Η Ναυσικά Παναγιωτακοπούλου μετά από τέσσερις μήνες στο Survivor και στον Άγιο Δομίνικο επέστρεψε επιτέλους στην καθημερινότητά της! Φυσικά αυτό που της έλειψε περισσότερο ήταν ο σύντροφός της Κώστας Πηλαδάκης.
Ο γνωστός επιχειρηματίας και η όμορφη ηθοποιός είναι μαζί τα τελευταία χρόνια και παρά την απόσταση που πήραν εξαιτίας του Survivor είναι πιο αγαπημένοι και ερωτευμένοι από ποτέ.
Ο φωτογραφικός φακός απαθανάτισε την Ναυσικά Παναγιωτακοπούλου με τον Κώστα Πηλαδάκη σε βραδινή τους έξοδο στο νυχτερινό κέντρο Romeo. Όπως θα δεις οι δυο τους ήταν συνεχώς μαζί και αγκαλιά και απόλαυσαν ένα υπέροχο βράδυ με τους φίλους τους!
Στα μέσα του 20ου αιώνα, εκτοξεύσαμε για πρώτη φορά δορυφόρους στο διάστημα που θα μας βοηθούσαν να καθορίσουμε την ακριβή περιφέρεια της Γης: 40.030 χλμ. Ωστόσο, πάνω από 2000 χρόνια νωρίτερα, ένας άνθρωπος στην Αρχαία Ελλάδα κατέληξε ακριβώς στο ίδιο συμπέρασμα χρησιμοποιώντας μόνο δύο ράβδους και τον εγκέφαλό του, αποδεικνύοντας έτσι για πρώτη φορά ότι η Γη είναι στρογγυλή.
Το όνομα αυτού;
Ερατοσθένης! Έλληνας μαθηματικός και επικεφαλής της βιβλιοθήκης στην Αλεξάνδρεια.
Πώς όμως ένας αρχαίος Έλληνας μαθηματικός υπολόγισε την περιφέρεια της Γης;
Οι υπολογισμοί του Ερατοσθένη βασίστηκαν αρχικά σε μία παρατήρηση. Στις 21 Ιουνίου, που είναι η μεγαλύτερη ημέρα του έτους, στη Συήνη -μια πόλη νότια της Αλεξάνδρειας- σε ένα πηγάδι ο ήλιος έπεφτε κάθετα, φωτίζοντας τον πυθμένα χωρίς όμως να δημιουργεί σκιές το μεσημέρι. Έτσι, αναρωτήθηκε αν αυτό ισχύει και στην Αλεξάνδρεια. Η επιλογή της πόλης δεν ήταν τυχαία, καθώς ο Ερατοσθένης γνώριζε ήδη ότι η Συήνη και η Αλεξάνδρεια ανήκαν στον ίδιο μεσημβρινό.
Το πείραμά του βασίστηκε στη μέτρηση του ύψους του Ηλίου την ίδια ημερομηνία σε δύο διαφορετικές τοποθεσίες. Για να τεκμηριώσει την πεποίθηση ότι η Γη είναι στρογγυλή τοποθέτησε στο έδαφος μία ράβδο στην Αλεξάνδρεια και μία στη Συήνη.
Έπειτα, περίμενε να δει αν θα δημιουργηθεί σκιά το μεσημέρι. Αποδείχθηκε ότι δημιουργείται και την μέτρησε περίπου στις 7,2 μοίρες.
Έτσι, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εάν οι ακτίνες του ήλιου έρχονται με την ίδια γωνία την ίδια ώρα της ημέρας και μία ράβδο στην Αλεξάνδρεια δημιουργεί σκιά, ενώ μία ράβδο στη Συήνη όχι, αυτό σημαίνει ότι η επιφάνεια της Γης είναι καμπύλη. Και ο Ερατοσθένης πιθανότατα το γνώριζε ήδη.
Η ιδέα μιας σφαιρικής Γης υπήρχε από τον Πυθαγόρα γύρω στο 500 π.Χ. και επικυρώθηκε από τον Αριστοτέλη μερικούς αιώνες αργότερα. Εάν η Γη είχε πράγματι το σχήμα μιας σφαίρας, ο Ερατοσθένης θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις παρατηρήσεις του για να εκτιμήσει την περιφέρεια ολόκληρου του πλανήτη.
Δεδομένου ότι η διαφορά στο μήκος σκιάς είναι 7,2 μοίρες στην Αλεξάνδρεια και στη Συήνη, αυτό σημαίνει ότι οι δύο πόλεις απέχουν 7,2 μοίρες μεταξύ τους στην 360 μοιρών επιφάνεια της Γης. Ο Ερατοσθένης προσέλαβε έναν άνθρωπο για να μετρήσει την απόσταση μεταξύ των δύο πόλεων και έμαθε ότι απέχουν 5.000 στάδια μεταξύ τους, τα οποία είναι περίπου 800 χιλιόμετρα.
Στη συνέχεια ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσει απλές αναλογίες για να βρει την περιφέρεια της Γης – 7,2 μοίρες είναι το 1/50 των 360 μοιρών. Συνεπώς, 800 φορές το 50 ισούται με 40,000 χιλιόμετρα.
Και κάπως έτσι, ένας άνθρωπος 2000 χρόνια περίπου πριν, υπολόγισε την περιφέρεια ολόκληρου του πλανήτη μας με εντυπωσιακή ακρίβεια για τα μέσα τα οποία χρησιμοποίησε, δηλαδή: δύο ράβδους και τον εγκέφαλό του.
Παρακολουθήστε στο βίντεο τον αστροφυσικό Carl Sagan να εξηγεί πως ο Έλληνας μαθηματικός Ερατοσθένης ανακάλυψε ότι η Γη είναι στρογγυλή
Τον Ιανουάριο του 1919, στην Κωνσταντινούπολη, έλαβε χώρα ένα γεγονός, το οποίο οι περισσότεροι Έλληνες αγνοούν.
466 χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους, ο ναός της Αγίας Σοφίας που μέχρι τότε λειτουργούσε ως τζαμί, μετετράπη για λίγη ώρα ξανά σε Ελληνικό χριστιανικό ναό και τελέστηκε Θεία Λειτουργία.
Πρωταγωνιστής αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος της εθνικής μας ζωής, ήταν ο παπα-Λευτέρης Νουφράκης από τις Αλώνες Ρεθύμνου, ο οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός ιερέας στη Β’ Ελληνική Μεραρχία, μια από τις δύο Μεραρχίες που συμμετείχαν στις αρχές του 1919 στο «συμμαχικό» εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία.
Η Μεραρχία αυτή στο δρόμο προς την Ουκρανία στάθμευσε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη, την Πόλη των ονείρων του ελληνικού λαού, η οποία βρισκόταν τότε υπό «συμμαχική επικυριαρχία», ύστερα από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μια ομάδα Ελλήνων αξιωματικών με επικεφαλής το γενναίο Κρητικό και μαζί του τον ταξίαρχο Φραντζή, τον ταγματάρχη Λιαρομάτη, τον λοχαγό Σταματίου και τον υπολοχαγό Νικολάου αγνάντευαν από το πλοίο την πόλη και την Αγια-Σοφιά, κρύβοντας βαθιά μέσα στην καρδιά τους το μεγάλο μυστικό τους, τη μεγάλη απόφαση που είχαν πάρει το περασμένο βράδυ, ύστερα από πρόταση και έντονη επιμονή του λιονταρόψυχου Κρητικού παπα-Λευτέρη Νουφράκη. Να βγουν δηλαδή στην πόλη και να λειτουργήσουν στην Αγιά-Σοφιά.
Όλοι τους ήταν διστακτικοί, όταν άκουσαν τον παπα-Λευτέρη να τους προτείνει το μεγάλο εγχείρημα. Ήξεραν ότι τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα.
Η Αγιά-Σοφιά, ήταν ακόμη τζαμί, σίγουρα κάποιοι φύλακες θα ήταν εκεί, κάποιοι άλλοι θα πήγαιναν για προσευχή, δεν ήταν δύσκολο από τη μια στιγμή στην άλλη να γεμίσει η εκκλησία. Ύστερα ήταν και οι ανώτεροί τους που δεν θα έβλεπαν με καλό μάτι αυτή την ενέργεια, η οποία σίγουρα θα προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων από τους «συμμάχους» για την «προκλητικότητά» της.
Ίσως μάλιστα να δημιουργείτο και διπλωματικό επεισόδιο που θα έφερνε σε δύσκολη θέση την ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Όμως ο παπα-Λευτέρης έχει πάρει την απόφασή του, ήταν αποφασιστικός και κατηγορηματικός.
– Αν δεν έρθετε εσείς, θα πάω μοναχός μου! Μόνο ένα ψάλτη θέλω. Εσύ, Κωνσταντίνε (Λιαρομάτη), θα μου κάνεις τον ψάλτη;
– Εντάξει, παππούλη, του απάντησε ο Ταγματάρχης, που πήρε και αυτός την ίδια απόφαση, κι όλα πια είχαν μπει στο δρόμο τους.
Τελικά, μαζί τους πήγαν και οι άλλοι.
Το πλοίο που μετέφερε τη Μεραρχία είχε αγκυροβολήσει στ’ ανοιχτά, γι αυτό επιβιβάστηκαν σε μια βάρκα στην οποία κωπηλατούσε ένας Ρωμιός της Πόλης και σε λίγο αποβιβάστηκαν στην προκυμαία. Ο Κοσμάς, ο ντόπιος βαρκάρης, έδεσε τη βάρκα και τους οδήγησε από τον συντομότερο δρόμο στην Αγια-Σοφιά. Η πόρτα ήταν ανοιχτή λες και τους περίμενε.
Ο Τούρκος φύλακας κάτι πήγε να πει στη γλώσσα του, όμως τον καθήλωσε στη θέση του και τον άφησε άφωνο ένα άγριο κι αποφασιστικό βλέμμα του ταξίαρχου Φραντζή. Όλοι μπήκαν μέσα σε ευλάβεια και προχώρησαν κάνοντας το σταυρό τους. Ο παπα-Λευτέρης ψιθύρισε με μεγάλη συγκίνηση: «Εισελεύσομαι εις τον οίκον σου, προσκυνήσω προς Ναόν Αγίον σου εν φόβω.».
Προχωρεί γρήγορα, δεν χρονοτριβεί. Εντοπίζει το χώρο στον οποίο βρισκόταν το Ιερό και η Αγία Τράπεζα. Βρίσκει ένα τραπεζάκι, το τοποθετεί σ’ αυτή τη θέση, ανοίγει την τσάντα του, βγάζει όλα τα απαραίτητα για τη Θεία Λειτουργία, βάζει το πετραχήλι του και αρχίζει.
– Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.
– Αμήν, αποκρίνεται ο ταγματάρχης Λιαρομάτης και η θεία λειτουργία στην Αγιά-Σοφιά έχει αρχίσει. Οι αξιωματικοί μοιάζουν να τα ‘χουν χαμένα, όλα έγιναν τόσο ξαφνικά και φαίνονται απίστευτα.
Η Θεία Λειτουργία προχωρεί κανονικά. Η Αγια-Σοφιά ύστερα από 466 ολόκληρα χρόνια ξαναλειτουργείται! Ο παπα-Λευτέρης συνεχίζει. Όλα γίνονται ιεροπρεπώς, σύμφωνα με το τυπικό της Εκκλησίας. Ακούγονται τα «Ειρηνικά», το «Κύριε ελέησον», «ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού.», που γράφτηκε από τον ίδιο τον Ιουστινιανό με την προσταγή και την φροντίδα του οποίου χτίστηκε και η Αγιά-Σοφιά. Ακολουθεί η «Μικρή Είσοδος», το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ.», ο «Απόστολος» από τον ταξίαρχο Φραντζή και το «Ευαγγελικό Ανάγνωσμα» από τον παπα-Λευτέρη. Χρέη νεωκόρου εκτελεί ο υπολοχαγός Νικολάου.
Στο μεταξύ η Αγιά-Σοφιά αρχίζει να γεμίζει με Τούρκους. Ο παπα-Νουφράκης δεν πτοείται και συνεχίζει. Οι άλλοι κοιτάζουν σαστισμένοι πότε τον ατρόμητο παπά και πότε τους Τούρκους που μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούν σιωπηλοί μη μπορώντας ίσως να πιστέψουν στα μάτια τους, γιατί αυτό που γινόταν εκείνη την ώρα μέσα στην Αγια-Σοφιά, ήταν πραγματικά κάτι το απίστευτο.
Μετά το «Ευαγγέλιο» ακολουθεί το «Χερουβικό» από τον ταγματάρχη Λιαρομάτη, ενώ ο παπα-Λευτέρης τοποθετεί το αντιμήνσιο πάνω στο τραπεζάκι, για να κάνει την «Προσκομιδή». Οι Τούρκοι συνεχώς πληθαίνουν. Οι ώρες είναι δύσκολες, αλλά και ανεπανάληπτες, επικές. Ο παπα-Νουφράκης συνεχίζει. Βγάζει από την τσάντα ένα μικρό «Άγιο Ποτήριο», ένα δισκάριο, ένα μαχαιράκι, ένα μικρό πρόσφορο κι ένα μικρό μπουκαλάκι με νάμα.
Με ιερή συγκίνηση και κατάνυξη κάνει την προσκομιδή, ενώ ο Λιαρομάτης συνεχίζει να ψάλει το «Χερουβικό». Όταν ολοκλήρωσε την «Προσκομιδή», στρέφεται στον υπολοχαγό Νικολάου, του λέει ν’ ανάψει το κερί για να ακολουθήσει η «Μεγάλη Είσοδος». Ο νεαρός υπολοχαγός προχωρεί μπροστά με το αναμμένο κερί και ακολουθεί ο παπάς βροντοφωνάζοντας: «Πάααντων ημών μνησθείη Κύριος ο Θεός.».
Στη συνέχεια ακολουθούν οι «Αιτήσεις» και το «Πιστεύω», το οποίο είπε ο Φραντζής. Στο μεταξύ η Αγια-Σοφιά, έχει γεμίσει με Τούρκους κι ανάμεσά τους υπάρχουν και πολλοί Έλληνες της Πόλης, που βρέθηκαν εκεί αυτή την ώρα και παρακολουθούν με συγκίνηση τη λειτουργία, χωρίς να τολμούν να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους «δια τον φόβον των Ιουδαίων», δηλαδή των Τούρκων.
Μόνο κάποιες στιγμές δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα δάκρυα που τρέχουν από τα μάτια τους και για να μην προδοθούν φροντίζουν και τα σκουπίζουν πριν γίνουν «πύρινο» ποτάμι και τότε ποιός θα μπορούσε να τα συγκρατήσει.
Η Λειτουργία στο μεταξύ φτάνει στο ιερότερο σημείο της, την «Αναφορά». Ο παπα-Λευτέρης με πάλλουσα από τη συγκίνηση φωνή λέει: «Τα σα εκ των Σω, Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα».
Όλοι οι αξιωματικοί γονατίζουν και η φωνή του ταγματάρχη Λιαρομάτη ακούγεται να ψέλνει το «Σε υμνούμεν, Σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμεν Κύριε και δεόμεθά Σου ο Θεός ημών».
Σε λίγη ώρα η αναίμακτη θυσία του κυρίου μας έχει τελειώσει στην Αγια-Σοφιά, ύστερα από 466 ολόκληρα χρόνια! Ακολουθεί το «Άξιον Εστί», το «Πάτερ ημών», το «Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε» και όλοι οι αξιωματικοί πλησιάζουν και κοινωνούν τα «Άχραντα Μυστήρια».
Ο παπά-Λευτέρης λέει γρήγορα τις ευχές και ενώ ο Λιαρομάτης ψέλνει το «Ειη το όνομα Κυρίου ευλογημένον.» καταλύει το υπόλοιπον της Θείας Κοινωνίας και απευθυνόμενος στον υπολοχαγό Νικολάου του λέει: «Μάζεψέ τα γρήγορα όλα και βάλ’ τα μέσα στην τσάντα». Ύστερα κάνει την «Απόλυση».
Η Θεία Λειτουργία στην Αγιά-Σοφιά, έχει ολοκληρωθεί. Ένα όνειρο δεκάδων γενεών Ελλήνων έχει γίνει πραγματικότητα. Ο παπα-Νουφράκης και οι τέσσερις αξιωματικοί είναι έτοιμοι να αποχωρήσουν και να επιστρέψουν στο πλοίο. Η Εκκλησία όμως είναι γεμάτη Τούρκους, οι οποίοι έχουν αρχίσει να γίνονται άγριοι, επιθετικοί συνειδητοποιώντας τι ακριβώς είχε συμβεί.
Η ζωή τους κινδυνεύει άμεσα. Όμως δε διστάζουν, πλησιάζει ο ένας τον άλλο, γίνονται «ένα σώμα», μια γροθιά και προχωρούν προς την έξοδο.
Οι Τούρκοι είναι έτοιμοι να τους επιτεθούν, όταν ένας Τούρκος αξιωματούχος παρουσιάζεται με την ακολουθία του και τους λέει: «Ντουρούν χέμεν..»
(Αφήστε τους να περάσουν). Το είπε με μίσος. Θα ήθελε να βάψει τα χέρια του στο αίμα τους, όμως εκείνη τη στιγμή έτσι έπρεπε να γίνει, αυτό επέβαλαν τα συμφέροντα της πατρίδας του, δεν ήταν χρήσιμο γι αυτούς να σκοτώσουν τώρα πέντε Ρωμιούς αξιωματικούς μέσα στην Αγιά-Σοφιά.
Δεν ξεχνά ότι στ’ ανοιχτά της Πόλης βρίσκονται δύο ετοιμοπόλεμες ελληνικές Μεραρχίες κι ακόμη ότι η Κωνσταντινούπολη βρίσκεται ουσιαστικά υπό την επικυριαρχία των νικητών του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στους οποίους βέβαια δεν συμπεριλαμβάνονται οι Τούρκοι.
Στο άκουσμα αυτών των λόγων οι Τούρκοι υποχωρούν.
Ο παπα-Νουφράκης και οι άλλοι αξιωματικοί βγαίνουν από την Αγια-Σοφιά και κατευθυνόμενοι προς την προκυμαία, όπου τους περιμένει η βάρκα. Ένας μεγαλόσωμος Τούρκος τους ακολουθεί, σηκώνει ένα ξύλο και ορμά για να χτυπήσει τον παπα-Νουφράκη. Διαισθάνεται, ξέρει ότι αυτός ο παπάς είναι ο εμπνευστής, ο δημιουργός αυτού του γεγονότος.
Ο ηρωικός παπάς σκύβει για να προφυλαχθεί, αλλά ο Τούρκος καταφέρνει και τον χτυπά στον ώμο. Λυγίζει το σώμα του από τον αβάσταχτο πόνο, όμως μαζεύει τις δυνάμεις του, ανασηκώνεται και συνεχίζει να προχωρεί.
Στο μεταξύ ο ταγματάρχης Λιαρομάτης και ο λοχαγός Σταματίου αφοπλίζουν τον Τούρκο, που είναι έτοιμος για να δώσει το πιο δυνατό κι ίσως το τελειωτικό χτύπημα στον παπά. Ήδη, πλησιάζουν στη βάρκα. Μπαίνουν όλοι μέσα.
Ο Κοσμάς μαζεύει τα σχοινιά και αρχίζει γρήγορα να κωπηλατεί. Σε λίγο βρίσκονται πάνω στο ελληνικό πολεμικό πλοίο ασφαλείς και θριαμβευτές.
Ακολούθησε διπλωματικό επεισόδιο και οι «σύμμαχοι» διαμαρτυρήθηκαν έντονα στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος αναγκάστηκε να επιπλήξει τον παπα-Λευτέρη Νουφράκη. Όμως κρυφά επικοινώνησε μαζί του και επαίνεσε και συνεχάρη τον πατριώτη ιερέα, που «έστω και για λίγη ώρα ζωντάνεψε μέσα στην Αγια-Σοφιά τα πιο ιερά όνειρα του Έθνους μας».
Αυτό ήταν σε γενικές γραμμές το ιστορικό της Θείας Λειτουργίας που έγινε ύστερα από 446 χρόνια στην Αγια-Σοφιά από τον ηρωικό παπα-Λευτέρη Νουφράκη.Σήμερα δεν υπάρχει καμία προτομή του στο χωριό του, στην πόλη του Ρεθύμνου, στον περίβολο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης ή σε κάποια πλατεία της πρωτεύουσας της Ελλάδας. Κανένας δρόμος, έστω και ο πιο ασήμαντος, δε φέρει το όνομά του. Καμία αναφορά δε γίνεται στη ζωή και στη δράση του στα πλαίσια της τοπικής ή της εθνικής μας ιστορίας.
Τίποτε απ’ όλα δεν έχει γίνει! Όχι γι αυτόν. Αυτός το χρέος του το έκαμε χωρίς να αποβλέπει σε κανενός είδους ανταπόδοση. Αλλά για μας, για μας που έχουμε ανάγκη από τέτοια ηρωικά πρότυπα, από ισχυρά στηρίγματα, για να, μπορέσουμε να κρατήσουμε και να διασώσουμε ό,τι είναι δυνατόν από την ταυτότητά μας, από τα ιδανικά του γένους μας, από την ίδια την ψυχή μας.
Ήταν δεν ήταν τριάμιση ετών, τότε. Η πρωτότοκή μου.
Μόλις δύο εβδομάδες στον παιδικό σταθμό. Υψηλός πυρετός και εντονότατος πόνος στο αυτί. Η πρώτη της ωτίτιδα.
Μέσα σε δύο εικοσιτετράωρα αντιβίωσης παθαίνει ρήξη τυμπάνου μα ο πόνος δεν υποχωρεί. Παίδων. Χωρίς δεύτερη σκέψη.
Παρακέντηση πρώτη. Γενική αναισθησία. Αντιβίωση ισχυρή ενδοφλέβια. Τίποτα. Αξονικές, κόντρα αξονικές, καλλιέργειες, αιματολογικές εξετάσεις. Τίποτα. Παρακέντηση δεύτερη. Γενική αναισθησία. Πάλι τίποτα. Παρακέντηση τρίτη. Τέταρτη. Πέμπτη. Έκτη. Μέχρι και τη δωδέκατη.
Η λύση πια μόνο χειρουργείο.
«Αν δεν ανοίξουμε το κεφάλι της, δεν μπορούμε να δούμε τι συμβαίνει».
Και είδαν. Τοξικότατο μικρόβιο είχε καταφάει τα οστά γύρω από το αυτί και είχε φτάσει σχεδόν ως τη μήνιγγα του εγκεφάλου.
Ένα μήνα στο Αγία Σοφία. Αγωνία, κλάμα, νεύρα. Απίστευτα νεύρα γιατί μέσα στο δωμάτιο έφερναν παιδάκια με γρίπη. Δίπλα σ’ ένα παιδί που προσπαθούσε να αναρρώσει από ένα τέτοιο χειρουργείο.
Με θυμάμαι να βρίζω. Θεούς, δαίμονες και κυρίως γιατρούς.
Να ζητάω μονόκλινα, να ζητάω διαρκώς νοσοκόμες πάνω από το κεφάλι της, να ζητάω τα πάντα. Ό,τι μου κατέβαινε.
Ένα πρωί με πήρε από το χέρι ο διευθυντής της κλινικής. Εγώ πάλι έβριζα. Του φώναζα «κοντεύω μήνα εδώ μέσα, δεν αντέχω άλλο». Δεν μου μιλούσε. Με οδήγησε, όμως στο τέρμα του διαδρόμου. Μπροστά από μία πόρτα κλειστή.
«Απαγορεύεται η είσοδος. ΕΛΠΙΔΑ, Μονάδα Παιδιών με Καρκίνο».
– Αυτές οι μάνες, μου είπε, έχουν κανά δυο χρόνια να βγουν από ‘δω μέσα.
Αυτό μου είπε. Κι εγώ το βούλωσα. Και από τότε έμαθα να το βουλώνω. Ή τουλάχιστον, το παλεύω.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου μετά τα σχόλια κατά της Δανάης Μπάρκα για το σώμα της, «ξαναχτυπά» με νέες δηλώσεις μέσα από το Status fm.
«Να ζητήσω συγνώμη γιατί; Αν είχα απέναντί μου τη Δανάη Μπάρκα θα της έλεγα να ακολουθήσει τις συμβουλές του γιατρού της και να κάνει εξετάσεις. Τώρα, αν μου απαντούσε ότι έχει κάνει εξετάσεις και είναι καλές, που πολύ αμφιβάλλω, μπορούμε να το δούμε, γιατί δεν ξέρω με αυτά τα κιλά πώς μπορεί να είναι καλές. Άλλωστε όπως δήλωσε και η ίδια δεν την ενόχλησε η ανάρτηση μου, συνεπώς γιατί να ζητήσω συγνώμη;», ανέφερε μιλώντας στο Status fm.
«Δεν καταλαβαίνω γιατί έχει ξεσπάσει όλος αυτός ο σάλος επειδή έχω μάθει να μη βαφτίζω το κρέας ψάρι. Δεν ήταν Body Shaming. Χαίρομαι που έγινε όλο αυτό γιατί έτσι δόθηκε φωνή σε ανθρώπους που πάσχουν από παχυσαρκία και άνοιξε μια τεράστια συζήτηση για την υγεία», υπογράμμισε η κ. Λατινοπούλου, στέλνοντας τα περαστικά της στη Δανάη Μπάρκα, η οποία νοσεί με κορονοϊό.
Τέλος η Αφροδίτη Λατινοπούλου είπε ότι κατά το παρελθόν την έχει γοητεύσει υπέρβαρος άνδρας, ο όποιος την προσέγγισε πολύ όμορφα και υπογράμμισε ότι αν ήταν μαζί σίγουρα θα τον προέτρεπε να χάσει άμεσα κιλά γιατί αυτό είναι αγάπη.
Ο πρώτο μεγάλος καύσωνας θα «χτυπήσει» τη χώρα την ερχόμενη εβδομάδα με υψηλές θερμοκρασίες και μεγάλη διάρκεια.
Η πολλή ζέστη θα ξεκινήσει από την Τρίτη 21 Ιουνίου. Σύμφωνα με την πρόγνωση της μετεωρολόγου του ΣΚΑΪ, Χριστίνας Σούζυ, ο υδράργυρος θα αγγίξει τους 36 βαθμούς Κελσίου την Τρίτη στα ηπειρωτικά και την Αττική και από Τετάρτη θα ανέβει ακόμη περισσότερο η θερμοκρασία.
Όπως τόνισε η μετεωρολόγος οι δύο πιο ζεστές ημέρες της επόμενης εβδομάδας θα είναι η Πέμπτη και η Παρασκευή και ίσως δούμε και τα πρώτα 40άρια.
Μάλιστα, ο πρώτος καύσωνας θα έχει μεγάλη διάρκεια που ίσως φτάνει και τις 10 μέρες.
Παρόμοια πρόγνωση και από την μετεωρολόγο της ΕΡΤ, Πάττυ Σπηλιοτοπούλου, η οποία τονίζει ότι τα στοιχεία δείχνουν πως από τη νέα εβδομάδα επανέρχεται το καλοκαίρι, φέρνοντας μαζί του κι ένα έντονο κύμα ζέστης.
Από την πλευρά του ο Κλέαρχος Μαρουσάκης αναφέρει σε σημερινή του πρόγνωση ότι προς το τέλος της επόμενης εβδομάδας έρχονται θερμές αέριες μάζες που θα φέρουν ζέστη και στην περιοχή μας.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Σάκης Αρναούτογλου, που προβλέπει ότι ο καιρός θα φέρει τα πρώτα 35άρια την Τρίτη σε όλη σχεδόν τη χώρα.
Στην απονομή του πρώτου βραβείου για την καλύτερη διπλωματική εργασία, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος «Ενέργεια» του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά παραβρέθηκε σήμερα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξης Τσίπρας στέλνοντας μήνυμα υπέρ της ειρήνης και της συνεργασίας των βαλκανικών λαών.
Η εργασία της κ. Τσιτιλάκου για το Τουρκολυβικό Μνημόνιο ήταν αυτή έλαβε το πρώτο από τα πέντε βραβεία που δίνονται μετά την πρωτοβουλία του Αλ. Τσίπρα να διαθέσει τα χρήματα που έλαβε από διεθνή βραβεία για τη Συμφωνία των Πρεσπών σε πέντε διαφορετικά πανεπιστημιακά τμήματα.
Μάλιστα, ο Αλ. Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του κάνοντας λόγο για «σημαδιακή ημέρα» καθώς στις 17 Ιουνίου του 2018 βρέθηκε μαζί με τον Ζόραν Ζάεφ και τους υπουργούς Εξωτερικών των δυο χωρών στις Πρέσπες προκειμένου να υπογράψουν τη συμφωνία για την οποία δήλωσε «περήφανος».
Όπως είπε, μπορεί για κάποιους αυτή η υπογραφή να στέρησε μια επόμενη κυβερνητική θητεία, ωστόσο, «άξιζε τον κόπο» γιατί έκανε το «πατριωτικό του καθήκον», το οποίο η «ιστορία αρχίζει ήδη να αναγνωρίζει και να ανταμείβει».
Στο πλαίσιο αυτό διερωτήθηκε τι θα γινόταν σήμερα αν δεν είχε υπογράφει αυτή η συμφωνία, σε συνθήκες «γενικευμένης αστάθειας πολιτικής και γεωπολιτικής» στην περιοχή. Υποστήριξε, μάλιστα, ότι θα «είχαμε μια Λιβύη στα βόρεια σύνορά μας» με την επίδραση της Ρωσίας και της Τουρκίας ιδιαίτερα «έντονη» σε αυτήν την περιοχή.
«Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν σε συνθήκες γεωπολιτικής έντασης με το ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή να αναβαθμίζεται δραματικά, με τη Ρωσία να εισβάλει στην Ουκρανία και τη Δύση να μπαίνει σε ένα νέο πλαίσιο Ψυχρού Πολέμου, υπήρχαν τεράστιες πιέσεις για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ fast track», αναρωτήθηκε ο Αλ. Τσίπρας, σχολιάζοντας ότι αν δεν είχε επιλυθεί το ζήτημα του ονόματος της Βόρειας Μακεδονίας η όποια σημερινή κυβέρνηση θα δεχόταν «πιέσεις» να αποδεχθεί την είσοδό της στο ΝΑΤΟ με τη συνταγματική της ονομασία, δηλαδή «Μακεδονία» και ότι δεν θα υπήρχαν κατοχυρωμένα δικαιώματα για τη χώρα μας.
Συνεχίζοντας ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τόνισε την ανάγκη το πολιτικό μας σύστημα να αρχίσει να «ομονοεί» σε τέτοια «αυτονόητα» ζητήματα και να εκλείψει η «υποκρισία» που «ταλανίζει τη χώρα» και «στόχο έχει την ψηφοθηρία».
Αναφέρθηκε μάλιστα σε συγκεκριμένα κεκτημένα που πηγάζουν από τη Συμφωνία των Πρεσπών, από το ότι «ελληνικά αεροσκάφη επιτηρούν τον εναέριο χώρο της γείτονος και Έλληνες αξιωματικοί εκπαιδεύουν τους αξιωματικούς της, μέχρι την οικονομία, την ενέργεια και εκκλησιαστικά συμφέροντα», στηλιτεύοντας τη μη ψήφιση των μνημονίων συνεργασίας από τη Βουλή.
Κριτική άσκησε και στην ΕΕ που δεν προχωράει την ενταξιακή διαδικασία της Βόρειας Μακεδονίας με αποτέλεσμα να πλήττεται η αξιοπιστία της και να μην μπορεί να παίξει ισχυρό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις.
Επανερχόμενος στο βραβείο, ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στην επικαιρότητα της βραβευθείσας εργασίας για το «παράνομο τουρκολυβικό σύμφωνο» και τη «διαρκή ένταση» στα ελληνοτουρκικά, τονίζοντας την ανάγκη ευρεσης μια κοινά αποδέκτης λύσης με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο.
Διαμήνυσε δε πως όλες οι πολιτικές δυνάμεις στέκονται ενωμένες, έχουν «απόλυτη ταύτιση» όσον αφορά την υπεράσπιση της «κυριαρχίας» και των «κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας» απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι παρά τη «ρητορική έντασης» που μπορεί να έχει στοιχεία πολιτικού «καιροσκοπισμού» πρέπει η χώρα να συνεχίσει να υπηρετεί την εξωτερική πολιτική του «πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας», της «γέφυρας διαλόγου και συνεργασίας» και όχι του «προκεχωρημένου φυλακίου» της Δύσης.
Τέλος, Αλ. Τσίπρας εξήγησε πως το χρηματικό ποσό των 70.000 ευρώ που συνόδευε το βραβείο Ειρήνης που μοιράστηκε με τον Ζ. Ζάεφ είναι «εθνικό βραβείο» και «δεν του ανήκει» και γι’ αυτό αποφάσισε να το αποδώσει σε βραβεία φοιτητών έτσι ώστε «να πιάσει τόπο ως επένδυση στη γνώση».
Δεν παρέλειψε, μάλιστα, να σχολιάσει ότι δεν «είναι δα και αγροτική αποζημίωση» για να την κρατήσει, αφήνοντας σαφώς αιχμές κατά του πρωθυπουργού για τα αγροτικά επιδόματα.
«Δεν καταλαβαίνω γιατί έχει ξεσπάσει όλος αυτός ο σάλος επειδή έχω μάθει να μη βαφτίζω το κρέας ψάρι, δεν ήταν body shaming, χαίρομαι που έγινε όλο αυτό γιατί έτσι δόθηκε φωνή σε ανθρώπους που πάσχουν από παχυσαρκία και άνοιξε μια τεράστια συζήτηση για την υγεία» λέει η Λατινοπούλου σε ραδιοφωνική της συνέντευξη στον STATUS FM 1077.
“Να ζητήσω συγνώμη γιατί; Αν είχα απέναντί μου τη Δανάη Μπάρκα θα της έλεγα να ακολουθήσει τις συμβουλές του γιατρού της και να κάνει εξετάσεις. Τώρα, αν μου απαντούσε ότι έχει κάνει εξετάσεις και είναι καλές, που πολύ αμφιβάλλω, μπορούμε να το δούμε, γιατί δεν ξέρω με αυτά τα κιλά πώς μπορεί να είναι καλές. Άλλωστε όπως δήλωσε και η ίδια δεν την ενόχλησε η ανάρτηση μου, συνεπώς γιατί να ζητήσω συγνώμη;”. Αυτό τόνισε μιλώντας στον Status fm και στην Έφη Παφίτου, η Αφροδίτη Λατινοπούλου μετά το σάλο που προκλήθηκε από την ανάρτηση της για τη Δανάη Μπάρκα με το body shaming σε βάρος της εξαιτίας των κιλών της, λέγοντας ότι δεν θα έπρεπε να προβάλλονται στα media τέτοια πρότυπα.
“Δεν καταλαβαίνω γιατί έχει ξεσπάσει όλος αυτός ο σάλος επειδή έχω μάθει να μη βαφτίζω το κρέας ψάρι. Δεν ήταν Body Shaming. Χαίρομαι που έγινε όλο αυτό γιατί έτσι δόθηκε φωνή σε ανθρώπους που πάσχουν από παχυσαρκία και άνοιξε μια τεράστια συζήτηση για την υγεία”, υπογράμμισε η κ. Λατινοπούλου, στέλνοντας τα περαστικά της στη Δανάη Μπάρκα, η οποία νοσεί με κορωνοϊό.
Ερωτηθείσα για ποιο λόγο η Νέα Δημοκρατία διεμήνυσε ότι δεν θα είναι στα ψηφοδέλτια του κόμματος στις επόμενες εκλογές η κ. Λατινοπούλου έκανε λόγο για ενδεχόμενες πιέσεις από την πλευρά του Ομίλου στον οποίο εργάζεται η Δανάη Μπάρκα.
“Δεν μπορώ να γνωρίζω γιατί η Νέα Δημοκρατία αποφάσισε να είμαι εκτός ψηφοδελτίων γιατί δεν υπήρχε σαφής διευκρίνηση του λόγου. Μπορεί να ήταν μια πίεση. Όλοι γνωρίζουμε πού εργάζεται η Δανάη Μπάρκα, γνωρίζουμε τους γονείς της και ποιος είναι ο επιχειρηματίας που τη στηρίζει. Συνεπώς μπορεί να ήταν τόσο μεγάλη η πίεση και να υπέκυψαν. Βέβαια εικασίες κάνω γιατί δεν υπήρχε κάποια ρητή απάντηση και στοιχειοθέτηση του λόγου. Δεν το αποκλείω λοιπόν να υπήρξε μια τεράστια πίεση από την πλευρά του Ομίλου. Οι σχέσεις μου με την Νέα Δημοκρατία ήταν καλές και αυτό φαίνεται και από το ότι δεν υπήρξαν ποτέ αντιδράσεις από την πλευρά του κόμματος προς το πρόσωπό μου”, είπε.
Αναφορικά με τις φήμες που τη θέλουν να εντάσσεται στο κόμμα Εθνική Δημιουργία των Τζήμερου, Μπογδάνου, Κρανιδιώτη είπε ότι προς το παρόν δεν υπάρχει αυτή η συζήτηση, όμως “υπάρχει φως στο τούνελ και είναι και πολύ λαμπερό”.
“Δεν ξέρω ποιοι διαρρέουν τις φήμες ότι θα πάω στο κόμμα του κ. Μπογδάνου. Προς το παρόν δεν υπάρχει αυτή η συζήτηση. Αυτή τη στιγμή υπήρξε μια τεράστια κουβέντα. Θα ηρεμήσουμε όλοι, θα προχωρήσουμε και θα δούμε την επόμενη φορά που θα κινηθούμε. Οι χιλιάδες άνθρωποι που με στήριξαν με τα μήνυματά τους είναι εκεί και τους ευχαριστώ πολύ και εγώ είμαι εδώ γι αυτούς και θα συνεχίσω να ασχολούμαι και να μιλάω ανοιχτά για τα θέματα που μαστίζουν τους νέους και εφόσον είμαι ενεργός πολίτης και πολιτικός θα συνεχίσω να κάνω αυτό που έκανα μέχρι σήμερα. Και φυσικά υπάρχει φως στο τούνελ και είναι και πολύ λαμπερό. Η πορεία μου δεν θα αλλάξει και ούτε και όλα όσα έχω κάνει μέχρι σήμερα για την ανακοίνωση κανενός κόμματος”, ανέφερε.
Τέλος είπε ότι κατά το παρελθόν την έχει γοητεύσει υπέρβαρος άνδρας, ο όποιος την προσέγγισε πολύ όμορφα και υπογράμμισε ότι αν ήταν μαζί σίγουρα θα τον προέτρεπε να χάσει άμεσα κιλά γιατί αυτό είναι αγάπη.
Η αναφορά στο “κόψιμο” από τα ψηφοδέλτια της ΝΔ εδώ:
Ο Κύκκου & Τηλλυρίας επέλεξε μια Mercedes-Benz S63 AMG με 612 ίππους για να κυκλοφορεί κοντά στο ποίμνιό του!
Μια φωτογραφία που αναρτήθηκε στα sosial media ήταν αρκετή για να φανεί ότι το «πορεύεσθε σεμνά και ταπεινά» δεν ισχύει ενίοτε για κάποιους ιεράρχες. Στην περίπτωση του Μητροπολίτη Κύκκου & Τηλλυρίας Νικηφόρου στην Κύπρο εν προεκειμένω, δεν ισχύει καθόλου αν κρίνουμε από το αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί για τις καθημερινές μετακινήσεις του.
Πρόκειται για μια Mercedes AMG S63 η αξία της οποίας ανέρχεται στις σχεδόν 300.000 ευρώ! Εφοδιάζεται με 4λιτρο V8 BiTurbo κινητήρα απόδοσης 612 αλόγων, είναι δηλαδή ακόμα ισχυρότερος από τη μονάδα που αντικατέστησε, παρότι εκείνη ήταν 5.5 λίτρων. Η επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα/ώρα έρχεται σε μόλις 3.5 δευτερόλεπτα, η ισχύς περνά στο δρόμο μέσω συστήματος μετάδοσης AMG Speedshift MCT 9 σχέσεων ενώ η AMG S63 εφοδιάζεται και με το σύστημα τετρακίνησης 4MATIC+.
Η τελική της ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 χιλιόμετρα/ώρα αλλά οι παραπάνω αριθμοί πιστοποιούν πως πρόκειται για ένα από τα πλέον εντυπωσιακά και γρήγορα αυτοκίνητα, το οποίο χρησιμοποιούν εκατομμυριούχοι μεγιστάνες για τις μετακινήσεις τους.
Αυτό επέλεξε και ο Μητροπολίτης Κύκκου & Τηλλυρίας-κατέχει το συγκεκριμένο αξίωμα από το 2007, προφανώς για να αντεπεξέρχεται πολύ γρήγορα και με ασφάλεια στις πολλές υποχρεώσεις του.
Στα εβδομήντα τρία του χρόνια και έχοντας αποτύχει να εκλεγεί Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ο σεβασμιότατος Νικηφόρος έγινε θέμα εξαιτίας της πανάκριβης Mercedes του. Αυτής, που τον μετακινεί παντού όχι όμως σεμνά και σίγουρα καθόλου ταπεινά…
Θλίψη έχει σκορπίσει ο θάνατος του ηθοποιού Βασίλη Μαλούχου που πέθανε την περασμένη Τετάρτη σε ηλικία 86 ετών.
“Ο αδελφός μου πέθανε από λοίμωξη μετά τον κορονοϊό που είχε προσβληθεί. Και πέθανε με τον καημό των δύο παιδιών του που τα έχασε τόσο άδικα”. Με αυτά τα λόγια ο αδελφός του Γιάννης Μαλούχος, με πόνο ψυχής και δάκρυα στα μάτια ξετύλιξε στην εφημερίδα Espresso το κουβάρι των αναμνήσεών του.
“Βεβαίως και θα είμαι στην κηδεία του αγαπημένου μου αδελφού. Είναι δυνατόν να μην είμαι κοντά του έως το φινάλε;” λέει λυγίζοντας από τον πόνο. Τα δύο αδέλφια δεν αντάλλαξαν ούτε μία φορά κακή κουβέντα μεταξύ τους, παρά τον μεγάλο ανταγωνισμό.
Τόσο ο Γιάννης Μαλούχος όσο και ο Βασίλης είχαν ο καθένας το δικό του “χρώμα” στις ταινίες στις οποίες συμμετείχαν δίπλα σε ογκόλιθους της τέχνης. Πολλοί μάλιστα τους μπέρδευαν αφού η ομοιότητά τους ήταν εκπληκτική.
Ο Γιάννης Μαλούχος, ο ναύτης στην ταινία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη “Η Αλίκη στο Ναυτικό”, δεν μπορεί να πιστέψει πως ο αδελφός του έφυγε χωρίς να τον αποχαιρετήσει. “Έφυγε τόσο ξαφνικά ώστε ακόμα δεν μπορώ να αντιληφθώ ότι δεν θα τον ξαναδώ. Απλώς είχε κολλήσει κορονοϊό, μπήκε στο νοσοκομείο και αφού το ξεπέρασε βγήκε και πήγε σπίτι του. Ξαφνικά μία λοίμωξη τον έβαλε πάλι στο νοσοκομείο και τελικά τον χάσαμε” λέει με τρεμάμενη φωνή.
Τα δύο αδέλφια είχαν να βρεθούν από κοντά σχεδόν ένα χρόνο. “Η πανδημία βλέπετε δεν μας άφηνε να βρεθούμε κοντά πιο σύντομα. Όμως μιλούσαμε συνεχώς στο τηλέφωνο”.
Βασίλης Μαλούχος: Ο αβάσταχτος πόνος για τον θάνατο των γιων του
Όπως λέει η σύζυγος του Γιάννη Μαλούχου, ο μεγάλος καημός του Βασίλη ήταν ο θάνατος των παιδιών του. “Καημός αγιάτρευτος ήταν αυτός ο θάνατος. Πέθανε πρώτα ο ένας γιος του, μετά σκοτώθηκε ο άλλος και πριν από δύο χρόνια έχασε και τη σύζυγό του από καρκίνο. Μιλάμε για μεγάλη τραγωδία” ανέφερε.
Η μοίρα φέρθηκε πράγματι πολύ σκληρά στον ηθοποιό ο οποίος για χρόνια πάλευε να κρατήσει στη ζωή μακριά από τη μάστιγα των ναρκωτικών τον πρωτότοκο γιο του Μάριο. Ο θάνατός του ήταν μαχαιριά στην καρδιά για εκείνον. Προσπάθησε μέσω της δημοσιότητας να ξεσηκώσει τον κόσμο και να μιλήσει στις καρδιές όλων των Ελλήνων. “Δεν ξέρω πώς ζω. Καμιά φορά αναρωτιέμαι γιατί όλα αυτά σ’ εμένα;” είχε πει σε συνέντευξή του πριν από χρόνια.
Το δεύτερο χτύπημα της μοίρας για τον Βασίλη Μαλούχο ήρθε το 2008 όταν ο δεύτερος γιος του Αλέξανδρος σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα. Ένα ταξί τον παρέσυρε με το μηχανάκι του στη συμβολή των οδών Πατησίων και Αλεξάνδρας. Ο Βασίλης Μαλούχος έτρεξε αμέσως αναστατωμένος κοντά του αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Το παιδί του είχε χάσει τη μάχη για τη ζωή.
Τέλος, ενώ ζούσε με τον πόνο του χαμού των δύο του παιδιών, η μοίρα του έπαιξε ακόμη ένα παιχνίδι. Το 2019 έχασε το τελευταίο του στήριγμα, τη σύζυγό του Άσπα. Η πολυαγαπημένη του κόρη βρισκόταν πολλές χιλιάδες μίλια μακριά σε ξένο κράτος.
