Με λένε Νατάσσα και παρακολουθώ τη σελίδα σας, από την πρώτη μέρα που χώρισα. Δεν είμαι χωρισμένη πια και επειδή είδα ένα άρθρο με έναν άντρα που μετά τον θάνατό του, έστελνε ανθοδέσμες στη σύζυγο (https://singleparent.gr/empeiries/exomologiseis/meta-ton-thanato-tou-o-antras-mou-synechize-na-mou-stelnei-anthodesmes-sthn-epeteio-mas) αποφάσισα να σας γράψω και τη δική μου ιστορία.
Γνώρισα τον άντρα μου σε καλοκαιρινές διακοπές, όταν ήμασταν εγώ 25 και αυτός 30. Κεραυνοβόλος έρωτας που κατέληξε στο να πάω για διακοπές στο νησί του και να μείνω εκεί. Τα παράτησα όλα στην Αθήνα και δεν το μετάνιωσα. Μέσα σε ένα χρόνο, ήμασταν παντρεμένοι και περιμέναμε και το πρώτο μας παιδί.
10 χρόνια και 3 παιδιά μετά, δεν ήμασταν το ίδιο. Μας είχε φάει η ρουτίνα. Στα 35 μου ένιωθα ότι δεν είχα ζήσει τίποτα ενώ ο άντρας μου απορροφημένος στο μαγαζί του, αρνούνταν οποιαδήποτε κοινωνική συναστροφή. Εμείς που πηγαίναμε παντού μαζί, καταλήξαμε όποτε μας καλούσαν κάπου να πηγαίνω μόνη μου, γιατί αυτός πάντα και μονίμως δούλευε. Είχα σιχαθεί να ακούω ότι έχουμε τρία παιδιά και τί θα φάμε. Ένιωθα πως εγώ δεν ήμουν πουθενά μέσα σε αυτό, εγώ που του έκανα τα 3 παιδιά δεν ήμουν πουθενά προτεραιότητα. Ήταν θέμα χρόνου να βρω άλλον, αφού με το πρώτο κομπλιμέντο έπεσα….
Ζήτησα διαζύγιο, ήθελα να είμαι εντάξει απέναντί του, δεν ήθελα να τον κοροιδεύω. Μου το έδωσε αμέσως και αυτό επιβεβαίωσε την εικόνα που είχα, ότι απλά ήμουν κάτι σαν το έπιπλο της εισόδου για εκείνον που απλά έτυχε να του κάνει και 3 παιδιά. Προηγουμένως με παρακάλεσε να το ξανασκεφτώ, του είπα πως δεν έκανε τίποτα για να είμαστε όπως πρώτα, δεν βγαιναμε καν για ένα ποτό σαν ζευγάρι, από σ#ξ μια φορά τον μήνα κι αυτό μετά από δικά μου παρακάλια. Πόσο υποτιμητικά να νιώσει μια γυναικα που φτάνει να παρακαλάει τον άντρα της για σ#ξ;
Κατέβασε το κεφάλι, άφησε τη βέρα του στο τραπέζι και την άλλη μέρα μετακόμισε. Το διαζύγιο βγήκε γρήγορα, τα παιδιά τα έπαιρνε, διατροφή έδινε, δεν είχαμε θέματα. Δεν του είπα ποτέ ότι βρήκα κάποιον άλλον γιατί έτσι κι αλλιώς, δεν τον άφηνα για άλλον. Τον άφηνα για μένα. Είχαμε ένα πολιτισμένο διαζύγιο και οι γύρω μας απορούσαν γιατί τελικά χωρίσαμε….δεν ήξεραν…
6 μήνες μετά, βγαίνουμε σινεμά με τον φίλο μου. Γενικά βρισκόμασταν κρυφά όμως τόσο καιρό μετά, θεώρησα ότι είχε έρθει η ώρα να μην κρυβόμαστε. Τα παιδιά τα είχε ο άντρας μου και ήταν από τις λίγες φορές που είχα ένα Σαββατόβραδο ελεύθερο. Καθώς βγαίνουμε με τον φίλο μου από το σινεμά πιασμένοι χέρι χέρι, βλέπω τον άντρα μου να κάθεται στο μπαράκι απέναντι με δυο φίλους του. Γύρισε το κεφάλι, με είδε και “πάγωσε”. Τον κοίταξα σοκαρισμένη, με κοίταξε και αυτός που είχε πανιάσει. Στρίψαμε με τον φίλο μου στη γωνία και χαθήκαμε….
Όταν μου παρέδωσε τα παιδιά την επόμενη μέρα, ήταν σε κακό χάλι. Δεν τον έχω δει ποτέ τόσο χάλια. Τον ρώτησα αν ήταν καλά, μου είπε πως είχε λίγο το στομάχι του από τα ποτά. Δεν είπαμε κάτι.
Λίγες μέρες μετά, έλαβα μια ανθοδέσμη. Δεν ειχε κάρτα. Σκέφτηκα “ο γλυκός μου, τί καλός!” νομίζοντας ότι την είχε στείλει ο φίλος μου. Τον παίρνω να τον ευχαριστήσω, μου λεει εγώ δεν έστειλα καμία ανθοδέσμη. Νόμιζα έκανε πλάκα, λέω έλα μωρέ μη με πειράζεις, μα δεν έστειλα να μου λέει. Υπήρξε μια ένταση μεταξυ μας γιατί εγώ μετά έπρεπε να του πω ποιος την είχε στείλει και εγώ δεν είχα ιδέα.
Δεύτερο Σάββατο και έχουμε αποφασίσει με τον φίλο μου να κάτσουμε σπίτι να δούμε ταινία. Τα παιδιά τα είχε ο μπαμπάς τους. Απόγευμα Σαββάτου χτυπάει κουδούνι. Περιμένεις κανέναν; με ρωτάει ο φίλος μου, φυσικά και δεν περίμενα. Τσουπ 2η ανθοδέσμη. Με κάρτα αυτή τη φορά. “Σ’ αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω”. Στίχος του Παπάζογλου.
Το βλέπει ο φίλος μου, γίνεται έξαλλος, ζητά εξηγήσεις. Μα ειλικρινά δεν ήξερα ποιος. Παίρνω στο ανθοπωλείο. Μου λέει πως μια γυναίκα είχε παραγγείλει την ανθοδέσμη, δεν είχαν στοιχεία. Την επόμενη φορά τους λεω, σας παρακαλώ κρατήστε όνομα γιατί δημιουργείται πρόβλημα στη σχέση μου χωρις να ευθύνομαι και πρέπει να ξέρω ποιος προσπαθεί να μου δημιουργήσει φασαρίες. Εντάξει μου λένε.
Εννοείται δεν είχα πιστέψει πως κάποιος ξαφνικά με είχε δει και με ερωτεύτηκε οπότε αποφάσισε να στέλνει ανθοδέσμες. Είχα καταλάβει πως κάποιος το έκανε επίτηδες. Το μυαλό μου μάλιστα είχε πάει στην πρώην γυναικα του φίλου μου και το ειχαμε συζητήσει κιόλας, μηπως το εκανε εκεινη για να μας βάλει να μαλώσουμε.
Μετά από καμια δεκαριά ανθοδέσμες που έρχονταν καθε φορά κι από διαφορετικό ανθοπωλείο, η τελευταία είχε κάρτα μέσα. “Αν θες να μάθεις ποιος ειμαι έλα την τάδε μέρα και ώρα εκεί. Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρεις”. Φοβήθηκα, σκέφτηκα να καλέσω την αστυνομία. Κι αν ήταν αλήθεια ομως; Και τί ήταν αυτό που έπρεπε να ξέρω;
Τελικά πήγα με μια φίλη μου. Έκατσα στο μαγαζί που μου ειπε και η φίλη μου κοιτούσε από μακριά μη γίνει κάτι κακό. Τελικά ο κρυφός θαυμαστής, φανερώθηκε. Και ήταν ο αντρας μου. ΣΟΚ! Δεν ήταν ποτέ ρομαντικός, δεν ήταν καν του χαρακτήρα του.
Μη μακρυγορώ, μου ειπε πως με αγαπούσε, πως όταν με είδε με άλλον πέθανε, πως ήθελε δεύτερη ευκαιρία. Έφυγα θυμωμένη. Συνέχισε να στέλνει ανθοδέσμες ώσπου…έπεσα. Χώρισα με τον φίλο μου και δειλά δειλά ξεκινήσαμε με τον άντρα μου να βγαίνουμε σαν ζευγάρι. 2 χρόνια μετά, και μετά από συνεδρίες σε ειδικό, είμαστε ξανά μαζί, ξανά παντρεμένοι εννοείται και περιμένουμε και 4ο παιδάκι ενώ πήρε δύο υπαλλήλους στο μαγαζί του και το καλοκαίρι, κλείσαμε μια βδομάδα διακοπές μόνο οι δυο μας.
Θέλω να σας πω να προσπαθείτε. Να μην χωρίζετε αν πρώτα δεν το παλέψετε μέχρι το τέλος του τέλους. Και αν δεν γίνεται αλλιώς, να προχωράτε, πού ξέρετε;
Μπορεί το προχώρημά σας να αφυπνίσει τον άλλον έστω και την τελευταία στιγμή.
Καλή τύχη σε όλους, σας ευχαριστώ που με φιλοξενήσατε.
Νατάσσα
Πηγή: singleparent.gr
