«Ο Λαμπράκης, εάν ζούσε σήμερα δεν θα καθόταν αυτάρεσκα στα έδρανα αλλά θα ήταν στον δρόμο, θα αγωνιζόταν για τους ανθρώπους της Γάζας» είπε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας
Με μαντήλα της Παλαιστίνης στον λαιμό, εμφανίστηκε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, στην Ολομέλεια της Βουλής κατά την επετειακή αναφορά στη μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη σήμερα Δευτέρα (26.5.25).
Όπως είπε κατά την ομιλία της στη Βουλή η Ζωή Κωνσταντοπούλου, «ο Λαμπράκης, εάν ζούσε σήμερα δεν θα καθόταν αυτάρεσκα στα έδρανα αλλά θα ήταν στον δρόμο, θα αγωνιζόταν για τους ανθρώπους της Γάζας, θα ήταν εκεί και θα προσέφερε τις ιατρικές του υπηρεσίες».
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στη Βουλή με παλαιστινιακή μαντίλα και φωτογραφία του Γρηγόρη Λαμπράκη / ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSIΗ Ζωή Κωνσταντοπούλου φορώντας παλαιστινιακή μαντίλα στα έδρανα της Βουλής / ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSIΗ Ζωή Κωνσταντοπούλου μετά την ομιλία της στη Βουλή / ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSI
Παράλληλα, εξαπέλυσε επίθεση στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη που χθες κατά την εβδομαδιαία ανάρτησή του στο Facebook, ενώ έκανε αναφορές σε ευρεία θέματα όπως είπε, «δεν βρήκε να πει ούτε μια κουβέντα για την γενοκτονία στη Γάζα».
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου θέλοντας να στηρίξει τον Στράτο Δασκαρόλη που καταδικάστηκε επειδή δεν πλήρωσε διόδια μιμήθηκε την πράξη του και ανέβασε το συμβάν στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook.
Η πρώην πρόεδρος της Βουλής παραμένοντας πιστή στο κίνημα «Δεν πληρώνω» προέβη σε πράξη ανυπακοής και σήκωσε επιδεικτικά τη μπάρα διοδίων στην Καλαμάτα για να περάσει χωρίς να πληρώσει.
Το αυτοκίνητο στο οποίο ήταν συνοδηγός, οδηγούσε ο ηθοποιός Διονύσης Καραναστάσης και ένας συνεργάτης της στο πίσω κάθισμα τράβηξε το συγκεκριμένο βίντεο.
Διόδια Νο4
Στο δρόμο για Καλαμάτα.
Δεν Πληρώνω τα Διόδια, στηρίζοντας την πράξη ανυπακοής του Στράτου Δασκαρόλη.
Του συμπολίτη μας που μπήκε στη φυλακή γιατί δεν πλήρωσε διόδια.
Στις 7.00 η συγκέντρωση!
Η κ. Κωνσταντοπούλου ενημέρωσε τους διαδικτυακούς της φίλους για την πράξη της από νωρίς: «ξεκινάω από Αθήνα για Καλαμάτα για να στηρίξω τον Στράτο Δασκαρόλη, τον συμπολίτη μας που μπήκε στη φυλακή γιατί δεν πλήρωσε διόδια. Η σημερινή δράση είναι Δεν Πληρώνω τα Διόδια, στηρίζοντας την πράξη ανυπακοής του Στράτου» έγραψε στο facebook.
Στη Λάρισα βρέθηκε η πρόεδρος της «Πλεύσης Ελευθερίας» Ζωή Κωνσταντοπούλου στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου.
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου μάλιστα επέλεξε να παρακολουθήσει την μαθητική και στρατιωτική παρέλαση στη Λάρισα απέναντι από την εξέδρα των επισήμων.
«Η θέση μου βρίσκεται με τον κόσμο», ήταν τα λόγια της όταν ρωτήθηκε γι’ αυτή την επιλογή της.
Αίσθηση πάντως προκάλεσε η άρνηση της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας να δώσει το χέρι της στον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Χρήστο Κέλλα, ο οποίος εκπροσωπεί την κυβέρνηση.
Δείτε τη φωτογραφία:
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν έδωσε το χέρι της στον Χρήστο Κέλλα
Η κυρία Κωνσταντοπούλου βρέθηκε στο Ηρώο της Λάρισας και στην κατάθεση στεφάνων, ενώ σε δήλωση της για την εθνική επέτειο υπογράμμισε πως «Όταν οι λαοί αποφασίζουν και διεκδικούν και τα πιο ακατόρθωτα γίνονται εφικτά».
Νωρίτερα, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχιλλίου τελέστηκε η Δοξολογία στην οποία χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερώνυμος.
Νέο στιγμιότυπο έντασης σημειώθηκε στη Βουλή των Ελλήνων, με πρωταγωνιστές τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Μάκη Βορίδη, λίγη ώρα μετά το επεισόδιο που είχε προηγηθεί με τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Μετά τη διακοπή της συνεδρίασης και ενώ η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας έκανε δηλώσεις στο περιστύλιο της Βουλής, συνέβη ένα νέο «θερμό» στιγμιότυπο.
Την ώρα που περνούσε ο Μάκης Βορίδης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου στράφηκε προς το μέρος του και, με εμφανή ειρωνική διάθεση, είπε: «Μισό λεπτό να περάσουν οι αθώοι».
Η ατάκα θεωρήθηκε σαφής αιχμή, με φόντο την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Η απάντηση Βορίδη με αιχμή
Ο πρώην υπουργός δεν άφησε αναπάντητο το σχόλιο και, με το χαρακτηριστικό του χαμόγελο, ανταπέδωσε: «Μισό λεπτό να αποφύγουμε τους εισαγγελείς…».
Βουλή: Άγρια κόντρα Κωνσταντοπούλου – Γεωργιάδη γιατί τον βιντεοσκοπούσε ενώ έτρωγε κρακεράκια
Κόκκινο πανί για την Ζωή Κωνσταντοπούλου η κόκκινη συσκευασία με τα κρακεράκια που έφαγε ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Ακόμα μια επεισοδιακή συνεδρίαση έγινε στη Βουλή με την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου να βιντεοσκοπεί με το κινητό της τον υπουργό Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη ενώ έτρωγε ένα κρακεράκι. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση του με τον κ. Γεωργιάδη να καλεί τον Πρόεδρο της Βουλής στην έδρα.
Δείτε το βίντεο:
Ήταν η δεύτερη ένταση μέσα σε λίγη ώρα, στην Βουλή που αυτή την φορά οδήγησε σε διακοπή της συνεδρίασης. Με το κλίμα βαρύ από την προηγούμενη αντιπαράθεση μεταξύ του υφυπουργού Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη και του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Πλεύσης Ελευθερίας Αλέξανδρου Καζαμία κατά την συνέχιση της συζήτησης του νομοσχεδίου, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου ζήτησε τον λόγο.
Μετά την επανέναρξη της συνεδρίασης, δεν ανέβηκε στην έδρα ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης αλλά ο Αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας Γιώργος Γεωργαντάς ο οποίο είπε ότι μίλησε με τον κ. Κακλαμάνη και του είπε να ανακοινώσει ότι τα πρακτικά της συζήτησης της Επίκαιρης Ερώτησης μεταξύ του υφυπουργού Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη και του βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας Αλέξανδρου Καζαμία θα παραπεμφθούν για αξιολόγηση και τα περαιτέρω στην Επιτροπή Δεοντολογίας.
Ο κ. Γεωργιάδης είπε: «Εδώ συνέβη κάτι πολύ σοβαρό. Η κα Κωνσταντοπούλου σήκωσε το κινητό της και άρχισε να μας βιντεοσκοπεί. Αυτό που ξέρω είναι ότι αυτό απαγορεύεται στην ολομέλεια. Θα πρέπει να αποβληθεί η κα Κωνσταντοπούλου γιατί το κάνει συστηματικά. Η κα Κωνσταντοπούλου δεν γίνεται να έχει περισσότερα δικαιώματα από όλους μας».
Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο αντιπρόεδρος της Βουλής, Γιώργος Γεωργαντάς λέγοντας: «Είναι απαράδεκτο να βιντεοσκοπούνται συνάδελφοι εντός του κοινοβουλίου ή στο διάλειμμα. Οι συνεδριάσεις είναι δημόσιες. Δεν τιμά κανέναν να βιντεοσκοπούνται συνάδελφοι από άλλους εδώ. Είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει και το προεδρείο θα λάβει μέτρα. Είναι ξεκάθαρο και καταδικαστέο».
Στο βήμα ανέβηκε η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου η οποία εστίασε όχι μόνο στα κρακεράκια αλλά επιτέθηκε σε όποιον βρισκόταν στη Βουλή. Είπε: «Ενώ μου δόθηκε ο λόγος μετά από μια αήθη επίθεση από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της ΝΔ προς την Πλεύση Ελευθερίας και εμένα προσωπικά αλλά και του υφυπουργού Εξωτερικών γιατί εκεί έχουμε καταντήσει να έχουμε υφυπουργό Εξωτερικών τον Θεοχάρη της λίστας Λαγκάρντ. Και αφού ανέβηκα στο βήμα άρχισε να φωνασκεί και να σκούζει ο κ. Γεωργιάδης που έχει δυστυχώς την θέση του υπουργού Υγείας και τραμπουκίζει γιατρούς και όποιον τον ενοχλεί και με τον τσαμπουκά και αφού μπήκε στη Βουλή με ένα κόκκινο πακέτο κρακεράκια τα οποία επιδεικτικά τοποθέτησε πάνω στο έδρανο και άρχισε να τα τρώει και τα έδωσε στους συνεργάτες του, γιατί έτσι συμπεριφέρεται στους συνεργάτες του, και αφού έγιναν όλα αυτά στην συνέχεια διέκοψε με τσαμπουκά τη συνεδρίαση αποτρέποντας αρχηγό κόμματος την μοναδική γυναίκα γιατί είστε κραυγαλέος μισογύνης και έχετε δίπλα σας τον Βαρτζόπουλο ο οποίος μας είπε ότι οι γυναικοκτονίες είναι βιολογικό ζήτημα. Διεκόπη η συνεδρίαση με την αξίωση του Γεωργιάδη να ανέβει στην έδρα ο Πρόεδρος της Βουλής και να του κάνει τα χατήρια. Δεν του την έκανε τη χάρη αλλά του κάνατε μια ημιχάρη εσείς», είπε στον κ. Γεωργαντά, «λέγοντας την άποψή σας».
Και συνέχισε: «Η συνεδρίαση της Βουλής είναι δημόσια και είστε ήδη υπόλογοι για κοπτοραπτική των πρακτικών. Την Παρασκευή τραμπούκιζαν οι βουλευτές σας την κα Γεροβασίλη και αναγκάστηκε να διακόψει. Ακόμα και η ΕΡΤ παρουσίασε ρεπορτάζ με μοντάζ για να φαίνεται ότι κόπηκε η συνεδρίαση στη δική μου ομιλία. Και βεβαίως διαμαρτυρήθηκα επισήμως και στην ΕΡΤ και όπου έπρεπε και στην κοινοβουλευτική ρεπόρτερ γι’ αυτό το ρεπορτάζ αντιστροφής της πραγματικότητας. Εδώ έχουμε έναν εγνωσμένο φασίστα αρνητή του Ολοκαυτώματος, αρνητή των νεκρών του Πολυτεχνείου , αρνητή της Γενοκτονίας στη Γάζα, του εγκλήματος των Τεμπών και των υποκλοπών και καλλωπιστή της Βιολάντα ο οποίος διακόπτει συνεδρίαση της Βουλής και εμποδίζει αρχηγό να πάρει τον λόγο. Απαράδεκτο είναι να μπαίνει στην αίθουσα ένας υπουργός και να επιδεικνύει ότι τρώει τα κρακεράκια του. Κάποιοι τρώνε και δεν έχουν χορτάσει από όσα έχουν φάει και θέλουν να τρώνε και στη Βουλή και κρακεράκια», είπε μεταξύ άλλων.
Η αντιπαράθεση του Άδωνι Γεωργιάδη με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στη Βουλή / (ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)
Απαντώντας ο κ. Γεωργαντάς τόνισε: «Καμία κοπτοραπτική πρακτικών δεν γίνεται από τους υπαλλήλους της Βουλής. Όποιος δεν πείθεται μπορεί να δει το υλικό από τις βιντεοσκοπημένες συνεδριάσεις. Δεν είναι προσωπική άποψη ότι δεν επιτρέπονται οι βιντεοσκοπήσεις. Εδώ έχουμε μια οργανωμένη συζήτηση. Δεν είμαστε στον δρόμο. Υπάρχουν 30 Κοινοβουλευτικοί Συντάκτες που παρακολουθούν τις συνεδριάσεις. Δεν χρειαζόμαστε νέους βιντεολήπτες».
Στο βήμα στη συνέχεια ανέβηκε ο Άδωνις Γεωργιάδης με την κα Κωνσταντοπούλου να φωνάζει: «Χίτλερ, Χίτλερ».
Ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε: «Ζητώ συγγνώμη από τους συναδέλφους μου γιατί με έπιασε το στομάχι μου και βγήκα έξω και πήρα λίγα κρακεράκια».
Ο Άδωνις Γεωργιάδης στην ολομέλεια της Βουλής / (ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)
Αναφερόμενος στην κα Κωνσταντοπούλου είπε:« Η κυρία αυτή έκανε ξανά το ίδιο με άλλους δυο συναδέλφους και ανέβασε το βίντεο στα social media για να τους συκοφαντήσει. Πολλά μου έχει πει αλλά για την απλήρωτη εργαζόμενή της και τα ψέματα που είπε ενώ ήταν δηλωμένη στην ΕΡΓΑΝΗ και την κατήγγειλε για μπούλινγκ, η λαλιστάτη κα πρόεδρος δεν είχε να πει τίποτα. Δεν ασχολούμαι άλλο μαζί της γιατί δεν βγάζεις άκρη. Η περίπτωσή της ανήκει σε άλλες επιστήμες».
«Αν θέλετε να κάνετε διαφήμιση στον Τσίπρα, λυπάμαι πάρα πολύ», είπε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, έβγαλε το μικρόφωνό της και αποχώρησε από το πλατό
Επεισοδιακή ήταν η παρουσία της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωής Κωνσταντοπούλου, στην εκπομπή «Καλημέρα» με τη Φαίη Μαυραγάνη στον ΣΚΑΪ, το πρωί του Σαββάτου (18.10.25).
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αποχώρησε από την εκπομπή γιατί ενοχλήθηκε από την ερώτηση που της έκανε η Φαίη Μαυραγάνη για τον Αλέξη Τσίπρα με αφορμή τη χθεσινή ανακοίνωση για την έκδοση του βιβλίου του.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ρωτήθηκε από τη Φαίη Μαυραγάνη στην αρχή της συνέντευξης για το όνομα του βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά της. «Αχ μην μου ξεκινάτε σας παρακαλώ, όχι, δεν ήρθα… Δεν θα κάνουμε αυτή την κουβέντα και δεν θα έχετε σχόλιο από μένα. Υπάρχουν πάρα πολλά θέματα στην επικαιρότητα και ζητήματα», είπε, αναφερόμενη στο εργασιακό νομοσχέδιο, τον νέο ΚΟΚ και άλλα.
«Δεν θα αποσυντονίζουμε τον κόσμο συστηματικά για ανύπαρκτα θέματα», σημείωσε. «Εγώ θα φύγω, δεν πειράζει», συνέχισε.
Δείτε το βίντεο:
«Δεν έχετε μάθει να φεύγετε, έχετε μάθει να μένετε και να κάνετε συζητήσεις», της απάντησε η Φαίη Μαυραγάνη.
«Εσείς όμως κάνετε μια διαφήμιση σε μια ανύπαρκτη συνθήκη και προάγετε αυτή τη στιγμή έναν πολιτικό, ο οποίος είναι ανύπαρκτος και ανενεργός. Και με φέρατε τώρα εμένα που δίνω μια μάχη 24 ώρες το 24ωρο στη Βουλή για να σας κάνω σχόλιο. Όχι, δεν πειράζει, θα τον καλέσετε να σας τα πει», απάντησε.
«Δεν πειράζει, δεν υπάρχει κανένας λόγο να φύγετε», συνέχισε η δημοσιογράφος. «Τελείωσε το θέμα αυτό. Μια ερώτηση σας έκανα, δεν θέλετε να απαντήσετε», τόνισε.
«Κυρία Κωνσταντοπούλου δεν έχετε λόγο να το κάνετε αυτό. Νομίζω πως μπορώ να σας κάνω μια ερώτηση και να απαντήσετε και να πάμε παρακάτω», επέμεινε η δημοσιογράφος.
«Δεν πειράζει κ. Μαυραγάνη. Λυπάμαι πάρα πολύ. Αν θέλετε να κάνετε διαφήμιση στον Τσίπρα, λυπάμαι πάρα πολύ», είπε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας αποχωρώντας από το πλατό.
«Δεν μπορεί κανείς πολιτικός να μας επιβάλει τι θα ρωτάμε και τι δεν θα ρωτάμε»
Μετά τις διαφημίσεις, απευθυνόμενη στους τηλεθεατές η δημοσιογράφος ανέφερε πως «αυτή ήταν η πιο σύντομη συνέντευξη που έχω κάνει στη ζωή μου. Ούτε 2λεπτο δεν πρέπει να κράτησε» και εξήγησε:
«Αποφασίζω να την ρωτήσω για το βιβλίο του κ. Τσίπρα, που ήταν χθες η ανακοίνωση του ονόματος, είχαν συμπορευτεί, ήταν πρόεδρος της Βουλής επί Τσίπρα η κ. Κωνσταντοπούλου. Μου είπε ”αν συνεχίσετε να με ρωτάτε θα φύγω”», είπε αρχικά η Φαίη Μαυραγάνη.
Δείτε το βίντεο:
Δεν μπορεί κανείς πολιτικός να μας επιβάλλει τι θα ρωτάμε και τι δεν θα ρωτάμε. Θέλετε απαντάτε οι πολιτικοί, θέλετε δεν απαντάτε. Αλλά το τι θα ρωτάμε, νομίζω είναι δικαίωμα του δημοσιογράφου. Επιμένω και στη συνέχεια τη ρωτάω για τον κ. Ρούτσι και αποφασίζει να φύγει. Είχαμε να πούμε για ΟΠΕΚΕΠΕ, για Τέμπη, για τον κ. Ρούτσι, για το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, για το ότι θα κλείνουν τα μικρόφωνα στη Βουλή. Πραγματικά δεν κατάλαβα γιατί ήθελε να φύγει η κ. Κωνσταντοπούλου».
Η Ζωή Συμεωνίδη είναι ένας από εκείνους τους ανθρώπους που η ζωή τους σε προκαλεί να σκεφτείς πως όσα εμπόδια και αν έρχονται στον δρόμο σου, αν το θέλεις πραγματικά μπορείς να τα καταφέρεις.
Βλέπετε οι συνθήκες για την Ζωή δεν ήταν ποτέ ευνοϊκές. Γεννήθηκε με υδροκεφαλία και χρειάστηκε να παλέψει πολύ ως παιδί για να αντιμετωπίσει το bullying αλλά και ως έφηβη σε μια κοινωνία ανώριμη να αποδεχτεί την συμπερίληψη.
Μιλώντας στην Δημοκρατική η Ζωή Συμεωνίδη έχει πει:
“Ηταν πράγματι μια μεγάλη μάχη που χρειάστηκε να δώσω από παιδί, από τις πρώτες μέρες της ζωής μου. Σε αυτή την μάχη δίπλα μου ήταν πρώτα και πάνω απ΄ όλους οι γονείς μου οι οποίοι όταν έμαθαν ότι εγώ είχα αυτό το πρόβλημα της υδροκεφαλίας ήταν δύο νέα παιδιά στην ουσία -23 και 26 ετών- και έδωσαν και οι ίδιοι μαζί μου αυτόν τον αγώνα. Επίσης δίπλα μου ήταν ο γιατρός, ο οποίος ήταν πάνω από όλα άνθρωπος και μετά γιατρός, ο κύριος Νικόλαος Χαφτούρας. Χάρις σε αυτούς τους ανθρώπους είμαι σήμερα εδώ κοντά σας και μπορώ να δώσω αυτή την συνέντευξη. Όλο αυτό μου άφησε δύναμη στην ψυχή μπορώ να πω… Υπάρχουν ωστόσο φορές που σκέφτομαι τι έχω περάσει με την υγεία μου μέχρι σήμερα και δεν στεναχωριέμαι καθόλου. Είμαι γενικά άνθρωπος ο οποίος έχει βρει τρόπο να μην αναστατώνεται, κοιτάει πάντα να βλέπει την θετική πλευρά στο οτιδήποτε μπορεί να προκύψει κι αυτό είναι μια μεγάλη κατάκτηση.
Εχω αντιμετωπίσει bullying… Εχω ακούσει διάφορα για το πρόβλημά μου. Για να είμαι ειλικρινής στην αρχή με ενοχλούσε. Εμαθα όμως να κάνω πλάκα με αυτό ώστε να μην ενοχλεί. Το πιο χαρακτηριστικό που μπορώ να θυμηθώ είναι όταν ένα παιδί είχε πει ότι έχω καλώδια στο κεφάλι. Τότε εγώ γύρισα και του είπα: αν πάρω ανάποδες θα γίνει Blackout! Αλλά η αλήθεια είναι ότι με προβληματίζει πολύ το γεγονός πως υπάρχουν παιδιά που κοροϊδεύουν το πρόβλημα υγείας που μπορεί να αντιμετωπίζει ένα άλλο παιδί, ένας άλλος άνθρωπος. Και πάντα θα με κάνει να αναρωτιέμαι και να ρωτάω γιατί. Γιατί να έχουν αυτή τη συμπεριφορά, γιατί να θέλουν να πληγώνουν άλλους ανθρώπους… Ένα μεγάλο γιατί είναι αυτό που έχω πάντα στο μυαλό μου”.
Η Ζωή είναι μόλις δεκαοκτώ χρονών και σκηνοθετεί, γράφει, αρθρογραφεί. Και τι δεν κάνει! Ξεκινώντας από τα 15 της χρόνια μέχρι σήμερα που είναι 18 έχει καταφέρει να αποσπάσει περισσότερα από 300 βραβεία.
Ένα από τα βιβλία που έχει γράψει αφορά την υδροκεφαλία.
“Η αλήθεια είναι ότι είχα πάντα στο νου μου να γράψω ένα βιβλίο. Όταν ωρίμασε η σκέψη μου και το σκέφτηκα σοβαρά, αποφάσισα να γράψω ένα βιβλίο για την πάθησή μου. Εκείνη την περίοδο μιλούσα με μια κοπέλα το παιδάκι της οποίας έχει το υδροκεφαλία και μοιραζόμασταν τους προβληματισμούς της, της μιλούσα για την εμπειρία μου και για όλα όσα με έκαναν να σταθώ στα πόδια μου και σήμερα να είμαι εδώ. Μάλιστα, το βιβλίο τής το έχω αφιερώσει κιόλας…”
Το βιβλίο της ο «Θαλάσσιος Πειρασμός» έχει αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο, μεταξύ των οποίων και τα εξής τέσσερα βραβεία: 1) Καλύτερη Ταινία μικρού μήκους (ΑΓΓΛΙΑ)
2) Καλύτερο Σενάριο για ταινία μικρού μήκους (ΙΝΔΙΑ)
3) Καλύτερη Ταινία Animation (ΙΝΔΙΑ)
4) Καλύτερη Ταινία Φαντασίας (ΙΝΔΙΑ)
Σήμερα έρχεται στο dinfo να μας μιλήσει για το νέο της βιβλίο με τίτλο «Το γεράκι της θάλασσας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γλαύκα. Τι λέτε, πάμε να τη γνωρίσουμε;
Καλώς σε βρήκα Ζωή, χαίρομαι για τη γνωριμία! Καταρχάς, θέλω να μου κάνεις μία εισαγωγή όσο αφορά εσένα και τη συγγραφή. Πώς ξεκίνησες, ποιο ήταν το έναυσμα για να αποτυπώσεις τις σκέψεις σου στο χαρτί;
Ένα από τα κίνητρά μου ήταν καθηγητής μου, όσο δίνω συνεντεύξεις δεν θα παύω να λέω για αυτόν και το βιβλίο του και για το πόσο με στήριξε ο Κώστας Πούλιος και το εξαιρετικό βιβλίο του με τίτλο το εργοστάσιο –ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ- το οποίο κοσμεί την βιβλιοθήκη μου δίπλα στο δικό μου βιβλίο…και ναι κάπως έτσι ξεκίνησα, αποτύπωνα τις σκέψεις μου στο χαρτί ή ακόμα και στο σημειωματάριο του κινητού μου…
Ποιες είναι οι επιρροές σου, ποιους ανθρώπους της λογοτεχνίας θαυμάζεις; Προτιμάς περισσότερο τους εγχώριους συγγραφείς ή τους ξένους και γιατί;
Όπως είπα προηγουμένως ένας συγγραφέας που θαυμάζω είναι ο Κώστας Πούλιος, παρόλα αυτά υπάρχει και ένας ακόμα που θαυμάζω εξίσου τόσο πολύ είναι ο Πάνος Δημάκης ή αλλιώς << ΤΟ ΓΕΡΑΚΙ >> του THE CHASE –το οποίο τηλεπαιχνίδι σημαίνει πολλά για μένα.. είναι κάτι περισσότερο-, ο Δημάκης έχει γράψει δυο βιβλία, <<ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΤΩΝ ΧΙΛΙΩΝ ΤΥΦΛΩΝ>> ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ και τις <<ΔΕΚΑΕΠΤΑ ΚΛΩΣΤΕΣ>> ΚΑΠΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ, γενικά διαβάζω περισσότερο από Έλληνες συγγραφείς..
Ποιο είδος λογοτεχνίας, πέρα από αυτό στο οποίο εντάσσεται το βιβλίο σου, είναι το αγαπημένο σου; Με ποιο πιστεύεις ότι δεν θα μπορούσες ή δεν θα ήθελες να ασχοληθείς;
Διαβάζω από όλα τα είδη, το να ακυρώσω κάτι σαν είδος δεν μου πάει, γιατί θα υπάρχει έστω και κάτι μικρό που μπορεί να μου αρέσει…
Είναι εύκολο για εσένα κάθε φορά να εκφράσεις σε ένα κομμάτι χαρτί αυτά που στριφογυρίζουν στο μυαλό σου;
Ναι, είναι ο λεγόμενος συγγραφικός οίστρος που λέω και εγώ, πολλές φορές γυρνάει στο μυαλό μου πως να ξεκινήσω ένα κεφάλαιο
Λογική ή συναίσθημα; Σε ποιο από τα δύο στηρίζεσαι περισσότερο όταν γράφεις;
Το συναίσθημα, σπανίως ακολουθώ την λογική πλέον, γιατί βλέπω πως ο κόσμος σιγά σιγά αρχίζει να το χάνει αυτό στο βωμό της τεχνολογίας
Ας περάσουμε στο βιβλίο σου με τίτλο «Το γεράκι της θάλασσας». Πώς ήταν για εσένα η όλη διαδικασία, από τη σύλληψη της αρχικής ιδέας μέχρι και τη παρουσίαση του βιβλίου; Υπάρχουν στιγμές που θα ήθελες πιθανώς να αφήσεις πίσω σου; Ποια τα συναισθήματά σου εν γένει;
Έμπνευσή μου ήταν όπως είπα στην ερώτηση 2 ο Πάνος Δημάκης που είχε το ψευδώνυμο γεράκι, του αφιερώνω λοιπόν το βιβλίο με όλη μου την καρδιά, εξαιτίας όμως αυτού του ψευδώνυμου εγώ γέννησα μια φυλή μέσα από το βιβλίο, αυτή των ανθρώπων-γερακιών, όταν έγραφα το βιβλίο έγραφα τα κεφάλαια με βάση τι με απασχολούσε εκείνες τις μέρες και μετά τα έραβα για να ταιριάζει με το προηγούμενο κεφάλαιο, όχι σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να αφήσω πίσω αυτή την ιδέα για κανένα λόγο, αυτό το βιβλίο είναι ο κόσμος όλος και έχει την δική του ιστορία σύνταξης, πχ το κεφάλαιο με τίτλο << ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ>> από το Β μέρος του βιβλίου γράφτηκε με αφορμή τον διαγωνισμό που είχε κάνει ο IANOS…
Τι να περιμένουμε να δούμε από τον Απόστολο;
Πέραν από τις σκανταλιές του, υπάρχουν στιγμές που ο Απόστολος δείχνει ανθρωπιά προς έναν άνθρωπο που ήταν στα πρόθυρα τις απόλυτης καταστροφής…
Μπορούμε τελικά να βρούμε την αγάπη; Κι αν όχι, τι είναι αυτό που μας εμποδίζει;
Πολλές φορές ακόμα και ο ίδιος ο εαυτός μπορεί να σταθεί εμπόδιο..
Θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε λίγο περισσότερο τη Ζωή μέσα από αυτό το βιβλίο; Θα βρούμε κομμάτια δικά σου στους ήρωες;
Ναι, δυο χαρακτήρες του βιβλίου είναι έμπνευση της δικής μου προσωπικότητας
Είναι αρκετά νωρίς βέβαια αλλά θα ήθελες να μας πεις αν υπάρχει κάτι που να ετοιμάζεις αυτή τη περίοδο; Θα μοιραστείς μαζί μας τα μελλοντικά, συγγραφικά σου σχέδια;
Ναι, έχω γράψει και το άλλο βιβλίο που είναι η συνέχεια και η κορύφωση των γεγονότων…
Ζωή, σε ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που μας διέθεσες και σου ευχόμαστε ολόψυχα κάθε επιτυχία στο έργο σου!
Το Βουκουρέστι, η πρωτεύουσα της Ρουμανίας , είναι μια ζωντανή πόλη με όμορφα κτίρια και πλούσια ιστορία .
Αλλά κάτω από τα όμορφα σοκάκια της πόλης, υπάρχει ένας ακόμη κόσμος που κρύφτηκε εκεί μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Ρουμανίας. Μια ολόκληρη πόλη γεμάτη άστεγους, ναρκομανείς και ξεχασμένα ορφανά.
Στο υπόγειο δίκτυο αποχέτευσης του Βουκουρεστίου ζουν οι χαμένες και ξεχασμένες ψυχές της πόλης. Οι περισσότεροι «ένοικοι» των υπονόμων έχουν Aids ενώ το ένα τέταρτο πάσχει από φυματίωση.
Η ζωή στους υπονόμους, η υπόγεια κοινότητα ψυχών και ο βασιλιάς της, που του αρέσει να τον αποκαλούν Μπρους Λη, έγιναν το αντικείμενο ταινίας που κυκλοφόρησε πρόσφατα το κανάλι Channel 4.
Ο Μπρους Λη, ο βασιλιάς των υπονόμων είναι μια περίπλοκη προσωπικότητα. Ορφανός και από τους δυο γονείς, πρώην μαχητής του δρόμου και νυν διάσημος έμπορος ναρκωτικών, πληρώνει τοπικές συμμορίες για να προστατεύουν τα ορφανά που βρήκαν καταφύγιο κάτω από την πόλη.
Οι κοινωνικοί λειτουργοί υποστηρίζουν ότι ο Λη προστατεύει τους νέους από τα σεξουαλικά αρπακτικά και ότι οι τοξικομανείς έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν αν ζητήσουν καταφύγιο στο υπόγειο βασίλειο του.
Οι αποχετεύσεις είναι τα απομεινάρια του μεγάλου σχεδίου του Νικολάε Τσαουσέσκου να κατασκευάσει σύστημα κεντρικής θέρμανσης στην πόλη. Παρά το γεγονός ότι το σχέδιο του αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ, η ερειπωμένη υποδομή πρόσφερε στα ορφανά ένα μέρος για να ζήσουν.
«Αυτοκτονία-μυστήριο για τον ωραίο ζεν πρεμιέ του Ελληνικού Κινηματογράφου». «Τι κρύβει ο θάνατος του Λευτέρη Βουρνά»; Ένας θάνατος ποτέ δεν είναι αρκετός, ώστε να δοθούν όλες οι απαντήσεις. Μερικές φορές λειτουργεί με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η διαδρομή και η ζωή ενός ανθρώπου μπορεί να εξηγήσει κάποια πράγματα. Μια εύθραυστη προσωπικότητα θα παλέψει αλλά στο τέλος θα νικηθεί. Όσο πιο δυνατά παλέψει, τόσο περισσότερος ο πάταγος που θα έρθει μαζί με την ήττα.
Λένε πως «καλό είναι ο άνθρωπος να γνωρίζει τα όρια του». Τι γίνεται, όμως, όταν αυτά τα όρια ξεπερνιούνται; Όταν οι αντιστάσεις υποχωρούν και ένας τεράστιος τοίχος ορθώνεται μπροστά σου;
Τα φώτα, η αναγνωρισιμότητα, η φήμη και η επιτυχία είναι εφήμερα. Κάποια στιγμή μένεις μόνος με τους δαίμονές σου και εκεί η αναμέτρηση είναι σκληρή. Ο Λευτέρης Βουρνάς, ο όμορφος ηθοποιός που στάθηκε επάξια δίπλα σε σπουδαίους συναδέλφους του, δεν άντεξε σε αυτή την αναμέτρηση. Έβαλε τέλος στη ζωή του με έναν τρόπο άγριο και ιδιαίτερα οδυνηρό. Σα να ήθελε να σιγουρευτεί πως όλα θα τελείωναν εκείνη την ημέρα.
Τα δύσκολα παιδικά χρόνια
Ο Λευτέρης Βουρνάς γεννήθηκε μέσα στη φωτιά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Είδε το πρώτο φως της ημέρας στην Αθήνα το 1942. Όταν ήταν μόλις δυο χρονών χάνει τη μητέρα του, Νίκη Θεοτοκάτου και απομένει με την αδερφή του και τον πατέρα του Γιάννη Βουρνά.
Ο ψυχισμός του δέχεται ένα ισχυρό πλήγμα αλλά ακόμα κι αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που έρχονται. Με το τέλος του πολέμου και το ξέσπασμα του εμφυλίου σπαραγμού ο πατέρας του αναγκάζεται να φύγει ως πολιτικός πρόσφυγας με προορισμό την Τασκένδη. Ταυτόχρονα αποχωρίζεται από την αδελφή του και τον υιοθετεί η αδελφή της γιαγιάς του. Μια ηλικιωμένη γυναίκα η οποία το μόνο που δεν κάνει είναι να γιατρέψει τις πληγές που είχαν ανοιχθεί.
Η ηλικιωμένη γυναίκα είναι οικονομικά ευκατάστατη και από τον Βουρνά δεν λείπει κάτι υλικό. Λείπουν όλα τα άλλα, όμως. Όλα αυτά που θα διαμόρφωναν έναν δυνατό χαρακτήρα που θα μπορούσε να νικήσει όλες τις αναποδιές.
Ο Βουρνάς έγινε ένας άνθρωπος με τρομερές ευαισθησίες. Ήταν εξαιρετικά εσωστρεφής, κυκλοθυμικός και για μεγάλα χρονικά διαστήματα κλεινόταν στον εαυτό του. Όσο μεγάλωνε τόσο περισσότερο αναζητούσε τον πατέρα του. Το πατρικό πρότυπο ήταν κάτι που είχε στερηθεί και ήθελε να το αναπληρώσει.
Μετά από αρκετά χρόνια ήρθε σε επαφή μαζί του και κατάφερε να τον πείσει, ώστε να συναντηθούν. Το ραντεβού κλείστηκε στο λιμάνι της Πάτρας. Ο Γιάννης Βουρνάς, όμως, δεν είχε σκοπό να παραμείνει στην Ελλάδα. Είχε φτιάξει τη ζωή του, μαζί με μια νέα οικογένεια πίσω στην Σοβιετική Ένωση και εκεί γύρισε πάρα πολύ γρήγορα.
Μια καριέρα στ’ αστέρια
Παρά τα πολλά και διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζε στην προσωπική του ζωή ο Λευτέρης Βουρνάς κατόρθωσε και εκμεταλλεύτηκε -ίσως όχι στο βαθμό που θα μπορούσε- το μεγάλο ταλέντο που είχε στην υποκριτική.
Σε ηλικία μόλις 18 χρονών παίζει δίπλα στην Ειρήνη Παπά, τον Ανδρέα Μπάρκουλη και τον Νίκο Κούρκουλο στην ταινία Μπουμπουλίνα. Ο ρόλος που είχε ήταν μικρός, ωστόσο, παρά το γεγονός πως έπαιζε δίπλα σε «ιερά τέρατα» του κινηματογράφου καταφέρνει να ξεχωρίσει τόσο για το ταλέντο του όσο και με την φυσική ομορφιά του. Στα 20 του χρόνια ανέβηκε και στο θεατρικό σανίδι όταν συμμετείχε στο έργο «Κόκκινα Φανάρια».
Σπουδάζει στη δραματική Σχολή, αποφοιτά με άριστα και αρχίζει μια λαμπρή καριέρα με δεκάδες συμμετοχές σε κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Είναι ενδεικτικό πως μέσα σε 10 χρόνια συμμετέχει με μεγαλύτερους ή μικρότερους ρόλους σε περίπου 30 ταινίες, κάποιες από τις οποίες αφήνουν το δικό τους στίγμα στον ελληνικό κινηματογράφο.
Ο Λευτέρης Βουρνάς γίνεται ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους ηθοποιούς εκείνης της χρυσής γενιάς και κερδίζει συνεχώς πόντους στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Τα ψυχολογικά προβλήματα, οι «φονικές» φήμες και το τραγικό τέλος
Όλα αυτά, ωστόσο, φαίνεται πως δεν αναπληρώνουν τα μεγάλα συναισθηματικά κενά που έχει στην προσωπική του ζωή. Λέγεται πως η αντίστροφή μέτρηση ξεκίνησε μετά από εκείνη την συνάντηση που είχε με τον πατέρα του. Παράλληλα, όσο κι αν τα παιδικά του χρόνια ήταν άσχημα και η γυναίκα που τον μεγάλωσε δεν τον ατσάλωσε συναισθηματικά, ο θάνατος της τον συγκλόνισε.
Αυτά τα δυο γεγονότα, λένε όσοι τον γνώρισαν, ήταν για τον Βουρνά ένα τεράστιο πισωγύρισμα στα χρόνια της κατάθλιψης και της εσωστρέφειας. Το 1971 είχε παντρευτεί με την Αθηνά Βουρνά αλλά φαίνεται πως ούτε αυτό ήταν αρκετό -παρά τις συνεχείς προσπάθειες της- για να αποτρέψει αυτό που ερχόταν.
Όταν έφυγε από τη ζωή η θετή του μητέρα, χωρίς να πει το παραμικρό ο Βουρνάς φεύγει από το σπίτι που έμενε με τη σύζυγό του στη Βούλα και πάει να μείνει στο σπίτι της ηλικιωμένης γυναίκας στην πλατεία Αμερικής.
Μένει εκεί λιγότερο από ένα χρόνο και κάποια στιγμή, τόσο ξαφνικά όσο είχε φύγει, επιστρέφει στο σπίτι του στη Βουλά. Δεν είναι ο ίδιος άνθρωπος, όμως, πλέον. Έχει βυθιστεί στην κατάθλιψη. Δείχνει να έχει παραιτηθεί από τη ζωή. Σε μεγάλο βαθμό έχει σταματήσει ακόμα και να τρώει.
Η τελευταία θεατρική παράσταση του Βουρνά ήταν με τη Μάρθα Καραγιάννη. Όλοι ελπίζουν πως η εκ νέου ενασχόλησή του με την υποκριτική θα λειτουργήσει σαν «ηλεκτροσόκ» και θα τον επαναφέρει. Μάταια, όμως… Τίποτα δεν αλλάζει στην ψυχοσύνθεση του Βουρνά και το τέλος μοιάζει πιο κοντά από ποτέ.
Την 1η Ιουλίου του 1987 βάζει ο ίδιος τέλος στη ζωή του και μάλιστα με φρικτό τρόπο. Πίνει χάπια, κόβει τις φλέβες του και όταν αισθάνεται πως οι δικοί του άνθρωποι θα προσπαθήσουν να τον εμποδίσουν, βγαίνει στο μπαλκόνι του τρίτου ορόφου της πολυκατοικίας που διέμενε και βουτάει στο κενό.
Μερικές ημέρες πριν από την αυτοκτονία του Βουρνά και συγκεκριμένα στις 13 Ιουνίου, είχε φύγει από τη ζωή ο 33χρονος Βασίλης Κουρκουμέλης. Ο διάσημος σχεδιαστής που είχε γίνει γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο με το ψευδώνυμο Μπίλι Μπο, είχε πεθάνει από AIDS.
Όταν ο Βουρνάς μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και έγινε γνωστό πως ήταν νεκρός, έσπευσαν εκεί πολλοί δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ. Επίσης, στο νοσοκομείο πήγαν και αρκετοί συνάδελφοί του, ανάμεσα στους οποίους και Σταύρος Παράβας. Ο ηθοποιός όταν είδε τον «κακό χαμό» που γινόταν έξω από το νοσοκομείο είπε απευθυνόμενος προς τους δημοσιογράφους: «Για όνομα του θεού! Ούτε στον Μπίλι Μπο δεν κάνατε έτσι»!
Τα λόγια αυτά του Παράβα ήταν αρκετά για να αναπτυχθεί ένα όργιο φημών σχετικά με τις αιτίες που οδήγησαν τον Βουρνά στο απονενοημένο διάβημα. Εκείνες τις ημέρες είχε ακουστεί μέχρι και το ότι ο ηθοποιός είχε κάνει εξετάσεις αλλά αυτοκτόνησε πριν πάρει τα αποτελέσματά στα χέρια του φοβούμενος για αυτά.
Όλες αυτές τις φήμες διέλυσε η σύζυγός του η οποία ζήτησε να γίνουν εξετάσεις στη σορό του Λευτέρη Βουρνά. Λίγο καιρό αργότερα τα αποτελέσματα βγήκαν και ήταν αρνητικά, ξαναφέρνοντας στο προσκήνιο ως απάντηση στα «γιατί» την κατάθλιψη και την κακή ψυχολογική κατάσταση του ζεν πρεμιέ που θα μπορούσε να δώσει ακόμα πάρα πολλά στον κινηματογράφο και το θέατρο.
Όσο δύσκολο και αν είναι πλέον να το φανταστεί κανείς, στην εποχή της απόλυτης κυριαρχίας του «Game of Thrones», κάποτε το fantasy και ο χώρος της «ηρωικής φαντασίας» ήταν πραγματικά για τους «λίγους».
Εάν έχει αλλάξει αυτό εδώ και αρκετά χρόνια, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη δουλειά και τα έργα ενός συγγραφέα ο οποίος, πέραν της απήχησης που έχει στο ευρύ κοινό (από τους φίλους της λογοτεχνίας μέχρι τους gamers κ.ο.κ) θεωρείται δικαίως μία από τις σημαντικότερες μορφές της αγγλόφωνης λογοτεχνίας: ο λόγος φυσικά για τον Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν, ο οποίος, μαζί με τον Ρόμπερτ Χάουαρντ, δημιουργό του «Κόναν», αποτελούν τους «πατέρες» του οικοδομήματος που σήμερα είναι ο χώρος του fantasy, με τα σπαθιά, τους δράκους και τα άλλα φανταστικά του όντα, τις μαγείες και όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά τα οποία μαγεύουν το κοινό παγκοσμίως.
Χωρίς τον Τόλκιν πιθανότατα δεν θα υπήρχε το «Game of Thrones» (ακόμα και αν το συγκεκριμένο setting θεωρείται περισσότερο low fantasy, με πολύ λιγότερα «φανταστικά» στοιχεία από τη «Μέση Γη» του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών»). Το έργο του έχει επεκταθεί πέρα και πάνω από τη λογοτεχνία, εμπνέοντας από ταινίες μέχρι βιντεοπαιχνίδια αλλά και μουσική (με ιδιαίτερη έμφαση στον χώρο του metal).
Η «έκρηξη» της βιομηχανίας του fantasy, επήλθε μετά την τεράστια επιτυχία της κινηματογραφικής τριλογίας του «Lord of the Rings», ενώ, πολύ νωρίτερα, η ίδια η λογοτεχνία του φανταστικού είχε από δεκαετίες διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό βάσει των προτύπων που είχαν τεθεί από τα έργα του Τόλκιν, με τα ξωτικά, τους νάνους και τα κάθε λογής φανταστικά πλάσματα, αλλά και την όλη αίσθηση της αέναης, ξεκάθαρης μάχης ανάμεσα στο καλό και το κακό- μακριά από μετέπειτα προσεγγίσεις του fantasy όπως τις «γκρίζες» καταστάσεις και χαρακτήρες του «Game of Thrones», τους αντιήρωες τύπου Έλρικ του Μελνιμπονέ (Μάικλ Μούρκοκ), εξαιρετικά πολύπλοκους κόσμους όπως στο «Malazan Book of the Fallen» και άλλα πολλά έργα που κατέληξαν να αποτελούν ορόσημα της φανταστικής λογοτεχνίας.
Η ζωή του Τόλκιν
O Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1892 και πέθανε σε ηλικία 81 ετών, στις 2 Σεπτεμβρίου 1973. Πέρα από συγγραφέας- εμβληματική μορφή του fantasy, ήταν ένας απο΄τους πλέον εξέχοντες Άγγλους φιλολόγους, με ιδιαίτερα σημαντικό ακαδημαϊκό, αλλά και ποιητικό έργο.
Με βαθύτατη γνώση της αγγλικής γλώσσας και λογοτεχνίας – έχοντας διδάξει και στην Οξφόρδη- τιμήθηκε με τον τίτλο του Διοικητή του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη βασίλισσα Ελισάβετ, και θεωρείται ένας εκ των κορυφαίων Βρετανών συγγραφέων από το 1945 και μετά, αλλά και σημαντικότατος γλωσσολόγος (άλλωστε οι γλώσσες που δημιούργησε χάριν του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» αποτελούν θρυλικών διαστάσεων επίτευγμα για τα δεδομένα της fantasy λογοτεχνίας).
Οι ρίζες της οικογένειάς του ήταν από τη Γερμανία, αλλά ζούσε στην Αγγλία από τον 18ο αιώνα. Γεννήθηκε στο Μπλουμφοντέιν (Νότια Αφρική) και βρέθηκε στην Αγγλία σε ηλικία τριών ετών, σε ένα ταξίδι που εξελίχθηκε σε μακρά παραμονή, λόγω του θανάτου του πατέρα του από ρευματικό πυρετό. Η οικογένεια πήγε στους γονείς της μητέρας του στο Μπέρμιγχαμ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Μέιμπελ Τόλκιν δίδαξε η ίδια και τα δύο της παιδιά, οπότε ο Ρόναλντ ήταν σε θέση να διαβάζει σε ηλικία τεσσάρων ετών και να γράφει λίγο μετά. Ο θάνατός της το 1904 από οξύ διαβήτη είχε ως αποτέλεσμα η κηδεμονία των γιων της να περιέλθει στον στενό φίλο και πνευματικό της, Φράνσις Μόργκαν, αλλά τελικά τα παιδιά κατέληξαν στον θείο τους, Λόρενς Τόλκιν, μέχρι που ο Μόργκαν έδωσε τα αδέλφια στην Μπία, που είχε μείνει άτεκνη και χήρα απο τον αδελφό της Μέιμπελ, Γουίλ.
Ο Τόλκιν μεγάλωσε στο Ετζμπάστον του Μπέρμιγχαν και ήρθε σε επαφή με την δημιουργία γλωσσών κατά τα προεφηβικά του χρόνια, χάρη σε γλώσσες που είχαν εφεύρει τα ξαδέλφια του και ο ίδιος. Η έφεσή του στην ποίηση προέκυψε λόγω λέσχης που είχε ιδρύσει ο ίδιος και κάποιοι φίλοι του (Tea Club and Barrovian Society).
Το 1911 άρχισε να φοιτεί στο Exeter College της Οξφόρδης, αρχίζοντας με Κλασικές Σπουδές και αλλάζοντας σε Αγγλική Φιλολογία και Λογοτεχνία. Αποφοίτησε το 1915. Σημειώνεται ότι το 1914 αρραβωνιάστηκε την Ήντιθ Μέρι Μπραντ, την οποία είχε γνωρίσει στα 16 του, τρία χρόνια μεγαλύτερή του, και παντρεύτηκαν το 1916 (ο έρωτάς τους ενέπνευσε την ιστορία του Μπέρεν και της Λούθιεν).
Την ίδια χρονιά ο Τόλκιν βρέθηκε στη Γαλλία, ενώ μαινόταν ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο ίδιος υπηρέτησε ως αξιωματικός σημάτων στο 11ο Τάγμα Τυφεκιοφόρων του Λάνκασαϊρ- αξίζει να σημειωθεί ότι είχε εφεύρει έναν ειδικό κώδικα επικοινωνίας με τη γυναίκα του, για να παρακάμπτει τη λογοκρισία και να την ενημερώνει για τα σημεία όπου βρισκόταν.
Βρέθηκε στη μάχη του Σομ και αρρώστησε, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί πίσω στην Αγγλία, ενώ πολλοί φίλοι του από το Tea Club and Barrovian Society σκοτώθηκαν κατά τον πόλεμο. Πέρασε το υπολοιπο της θητείας του στα νοσοκομεία, καθώς η υγεία του είχε επιβαρυνθεί πολύ. Είχε αναρρώσει επαρκώς το 1918, ώστε να μπορεί να κάνει την υπηρεσία του στο σπίτι- ενώ την ίδια εποχή απέκτησε και το πρώτο του παιδί, τον Τζον Φράνσις Ρόιελ Τόλκιν.
Μετά το τέλος του πολέμου, η πρώτη του δουλειά ήταν στο Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης, ενώ το 1920 έγινε ο πιο νέος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λιντς- όπου και συνέγραψε ο ίδιος «Ένα Λεξικό της Μέσης Αγγλικής» αλλά και μια έκδοση του «Ο Σερ Γκαγουέιν και ο Πράσινος Ιππότης», με τον Ε.Β Γκόρντον.
Γύρισε στην Οξφόρδη το 1925, ως καθηγητής της Αγγλοσαξονικής, στο Kολλέγιο Πέμπροκ, όπου και συνέγραψε το «Χόμπιτ» και τους δύο πρώτους τόμους του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών». Ήταν η εποχή που άρχιζε να γράφει ιστορίες για τα παιδιά του, με το «Χόμπιτ» να εκδίδεται το 1937.
Ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» χρειάστηκε 12 χρόνια να ολοκληρωθεί, καθώς μεσολάβησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Λίγο μετά την έκδοσή του βιβλίου παραιτήθηκε απο το πανεπιστήμιο και έμεινε με τη γυναίκα του Ήντιθ στο Μπορνμάουθ.
Το 1971, μετά τον θάνατό της γύρισε στην Οξφόρδη, κοντά στα παιδιά του, και πέθανε μετά από δύο χρόνια. Ο τάφος του, δίπλα στης Ήντιθ, εκτός από τα κανονικά τους ονόματα, γράφει και τα ονόματα του Μπέρεν και της Λούθιεν.
Το ακαδημαϊκό του έργο στη φιλολογία και τη γλωσσολογία θεωρείται τεράστιο. Έμαθε Λατινικά, Γαλλικά και Γερμανικά από τη μητέρα του, και όσο βρισκόταν στο σχολείο έμαθε Μεσαιωνικά Αγγλικά, Αρχαία Αγγλικά, Φινλανδικά, Γοτθικά, Αρχαία Ελληνικά, Ιταλικά, Αρχαία Σκανδιναβικά, Ισπανικά. Ουαλικά και Μεσαιωνικά Ουαλικά.
Είχε επίσης γνώση Δανέζικων, Ολλανδικών, Λομβαρδικών, Νορβηγικών, Σερβικών, Ρωσικών, Σουηδικών και άλλες Αρχαίες και Νέες μορφές Γερμανικών και Σλαβικών γλωσσών. Όσον αφορά στις πεποιθήσεις και αντιλήψεις του, ο ίδιος ήταν πιστός ρωμαιοκαθολικός, και θεωρείται ότι πολιτικά ήταν μετριοπαθής συντηρητικός.
Δεν έβλεπε θετικά τη βιομηχανοποίηση, ενώ κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου είχε ασκήσει έντονη κριτική στον Ιωσήφ Στάλιν («αυτός ο αιμοβόρος γέρος δολοφόνος»- ωστόσο το 1961 απέρριψε σχόλια περί αντικομμουνιστικών νοημάτων στον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», λέγοντας ότι είχε συλλάβει το έργο πριν την επανάσταση στη Ρωσία), ενώ είχε ταχθεί ενάντια και στον εθνικοσοσιαλισμό και τον Αδόλφο Χίτλερ- με ιδιαίτερη απέχθεια στη ρατσιστική και αντισημτική ιδεολογία των Ναζί (την οποία χαρακτήριζε ολέθρια και αντιεπιστημονική, με τον ίδιο να έχει πολλούς Εβραίους φίλους), ασκώντας παράλληλα κριτική στις τακτικές ολοκληρωτικού πολέμου που χρησιμοποιήθηκαν από τους Συμμάχους κατά της Γερμανίας και της Ιαπωνίας, αλλά και στην αντιγερμανική προπαγάνδα κατά τον πόλεμο. Ιδιαίτερο σοκ του προκάλεσαν οι ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, με τον ίδιο να χαρακτηρίζει τους επιστήμονες του «Σχεδίου Μανχάταν» ως «παρανοϊκούς φυσικούς».
Το έργο του
Μπορεί να έγινε διάσημος για τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» και το «Χόμπιτ», ωστόσο το συγγραφικό του έργο είναι πραγματικά τεράστιο, περιλαμβάνοντας πάρα πολλά ποιήματα και ακαδημαϊκά συγγράμματα.
Τα μυθιστορήματα και οι νουβέλες/ διηγήματά του περιλαμβάνουν επίσης τα Leaf by Niggle, Τhe Lay of Aotrou and Itroun, Farmer Giles of Ham, The Homecoming of Beorhtnoth Beorhthelm’s Son, The Adventures of Tom Bombadil, Tree and Leaf, The Road Goes Ever On και Smith of Wooton Major.
Σε ακαδημαϊκό επίπεδο, ξεχωρίζουν, μεταξύ άλλων (με πολύ πλούσιο μεταφραστικό και δοκιμιακό έργο) τα A Middle English Vocabulary, Sir Gawain and the Green Knight (αξίζει να σημειωθεί ότι o εν λόγω θρύλος μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο, με τον Σον Κόνερι στον ρόλο του Πράσινου Ιππότη), The Devil’s Coach Horses, Beowulf: The Monsters and the Critics (το έπος του Μπέογουλφ αποτέλεσε μεγάλο αντικείμενο μελέτης του, όπως και τα έργα γύρω από τον θρύλο του βασιλιά Αρθούρου), Sir Orfeo, English and Welsh, συνεισφορά στο Jerusalem Bible αλλά και το αυτοβιογραφικό Tolkien on Tolkien.
Πάρα πολλές είναι και οι μετά θάνατον εκδόσεις, μεταξύ των οποίων δεσπόζει το επικό Silmarillion (prequel του «Χόμπιτ» και του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», που περιγράφει την ιστορία και τις προηγούμενες εποχές του κόσμου της Μέσης Γης), το Unfinished Tales of Numenor and Middle-Earth, The Letters of J.R.R. Tolkien, The Old English “Exodus” Text, Finn and Hengest: The Fragment and the Episode, Mr Bliss, The History of Middle-Earth, Roverandom, Beowulf and the Critics, The Children of Hurin, The Legend of Sigurd and Gudrun, The Fall of Arthur, The Story of Kullervo και πολλά άλλα.
«Έφυγε» από τη ζωή ο αγαπητός ηθοποιός Θέμης Μάνεσης σε ηλικία 72 ετών. Ο αγαπημένος ηθοποιός είχε πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες σήριαλ και πολλές βιντεοταινίες της δεκαετίας του 80′ και είχε επιλέξει τα τελευταία χρόνια να απέχει από τα φώτα της δημοσιότητας.
Είχε ξεχωρίσει μέσα από τους ρόλους του σε κινηματογραφικές ταινίες αλλά και τηλεοπτικές σειρές όπως «Oι Αυθαίρετοι» αλλά και «Δύο Ξένοι». Πιο πρόσφατη ήταν και η συμμετοχή του στην αγαπημένη σειρά του Alpha, «Μην αρχίζεις τη Μουρμούρα».
Άξιο αναφοράς είναι πως πριν λίγο καιρό, ο είχε περάσει ίσως τα πιο θλιβερά Χριστούγεννα της ζωής του, καθώς έμαθε ξαφνικά πως ο αδερφός του «έφυγε» χωρίς να έχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα υγείας, προδωμένος από την καρδιά του.
Ο Θέμης Μάνεσης έχει αποκτήσει από το γάμο του ένα γιο.
Η καριέρα του περιλαμβάνει πλούσιο τηλεοπτικό και κινηματογραφικό έργο.
Τηλεοπτικές σειρές
Γίγας μοτέλ 1993|1993 Mega
Η απλή μέθοδος των τριών 2004|2004 Mega
Η κυρία μας 1987|1987 ΕΡΤ
Ήρθε κι έδεσε 2006|2006 Mega
Dr Τζούλια και Ms Χάιδω 1994|1994 Star
Δυο ξένοι… 1997|1997 Mega
Οικογένεια Καράμπελα 2001|2001 ΑΝΤ1
Ορκιστείτε παρακαλώ 1982|1982 ΥΕΝΕΔ
Ελλάς μπορείς, μπορείς να προκριθείς 1991|1991 Mega
Έναν ελληνικό 1995|1995 ΑΝΤ1
Οι αυθαίρετοι 1989|1989 Mega
Αληθινές ιστορίες (1984) 1984|1984 ΕΡΤ
Μοναστηράκι 1981|1981 ΕΡΤ
Θεόφιλος (1989) 1989|1989 ΕΤ1
Ο δρόμος (1977) 1977|1977 ΥΕΝΕΔ
Ο πόλεμος των άστρων : Ταυρομαχίες 2010|2010 ΑΝΤ1
Η γενιά των 592€ 2010|2010 Mega
Τμήμα ηθών: Ντουέτο 1993|1993 ΑΝΤ1
Τμήμα ηθών: Κατά λάθος 1994|1994 ΑΝΤ1
Τμήμα ηθών: Στον Παράδεισο χωρίς επιστροφή 1994|1994 ΑΝΤ1
Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα: Μόλις εκυκλοφόρησεν 1980|1980 ΕΡΤ
Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα: Τα γυναικάκια 1980|1980 ΕΡΤ
Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα: Ο μαγικός άνθρωπος 1980|1980 ΕΡΤ
Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα: Κοιλάρα 24ων ατμοσφαιρών 1980|1980 ΕΡΤ
The first Olympics: Athens 1896 1984|1984 NBC
Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα: Δίκης οφθαλμός 1984|1984 ΕΡΤ2
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα 2013|2013 Alpha
Ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες
Παραγγελιά! 1980
Ξεβράκωτος Ρωμιός 1980
Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι 1980
Οι απέναντι (1981) 1981
Φυλακές ανηλίκων 1982
Φυλακές ανηλίκων Νο2 1984
Η γυναικάρα απ’ το Κιλκίς 1985
Θεόφιλος (1987) 1987
Κόκκινος δράκος 1998
Οι αμαρτωλοί 1971
