Στην «ελληνική λέξη που δεν μπορεί να μεταφραστεί» αναφέρεται δημοσίευμα του BBC. Δεν είναι άλλη από το «φιλότιμο» και, όπως αναφέρει το βρετανικό μέσο, η επίσημη μετάφραση «αγάπη για την τιμή» είναι ανεπαρκής για να συμπυκνώσει το νόημα της ισχυρής αυτής λέξης.
Στο Τολό, στην ανατολική ακτή της Πελοποννήσου, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ένας γερμανός ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και συγγραφέας, ο Andreas Deffner αρχίζει να καταλαβαίνει περί τίνος πρόκειται.
Η γιαγιά Βαγγελιώ, ιδιοκτήτρια του καταλύματος και η κόρη της Ειρήνη, του σέρβιραν ένα πιάτο νόστιμη, σπιτική (και βεβαίως, ζεστή) σούπα, νομίζοντας ότι είναι αδιάθετος.
«Αυτή ήταν η πρώτη μου εμπειρία με το φιλότιμο και σίγουρα όχι η τελευταία», λέει ο Deffner, που έγραψε αργότερα ένα βιβλίο για το θέμα αυτό.
Η ακριβής έννοια του «φιλότιμου» αποτελεί αντικείμενο διαμάχης, δεδομένου ότι η λέξη ανήκει στο πάνθεον των στοιχείων λεξικολογίας που αψηφούν την εύκολη εξήγηση, σημειώνει το BBC. Η «αγάπη για την τιμή», που θεωρείται η επίσημη μετάφραση, είναι μια χρηστική όσο και ανεπαρκής προσπάθεια απόδοσης της.
Οι Έλληνες απαντούν στο BBC για το φιλότιμο: «Το να κάνεις το σωστό», λέει η γιατρός Πηνελόπη Καλαφάτη. «Αγαπώντας και τιμώντας τον Θεό και την κοινωνία», απαντά ο ιερέας Νικόλας Παπανικολάου. «Προσπάθεια για την τελειότητα», σημειώνει ο ηθοποιός Κωστής Θωμόπουλος.
«Βγαίνοντας από τη ζώνη της άνεσής σου για να βοηθήσεις κάποιον που έχει ανάγκη», λέει η Τατιάνα Παπαδοπούλου, εθελόντρια στο camp προσφύγων στη Μαλακάσα.
Φαίνεται ότι όχι μόνο η λέξη παραμένει αμετάφραστη, αλλά και ότι οι ίδιοι οι Έλληνες δυσκολεύονται να συμφωνήσουν σε έναν ενιαίο ορισμό, παρατηρεί το δημοσίευμα.
Και ποιος είναι ο ορισμός που αποδίδει στο «φιλότιμο» ο Andreas Deffner; «Δυο με τρεις θετικές σκέψεις, ένα λίτρο όρεξη για ζωή, 500 γραμμάρια φιλοξενίας, 10 σταγόνες συμπάθειας, μια ουγκιά υπερηφάνειας, αξιοπρέπεια και η εσωτερική φωνή μας», απαντά.
Ένα βίντεο παρουσίασε την Τετάρτη τόσο το τουρκικό πρακτορείο Anadolu όσο και μία εφημερίδα της Σμύρνης, σύμφωνα με το οποίο η κανονιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού «Μαχητής» πέρασε προχθές πολύ κοντά από τη Σμύρνη και ο κυβερνήτης της ύψωσε τη σημαία του Βυζαντίου. Το θέμα αυτό κάνει τον γύρο της Τουρκίας με την τουρκική προπαγάνδα να οργιάζει εις βάρος της χώρας μας.
Νίκος Χασαπόπουλος
Δείτε τώρα τα πραγματικά περιστατικά: Η κανιοφόρος «Μαχητής» μετείχε στις 17 Ιανουαρίου σε προγραμματισμένη άσκηση του Πολεμικού Ναυτικού και βρισκόταν σε διατεταγμένη υπηρεσία ανατολικά της Χίου, εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και με διελεύσεις εντός των διεθνών χωρικών υδάτων. Ούτε ο κυβερνήτης της ύψωσε καμία σημαία, πολύ περισσότερο τη σημαία του Βυζαντίου.
Αλλά το βίντεο που προβάλλεται από τα τουρκικά μέσα δεν δείχνει απολύτως τίποτα, παρά μόνον κάτι πλοία κοντά στην ελληνική κανονιοφόρο. Και το σημαντικότερο, την ημέρα που οι Τούρκοι ψευδώς ισχυρίζονται ότι πέρασε από τη Σμύρνη, το πολεμικό πλοίο βρισκόταν στον Ναύσταθμο Ελευσίνας.
Έτσι, για άλλη μια φορά οι Τούρκοι με ψεύτικα στοιχεία επιχειρούν να δείξουν τη δήθεν επιθετική ενέργεια της χώρας μας. Όπως συνέβη τις προάλλες στα Ίμια με την κανονιοφόρο «Νικηφόρος», όταν ένα τουρκικό σκάφος του Λιμενικού πέρασε ξυστά απ’ αυτήν. Οι Τούρκοι τότε έδειξαν ένα βίντεο που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Βίντεο όμως, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, έχει τραβήξει και το πλήρωμα του «Νικηφόρος». Και έχει ενδιαφέρον εάν ποτέ δοθεί στη δημοσιότητα.
Το «gadget» που κάνει την ζωή των τυφλών πιο εύκολη και φιλοδοξεί να σώσει τον «Φάρο Τυφλών».
Ένα φιλόδοξο πρόγραμμα βρίσκει σάρκα και οστά στον «Φάρο Τυφλών» στην Καλλιθέα που φιλοδοξεί να αλλάξει την ζωή των τυφλών όλου του κόσμου. Πρόκειται για την παραγωγή της Smart Guide μίας φορητής ηλεκτρονικής συσκευής που μπορεί να βοηθήσει ένα τυφλό άτομο να πλοηγηθεί στον χώρο.
Βασίζεται στην χρήση υπέρηχων οι οποίοι αντιλαμβάνονται τα αντικείμενα στον χώρο που κινείται το άτομο με το πρόβλημα όρασης ενημερώνοντας με ήχο ή δόνηση.
Ουσιαστικά έρχεται να υποκαταστήσει το λευκό μπαστούνι, αν και όπως εξηγεί ο άνθρωπος που το εμπνεύστηκε ο Γιώργος Καρκούλιας, ο Γενικός Διευθυντής του «Φάρου Τυφλών της Ελλάδος» πρακτικά αυτό δεν μπορεί να γίνει καθώς το λευκό μπαστούνι λειτουργεί και ως σημείο αναφοράς για όλους π .χ. ένας οδηγός μειώνει την ταχύτητα βλέποντας το λευκό μπαστούνι καθώς δεν γνωρίζει πως θα αντιδράσει ένας τυφλός ο οποίος κατεβαίνει στον δρόμο).
Η τεχνολογία δεν είναι καινούργια, υπάρχει στο εξωτερικό αλλά η τιμή της είναι απαγορευτική για τους περισσότερους δυνητικούς της χρήστες. Εδώ είναι έγκειται και η διαφορά της επιχειρηματικής πρότασης του «Φάρου Τυφλών»:
Το Smart Guide θα παράγεται με χαμηλό κόστος στις εγκαταστάσεις του «Φάρου» κυρίως από τυφλούς εργαζόμενους και άτομα με περιορισμένη όραση συμβάλλοντας σε μία πολύ δύσκολη περίοδο για το ίδρυμα στην ενίσχυση των οικονομικών του.
Η πρόταση έτυχε χρηματοδότησης από το Ελληνικό Βραβείο Επιχειρηματικότητας (σ.σ. ήταν μία από τις τρεις ανάμεσα σε 730 προτάσεις που είχαν κατατεθεί) τον περασμένο Ιούνιο φέρνοντας το όνειρο του κ. Καρκούλια ακόμη πιο κοντά.
Πως ξεκίνησαν όμως όλα. Πριν από τρία περίπου χρόνια στην προσπάθεια του «Φάρου» να προσελκύσει πελάτες για τα εργαστήρια του επισκέφθηκε μία εταιρεία που παράγει κλειδαριές ασφαλείας.
Εκεί ο κ. Καρκούλιας συνάντησε τον μηχανολόγο μηχανικό Νίκο Θράβαλο και αν η συνεργασία με την εταιρεία που δούλευε ο Νίκος δεν προχώρησε οι δύο τους κράτησαν επαφή. Συγκεκριμένα ο Νίκος έχοντας λάβει μία υποτροφία έδωσε ένα σημαντικό ποσό για την αναβάθμιση του μηχανουργείου του «Φάρου» και ακόμη και σήμερα προσφέρει εθελοντικές υπηρεσίες στην μονάδα.
Για τους περισσότερους είναι άγνωστο αλλά το μικρό αυτό μηχανουργείο παράγει αντικείμενα τα οποία είτε τα έχουμε δει σε δρόμους είτε έχουμε έρθει σε επαφή. Οι περισσότεροι που έχουν πάει στον στρατό έχουν πιάσει στο χέρι τους το όπλο G3, από το μηχανουργείο αυτό παράγονταν τα εξαρτήματα του γεμιστήρα καθώς και άλλα μέρη του όπλου.
Πέρα από εξοπλισμό για τον στρατό (από είδη εστίασης μέχρι μεταλλικά τμήματα ζώνης και τις μεταλλικές ταυτότητες) το μηχανουργείο του «Φάρου» παράγει σημάνσεις της ΔΕΗ , μεταλλικά εξαρτήματα για τα ψυγεία της Frigoglass (της εταιρείας που κάνει τα ψυγεία των περιπτέρων), το λευκό μπαστούνι των τυφλών κ.α.
Το εντυπωσιακό είναι ότι από το 1984 που λειτουργεί δεν έχει καταγραφεί ούτε ένα εργατικό ατύχημα καθώς λαμβάνονται επιπλέον μέτρα ασφάλειας για χρήση από τα ΑΜΕΑ. Παράλληλα ένα δεύτερο εργαστήριο παράγει σκούπες οι οποίες απευθύνονται κυρίως στην τοπική αυτοδιοίκηση και τον στρατό.
Καταναλωτές μπορούν να βρουν αυτά τα προϊόντα μόνο στα υπερμάρκετ της Σκλαβενίτης, η οποία, όπως αναφέρουν οι άνθρωποι του Φάρου, ήταν η μόνη από τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ που στηρίζει την προσπάθεια τους. Τέλος υπάρχει εργαστήριο λευκών ειδών με τα προϊόντα να κατευθύνονται σε νοσοκομεία και τον Ε.Σ..
Στόχος σύμφωνα με τον κ. Καρκούλια είναι να γίνουν γνωστά τα εργαστήρια, και κυρίως το μηχανουργείο, ώστε να αναλάβουν επιπλέον εργολαβίες για τρίτους και να προσφερθούν περισσότερες θέσεις εργασίες σε τυφλούς, ημιβλέποντες, κωφάλαλους και άλλα άτομα με ειδικές ανάγκες.
Το Smart Guide «παιδί» του Γενικού Διευθυντή του Φάρου βρήκε επιχειρηματική εφαρμογή από τον Νίκο Θράβαλο στην εθελοντική προσπάθεια του τελευταίου να βοηθήσει την παραγωγή να φύγει από τους πελάτες που είναι κυρίως υπηρεσίες του ευρύτερου δημόσιου τομέα και την τοπικής αυτοδιοίκησης και να ανοιχθεί απευθείας σε καταναλωτές.
Το Smart Guide φιλοδοξεί όταν κυκλοφορήσει να είναι κατά 90% φθηνότερο σε σχέση με παρεμφερή προϊόντα που είναι στην αγορά και παράγονται στο εξωτερικό. Για τους ανθρώπους του «Φάρου» η παραγωγή του αποτελεί και ένα μεγάλο στοίχημα για την ίδια την επιβίωση του.
Τις πρώτες ημέρες του capital control, η εστία που ήδη αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, κόντεψε να διακόψει την λειτουργία των εργαστηρίων μετά από δεκαετίες καθώς αδυνατούσε να προκαταβάλει χρήματα για πρώτες ύλες.
«Από τις κρατικές επιχορηγήσεις που λαμβάναμε πριν από την κρίση και ήταν της τάξης των 700 χιλ. ευρώ, πέρυσι πέσαμε στις 250 χιλ. ευρώ και φέτος δεν έχουμε λάβει τίποτα, όταν μόνο οι μισθοδοσίες του προσωπικού διαμορφώνονται σε περίπου 750 χιλ. ευρώ. Καταλαβαίνεται λοιπόν γιατί είναι σημαντικό να έρθουν νέες δουλειές στα εργαστήρια μας» εξηγεί ο κ. Καρκούλιας.
Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι πέρα από τα εργαστήρια, όπως μπορεί να δει κάποιος και στο site του «Φάρου» παρέχονται δωρεάν υπηρεσίες και προγράμματα (ομιλούντα βιβλία, έκδοση περιοδικών στην γραφή braille, γυμναστήρια και σεμινάρια πληροφορικής για τυφλούς κ.α.) σε άτομα με προβλήματα όρασης όλης της χώρας αλλά και τον απόδημο ελληνισμό.
Στόχος είναι το Smart Guide να μπει σε παραγωγή μέχρι το τέλος του χρόνου και εάν όλα πάνε καλά να ακολουθήσουν επόμενες εφευρέσεις του κ. Καρκούλια. Ο ίδιος ως τυφλός γνωρίζει τα προβλήματα και με την ιδιότητα του ηλεκτρονικού μηχανικού δίνει λύσεις οι οποίες περιμένουν να βγουν στην μαζική παραγωγή.
Τελευταίες του εφευρέσεις είναι ένας αισθητήρας που ενημερώνει τον τυφλό πότε γεμίζει από υγρό ένα ποτήρι ώστε να σταματήσει – και αντίστοιχα την νοικοκυρά που μαγειρεύει στην κατσαρόλα για το ύψος του νερού – καθώς και ένας αισθητήρας που αναγνωρίζει τα χρώματα απο τα λαμπάκια στο μόντεμ ώστε να μπορεί ο τυφλός να συνεννοείται χωρίς πρόβλημα με τους τεχνικούς.
Ο Γενικός Διευθυντής του «Φάρου» που σε κερδίζει με το πόσο μπροστά βλέπει έχει βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών καθώς υποκατέστησε τα εισαγόμενα λευκά μπαστούνια από την παραγωγή που ξεκίνησε στις εγκαταστάσεις της μονάδας.
«Μακάρι να μπορέσουμε να βγάλουμε όσο περισσότερα πράγματα ώστε και τις θέσεις που έχουν δημιουργηθεί να συντηρήσουμε και εάν μπορούμε να δημιουργήσουμε και άλλες ώστε να βοηθήσουμε περισσότερα ΑΜΕΑ στην κοινωνική τους ένταξη» καταλήγει ο κ. Καρκούλιας.
Δύο βαριά ελληνικά ονόματα αποτελούσαν τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 τα δυνατά brand της αγοράς στον τομέα των λευκών οικιακών συσκευών.
Όπως οι παλαιότεροι γνωρίζουν δεν έλειπαν από κανένα ελληνικό σπίτι, ενώ τα διαφημιστικά σλόγκαν που έπαιζαν στις εφημερίδες έχουν μείνει στην ιστορία.
Ο λόγος για την ΕSKIMO, που μαζί με την IZOLA κατάφεραν να φτάσουν στην κορυφή και να αναγεννηθούν από τις στάχτες τους τα τελευταία χρόνια. Μάλιστα τις περασμένες δεκαετίες ήταν ο… φόβος και τρόμος, μπορούμε να πούμε, των πολυεθνικών, ενώ τραυματισμένες από την πετρελαϊκή κρίση τη δεκαετία του 1970 πήραν την κάτω βόλτα.
Μάρκες όπως οι Πίτσος, η IZOLA, η ΕSKIMO θεωρούνταν σημαντικές και με μεγάλη προοπτική τις περασμένες δεκαετίες. Ήταν στα βαριά χαρτιά της ελληνικής βιομηχανίας, είχαν εργοστάσια παραγωγής στη χώρα, έδιναν χιλιάδες θέσεις εργασίας και οι ιδιοκτήτες τους περνούσαν από τις καρέκλες του ΣΕΒ.
«Σπίτι πλένει η ΕSKIMO»
Από τα πλέον γνωστά διαφημιστικά σλόγκαν της δεκαετίας του ’70, ήταν το γνωστό «Σπίτι πλένει η ΕSKIMO» και το οποίο αναφέρονταν στην πασίγνωστη ελληνική βιομηχανία λευκών ηλεκτρικών συσκευών ΒΙΟΜΕΤΑΛ ΕSKIMO. Η εταιρεία, αφού πέρασε από την περίοδο της ακμής, στην περίοδο της κρίσης κατόρθωσε τελικά μέσω της εξαγοράς της από τον επιχειρηματία Γιώργο Φειδάκη, να εισέλθει σε μια νέα φάση ανάπτυξης και κερδοφορίας με την επωνυμία FG Εurope τα τελευταία χρόνια.
Η εταιρεία που μεσουράνησε στην ελληνική αγορά για πολλά χρόνια και έμαθες στους Έλληνες τα ψυγεία, τις θερμάστρες, τα video την εποχή της βιντεοκασέτας και τις έγχρωμες τηλεοράσεις, εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1955 με την επωνυμία «Ι. Σταυρόπουλος & Σία», με άμεση αναφορά στο όνομα του πρώτου της ιδιοκτήτη, Ιωάννη Σταυρόπουλου. Αρχικά κατασκεύαζε ψυγεία. Όχι όμως ηλεκτρικά, αλλά ξύλινα με πάγο που ήταν της εποχής.
Το 1958, τρία χρόνια μετά, ιδρύεται η εταιρεία ΒΙΟΜΕΤΑΛ Α.Ε. η οποία αποτελεί την μετεξέλιξη της «Ι. Σταυρόπουλος & Σία», ξεκινώντας την κατασκευή μεταλλικών ψυγείων πάγου και θερμαστρών πετρελαίου.
Η ΕSKIMO παρήγαγε τα πρώτα ηλεκτρικά ψυγεία της, λίγο αργότερα, το 1959, ενώ το 1968 πραγματοποιήθηκε η εισαγωγή των μετοχών της στο Χρηματιστήριο.
Ένα μόλις χρόνο αργότερα, το 1969 η εταιρεία διευρύνει τη δραστηριότητά της με την κατασκευή λευκών ηλεκτρικών συσκευών και την συναρμολόγηση ασπρόμαυρων και αργότερα έγχρωμων τηλεοράσεων.
Το 1973 η ΕSKIMO ονομάζεται πλέον Βιομετάλ ΕSKIMO και βρίσκεται στην 23η θέση των κορυφαίων ελληνικών βιομηχανιών και μερίδιο 27% στην ελληνική αγορά. Ξεκινά μάλιστα η λειτουργία του υπερσύγχρονου εργοστασίου της εταιρείας στα Μποφίλια Αττικής.
Άλλωστε πριν από 30-40 χρόνια η εταιρεία ήταν ένα από τα πιο ισχυρά βιομηχανικά ονόματα όταν η βαριά εξαγωγική βιομηχανία αντιπροσώπευε πάνω από το 25% του ελληνικού ΑΕΠ και ο έλεγχος του κράτους περιοριζόταν κάτω από το 35% της οικονομίας.
Στην ακμή της, το 1973, η ΕSKIMO απασχολούσε περισσότερους από 1.500 εργαζομένους και κατείχε το 27% της ελληνικής αγοράς στον κλάδο των ηλεκτρικών οικιακών συσκευών. Το μερίδιό της προφανώς ήταν ζηλευτό…
Τα δύσκολα χρόνια και η παραγωγή στην Τουρκία
Ακολούθησαν όμως τα δύσκολα χρόνια μετά την πετρελαϊκή κρίση του’73 και το πρόβλημα για την ΕSKIMO ήταν ότι η κρίση συνέπεσε με τη μεγάλη επένδυση της εταιρείας για το εργοστάσιο στη Μεταμόρφωση.
Ταυτόχρονα οι καιροί άλλαξαν και οι πολυεθνικές που δεν είχαν μεγάλα μερίδια στην ελληνική αγορά σταδιακά έκαναν όλο και πιο δυναμική την εμφάνισή τους. Υπό την πίεση των αυξανόμενων εισαγωγών συγχωνεύεται το 1977 με την IZOLA με τη συμμετοχή της Εθνικής Τράπεζας στη νεοσύστατη εταιρεία, ΕΛΙΝΤΑ, ενώ οι εταιρείες μοιράζονται μετοχικά ποσοστά της τάξεως του 33,3%. Η ΕSKIMO διατηρεί την παραγωγή τηλεοράσεων και βίντεο, ενώ η ΙΖΟΛΑ συνεχίζει την παραγωγή λευκών ηλεκτρικών συσκευών.
Στη νέα εταιρεία, που άντεξε λιγότερο από 10 χρόνια προτού περάσει στην κατοχή του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, είχαν παραχωρηθεί οι μονάδες παραγωγής και η εκμετάλλευση των σημάτων.
Η ΕSKIMO περιορίστηκε, έπειτα από ειδική άδεια, στη συναρμολόγηση εισαγόμενων εξαρτημάτων και την εμπορία τηλεοράσεων. Και αυτό όμως δεν κράτησε μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το 1989 η ΕSKIMO παύει να παράγει τηλεοράσεις. Σε μία προσπάθεια να μεταβιβάσει την εταιρεία στις αρχές του ’90, η οικογένεια Σταυρόπουλου αποτυγχάνει. Η ΕSKIMO έχει βρεθεί ήδη στο περιθώριο της Σοφοκλέους, ενώ το 1996 τίθεται εκτός χρηματιστηριακού ταμπλό. Πολλοί είναι εκείνοι που εκφράζουν ζωηρό ενδιαφέρον για την εξαγορά της, με τον Βασίλη Ζούλοβιτς να επικρατεί το 1997.
Ωστόσο η εταιρεία παρακμάζει σταδιακά, παρουσιάζοντας δικαστικές και χρηματιστηριακές εμπλοκές. Οι προσπάθειες της νέας ιδιοκτησίας για συγχώνευση της ΕSKIMO με άλλο εταιρικό σχήμα, μεταξύ των οποίων και ο όμιλος Βασιλάκη, δεν αποδίδουν. Εν τέλει πωλείται στην F.G. Europe του Γιώργου Φειδάκη το 2001.
Σήμερα, αν και συνεχίζει να είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής βιομηχανικής ιστορίας, η παραγωγή των προϊόντων της γίνεται σε δύο μονάδες, στη Σλοβενία και στη Τουρκία.
Κάθε χρόνο, χιλιάδες Δανοί ταξιδεύουν σε ηλιόλουστους προορισμούς για διακοπές. Δυστυχώς, πολλοί από αυτούς επιστρέφουν στο σπίτι με ένα ηλιακό έγκαυμα. Τα ηλιακά εγκαύματα είναι επώδυνα βραχυπρόθεσμα και αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος σε μακροπρόθεσμη βάση.
«Το παρόν είναι μια έκκληση για βοήθεια. Μπορείτε να βοηθήσετε την δανέζικη Εκστρατεία Sun Safety στην πρόληψη εγκαυμάτων και θανατηφόρου καρκίνου του δέρματος υπενθυμίζοντάς τους Δανούς την σκιά, το καπέλο και το αντηλιακό» έλεγε το κείμενο που συνόδευε το βίντεο.
Η ελληνική εταιρία Korres απάντησε μια εξαιρετικά χιουμοριστική απάντηση, πριν λίγες μέρες, με το βίντεο «Αγαπητοί Δανοί»:
Μπορεί στη χώρα μας να καταγράφεται αφελληνισμός στο χώρο του επίπλου με την απόβαση ξένων ομίλων, όμως υπάρχει μια ελληνική εταιρεία που κρατάει ψηλά τη… σημαία του ελληνικού επίπλου διεθνώς. Ο λόγος για τη Σερραϊκή εταιρεία Δρομέας, η οποία κέρδισε έναν ακόμη διεθνή διαγωνισμό που αφορά στην προμήθεια 40.000 ειδικών ηλεκτρικών γραφείων για το Γερμανικό Στρατό.
Εξαιρετικά σημαντικό έργο, συνολικής αξίας 14 εκατ. ευρώ που κατοχυρώνει δουλειά και έσοδα για την επόμενη 4ετία. Η παραγωγή και η παράδοση του έργου θα γίνει προοδευτικά την προσεχή τετραετία (10.000 τεμ./έτος) εξασφαλίζοντας έτσι ένα μια σημαντική πηγή εσόδων, σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη, ειδικά μετά την καθίζηση σύσσωμου του κλάδου σε εγχώριο επίπεδο.
Πρόκειται για γραφεία ειδικών προδιαγραφών, ρυθμιζόμενων καθ’ ύψος και ιδιαίτερα ανθεκτικά, ανταποκρινόμενα πλήρως στις προδιαγραφές της Ε.Ε., ενώ είναι η μεγαλύτερη παραγγελία ηλεκτρικών γραφείων που έχει δοθεί από γερμανικό φορέα!
Η αξιολόγηση έγινε με βάση την εργονομική και λειτουργική αρτιότητα, την αντοχή, την αισθητικήτων ειδών, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη διεθνείς πιστοποιήσεις των πρώτων υλών, των διαδικασιών παραγωγής και των τελικών προϊόντων.
Όλα τα έπιπλα παράγονται εξολοκλήρου από τις εγκαταστάσεις της Δρομέας και τις πέντε – πλήρως καθετοποιημένες – παραγωγικές μονάδες που διαθέτει στη ΒΙ.ΠΕ. Σερρών. Οι τελικές υπογραφές θα πέσουν ύστερα από δέκα ημέρες αναμονής, για την εξέταση ενδεχόμενων ενστάσεων.
Η νέα συμφωνία του Δρομέα έρχεται να προστεθεί στις ήδη υπάρχουσες συμβάσεις που έχει υπογράψει τόσο με το Γερμανικό Στρατό, όσο και με άλλους φορείς όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ερευνητικό Κέντρο CERN.
Άλλα έργα για ευρωπαϊκούς φορείς
Θυμίζουμε ότι τον περασμένο Νοέμβριο η ελληνική εταιρεία είχε κερδίσει άλλο Διεθνή Διαγωνισμό προμήθειας επίπλων γραφείου που διενήργησε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, με την αξία του έργου να ανέρχεται στα 6,5 εκατ. ευρώ.
Πρόκειται για project διάρκειας τριών ετών με δυνατότητα επέκτασης 1+1 έτος και περιλαμβάνει έπιπλα υψηλής ποιότητας και σχεδιασμού για όλους τους χώρους της Τράπεζας.
Επίσης, τον περασμένο Σεπτέμβριο η Δρομέας κέρδισε νέο διεθνή διαγωνισμό από τη Διεύθυνση Προμηθειών του Γερμανικού Στρατού που αφορούσε την προμήθεια επίπλων γραφείου συνολικής αξίας 2,5 εκατ. ευρώ.
Σε μια ιδιαιτέρως δύσκολη συγκυρία τόσο για την εγχώρια αγορά επίπλου, όσο και για την επαρχία εν γένει, είναι εξαιρετικά σημαντικό γεγονός ότι μια ελληνική παραγωγική μονάδα συνεχίζει να κερδίζει διεθνείς διαγωνισμούς υψηλών απαιτήσεων.
Το «χτύπημα» της οικοδομής εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, οδήγησε τη Σερραϊκή εταιρεία να βγει και να παίξει στο διεθνή στίβο, διεκδικώντας συμβόλαια που κανείς δεν πίστευε ότι μια ελληνική εταιρεία δύναται να κερδίσει! Και μάλιστα, στο πλέον απαιτητικό επίπεδο τόσο του desing, όσο και της λειτουργικότητας και της αντοχής.
Έχει υλοποιήσει και υλοποιεί έργα για τους πιο σημαντικούς ευρωπαϊκούς θεσμούς, όπως Κομισιόν, Ε.Ε., Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, CERN, αλλά το Γερμανικό Στρατό και τη Mercedes! Η Δρομέας απασχολεί περίπου 200 εργαζόμενους.
Δημιουργεί από το μηδέν κάθε εξάρτημα των επίπλων της
Η Δρομέας από πλευράς τεχνολογίας, εγκαταστάσεων και υποδομής θεωρείται (μακράν) η μεγαλύτερη εταιρεία επίπλων γραφείου στην Ελλάδα και μία από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη.
Η παραγωγή της είναι καθετοποιημένη με πέντε ανεξάρτητες εξειδικευμένες μονάδες, εγκατεστημένες στην Βιομηχανική Περιοχή Σερρών σε ενιαίο οικόπεδο 115.000 τ.μ., με 55.000 τετραγωνικά μέτρα εργοστασιακές εγκαταστάσεις, ενώ παράγει συνολικά 35.000 κωδικούς-προϊόντα.
Διαθέτει μονάδα ξύλου, μονάδα μετάλλου, μονάδα χύτευσης αλουμινίου, μονάδα πλαστικού και πολυουρεθάνης, μονάδα ταπετσαρίας, μονάδα καλουπιών και Logistics!
Έχει ισχυρή εξειδίκευση στο λεγόμενο βιομηχανικό έπιπλο, στα λειτουργικά έπιπλα δημοσίων οργανισμών, λεωφορείων, Μετρό κ.λπ.
Δεν δραστηριοποιείται στο οικιακό έπιπλο αλλά καθαρά στο έπιπλο γραφείου και στο βιομηχανικό έπιπλο, που ασφαλώς παράγεται και σε πιο… φασόν ρυθμούς και σε κολοσσιαίες παραγγελίες, δίνοντας πλεονέκτημα παραγωγής.
Όπως είχε δηλώσει παλαιότερα στο Liberal ο ιδρυτής και πρόεδρος της Δρομέας κ. Αθανάσιος Παπαπαναγιώτου «θα είχαμε κλείσει αν δεν προέκυπταν τα έργα του εξωτερικού, στην Ε.Ε. την Κομισιόν και το γερμανικό στρατό. Χτυπήσαμε δουλειές στο εξωτερικό, καθώς η κρίση μας έπληξε καταλυτικά στην Ελλάδα και έτσι μπορέσαμε να κρατηθούμε».
Ο λόγος, σύμφωνα με τον κ. Παπαπαναγιώτου που δίνει μεγάλο αβαντάζ στη διεκδίκηση αυτών των έργων υψηλών απαιτήσεων από τη Δρομέας, είναι η πλήρως καθετοποιημένη παραγωγή, καθώς οποιοδήποτε εξάρτημα, βίδα, ή οτιδήποτε άλλο μπαίνει στα έπιπλα παράγεται στα εργοστάσια της επιχείρησης.
Στη Γευγελή ο βασικός μισθός δεν ξεπερνάει τα 250 ευρώ. Εκεί έχουν “μετακομίσει” ελληνικές εταιρείες λόγω οικονομικής κρίσης – Την ίδια περίοδο δρομολογούνται πάνω από 30 εμπορικές συμφωνίες ανάμεσα σε Ελλάδα και πΓΔΜ
Ρεπορτάζ του Euronewsκαταγράφει αναλυτικά την άνθηση της ελληνικής επιχειρηματικότητας στη χώρα της πΓΔΜ, την ώρα που οι διαπραγματεύσεις για το όνομα προχωρούν στην επόμενή τους φάση.
Το Euronews βρέθηκε στη Γευγελή και το News 24/7 μεταφέρει το ρεπορτάζ: Σε αυτή την μικρή πόλη των 15.000 κατοικων , λειτουργουν 28 ελληνικές επιχειρήσεις, δίνοντας δουλειά σε εκατοντάδες εργαζόμενους.
Οι περισσότεροι κάτοικοι εδώ μιλάνε ελληνικά.
Όπως ο Ίλκο Προκοπιέβικ, που έχει περάσει και τα 18 χρόνια του εργασιακού του βίου σε ελληνικές επιχειρήσεις.
«Για το όνομα υπάρχουν άλλοι που πρέπει να μιλάνε. Εμείς κοιτάμε τη δουλειά μας» μας είπε και συμπλήρωσε: «Φυσικά θα ήταν καλό για όλους να βρεθεί μία λύση στο θέμα του ονόματος, μία καλή λύση».
Σε μία πόλη όπου ο βασικός μισθός δεν ξεπερνάει τα 250 ευρώ, όπως είναι η Γευγελή, η πολιτική περνάει σε δεύτερη μοίρα.
Τον Ίλκο τον συνάντησε η αποστολή του Euronews σε μία ελληνική εταιρεία ενδυμάτων που απασχολεί 300 άτομα προσωπικό.
<«Μετακόμισε» το 2004 για να επιβιώσει.
Ο διευθυντής της, Γιάννης Κίακος λέει ότι θα προτιμούσε αυτή η επιχείρηση να βρίσκεται στην Ελλάδα και να απασχολεί εκεί όλο αυτό το προσωπικό, αλλά το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα δεν ευνοεί κάτι τέτοιο. Και δεν βλέπει να αλλάζει κάτι στο άμεσο μέλλον.
Η πρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου των Σκοπίων, Ντανέλα Αρσόβσκα, εξηγεί ότι τα τελευταία τρία χρόνια οι οικονομικές σχέσεις ΠΓΔΜ –Ελλάδας γνωρίζουν νέα άνθηση.
«Στηρίζουμε τις σχέσεις μας σε αμοιβαία εμπιστοσύνη και φιλία και αυτό δουλεύει για εμάς» τονίζει και ξεκαθαρίζει ότι ακόμα και τη «δύσκολη» περίοδο της διακυβέρνησης Γκρουέφσκι η επιχειρηματικότητα είχε μείνει έξω από την πολιτική αντιπαράθεση των δύο χωρών. Μάλιστα το 2017, πραγματοποιήθηκε η πιο επιτυχημένη συνάντηση επιχειρηματιών από τις δύο πλευρές των συνόρων.
Οι νέες εμπορικές συνεργασίες
Πάνω από 30 συνεργασίες έχουν ήδη δρομολογηθεί, κυρίως στους τομείς των αγροτικών προϊόντων και των κατασκευών. Όπως μία συμφωνία που θα αντικαταστήσει το τούρκικο λάδι που μέχρι τώρα πωλούνταν στην ΠΓΔΜ με ελληνικό.
Η οικονομία της ΠΓΔΜ αναπτύσσεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, αυτό όμως δεν έχει καταφέρει να αποκλιμακώσει αισθητά την ανεργία, που παραμένει λίγο κάτω από το 30%.
Εβίβα, Αλμυρίκη, Κάβος και Osteria Greca δημιουργούν γαστρονομική φωλιά επιπέδου μόλις εκατό χιλιόμετρα από την Αθήνα.
Δεν συναντάμε συχνά σε κοντινή επαρχιακή ακτίνα συγκεντρωμένα εστιατόρια που γράφουν γευστική ιστορία και μιλάνε με τις συνταγές τους απευθείας στην καρδιά μας. Αυτό που συμβαίνει στον νομό Κορινθίας είναι μια γαστρονομική επιτυχία, που αξίζει κάθε χιλιόμετρο και κάθε επανάληψη. Βάζουμε μπρος και φύγαμε.
Εβίβα, για σοβαρή κρεατοφαγία
Στο Βοχαϊκό, δυο αδέλφια ο Γιώργος και ο Δημήτρης Μαυρονάσιος μπλέκουν ένα πολύ δυνατό πρωτεϊνικό success story. Οι δυο τους πήραν τις κατάλληλες βάσεις από την οικογένεια τους και όταν ήρθε η σειρά τους μετέτρεψαν την αξιόλογη οικογενειακή ταβέρνα σε σύγχρονο ναό του κρέατος. Οι πρώτες ύλες έρχονται επιλεκτικά από τις καλύτερες εγχώριες και μη φάρμες και αξιοποιούνται από τους ίδιους.
Η βασική διαφορά είναι ότι τα κρέατα καταφτάνουν συνήθως ολόκληρα, ώστε να μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιήσουν όπως πρέπει το κάθε κομμάτι και να το απογειώσουν στις ανοιχτές φωτιές με αριστοτεχνικά ψησίματα. Στο μενού τους βρίσκουμε τα πάντα από εκλεκτές ράτσες, ελληνικές και ξένες, διάσημες κοπές μέχρι λιχουδιές σαν τα φριγαδέλια, τα γαρδουμπάκια και το κοντοσούβλι κοτόπουλο.
Ωστόσο το δικό τους κρεατικό αποτύπωμα εστιάζει στο πρόβατο, το οποίο ωριμάζει στα κατάλληλα ψυγεία τουλάχιστον για σαράντα μέρες. Ένα από τα αποτελέσματα είναι το ασύγκριτο παϊδάκι. Σε αυτή την περίπτωση το πρόβατο είναι υποδειγματικά ψημένο, ζουμερό και νόστιμο. Πρέπει να δοκιμάσετε επίσης τον χειροποίητο πρόβειο καβουρμά που έρχεται σερβιρισμένος με τηγανητό αυγό και το χειροποίητο λουκάνικο από black angus dry aged.
Επαρχιακή οδός Βραχατίου-Νεμέας
Αλμυρίκι, για πρωτότυπη ψαροφαγία
Με πανοραμική θέα στον Σαρωνικό το Αλμυρίκι εδώ και δώδεκα χρόνια είναι προορισμός για όσους έχουν υψηλές απαιτήσεις στην ψαροφαγία. Ο σεφ και ιδιοκτήτης Κώστας Μπαμπαλίκης μιξάρει ένα ρεπερτόριο με μη αναμενόμενα θαλασσινά πιάτα.
Ένα από τα στοιχεία έκπληξης που χρησιμοποιεί είναι οι ευρηματικοί συνδυασμοί κορυφαίων υλικών από στεριά και νερό. Χαρακτηριστικά τέτοια παραδείγματα είναι τα αλτεντε μακαρόνια με καλομαγειρεμένο κιμά από καλαμάρι, το περιποιημένο λαβράκι με το δροσερό φρικασέ, ο αρωματικός τραχανάς με το ψητό καλαμάρι, τα νόστιμα φασόλια με τον τσίρο, οι σαρδέλες με την μελιτσάνα, το λουκάνικο με τις γαρίδες και τόσα ακόμα δημιουργικά και ξεχωριστά πιάτα.
Οι ελληνόστροφες γεύσεις έχουν φαντασία, τεχνική, αποθεώνουν τα προϊόντα των μικρών παραγωγών και ανεβάζουν τα καλούδια της θάλασσας παρέα με μια εντυπωσιακή λίστα κρασιών σημείο αναφοράς για την παραλία της Αλμυρής.
Κάτω Αλμυρή, Κιάτο
Κάβος 1964, για κλασική ψαριά
Το ιστορικό πλέον εστιατόριο στον Ισθμό της Κορίνθου μετρά πάνω από μισό αιώνα. Κάνοντας ένα γρήγορο flash back ο Τάκης Βλάσσης με την σύζυγο του Παγώνα μεταμόρφωσαν την παλιά αποθήκη σιτηρών σε ατμοσφαιρική, φιλική και αψεγάδιαστη παραλιακή ταβέρνα.
Σήμερα ο γιος τους Τάσος συνεχίζει την παράδοση έχοντας πάντα στο πλάι του και στην κουζίνα την ακούραστη μητέρα του. Τα πιάτα τους ακολουθούν τα καπρίτσια των ψαράδων και φέρνουν το άρωμα της θάλασσας νηφάλιο χωρίς φανταιζί προσθήκες.
Οι συνταγές τους είναι απλές αλλά κρύβουν βαθιά και εθιστική νοστιμιά. Σαν την συγκλονιστική μακαρονάδα με τα οστρακοειδή η οποία έχει γίνει viral και έχει πιστούς foodies που έρχονται από παντού για να την απολαύσουν ή όπως ο φρεσκομαριναρισμένος γαύρος που είναι μπουκιά και ευχαρίστηση.
Αλλά και πέρα από αυτά ότι ψάρια διαλέξετε έρχονται ψημένα στα κάβουρνα ή στο τηγάνι μαστόρικα και εμπλουτίζονται γευστικά με φρεσκοκομμένες τηγανητές πατάτες, τραγανά χόρτα και χωριάτικη σαλάτα που μοσχοβολάει.
Ίσθμια, Κόρινθος
Osteria Greca, για συμμαχία Κεφαλλονιάς – Κορίνθου
Στο Λαλιώτη Κορινθίας συμβαίνει μια πρότυπη γαστρονομική ανάταση με σημείο αναφοράς το κρασί και δυο σπουδαίες κουζίνες. Συγκεκριμένα το οινοποιείο του κτήματος Παπαργυρίου φιλοξενεί εκτός από τις δεξαμενές και τα βαρέλια ένα σικάτο εστιατόριο με σεφ τον Κεφαλλονίτη Γιώργο Αντωνέλλο.
Ο Γιώργος με μαεστρία, γνώση, αυτοπεποίθηση και μπόλικη αγάπη αναμιγνύει τις παραδοσιακές συνταγές του νησιού του, με υλικά και αυθεντικά πιάτα της Πελοποννήσου και το αποτέλεσμα είναι για βράβευση.
Για να καταλάβετε αρκεί να δοκιμάσετε τα κεφτεδάκια με αγριογούρουνο της περιοχής αγκαλιασμένα με επτανησιακή σάλτσα παστιτσάδο ή τον κόκορα με τα ντόπια ζυμαρικά τουτουμάκια. Ειδική μνεία αξίζει στην κρεατόπιτα με σάλτσα κρασιού, αν την βρείτε να την γευτείτε οπωσδήποτε.
Ζωντανό από τα συντρίμμια απεγκλώβισε η ελληνική ΕΜΑΚ ένα 6χρονο κοριτσάκι, σε μια από τις δύο μεγάλες επιχειρήσεις των Ελλήνων διασωστών στην πόλη της Αλεξανδρέτας, στην επαρχία Χατάι της Τουρκίας που χτυπήθηκε από τα φονικά 7,8 Ρίχτερ.
Νωρίτερα, η μικρή Φατμέ, αδερφή της 6χρονης, απεγκλωβίστηκε δυστυχώς νεκρή.
Η κάμερα της ΕΡΤ που καταγράφει live την επιχείρηση της ελληνικής ΕΜΑΚ κατέγραψε νωρίτερα τη στιγμή που ο Έλληνας επικεφαλής διασώστης είπε «θα ξαναμπώ πάλι μέσα». Λίγη ώρα αργότερα απεγκλωβίστηκε το παιδί.
Τη στιγμή που το 6χρονο κοριτσάκι βγαίνει από τα συντρίμμια οι παρευρισκόμενοι ξεσπούν σε χειροκροτήματα, ενώ οι διασώστες ξεσπούν σε κλάματα από τη συγκίνηση.
Το κλιμάκιο της ελληνικής ΕΜΑΚ που ήδη από χθες ταξίδεψε στις σεισμόπληκτες περιοχές της Τουρκίας επιχειρεί να απεγκλωβίσει δύο μικρά κορίτσια κάτω από κατεστραμμένα κτίρια.
Η ελληνική ΕΜΑΚ αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τον ανταποκριτή της ΕΡΤ Γιώργο Σιδέρη, επιχειρεί σε δύο σημεία. Αρχικά, η αποστολή επιχείρησε να απεγκλωβίσει την 7χρονη Φατμά. Το παιδί έχει πολλαπλά κατάγματα στο χέρι του και βρίσκεται θαμμένο 7 μέτρα κάτω από τα συντρίμμια.
Λίγη ώρα αργότερα, όμως, το κλιμάκιο της ελληνικής ΕΜΑΚ ειδοποιήθηκε για μια 4μελή οικογένεια που βρίσκεται εγκλωβισμένη σε γειτονικό κτίριο. Ο πατέρας της οικογένειας είναι ζωντανός, όπως επίσης και ένα μικρό κορίτσι, ενώ υπάρχει και ένας νεκρός.
Ο απεγκλωβισμός του πατέρα από την ΕΜΑΚ
Αυτή την ώρα, το ελληνικό κλιμάκιο επιχειρεί σε δύο σημεία. Σύμφωνα με τον γιατρό, η δεύτερη επιχείρηση απεγκλωβισμού θα είναι πιο δύσκολη.
Πριν από μερικά λεπτά απεγκλωβίστηκε από τα συντρίμμια ένας 50χρονος (πιθανότατα ο πατέρας της τετραμελούς οικογένειας). Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ο απεγκλωβισμός της μητέρας, ενώ πίσω από αυτήν βρίσκεται μια 6χρονη, η οποία είναι ζωντανή. Σύμφωνα με όσα μεταδίδονται, θα είναι πολύ δύσκολο να την προσεγγίσουν, με την αποστολή να αναμένεται να πάρει ώρες, καθώς βρίσκεται πίσω από τόνους συντριμμιών.
Οι κάτοικοι ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια
«Ακούγονται ήχοι αλλά κανένας δεν βγαίνει έξω», λέει ο Ντενίζ κρατώντας με τα χέρια του το κεφάλι του και διαμαρτύρεται για την έλλειψη προσπαθειών διάσωσης τυχόν εγκλωβισμένων στα χαλάσματα κτιρίων που κατέρρευσαν μετά τον σεισμό σε Τουρκία και Συρία, με χιλιάδες νεκρούς.
