Το εργοστάσιο της Creta Farms επισκέφθηκε ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης.

Αναλυτικά σε σχετικ΄ανάρτησή του ο Άδωνις Γεωργιάδης αναφέρει:

«Η Πολιτική έχει πολλές πίκρες αλλά και μερικές μέρες σαν την σημερινή που την κάνουν να αξίζει τον κόπο.

Ήταν Ιούλιος του 2019 όταν αποφάσισα να παρέμβω για να μην κλείσει σε δυο μέρες η Creta Farms. Όλοι μου έλεγαν να μήν μπλέξω και ότι θα πάθω ζημιά. Δεν τους άκουσα και έκανα όσα περισσότερα μπορούσα.

Σήμερα όλοι οι τότε εργαζόμενοι έχουν την δουλειά τους και 120 επιπλέον. Η εταιρία έφτασε τους τζίρους που είχε πριν την κρίση, οι εξαγωγές της αυξάνονται, ο επενδυτής κ. Βιντζηλαίος κάνει και νέες επενδύσεις και ανοίγεται σε νέες αγορές.

Ας με βρίζουν όσο θέλουν εγώ θα κάνω πάντα το καθήκον μου για το καλό του τόπου μας και την ανθρώπων του. Ευχαριστώ τον Πρόεδρο των εργαζομένων για τα συγκινητικά λόγια που είπε για μένα εκεί σήμερα».

Μεγαλώνει η μαύρη, τραγική λίστα των ανεξήγητων θανάτων μικρών παιδιών και εφήβων στην Ελλάδα.

Ήταν σχεδόν ένα μήνα πριν όταν, όταν ένα τρίχρονο κοριτσάκι πέθανε στο «Ιπποκράτειο» με τους γονείς μάλιστα να καταθέτουν μήνυση προκειμένου να διερευνηθεί η πιθανότητα ιατρικού λάθους.

Λίγες ημέρες μετά ένα αγόρι, πάλι στη Θεσσαλονίκη, διακομίστηκε στο «Ιπποκράτειο» με σπασμούς, υψηλό πυρετό, ταχύπνοια και υπέρπνοια. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, το παιδί πέθανε στα εξωτερικά ιατρεία και δεν πρόλαβε να νοσηλευτεί.

Δυστυχώς η τραγική λίστα δεν σταματά εκεί, καθώς χτες ένα 12χρονο κορίτσι πάλι στη Θεσσαλονίκη πέθανε στον ύπνο της.

Οι γονείς συντετριμμένοι προσπαθούν να αντιληφθούν το τι συνέβη, με τον πατέρα να κάνει λόγο για ένα υγιέστατο παιδί, που έκανε κάθε χρόνο ιατρικές εξετάσεις, ενώ σημειώνει ότι πριν από τρεις μήνες το κορίτσι είχε επισκεφθεί καρδιολόγο.

Η ιατροδικαστής που ολοκλήρωσε τη νεκροψία αναφέρει την ανακοπή καρδιάς, αλλά δεν μπορεί ακόμα να μιλήσει για τα αίτια που οδήγησαν στο τραγικό αποτέλεσμα.

Η ίδια αναφέρει ότι από τις τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις θα προκύψουν στοιχεία για το πώς προήλθε ο θάνατος.

«Ούτε από την αυτοψία στο σπίτι, ούτε από την νεκροψία – νεκροτομή που διενεργήθηκε προέκυψαν στοιχεία για το πως προήλθε ο θάνατος του παιδιού. Σαφή συμπεράσματα θα προκύψουν από τη ιστολογική και τοξικολογική εξέταση που θα διενεργήθηκε», λέει η ιατροδικαστής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, Λήδα Κοβάτση.

Παρά το γεγονός πως προκαλεί σοκ το γεγονός ότι τρία παιδιά χάθηκαν εντελώς ξαφνικά στην ίδια πόλη τον ίδιο μήνα, δυστυχώς οι θάνατοι ανηλίκων στην Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο των ερευνητών τα τελευταία χρόνια με την ΕΛΣΤΑΤ να δημοσιεύει αναλυτικά στοιχεία ανά εβδομάδα και μήνα.

Μέσα σε έξι μήνες έχουν χαθεί 138 παιδιά

Συγκεκριμένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι το 2020 κατέληξαν 33 παιδιά ηλικίας 5-9 χρόνων και το 2021 άλλα 37 παιδιά.

37 παιδιά ηλικίας 10-14 χρόνων είχαν καταλήξει το 2020 και 43 το 2021.

Συνολικά, λοιπόν, το 2020 χάθηκαν 70 παιδιά ηλικίας 5-15 ετών, ενώ το 2021 80 παιδιά.

Αυτό το έτος έχουν καταλήξει 138 παιδιά και έφηβοι ηλικίας 0 έως 19 χρόνων, με τα περισσότερα να ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 0-4 χρόνων (82 θάνατοι).

Στην ομάδα 5-9 χρόνων καταγράφονται 12 απώλειες, άλλες 11 σε παιδιά ηλικίας 10-14 χρόνων και 33 στην ομάδα των εφήβων 15-19 χρόνων.

Τροχαίο δυστύχημα, με τρεις ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους, σημειώθηκε στο χωριό Γαληψός στην Καβάλα, σήμερα, Πέμπτη, το πρωί.

Όπως αναφέρει το proininews.gr, ένα αυτοκίνητο εξετράπη της πορείας του και έπεσε πάνω σε άλλο που είχε σταματήσει στην άκρη του δρόμου και τα δύο μαζί χτύπησαν φορτηγάκι που τροφοδοτούσε κατάστημα.

Το ίδιος μέσο αναφέρει ότι ο ένας από τους νεκρούς είναι ένας υπάλληλος κάβας, που εκείνη τη στιγμή ξεφόρτωνε ποτά για το μαγαζί.

Από τη σφοδρή σύγκρουση σκοτώθηκε ο οδηγός του αυτοκινήτου που ξέφυγε, ένας επιβάτης του, αλλά και ένας πεζός.

Ο λόγος που προκάλεσε το τροχαίο δυστύχημα στην Καβάλα

Πληροφορίες κάνουν λόγο ότι είχε προηγηθεί καταδίωξη από την αστυνομία, στο πλαίσιο ελέγχου που επιχειρήθηκε, επειδή το αυτοκίνητο φαινόταν ανασφάλιστο.

Της Αναλήψεως και η Εκκλησία μας, 40 ημέρες μετά την Ανάστασή του Κυρίου, γιορτάζει σήμερα, Πέμπτη 10 Ιουνίου την ανάβαση του Χριστού στους ουρανούς.

Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσες φέρουν το όνομα Ανάληψη.

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

«Ὁ Κύριος ἀνελήφθη εἰς οὐρανούς, ἵνα πέμψῃ τὸν Παράκλητον τῶ κόσμω, οἱ οὐρανοὶ ἡτοίμασαν τὸν θρόνον αὐτοῦ, νεφέλαι τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ, Ἄγγελοι θαυμάζουσιν, ἄνθρωπον ὁρῶντες ὑπεράνω αὐτῶν, ὁ Πατὴρ ἐκδέχεται, ὃν ἐν κόλποις ἔχει συναϊδιον, Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον κελεύει πᾶσι τοὶς Ἀγγέλοις αὐτοῦ, Ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ἡμῶν, Πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χείρας. ὅτι ἀνέβη Χριστός, ὅπου ἣν τὸ πρότερον».

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μετά την λαμπροφόρο Ανάστασή Του από τους νεκρούς, δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά συνέχισε για σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του (Πράξ.1,3). Αυτές οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του προς αυτούς είχαν πολύ μεγάλη σημασία. Έπρεπε οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι μαθητές να βιώσουν το γεγονός της Αναστάσεως του Διδασκάλου τους και να αποβάλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον.

Την τεσσαρακοστή λοιπόν ημέρα, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Κύριος τους μαθητές του «εξήγαγε έξω έως τη Βηθανία», στο όρος των Έλαιών όπου συνήθως προσηύχετο. «Και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε». (Λουκά 24,50) και «ευλογώντας τους, εχωρίσθηκε απ’ αυτούς και εφέρετο πρός τα πάνω, στον ουρανό» μέχρι που τον έχασαν από τα μάτια τους. Και μετά αφού Τον προσκύνησαν επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ με χαρά μεγάλη και έμεναν συνεχώς στο ναό υμνολογώντας και δοξολογώντας το Θεό.

Ο ευαγγελιστής Μάρκος, περιγράφοντας πιο λακωνικά το θαυμαστό και συνάμα συγκινητικό γεγονός, αναφέρει πως μετά από την ρητή αποστολή των μαθητών σε ολόκληρο τον κόσμο κηρύττοντας και βαπτίζοντας τα έθνη, «ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων» (Μαρκ.16,19-20).

Αυτή η ευλογία είναι πια η αρχή της Πεντηκοστής. Ο Κύριος ανέρχεται για να μας στείλει το παράκλητο Πνεύμα, όπως λέγει το τροπάριο της εορτής: «Ανυψώθηκες στη δόξα, Χριστέ Θεέ μας, αφού χαροποίησες τους μαθητές σου με την επαγγελία του Αγίου Πνεύματος και βεβαιώθηκαν από την ευλογία σου».

Η Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποτελεί αναμφίβολα το θριαμβευτικό πέρας της επί γης παρουσίας Του και του απολυτρωτικού έργου Του. «Ανελήφθη εν δόξη» για να επιβεβαιώσει την θεία ιδιότητά Του στους παριστάμενους μαθητές Του. Για να τους στηρίξει περισσότερο στον τιτάνιο πραγματικά αγώνα, που Εκείνος τους ανάθεσε, δηλαδή τη συνέχιση του σωτηριώδους έργου Του για το ανθρώπινο γένος.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανήλθε στους ουρανούς, αλλά δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος, για το οποίο έχυσε το τίμιο Αίμα Του. Μπορεί να κάθισε στα δεξιά του Θεού στους ένδοξους ουρανούς, όμως η παρουσία Του εκτείνεται ως τη γη και ως τα έσχατα της δημιουργίας. Άφησε στη γη την Εκκλησία Του, η οποία είναι το ίδιο το αναστημένο, αφθαρτοποιημένο και θεωμένο σώμα Του, για να είναι το μέσον της σωτηρίας όλων των ανθρωπίνων προσώπων, που θέλουν να σωθούν. Νοητή ψυχή του σώματός Του είναι ο Θεός Παράκλητος, «το Πνεύμα της αληθείας» (Ιωάν. 15,26), ο Οποίος επεδήμησε κατά την αγία ημέρα της Πεντηκοστής σε αυτό, για να παραμείνει ως τη συντέλεια του κόσμου.

Η σωτηρία συντελείται με την οργανική συσσωμάτωση των πιστών στο θεανδρικό Σώμα του Χριστού. Αυτό εννοούσε, όταν υποσχόταν στους μαθητές Του: «ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ.28,20).

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ (ΛΟΥΚΑ 24: 36-53)

«36 Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. 37 πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν. 38 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 39 ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγώ εἰμι· ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. 40 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας. 41 ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων εἶπεν αὐτοῖς· Ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε; 42 οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος καὶ ἀπὸ μελισσίου κηρίου, 43 καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν. 44 εἶπε δὲ αὐτοῖς· Οὗτοι οἱ λόγοι οὓς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὢν σὺν ὑμῖν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ. 45 τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς, 46 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Οὕτω γέγραπται καὶ οὕτως ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, 47 καὶ κηρυχθῆναι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀρξάμενον ἀπὸ Ἱερουσαλήμ. 48 ὑμεῖς δέ ἐστε μάρτυρες τούτων. 49 καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὑμεῖς δὲ καθίσατε ἐν τῇ πόλει Ἱερουσαλήμ ἕως οὗ ἐνδύσησθε δύναμιν ἐξ ὕψους. 50 Ἐξήγαγε δὲ αὐτοὺς ἔξω ἕως εἰς Βηθανίαν, καὶ ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς. 51 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν αὐτοὺς διέστη ἀπ’ αὐτῶν καὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸν οὐρανόν. 52 καὶ αὐτοὶ προσκυνήσαντες αὐτὸν ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς μεγάλης, 53 καὶ ἦσαν διὰ παντὸς ἐν τῷ ἱερῷ αἰνοῦντες καὶ εὐλογοῦντες τὸν Θεόν. Ἀμήν».

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (ΠΡΑΞ. 1: 1-12)

«1 Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων, ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν 2 ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ Πνεύματος ἁγίου οὓς ἐξελέξατο ἀνελήφθη· 3 οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι’ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. 4 καὶ συναλιζόμενος παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρὸς ἣν ἠκούσατέ μου· 5 ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας. 6 οἱ μὲν οὖν συνελθόντες ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες· Κύριε, εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ; 7 εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· Οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ, 8 ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθέ μου μάρτυρες ἔν τε Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. 9 καὶ ταῦτα εἰπὼν βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη, καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν. 10 καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανὸν πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ, 11 οἳ καὶ εἶπον· Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ’ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν. 12 Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου ἐλαιῶνος, ὅ ἐστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλὴμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν.».

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ – ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

«Βλέπετε αυτή τη κοινή για μας εορτή και ευφροσύνη, την οποία ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εχάρισε με την ανάσταση και ανάληψή του στους πιστούς; Επήγασε από θλίψη.

Βλέπετε αυτή τη ζωή, μάλλον δε την αθανασία; Επιφάνηκε σε μας από θάνατο.

Βλέπετε το ουράνιο ύψος, στο οποίο ανέβηκε κατά την ανύψωσή του ο Κύριος και την υπερδεδοξασμένη δόξα που δοξάσθηκε κατά σάρκα; Το πέτυχε με την ταπείνωση και την αδοξία. Όπως λέγει ο απόστολος γι’ αυτόν, «εταπείνωσε τον εαυτό του γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, γι’ αυτό κι’ ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα ανώτερο από κάθε όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να καμφθεί κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και να διακηρύξει κάθε γλώσσα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος σε δόξα Θεού Πατρός».(Φιλιπ. 2: 8-11).

Εάν λοιπόν ο Θεός υπερύψωσε το Χριστό του για το λόγο ότι ταπεινώθηκε, ότι ατιμάσθηκε, ότι πειράσθηκε, ότι υπέμεινε επονείδιστο σταυρό και θάνατο για χάρη μας, πως θα σώσει και θα δοξάσει και θα ανυψώσει εμάς, αν δεν επιλέξωμε τη ταπείνωση, αν δεν δείξουμε τη προς τους ομοφύλους αγάπη, αν δεν ανακτήσωμε τις ψυχές μας δια της υπομονής των πειρασμών, αν δεν ακολουθούμε δια της στενής πύλης και οδού, που οδηγεί στην αιώνια ζωή, τον σωτηρίως καθοδηγήσαντα σ’ αυτήν; «διότι, και ο Χριστός έπαθε για μας, αφήνοντάς μας υπογραμμό (παράδειγμα), για να παρακολουθήσουμε τα ίχνη του». (Α’ Πέτρ. 2:21).

Η ενυπόστατος Σοφία του υψίστου Πατρός, ο προαιώνιος Λόγος, που από φιλανθρωπία ενώθηκε μ’ εμάς και μας συναναστράφηκε, ανέδειξε τώρα εμπράκτως μια εορτή πολύ ανώτερη και από αυτή την υπεροχή. Γιατί τώρα γιορτάζουμε τη διάβαση, της σ’ αυτόν ευρισκομένης φύσεώς μας, όχι από τα υπόγεια προς την επιφάνεια της γης, αλλά από τη γη προς τον ουρανό του ουρανού και προς τον πέρα από αυτόν θρόνο του δεσπότη των πάντων.

Σήμερα ο Κύριος όχι μόνο στάθηκε, όπως μετά την ανάσταση, στο μέσο των μαθητών του, αλλά και αποχωρίσθηκε από αυτούς και, ενώ τον έβλεπαν, αναλήφθηκε στον ουρανό και εισήλθε στ’ αληθινά άγια των αγίων «και εκάθησε στα δεξιά του Πατρός πάνω από κάθε αρχή και εξουσία και από κάθε όνομα και αξίωμα, που γνωρίζεται και ονομάζεται είτε στον παρόντα είτε στον μέλλοντα αιώνα».(Εφ. 1:20)

Γιατί λοιπόν στάθηκε στο μέσο τους κι’ έπειτα τους συνόδευσε; «Τους εξήγαγε, λέγει, έξω έως τη Βηθανία», αλλά «και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε». (Λουκά 24:50). Το έκαμε για να επιδείξει τον εαυτό του ολόκληρο σώο και αβλαβή, για να παρουσιάσει τα πόδια υγιή και βαδίζοντα σταθερά, αυτά που υπέστησαν τα τρυπήματα των καρφιών, τα ομοίως επί του σταυρού καρφωμένα χέρια, την ίδια τη λογχισμένη πλευρά, αν έφεραν πάνω τους, τους τύπους των πληγών, προς διαπίστωση του σωτηριώδους πάθους.

Εγώ δε νομίζω ότι δια του «στάθηκε στο μέσο των μαθητών» δεικνύεται και το ότι αυτοί στηρίχθηκαν στη πίστη προς αυτόν, με αυτή τη φανέρωση και ευλογία του. Γιατί δεν στάθηκε μόνο στο μέσο όλων αυτών, αλλά και στο μέσο της καρδιάς του καθενός, γιατί από εκείνη την ώρα οι απόστολοι του Κυρίου έγιναν σταθεροί και αμετακίνητοι.

Στάθηκε λοιπόν στο μέσο τους και τους λέγει, «ειρήνη σε σας», τούτη τη γλυκιά και σημαντική και συνηθισμένη του προσφώνηση. Την διπλή ειρήνη, προς το Θεό που είναι γέννημα της ευσέβειας και αυτή που έχουμε οι άνθρωποι μεταξύ μας. Και καθώς τους είδε φοβισμένους και ταραγμένους από την ανέλπιστη και παράδοξη θέα, γιατί νόμισαν ότι βλέπουν πνεύμα – φάντασμα, αυτός τους ανέφερε πάλι τους διαλογισμούς της καρδιάς των, και αφού έδειξε ότι είναι αυτός ο ίδιος, πρότεινε τη διαβεβαίωση δια της εξετάσεως και ψηλαφήσεως. Ζήτησε φαγώσιμο, όχι γιατί είχε ανάγκη τροφής, αλλά για επιβεβαίωση της αναστάσεώς του.

Έφαγε δε μέρος ψητού ψαριού και μέλι από κηρύθρα, που είναι και αυτά σύμβολα του μυστηρίου του. Δηλαδή ο Λόγος του Θεού ένωσε στον εαυτό του καθ’ υπόσταση τη φύση μας, που σαν ιχθύς κολυμπούσε στην υγρότητα του ηδονικού και εμπαθούς βίου, και την καθάρισε με το απρόσιτο πυρ της Θεότητός του. Με κηρύθρα δε μελισσιού μοιάζει η φύση μας γιατί κατέχει το λογικό θησαυρό τοποθετημένο στο σώμα σαν μέλι στη κηρύθρα. Τρώγει από αυτά ευχαρίστως γιατί καθιστά φαγητό του τη σωτηρία του καθενός από τους μετέχοντας της φύσεως. Δεν τρώει ολόκληρο, αλλά μέρος «από κηρύθρα μέλι» επειδή δεν πίστευσαν όλοι και δεν το παίρνει μόνος του, αλλά προσφέρεται από τους μαθητές, γιατί του φέρνουν μόνο τους πιστεύοντες σ’ αυτόν, χωρίζοντάς τους από τους απίστους.

Κατόπιν τους υπενθύμισε τους λόγους του πριν το πάθος, που όλοι πραγματοποιήθηκαν. Τους υποσχέθηκε να τους στείλει το άγιο Πνεύμα, τους είπε να καθίσουν στην Ιερουσαλήμ μέχρι να λάβουν δύναμη από ψηλά. Μετά τη συζήτηση ο Κύριος τους έβγαλε από το σπίτι και τους οδήγησε έως τη Βηθανία και αφού τους ευλόγησε, όπως αναφέραμε, αποχωρίσθηκε από αυτούς και ανυψώθηκε προς τον ουρανό, χρησιμοποιώντας νεφέλη σαν όχημα και ανήλθε ενδόξως στους ουρανούς, στα δεξιά της μεγαλοσύνης του Πατρός, καθιστώντας ομόθρονο το φύραμά μας.

Καθώς οι Απόστολοι δεν σταματούσαν να κοιτάζουν τον ουρανό, με τη φροντίδα των αγγέλων πληροφορούνται ότι έτσι θα έλθει πάλι από τον ουρανό και «θα τον ιδούν όλες οι φυλές της γης, να έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού». (Ματθ. 24: 30). Τότε οι μαθητές αφού προσκύνησαν από το Όρος των Ελαιών, από όπου αναλήφθηκε ο Κύριος, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ χαρούμενοι, αινώντας και ευλογώντας το Θεό και αναμένοντες την επιδημία του θείου Πνεύματος.

Όπως λοιπόν εκείνος έζησε και απεβίωσε, αναστήθηκε και αναλήφθηκε, έτσι κι’ εμείς ζούμε και πεθαίνουμε και θα αναστηθούμε όλοι. Την ανάληψη όμως δεν θα πετύχουμε όλοι, αλλά μόνο εκείνοι για τους οποίους ζωή είναι ο Χριστός και ο θάνατος είναι κέρδος, όσοι προ του θανάτου σταύρωσαν την αμαρτία δια της μετανοίας, μόνο αυτοί θα αναληφθούν μετά την κοινή ανάσταση σε νεφέλες προς συνάντηση του Κυρίου στον αέρα. (Α’ Θεσ. 4:17).

Ας έρθουμε στο υπερώο μας, στο νου μας προσευχόμενοι, ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας για να πετύχουμε την επιδημία του Παρακλήτου και να προσκυνήσουμε Πατέρα και Υιό και άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Γένοιτο».

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, χαροποιήσας τοὺς Μαθητάς, τὴ ἐπαγγελία τοῦ ἁγίου Πνεύματος, βεβαιωθέντων αὐτῶν διὰ τῆς εὐλογίας, ὅτι σὺ εἰ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσμου.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄.
Τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πληρώσας οἰκονομίαν, καὶ τὰ ἐπὶ γῆς ἑνώσας τοῖς οὐρανίοις, ἀνελήφθης ἐν δόξῃ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, οὐδαμόθεν χωριζόμενος, ἀλλὰ μένων ἀδιάστατος, καὶ βοῶν τοῖς ἀγαπῶσί σε· Ἐγώ εἰμι μεθ’ ὑμῶν, καὶ οὐδεὶς καθ’ ὑμῶν.

Πηγή πληροφοριών: Ορθόδοξος Συναξαριστής

Ο αιφνίδιος θάνατος της 12χρονης Δήμητρας στη Θεσσαλονίκη έχει προκαλέσει ανείπωτο πόνο στην οικογένειά της, αλλά και έντονο προβληματισμό στην κοινή γνώμη καθώς έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά ανεξήγητων θανάτων παιδιών και εφήβων φέτος.

Σύμφωνα με τα πρώτα ιατροδικαστικά στοιχεία, το κορίτσι “έφυγε” στον ύπνο του από “παθολογικά αίτια” όπως αναφέρει ο ιατροδικαστής. Πώς είναι, όμως, αυτό για ένα παιδί υγιές που έκανε κάθε χρόνο εξετάσεις; Η απάντηση αναμένεται από τη νεκροτομή και τα αποτελέσματα των ιστολογικών.

O 16χρονος Λευτέρης στη Ρόδο, ο οποίος “έφυγε” από τη ζωή την περασμένη εβδομάδα έχοντας μεταφερθεί στο νοσοκομείο εσπευσμένα με υψηλό πυρετό, διαγνώστηκε με σηψαιμία πνεύμονα και ενδοκαρδίτιδα.

Στις αρχές Μαΐου μια ακόμα 12χρονη βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στην Πάτρα από τη μητέρα της -τα πρώτα στοιχεία έδειξαν ανακοπή. Ενώ μετά το Πάσχα κατέληξαν στην Θεσσαλονίκη δύο μικρότερα παιδιά, 3 και 7 ετών. H 3χρονη είχε εισαχθεί με υψηλό πυρετό και έπαιρνε αγωγή για Kawasaki, ενώ ο 7χρονος είχε εισαχθεί με σπασμούς και υψηλό πυρετό.

ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΠΑΙΔΙΩΝ ΦΕΤΟΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΧΡΟΝΙΕΣ;

Αυτό είναι ένα πρώτο ερώτημα στο οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε, λέει στο Infokids.gr ο Πρόεδρος της Ένωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής, Παιδίατρος κ. Κώστας Νταλούκας.

Απάντηση σε αυτό δίνουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με τα οποία το 2020 κατέληξαν 70 (33 παιδιά ηλικίας 5-9 χρόνων) και το 2021 80 παιδιά (37 παιδιά ηλικίας 5-9 ετών). Μέσα στο 2022 έχουν καταλήξει μέχρι στιγμής περί τα 138 παιδιά έως 19 ετών, με τα περισσότερα να ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 0-4 χρόνων (82 θάνατοι). Να σημειωθεί, βέβαια, ότι δεν είναι όλοι αυτοί οι θάνατοι ανεξήγητοι, καθώς και ότι τα δύο προηγούμενα έτη τα παιδιά βρέθηκαν παραπάνω χρόνο από ποτέ κλεισμένα μέσα στο σπίτι, άρα απετράπησαν πολλοί θάνατοι από εξωτερικά ατυχήματα. Γιατί αν δούμε τα στοιχεία του 2018, θα αθροίσουμε 449 θανάτους παιδιών κάτω των 15 ετών.

“Οπωσδήποτε οι ανεξήγητοι θάνατοι παιδιών γεννούν ανησυχία μεγάλη και εγρήγορση και σίγουρα πρέπει η ιατρική κοινότητα να αναζητήσει απαντήσεις”, λέει ο κ. Νταλούκας.

“Ωστόσο, σαφείς απαντήσεις καλούνται να δώσουν και οι ιατροδικαστές που ανέλαβαν τα παιδιά αυτά, προκειμένου να βρεθεί η ακριβής αιτία του θανάτου τους. Δεν είναι δυνατόν εν έτη 2022 να έχουμε αδιάγνωστους θανάτους.”

Σε κάθε περίπτωση, προσθέτει ο ίδιος, “δεν μπορούμε να αμελήσουμε, ότι φέτος έχουμε περισσότερα από ποτέ περιστατικά με υψηλούς, πολυήμερους πυρετούς από αδενοϊό και έντονες διάρροιες. Στο παρελθόν, τέτοια εποχή, δεν είχαμε τόσα περιστατικά. Σίγουρα, λοιπόν, η πανδημία έχει παίξει κάποιον ρόλο. Πιθανώς να έχει αλλάξει η επιδημιολογία κάποιων ιών. Και, βέβαια, ας μην ξεχνάμε φέτος και τα αυξημένα περιστατικά οξείας ηπατίτιδας.”

ΜΑΡΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ: “ΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΟΜΑΔΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΩΣ ΘΑΝΑΤΟΙ ΑΝΗΛΙΚΩΝ”

Η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, κυρία Μαρία Θεοδωρίδου, μιλώντας στο Protothema.gr για τα μοιραία αυτά περιστατικά είπε:

«Δυστυχώς οι θάνατοι ανηλίκων απαντώνται στα νοσοκομεία, είναι γεγονότα σκληρά που συναντούν οι γιατροί. Τους σοκάρουν, τους στενοχωρούν όσο και τους πολίτες. Είναι σαφές όμως πως για τους επιστήμονες οι θάνατοι αυτοί δεν αποτελούν περιπτώσεις που ομαδοποιούνται ως θάνατοι ανηλίκων. Για τους ειδικούς κάθε θάνατος είναι ένα διαφορετικό μοιραίο περιστατικό. Τα ιστορικά των παιδιών δεν αποτελούν ενότητα ούτε συσχετίζονται μεταξύ τους. Και εννοείται ότι η ιατροδικαστική εξέταση επιτρέπει να γίνει πιο ευκρινής η εικόνα. Επίσης, η στατιστική είναι πολύ σημαντική για να έχουμε συγκριτική εικόνα. Δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τους θανάτους, για παράδειγμα, αυξημένους αν δεν συγκρίνουμε τα αριθμητικά στοιχεία με τα προηγούμενα έτη και πιο ειδικά με τα αντίστοιχα χρονικά διαστήματα που εξετάζουμε».

Η ίδια πρόσθεσε: «Τα τελευταία δύο και πλέον έτη της πανδημίας είναι γεγονός η μεγέθυνση των γεγονότων, όλα τα της υγείας μοιάζουν να βρίσκονται κάτω από μεγεθυντικό φακό. Τίποτα δεν μπαίνει στη διάσταση που είχε πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας. Υπό το πρίσμα αυτό βλέπουμε μια υπερευαίσθητοποίηση των πολιτών σε θέματα λοιμώξεων δημόσιας υγείας».

Σε κάθε περίπτωση, περιμένουμε απαντήσεις από τους επιστήμονες.

Κάτι «μαγικό» φαίνεται ότι συμβαίνει τις μέρες του χειμερινού ηλιοστασίου στον Τύμβο Καστά, στο εμβληματικό μνημείο της Αμφίπολης.

Σύμφωνα με τη μελέτη ιδιώτη ερευνητή αρχαιοαστρονομίας, που επαληθεύεται κι από την ανασκαφική ομάδα του Τύμβου, το μνημείο είχε κατασκευαστεί με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο και προσανατολισμό, ώστε τις ημέρες του χειμερινού ηλιοστασίου -και μόνο αυτές- το φως του ηλίου να εισέρχεται μέσα στον τύμβο και να «λούζει» ολόκληρο το μνημείο, μέχρι και την τελευταία αίθουσα!

Είναι από τις εξαιρετικά σπάνιες φορές που, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα ενδείξεις και παρατηρήσεις, συμβαίνει κάτι τέτοιο σε μνημείο του ελλαδικού χώρου. Το φαινόμενο συμβαίνει σε σπουδαία μνημεία όπως το Stonehedge της Αγγλίας, όπου κάθε χρόνο αυτές τις μέρες συρρέουν πλήθη κόσμου για να το παρατηρήσουν, οι πυραμίδες της Αιγύπτου και άλλα.

Πρόκειται για ένα στοιχείο που βοηθάει τους αρχαιολόγους να κατανοήσουν περισσότερο τον ρόλο του Τύμβου Καστά, ο οποίος υπερβαίνει αυτόν ενός μεγάλου ταφικού μνημείου, αλλά σύμφωνα με θεωρήσεις θα μπορούσε να αποτελεί και εμβληματικό χώρο λατρευτικών εκδηλώσεων. Η «ηλιολατρεία», άλλωστε, αποτελεί κάτι κοινό για τους αρχαίους πολιτισμούς σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.

Στον Τύμβο Καστά, σύμφωνα με την έρευνα του Θανάση Φουρλή, ο οποίος μελέτησε πάρα πολλές ώρες τα γεωλογικά δεδομένα της περιοχής και την αρχαία αστρονομία, τα οποία συνέδεσε με τα αρχιτεκτονικά στοιχεία, τους χάρτες και τις φωτογραφίες που έχει δημοσιεύσει το υπουργείο Πολιτισμού. Με ακριβείς μαθηματικούς υπολογισμούς και τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας, διαπίστωσε ότι οι ακτίνες του ηλίου, την ανατολή του χειμερινού ηλιοστασίου, αφού αρχικά «χαιρετούν» τον περίφημο λέοντα που βρισκόταν στην κορυφή, στη συνέχεια πλημμυρίζουν όλους τους εσωτερικούς χώρους του τύμβου.

Σημειώνεται ότι ο Θανάσης Φουρλής έχει μεγάλη εμπειρία σε τέτοιου είδους έρευνες, κάποιες εκ των οποίων τις έχει παρουσιάσει στο Πολυτεχνείου του Μιλάνο. Είναι επίσης μέλος στην Ιταλική Εταιρεία Αρχαιοαστρονομίας.

Οι υπολογισμοί αυτοί του Θανάση Φουρλή έχουν προταθεί σε συνέδρια αρχαιοαστρονομίας και αρχαιολογίας της Ιταλίας, όπου διέμενε μέχρι πρόσφατα ο ερευνητής, στη συνέχεια όμως επιβεβαιώθηκαν και από την ανασκαφική ομάδα!

Δείτε τη συνέντευξη του Θανάση Φουρλή στο iefimerida.gr:

Ο γνωστός αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, υπεύθυνος στις ανασκαφές για την αρχιτεκτονική του μνημείου, παρατήρησε το φαινόμενο μέσα στις ταφικές αίθουσες και παρουσίασε μάλιστα τα συμπεράσματά του και εντυπωσιακές φωτογραφίες, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε επιστημονικό συνέδριο.

Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή

Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή

Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή

«Τις ημέρες του χειμερινού ηλιοστασίου το φως μπαίνει μέχρι το εσωτερικό του τύμβου μέχρι και τις Καρυάτιδες. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο τύμβος κατασκευάστηκε και για κάποιες εκδηλώσεις τις ημέρες του χειμερινού ηλιοστασίου.

Ο βασικός του χαρακτήρας είναι ένα στρατιωτικό ηρώο, όμως αυτός μετασχηματίζεται στο πέρασμα του χρόνου. Ο αρχικός χαρακτήρας του χώρου θα λέγαμε ότι είναι Δελφικός (λατρεία Απόλλωνα και Διονύσου) και στη συνέχεια γίνεται Ελευσίνιος. Ο χαρακτήρας αυτός καταργήθηκε όταν έγινε η ταφή στον τελευταίο θάλαμο, άγνωστο το γιατί», αναφέρει ο Μιχάλης Λεφαντζής στην ομιλία του.

Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή

Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή

Φαίνεται ότι η αρχαία μας κληρονομιά κρύβει ακόμα πολλά μυστικά, που οι σύγχρονοι επιστήμονες καλούνται να ανακαλύψουν και να μας προσφέρουν, ίσως, κάποιες εντυπωσιακές εκπλήξεις σχετικά με τους πολιτισμούς που μεγαλούργησαν στον ελλαδικό χώρο…

Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή

Μπορείτε να δείτε εδώ ολόκληρη την ομιλία του Μιχάλη Λεφαντζή (μετά το 01:30 αναφέρεται στο φαινόμενο): https://www.blod.gr/lectures/i-arhitektoniki-tou-tymbou-kasta

Πηγή: iefimerida.gr

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ από τα 26 της ζει μόνιμα στη Γαλλία, όπου κατάφερε να κατακτήσει τα μεγαλύτερα αξιώματα του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας, με κορυφαίο αυτό του πρύτανη όλων των Πανεπιστήμιων των Παρισίων, αφιερώνοντας τη ζωή της στα παιδιά και τη μόρφωση τους.

Τηλεφώνησα για να της μιλήσω χωρίς καμιά αφορμή. Έτσι, για να ακούσω μερικά αποστάγματα της σοφίας της. Είχα ανάγκη να μιλήσω με έναν άνθρωπο-σύμβολο. Συναντηθήκαμε στο γραφείο της στην Πλάκα και η συζήτηση ξεκίνησε.

Ως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών ποια είναι τα νέα σας σχέδια; Πως ο οργανισμός αυτός αντιμετωπίζει την οικονομική κρίση;

Είμαι 25 χρόνια πρόεδρος. Όταν το ξεκινήσαμε είχαμε 10 φορές περισσότερα χρήματα από ότι σήμερα. Η κρίση μας έχει επηρεάσει, δεν έχουμε τον ίδιο προϋπολογισμό που είχαμε παλιά. Έχουμε λεφτουδάκια που φτάνουν μόνο για τους μισθούς, ΔΕΗ και τηλέφωνα. Φτάνει όμως που είμαι εδώ και πουλώ το όνομά μου σε φίλους, Έλληνες και ξένους, οι οποίοι έρχονται και κάνουν μια τέλεια δουλειά (συνέδρια, εκθέσεις, συναυλίες κλπ) χωρίς να παίρνουν φράγκο. Αυτή η καλλιτεχνική αλληλεγγύη που εμφανίζεται τώρα εδώ είναι ένα από τα ωραιότερα πράγματα και είναι ένα αποκύημα της κρίσης. Αλλά οι Δελφοί ως όνομα τραβάει πολύ τους ξένους. Μας στηρίζει και ο σύλλογος «Φίλοι των Δελφών» με δικές τους χορηγίες. Οπότε η κρίση μας έχει επηρεάσει μόνο οικονομικά, καθόλου πνευματικά ή καλλιτεχνικά.

Στη διάρκεια της ακαδημαϊκής καριέρας σας έχετε αποκτήσει πολλούς σπουδαίους τίτλους. Τι σημαίνουν οι τίτλοι αυτοί για τη ζωή σας;

Δεν είναι τίτλοι. Είναι η σταδιοδρομία μου. Είμαι 91 ετών. Όποιος έχει τα χρόνια μου, έχει και αυτός πολλούς τίτλους. Οι πολλοί τίτλοι δεν είναι αξιώματα, είναι ευθύνες. Έχω πάρα πολλές ευθύνες και τις κρατώ ακόμα, γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να βρω μια θέση σε κάποιο νεκροταφείο.

Όλα αυτά εκτός από σκληρή δουλειά με τι άλλο τα πετύχατε; Πιστεύετε στην τύχη;

Μόνο από τύχη. Όλοι δουλεύουμε σκληρά, αλλά πρέπει να έχεις και τύχη, να βρεθείς την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος. Όταν πήρα την έδρα του καθηγητή μου, αυτός έφευγε και εγώ είχα έτοιμη και δημοσιευμένη τη διατριβή μου «Το Βυζάντιο και η Θάλασσα», περίπου 600 σελίδες. Είχα δηλαδή τα κατάλληλα προσόντα τη στιγμή που χρειαζόταν.

Ποια θεωρείτε πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα σας;

Αν δεν είχα παντρευτεί τον άντρα μου και αν δεν είχα την κόρη μου, τίποτα από όσα λέμε δεν θα είχαν γίνει. Γιατί είμαι πάνω από όλα μάνα και δασκάλα. Όταν είσαι μάνα και δασκάλα, δεν κοιτάς τι γίνεται γύρω σου. Κοιτάς τα παιδιά. Εμένα όλη μου η καριέρα οφείλεται στα παιδιά. Τα λίγα που ξέρουν οι Βυζαντινολόγοι εγώ τους τα έχω μάθει, αλλά όσα ξέρω εγώ, μου τα έμαθαν οι φοιτητές μου. Γιατί όταν τους έκανα μάθημα, κατέγραφα τις απορίες τους. Όσα ξέρω εγώ τα έχω γράψει,. Ήθελα να μου μάθουν κάτι καινούριο αυτά. Τους έλεγα ότι αν θέλετε να μείνω εδώ μαζί σας, πρέπει να κάνουμε κουβέντα για το τι σας ενδιαφέρει. Γιατί η αρχαίοι έλεγαν «Τις αγορεύει βούλεται» και αυτό είναι Δημοκρατία. Δηλαδή να μάθεις να ακούς. Γιατί αυτό που γίνεται τώρα στην Ελλάδα είναι ότι είμαστε όλοι σύμφωνοι με τον αυτό μας. Αυτό είναι έλλειψη παιδείας.

Στην Ελλάδα η έλλειψη παιδείας μας οδήγησε στα σημερινά δεινά;

Τα σημερινά δεινά δεν είναι τίποτα μπροστά στα δεινά της Κατοχής, που ξέρω εγώ. Ένα κράτος που είναι μικρό σε σχέση με τα άλλα, εξαρτάται πάντα από τον ευρύτερο περίγυρο. Και ο ευρύτερος περίγυρος σήμερα είναι μια παγκοσμιοποίηση. Οι Έλληνες δεν κατάφεραν να γίνουν σύγχρονοι της παγκοσμιοποίησης. Έγιναν σύγχρονοι της Ελλάδας που κατάντησε να έχει λίγα περισσότερα μέσα. Δανειζόμαστε για να έχουμε αυτοκίνητο, πισίνα, διακοπές στο εξωτερικό και ρούχα σινιέ. Φταίει ότι δεν είχαμε την παιδεία να καταλάβουμε ότι τίποτα δεν αποκτιέται χωρίς κόπο.

Συναντήσατε στη ζωή σας δυσκολίες; Πως τις ξεπερνάγατε;

Πολλές. Τις ξεπερνούσα λέγοντας πως όταν πέφτεις, πρέπει να σηκωθείς.

Τι σας έμαθε η ζωή μέχρι σήμερα;

Έμαθα δυο πράγματα στη ζωή μου. Ο πατέρας μου έλεγε «άκου παιδί μου, να ξέρεις πάντα τη θέση σου. Ούτε πιο πάνω, ούτε πιο κάτω. Η μητέρα μου έλεγε «το πρόσωπο είναι σπαθί». Δηλαδή δεν άφησα ποτέ κάτι που έπρεπε να κάνω εγώ, να το κάνει κάποιος άλλος. Και όταν αναλάμβανα μια μεγάλη υπηρεσία, μάζευα τους συνεργάτες μου και τους έλεγα. Παιδιά οι επιτυχίες θα είναι δικές σας και για την αποτυχία θα σας καλύπτω. Τότε ο καθένας έκανε το καλύτερο του εαυτού του. Γιατί αν φοβάσαι το λάθος, το κάνεις.

Σας βάζανε τρικλοποδιές;

Ναι, οι άντρες. Ποτέ δεν δέχτηκαν να έχουν γυναίκα αφεντικό. Ένας που ήταν ειδικός για τα δημοτικά σχολεία στη Γαλλία, όταν τον φώναζα, κοίταζε πάντα κάτω. Του έλεγα κοίτα με και πες μου τι πρόβλημα υπάρχει. Και καταλάβαινα πως δεν του άρεσε που να τον διοικεί γυναίκα.

Κάνατε εχθρούς;

Ασφαλώς. Ο Αισχύλος έλεγε να μην ζηλεύεις τον αφθόνητο. Εμένα όσο με ζηλεύουν και με φθονούν, τόσο το καλύτερο. Και κυρίως όταν τυχαίνει να είναι ο Αμβρόσιος των Καλαβρύτων, ο οποίος λέει ότι να ναι για μένα. Ότι είμαι Εβραία, ανθέλληνας κ.α.

Σας πληγώνει αυτό;

Αδιαφορώ πλήρως όταν με χτυπάνε, αλλά και όταν λένε ότι είμαι η καλύτερη. Όταν αρχίζουν τα μεγάλα κοπλιμέντα τους λέω ένα Αμερικάνικο ανέκδοτο. Πεθαίνει κάποιος επώνυμος και όλοι οι επικήδειοι τον εξυψώνουν, αλλά στο τέλος αποδεικνύεται ότι έχουν κάνει λάθος νεκρό. Μέσα στο φέρετρο ήταν άλλος.

Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας ταλανίζεται από μια φοβερή οικονομική κρίση με αποτέλεσμα να αποτελείται ως επί το πλείστον από δυστυχισμένους ανθρώπους. Τι μας συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα;

Οι Έλληνες πάντα είχαν ως πρώτη τους προτεραιότητα την ύλη. Γιαυτό είναι δυστυχισμένοι. Όλες οι μάνες στην Ελλάδα λένε στα παιδιά τους «καλή επιτυχία» και καμιά δεν λέει «καλή ευτυχία». Στη Γαλλία υπάρχει η τέλεια παιδεία. Ένα παιδί δεν ενδιαφέρεται να φάει σε ένα ακριβό εστιατόριο, αλλά κάθεται με τη μητέρα του να διαβάσει καλά βιβλία. Στη Γαλλία το μόνο πρόβλημα που δημιουργείται είναι με τους ξένους που έρχονται και δεν έχουν αυτή την παιδεία. Αλλά η γαλλική παιδεία είναι τέτοια που δεν δημιουργεί ως προτεραιότητα τα υλικά αγαθά, αλλά τα πνευματικά και καλλιτεχνικά αγαθά. Δηλαδή αυτοί ενδιαφέρονται να δώσουν χρήματα για να μπουν σε ένα μουσείο ή να ακούσουν καλή μουσική για να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και ας φάνε μόνο ένα σάντουιτς.

Αυτό πως μπορεί να γίνει στην Ελλάδα;

Κάθε υπουργός Παιδείας που αναλαμβάνει στην Ελλάδα θέλει να κάνει το δικό του πράγμα. Η μόνη μεταρρύθμιση που θα έλεγα να γίνει στην Ελλάδα είναι να πάψουν οι μεταρρυθμίσεις.

Έχετε ελπίδα για τον τόπο;

Να ρωτήσετε τον εαυτό σας. Εμένα ρωτάτε; Ούτε ψηφίζω, ούτε μένω εδώ, ούτε εργάζομαι εδώ και ποτέ δεν έχω πάρει ούτε ένα φράγκο από την Ελλάδα.

Πως σχολιάζετε την απόφαση του επιστήθιου φίλου σας Κώστα Γαβρά να κάνει ταινία το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη;

Δεν συμφωνώ καθόλου με την απόφαση του Γαβρά.

Τα ελληνόπουλα που έρχονται στη Γαλλία πως περνούν;

Στη Σορβόνη λέμε τα παιδιά όλου του κόσμου έρχονται εδώ για να μάθουν κάτι, πλην των Ελλήνων, που έρχονται για να μάθουν όλα σε όλους τους άλλους.

Τόσο χάλια είμαστε;

Δεν είναι χάλια. Είναι αυτό που σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας.

Στη Γαλλία, τα τελευταία χρόνια έχουν μεταναστεύσει πολλοί Έλληνες, πολλά νέα παιδιά. Εκεί τι κάνει η κυβέρνηση αλλά και οι Γάλλοι πολίτες για αυτούς;

Γιατί τους Έλληνες; Η Γαλλία δεν ενδιαφέρεται μόνο για τους Έλληνες. Έχει Άγγλους, Γερμανούς, Τούρκους, Εβραίους, Άραβες. Δεν υπάρχουν οι Έλληνες. Οι Έλληνες πρέπει να κάνουν τη δουλειάς τους σύμφωνα με τα καλά της Γαλλίας. Και τα κάνουν.

Για τους μετανάστες τι κάνει η Γαλλία;

Μα στη Γαλλία δεν έχουμε μετανάστες. Όλοι οι ξένοι είναι Γάλλοι πολίτες. Δεν υπάρχει μεταναστευτικό όπως το ζείτε εδώ εσείς. Δυστυχώς η Ελλάδα έπαψε να είναι το κέντρο του κόσμου και να μονοπωλεί την ιστορία. Εξαιτίας των Ελλήνων. Αλλά αυτά συμβαίνουν σε όλον τον κόσμο. Κανείς άλλος λαός δεν θεωρεί ότι είναι το κέντρο του κόσμο, πλην των Ελλήνων. Νομίζουμε ότι τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων είναι δικά μας. Η παρουσιολογία του παρελθόντος σημαίνει πως είσαι αβέβαιος για το μέλλον.

Όταν επιστρέφετε στην Ελλάδα τι σκέφτεστε; Σε τι είμαστε πίσω;

Δυο πράγματα. Όλοι φώναζαν ότι υπάρχει μια ανθελληνική ιστορία του Ντιροζέλ, του μεγαλύτερου ιστορικού της Γαλλίας. Το εγχειρίδιο αυτό λέγεται «Ιστορία της Ευρώπης» και αφορά όλη την Ευρώπη. Μου έλεγαν είναι ανθελληνική. Τη διαβάζω και δεν ήταν πουθενά ανθελληνική. Ο Ντιροζέλ ήταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο μου και μου είπε πως όλα τα κράτη λένε το ίδιο. Ο κάθε λαός του έλεγε πως δεν έγραψε καλά πράγματα για αυτούς. Και τότε είπα στους Έλληνες (στους Μιχ.Σακελλαρίου, Ανδρόνικο και άλλα μεγάλα ονόματα), γράψτε 30 σελίδες για την Αρχαία Ελλάδα για να τα δώσω στον Ντιροζέλ να τα βάλει στο βιβλίο του. Περίμενε ο Ντιροζέλ τις σελίδες, αλλά του είπα δυστυχώς δεν τις έχω ακόμα. Και μου είπε πως «εγώ όμως έχω ένα κιλό υβριστήρια επειδή δήθεν γράφω ανθελληνική ιστορία», η οποία δε είχε καν εκδοθεί. Όταν ήρθα εδώ, άρχισαν οι δημοσιογράφοι να με ρωτούν για το θέμα. Και τους είπα πως θα μιλήσω μόνο σε όποιον την έχει διαβάσει. Δεν την είχε διαβάσει ούτε ένας. Ο μόνος που την είχε διαβάσει, επειδή του την έστειλα εγώ, ήταν ο Βορίδης ο καρδιολόγος. Το άλλο που έλεγαν ήταν ότι κάνουν μουσείο στις Βρυξέλες και δεν βάζουν μέσα κάτι από την Ελλάδα. Ήταν τότε υπουργός πολιτισμού η Παπαζώη. Εγώ τότε για πρώτη φορά έγραψα ένα βιβλίο στα Αγγλικά με τίτλο «The making of Europe» και το στέλνω σε όλους τους ευρωβουλευτές από όλα τα κόμματα. Και το σταμάτησαν το μουσείο για να βάλουν μέσα την Ελλάδα, το Βυζάντιο και όλα. Εδώ στην Ελλάδα βρίζουν αλλά δεν κάνουν τίποτα. Μόνο βρισίδι. Αρα όταν έρχομαι στην Ελλάδα θέλω να κρυφτώ. Γιατί εδώ είναι όλοι σύμφωνοι με τον εαυτό τους και δεν ακούνε ποτέ τι λένε οι άλλοι. Το μόνο που έχω γράψει και το ξαναλέω είναι ότι πρέπει να σκεφτούμε πως και ο διπλανός μπορεί να έχει κάποιο δίκιο.

Τι σας πληγώνει στην Ελλάδα του σήμερα;

Αυτό που λέει ο Σεφέρης. Όπου κι αν πας η Ελλάδα σε πληγώνει. Με πληγώνει η Ελλάδα, όχι οι Έλληνες. Γιατί υπάρχουν Έλληνες από τους καλύτερους. Αλλά οι καλοί Έλληνες έχουν όλοι αποτραβηχτεί γιατί πια πιστεύουν πως δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Υπάρχει μια απενοχοποίηση της ευθύνης. Πάντα φταίνε οι άλλοι. Όλοι έχουν τραβηχτεί στο καβούκι τους. Υπάρχει όμως ένα ελληνικό δυναμικό, που αν κάποτε ξυπνήσει, θα γίνει όπως έγινε στις 28 Οκτωβρίου του 1940.

Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;

Την ψευτιά. Και την μη αυθεντικότητα, το να δείχνεις κάτι άλλο από αυτό που είσαι.

Υπήρξε κάτι στη ζωή σας που ήταν ένα μεγάλο μάθημα ζωής;

Πολλά. Η Κατοχή. Για μένα το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που με έκανε αυτό που είμαι, είναι η Εθνική Αντίσταση. Τότε που για να πάω στο σχολείο, καβαλούσα πάνω από πτώματα ανθρώπων που είχαν πεθάνει από πείνα. Αλλά τότε δεν μιλούσαμε για κρίση, αλλά για αντίσταση.

Ποια είναι για εσάς η απόλυτη ευτυχία;

Η ηρεμία με τον εαυτό μου.

Πως διαχειρίζεστε το μεγάλωμα και το χρόνο;

Ακούστε, δεν είχα ποτέ μεγάλη επαφή με τον θάνατο. Τώρα έχω τεράστια. Κάποτε έλεγα πως η μεγαλύτερη υποθήκη των Αρχαίων Ελλήνων είναι το “παν μέτρον άριστον”. Τώρα λέω “μηδένα προ του τέλους μακάριζε”.

Πως βιώσατε τη μητρότητα παράλληλα με την καριέρα σας;

Ανάποδα τα λέτε. Την καριέρα πως βίωσα παράλληλα με την μητρότητα. Πρώτα και πάνω από όλα ήταν η μητρότητα στη ζωή μου. Πάντα λέω πως είμαι μάνα και δασκάλα. Ούτε Πρύτανης, ούτε τίποτα άλλο.

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να του πείτε;

Θα του έλεγα “κάνε τον κόσμο ωραιότερο”.

Πιστεύετε στο Θεό; Προσεύχεστε;

Δεν πιστεύω, αλλά τον φοβάμαι.

Τι είναι για εσάς ιερό;

Η ζωή του ανθρώπου. Μόνο.

ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ ΑΡΒΕΛΕΡ – βυζαντινολόγος- ιστορικός

Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967 και η πρώτη γυναίκα πρύτανις του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην 700 χρόνων ιστορία του, το 1976. Στη συνέχεια ανακηρύχθηκε πρύτανης του πανεπιστημίου της Ευρώπης. Επίσης Πρόεδρος της Επιτροπής Ηθικής του Εθνικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα (Γαλλία), του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών (Ελλάδα) και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Βυζαντινών Σπουδών. Διετέλεσε Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Παρισίων, Πρύτανις των Πανεπιστημίων των Παρισίων, και Πρόεδρος του Κέντρου Georges Pompidou-Beaubourg.

Συνέντευξη: Μαριάνθη Κουνιά
Φωτογραφία: Ηλίας Κουτουλογένης