Μια απίστευτη γελοιογραφία με πρωταγωνιστή τον Καραγκιόζη πάνω σε καΐκι να… στοχεύει τα… αέρια του στο τουρκικό Ορούτς Ρέις κάνει θραύση στα κοινωνικά δίκτυα.
To σκίτσο στοχεύει με χιούμορ στην τουρκική προκλητικότητα του ερευνητικού πλοίου Ορούτς Ρέις που μπαινοβγαίνει στα νερά μας.
Βέβαια αξίζει να σημειώσουμε και την… υποβρύχια λεπτομέρεια.
Δείτε ολόκληρο το σκίτσο:
Μια τρομερή γελοιογραφία έχει εμφανιστεί τις τελευταίες ώρες στα κοινωνικά δίκτυα που ίσως δεν είναι και τόσο πρόσφατη μιας και η Λαγκάρντ έχει αντικατασταθεί αλλά το σίγουρο είναι πως ο σκιτσογράφος ΚΥΡ είναι δημιούργησε κάτι κορυφαίο.
Σε αυτή την γελοιογραφία θα δούμε τι θα έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου εάν ζούσε για να βγάλει την χώρα από την δύσκολη κατάσταση.
Η λύση είναι απλή…
Έχουμε μετακομίσει σε ένα ήσυχο προάστιο για ευνόητους λόγους. Ησυχία, καθαρός αέρας αλλά και ευτυχώς καλοί γείτονες. Αυτό μέχρι που η Λίζα, η καινούργια γειτόνισσα μετακόμισε δίπλα.
Όλα άρχισαν μια Τρίτη. Το θυμάμαι γιατί ήταν μέρα πλυντηρίου και δίπλωνα ένα βουνό από μικροσκοπικά εσώρουχα από τα παιχνίδια υπερηρώων του γιού μου, που ήταν η πρόσφατη εμμονή του.
Κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο του υπνοδωματίου του, κόντεψα να πνιγώ από τον καφέ μου. Εκεί,να, χτυπούσε στο αεράκι σαν την πιο ακατάλληλη σημαία του κόσμου, ένα καυτό ροζ, δαντελωτό εσώρουχο.
Και δεν ήταν μόνο του.. Α όχι, είχε και φίλους, ένα ολόκληρο ουράνιο τόξο από γυναικεία εσώρουχα που χόρευαν στον άνεμο, ακριβώς μπροστά από το παράθυρο του γιου μου.
«Θεέ και Κύριε», μουρμούρισα, ρίχνοντας κάτω ένα σλιπάκι του Μπάτμαν. «Αυτή είναι μπουγάδα πλυντηρίου ή πασαρέλα της Vicoria Secret»;
Η φωνή του γιού μου ακούστηκε πίσω μου: «Μαμά, γιατί η κυρία Λίζα έχει τα εσώρουχά της έξω;»
Το πρόσωπό μου άναψε πιο πολύ και από το πιστολάκι μου που δεν και λειτουργεί καλά. «Αχ, γλυκό μου. Στην κυρία Λίζα… αρέσει πολύ ο καθαρός αέρας. Γιατί δεν κλείνουμε τις κουρτίνες, ε;»
«Αλλά μαμά», επέμεινε ο γιός μου, με τα μάτια του ανοιχτά από αθώα περιέργεια, «αν στα εσώρουχα της κυρίας Λίζας αρέσει ο καθαρός αέρας, δεν θα έπρεπε να πάνε και τα δικά μου έξω; Ίσως τα εσώρουχα του Χαλκ μου θα μπορούσαν να γίνουν φίλοι με τα ροζ της!»
Έπνιξα ένα γέλιο που παρά λίγο να μετατραπεί σε υστερικό λυγμό.« Αγάπη μου, το εσώρουχό σου είναι… ντροπαλό. Προτιμά να μένει μέσα όπου είναι άνετα.»
Καθώς έβγαζα τον γιό μου έξω, δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ:« Ευτυχώς που ήρθα στην γειτονιά με το χιούμορ μου και με καλές χοντρές κουρτίνες.»
Οι μέρες έγιναν εβδομάδες και το σόου της μπουγάδας της Λίζας έγινε τόσο κανονική συνήθεια όσο ο πρωινός καφές μου. Κάθε μέρα, μια νέα ποικιλία από εσώρουχα έκανε το ντεμπούτο της έξω από το παράθυρο του γιου μου, και κάθε μέρα, έπρεπε να βρίσκω ένα παιχνίδι για να προστατεύω τα μάτια του παιδιού.
Ένα απόγευμα, καθώς ετοίμαζα ένα σνακ στην κουζίνα, μπαίνει ο γιός μου με πρόσωπο γεμάτο από ενθουσιασμό αλλά και προβληματισμένος, τόσο που τρόμαξα.
«Μαμά», άρχισε, με αυτόν τον τόνο που πάντα προηγούνταν μιας ερώτησης για την οποία δεν ήμουν προετοιμασμένη, «γιατί η κυρία Λίζα έχει τόσα πολλά εσώρουχα με διαφορετικά χρώματα; Και γιατί μερικά από αυτά είναι τόσο μικρά; Με κορδόνια; Είναι για το κατοικίδιο χάμστερ της;»
Παραλίγο να ρίξω το μαχαίρι που χρησιμοποιούσα για να αλείφω βούτυρο. Φαντάζομαι την αντίδραση της Λίζας εάν άκουγε ότι τα εσώρουχά της είχαν μέγεθος για τρωκτικό.
«Λοιπόν, αγάπη μου», τραύλισα, κερδίζοντας χρόνο, «ο καθένας έχει διαφορετικές προτιμήσεις για τα ρούχα του. Ακόμα και για αυτά που συνήθως δεν βλέπουμε».
Το παιδί κούνησε το κεφάλι του σαν να είχε ακούσει κάτι πολύ σοφό. «Λοιπόν, είναι όπως εμένα που μου αρέσουν τα εσώρουχα των υπερηρώων μου, αλλά για ενήλικες; Καταπολεμά το έγκλημα η κυρία Λίζα τη νύχτα; Γι’ αυτό το εσώρουχό της είναι τόσο μικρό; Για να είναι αεροδυναμική;»
Παρά λίγο να πνιγώ! « Ε, όχι ακριβώς, γλυκό μου. Η κυρία Λίζα δεν είναι υπερηρωίδα . Απλώς έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση.»
«Α», είπε ο γιός μου , δείχνοντας ελαφρώς απογοητευμένος. Μετά, το πρόσωπό του φωτίστηκε ξανά.
«Αλλά μαμά, αν η κυρία Λίζα μπορεί και κρεμάει τα εσώρουχά της έξω, μπορώ να κρεμάσω κι εγώ τα δικά μου; Βάζω στοίχημα ότι τα μποξεράκια του Μπάτμαν θα έμοιαζαν ωραία να κυματίζουν στον αέρα!»
«Συγγνώμη, καμάρι μου », είπα χαιδεύοντας τα μαλλιά του. «Τα εσώρουχά σου είναι ξεχωριστά. Πρέπει να μείνουν κρυφά για να προστατέψεις τη μυστική τους ταυτότητα.»
Καθώς το παιδί έγνεψε καταφατικά και έφαγε το σνακ του, κοίταξα έξω από το παράθυρο την πολύχρωμη επίδειξη της Λίζας. Αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Ήταν ώρα να κουβεντιάσουμε με την επιδειξία γειτόνισσά μας.
Την επόμενη μέρα, πήγα στο σπίτι της Λίζας. Χτύπησα το κουδούνι της πόρτας, φορώντας το καλύτερο χαμόγελό μου. Εμφανίζεται η Λίζα, μοιάζοντας σαν να είχε μόλις βγει από το μπάνιο.
« Α γεια! Είσαι η Χριστίνα», είπε.
« Ακριβώς! Άκου, Λίζα, θα ήθελα να συζητήσουμε για κάτι.»
Έσκυψε στο πλαίσιο της πόρτας, με σηκωμένο το φρύδι «Τι έχεις στο μυαλό σου; Θέλεις να δανειστείς λίγη ζάχαρη; Ή μήπως λίγη αυτοπεποίθηση;» Είπε και έριξε ένα βλέμμα στο τζιν και το φαρδύ μπλουζάκι μου.
Πήρα μια βαθιά ανάσα, υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ότι η φυλακή δεν μου πήγαινε. «Πρόκειται για την μπουγάδα σου. Συγκεκριμένα, πού την κρεμάς ».
Τα τέλεια βγαλμένα φρύδια της Λίζας έσμιξαν. «Την μπουγάδα μου; Τι έγινε; Είναι πολύ προχωρημένη για τη γειτονιά;»
«Λοιπόν, απλώς είναι ακριβώς μπροστά από το παράθυρο του γιου μου. Ειδικά τα εσώρουχα. Είναι λίγο εκτεθειμένα σε κοινή θέα. Ο γιός μου έχει αρχίσει να κάνει ερωτήσεις. Χθες, ρώτησε αν τα στρινγκ σου ήταν σφεντόνες.»
« Α, γλυκιά μου. Είναι απλά ρούχα! Δεν είναι και πυρηνικά όπλα. Αν και, μεταξύ μας, το κάτω μέρος του μπικίνι μου με λεοπάρ στάμπα είναι αρκετά εκρηκτικό!»
Ένιωσα τα χέρια μου να τρέμουν.«Καταλαβαίνω, αλλά ο γιός μου είναι μόλις οκτώ. Είναι περίεργος. Σήμερα το πρωί, ρώτησε αν μπορούσε να κρεμάσει τα εσώρουχα του Σούπερμαν δίπλα στον ‘εξοπλισμό καταπολέμησης του εγκλήματος’ σου.»
« Λοιπόν, ακούγεται σαν μια τέλεια ευκαιρία για λίγη εκπαίδευση. Πες ευχαριστώ! Πρακτικά σου κάνω χάρη. Και γιατί να νοιάζομαι για τον γιο σου; Είναι και μένα η αυλή μου!»
« Με συγχωρείτε;»
Η Λίζα κούνησε το χέρι της. «Άκου, αν σε ενοχλούν πολύ μερικά εσώρουχα, ίσως χρειάζεται να χαλαρώσεις. Είναι η αυλή μου, οι κανόνες μου. Χώνεψέ το. Ή καλύτερα, αγόρασε πιο χαριτωμένα εσώρουχα. Θα μπορούσα να σου δώσω μερικές συμβουλές αν θέλεις.»
Και με αυτό, μου έκλεισε την πόρτα στο πρόσωπο, αφήνοντάς με να στέκομαι εκεί με το στόμα ανοιχτό, πιθανότατα με κίνδυνο να μπουν μύγες.
Έμεινα άναυδη. «Α, θέλεις να παίξουμε, ε; Εντάξει λοιπόν, το παιχνίδι αρχίζει, μουρμούρισα.»
Εκείνο το βράδυ, κάθισα στη ραπτομηχανή μου.
Μπροστά μου υπήρχαν μέτρα από το πιο φανταχτερό, εντυπωσιακό ύφασμα που μπορούσα να βρω. Ήταν το είδος του υφάσματος που θα μπορούσε να το βλέπουν από το διάστημα και θα μπορούσε απλώς να προσελκύσει εξωγήινους!
«Πιστεύεις ότι τα δαντελένια σου είναι κάτι το σπουδαίο, Λίζα;» μουρμούρισα, σπρώχνοντας το ύφασμα στη μηχανή. «Περίμενε μέχρι να δεις αυτό. Θα κατέβει ο E.T. για αυτά»
Πέρασαν οι ώρες και τελικά, το αριστούργημα μου ολοκληρώθηκε: το μεγαλύτερο, το πιο αντιπαθητικό εσώρουχο της γιαγιάς στον κόσμο.
Ήταν αρκετά μεγάλο για να χρησιμοποιηθεί σαν αλεξίπτωτο, αρκετά καλό για να φαίνονται από το διάστημα και αρκετά μικροσκοπικό για να δηλώσω την άποψή μου.
Αν τα εσώρουχα της Λίζας ήταν ψίθυρος, το δικό μου ήταν πάταγος σε υφασμάτινη μορφή.
Εκείνο το απόγευμα, μόλις είδα το αυτοκίνητο της Λίζας φεύγει, ξεκίνησα τη δράση.
Έχοντας έτοιμο το αυτοσχέδιο γιγάντιο εσώρουχο φλαμίνγκο, έτρεξα στο κήπο μας, κάνοντας την πάπια πίσω από τα λουλούδια και το γκαζόν.
Απαρατήρητη, κρέμασα τη δημιουργία μου ακριβώς μπροστά από το παράθυρο του σαλονιού της Λίζας. Κάνοντας ένα βήμα πίσω για να θαυμάσω τη δουλειά μου, δεν μπορούσα παρά να χαμογελάσω.
Τα ογκώδες εσώρουχο φλαμίνγκο φούσκωσε επιβλητικά στο απογευματινό αεράκι. Ήταν τόσο μεγάλο που μια τετραμελής οικογένεια θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει σαν σκηνή για κάμπινγκ.
«Τώρα θα δεις, Λίζα», ψιθύρισα, γυρνώντας βιαστικά στο σπίτι.«Για να δούμε πώς θα σου φανεί, μια από τα ίδια.Ελπίζω να έχεις τα γυαλιά ηλίου σου, γιατί πρόκειται να φωτίσει όλη η γειτονιά.»
Πίσω στο σπίτι μου, κρύφτηκα δίπλα στο παράθυρο. Ένιωθα σαν παιδί που περίμενα τον Άγιο Βασίλη, εκτός από το ότι αντί για δώρα, περίμενα τη στιγμή που η Λίζα θα ανακάλυπτε τη μικρή μου έκπληξη.
Τα λεπτά κυλούσαν σαν ώρες.Καθώς αναρωτιόμουν αν η Λίζα είχε αποφασίσει να φύγει για διακοπές ξαφνικά , άκουσα τον ήχο του αυτοκινήτου της στο δρόμο.
Ώρα για το σόου.
Η Λέλα βγήκε έξω με τα χέρια γεμάτα τσάντες με ψώνια και πάγωσε. Οι τσάντες γλίστρησαν από τα χέρια της της και όλο το περιεχόμενό τους χύθηκε στο δρόμο.
Ορκίζομαι ότι είδα ένα πουά εσώρουχο να πέφτει στο γκαζόν. Κλασάτη η Λίζα..
«Τι ΔΙΑΟΛΟ…;» ούρλιαξε, αρκετά δυνατά για να το ακούσει όλη η γειτονιά. «Είναι αλεξίπτωτο; Το τσίρκο ήρθε στην πόλη;»
Ξέσπασα σε γέλια. Τα δάκρυα κύλησαν στο πρόσωπό μου καθώς έβλεπα τη Λίζα να ανεβαίνει στο γιγάντιο εσώρουχο και να προσπαθεί να τα τραβήξει αλλά μάταια. Ήταν σαν να βλέπεις ένα Τσιουάουα να προσπαθεί να ρίξει κάτω έναν Μεγάλο Δανό.
Παίρνοντας το σοβαρό ύφος, έκανα πως βγήκα για μια βόλτα έξω. «Α, γεια Λίζα! Κάνεις διακόσμηση ; Πολύ μου άρεσε αυτό που έκανες με το μέρος. Πολύ αβανγκάρντ.»
Εκείνη ήρθε με φόρα πάνω μου, με πρόσωπο ροζ σαν το εσώρουχο της δημιουργίας μου. «Εσύ! Το έκανες αυτό! Τι σου συμβαίνει; Προσπαθείς να κάνεις σινιάλο σε αεροσκάφος;»
Ανασήκωσα τους ώμους μου. «Απλώς βγάζω την μπουγάδα. Αυτό δεν κάνουν οι γείτονες; Νόμιζα ότι ξεκινούσαμε μια μόδα.»
«Αυτό δεν είναι μπουγάδα! » Ούρλιαξε η Λίζα χειρονομώντας άγρια προς το εσώρουχο. «Αυτό είναι… αυτό είναι…»
«Μια ευκαιρία μάθησης;» είπα γλυκά.« Ξέρεις, για τα παιδιά της γειτονιάς. Ο γιός μου ήταν πολύ περίεργος για την αεροδυναμική των εσωρούχων. Σκέφτηκα ότι μια πρακτική επίδειξη θα μπορούσε να βοηθήσει..»
Το στόμα της Λίζας ανοιγόκλεινε σαν ψάρι έξω από το νερό. Τελικά, κατάφερε να ψελίσει «κατέβασέ το»
Έπιασα το πηγούνι μου σκεπτική. «Χμμ, δεν ξέρω. Μου αρέσει κάπως το αεράκι που πνέει. Πραγματικά, αερίζει τα πράγματα, ξέρεις; Επιπλέον, νομίζω ότι ανεβάζει την αξία του ακινήτου. Τίποτα περισσότερο δεν φωνάζει “αριστοκρατική γειτονιά” από το γιγάντιο προχωρημένο εσώρουχο.»
Για μια στιγμή, σκέφτηκα ότι η Λίζα μπορεί να σκάσει. Τότε, προς έκπληξή μου, οι ώμοι της έπεσαν. «Ωραία», είπε μέσα από τα σφιγμένα δόντια. «Κέρδισες. Θα απλώνω αλλού την μπουγάδα μου. Απλώς…σε παρακαλώ, κατέβασε αυτό το τερατούργημα. Πονάνε τα μάτια μου.»
Γέλασα, απλώνοντας το χέρι μου. «Σύμφωνοι. Αλλά πρέπει να το πω, νομίζω ότι το φλαμίνγκο είναι το χρώμα σου..»
Καθώς κάναμε χειραψία δεν μπορούσα παρά να προσθέσω, « Παρεμπιπτόντως, Λίζα; Καλώς ήρθες στη γειτονιά. Είμαστε όλοι λίγο τρελοί εδώ. Κάποιοι από εμάς το κρύβουμε καλύτερα από άλλους…»
Από εκείνη την ημέρα, η μπουγάδα της Λίζας εξαφανίστηκε από το σχοινί για άπλωμα μπροστά από το παράθυρο του γιού μου. Δεν το ανέφερε ποτέ ξανά και δεν χρειάστηκε να ασχοληθώ ποτέ ξανά με τα «μαθήματα ζωής» της.
Και εγώ; Λοιπόν, ας πούμε ότι τώρα έχω ένα πολύ ενδιαφέρον σετ κουρτινών από ύφασμα φλαμίνγκο.
Χριστίνα
Η γειτόνισσα βρίσκει τον πεντάχρονο με την αδελφή του στην αγκαλιά: καταλαβαίνει τον κίνδυνο και δρα άμεσα
Ο Σαλ Σικαλέζε, από τη Σαν-Ταν Βάλεϊ της Αριζόνα, δεν είναι ένας συνηθισμένος πεντάχρονος.Ο μικρός είναι ένας πραγματικός ήρωας και τώρα λαμβάνει τα εύσημα και τις επευφημίες όλων των χρηστών του διαδικτύου όταν μαθαίνουν τα κατορθώματά του. Μια μέρα, όταν η Τζέσικα Πενόγιε ήταν σπίτι της κάποιος χτύπησε την πόρτα της. Μπροστά στην εξώπορτα ήταν ο 5 ετών γείτονάς της, ο Σαλ Σικαλέζε, με τη μικρή του αδελφή στα χέρια. «Στεκόταν εκεί κρατώντας κάτι που στην αρχή νόμιζα πως ήταν μια κούκλα», είπε η Τζέσικα Πενόγιε στο κανάλι ABC15 Arizona.
Αλλά δεν ήταν κούκλα. Ήταν η μόλις δύο μηνών μικρή αδελφούλα τού Σαλ. Στην αρχή η Τζέσικα νόμιζε πως το παιδί έλεγε για τον σκύλο τους, πως πέθανε ή κάτι τέτοιο Στην πραγματικότητα όμως εκείνος προσπαθούσε να της εξηγήσει κάτι εντελώς διαφορετικό. «Είπε: Όχι! Η μαμά μας πέθανε. Στο μπάνιο. Μπορείς να μας προσέχεις;» Εξήγησε η Τζέσικα, μιλώντας στους δημοσιογράφους του ABC15 Arizona.
Μόλις συνειδητοποίησε το τραγικό περιστατικό που προσπαθούσε να εξηγήσει ο μικρός Σαλ, κάλεσε αμέσως ασθενοφόρο που δεν άργησε να έρθει στο σημείο. Ευτυχώς, η μαμά τού Σαλ δεν ήταν νεκρή. Ήταν όμως λιπόθυμη μετά από μια κρίση που υπέστη, χάνοντας τις αισθήσεις της. Με μόνο βοηθό το ένστικτό του, το παιδί αντέδρασε πολύ γρήγορα. Και αυτό που έκανε άφησε άφωνους τους πάντες.
Μόλις πίστεψε πως η μητέρα του ήταν νεκρή, κατάλαβε πως έπρεπε να κάνει κάτι για να είναι ασφαλείς τόσο εκείνος όσο και η μικρή του αδελφούλα. Πήρε ένα σκαμπό και ανέβηκε σε αυτό. Κατάφερε έτσι να φτάσει τους διακόπτες που ανοίγουν την πόρτα του γκαράζ. Στη συνέχεια, ο πεντάχρονος Σαλ τύλιξε την αδελφή του σε μια κουβέρτα ώστε να είναι ζεστή και ασφαλής.
Μετά, με την αδελφή του στα χέρια έτρεξε στο σπίτι της γειτόνισσάς του, της Τζέσικα, για να ζητήσει βοήθεια! Με την αντίδρασή του αυτή, το ασθενοφόρο έφτασε εγκαίρως στο σπίτι του και πρόσφερε τις πρώτες βοήθειες στη μητέρα του, που ευτυχώς επέζησε από εκείνο το περιστατικό. Ο Σαλ θα μπορούσε να είχε τρομοκρατηθεί και να τα είχε χάσει. Το πιο φυσικό θα ήταν να βάλει τα κλάματα και να κρυφτεί.
Ακόμη και ένας μεγάλος άνθρωπος ίσως να μην έδειχνε την απαραίτητη ψυχραιμία που έδειξε ο Σαλ. Αν το αγόρι αυτό όμως έμενε άπραγο, τότε η μητέρα του ίσως πραγματικά να ήταν σήμερα νεκρή. «Ειλικρινά, μου έσωσε τη ζωή, γιατί ήμουν στην μπανιέρα και αν δεν έρχονταν να με βοηθήσουν θα μπορούσα να είχα πνιγεί», είπε η μητέρα του Σαλ, η Καθλίν, μιλώντας στο ABC15 Arizona.
Η πράξη του Σαλ δεν πέρασε απαρατήρητη. Τιμήθηκε ως επίτιμος πυροσβέστης και παρέλαβε δίπλωμα αναγνώρισης της ηρωικής του αντίδρασης σε ώρα κινδύνου, καθώς και ένα αντίγραφο κράνους που φορούν οι πυροσβέστες στις ΗΠΑ. Τώρα οι πυροσβέστες και οι διασώστες ασθενοφόρου χρησιμοποιούν ως παράδειγμα την ιστορία του Σαλ για να ενημερώσουν τους γονείς για τη σημασία εκπαίδευσης των παιδιών τους.
Θα πρέπει να είναι προετοιμασμένα και έτοιμα να καλέσουν μεταξύ άλλων βοήθεια αν παραστεί τέτοια ανάγκη. Ποιος δεν θα ήθελε έναν τέτοιο γιο; Μπράβο στο αγοράκι αλλά και στους γονείς του που τον μεγαλώνουν με αγάπη. Και στην Ελλάδα σίγουρα έχουμε μικρούς ήρωες. Ξέρετε κάποια παρόμοια ιστορία; Αν ναι, γράψτε σχετικά στα σχόλια.
Παρακαλούμε κοινοποιήστε αυτό το άρθρο για να καταλάβουν και άλλοι γονείς πόσο σημαντικό είναι να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους για το τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση κινδύνου. Δείτε το βίντεο (στα αγγλικά) που περιγράφει το περιστατικό:
Τις τελευταίες εβδομάδες μια γάτα εμφανίζεται όλο και πιο συχνά στα κοινωνικά δίκτυα καθώς έχει επιλέξει ένα από τα μηχανήματα ακύρωσης ηλεκτρονικού εισιτηρίου του ΗΣΑΠ στο Μοναστηράκι για να ξεκουράζεται, να «μαζεύει» ήλιο και να «εισπράττει» χάδια από μικρούς και μεγάλους.
Ισως συναντήσατε κι εσείς αυτή την υπέροχη γάτα στη στάση metro μοναστηράκι. Αγέροχη πάνω στο ακυρωτικό, δεχόταν το θαυμασμό ανθρώπων. pic.twitter.com/yCizoZci68
— katerina mitchell (@katmitchell) 15 Οκτωβρίου 2017
Δείτε το βίντεο
Αναρωτηθήκατε ποτέ τι κάνει η γάτα σας όταν δεν είστε στο σπίτι; Λοιπόν,μην αναρωτιέστε άλλο. Εδώ θα σας αποκαλύψουμε την αλήθεια σχετικά με τις φίλες μας τις γάτες. Εκτός από το να κοιμούνται στον καναπέ ή να παρακολουθούν τα πουλιά από το παράθυρο, οι γάτες είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο δραστήριες, όταν νομίζουν ότι οι άνθρωποι δεν κοιτάνε. Όταν λέμε δραστήριες, εννοούμε ότι χορεύουν. Μπαλέτο, για να είμαστε ακριβείς.
Ναι, και εμείς δεν το πιστεύαμε στην αρχή αλλά στη συνέχεια είδαμε τις φωτογραφίες και τώρα δεν μπορεί να υπάρξει καμία αμφιβολία. Πάντα γνωρίζαμε ότι οι γάτες ήταν από τα πιο χαριτωμένα πλάσματα του ζωικού βασιλείου, αλλά αυτή η γάτα πηγαίνει την χάρη σε ένα εντελώς νέο επίπεδο. Κοιτάξτε την αυτοκυριαρχία!
Δείτε τι σούπερμαν είναι! Οι γάτες μπορεί να μας μισούν εμάς τους ανθρώπους, αλλά αγαπούν σαφώς το μπαλέτο.
Ένας απρόοπτο περιστατικό συνέβη την ώρα που ο καθηγητής Λοιμωξιολογίας, Νίκος Σύψας, μιλούσε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ για την εξέλιξη της πανδημίας.
Την ώρα που αναφερόταν στο άνοιγμα των σχολείων και την πιθανότητα να χρειαστεί να ξανακλείσουν τον χειμώνα, η γάτα του πήδηξε στο γραφείο του και πέρασε από μπροστά του. Ωστόσο, ο κ. Σύψας επέδειξε ταχύτατα αντανακλαστικά απομακρύνοντάς την και εκείνη διαμαρτυρήθηκε νιαουρίζοντας.
«Συγγνώμη για τη γάτα», είπε Σύψας χαμογελώντας με τον Νίκο Στραβελάκη να του απαντάει «Δεν υπάρχει πρόβλημα, είναι συμπαθέστατη».
Δείτε το στιγμιότυπo:
Ο διάσημος σχεδιαστής Καρλ Λάγκερφελντ και «διάδοχος» της Coco Chanel, ο οποίος βρισκόταν στο τιμόνι του θρυλικού οίκου, μπορεί να μην απέκτησε απογόνους, ωστόσο για εκείνον το μονάκριβο παιδί του ήταν η γάτα του, Σουπέτ.
Όπως είχε δηλώσει το κατοικίδιό του ήταν για εκείνον πηγή έμπνευσης για τις συλλογές του, συντροφιά και συνοδός στα ταξίδια του. Η διάσημη γάτα Βιρμανίας δεν έφευγε λεπτό από κοντά του, ενώ εκείνος της είχει τεράστια αδυναμία. Ο σχεδιαστής είχε δηλώσει μεταξύ άλλων, πως δεν πίστευε ποτέ πως θα ερωτευόταν μία γάτα.
Σε πρόσφατες φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στον προσωπικό της λογαριασμό… της γάτας στο Instagram, τον οποίο διαχειρίζεται η οικιακής βοηθός του Λάγκερφελντ, Françoise Caçote, που ανέλαβε την κηδεμονία του κατοικιδίου μετά τον θάνατο του σχεδιαστή, αποδεικνύουν πως η Σουπέτ εξακολουθεί να ζει μία πολυτελή ζωή.
Οι φωτογραφίες που μοιράστηκε ο λογαριασμός στα social media, δείχνουν τη διάσημη γάτα να βρίσκεται σε ένα ιδιωτικό τζετ, λουσμένη στα δώρα και τις σαμπάνιες.
Δείτε τη δημοσίευση:
Λίγο μετά την ανακοίνωση του θανάτου του Καρλ Λάγκερφελντ, πληροφορίες ήθελαν τη λατρεμένη του γάτα να κληρονομεί ένα μέρος της τεράστιας περιουσίας του που υπολογίζεται γύρω στα 300 εκατομμύρια δολάρια, γεγονός που δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.
Ωστόσο ο ίδιος ο σχεδιαστής στο παρελθόν είχε δηλώσει πως η Σουπέτ ήταν μία κληρονόμος και είχε τη δική της περιουσία, αφού φημολογείται πως για ειδικά πρότζεκτ που η γάτα είχε συμμετάσχει, είχε λάβει απολαβές ύψους 3 εκατομμυρίων ευρώ.
Κάθε πρωί, ο ιδιοκτήτης μιας γάτας από την Πενσιλβανία παρατήρησε ότι η γάτα του εξαφανίζονταν από το σπίτι.
Περίεργος για το που μπορεί να πηγαίνει, μια μέρα την ακολούθησε. Αυτό που είδε ήταν κάτι που ποτέ δεν θα μπορούσε να το περιμένει!
Η γάτα του είχε γίνει φίλη με ένα.. ελάφι! Κάθε πρωί έφευγε από το σπίτι για να το συναντήσει και να παίξει μαζί του!!
Οι δυο αταίριαστοι φίλοι είχαν βρει κοινά ενδιαφέροντα! Η γάτα έπλενε το ελάφι..
..και το ελάφι ανταπέδιδε δίνοντας στην γάτα ένα φιλί!
Τα χάδια δεν σταματούσαν φυσικά εδώ..
..αλλά ούτε και τα παιχνίδια!
Είναι από το είδος της φιλίας που φαίνεται από την αρχή ότι θα διαρκέσει για πάντα!
Υπάρχουν αρκετές προκαταλήψεις για τις μαύρες γάτες. Έτσι, ένας ιδιοκτήτης αποφάσισε να κάνει μια δοκιμή με το δικό του κατοικίδιο. Αρχικά, δημιούργησε έναν κύκλο για να δει αν η γάτα του θα πήγαινε να καθίσει εκεί. Δεν υπήρχε καμία αντίδραση από το πλάσμα.
Έπειτα σχεδίασε ένα τετράγωνο αλλά και πάλι δεν υπήρχε ανταπόκριση. Στο τέλος, έκανε κάτι που μοιάζει με αστέρι και μαντέψτε… Το επόμενο δευτερόλεπτο, η μαύρη του γάτα, πήγε και κάθισε εκεί.
Είναι σύμπτωση ή απόδειξη πως όλα όσα λένε οι άνθρωποι για τις μαύρες γάτες, είναι αλήθεια;
Υπάρχουν αρκετές προκαταλήψεις για τις μαύρες γάτες. Έτσι, ένας ιδιοκτήτης αποφάσισε να κάνει μια δοκιμή με το δικό του κατοικίδιο.
Σχεδίασε διαφορετικά γεωμετρικά σχήματα αλλά η γάτα επέλεξε να καθίσει σε κάτι που μοιάζει με αστέρι.
Μετά από αυτό, πιστεύετε ακόμη στις προκαταλήψεις ή όχι;
[Imgur]
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com