίσκεται πάντα δίπλα στην τοπική κοινωνία και τις ανάγκες της. Και εμείς δικαίως υπερηφανευόμαστε που εργαζόμαστε εκεί!».
Πηγή: taxydromos.gr
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com