Καλεσμένοι στην εκπομπή Love It βρέθηκαν την Τετάρτη 13/7 η Βρισηίδα Ανδριώτου και ο Σπυρός Μαρτίκας.

Οι δύο πρώην παίκτες του Survivor στην πρώτη τους κοινή συνέντευξη, μίλησαν για τη σχέση τους, το παράπονο τους από τους τηλεθεατές αλλά και την παρεξήγηση με τον Χρήστο Δάντη και την Ασημίνα Χατζηανδρέου.

«Γενικά φοβάμαι να εκθέσω τις σχέσεις μου στα social και δεν το έχω κάνει. Επειδή όμως στο ριάλιτι το ζήσαμε, ήταν αναμενόμενο. Πολλά από αυτά που κάνουμε δεν τα δείχνω, τα κρατάω για εμάς», είπε αρχικά η Βρισηίδα Ανδριώτου.

Στη συνέχεια ο Σπύρος Μαρτίκας εξέφρασε το παράπονό του από τους θαυμαστές τους, τονίζοντας: «Με την Βρισηίδα μας στεναχώρησε που δεν πιστέψανε στη σχέση μας. Και μου κάνει εντύπωση πως κάτι αυτονόητο, το αμφισβητούν. Εμείς στην αρχή το κρατούσαμε κρυφό, κάποια στιγμή όμως δεν μπορούσαμε να το κρύβουμε και έγινε το μπαμ. Ο κόσμος για αυτό το αμφισβητούσε γιατί το είδε ξαφνικά ενώ αυτό είχε ξεκινήσει από πολύ νωρίς».

Η Βρισηίδα Ανδριώτου, θέλησε να εκφράσει τα συναισθήματά της για τον Σπύρο Μαρτίκα κάνοντας μια τρυφερή εξομολόγηση: «Ζηλεύω αλλά ο Σπύρος δεν μου έχει δώσει κανένα δικαίωμα να τον ζηλεύω και ευχαριστώ τον θεό που μου τον έστειλε. Είναι απίστευτο, τον ρωτάω συνέχεια αν είναι αληθινός. Έχω τον κωδικό στο κινητό του, αλλά δεν το έχω ψάξει ποτέ. Ξέρω ότι ο Σπύρος θα απαντήσει σωστά σε όλες τις κοπέλες».

Με τον Χρήστο Δάντη και την Ασημίνα Χατζηανδρέου δεν υπάρχει καμία παρεξήγηση, έχουμε μιλήσει από τον τελικό του Survivor. Πριν από λίγες ημέρες βγήκαμε και όλοι μαζί και περάσαμε πολύ ωραία.

Κρίθηκε ένοχος για δύο βιασμούς, του επιβλήθηκε ποινή 12 ετών, αλλά έλαβε αναστολή στην εκτέλεση της ποινής του, με πλειοψηφία 4-3, μέχρι την εκδίκαση της έφεσης – Διχάστηκαν ακόμη και οι δικαστές – Στο άκουσμα της απόφασης, μέλη του ακροατηρίου ξέσπασαν, φωνάζοντας στην πρόεδρο: «Ντροπή σας, έχετε παιδιά, αφήνετε ελεύθερο έναν βιαστή παιδιών»

Αναστολή στην εκτέλεση της ποινής του, μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, χορήγησε στον Δημήτρη Λιγνάδη το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας, ρίχνοντας αυλαία σήμερα στην πολύκροτη αυτή δίκη έπειτα από 31 συνολικά συνεδριάσεις.

Ο κατηγορούμενος άκουσε αμίλητος την σχετική απόφαση της έδρας.

Η απόφαση ελήφθη με 4-3 πλειοψηφία. Δύο δικαστές και δύο ένορκοι τάχθηκαν υπέρ της αναστολής, ενώ κατά τάχθηκαν δύο ένορκοι και μία δικαστής.

Στο άκουσμα της απόφασης, μέλη του ακροατηρίου ξέσπασαν, φωνάζοντας στην πρόεδρο: «Ντροπή σας, έχετε παιδιά, αφήνετε ελεύθερο έναν βιαστή παιδιών».

Το δικαστήριο άφησε έτσι ελεύθερο τον Δημήτρη Λιγνάδη, επιβάλλοντάς του, τους εξής όρους: Απαγόρευση εξοδου από τη χώρα, εμφάνιση τρεις φορές τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα του τόπου κατοικίας του και εγγύηση ύψους 30.000 ευρώ.

Νωρίτερα, κάθειρξη 12 ετών κατά πλειοψηφία είχε επιβάλει το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο στον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Δημήτρη Λιγνάδη, ο οποίος κρίθηκε ένοχος κατά πλειοψηφία για δύο από τις τέσσερις πράξεις βιασμού, για τις οποίες δικάστηκε.

Στην απόφαση για την τελική ποινή που επιβλήθηκε στον σκηνοθέτη μειοψήφησε η πρόεδρος του δικαστηρίου, ένορκος και σύνεδρος, που είχαν την άποψη ότι θα πρέπει να του επιβληθεί κάθειρξη 11 ετών. Να μην χορηγηθεί αναστολή στην εκτέλεση της ποινής του σκηνοθέτη ζήτησε ο εισαγγελέας, αλλά την τελική απόφαση έλαβε το δικαστήριο, χορηγώντας τελικά την αναστολή στην εκτέλεση της ποινής.

Νωρίτερα, ο εισαγγελέας είχε προτείνει να επιβληθεί στον Δημήτρη Λιγνάδη κάθειρξη 12 ετών για κάθε μια πράξη για την οποία κρίθηκε ένοχος. Να σημειωθεί ότι δικαστές και ένορκοι δεν αναγνώρισαν κανένα ελαφρυντικό στον κατηγορούμενο (σύννομος βίος και καλή συμπεριφορά μετά την πράξη).

Έχει αξία πάντως να αναφερθεί πως οι αποφάσεις που έλαβε το δικαστήριο για την ενοχή και τα ελαφρυντικά ελήφθησαν κατά πλειοψηφία. Μειοψήφησαν τρεις και συγκεκριμένα η πρόεδρος του δικαστηρίου, ένορκος και μία σύνεδρος. Μάλιστα, η πρόεδρος του δικαστηρίου είχε ψηφίσει υπέρ της αθώωσης του Δημήτρη Λιγνάδη και για τις τέσσερις υποθέσεις βιασμών για τις οποίες δικάστηκε.

Ακόμη, η πρόεδρος είχε ταχθεί με την ψήφο της και υπέρ της αναγνώρισης των δύο ελαφρυντικών που ζήτησε ο κατηγορούμενος.

Η Βίκυ Βράχα, δασκάλα σε σουηδικό σχολείο, μιλάει στο iefimerida.gr για το εκπαιδευτικό σύστημα της Σκανδιναβίας.

Η Βίκυ Βράχα, δασκάλα σε σουηδικό σχολείο, μιλάει στο iefimerida.gr για το εκπαιδευτικό σύστημα της Σκανδιναβίας.

Πώς θα σας φαινόταν αν ξαναγινόσασταν μαθητές να φτάνατε στο σχολείο όπου θα σας περίμενε η δασκάλα, θα βγάζατε τα παπούτσια για να μπείτε στην αίθουσα διδασκαλίας, θα μπορούσατε να καθίσετε πάνω στο χαλί να κάνετε τις εργασίες, θα μαθαίνατε να ράβετε, το μεσημέρι θα απολαμβάνετε ένα χορταστικό γεύμα (σαλάτα και κυρίως) στο εστιατόριο του σχολείου και φεύγοντας να μην είχατε καθημερινές εργασίες για το σπίτι, αλλά πολύτιμο χρόνο για παιχνίδι;

Αν αυτή η περιγραφή σας φαίνεται κάπως… άπιαστη αρκεί να σας μεταφέρω στη Σκανδιναβία όπου το εκπαιδευτικό σύστημα λειτουργεί ακριβώς με αυτόν τον τρόπο.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Κατά καιρούς έχουμε ακούσει διάφορα για τους (συμπαθέστατους) Σκανδιναβούς όπου ο τρόπος ζωής τους για κάποιους είναι υπόδειγμα, για κάποιους άλλους απλά βαρετός.

Κατανοώντας το σύστημα εκπαίδευσης τους παίρνεις μια εμπλουτισμένη άποψη για τη γενικότερη φιλοσοφία και τον πολιτισμό τους. Θα κατανοήσετε ακόμα και το λόγο που στη γνωστή σουηδική αλυσίδα τα έπιπλα τα συναρμολογείται εσείς και η απάντηση δεν είναι το κέρδος καθαρά.

Η συναρμολόγηση επίπλων, οι κατασκευές, τα second hands ρούχα που αγοράζουν σε τιμή ευκαιρίας και τα επιδιορθώνουν είναι κάτι που ξεκινάει από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού μιας και στο υποχρεωτικό πλαίσιο εκπαίδευσης έχουν μαθήματα δεξιοτεχνήτων.

Μια γεύση από το σκανδιναβικό εκπαιδευτικό σύστημα μας δίνει η Ελληνίδα δασκάλα, Βίκυ Βράχα, η οποία εδώ και 41 χρόνια διδάσκει σε σουηδικό σχολείο.

Η ίδια μετακόμισε στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας σε ηλικία 14 ετών όταν η οικογένεια της αποφάσισε να μετακομίσει μόνιμα στο παγωμένο Βορρά. Η αλλαγή ήταν μεγάλη για ένα έφηβο κορίτσι όταν έπρεπε από ένα μικρό χωριό της Θεσσαλίας να μετακομίσει σε μια άλλη χώρα με εντελώς διαφορετική γλώσσα, νοοτροπία και πολιτισμό. Περνώντας τα χρόνια η Σουηδία έγινε η δεύτερη πατρίδα της και ποτέ δεν τέθηκε το θέμα μόνιμης επιστροφής στην Ελλάδα. Ακολούθησε τις σπουδές της, δημιούργησε οικογένεια και συνεχίζει να βρίσκεται καθημερινά στην αίθουσα διδασκαλίας.

Το σκανδιναβικό σύστημα εκπαίδευσης είναι πολύ διαφορετικό από το ελληνικό και μάλιστα θεωρείται από τα καλύτερα της Ευρώπης. Μπορείτε να μου περιγράψετε τη φιλοσοφία του;

Η φιλοσοφία του σουηδικού συστήματος είναι η δουλειά να γίνεται στο σχολείο. Οι γονείς απαιτούν από τους δασκάλους να μάθουν τα παιδιά τους και όχι το αντίστροφο. Οπότε ένα από τα πλεονεκτήματα είναι πως το σχολείο αναλαμβάνει την εκπαίδευση και τη διδασκαλία του μαθητή.

Για παράδειγμα, μέσα στη τάξη γίνεται γενικότερα το μάθημα, αλλά αν έχουμε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες προσαρμόζουμε το μάθημα για να ακολουθήσουν κι εκείνα που έχουν ειδικό πρόγραμμα.

Υπάρχουν μαθητές που έχουν μια άλλη μητρική γλώσσα και διάφορες άλλες δυσκολίες οπότε ο δάσκαλος προσαρμόζει το μάθημα του έτσι ώστε να ταιριάζει σε όλους του μαθητές. Φυσικά δεν μπορεί να είναι ακριβώς στα μέτρα όλων, αλλά υπάρχει βοήθεια για τα παιδιά που χρειάζονται ιδιαίτερη μεταχείριση.

Τα αρνητικά του συστήματος;

Δεν μπορώ να βρω πολλά αρνητικά γιατί ουσιαστικά ως εκπαιδευτικό σύστημα δεν έχει κάτι το αρνητικό. Φυσικά και υπάρχουν δυσκολίες, όπως το να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες όλων των μαθητών.

Επειδή το κάθε παιδί έχει διαφορετικές ανάγκες κάποιες φορές δεν υπάρχει πάντα η δυνατότητα να πάρει ακριβώς τη βοήθεια που χρειάζεται. Σε μεγάλο βαθμό, όμως, πιστεύω πως οι εκπαιδευτικοί ανταποκρινόμαστε και όταν υπάρχει καλή επικοινωνία και συνεννόηση με τους γονείς όλα γίνονται πιο εύκολα.

Σε ποια ηλικία ξεκινάνε τα παιδιά το σχολείο;

Στην ηλικία των 7, δεν ξέρω ακριβώς το λόγο, αλλά αυτή η ηλικία είναι το όριο για να ξεκινήσουν την εκπαίδευση τους.

Τα παιδιά ξεκινάνε από την τάξη μηδέν, η οποία είναι μέσα στο σχολείο και πολλές φορές ξεκινούν με τον δάσκαλο που θα έχουν στις πρώτες τους τάξεις έτσι ώστε να γίνεται μια μικρή προετοιμασία.

Μπορεί να συμβεί, κάποιες φορές, να μην τα πάρει ο δάσκαλος που θα έχουν στη πρώτη δημοτικού οπότε ο δάσκαλος που γνωρίζει πώς θα τα έχει επισκέπτεται το τμήμα για να κάνει κάποιες δραστηριότητες με τα παιδιά κι εκείνα να εξοικειωθούν μαζί του. Δεν θα γνωρίσουν ποτέ τα παιδιά της πρώτης δημοτικού το δάσκαλο την πρώτη ημέρα που ξεκινάνε σχολείο.

Μια ακόμα διαφορά στο σύστημα εκπαίδευσης είναι πως τα βιβλία σας δεν είναι κρατικά. Πώς γίνεται η επιλογή τους;

Τα βιβλία, όπως και η ύλη, επιλέγονται από τον δάσκαλο. Όντως εμείς δεν έχουμε κρατικά βιβλία. Κάθε χρόνο, οι δάσκαλοι παρακολουθούμε την έκθεση σχολικών βιβλίων, μιλάμε με εκπροσώπους, κάνουμε έρευνα αγοράς και στο τέλος αποφασίζουμε ποια βιβλία θα παραγγείλουμε για τους μαθητές που θα έχουμε την επόμενη χρονιά. Τον Μάιο κάνουμε την μεγάλη παραγγελία όλο το σχολείο με τα βιβλία που έχουμε επιλέξει.

Στα σουηδικά σχολεία δεν επιτρέπεται να κυκλοφορείς με τα παπούτσια;

Όχι, δεν επιτρέπεται. Οι μαθητές μέσα στο σχολείο κυκλοφορούν με τα παντοφλάκια τους ή με τις κάλτσες τους, όπως κάνουν στο σπίτι τους. Μέσα στην αίθουσα έχουμε χαλί που μαζεύονται οι μαθητές και πολλές φορές κάθονται εκεί οπότε δεν επιτρέπεται να φορούν τα παπούτσια τους. Ούτε στα σπίτια επιτρέπεται να μπαίνεις με παπούτσια, είναι μέσα στη νοοτροπία τους.

Για να καταλάβετε θα σας εξηγήσω πώς είναι η τάξη μου διαμορφωμένη. Μπροστά στο πίνακα έχω ένα στρογγυλό χαλί που χωράει όλους τους μαθητές του τμήματος και εκεί συγκεντρωνόμαστε όταν θέλω να τους εξηγήσω κάτι, όταν έχουμε κάποιες συζητήσεις και θέλω να έρθουμε πιο κοντά. Μάλιστα, ένας μαθητής έχει τη δυνατότητα την ώρα που ασχολείται με μια εργασία να την κάνει πάνω στο χαλί.

Τα θρανία των μαθητών είναι σε ομάδες, στη δική μου τάξη δεν κάθεται ένας- ένας, ή δύο -δύο, ο κάθε δάσκαλος επιλέγει πώς θα διαμορφώσει το χώρο μέσα στην αίθουσα. Ο χώρος διατηρείται πάντα καθαρός γιατί εκτός από το ότι κινούνται μέσα στην αίθουσα πρέπει να έχουν την αίσθηση πως βρίσκονται σε ένα οικείο περιβάλλον για να τους περνάς εντελώς διαφορετικά το μάθημα.

Οι τάξεις έχουν χαλί και τα παιδιά δεν φοράνε παποούτσια

Μπορείτε να μου περιγράψετε πώς είναι μια τυπική ημέρα στο σχολείο;

Το σχολείο για τα παιδιά που κάθονται στη φύλαξη, υπάρχει διαφορετικό προσωπικό, ανοίγει από τις 6 το πρωί. Στις 8 το πρωί ο δάσκαλος κατεβαίνει στην αυλή, συγκεντρώνει τους μαθητές του και όλοι μαζί ανεβαίνουν στην αίθουσα.

Οι μαθητές βγάζουν τα μπουφάν, τα παπούτσια τα τοποθετούν στο ντουλαπάκι τους, αφήνουν την τσάντα και πλένουν τα χέρια τους. Πριν τον κορωνοϊό ο δάσκαλος στεκόταν στην πόρτα και οι μαθητές μέσα από εικόνες μας έδειχναν τον τρόπο που ήθελαν να τα χαιρετήσουμε.

Για παράδειγμα, μπορούσα να αγκαλιάσω κάποιον μαθητή, να μου δώσει το χέρι του ή να με χαιρετήσει από μακριά ή να βάλω το χέρι μου στην καρδιά. Ότι ζητούσε ο μαθητής ο δάσκαλος αυτό έκανε και ήταν ένας τρόπος να πούμε καλημέρα. Μπαίνοντας μέσα στην τάξη για 15 λεπτά οι μαθητές σιωπηλά θα διαβάσουν το λογοτεχνικό βιβλίο που έχουν στο θρανίο τους και το έχουν επιλέξει οι ίδιοι από την βιβλιοθήκη του σχολείου ή της αίθουσας.

Μόλις θα χτυπήσω ένα μικρό κουδουνάκι ξέρουν πως πρέπει να τελειώσουν το διάβασμα. Τότε αρχίζει το πρακτικό μέρος όπου βλέπω στον υπολογιστή ποια παιδιά είναι εδώ και ποια απουσιάζουν, οι γονείς τα δηλώνουν απευθείας, και συμπληρώνω το απουσιολόγιο.

Στη συνέχεια, στον πίνακα θα δουν γραμμένο το πρόγραμμα της ημέρας, για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες συνήθως το κάνουμε με εικόνες, λέμε τι φαγητό έχουμε το μεσημέρι και ξεκινάμε το μάθημα.

Το μεσημέρι κάνουμε ένα μεγάλο διάλειμμα όπου τα παιδιά μισή ώρα θα πάνε για φαγητό και άλλη μισή ώρα θα παίξουν και έπειτα επιστρέφουμε πάλι στην τάξη. Οι μαθητές των μικρότερων τάξεων τελειώνουν γύρω στις 13.30-14.00 και οι πιο μεγάλοι γύρω στις 15.30 το μεσημέρι.

Εκτός από τα μαθήματα παρακολουθούν κάποιες χρηστικές δραστηριότητες. Είναι υποχρεωτικές;

Ναι, είναι υποχρεωτικές και δεν τις επιλέγουν οι μαθητές. Το ένα εξάμηνο μπορεί να έχουν για παράδειγμα ραπτική, το άλλο εργασίες με ξύλο και μέταλλο ή μαγειρική. Συνήθως ένα τμήμα έχει 25 μαθητές οπότε στις δραστηριότητες χωρίζεται το τμήμα για να μπορέσει ο δάσκαλος να βοηθήσει όλους τους μαθητές. Αυτές οι δραστηριότητες ξεκινάνε από την τρίτη δημοτικού.

Σε τι βοηθούν αυτές οι δραστηριότητες τους μαθητές και έχουν ενταχτεί στο σουηδικό σύστημα εκπαίδευσης;

Μέσα από τις δραστηριότητες μαθαίνουν χρηστικά πράγματα, τα οποία τους βοηθούν και μετέπειτα στην ενήλικη ζωή τους και φυσικά μαθαίνουν να γίνονται αυτόνομες προσωπικότητες.

Για παράδειγμα, στο μάθημα μαγειρικής μαθαίνουν για τη σωστή διατροφή, πώς διατηρούνται τα τρόφιμα. Στο μάθημα ραπτικής μαθαίνουν να ράβουν, να χειρίζονται την ραπτομηχανή και ξεκινάνε από μικρή ηλικία να φτιάχνουν πράγματα, όπως να ράψουν το σακουλάκι τους που βάζουν μέσα τα ρούχα της γυμναστικής. Αργότερα γίνεται πιο σύνθετο καθώς μαθαίνουν να ράβουν τα δικά τους ρούχα, να κεντάνε ακόμα και να πλέκουν.

Όπως και στο μάθημα με το ξύλο και το μέταλλο που κάνουν εργασίες με τα δύο υλικά και από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουν είναι να φτιάχνουν μαχαιράκι από ξύλο για να παίρνουν το βούτυρο. Οι μαθητές το σχηματίζουν στο ξύλο, το κόβουν στο μηχάνημα, το κάνουν με λίμα και μετά με γυαλόχαρτο και φτιάχνουν το δικό τους μαχαίρι. Επιπλέον, μαθαίνουν να καρφώνουν, να κάνουν κατασκευές και σε όλα τα στάδια ο δάσκαλος είναι από πάνω τους.

Όσοι Σουηδοί έχουν εξοχική κατοικία κάνουν τις περισσότερες εργασίες μόνοι τους γιατί έχουν μάθει από το σχολείο να χρησιμοποιούν τα εργαλεία. Όπως και στο σπίτι τους οι περισσότεροι ράβουν τις κουρτίνες, κάνουν μαξιλάρια, επιδιορθώνουν τα ρούχα τους. Όλα αυτά είναι μέσα στην κουλτούρα τους.

Η Ελληνίδα δασκάλα στην αίθουσα διδασκαλίας σουηδικού σχολείου

Τελειώνοντας τα παιδιά το μάθημα διαβάζουν και παίρνουν εργασίες για το σπίτι;

Δίνουμε μαθήματα για το σπίτι, αλλά δεν απαιτούμε ο μαθητής να καταλάβει την ύλη στο σπίτι, ούτε έχουν καθημερινά εργασίες για το σπίτι. Συνήθως τους δίνουμε μία εργασία στη γλώσσα και μία στα μαθηματικά που είναι εμπέδωση όλων όσων έχουν διδαχτεί στο σχολείο. Ο μαθητής έχει στη διάθεση του περίπου μία βδομάδα για να κάνει την εργασία και να την παραδώσει στο δάσκαλο.

Αυτό συμβαίνει περισσότερο για να κάνουμε τα παιδιά να συνηθίσουν να δουλεύουν στο σπίτι γιατί στις μεγαλύτερες τάξεις έχουν εργασίες. Οπότε είναι ένας τρόπος για να συνηθίσουν και όχι για να καταλάβουν το μάθημα στο σπίτι.

Γιατί, ο μαθητής που δυσκολεύεται στο σχολείο παίρνει βοήθεια από έναν βοηθητικό δάσκαλο που έχει το σχολείο και του εξηγεί. Είναι κάτι σαν τα ιδιαίτερα μαθήματα που κάνουν τα παιδιά στην Ελλάδα μόνο που στην Σουηδία γίνονται μέσα στο σχολείο.

Στο σουηδικό σύστημα εκπαίδευσης δεν υπάρχει μαθαίνω στο σχολείο και πηγαίνω στο σπίτι να κάνω ασκήσεις. Επίσης, τα Σαββατοκύριακα, τις γιορτές και την βδομάδα των χειμερινών διακοπών που κλείνει το σχολείο, δεν δίνουμε ποτέ εργασία για το σπίτι.

Με ποιον τρόπο οι μαθητές μπαίνουν στο πανεπιστήμιο; Δίνουν εξετάσεις;

Όχι, δεν μπαίνουν με εξετάσεις. Σύμφωνα με την βαθμολογία τους οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να κάνουν αίτηση για διάφορες σχολές του πανεπιστημίου. Οι βάσεις για κάθε σχολή είναι διαφορετικές, άλλες έχουν υψηλότερη βαθμολογία κι άλλες πιο χαμηλή. Ενδιάμεσα μπορούν να θέλουν να αλλάξουν σχολή.

Σε τι πιστεύετε πως ενισχύει τους μαθητές το σκανδιναβικό σύστημα εκπαίδευσης;

Να έχουν άποψη και κρίση. Από πολύ μικρή ηλικία μαθαίνει τι παιδί να σκέφτεται, να μπορεί να εξελίξει την σκέψη του, δηλαδή να του κάνει ο δάσκαλος μια ερώτηση και με την απάντηση του να πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα την σκέψη του.

Ζητάμε από τους μαθητές τη γνώμη τους, είναι ερωτήσεις που γίνονται κι επιβάλλονται μέσα στο σχολείο. Θέλουμε από μικρά τα παιδιά να λένε την γνώμη τους και να μπορούν να παρουσιάσουν κάτι.

Εγώ διδάσκω από επιλογή μέχρι την τρίτη δημοτικού και σε εκείνη την τάξη πρέπει ένας μαθητής να σταθεί στην αίθουσα μπροστά στους συμμαθητές του και να παρουσιάσει μια εργασία. Μάλιστα, είναι κάτι που το δουλεύουμε από την πρώτη δημοτικού για να συνηθίσει. Σε μας συνηθίζεται να λες την άποψη σου και παντού θα σε ρωτήσουν «τι γνώμη έχεις»;, «ποια είναι η άποψη σου»;

Κάθε χρόνο σε έρευνες που γίνονται οι Σκανδιναβοί σκαρφαλώνουν στις πρώτες θέσεις καθώς θεωρούνται από τους πιο ευτυχισμένους λαούς. Ισχύει αυτό;

Δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτό. Αυτό που μπορώ να πω είναι πως οι περισσότεροι Σκανδιναβοί είναι αρκετά λιτοί άνθρωποι, τους αρέσει η απλότητα και απολαμβάνουν πολύ να βρίσκονται στη φύση.

Το Σαββατοκύριακο θα πάνε στο εξοχικό τους, θα βγούνε στο δάσος για πικ-νικ, απολαμβάνουν να περπατάνε έξω και να βρίσκονται ακόμα και με φίλους σε μέρη με λίμνες.

Στους Σουηδούς δεν αρέσει να επιδεικνύονται, φυσικά υπάρχει κι αυτή η κατηγορία, αλλά γενικότερα δεν δίνουν μεγάλη σημασία σε όλα αυτά. Όταν βρίσκονται στην εξοχή είναι πολύ χαλαροί. Δεν ντύνονται για να προβάλλονται και απολαμβάνουν να κάνουν πράγματα μόνοι τους.

Για παράδειγμα τα εξοχικά τους είναι ένας χώρος αναψυχής όπου διορθώνουν πράγματα, βάφουν, κάνουν κατασκευές και δεν είναι στη φιλοσοφία τους να πάνε για να καθίσουν χωρίς να κάνουν τίποτα. Τους αρέσει να δημιουργούν και πάντα νιώθουν πολύ όμορφα με τις κατασκευές και τις εργασίες που κάνουν μόνοι τους.

Ποια είναι η φιλοσοφία του «Lagom» και πώς την εφαρμόζετε στην καθημερινότητα σας;

Παν μέτρον άριστον! Ο Σουηδός δεν είναι ούτε πολύ, ούτε λίγο. Δηλαδή δεν εκδηλώνεται ούτε πολύ, ούτε καθόλου. Πρόκειται για ένα πολύ ευγενικό λαό που για να τον καταλάβεις πρέπει να μπεις μέσα στην κουλτούρα του, Τα τελευταία χρόνια έχουν επηρεαστεί πολύ από πολλές κουλτούρες, αλλά σε γενικές γραμμές σαν λαός είναι άνθρωποι χαμηλών τόνων.

Πώς είναι η καθημερινή ζωή στην Σουηδία; Βγαίνετε έξω για φαγητό και ποτό τις καθημερινές, πώς διασκεδάζετε;

Η ημέρα ξεκινάει από πολύ νωρίς το πρωί που πηγαίνουμε στις δουλειές μας, το μεσημέρι θα κάνουμε πάντα διάλειμμα για φαγητό και μετά το τέλος της εργασίας ο καθένας φτιάχνει το πρόγραμμα του.

Συνήθως, πηγαίνεις στο γυμναστήριο, βγαίνεις για ένα ποτό, πηγαίνεις θέατρο και κινηματογράφο, συναντιέσαι με φίλους. Όλα αυτά γίνονται μετά τη δουλειά, δεν θα επιστρέψεις σπίτι και μετά θα βγεις. Συνηθίζουμε να κάνουμε πράγματα μέσα στη βδομάδα αλλά όχι να πηγαίνουμε για φαγητό πολύ αργά το βράδυ, το πολύ μέχρι τις 21.00 έχουμε δειπνήσει.

Πηγή: iefimerida

Αποζημίωση οφείλει να καταβάλλει το Ελληνικό Δημόσιο στην Μυρτώ Παπαδομιχελάκη. Πρόκειται για το νεαρό κορίτσι το οποίο στις 22 Ιουλίου του 2012 σε ηλικία μόλις 15 ετών, είχε δεχθεί άγρια επίθεση και βιασμό από τον Πακιστανό Αχμέτ Βακάς, ο οποίος είχε εισέλθει παράνομα στη χώρα και εργάζονταν στη Πάρο. Το έγκλημα σε βάρος της κοπέλας σημειώθηκε στην παραλία «Χρυσή Ακτή» του ίδιου νησιού και έκτοτε η κοπέλα παραμένει καθηλωμένη σε ένα κρεβάτι με αναπηρίας 100%.

Την απόφαση για αποζημίωση της Μ. Παπαδομιχελάκη για τα όσα υπέστην έλαβε το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) και συγκεκριμένα το Α Τμήμα του, το οποίο έκανε δεκτή την σχετική αίτηση της μητέράς της Μαρίας Κοτρώτσου. Η τελευταία ως δικαστικής συμπαραστάτρια της κόρης της διεκδικούσε να καταβληθεί στο παιδί της χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης για τη ζημία που υπέστη από τον βαρύτατο τραυματισμό της.

Το ΣτΕ με την απόφαση που εξέδωσε δικαίωσε την πλευρά της κοπέλας και αναίρεσε την απόφαση του Διοικητικού Εφετείο, με την οποία είχε κριθεί πως η Μυρτώ δεν δικαιούται αποζημίωση από το Δημόσιο λόγω των πράξεων και παραλείψεων της Ελληνικής Αστυνομίας, οι οποίες αφορούν στην παράνομη είσοδο του Πακιστανού δράστη στη χώρα μας. Πλέον, μετά την απόφαση που εξέδωσε το ΣτΕ το ύψος της αποζημίωσης που θα λάβει η κοπέλα από το Ελληνικό Δημόσιο θα καθοριστεί από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, στο οποίο αναπέμφθηκε η υπόθεση.

Στην σχετική απόφαση που εξέδωσε το ΣτΕ αναφέρει πως υπάρχει «αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης παραλείψεως των αστυνομικών οργάνων να άρουν την παράνομη κατάσταση που προκλήθηκε από την παράνομη είσοδο και παραμονή επί μακρόν στη χώρα υπηκόου τρίτης χώρας και του επιζήμιου αποτελέσματος (της προσβολής υγείας ή σώματος) τρίτου». Ακόμη, οι δικαστές αναφέρουν «πως δεν αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος εκ του ότι παρεμβάλλεται η εγκληματική ενέργεια του αλλοδαπού».

Ακόμη, μεταξύ άλλων, στην απόφασή τους οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί επισημαίνουν: «.. υπάρχει γενικώς και αφηρημένως αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης αυτής παραλείψεως των οργάνων του Δημοσίου και της ζημίας (λ.χ. βλάβης του σώματος ή της υγείας ή θανατώσεως) τρίτου προσώπου, η οποία προκαλείται όταν ο παρανόμως εισελθών και διαμένων στην Ελλάδα υπήκοος τρίτης χώρας προσβάλει απολύτως προστατευόμενο έννομο αγαθό».

Πηγή: lawandorder.gr

Ο κύβος ερρίφθη: ο Δημήτρης Λιγνάδης καταδικάστηκε για δυο βιασμούς σε 12 χρόνια φυλάκισης. Το δικαστήριο του επέβαλε συνολική ποινή κατά συγχώνευση. Και αυτή η απόφαση λήφθηκε κατά πλειοψηφία 4-3. 

Πρόκειται για τη χαμηλότερη ποινή που θα μπορούσε να επιβληθεί κατά του σκηνοθέτη.

Στον σκηνοθέτη δεν χορηγήθηκε κανένα από τα ελαφρυντικά που ζήτησε.

Ο Δημήτρης Λιγνάδης καταδικάστηκε νωρίτερα για δυο βιασμούς, ενώ το δικαστήριο τον βρήκε αθώο λόγω αμφιβολιών για άλλους δυο βιασμούς ανηλίκων. Δεν του αναγνωρίστηκε κανένα ελαφρυντικό, ενώ σχεδόν καμία από τις αποφάσεις για το μέλλον του πρώην καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, δεν ήταν ομόφωνη.

Σε ό,τι αφορά στις ποινές, η πρόεδρος του δικαστηρίου, ένας ένορκος και μια τακτική δικαστής είχαν τη γνώμη ότι ο κατηγορούμενος θα έπρεπε να καταδικαστεί συνολικά σε 11 χρόνια κάθειρξη, ενώ η πρόταση του εισαγγελέα ήταν η καταδίκη σε 12 χρόνια κατά συγχώνευση.

Ο εισαγγελέας εισηγήθηκε να μην έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα η έφεση του καταδικασθέντα γιατί είναι ύποπτος τέλεσης νέων αδικημάτων και δεν υπάρχει καμία αναγνώριση εκ μέρους του των πράξεών για τις οποίες κρίθηκε ένοχος από το δικαστήριο.

Μετά την ανακοίνωση της απόφασης, η πλευρά του Δημήτρη Λιγνάδη ζήτησε να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου και καλής συμπεριφοράς. Το δικαστήριο αποφάσισε ομόφωνα να απορριφθεί το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου και αυτό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη κατά πλειοψηφία 5-2.

Οι ποινές

Πριν από την τελική ποινή κατά συγχώνευση, το δικαστήριο είχε αποφασίσει την καταδίκη του Δημήτρη Λιγνάδη

την κάθειρξη 10 ετών για το βιασμό ενός 17χρονου, ουκρανικής καταγωγής, που φιλοξενούσε στο σπίτι του στο Μεταξουργείο και

την κάθειρξη 5 ετών (κατώτερη ποινή) για τον βιασμό σε ξενοδοχείο της Επιδαύρου.

Και οι δυο αποφάσεις ελήφθησαν με πλειοψηφία 4-3.

Αξίξει να σημειωθεί ότι σε σχεδόν καμία απόφαση του δικαστηρίου δεν υπήρξε πλήρης ομοφωνία δικαστών και ενόρκων.

Το χρονικό

Υπενθυμίζεται ότι ο Δημ. Λιγνάδης κατηγορείτο ότι βίασε τέσσερις άνδρες από το 2010 και έπειτα, είτε στο διαμέρισμα του είτε σε ξενοδοχείο στην Επίδαυρο. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι αν και γνώριζε ορισμένους από τους καταγγέλλοντες, δεν τέλεσε καμία αξιόποινη πράξη, αλλά οι κατηγορίες σε βάρος του είναι αποτέλεσμα σκευωρίας για να πλήξουν τον ίδιο και την κυβέρνηση της ΝΔ, μέσω της υπουργού Πολιτισμού.

Ο εισαγγελέας του δικαστηρίου κατά την αγόρευσή του, είχε ζητήσει να κριθεί ένοχος ο Δημ. Λιγνάδης για τρεις από τους τέσσερις βιασμούς που του έχουν αποδοθεί. Η αναφορά του ήταν πως τα θύματα του βιασμού “δεν έχουν φύλο, καταγωγή και στάτους κοινωνικό και πως το ότι ο κατηγορούμενος ήταν αναγνωρίσιμος, δεν αναιρεί την διάπραξη των εγκλημάτων.

Τα συγκεκριμένα θύματα λόγω και της ανηλικότητας τους, της καταγωγής και της οικογενειακής τους κατάστασης ήταν ο εύκολος στόχος του κατηγορούμενου, καθώς διασφάλιζε τη σιγουριά ότι δεν θα αποκάλυπταν τι συνέβη.

Η αναγνωρισιμότητα και η λάμψη του κατηγορούμενου δεν αναιρούν την ανάγκη για ικανοποίηση της σεξουαλικης του ορμής”, είχε πει χαρακτηριστικά.

Θρήνος για τον ευσυνείδητο διευθυντή που πήγε να εργαστεί Κυριακή και πέθανε στο γραφείο του – «Στην προσπάθειά του να κρατηθεί, ξήλωσε τον πυροσβεστήρα» περιγράφει συνάδελφός του – Συγκινεί η  ανάρτηση της κόρης του

Θλίψη για τον αιφνίδιο θάνατο του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης ΕΦΚΑ Πατησίων Κώστα Κούρκουλο που έφυγε από την ζωή το απόγευμα της Κυριακής, εν ώρα εργασίας και μπροστά στα μάτια μιας νεότερης συναδέλφου του.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το protothema.gr η αντίστροφη μέτρηση για την ζωή του ευσυνείδητου διευθυντή, όπως όλοι αναφέρουν, ξεκίνησε όταν τον επισκέφτηκε στο γραφείο του η συνάδελφος του, προκειμένου να τον χαιρετήσει καθώς είχε τελειώσει την δουλειά που της είχε αναθέσει. Νωρίτερα τόσο εκείνος όσο και δυο ακόμα άτομα της υπηρεσίας είχαν βρεθεί στα γραφεία τους, προκειμένου να διευθετήσουν κάποιες εργασίες της εβδομάδας που θα ξεκινούσε.

Έτσι όταν η γυναίκα τελείωσε την εργασία της πήγε μέχρι το γραφείο του να τον χαιρετήσει. Τότε εκείνος σηκώθηκε να την ευχαριστήσει και να την ξεπροβοδίσει, όπως έκανε πάντα με όλους. Η υπάλληλος προχώρησε μπροστά όταν ξαφνικά άκουσε ένα θόρυβο πίσω της από την πτώση του Κώστα Κούρκουλου. Γυρίζει και τον βλέπει στο πάτωμα, πλησιάζει, καθώς νόμιζε πως είχε λιποθυμήσει και εκεί διαπιστώνει πως δεν έχει σφυγμό. Τρέχει στο παράθυρο και καλεί αμέσως βοήθεια. Σύμφωνα με την περιγραφή ο 57χρονος άνδρας στην προσπάθεια του να κρατηθεί από κάπου πιάστηκε από τον πυροσβεστήρα, που υπήρχε στον τοίχο τον οποίο ξήλωσε με την φόρα της πτώσης του.

Όπως αναφέρουν άτομα από το εργασιακό του περιβάλλον ο Κώστας Κούρκουλος στον χώρο των ασφαλιστικών ταμείων ήταν πάνω από 30 χρόνια και μάλιστα σε διοικητικές θέσεις. Είχε ξεκινήσει από το Ταμείο Νομικών, ενώ θήτευσε και στο Περιφερειακό Υποκατάστημα Συντάξεων της οδού Νικηφόρου. Στο υποκατάστημα των Πατησίων εργαζόταν τον τελευταίο χρόνο. Στο Ταμείο Νομικών είχε γνωριστεί και με την σύζυγο, η οποία εργαζόταν ως υπάλληλος κι εκείνη στο ίδιο ταμείο. Μαζί απέκτησαν μια κόρη την Χριστίνα, φοιτήτρια σήμερα στην σχολή Καλών Τεχνών. Νωρίτερα το νεαρό κορίτσι προχώρησε σε μια συγκλονιστική ανάρτηση στην “κλειστή ομάδα” στο Facebook των εργαζομένων στο e-ΕΦΚΑ Free Zone, μαζί με φωτογραφίες δίπλα στον πατέρα της.

Το κορίτσι μεταξύ άλλων γράφει:

«Μπαμπά, ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω μπαμπά, μια στιγμή που μας είπες ότι θα πας να πάρεις παγωτά εκείνο το πρωινό της Κυριακής που πέρασε, μια στιγμή που μας πήραν τηλέφωνο και μας είπαν ότι λιποθύμησες στο γραφείο στη δουλειά σου, μια στιγμή που φτάσαμε στο νοσοκομείο και από την αφωνία όλων κατάλαβα ότι δεν ήσουν πια εδώ…, όλα μια στιγμή μπαμπά μου. Το τελευταίο διάστημα το ήξερα ήσουν πολύ ταλαιπωρημένος μπαμπά μου και σου έλεγα δεν θα πάρεις ποτέ άδεια; δεν νοιάζεσαι και για μας αλλά και για σένα βρε μπαμπά, για τον εαυτό σου; και μου έλεγες “Δεν μπορώ πνίγομαι μωρό μου, δεν ξέρεις τι περνάω στη δουλειά, αλλά θα βρω μια μέρα να κάνουμε μια μονοήμερη σίγουρα…μια μέρα, κάποια μέρα, αυτή η μέρα δεν ήρθε ποτέ φέτος μπαμπά, δεν πρόλαβες να δεις τη θάλασσα φέτος που τόσο αγαπούσες. Αυτή τη χρονιά η αλήθεια είναι για πρώτη φορά δεν συζητήσαμε ποτέ για κάποιο συγκεκριμένο μέρος που θα πηγαίναμε έτσι για ένα 3ημερο διακοπές ή έστω αυτή την μονοήμερη. Δεν προλάβαμε μπαμπά μου».

Οι συνάδελφοι του στην προσπάθεια τους να σκιαγραφήσουν τον Κώστα Κούρκουλο αναφέρονται σ εκείνον με τα καλύτερα λόγια, καθώς υπήρξε παράδειγμα και έμπνευση για όλους στην υπηρεσία. Ο ίδιος έδειχνε υπερβάλλοντα ζήλο γι αυτό και είχε μετατρέψει το υποκατάστημα των Πατησίων σ ένα από τα καλύτερα κέντρο του ΕΦΚΑ σε όλη την Ελλάδα κατακτώντας συνεχώς το έναν στόχο μετά τον άλλο.

Την τραγική είδηση του αιφνίδιου θανάτου του έκανε γνωστή ο υπουργός Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης με ανάρτηση του στο Facebook:

«Στη φωτογραφία είναι ο Κώστας Κούρκουλος. Διευθυντής της Τοπικής Διεύθυνσης ΕΦΚΑ Πατησίων που έπεσε χθες στο καθήκον. Στην προσπάθειά του να βγουν παραπάνω συντάξεις! Είχε πάει χθες, Κυριακή, στο γραφείο του, μόνος του χωρίς να του το ζητήσει κανένας, για να εξετάσει εκκρεμότητες ως προς συνταξιοδοτικά θέματα. Κι εκεί τον βρήκε να έχει αφήσει την τελευταία του πνοή -σε ηλικία 57 ετών- μία νεότερη συνάδελφος του με την οποία θα συνεργάζονταν για τα θέματα αυτά. Όλο το τελευταίο διάστημα είχε κάνει εξαιρετική δουλειά στον ΕΦΚΑ Πατησίων, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τα γνωστά προβλήματα του ΕΦΚΑ.

Θεωρώ συνειδησιακή μου υποχρέωση να αναφερθώ σ’ αυτόν τον ξεχωριστό δημόσιο λειτουργό. Γνωρίζετε ότι δεν έχω αποκρύψει ποτέ τα προβλήματα του ΕΦΚΑ ούτε γραφειοκρατικές διαδικασίες που αρκετές φορές έχω συναντήσει και προσπαθώ να αντιμετωπίσω. Ωστόσο, όπως πάλι έχω επισημάνει, υπάρχουν και παρά πολλοί υπάλληλοι, όπως ο Κώστας Κούρκουλος, που μέσα σε αντίξοες συνθήκες επιχειρούν να κάνουν το καλύτερο για όλους τους ασφαλισμένους και ιδιαίτερα τους συνταξιούχους. Οφείλουμε όλοι να το αναγνωρίσουμε. Με οδύνη εκφράζω τα συλλυπητήριά μου στη σύζυγο του Κώστα Κούρκουλου, επίσης υπάλληλο του ΕΦΚΑ, όπως και στη 19χρονη κόρη τους. Καλό κουράγιο και θα είμαστε δίπλα τους σε ό,τι μας χρειαστούν!».