Η τρίτη μέρα ήταν εκείνη που την έκανε να σταματήσει να κρύβεται. Φόρεσε ξανθιά περούκα και σταμάτησε έξω από το μοναστήρι της Παναγίας της Γοργοεπηκόου στη Mάνδρα. Θα περάσει το κατώφλι και θα αναζητήσει μία μοναχή. Ο λόγος θα είναι για να της εξομολογηθεί.

Η μοναχή θα την ακούσει και με τη σειρά της θα καλέσει την αστυνομία. Την Κάτια Γιαννακοπούλου, όμως, την γυναίκα που έχει μόλις εξομολογηθεί μία από τις πιο γνωστές δολοφονίες της δεκαετίας του ‘90, δεν την ενδιαφέρει. Έχει ήδη καταδικάσει τον εαυτό της.

«Ο μεγαλύτερος τιμωρός, ο πιο αυστηρός εισαγγελέας είναι ο εαυτός μου», θα πει μπροστά στον ανακριτή. «Αναρωτιέμαι μόνο ποια τιμωρία σκληρότερη μπορεί να μου επιβάλλει η δικαιοσύνη από αυτήν που επέβαλα εγώ στον εαυτό μου σκοτώνοντας με τα ίδια μου τα χέρια τον επίγειο θεό μου».

Ο «θεός» της

Ο «θεός» της -και πρώην εραστής της για σχεδόν οκτώ χρόνια- ήταν ο 59χρονος αρχιμανδρίτης, Άνθιμος Eλευθεριάδης. Η δολοφονία του με οκτώ σφαίρες έξω απ’ το αυτοκίνητό του στις 22 Ιουλίου του 1997 έχει πλέον διαλευκανθεί.

Η Κάτια Γιαννακοπούλου ζούσε στην Καλλιθέα μαζί με τον σύζυγό και τον γιο της. Εργαζόταν ως πλασιέ ειδών δώρου και κάποια στιγμή, μέσα στο 1989, θα νιώσει την ανάγκη να ζητήσει ψυχολογική στήριξη.

Δεν θα την ψάξει στο γραφείο κάποιου ειδικού, αλλά μετά από συμβουλή μίας φίλης της, στην εκκλησία της Παναγίτσας του Παλαιού Φαλήρου.

Την εκκλησία λειτουργούσε ο αρχιμανδρίτης Άνθιμος και η 34χρονη τότε γυναίκα, θα μαγευτεί από τα λόγια του. Μία εξομολόγηση δεν θα της είναι αρκετή. Θα συνεχίσει να πηγαίνει όλο και πιο συχνά στις λειτουργίες, να τον συναντά και να του εξομολογείται.

«Με τράβαγε κοντά του σαν μαγνήτης. Συνέβαινε κάτι το ανεξήγητο», θα πει αργότερα. Ακόμη όμως δεν έχουν προχωρήσει σε κάτι περισσότερο. Αυτό θα συμβεί τη μέρα που ο αρχιμανδρίτης θα την καλέσει στο διαμέρισμά του.

«Μια μέρα με κάλεσε σπίτι του, όπου μιλήσαμε για πολλά, κυρίως γύρω από τη θρησκεία και την Εκκλησία. Αμέσως μετά άρχισε να μου μιλάει για τον έρωτα. Εκείνη την ώρα με φίλησε για πρώτη φορά και μάλιστα αυτό το φιλί στο στόμα κράτησε για πολλή ώρα», θα παραδεχτεί η ίδια πολλά χρόνια αργότερα.

Η εξομολόγηση

Την επόμενη ημέρα η γυναίκα θα ξαναβρεί τον Άνθιμο και, σαν να μιλάει σε κάποιον άγνωστο, σε κάποιον αμέτοχο που δεν γνώριζε τι συνέβη μεταξύ τους λίγες ώρες πριν, θα του εξομολογηθεί ότι φίλησε κάποιον αν και παντρεμένη. Εκείνος θα της απαντήσει: «είμαστε άνθρωποι και ως άνθρωποι έχουμε ανθρώπινες αδυναμίες». Η σχέση τους έχει ξεκινήσει.

Η Κάτια Γιαννακοπούλου θα τον ερωτευτεί βαθιά. Κάτω απ’ τη μύτη του συζύγου της θα φτάσει μέχρι και να σηκώνει μεγάλα χρηματικά ποσά από τον λογαριασμό τους για χάρη του.

Για παράδειγμα, όταν ο αρχιμανδρίτης θα της πει μια μέρα ότι ονειρεύτηκε την Παναγία να του ζητάει να κάνει κάποιο εκκλησιαστικό έργο, πανάκριβο, μακριά από τις οικονομικές του δυνατότητες, εκείνη θα του δώσει τα χρήματα που χρειαζόταν.

Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, το συνολικό ποσό που του έδωσε όσα χρόνια ήταν μαζί, ξεπέρασε τα 27 εκατομμύρια δραχμές.

Και από τη δική του μεριά όμως ο Άνθιμος, και προκειμένου να της δείξει κι αυτός με τη σειρά του την αφοσίωσή του, θα της υπογράψει μια επιστολή, στην οποία έγραφε ότι μετά το θάνατό του επιθυμούσε το διαμέρισμα του στη Νέα Σμύρνη, να περάσει στην κατοχή της.

Κάτια Γιαννακοπούλου: Τι έγινε το 1994

Το 1994 ο αρχιμανδρίτης θα απολυθεί για άγνωστο λόγο από την εκκλησία στο Παλαιό Φάληρο και προς το τέλος του έτους θα μετατεθεί στο Λονδίνο.

Η Γιαννακοπούλου θα συνεχίσει να τον επισκέπτεται, θα παίρνει το αεροπλάνο το πρωί και το ίδιο βράδυ θα επιστρέφει με άλλο, προκειμένου να μην υποψιαστούν τίποτα οι δικοί της. Όμως ο Άνθιμος δεν νιώθει πια το ίδιο για εκείνη και θα αρχίσει να απομακρύνεται σιγά σιγά.

Η Γιαννακοπούλου δεν μπορεί να το δεχτεί. Τη μία θα τον παρακαλά, την άλλη θα τον απειλεί. Θα αρχίσει μάλιστα να ηχογραφεί τις σπάνιες πια συνευρέσεις τους στο κρεβάτι για να έχει ένα χαρτί επιπλέον στο χέρι της να παίξει. Εκείνο του εκβιασμού.

Όμως εκείνος είναι ανένδοτος. Τον Σεπτέμβριο του 1996 ο Άνθιμος θα πετάξει από το Λονδίνο στην Αθήνα για να ψηφίσει. Δεν θα την πάρει ούτε ένα τηλέφωνο, και μόλις εκείνη το μάθει, θα καταρρεύσει ψυχολογικά.

Η συνάντηση

Μετά από πολλές προσπάθειες -τηλέφωνα, εκβιασμούς και πιέσεις- οι δυο τους θα συναντηθούν στις 7 Μαρτίου του 1997 στο σπίτι του αρχιμανδρίτη, στη Νέα Σμύρνη. Θα μαλώσουν, θα πιαστούν στα χέρια και η Γιαννακοπούλου θα τον τραυματίσει ελαφρά με ένα μαχαίρι στον λαιμό.

Από εκείνη τη μέρα και μετά ο 59χρονος θα κόψει κάθε επικοινωνία μαζί της. Η ίδια θα πει ότι πολλές φορές του τηλεφωνούσε με εκείνον να προσποιείται ότι δεν καταλάβαινε καν ποια ήταν.

Έτσι, τον Ιούνιο του ‘97, τυφλωμένη από το μίσος, θα αποφασίσει να τον σκοτώσει. Κάποιος στην Ομόνοια θα της πουλήσει ένα πιστόλι για 480 χιλιάδες δραχμές και όταν τον Ιούλιο θα μάθει μετά από τηλεφώνημα στην εκκλησία στο Λονδίνο, ότι ο Άνθιμος βρίσκεται στην Ελλάδα, θα βάλει το σχέδιο της σε εφαρμογή.

Μετά από πολλά τηλεφωνήματα -ξανά-, και αφού εκβιάσει την υπόσχεσή του ότι κάποια στιγμή θα βρεθούν, θα εμφανιστεί στο σπίτι του. Απρόσκλητη. Θα του χτυπήσει το κουδούνι, εκείνος θα της μιλήσει άσχημα. «Δεν ντρέπεσαι; Πήγαινε στον άντρα σου και το παιδί σου», θα της πει, απειλώντας την ταυτόχρονα ότι θα καλέσει την αστυνομία.

Άδειασε το περίστροφο επάνω του

Το επόμενο πρωί η Γιαννακοπούλου θα του στήσει καρτέρι έξω από το σπίτι του. Μόλις τον δει θα τον πλησιάσει και θα προσπαθήσει να του μιλήσει για τελευταία φορά. Εκείνος θα της γυρίσει την πλάτη. Τότε θα βγάλει το περίστροφο από την τσάντα της και θα το αδειάσει πάνω του. Οι δύο σφαίρες θα τον βρουν στο κεφάλι.

Αμέσως μετά τη δολοφονία, η 42χρονη θα μπει στο μπλε Suzuki του κουνιάδου της και θα απομακρυνθεί με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Οι εργαζόμενοι όμως ενός συνεργείου θα προλάβουν να συγκρατήσουν τον αριθμό του, πληροφορία πολύτιμη για την αστυνομία που θα κληθεί στο σημείο.

Θα το εγκαταλείψει κοντά στα νεκροταφεία Παλαιού Φαλήρου και Νέας Σμύρνης, θα πετάξει το όπλο και τις σφαίρες σε διαφορετικούς κάδους και με ένα ταξί θα φτάσει μέχρι την Ομόνοια. Εντελώς χαμένη, θα αγοράσει ένα ποδήλατο και μ’ αυτό θα περιφέρεται όλη την ημέρα στην πόλη.

Το βράδυ θα το περάσει σε μια οικοδομή στην Καλλιθέα. Την επόμενη μέρα πάλι θα πάρει τους δρόμους.

Αυτή τη φορά θα κατευθυνθεί προς το Αιγάλεω και το βράδυ της θα το περάσει ακόμα πιο μακριά, σε ένα πάρκο στην Ελευσίνα. Την τρίτη ημέρα θα φτάσει στη Μάνδρα όπου και θα έχει και τη συνάντηση με τη μοναχή, εκείνη που τελικά θα καλέσει την αστυνομία.

«Tον αγαπούσα ακόμα και την ώρα που τον σκότωνα. Ακόμη τον αγαπώ. Έκανα ό,τι έκανα για την τιμή τη δική μου και της οικογένειάς μου, που την είχα καταρρακώσει», θα πει μετά από δέκα ώρες κατάθεσης στην Aσφάλεια.

«Mακάρι να μην περάσει καμιά γυναίκα αυτό που πέρασα εγώ. Nα μη βρεθεί στο σημείο να αγαπήσει όπως εγώ, τόσο απόλυτα, τόσο ολοκληρωτικά, τόσο τρελά».

Η κουβέντα με τον ανακριτή

Και η πρώτη κουβέντα όμως στον ανακριτή ήταν στο ίδιο μήκος κύματος με εκείνη που τελείωσε την ομολογία της «Αν ήταν δυνατόν να τον αναστήσω με πέντε φιλιά ποτισμένα από το αίμα της μετανιωμένης μου καρδιάς θα το είχα ήδη κάνει».

Η δίκη της σε πρώτο βαθμό θα γίνει τον Νοέμβριο του 1998. Ο σύζυγος και ο 18χρονος γιος της θα βρίσκονται συνεχώς στο πλευρό της. Ο πρότερος έντιμος βίος και η «ανάρμοστη συμπεριφορά» του αρχιμανδρίτη θα της αναγνωριστούν ως ελαφρυντικά. Θα καταδικαστεί σε 20 χρόνια κάθειρξης.

«Θα αισθάνομαι πάντα τύψεις. Το μόνο που ελπίζω είναι να με καταλάβει ο Θεός. Όσο κι αν ζήσω, δεν είναι δυνατό να ξεχάσω ότι αφαίρεσα τη ζωή ενός παιδιού του Θεού. Ελπίζω να με συγχωρέσει.

Δεν μπορώ όμως και να ξεχάσω τι μου πρόσφεραν ο άνδρας και το παιδί μου. Ό,τι κι αν κάνω, θα είναι ελάχιστο μπροστά σε αυτό που μου έδωσαν εκείνοι».

Η 26χρονη Morgan Coleman, η οποία επί χρόνια πάλευε με μια πάθηση έντονης τριχοφυΐας, αποφάσισε να αφήνει τις τρίχες στο πρόσωπό της, χωρίς να τις αφαιρεί.

Η ίδια στην ηλικία των 11 ετών εντόπισε για πρώτη φορά τις ασυνήθιστες τρίχες στα μάγουλα, το πηγούνι και το λαιμό, ενώ τις αφαιρούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της εφηβείας της για να αποφύγει τα σχόλια από τους υπολοίπους. Ωστόσο σήμερα σε ηλικία 26 ετών, πήρε την απόφαση να «αγκαλιάσει» το πρόσωπό της και σταμάτησε να αφαιρεί τις τρίχες από το πρόσωπό της, που οφείλονται στην πάθηση που ονομάζεται υψοδερμία (υπερβολική τριχοφυΐα στο σώμα).

Σύμφωνα με τη New York Post η Morgan έχει δηλώσει χαρακτηριστικά: «πάλευα καθημερινά για 15 χρόνια με τον υψοδερμισμό και αφού πέρασα πολύ χρόνο στο νοσοκομείο πρόσφατα, αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα. Ήρθε η ώρα να αγκαλιάσω το φυσικό μου πρόσωπο και, παραδόξως, οι άνθρωποι δεν είναι τόσο επικριτικοί όσο νομίζετε».

«Αγωνίζομαι με την αυτοπεποίθηση -μετά από πολλά χρόνια εκφοβισμού, έχει αντίκτυπο στην αυτοπεποίθησή σου, αλλά σίγουρα νιώθω πολύ πιο σίγουρη από τότε που αποφάσισα να αγκαλιάσω το φυσικό μου πρόσωπο. Είμαι πραγματικά σε ειρήνη με αυτό τώρα. Είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά νιώθω ελεύθερη -ξυπνάω και αυτό είναι πλέον το τελευταίο πράγμα που σκέφτομαι, είναι υπέροχο» τονίζει.

Η ίδια όπως εξομολογείται σε νεαρή ηλικία υπήρξε θύμα bullying και δέχτηκε σκληρή κριτική από τους συμμαθητές της. Χαρακτηριστικά ανέφερε: «Ήταν φρικτό και απομονωτικό. Τόσο τα παιδιά όσο και οι νεαροί ενήλικες ήταν πολύ σκληροί».

Γυναίκα με μούσι: Η σκληρή κριτική στα παιδικά χρόνια και η διάγνωση της πάθησης

«Υπήρξα θύμα bullying για πολλά χρόνια. Δεν έχω πολλές ευχάριστες αναμνήσεις από τα σχολικά μου χρόνια. Συνήθιζα να δέχομαι πολλά φρικτά σχόλια από άσχημους ανθρώπους που έλεγαν ότι είμαι άσχημη, ότι είμαι φρικιό, ότι είμαι άντρας, ότι είμαι τρανσέξουαλ».

«Κυρίως δεχόμουν πολλά αρνητικά σχόλια για τις φαβορίτες μου. Υπήρχε μία περίοδος που κάθε δεύτερο άτομο που περνούσε από μπροστά μου τις σχολίαζε, μου έλεγε να ξυρίσω το πρόσωπό μου, γελούσε μαζί μου και με κορόιδευε. Ήταν ιδιαίτερα δύσκολο εκείνη την εποχή γιατί δεν ήξερα γιατί ήμουν λίγο διαφορετική, απλά ήξερα ότι ήμουν διαφορετική και αυτό ήταν δύσκολο γιατί δεν μπορούσα να εξηγήσω το γιατί».

«Χρησιμοποιούσα έναν συνδυασμό αποτρίχωσης, κρέμες αφαίρεσης τριχών και ξυρίσματος, κάθε μέρα, 365 ημέρες το χρόνο» αποκαλύπτει.

Η Morgan υποβλήθηκε σε ηλεκτρόλυση το 2011 σε μια προσπάθεια να αφαιρέσει τις τρίχες για πάντα, αλλά δεν στέφθηκε με επιτυχία αυτή της η προσπάθεια, με τις τρίχες στο πρόσωπο της απλά να μεγαλώνουν πιο γρήγορα και πιο πυκνές με την πάροδο του χρόνου. Μετά από χρόνια που έκρυβε την τριχοφυΐα στο πρόσωπό της, η Morgan διαγνώστηκε τελικά με ιρσουτισμό (υπερβολική τριχοφυΐα ή ανάπτυξη τριχών σε ασυνήθιστα µέρη, κυρίως στις γυναίκες) και σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών τον Ιανουάριο του 2021.

«Είχα πάει σε γιατρούς στο παρελθόν για τον υψοδερμισμό και μου είχαν πει πολλές φορές “μερικοί άνθρωποι απλώς έχουν περισσότερες τρίχες από άλλους”. Σίγουρα ανακουφίστηκα που είχα μια διάγνωση -μια εξήγηση για το γιατί είμαι λίγο διαφορετική- αλλά ήταν, επίσης, τρομακτικό να διαγνωστεί μια ιατρική πάθηση».

Τον Απρίλιο του 2022, η Morgan νόσησε από κορωνοϊό κατά τη διάρκεια διακοπών και χρησιμοποίησε αυτό το διάστημα για να αποδεχτεί τον εαυτό της. Σύμφωνα με τη New York Post η Morgan υποστήριξε πως «Ήμουν μόνη μου στο νοσοκομείο για έξι ημέρες και κάποιες από αυτές τις ημέρες, μετά βίας μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι. Ήταν μοναχικά και τρομακτικά. Τότε, αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να αγκαλιάσω το φυσικό μου πρόσωπο». «Αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να δώσω προτεραιότητα στη σωματική και ψυχική μου υγεία και μέρος αυτής της προσπάθειας για μένα ήταν να αποδεχτώ τα πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω. Είμαστε όλοι μοναδικοί. Δεν είναι κακό να φαίνεσαι διαφορετικός» κατέληξε.