Συγκλονίζει ο Άρης Καμπανός, σε συνέντευξή του στο gazzetta.gr, μιλώντας για τον άδικο χαμό του γιου του, Άλκη.

«Κοιτούσα πάντα να είμαι διακριτικός με τις παρέες του. Τις τελευταίες μέρες που έμεινα μόνος, είμαι ακόμα χειρότερα. Την Τρίτη και την Τετάρτη ήταν οι δύο χειρότερες μέρες μου.

Πάνω από το σπίτι μας μένει η αδερφή της γυναίκας μου με τον άντρα της. Εγώ έχω δύο αδέρφια, τον Τάσο και τον Γιάννη που μένουν και εργάζονται στη Θεσσαλονίκη. Στη Βέροια μένω τα τελευταία δύο χρόνια.

Ο Άλκης γεννήθηκε στην Αθήνα, όταν εγώ μέσω της υπηρεσίας σπούδαζα στο ΕΜΠ πολιτικός μηχανικός μέσω της Στρατιωτικής Υπηρεσίας. Το 2003, στην τελευταία μου χρονιά εκεί γεννήθηκε ο Άλκης, “Αθηναίος”.

Μετά την Αθήνα, πήγα με μετάθεση στον Έβρο, στο Βρυσικά. Τα προνηπιακά του χρόνια τα έβγαλε στον Έβρο. Τα νηπιακά του χρόνια, δηλαδή το 2005, ήμασταν στη Θεσσαλονίκη.

Ο στρατός είναι δύσκολος, πέφτεις και σηκώνεσαι. Όπως είναι για τους στρατιώτες έτσι είναι και για τα στελέχη.

Ήμασταν στον Εύοσμο για 1-2 χρόνια, στην Ευκαρπία πήγε νηπιαγωγείο, μέναμε σε μια πολυκατοικία. Και μετά πήγαμε στην Επανομή σε μια εξοχική κατοικία. Μέναμε στο νοίκι. Τα χρόνια του Δημοτικού τα πέρασε στην Επανομή, εκεί ήταν οι παρέες του.

Το 2010, όταν ο Άλκης ήταν 7 χρονών εγώ πήρα μετάθεση στη Μυτιλήνη, στην Καλλονή. Μ’ ακολούθησε κι η οικογένεια. Δύο τάξεις τις πέρασε στη Μυτιλήνη. Η κόρη μου είναι δύο χρόνια μεγαλύτερη από τον Άλκη, τώρα είναι 21 ετών.

Μετά τη Μυτιλήνη, λόγω μετάθεσης, επιστρέψαμε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί άρχισε να πηγαίνει Γυμνάσιο κι αν δεν κάνω λάθος πήγε και την 1η χρονιά στο Λύκειο.

Όταν ήταν Α’ Λυκείου η κόρη μου είχε ήδη περάσει στο Πανεπιστήμιο στην Ξάνθη. Κι αυτές οι παρεούλες στη Θεσσαλονίκη είναι που του έμειναν από τότε.

Λόγω στρατού, αργότερα, έστειλα τη σύζυγό μου, την Μελίνα και τον Άλκη στη Βέροια κι εγώ έμεινα μόνος μου στην Θεσσαλονίκη. Οι παρέες του Άλκη ήταν στη Θεσσαλονίκη και παρόλο που απέκτησε νέες παρέες στη Βέροια είχε επαφές διαδικτυακά με τους περισσότερους φίλους από προηγούμενες πόλεις που είχαμε ως οικογένεια διαμείνει. Λέω ξανά ότι ήμουν πάντα πολύ διακριτικός με τις παρέες του. Πάντα υπάρχει ο φόβος για έναν γονέα μη τυχόν και λοξοδρομήσει το παιδί του. Όταν καλούσε τους φίλους του σπίτι μετά από κάποια συζήτηση που κάναμε υποδεχόμασταν τα παιδιά έλεγα ένα “γεια” και με το μάτι του στρατιωτικού προσπαθούσα να σκανάρω το ποιόν τους – όσο μπορούσε κάποιος να ανιχνεύσει με μια απλή ματιά ένα παιδί.

Κανένας από τους καθηγητές ή από τους φίλους του δεν είχαν έρθει να μου κάνουν κάποιο παράπονο για οποιοδήποτε θέμα, τουναντίον όλα τα μηνύματα που δεχόμουν ήταν ότι ο Αλκης ήταν ένα εξαιρετικό παιδί.

Ημουν και Αρης και ΠΑΟΚ, είμαι και Ολυμπιακός

Ήμουν και Άρης και ΠΑΟΚ, είμαι και Ολυμπιακός… Με έναν Ανώτατο Αξιωματικό, που είναι κι αυτός δύο ομάδες – η μία απ’ αυτές είναι ο Ολυμπιακός – βλέπαμε μαζί μ’ αυτόν και με τον κύριο Τοροσίδη κάποιους αγώνες του Ολυμπιακού σε κάποια καφενεία ή καφετέριες στο Λουτράκι. Πανηγύριζα αν νικούσε ο Ολυμπιακός σε κάποιον ευρωπαϊκό αγώνα. Στο Λουτράκι όπου ήμουν είχα φίλους ΠΑΟΚτσήδες. Σε σχέση με τον Άλκη εγώ ήμουν ο πιο εκρηκτικός, ο πιο εκδηλωτικός. Το να λέει ο μπαμπάς στο παιδί “μη φωνάζεις” είναι το πιο σύνηθες, αλλά το να γίνει το αντίθετο είναι πιο σπάνιο.

Όταν βλέπαμε τα ματς του Άρη, ο Αλκης μού έλεγε να ηρεμήσω. Για να πω την αλήθεια δεν ήμουν οπαδός, περισσότερο φώναζα στην ομάδα μου επειδή δεν έπαιζε καλά. Αλλο να φωνάζεις κατά της αντίπαλης ομάδας. Ειδικά φέτος τον Άρη δεν ήθελα να τον βλέπω. Ο Αλκης παρακολουθούσε την ομάδα μέσω διαδικτύου, δεν είχε πάει σε κάποιο ματς και λόγω κορονοϊού.

Από τη στιγμή που πέρασε στο Οικονομικό στη Θεσσαλονίκη, ως φοιτητής, δεν είχε πάει στο γήπεδο. Είμαι σίγουρος γι’ αυτό, γιατί θα το είχαμε συζητήσει.

Τελευταία φορά που πήγε στο γήπεδο, πιθανόν να ήταν όταν ήταν στην Α’ Λυκείου μαζί με τον ανιψιό μου και πιθανόν με κάποια παρέα τους.

Κάποια στιγμή μού είχε ζητήσει να του βγάλω εισιτήριο διαρκείας αλλά εγώ δεν του το έβγαλα. Για την ακρίβεια, μία φορά ήταν να βγάλουμε διαρκείας για το μπάσκετ. Βέβαια, δεν είμαστε και κάποια πλούσια οικογένεια, μεσοαστοί θεωρούμαστε. Στο γήπεδο του ποδοσφαίρου είναι ζήτημα να πήγε μετρημένες στα δάχτυλα του ενός ή των δύο χεριών.

Μαζί μου είχε πάει μία φορά που ήταν μαζί κι οι ξαδέρφες του. Του άλλου μου αδερφού οι κόρες, που είναι κι αυτές Άρης. Ήταν πιτσιρίκια, νομίζω ήταν ακόμη στο Γυμνάσιο, δεν θυμάμαι ακριβώς πότε. Τις 1-2 φορές που είχαμε πάει, ήμασταν σε οικογενειακή εξέδρα.

Του άρεσε το Πόρτλαντ και ο Λίλαρντ

Από τότε που πήγε στο Πανεπιστήμιο, περισσότερο με το μπάσκετ ασχολιόμασταν και συγκεκριμένα με το ΝΒΑ, παρά με τον Άρη. Οι συζητήσεις μας για τον Άρη ήταν ελάχιστες. Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα αυτό που έβλεπα να συμβαίνει στον Άρη, θα έπρεπε να μου αρέσει αυτό που βλέπω; Για το ΝΒΑ τρελαίνομαι όπως κι ο Άλκης. Υποστήριζε το Πόρτλαντ, του άρεσε ο Λίλαρντ, δεν του άρεσε ο ΜακΚόλουμ γιατί θεωρούσε ότι έχει σκαμπανεβάσματα. Για τον Νούρκιτς μού έλεγε “είναι πολύ σοφτ ρε μπαμπά”. Εγώ, λόγω Αντετοκούνμπο, ήμουν Μπακς. Αν θες να είσαι σωστός φίλαθλος πρέπει να είσαι και μια δεύτερη ομάδα, να προσπαθείς να τη συμπαθείς – έστω να μην είναι ελληνική ομάδα, για να βλέπεις το πράγμα με διαφορετικό μάτι και να μην φανατίζεσαι. Στον Αλκη άρεσαν επίσης οι Λέικερς λόγω Λεμπρόν. Εγώ τους έλεγα “γέρους” και του έλεγα “αυτούς θα υποστηρίζεις”. Είχαν και τους τραυματισμούς φέτος.

Η πρώτη του κοπελιά ήταν Ελληνοαμερικάνα, η Ιζαμπέλα. Ίσως αυτή να τον επηρέασε τόσο πολύ με την Αμερική, είχε ένα ιδιαίτερο πάθος για τη χώρα αυτή. Και εγώ ως στρατιωτικός ήμουν καλός στη γεωγραφία, ο Άλκης σε παιχνίδια γεωγραφίας είχε επιτυχία 80-90%. Του άρεσε ως χώρα η Αμερική. Είχαμε τις ιδιαίτερες στιγμές μας, με χαβαλέ για το ΝΒΑ. Ξενυχτούσε για να βλέπει κάποιους αγώνες του ΝΒΑ. Κρατούσαμε την επαφή μας με το άθλημα επειδή παίζαμε και κάνα στοιχηματάκι με 2-3 ευρώ για την πλάκα μας. Τον έπαιρνα τηλέφωνο να του κάνω πλάκα όπως κι αυτός έκανε σ’ εμένα.

Εγώ μικρός ήμουν πιο εριστικός σε διάφορα πράγματα, όπως όταν οδηγούμε και φωνάζουμε. Είχε ιδιαίτερη ευαισθησία για ζωάκια και τον αδύναμο κόσμο, τα κοινωνικά αποκλεισμένα παιδιά.

Πλέον βλέπω τα πράγματα μέσα από τα μάτια του Άλκη

Αφού συγχωρέθηκε ο Άλκης έχω αρχίσει να βλέπω τα πράγματα μέσα από τα μάτια του, μέσα από τη ψυχή του. Όλο αυτό το διάστημα έχω αρχίσει να φιλοσοφώ τη ζωή.

Τις περισσότερες φιλοσοφικές αναζητήσεις τις έκανα με την κόρη. Με είχε απορροφήσει τόσο πολύ η δουλειά που ίσως να μην αφιέρωσα τόσο χρόνο στην οικογένεια. Επί της ουσίας έχασα τα δύο του πρώτα χρόνια στο Λύκειο. Τη μία χρονιά ήμουν στη Θεσσαλονίκη και στην άλλη στο Λουτράκι, που με τίμησε η υπηρεσία κάνοντάς με Ταξίαρχο. Ήταν οι δύο χρονιές που δεν είχαμε τόσο στενή σχέση λόγω καθημερινής τριβής που δεν υπήρχε. Ευχόμουν να με αποστρατεύσουν για να είμαι κοντά στον Αλκη και στην οικογένειά μου.

Δεν είχε τρομερά όνειρα, είχε τα όνειρα ενός κανονικού παιδιού. Ήταν κλειστό παιδί, δεν ήταν ούτε του πολύ γέλιου, εγώ αν κάτσω στην παρέα χαχανίζω. Εκείνος θα καθόταν όμορφα κι ωραία… Αυτά θα σας τα έλεγαν καλύτερα οι παρέες που έκανε στο Λύκειο ή στο Γυμνάσιο. Ήταν ένα ισορροπημένο παιδί, δεν ήταν διάνοια αν και κι εγώ τον θεωρώ έξυπνο. Το Proficiency το πήρε με την πρώτη φορά και μάλιστα με καλό βαθμό, χωρίς να αφιερώσει πολύ χρόνο διαβάσματος. Ήταν έξυπνος. Είχε ενσυναίσθηση του ποιος ήταν ο άλλος. Το γεγονός ότι αλλάζαμε εύκολα πόλεις, λόγω του στρατού, ίσως να τον βοήθησε στο να προσαρμόζεται και στις τάξεις που άλλαζε έχοντας νέους συμμαθητές.

Ίσως να θεωρείτε ότι αυτά που σας λέω είναι αγγελικά πλασμένα αλλά γι’ αυτό σας προτρέπω να μιλήσετε με τους φίλους του ή τους καθηγητές του. Μετά το συμβάν, το μυαλό μου πάει στο αν υπάρχει κάτι που δεν έκανα καλά, αλλά δεν μπορώ να βρω τίποτα τέτοιο.

Όταν ήμουν στο πρόσφατο φιλικό της Καβάλας με την Δόξα αποδέχθηκα τη “συγγνώμη” γιατί θεώρησα ότι κι η πρώτη “συγγνώμη” θα είναι κι αυθόρμητη και αληθινή. Δέχομαι την ειλικρινή “συγγνώμη”. Ας τη ζητήσουν και από τον Θεό και ας το αποδείξουν με τις πράξεις τους και με την στάση ζωής τους.

Ηταν μια ήρεμη δύναμη

Αυτό που θυμάμαι είναι οι απλές στιγμές που ήμασταν μαζί. Καμία φορά, αν ο Αλκης άκουγε να έχουμε κάποιο τσακωμό με τη μητέρα του, μας έλεγε “μπαμπά φτάσατε σ’ αυτήν την ηλικία, δεν γίνεται να μην μπορείτε να τα βρείτε”. Μας έκανε η εντύπωση η ηρεμία του, ήταν μια ήρεμη δύναμη, ένα παιδί ώριμο όπως το εκλαμβάνω εγώ ως πατέρας. Δεν ξέρω, ρωτήστε και τις παρέες του. Ήταν αγαπημένος με την αδερφή του, είχε πολλές φωτογραφίες μαζί της. Ήταν πολύ αγαπημένοι.

Του άρεσαν το μαθηματικά, εμένα μου άρεσε η φυσική. Προσπαθούσα να τον πείσω, επηρέασα την κόρη αλλά εκείνος ήθελε τα οικονομικά για τους δικούς του λόγους. Αποδέχτηκα την απόφασή του, ήταν έξυπνος».

Εχουμε σιχαθεί να ακούμε τις πολιτικές ηγεσίες, τον κόσμο και τους παράγοντες να βγαίνουν να κάνουν δηλώσεις και να εύχονται να μην υπάρξει άλλος «Αλκης». Πιστεύετε στην αλλαγή;

«Είναι ένα τεράστιο άλμα στο να φτάσουμε στο ιδεατό κομμάτι, να φτάσουμε κατ’ αρχήν εμείς ως πολίτες κι οι πολιτικοί κι οι διοικούντες το ποδόσφαιρο στην αλλαγή. Δεν χρειάζεται μεγάλο άλμα, αυτό που είπα είναι ουτοπικό, αλλά ας γίνουν μικρά μικρά βηματάκια. Ίσως να μετατρέψουμε έναν, δύο, πέντε εγκεφάλους. Είναι κι αυτό μια μικρή νίκη. Όσο μπορέσετε κι εσείς οι δημοσιογράφοι να βοηθήσετε προς αυτή την κατεύθυνση, είστε η φωνή. Φυσικά, υπάρχουν κακές και σωστές φωνές. Ίσως οι δικές σας φωνές να γίνουν κύμα».

Ενιωσα οργή για όλη την Ελλάδα

Ο γιος σας δολοφονήθηκε επειδή υποστήριζε τον Άρη. Νιώθετε οργή γι’ αυτήν την ομάδα;

«Ενιωσα οργή για όλη την Ελλάδα. Αυτό που είπα είναι και το πιστεύω μου, δώσαμε τα φώτα που πολιτισμού από την Αρχαία Ελλάδα σ’ όλο τον κόσμο και εμείς κλείσαμε τα φώτα. Τα δικά μας φώτα έκλεισαν. Ήμασταν! Οπαδούς έχουν και τα κόμματα… Επειδή υποστηρίζουμε διαφορετική ομάδα πρέπει να σφαζόμαστε;

Πιστεύω ότι τα παιδιά μου ήταν καλύτερες προεκτάσεις από μένα και τη σύζυγό μου. Πήρα από πολλούς ανθρώπους κουράγιο, φυσικά από την κόρη μου. Τώρα που είναι μακριά, προσπαθώ να έχω πιο συχνή επικοινωνία μαζί της. Σπουδάζει στην Ξάνθη. Δεν το επιδιώξαμε αλλά γίναμε δημόσια πρόσωπα και της έχω πει να προσέχει. Ερχονται αυθόρμητα άνθρωποι και μου δίνουν τα συλλυπητήριά τους, αυτό το κομμάτι μου δίνει δύναμη. Όλοι μου έδωσαν συμπαράσταση από την πολιτική ηγεσία. Είναι άλλωστε ένα γεγονός που πρέπει να τους ξυπνήσει όλους. Ο απλός λαός, εδώ στη Βέροια, μου δείχνει τη συμπαράστασή του».

Το φιλικό Άρης-ΠΑΟΚ θα γίνει; Μήπως έχουν αργήσει να το οργανώσουν ήδη οι δύο ομάδες;

«Ακόμα και το φιλικό αυτό δεν ξέρω αν έχει τη δυναμική να αποτελέσει από μόνο του… κάτι. Στα γήπεδα, υπάρχει πάθος. Αλλά άλλο είναι να χαρείς και να φωνάξεις… Μέχρι εκεί. Πρέπει να υπάρχει όριο! ΚΙ ο ίδιος ο φίλαθλος πρέπει να βάζει το όριό του. Εσωτερική Πειθαρχία, όπως λέμε και στον στρατό. Να πειθαρχείς τον εαυτό σου όταν πας να κάνεις κάτι, να πειθαρχείς στα πάθη σου».

Πηγή: gazzetta.gr

Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου έδωσε συνέντευξη στα «Νέα Σαββατοκύριακο» και επιτέθηκε τόσο στη ΝΔ όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ, κατηγορώντας τον τελευταίο ότι όχι μόνο συγκυβέρνησε με την «καραμανλική Δεξιά», αλλά και ότι συνεχίζει ακόμα και σήμερα να καλύπτει τα όσα έγιναν στην πενταετία Καραμανλή (2004-2009).

Ο κ. Παπανδρέου μίλησε στον Διονύση Νασόπουλο, ο οποίος τον ρώτησε για τον περιβόητο πλέον «διάλογο της Σπάρτης» που οδήγησε και στην απομάκρυνση του τέως υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης.

«Θα ευχόμουν ειλικρινά, ο διάλογος αυτός να μην ήταν προϊόν μιας ελαφράς προσέγγισης των τραγικών, από κάθε πλευρά, γεγονότων που βιώσαμε όλοι το καλοκαίρι του 2007» είπε, για να συμπληρώσει: «Αυτό που ρωτάτε, και δικαίως, είναι εάν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κώστα Καραμανλή, είναι η έχουσα την ευθύνη της καταστροφής και μαζί της ηθικής έκπτωσης που ακολούθησε.

Ναι, χωρίς καμία αμφιβολία. Αυτό αποκάλυψε και ο περίφημος “διάλογος της Σπάρτης”. Αποκάλυψε το πώς η τότε κυβέρνηση εργαλειοποίησε την καταστροφή. Πάνω στην απόγνωση και την οδύνη των ανθρώπων στήθηκε ένα παιχνίδι εξαγοράς συνειδήσεων με τα τριχίλιαρα. Στόχος τους οι επερχόμενες εκλογές. Αλλά αυτή είναι η μια πλευρά του ζητήματος. Η άλλη πλευρά, είναι ακόμη πιο σημαντική και κρίσιμη.

Δεν είναι μόνο τα εκάστοτε πρόσωπα που έχουν ευθύνες. Είναι οι αντιλήψεις, νοοτροπίες και πρακτικές γύρω από την πολιτική και τη διαχείριση της εξουσίας στη χώρα μας, από καταβολής ελληνικού κράτους. Αποτελούν την πραγματική αιτία.

Και αν αυτές δεν αλλάξουν ριζικά, θα βρεθούμε πάλι μπροστά σε νέες καταστροφές και εθνικές τραγωδίες. Είναι η πελατειακή αντίληψη και πρακτική. Είναι ακόμη και ο θαυμασμός για τη “μαγκιά”, για τη λογική ότι το “κράτος είμαστε εμείς” όταν κερδηθούν οι εκλογές. Βολεύοντας τους κομματικά χρήσιμους αντί των άξιων».

Σχολιάζοντας τα όσα ειπώθηκαν στη συνέλευση της Σπάρτης από τον Πέτρο Δούκα και την αντίδραση του Σπήλιου Λιβανού που οδήγησε στην παραίτηση του ανέφερε:

«Αν αποκάλυψε κάτι ακόμη ο “διάλογος της Σπάρτης”, είναι ότι αυτές οι αντιλήψεις ζουν και βασιλεύουν στους κόλπους της ΝΔ. Δεν είναι, ιστορικά, τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των Ελλήνων και της χώρας που υπολείπονταν έναντι άλλων λαών και χωρών, είναι οι αντιλήψεις εκείνες και οι νοοτροπίες που είτε τα απαξιώνουν, είτε τα αφήνουν αναξιοποίητα. » Σε ένα τέτοιο κλίμα και περιβάλλον ευδαιμονίας φτάσαμε στο σημείο η σπατάλη και η κακοδιαχείριση εκείνη την περίοδο να ξεπεράσει κάθε όριο.

Θυμίζω: ίδρυση εκατοντάδων νέων οργανισμών και φορέων, μέχρι και αγροτικό κανάλι με 56 δημοσιογράφους που δεν λειτούργησε ποτέ. 10.000 αγροφύλακες επαναπροσλήφθηκαν το 2007 για να βγουν πολλοί στη σύνταξη το 2008.

Εκατοντάδες επιτροπές που υπολογίσαμε ότι κόστιζαν 1 δισ. τον χρόνο. Υπερδιπλασιασμός της φαρμακευτικής δαπάνης. Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα που οδήγησαν στο τρομακτικό έλλειμμα 15,8% του ΑΕΠ. »Αποτέλεσμα, ο διπλασιασμός του χρέους. Τα σχεδόν 150 δισ. ευρώ του χρέους, ξεπέρασαν τα 300 δισ. Χωρίς μάλιστα να το δικαιολογούν κάποιες επενδύσεις ή δημόσια έργα.

Οπως και χαμηλή ανταγωνιστικότητα, με τις εξαγωγές να υπολείπονται κατά πολύ των εισαγωγών, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα, πέρα από το δημόσιο έλλειμμα, και το τεράστιο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου. Τα πληρώνουμε ακριβά μέχρι και σήμερα. Και δυστυχώς, τα βλέπουμε πάλι σήμερα», προσέθεσε ο πρώην Πρωθυπουργός.

Ο κ. Παπανδρέου στάθηκε στην Εκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα προσαρμογής, η οποία, όπως σημείωσε, ήταν «κόλαφος για την τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας».

«Τι έγινε στην Ελλάδα με αυτήν την Εκθεση είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντίληψης και της πρακτικής του πελατειασμού», προσέθεσε για να εξηγήσει στη συνέχεια: «Θυμίζω ότι η Εκθεση αυτή, καθ’ όλη τη διάρκεια που γινόταν η έρευνα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την εκπόνησή της, ετύγχανε αλλεπάλληλων θετικών δημοσιευμάτων και αντίστοιχων επισημάνσεων από τα στελέχη της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά την ψήφισή της από τη συντριπτική πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, απόλυτη σιωπή».

Ο ίδιος δε κατέληξε: «Και η παραμικρή συζήτηση για αυτήν την Εκθεση-κόλαφο των τότε κυβερνήσεων της ΝΔ, έθετε υπό αμφισβήτηση τα αφηγήματα και της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, ότι για τα Μνημόνια έφταιγε το ΠΑΣΟΚ.

Αυτό, όπως είδαμε αργότερα, δεν βόλευε και τη διαμόρφωση της μετέπειτα συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την καραμανλική Δεξιά. Δυστυχώς την καλύπτει μέχρι σήμερα. Πέρα από το γεγονός ότι οι πρακτικές του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζονται από τις ίδιες πελατειακού χαρακτήρα αντιλήψεις».

Ο πληθυσμός του Νομού Άρτας μειώνεται δραματικά. Σε μόλις 20 χρόνια κατοικούν εκεί 17.000 άνθρωποι λιγότεροι. Και φυσικά ο Νομός αυτός δεν είναι το μόνο παράδειγμα της τάσης ερημοποίησης που παρατηρείται στην Ελληνική Περιφέρεια.

Σε παλαιότερο άρθρο μας είχαμε επισημάνει τον αριθμό των σχολείων που δεν λειτούργησαν φέτος λόγω έλλειψης μαθητών στην Ήπειρο και μόνο.

Διαβάστε εδώ « Σοκ – 40 σχολεία στην Ήπειρο αναστέλλουν την λειτουργία τους » και εδώ «Γροθιά στο στομάχι: Στην Ελλάδα κλείνει το ένα σχολείο μετά το άλλο » τα σχετικά ρεπορτάζ, οπότε εντύπωση δεν μπορεί να μας προξενεί η δραματική μείωση του πληθυσμού της περιφερειακής ενότητας Άρτας. Πόνο και θλίψη μας προξενεί, αλλά όχι εντύπωση πλέον.

Θέση κατέθεσε σε ανάρτηση του για το θέμα αυτό και ο τ. Δήμαρχος Στάθης Γιαννούλης δηλώνοντας μεταξύ άλλων:

«Η περαιτέρω μείωση του πληθυσμού στο Νομό μας θα έχει δυσάρεστες συνέπειες για όλους μας.

Καλώ όλους τους Κοινοβουλευτικούς μας εκπροσώπους, την Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά και τους φορείς του Νομού, μαζί τους κατοίκους του Νομού μας, να ενεργοποιηθούν γιατί περαιτέρω μείωση του πληθυσμού θα είναι καταστροφική για τον Νομό μας.

Πέρα από την μείωση της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, με όλα τα αρνητικά επακόλουθα θα έχουμε, μείωση των πόρων προς τον Νομό, μείωση χρηματοδότησης των Δήμων, μείωση των θέσεων εργασίας, κλείσιμο σχολείων, ερήμωση των χωριών μας.

Καλώ όλους τους συμπολίτες μας που μέχρι σήμερα δεν έχουν απογραφεί, να απογραφούν στο Νομό μας για να αποφύγουμε τα χειρότερα».

Τα είπε όλα ο κ. Γιαννούλης και όποιος μπορεί να αισθανθεί τι σημαίνει αυτό για την χώρα μας ας σκεφτεί τι πρέπει να κάνει για να αποτραπεί η ερημοποίηση της Ελληνικής Περιφέρειας.

Δεν θα αναλύσουμε τα αίτια του γεγονότος καθώς είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους μας. Είναι ώρα αποφάσεων. Η Ελληνική Περιφέρεια είναι ζωτικής σημασίας για μια ισόρροπη ανάπτυξη αλλά και για μια υγιή διαβίωση. Τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα είναι από τα καλύτερα παγκοσμίως. Τα απλόχερα δώρα της φύσης προς τον λαό μας δεν θα τα αξιοποιήσουμε;

Η συγκέντρωση του μεγαλυτέρου ποσοστού Ελλήνων στα μεγάλα αστικά κέντρα που συνεχίζεται αδιάκοπα, που θα οδηγήσει; Αυτά που ζήσαμε στην πρόσφατη χιονόπτωση με αποκλεισμούς δρόμων από αυτοκίνητα ήταν δραματικά και για άλλους φυσικά λόγους εκτός της πληθώρας οχημάτων. Ένας τεράστιος πληθυσμός πλέον διαμένει στην Αττική για παράδειγμα, που σε λίγα χρόνια δεν θα είναι τόπος βιώσιμος. Κυκλοφοριακό, ρύπανση, απορρίμματα θα είναι λίγα μόνο από όσα θα μας απασχολήσουν στην Αττική και τα 2-3 ακόμη αστικά μεγάλα κέντρα της χώρας.

Ποτέ δεν είναι όμως αργά για αποφάσεις. Κίνητρα, υποδομές και εργασία είναι τα βασικά για να αναστραφεί η κατάσταση. Και σίγουρα πολλά ακόμη. Αλλά ας κάνουμε την αρχή πριν να είναι αργά για δάκρυα.

Ο Μιχάλης Οικονόμου βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή DOT και προχώρησε σε μια σημαντική εξομολόγηση για τα ομόφυλα ζευγάρια στην Νάντια Μπουλέ και τον Μίνω Θεοχάρη.

Ο πρωταγωνιστής της σειράς «Τα καλύτερα μας Χρόνια» τόνισε αρχικά: «Το παιδί μου μπορεί να να γίνει στόχος εύκολα επειδή είμαστε μια ομόφυλη οικογένεια. Είμαστε σε μια εποχή με γενικότερη αφύπνιση σε όλα τα επίπεδα. Η δύναμη του καθενός μας είναι να μοιραστούμε την ιστορία μας. Ένα παιδί χρειάζεται σεβασμό, αγάπη και κάποια όρια. Αυτά μπορεί να τα πάρει από ομόφυλους γονείς. Μάλιστα αν υπάρχει ο κίνδυνος ένα παιδί να μεγαλώσει σε ένα ίδρυμα, τότε ακόμα πιο πολύ».

«Στην Ελλάδα μπορεί ένα ομόφυλο ζευγάρι να πάρει την αναδοχή ενός παιδιού. Μπορεί να το πάρει για 3 μήνες και μετά το ίδρυμα να το πάρει πίσω. Μπορεί μια ομόφυλη οικογένεια να γίνει ανάδοχη, αλλά όχι να υιοθετήσει. Όπως υπάρχει το σύμφωνο συμβίωσης, αλλά δεν είναι γάμος.

Δεν υπάρχει υιοθεσία στα ομόφυλα ζευγάρια, ο ένας γονιός, επειδή έχει σύνδεση συγγενική με το παιδί, παίρνει την επιμέλεια. Ο άλλος γονιός δεν έχει κανένα δικαίωμα, δεν καλύπτεται και αναρωτιέμαι αν υπάρχει δημοκρατία. Είναι δικαίωμα του παιδιού να καλύπτεται νομικά από μια πολύχρωμη οικογένεια» δήλωσε ο Μιχάλης Οικονόμου.

Δες όλη τη συνέντευξη στο DOT:

100 χρόνια συμπληρώνονται από τη Μικρασιατική Καταστροφή και το 2022 αποτελεί αναμφίβολα μια χρονιά με ιδιαίτερο συμβολισμό και συναισθηματική φόρτιση.

100 χρόνια από την εθνική καταστροφή, τον ξεριζωμό εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων που άφησε ένα τραγικό αποτύπωμα. Είναι μια επέτειος διαφορετική, συναισθηματικά φορτισμένη. Είναι μια επέτειος μνήμης.

Και -μεταξύ άλλων- είναι εξαιρετικά σημαντικό να φέρουμε τα παιδιά μας σε επαφή με τα γεγονότα της καταστροφής, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού, δίνοντας τους το έναυσμα για περαιτέρω συζήτηση.

Η Μικρασιατική Καταστροφή μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού

Ο καλύτερος τρόπος για να μιλήσουμε στα παιδιά μας ακόμη και για τα πιο δύσκολα θέματα είναι τα βιβλία. Κι ένα σημαντικό βιβλίο για τη Μικρασιατική Καταστροή είναι το «Μέλη και Μελέκ» της Βάνιας Μαυρίδου με την εκπληκτική εικονογράφηση της Ρένιας Μεταλληνού.

Η Μέλη αγαπάει πολύ την κούκλα της, τη Μελέκ. Την έχει φτιάξει η γιαγιά της και δεν την αποχωρίζεται ποτέ… Ωστόσο, κάποιες φορές, οι συνθήκες ανατρέπουν τα πάντα γύρω μας..

Το επόμενο πράγμα που θυμάμαι έντονα είναι το χέρι της μαμάς να με τραβάει βιαστικά. Ίσα που πρόλαβα να ρίξω μια τελευταία ματιά στο σπίτι που γεννήθηκα και μεγάλωσα πριν με σηκώσει σφιχτά στην αγκαλιά της και ακολουθήσουμε δακρυσμένες τον μπαμπά.

Η μαμά είχε πει πως δεν θα μπορούσαμε να πάρουμε τα πράγματά μας μαζί, αλλά θα επιστρέφαμε μετά από λίγο καιρό να τα πάρουμε. Το μόνο πράγμα που ζήτησα να πάρω μαζί ήταν η Μελέκ. Δεν θα μπορούσα να φύγω χωρίς αυτή.

Πριν προλάβω να καταλάβω τι είχε συμβεί, βρέθηκα στα καλά καθούμενα αγκαλιά με τους γονείς και τη γιαγιά μου, στριμωγμένη σε μια βάρκα με άλλους πολλούς να πηγαίνω κάπου που δεν είχα ξαναπάει, χωρίς τη Μελέκ.

Για πρώτη φορά από τότε που γεννήθηκα ήμαστε και οι δύο μόνες. Άλλοι επιβιβάστηκαν σε άλλες βάρκες με επίσης άγνωστο προορισμό. Κάποιοι είχαν όνειρο να πάνε στην Αθήνα, άλλοι πιο τολμηροί ήθελαν να βρεθούν στη μακρινή Αμερική. Εμείς δεν θέλαμε να πάμε πολύ μακριά, γιατί οι γονείς μου πίστευαν πως σύντομα θα επιστρέφαμε στο σπίτι.

Τον Σεπτέμβρη του 1922, η Μέλη θα μάθει να ζει χωρίς τη Μελέκ, μακριά από το σπίτι της και από τα αγαπημένα της πρόσωπα…

Όλα όσα θεωρούσα αυτονόητα, όλα εκείνα τα πράγματα που ήταν πάντα δεδομένα για μένα, τώρα έμοιαζαν μακρινή ανάμνηση. Αντί για παιχνίδια είχα μόνο κάτι στρογγυλά μαύρα βότσαλα που μάζεψα στην παραλία. Όχι, αυτά δεν ήταν παιχνίδια. Αντί για το άνετο δωμάτιό μου, είχα μόνο μια μικρή γωνιά στο μεγάλο δωμάτιο που κοιμόμαστε όλοι μαζί και οι γονείς μου αποκαλούσαν σπίτι. Όχι, αυτό δεν ήταν σπίτι. Αντί για τη Μελέκ είχα ένα ξεσκισμένο κομμάτι ύφασμα από τη μωρουδιακή κουβέρτα μου, που στα κρυφά είχε βάλει η μαμά στην τσέπη του φορέματός της. Όχι, αυτή δεν ήταν η κούκλα μου κι εγώ δεν ήμουν πια μωρό. Είχα καταλάβει από τόσο μικρή πως το μεγαλύτερο λάθος που μπορούμε να κάνουμε είναι να νομίζουμε πως όσα έχουμε μας ανήκουν για πάντα. Βαριά αλήθεια για να τη σηκώνει ένα μικρό κορίτσι.

Με δυσκολία κατάφερα να κάνω κάποιους φίλους στο νησί, γιατί τα περισσότερα παιδιά με φώναζαν τουρκάκι, προσφυγάκι ή ξένη. Αυτό στ’ αλήθεια δεν το άντεχα. Στο σχολείο ήμουν απομονωμένη και συχνά πυκνά γινόμουν περίγελος των παιδιών.

Ο δάσκαλος δεν με προστάτευσε ποτέ, μα έμαθα να υπερασπίζομαι μόνη μου τον εαυτό μου. Δεν είχα κάνει τίποτα κακό. Δεν είχα φταίξει και δεν μου άξιζε αυτό που περνούσα. Από το Αϊδίνιο μας είχαν διώξει γιατί μιλούσαμε ελληνικά, και στο νησί δεν μας ήθελαν γιατί νόμιζαν ότι μιλάμε τουρκικά. ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟ ΜΑΖΙ.

Μέσα στην καρδιά της όμως –και στη δική της και στης Μελέκ– θα ζει πάντα η αγάπη. Και μια αγάπη αληθινή μπορεί να δώσει ξανά ζωή σε όλα…

Το βιβλίο Μέλη και Μελέκ μέσα από τη μυθοπλασία περνά μηνύματα και πληροφορίες στα παιδιά. Δεν πρόκειται για ιστορικές ή εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, αλλά κυρίως για μια κοινωνική προσέγγιση των γεγονότων της Μικρασιατικής Καταστροφής. Μια ιστορία μνήμης και ανθρωπιάς.

Εκτός από το ιστορικό υπόβαθρο της εποχής, με τη βοήθεια του εκπαιδευτικού προγράμματος, μπορείτε να συζητήσετε με τους μαθητές για τη φιλία, τη συνεργασία, τον σεβασμό στην προσωπικότητα και στις επιθυμίες του άλλου, την ανιδιοτελή αγάπη, αλλά και τον φόβο, την αγωνία, το μίσος και την απώλεια.

Ο ρόλος στον Άγιο Παΐσιο, η σχέση μαζί του κι η πρόταση για τον Σασμό που αρνήθηκε

Η Χριστίνα Παυλίδου κρατάει πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά Άγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον Ουρανό και μίλησε στον Τάσο Τρύφωνος για τη συνεργασία της αυτή αλλά και για τη δελεαστική πρόταση που είχε για τον Σασμό, όμως τελικά δεν αποδέχτηκε.

Η ηθοποιός η οποία κατάγεται από την Κύπρο και ζει μόνιμα εκεί, μίλησε στον δημοσιογράφο και παρουσιαστή με αφορμή την αποψινή πρεμιέρα της σειράς στη Μεγαλόνησο.

Η Χριστίνα Παυλίδου η οποία τυγχάνει να είναι και σύζυγος του σκηνοθέτη της σειράς η οποία βασίζεται στη ζωή και το έργο του Αγίου Παϊσίου δεν έκρυψε τη χαρά της για αυτή τη συνεργασία ενώ αποκάλυψε ότι είχε γνωριστεί και με την οικογένεια του γέροντα.

Επίσης, η ηθοποιός δεν έκρυψε ότι είχε δεχθεί πρόταση για να παίξει στον Σασμό, όμως αναγκάστηκε να την απορρίψει καθώς ήθελε να βρίσκεται κοντά στην κόρη της που την έχει ανάγκη. Όπως είπε, θα έπρεπε με τον Σασμό να κάνει συχνά ταξίδια και εφόσον το παιδί της την έχει απόλυτη ανάγκη, προτίμησε να μείνει κοντά του και να αρνηθεί μία τόσο δελεαστική πρόταση.

Δείτε τι άλλο αποκάλυψε στο βίντεο από στην εκπομπή «Με Αγάπη Χριστιάνα» στην κυπριακή τηλεόραση:

Αυτό που λέει ο τίτλος, τίποτα άλλο.

Ο γνωστός δικηγόρος-πρόεδρος της ΑΕΛ φλέξαρε τον εαυτό του στο νέο κλιπ του Enillionaire με τίτλο Lui Vi.

Δείτε το βίντεο:

Προς μια επιστροφή στην κανονικότητα οδεύει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, σε χώρες όπου η κατάσταση όσον αφορά την πανδημία του κορονοϊού φαίνεται να σταθεροποιείται ή να βελτιώνεται. Η πανδημία έχει επισήμως στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από 5,8 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο από το τέλος Δεκεμβρίου του 2019, σύμφωνα με έναν απολογισμό που έδωσε στη δημοσιότητα το AFP την Τετάρτη. Σε απόλυτους αριθμούς οι ΗΠΑ έχουν καταγράψει τους περισσότερους νεκρούς, ακολουθούν η Βραζιλία, η Ινδία και η Ρωσία.

Σε σχέση ωστόσο με τον πληθυσμό, το βαρύτερο τίμημα έχουν πληρώσει το Περού, η Βουλγαρία, η Βοσνία, η Ουγγαρία και η Βόρεια Μακεδονία.

Η Δανία έγινε η πρώτη χώρα μέλος της ΕΕ που ήρε όλους τους περιορισμούς που είχαν επιβληθεί για την πανδημία, στηριζόμενη στην μεγάλη εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού της και στην μικρότερη σοβαρότητα της παραλλαγής Όμικρον. Τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης ξανάνοιξαν, ενώ ήρθησαν και οι περιορισμοί στον αριθμό των πελατών. Ελάχιστα περιοριστικά μέτρα παραμένουν σε ισχύ για την είσοδο στη χώρα, μόνον για τους μη εμβολιασμένους επισκέπτες που φτάνουν στη Δανία από χώρα εκτός της ζώνης Σένγκεν.

ΗΠΑ: Στις ΗΠΑ, ο κορυφαίος ειδικός σε μολυσματικές ασθένειες, ο Δρ Άντονι Φάουτσι, ανακοίνωσε πριν από μερικές ημέρες ότι ήρθε η ώρα η χώρα να επιστρέψει στην κανονικότητα, παρά τους κινδύνους που εξακολουθούν να υπάρχουν από την COVID-19.

Ο κορυφαίος ιατρικός σύμβουλος του προέδρου Τζο Μπάιντεν και μέλος της Ομάδας Κρούσης κατά του κορωνοϊού, που συγκρότησε ο Λευκός Οίκος, αναφέρθηκε στις δύσκολες επιλογές στις προσπάθειες των αρχών να εξισορροπήσουν την ανάγκη προστασίας των πολιτών τους από λοιμώξεις με την αυξανόμενη κόπωση από μια πανδημία που έχει μπει στον τρίτο χρόνο της.

Ο αριθμός των νέων κρουσμάτων που οφείλεται στην Ομικρον έχει αρχίσει να μειώνεται και ήδη πολλές αμερικανικές πολιτείες, όπως το Νιου Τζέρσεϊ, η Νέα Υόρκη, η Καλιφόρνια, το Κονέτικατ, το Ντέλαγουερ και το Όρεγκον αίρουν το μέτρο της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας για σχολεία ή άλλους δημόσιους χώρους τις επόμενες εβδομάδες. Παρ’ όλα αυτά, περίπου 2.200 Αμερικανοί πεθαίνουν καθημερινώς από covid-19, οι περισσότεροι από αυτούς ανεμβολίαστοι.

ΚΑΝΑΔΑΣ: Ο Καναδάς ανακοίνωσε την άρση των υγειονομικών περιορισμών στα σύνορά του και κυρίως την υποχρεωτική διενέργεια PCR τεστ για την είσοδο στη χώρα την ώρα που το Κεμπέκ θα καταργήσει σταδιακά το πιστοποιητικό εμβολιασμού.

Η χώρα ήρε επίσης τη σύσταση για αποφυγή των ταξιδιών στο εξωτερικό, με τη χώρα να είναι αντιμέτωπη εδώ και πάνω από δύο εβδομάδες με ένα κύμα αμφισβήτησης των υγειονομικών μέτρων. Από τις 28 Φεβρουαρίου οι εμβολιασμένοι επιβάτες δεν θα υποχρεούνται να παρουσιάζουν αρνητικό PCR για να εισέλθουν στη χώρα.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Από την Παρασκευή ξεκίνησε και πάλι η νυχτερινή ζωή στο Σίδνεϊ και στη Μελβούρνη, ενώ οι αρχές ήραν σχεδόν όλα τα περιοριστικά μέτρα στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας εν μέσω μιας σταθερής μείωσης του αριθμού νοσηλευομένων με covid-19. Ο αριθμός των νέων εισαγωγών με covid μειώθηκαν κατά το ήμισυ σε περίπου 2.600 έχοντας κορυφωθεί σε περίπου 5.400 πριν από πάνω από τρεις εβδομάδες. Η χαλάρωση των κανόνων κοινωνικής αποστασιοποίησης πραγματοποιείται ενόψει του εκ νέου ανοίγματος των διεθνών συνόρων της χώρας την Δευτέρα έπειτα από σχεδόν δύο χρόνια.

Η Νέα Νότια Ουαλία και η Βικτόρια, όπου ζουν περισσότεροι από τους μισούς από τα 25 εκατομμύρια κατοίκους, έχουν πληγεί περισσότερο από την παραλλαγή Ομικρον και είχαν επαναφέρει πολλά αυστηρά περιοριστικά μέτρα τον περασμένο μήνα. Πλέον οι κλειστοί χώροι στο Σίδνεϊ και σε άλλες πόλεις της Νέας Νότιας Ουαλίας θα επιτρέπουν την είσοδο σε όσους πελάτες θέλουν και θα απαιτείται η επίδειξη εμβολιαστικού πάσου μόνο σε χώρους υψηλού κινδύνου. Οι μάσκες θα είναι υποχρεωτικές μόνο στα δημόσια μέσα μεταφοράς και στους εσωτερικούς χώρους των νοσοκομείων και των αεροδρομίων αρχής γενομένης από τις 25 Φεβρουαρίου. Η υποχρεωτική καραντίνα σε ξενοδοχείο για τους ανεμβολίσατους ταξιδιώτες από το εξωτερικό θα περιοριστεί στις επτά ημέρες από δύο εβδομάδες που είναι και στις δύο πολιτείες.

IΣΡΑΗΛ: Το Ισραήλ κατήργησε την Πέμπτη “το πράσινο πάσο” για την είσοδο σε κάποιους δημόσιους χώρους, χαλαρώνοντας κι άλλο τους περιορισμούς που είχε επιβάλει καθώς παρατηρείται μείωση του αριθμού των νέων κρουσμάτων της covid-19. Ήδη οι κανόνες για το πράσινο πάσο είχαν χαλαρώσει στις 4 Φεβρουαρίου. Από τότε το υγειονομικό αυτό πάσο ήταν απαραίτητο μόνο για την είσοδο σε νυχτερινά κέντρα και κέντρα εκδηλώσεων.

Στη διάρκεια του προηγούμενου κύματος της covid-19 το Ισραήλ υιοθέτησε την πολιτική “Ζούμε με την covid”. Με αυτό τον τρόπο η οικονομία της χώρας συνέχισε να λειτουργεί και τα σχολεία παρέμειναν ανοικτά. Ωστόσο παρατηρήθηκαν κάποια προβλήματα σε διάφορους τομείς της οικονομίας λόγω του μεγάλου αριθμού των εργαζομένων, των μαθητών και των καθηγητών που απουσίαζαν λόγω κορονοϊού ή αναγκάζονταν να μπουν σε καραντίνα λόγω επαφής με κρούσμα.

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Με τον αριθμό των κρουσμάτων που οφείλονται στην Ομικρον να υποχωρεί, η Πορτογαλία ανακοίνωσε ότι πρόκειται να άρει τους εναπομείναντες περιορισμούς, μεταξύ των οποίων και την υποχρεωτική επίδειξη ψηφιακού εμβολιαστικού πάσου για την παραμονή σε ξενοδοχείο.

Για την είσοδο σε εστιατόρια, ξενοδοχεία ή πολιτιστικούς χώρους δεν θα απαιτείται πλέον η επίδειξη ψηφιακού εμβολιαστικού πιστοποιητικού, πιστοποιητικού νόσησης ή αρνητικού τεστ. Αυτό θα συνεχίσει να απαιτείται μόνο για την είσοδο στη χώρα από αέρος, θαλάσσης ή ξηράς. Επίσης δεν θα απαιτείται αρνητικό τεστ για να παρακολουθήσει κάποιος μεγάλες εκδηλώσεις ή αθλητικές διοργανώσεις και για να επισκεφθεί μπαρ και κλαμπ.

ΟΛΛΑΝΔΙΑ: Προς άρση όλων των περιορισμών οδεύει η χώρα από τις 25 Φεβρουαρίου, καθώς τα κρούσματα και οι νοσηλείες έχουν μειωθεί κατά πολύ. Μπαρ, εστιατόρια και νυχτερινά κέντρα θα επιστρέψουν στο ωράριο λειτουργίας πριν από την πανδημία ενώ οι μάσκες δεν θα είναι πλέον υποχρεωτικές στα περισσότερα μέρη. Ωστόσο, οι επισκέπτες θα πρέπει να προσκομίζουν πιστοποιητικά εμβολιασμού, πρόσφατης νόσησης ή αρνητικό τεστ κορωνοϊού.

ΓΑΛΛΙΑ: Η κυβέρνηση καταργεί την υποχρεωτική χρήση μάσκας στους κλειστούς δημόσιους χώρους, στους οποίους για να μπει κανείς απαιτείται εμβολιαστικό πάσο. Θα επιτρέπεται και πάλι η είσοδος σε ντισκοτέκ και μπαρ και συναυλιακούς χώρους. Οι μάσκες θα παραμείνουν υποχρεωτικές για τα δημόσια μέσα μεταφοράς και για τους κλειστούς χώρους όπου δεν απαιτείται το εμβολιαστικό πάσο.

Ο νέος κανονισμός, που τίθεται σε ισχύ από τις 28 Φεβρουαρίου, συμβαδίζει με μια σύσταση του συμβουλίου υγείας και ακολουθεί την μείωση του ρυθμού μόλυνσης που έχει καταγραφεί στη χώρα. Και πιθανόν από τα μέσα του επόμενου μήνα να προχωρήσει παραπέρα, χαλαρώνοντας την υποχρεωτικότητα αναφορικά με τις μάσκες και την επίδειξη πιστοποιητικών εμβολιασμού, καθώς μειώνονται τα κρούσματα.

ΙΣΠΑΝΙΑ: Η χώρα ήρε το μέτρο της υποχρεωτικής χρήσης της μάσκας στους εξωτερικούς χώρους στις 10 Φεβρουαρίου καθώς οι μολύνσεις από τον κορωνοϊό συνεχίζουν να υποχωρούν από τα επίπεδα ρεκόρ που είχαν καταγράψει. Οι μάσκες παραμένουν υποχρεωτικές στις μεγάλες συναθροίσεις σε ανοικτούς χώρους, όπως στις συναυλίες, στους κλειστούς χώρους και στις δημόσιες συγκοινωνίες, όμως σχεδόν όλες οι περιφέρειες ήραν το μέτρο της επίδειξης πιστοποιητικού Covid για την είσοδο στα μπαρ και τα νυχτερινά κέντρα.

Η κυβέρνηση πρόκειται να άρει από τις 4 Μαρτίου τους περιορισμούς που ίσχυαν για τις αθλητικές διοργανώσεις και τα γήπεδα θα μπορούν να δέχονται φιλάθλους στο 100% της χωρητικότητάς τους, δηλαδή ό,τι ίσχυε πριν από την πανδημία.

ΙΤΑΛΙΑ: Η υποχρεωτική χρήση της μάσκας στους ανοικτούς χώρους έχει καταργηθεί από την περασμένη εβδομάδα. Οι πολίτες θα πρέπει να τη φορούν μόνο σε περίπτωση πολυκοσμίας. Η χρήση της μάσκας σε κλειστούς χώρους παραμένει σε ισχύ μέχρι τις 31 Μαρτίου. Επίσης έχουν ανοίξει και πάλι οι ντισκοτέκ και τα κλαμπ και η πρόσβαση επιτρέπεται μόνον σε όσους πολίτες έχουν λάβει τουλάχιστον δυο δόσεις εμβολίου ή έχουν νοσήσει.

ΑΥΣΤΡΙΑ: Αίρονται από τις 5 Μαρτίου οι περισσότεροι περιορισμοί για την πανδημία. Η χρήση προστατευτικής μάσκας θα είναι υποχρεωτική πλέον μόνο στους χώρους εργασίας, στα σούπερ μάρκετ, στα ιατρεία, στα νοσοκομεία και στους οίκους ευγηρίας, ενώ τα καταστήματα εστίασης θα λειτουργούν για όλους και χωρίς περιορισμό ωραρίου.

ΕΛΒΕ 0,00%ΤΙΑ: Η Ελβετία ήρε από την Πέμπτη σχεδόν όλους τους περιορισμούς της πανδημίας. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι μόνο η υποχρέωση για χρήση μάσκας στις δημόσιες συγκοινωνίες και τις υγειονομικές υποδομές θα παραμείνει σε ισχύ, αλλά και η υποχρεωτική καραντίνα πέντε ημερών για όσους βρέθηκαν θετικοί σε κορονοϊό επίσης θα παραμείνει σε ισχύ έως τα τέλη Μαρτίου. Ωστόσο τα καταστήματα, τα εστιατόρια και οι πολιτιστικοί χώροι θα είναι ελεύθερα προσβάσιμοι.

Πάνω από το 90% του πληθυσμού των 8,6 εκατ. κατοίκων της Ελβετίας έχουν εξασφαλίσει προστασία απέναντι στον ιό, είτε επειδή έχουν αναρρώσει από την COVID-19 είτε επειδή έχουν εμβολιαστεί. Παρά το γεγονός ότι καθημερινά καταγράφονται δεκάδες χιλιάδες νέα κρούσματα, το υγειονομικό σύστημα έχει αντέξει και το ποσοστό κάλυψης στις μονάδες εντατικής θεραπείας έχει μειωθεί.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Η χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων θα γίνει σταδιακά έως τις 20 Μαρτίου, που ορίζεται πλέον ως «Ημέρα Ελευθερίας». Στο πρώτο στάδιο, από τις 4 Μαρτίου, θα επιτρέπονται και πάλι οι ιδιωτικές συναθροίσεις χωρίς περιορισμό στον αριθμό συμμετεχόντων.

Αν ωστόσο συμμετέχουν άτομα που δεν έχουν εμβολιαστεί, τότε έως τις 19 Μαρτίου θα εξακολουθεί να ισχύει ο κανόνας για συνάντηση με έως και δύο άτομα από διαφορετικό νοικοκυριό, με την εξαίρεση των παιδιών κάτω των 14 ετών.

Στην ίδια φάση καταργούνται και οι περιορισμοί για την πρόσβαση στο λιανικό εμπόριο, όπου σήμερα έχουν πρόσβαση μόνον εμβολιασμένοι και ιαθέντες. Θα παραμείνει πάντως υποχρεωτική η χρήση μάσκας, με σύσταση για FFP-2.

Από τις 4 Μαρτίου εμβολιασμένοι και ιαθέντες και όσοι προσκομίζουν αρνητικό διαγνωστικό τεστ της ίδιας ημέρας θα μπορούν να επισκέπτονται τα καταστήματα εστίασης, ενώ στα κλαμπ θα επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε εμβολιασμένους με τις τρεις δόσεις ή ιαθέντες που προσκομίζουν αρνητικό τεστ. Από τις 20 Μαρτίου θα καταργηθούν όλα τα εκτεταμένα μέτρα προστασίας, όπως και η υποχρέωση τηλεργασίας, αλλά θα παραμείνουν σε ισχύ η υποχρεωτική χρήση μάσκας σε όλους τους εσωτερικούς χώρους και στα μέσα μεταφοράς καθώς και οι κανόνες κοινωνικής αποστασιοποίησης.

ΒΕΛΓΙΟ: Η χώρα ήρε από χθες το όριο που είχε επιβληθεί στο ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων. Αυτό σημαίνει ότι η εστίαση, περιλαμβανομένων των μπαρ και των εστιατορίων, δεν θα έχουν πλέον περιορισμούς στο ωράριο λειτουργίας τους. Επιπλέον, ανοίγουν και πάλι τα κλαμπ και θα επιτρέπονται όλες οι εκδηλώσεις είτε είναι σε ανοιχτούς είτε σε κλειστούς χώρους.

Η τηλεργασία δεν είναι πλέον υποχρεωτική, ενώ σε ό,τι αφορά στους επισκέπτες στο Βέλγιο, όσοι προέρχονται από χώρες της ΕΕ και της Σένγκεν ή από άλλες χώρες, αλλά έχουν πιστοποιητικό εμβολιασμού ή νόσησης σε ισχύ, θα μπορούν να εισέλθουν στη χώρα χωρίς επιπλέον όρους, απλά θα πρέπει να συμπληρώνουν μια φόρμα άφιξης.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ