Απαραίτητη επισήμανση “αμφοτεροδέξιου”:
Έτσι εξηγείται πως από τέτοιους Γονείς “βγαίνουν” τέτοια παιδιά (& νύφες…) και εγγόνια!!!
Παναγιώτης Δημακάκος:
Ο ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Αθηνών περιγράφει περίπτωση θείας παρέμβασης στο χειρουργείο…
Στον Γιώργο Ρήγα.
Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος σημειώνει στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»:
«Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια». Φλογερός ευπατρίδης και πρωτοπόρος στον τομέα της αγγειοχειρουργικής, με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του, γνώρισε την αναγνώριση σε μεγάλα ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε για να δημιουργήσει στον τόπο του. Παρά τις πολλές διακρίσεις του, με σεμνότητα και συγκίνηση εξομολογείται πως έχει την προσευχή ως νοερό όπλο. Με προσωπική του φροντίδα, το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο έγινε χώρος προσκυνήματος, ενώ το παρεκκλήσι του αγίου στο νοσοκομείο αγιογραφήθηκε με τα θαύματά του.
Από τη μακρά εμπειρία σας στο χειρουργικό τραπέζι, έχετε ζήσει περιπτώσεις θείας παρέμβασης;
Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Μπορώ να σας πω την περίπτωση ενός αρρώστου 52 ετών από τη Σαμοθράκη, με 5 παιδιά, όπου είχε αποφραγμένη την αορτή του. Καθάρισα την αορτή και είδα ότι οι βλάβες αυτές προχωρούσαν και στις νεφρικές αρτηρίες. Αν μείνουν οι νεφροί μία ώρα χωρίς ροή αίματος και οξυγόνο, νεκρώνουν. Αυτό τότε δεν φαινόταν στις εξετάσεις και είχε ήδη περάσει μισή ώρα, ώσπου να καθαρίσω την αορτή και να την κλείσω. Συνειδητοποιώ πλέον ότι θα έχω έναν νεφροπαθή ασθενή, που θα πρέπει 2 και 3 φορές την εβδομάδα να υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση.
Με λούζει κυριολεκτικά κρύος ιδρώτας, τα νεότερα παιδιά βέβαια δεν συνειδητοποιούν τίποτα, και εκείνη την ώρα ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα». Όπως έχω ανοιχτή την αορτή και εκφύονται τα αγγεία, «τυφλά» βγάζω με τις λαβίδες ό,τι σκληρά αθηρώματα και σε λιγότερο από μισή ώρα κάνω την πιο «τρελή» επέμβαση που θα μπορούσα να κάνω. Πέντε παιδιά τον περίμεναν εκεί έξω κι εγώ έκανα κάτι ανορθόδοξο!
Όταν κάναμε την επομένη μια ενδοφλέβια αγγειογραφία, που μας φωτογραφίζει τις αρτηρίες, ομολογώ ότι ο ασθενής φαινόταν, όχι σαν να είναι χειρουργημένος, αλλά όπως τον γέννησε η μάνα του. Σαν να μην είχε αρρωστήσει ποτέ! Τότε στην επίσκεψή μου επάνω έκανα ομολογία στους νέους συναδέλφους μου: «Δεν χειρούργησα εγώ, παρακάλεσα και χειρούργησε κάποιος άλλος». Δεν το ξεχνώ ποτέ αυτό.
Ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα»
Μπορούμε να μιλήσουμε και για περιστατικά που έχουν επανέλθει;
Θυμάμαι το παράδειγμα ενός ασθενούς που παρουσίασε ανακοπή της καρδιάς και είχε διάρκεια ανάνηψης πλέον της μίας ώρας. Όταν επανήλθε, με σοβαρότητα και ικανοποίηση, σαν να συμμετείχε ενεργά στην όλη διαδικασία. «Γιατρέ, είχατε σοβαρό πρόβλημα μαζί μου. Αργήσατε και κουραστήκατε πολύ», μου είπε και με ευχαρίστησε. Οι άρρωστοι σε «αποχωρητικές» καταστάσεις, όταν καταβάλλουμε προσπάθειες επανόδου τους στη ζωή, φαίνεται ότι συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή. Κάποιοι μαρτυρούν ότι βρέθηκαν σε κάποιον κόσμο φωτεινό και όμορφο. Είναι ικανοποιημένοι. Κάποιοι άλλοι περιγράφουν λεπτομέρειες από τις ιατρικές μας ενέργειες, ακόμη κι από συζητήσεις, κατά τον χρόνο της ανάνηψης.
Εσείς προσωπικά έχετε προσευχηθεί για ασθενείς σας;
Χειρούργησα μια γυναίκα 65 ετών στην καρωτίδα, σε μια, κατά τα άλλα, επέμβαση ρουτίνας. Η ασθενής όταν ξύπνησε από τη νάρκωση ήταν ημιπληγική από τη μία πλευρά, στο χέρι και στο πόδι, δεν επικοινωνούσε κι έλεγε πράγματα ασυνάρτητα. Στην αγγειογραφία και στο κρανίο όλα έδειχναν απολύτως φυσιολογικά. Μιλώ με τους συγγενείς κι ανοίγω για δεύτερη φορά, προκειμένου να ελέγξω. Ακολούθησε συμβούλιο καθηγητών, ειδικών, αλλά κανείς δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Αποφασίσαμε την παραμονή της ασθενούς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μέχρι την άλλη ημέρα το πρωί, σε βαθιά νάρκωση.
Δεν θα ξεχάσω την ημερομηνία: 8 Νοεμβρίου 2006, παραμονή του Αγίου Νεκταρίου. Δεν μπορούσα να εκκλησιαστώ, γιατί είχα στις 7 το πρωί προγραμματισμένο χειρουργείο. Γινόταν αγρυπνία στον Ι.Ν. του Αγίου Νεκταρίου στο Νέο Ηράκλειο. Στάθηκα για πολλή ώρα, παρακάλεσα τον άγιο και κοινώνησα. Την επομένη νωρίς το πρωί άνοιξα τον μικρό ναό που έχουμε φτιάξει για τον άγιο στο Αρεταίειο, άναψα ένα κεράκι, ζήτησα και πάλι τη βοήθειά του και πήγα και χειρούργησα. Η ασθενής ξύπνησε, είχε θαυμάσια επικοινωνία με το περιβάλλον, κινούσε ελεύθερα όλα τα άκρα, πήρε το πρόγευμά της κανονικά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, με φυσιολογική επικοινωνία μαζί μας.
Νιώθετε την παρουσία του αγίου στο Αρεταίειο;
Ο άγιος, αφότου εγκαταστάθηκε μόνιμα το 1908 στην Αίγινα, σπάνια την εγκατέλειπε. Απέκρυπτε, μάλιστα, το πρόβλημα της υγείας του, υποφέροντας σιωπηλά τους σωματικούς πόνους και το βαρύ μαρτύριο. Όταν, όμως, η κατάστασή του επιδεινώθηκε, δέχθηκε την υπόδειξη του γιατρού για εισαγωγή σε νοσοκομείο της Αθήνας. Έκτοτε παραμένει μεγάλη η ευλογία του για το Αρεταίειο και το πανεπιστήμιό μας, αφού φιλοξένησε για νοσηλεία τον μεγάλο άγιο του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία του ιατρού Καραπλή, οι γάζες που είχαν χρησιμοποιηθεί με την κοίμησή του ευωδίαζαν και γι’ αυτό δεν τις πέταξαν, αλλά τις τοποθέτησαν μέσα στη γη.
Νοσηλεύτηκε στη γ’ θέση (απορίας), όπου στην παρακείμενη κλίνη νοσηλευόταν ύστερα από ατύχημα ένας παραπληγικός ασθενής. Από τότε κιόλας, αμέσως μετά την κοίμησή του, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του Αγίου Νεκταρίου στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα. Έκτοτε, στο δωμάτιο υπάρχει η εικόνα του, ένα καντήλι που καίει συνεχώς και από το 2000 είναι τόπος προσκυνήματος, χωρίς να νοσηλεύονται ασθενείς. Όνειρό μου ήταν ο χώρος αυτός να γίνει εκκλησία και μάλιστα είχα βρει και τα οικονομικά μέσα για να το υλοποιήσω… αλλά η διοίκηση δεν ήθελε να ακούσει τίποτα από αυτά.
Αμέσως μετά την κοίμησή του Αγίου Νεκταρίου, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα
Πολλοί επιστήμονες κοιτάζουν με δυσπιστία ό,τι δεν εξηγείται με όρους επιστημονικούς. Τι θα τους λέγατε;
Ο αληθινός επιστήμονας αναζητά την αλήθεια. Επειδή ο Θεός αλήθεια εστί, εξαρτάται από τον Θεό. Γίνεται έτσι λάτρης, μύστης, ακόλουθος, μαθητής του. Ο ίδιος, ομολογώ, δεκαετίες τώρα, δεν χειρουργώ χωρίς να έχει προηγηθεί προσευχή και, κατά κανόνα, καθαρίζω με το αντισηπτικό την περιοχή του δέρματος που θα χειρουργήσω, ξεκινώντας με το σημείο του Σταυρού για ευλογία.
Αν, μάλιστα, βρεθώ σε δύσκολα χειρουργεία, κάνω νοερά προσευχή. Σας εξομολογούμαι ότι πολλές φορές «εφημερεύει» ο ίδιος ο Χριστός και ζούμε την παρουσία του…
Με τις μαρτυρίες αυτές μπορώ να πω σε κάθε συνάδελφο: το απόλυτο είναι θεία κτίση. Το σχετικό με την πρόοδο της επιστήμης, την πείρα, την Τέχνη, την τόλμη και την αρετή χειρουργούμε. Δεν ανήκει, όμως, σε εμάς το 100%. Μπορεί να έχω εκτελέσει μία επέμβαση 200.000 φορές και ύστερα από τόση πείρα να παρουσιάσει κάποιος μια εμπλοκή, ένα κακό. Γι’ αυτό ο ίδιος προσωπικά έχω την προσευχή ως νοερό όπλο. Η ασθένεια είναι κρίκος θρησκείας και επιστήμης. Αυτές οι δύο είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια.
Από τη μακρά εμπειρία σας, έχετε γνωρίσει ασθενείς που ξεπέρασαν το κλινικό πρόβλημα με όπλο την πίστη τους;
Ασθενείς με πίστη έχουν ιδιαίτερο χάρισμα, είναι γαλήνιοι, ήρεμοι, γεμάτοι ελπίδα και προσευχόμενοι συγκεντρώνουν περισσότερη δύναμη. Το θαύμα, άλλωστε, είναι προϊόν πίστεως, δώρο μέγιστο για όσους την κατέχουν, δύναμη ανεξάντλητη. Το θαύμα εμφανίζεται σιωπηλά, αθόρυβα, και, ξαναλέω, επιτυγχάνεται μέσω πίστεως, η οποία ούτε υποχρεωτική ούτε καταναγκαστική είναι, αλλά εδρεύει και πηγάζει από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.
Ποια εφόδια πρέπει να έχει ένας νέος γιατρός;
Το κάλλος της ιατρικής επιστήμης βρίσκεται στην εμπιστοσύνη, την οποία ο ίδιος ο Δημιουργός έχει εκδηλώσει για την ιπποκράτεια επιστήμη, για τον διάκονο του ανθρώπινου πόνου στην Παλαιά Διαθήκη: «Και ιατρώ δος τόπον, και γαρ αυτόν έκτισε Κύριος». Ο γιατρός είναι το πρώτο και το τελευταίο πρόσωπο που βλέπει κανείς όταν έρχεται και όταν εγκαταλείπει τα γήινα. Στην ενδιάμεση λοιπόν ζωή, η αποστολή του είναι να φροντίζει την καλή ποιότητα υγείας, διότι χαρά μεγαλύτερη δεν υπάρχει από το να είναι κανείς υγιής.
Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο ευτυχής είναι ο ζητιάνος, όταν είναι υγιής, συγκριτικά με έναν άρρωστο βασιλιά. Γι’ αυτόν τον λόγο ο γιατρός πρέπει να είναι ένας οικουμενικός ευπατρίδης, όταν πλησιάζει τον άρρωστό του, στοργικός πατέρας, όπως ο Κύριος που μας δημιούργησε, με τριπλή προσωπικότητα: καλό επιστήμονα, ανθρωπιστή και με πίστη στον Χριστό. Αν έχει αυτές τις προϋποθέσεις, τότε μπορεί να δει και τις περιπτώσεις που αναφέραμε με τη θεία παρέμβαση σε πολλές στιγμές της ζωής του.
Έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις…
Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!
Τι φοβάστε από την κρίση στον τόπο;
Ένα έθνος και μία πατρίδα μπορεί να ελπίζουν, αν η νεολαία υπερέχει των γερόντων, αν οι γεννήσεις υπερέχουν των θανάτων. Τώρα εμείς έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις. Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί! Χίλια ελληνόπουλα κάθε πρωί σκοτώνονται. Αν κοιτάξεις το καρδιογράφημα ενός εμβρύου, θα δεις την καρδιά του να χτυπά από την 4η εβδομάδα. Μιλάμε για δολοφονίες σε άτομα που δεν μπορούν να αμυνθούν. Δείτε τα νούμερα: Πετάμε στους οχετούς 350.000 ζωές τον χρόνο, δηλαδή μια πόλη σαν την Πάτρα. Αντί να στηρίξουμε, λοιπόν, την οικογένεια και τα νέα ζευγάρια, που φοβούνται εξαιτίας της οικονομικής ανασφάλειας, δημιουργούμε αφύσικους στην οικογένεια θεσμούς.
Η Στέλλα υπέφερε εξαιτίας του καρκίνου και ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση ώσπου την επισκέφτηκε η Αγία Ειρήνη και έκανε το θαύμα της.
Η κ. Ελένη Μ. υπαγόρευσε το παρακάτω κείμενο σε έναν από τους πατέρες του Μοναστηριού του Αγίου Ραφαήλ με την εντολή να το μάθουν όλοι, για να καταλάβει ο κόσμος ότι η Αγία Ειρήνη κάνει θαύματα.
Γιατί, κατά τα λεγόμενα της κ. Ελένης, «υπάρχουν και άνθρωποι άπιστοι και πρέπει να καταλάβουν κι’ αυτοί. Γι’ αυτό πρέπει να μην κρύβουμε τα θαύματα των Αγίων…». Το κείμενο είναι το ακόλουθο:
Τρεις μέρες πριν πεθάνει η ανιψιά μου η Στέλλα Διαμαντή, 49 χρονών ήτανε, έγινε το περιστατικό αυτό που θα σας πω.
Αγία Ειρήνη: Το θαύμα
Η Στέλλα υπέφερε από καρκίνο και ήτανε σε αθλία κατάσταση. Ο αδελφός της την πρόσεχε. Ήτανε και οι νοσοκόμες στο δωμάτιο. Και βλέπει μια κοπελίτσα, μικρή, στα άσπρα ντυμένη, και είχε και φτερά, όπως είναι οι άγγελοι. Δεν πατούσε καθόλου κάτω, πετούσε. Και πήγε, της χάιδεψε το κεφαλάκι της και της λέει: «Μη στεναχωριέσαι, εγώ σε προσέχω».
Δυο-τρεις φορές της έβαλε το χέρι στο κεφάλι και μετά έφυγε. Και του λέει του αδελφού της η Στέλλα: «Ηλία, η κοπέλα, η κοπέλα, να, φεύγει. Ήρθε και με είδε και μου είπε ότι τη λένε Ρηνούλα». Και της λέει: «Δεν είσαι καλά ρε Στέλλα μου, τι λες τώρα, δεν θα την βλέπαμε εμείς την κοπέλα»; «Μα καλά, δεν την είδες την κοπέλα»; «Όχι δεν την είδα».
Επί τρεις ημέρες συνέβαινε το ίδιο πράγμα. Και ήτανε και άλλοι, αλλά δεν την έβλεπαν. Την τρίτη ημέρα, και πάλι την επισκέφθηκε η Αγία Ειρήνη. Πήγε και της χάιδεψε το κεφάλι και της είπε: «Είμαι η Ρηνούλα. Αύριο, θα έρθω και θα σε πάρω μαζί μου. Να μη φοβάσαι!». Και την επομένη ημέρα, η Στέλλα εκοιμήθη.
Έφυγε ειρηνικά, υπό την αγαθή και κραταιά προστασία της Αγίας Ειρήνης. Μακάριοι οι άνθρωποι που βρίσκουν τέτοιο θάνατο και αναχωρούν από τον κόσμο αυτό, απολαμβάνοντας την προστασία των Αγίων. Οι ψυχές τους πορεύονται με ασφάλεια και ακατακρίτως στην αιώνια χαρά του Θεού, όπου στεφανώνονται για τις πίκρες, τις στενοχώριες, τους πόνους και τους κόπους της επίγειας ζωής τους.
Δώδεκα τόνους με «επικίνδυνο φορτίο» μετέφερε το αεροσκάφος τύπου Antonof που κατέπεσε μεταξύ Αντιφιλίππων και Παλαιοχωρίου Καβάλας λίγο μετά τις 11 το βράδυ του Σαββάτου. Όπως προκύπτει από τις πληροφορίες που έδωσαν στις ελληνικές αρχές οι αντίστοιχες σερβικές από το σχέδιο πτήσης που είχε υποβάλει το Antonof επέβαιναν 8 άτομα, μέλη του πληρώματος και στο φορτίο του περιλαμβάνονταν 12 τόνοι «επικίνδυνο φορτίο», χωρίς ωστόσο να προσδιορίζεται το είδος του. Εκτιμάται ότι πρόκειται για εκρηκτικές ύλες, ενώ μετά τη συντριβή ακολούθησαν απανωτές εκρήξεις. Στην περιοχή σπεύδει ειδικό συνεργείο πυροτεχνουργών του στρατού για τη διαχείριση ευαίσθητου υλικού.
Οι πυροσβεστικές δυνάμεις έχουν καταφέρει να οριοθετήσουν τη φωτιά που ξέσπασε μετά τη συντριβή του αεροσκάφους, ωστόσο πλέον έχει δοθεί εντολή να κρατηθούν όλοι τουλάχιστον 100 μέτρα μακριά από το σημείο της συντριβής.
Εως αυτή την ώρα δεν υπάρχουν πληροφορίες για την τύχη των μελών του πληρώματος. Ωστόσο, σοκ προκαλούν τα βίντεο που κατέγραψαν κάτοικοι της Καβάλας που έβλεπαν το αεροπλάνο να φλέγεται καθώς πετούσε πάνω από κατοικημένες περιοχές, στην προσπάθεια του πιλότου να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο της Χρυσούπολης, καθώς είχε ζητήσει άδεια για αναγκαστική προσγείωση, έχοντας αναφέρει βλάβη στον ένα από τους τέσσερις κινητήρες του.
Εικόνες καταστροφής αφήνει πίσω της η μεγάλη δασική φωτιά που ξέσπασε στο Νότιο Ρέθυμνο το μεσημέρι της Παρασκευής 15 Ιουλίου 2022 κοντά στη Κρύα Βρύση.
Μία δορυφορική εικόνα υψηλής ανάλυσης αποκαλύπτει το μέγεθος της καταστροφής.
Σύμφωνα με το meteo.gr, σχεδόν 15.000 στρέμματα γης έγιναν στάχτη σε λιγότερο από ένα 24ωρο, με τη δορυφορική μέτρηση του ευρωπαϊκού δορυφόρου να πραγματοποιείται στις 12:10 το μεσημέρι του Σαββάτου 16/7, ενώ υπήρχαν ακόμη ενεργές εστίες (κίτρινα και πορτοκαλί στίγματα).
Οι θυελλώδεις βόρειοι άνεμοι που συνεχίζουν να πνέουν το απόγευμα του Σαββάτου 16/7 δυσχεραίνουν το έργο των πυροσβεστικών μέσων, καθώς σημειώνονται συνεχώς αναζωπυρώσεις.
Στον παρακάτω χάρτη παρουσιάζονται οι θερμικές ανωμαλίες στο έδαφος όπως καταγράφηκαν από δορυφόρους το βράδυ της Παρασκευής 15/7 και το Σάββατο 16/7.
Οι δορυφορικές μετρήσεις δείχνουν ότι τα ενεργά μέτωπα το απόγευμα του Σαββάτου έχουν περιοριστεί σημαντικά σε έκταση, με τον κίνδυνο των αναζωπυρώσεων όμως να παραμένει υψηλός λόγω των ισχυρών ανέμων.
Χαρές για την οικογένεια του Κωνσταντίνου Αργυρού, αφού ο αδερφός του Παύλος, παντρεύεται την εκλεκτή της καρδιάς του, Άννα Μαρία Αναξαγόρου.
Ο επιτυχημένος τραγουδιστής έχει δύο αδέρφια, την Κατερίνα και τον Παύλο και είναι τρίδυμα, τα πρώτα μωρά που γεννήθηκαν στην Ελλάδα με εξωσωματική γονιμοποίηση.
Ο Κωνσταντίνος Αργυρός με την αδερφή του Κατερίνα και τον αδερφό του Παύλο /Φωτογραφία Instagram
Ο εξίσου γοητευτικός αδερφός του τραγουδιστή θα ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας με την αγαπημένη του, το απόγευμα της Κυριακής 17/7 στον Πύργο Μελισσουργού στις 7 ώρα. Το μυστήριο θα πραγματοποιηθεί σε στενό οικογενειακό και φιλικό κύκλο, ενώ -όπως ήταν αναμενόμενο- ο Κωνσταντίνος Αργυρός θα διασκεδάσει τους καλεσμένους με τις επιτυχίες του.
Παύλος & Κωνσταντίνος Αργυρός σε νυχτερινή τους έξοδο /Φωτογραφία NDP Photo Agency
Την είδηση του γάμου έκανε γνωστή η μέλλουσα νύφη, καθώς πόσταρε στο Instagram αποσπάσματα από το bachelor party της, αλλά και το προσκλητήριο του γάμου τους.
Το ζευγάρι έκανε πολιτικό γάμο ακριβώς πριν από έναν χρόνο, τον Ιούλιο του 2021.
Την Κυριακή 10/7/2022 στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων πραγματοποιήθηκε μεταμόσχευση νεφρού. Το μόσχευμα προήλθε από αποβιώσαντα άνδρα και εμφυτεύθηκε σε γυναίκα, συμπολίτισσά μας, ηλικίας 55, πάσχουσα για αρκετά έτη από νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Η άμεση μετεγχειρητική πορεία της ασθενούς είναι απόλυτα ικανοποιητική, όπως και η λειτουργία του νεφρικού μοσχεύματος.
Πρόκειται για την 3η κατά σειρά μεταμόσχευση νεφρού, που πραγματοποιήθηκε στο Νοσοκομείο κατά τον τελευταίο μήνα. Από τις δύο προηγηθείσες, η μία αφορούσε επίσης σε μεταμόσχευση από αποβιώσαντα δότη (λήπτρια γυναίκα ηλικίας 50 ετών) και η δεύτερη σε μεταμόσχευση από ζώντα δότη.
Δότρια ήταν γυναίκα ηλικίας 55 ετών και λήπτης ο γιός της, 32 ετών. Και οι δύο παραπάνω μεταμοσχεύσεις πραγματοποιήθηκαν με απόλυτη επιτυχία και οι τρεις ασθενείς βρίσκονται ήδη στο σπίτι τους.
Η Διοίκηση του ΠΓΝΙ ευχαριστεί βαθύτατα τους οικείους των θανόντων, οι οποίοι είχαν το μεγαλείο να προσφέρουν ζωή σε συνάνθρωπους μας με την δωρεά των οργάνων, τα οποία και μεταμοσχεύθηκαν επιτυχώς, καθώς και όλα τα στελέχη (ιατρούς, νοσηλευτές, συντονιστές και λοιπό προσωπικό) της Μονάδος Μεταμοσχεύσεων του Νοσοκομείου μας και εύχεται η δραστηριότητα αυτή να τύχει ανάλογης συνέχειας.
Υπάρχουν παιδάκια που η ζωή τους ξεκίνησε δύσκολα, όπως του 3χρονου Jaxon Emberton – ο οποίος όταν ήταν μόλις 11 ημερών έκανε την πρώτη εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Ο μικρούλης έχει 5 διαφορετικά καρδιακά προβλήματα και πάσχει από ένα σπάνιο σύνδρομο και δυστυχώς, μέχρι πριν από λίγο καιρό δεν μπορούσε να δει… πέρα απ’ τη μύτη του. Αλλά αυτό άλλαξε όμως και το χαμόγελό του ήταν τεράστιο όταν αντίκρυσε για πρώτη φορά τους γονείς του.
«Το όνομά μου είναι Jaxon. Έχω σύνδρομο DiGeorge και έχω κάνει 2 χειρουργικές επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς » λέει η περιγραφή του βίντεο στο Tik Tok που ανέβασαν οι γονείς του, οι οποίοι δεν είχαν καταλάβει ότι ο μικρός τους δεν μπορούσε να τους δει.
Στο βιντεάκι που ανέβασαν ο Jaxon βλέπει για πρώτη φορά τους γονείς του. Ενώ στην αρχή φαίνεται μπερδεμένος, αμέσως χαμογελάει γλυκά στη μαμά και τον μπαμπά του. Η αντίδρασή του έγινε viral και συγκέντρωσε περισσότερες από 550.000 προβολές.
Ο κύριος Emberton είπε: «Μόλις του φορέσαμε τα γυαλιά, ήταν μια από τις πιο εκπληκτικές στιγμές. Το να βλέπεις το πρόσωπό του να φωτίζεται επειδή έβλεπε για πρώτη φορά ήταν ό,τι καλύτερο.»
Το μικρό παιδί, που πέρασε τις πρώτες 255 ημέρες της ζωής του στο νοσοκομείο, έπρεπε να υποβληθεί σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις και τον περιμένουν τουλάχιστον δύο ακόμη στο μέλλον. Μακάρι όλα να πάνε καλά και να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο στη ζωή του».
Ο Άρης Σοϊλέδης μπορεί να κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Survivor, όμως εδώ και καιρό έχει κατακτήσει την πρώτη θέση στην καρδιά της Μαρίας Αντωνά, με την οποία είναι αχώριστος από όταν επέστρεψε από τον Άγιο Δομίνικο, και ετοιμάζονται να ανέβουν τα σκαλιά της εκκλησίας τον Σεπτέμβρη.
Ο ποδοσφαιριστής, μέσα από νέα ανάρτησή του για εκείνη, της κάνει την πιο τρυφερή ξομολόγηση που έχουμε διαβάσει εδώ και πολύ καιρό, με μία σειρά από φωτογραφίες τους, στον μεγάλο τελικό στο Γαλάτσι.
Η τρυφερή εξομολόγηση του Άρη στην Αντωνά
«Φεύγοντας για το παιχνίδι μου είπες κάποια πράγματα στα οποία έπεσες σε όλα μέσα … Χωρίς εσένα δεν θα ήταν τίποτα το ίδιο… χωρίς εσένα δεν θα πετύχαινα όσα πέτυχα χωρίς εσένα όλα θα ήταν αλλιώς …. Για αυτό και θέλω να σου πω δημόσια πως είσαι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί και είσαι η δύναμη μου … σε ευχαριστώ για όλη την στήριξη όχι μόνο στο παιχνίδι αλλά για όλα αυτά τα χρόνια …
Σ’ αγαπώ και θέλω πάντα να σε βλέπω να χαμογελάς γιατί το αξίζεις», έγραψε στην ανάρτησή του.
Από τον Άγιο Δομίνικο ερωτευμένοι στην Σκόπελο! Ξεκίνησαν τις διακοπές τους
Το Survivor τελείωσε, ο καλός της επέστρεψε, και αφού ξεκαθάρισαν τα πράγματα και για την γκριμάτσα της, η οποία απασχόλησε εκτενώς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και σχολιάστηκε όσο τίποτα, η λαμπερή Μαρία Αντωνά και ο Άρης Σοϊλέδης ζουν την καθημερινότητά τους και ετοίμασαν τις βαλίτσες τους για διακοπές!
Το ζευγάρι λίγο πριν ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας, επέλεξε να ξεκουραστεί και να γεμίσει τις μπαταρίες του, αλλά και να περάσει όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μαζί.
Την είδηση την έκανε γνωστή ο ίδιος ο Άρης Σοϊλέδης μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο instagram που ανέβασε στιγμιότυπα με την Μαρία Αντωνά μέσα από το σπίτι όπου μένουν στην Σκόπελο, αλλά και την υπέροχη θέα του νησιού.
