Η Καίτη Γαρμπή έχει καταφέρει να επικοινωνεί πολύ άμεσα με το κοινό της στα social media. Αυτή τη φορά επέλεξε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς της φίλους ένα στιγμιότυπο από το μακρινό παρελθόν και εξέφρασε τη νοσταλγία της για την καλλίγραμμη σιλουέτα που κάποτε είχε.

• Αναμφισβήτητα, η Καίτη παραμένει από την αρχή της καριέρας της μέχρι και σήμερα, μια από τις πιο εντυπωσιακές γυναίκες της ελληνικής showbiz, ωστόσο στο story που δημοσίευσε αυτή την παρελθοντική φωτογραφία και επισήμανε πως τότε, ήταν μόνο 48 κιλά, εκφράζοντας ταυτόχρονα μια νοσταλγία για την εποχή εκείνη.

Πιο συγκεκριμένα, δημοσίευσε τη φωτογραφία, στην οποία εμφανίζεται με ένα αποκαλυπτικό, γαλάζιο φόρεμα και κάτω από αυτή έγραψε: «Το Καιτάκι 48 κιλά, ουάου».

Για ένα ακόμα καλοκαίρι η Ελλάδα δοκιμάζεται από πυρκαγιές σε διάφορα μέρη της χώρας.

Μετά την καταστροφική φωτιά στην Πεντέλη, σήμερα, Τετάρτη 20 Ιουλίου, η Πυροσβεστική επιχειρεί, μεταξύ άλλων, σε φωτιές στα Μέγαρα, στο Σουφλί, στη Σαλαμίνα.

Στη μάχη με τις φλόγες έχει ριχτεί, όμως, και η Αστυνομία, η οποία βοηθά με όποιον τρόπο μπορεί.

Στο βίντεο που ανήρτησε η Ελληνική Αστυνομία στα social media, φαίνονται αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ να απεγκλωβίζουν ηλικιωμένο άτομο με κινητικά προβλήματα στο Πικέρμι, λίγο πριν κινδυνεύσει από τη φωτιά.

Δείτε το βίντεο:

Το σπίτι του Γρηγόρη Πετράκου στο Ντράφι είναι ένα από αυτά που που τυλίχτηκαν στις φλόγες από τη φωτιά που ξέσπασε από το βράδυ της Τρίτης 19/7 στις περιοχές της Πεντέλης, Παλλήνης, Γέρακα και Ανθούσας.

Πριν από λίγες ώρες ο τραγουδιστής είχε αναρτήσει στους λογαριασμούς του στα social media ένα βίντεο στο οποίο τον βλέπουμε αρκετά φορτισμένο συναισθηματικά να δείχνει την κατάσταση που επικρατεί έξω από το σπίτι του μετά το πέρασμα της καταστροφικής πυρκαγιάς.

Στο βίντεο ο Γρηγόρης Πετράκος ήταν ιδιαίτερα φορτισμένος, καθώς δεν μπορούσε να πιστέψει πως όλα τα παιδικά του χρόνια είχαν γίνει στάχτη(Δες εδώ το βίντεο).

Ο ίδιος, πριν από λίγη ώρα έκανε ακόμη μια ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, περιγράφοντας την ιστορία πίσω από το σπίτι που έχτισε ο πατέρας του, ενώ έγραψε πως ευτυχώς το σπίτι τους έχει υποστεί ζημιές μόνο εξωτερικά.

Η ανάρτηση του Γρηγόρη Πετράκου

Το 1983 ο πατέρας μου πήρε ένα οικόπεδο σ ένα βουνό. Ήταν ένα μέρος μαγικό, με δάσος σα ζούγκλα και το έλεγαν Ντράφι. Είχε 4 σπίτια. Δεν είχε φως, νερό, τηλέφωνο. Το καλοκαίρι του 1984 έριξε τα μπετά και τα τούβλα και μας είπε ότι θα μείνουμε εκεί όλο το καλοκαίρι…
Για πόρτα είχαμε ένα δίχτυ.
Τουαλέτα, τη μεγάλη (έξω)
Ψυγείο πάγου για τις ντομάτες και το τυρί.
Ζεστό νερό απ το βαρέλι στον ήλιο.
Την ημέρα παίζαμε “εξερεύνηση” έξω στη ζούγκλα, ποδήλατα στο χωματόδρομο και μπάλα με πατημένο χαρτόκουτο από γάλα.
Το βράδυ, με λάμπα πετρελαίου και γκαζακι είχαμε πάντα κόσμο και παίζαμε κιθάρες γύρω από το τραπέζι.
Την πρωτομαγιά κάναμε πικνίκ στον καταρράκτη (πριν το μάθει η εναλλακτική Αττική απ το Instagram).
Όταν άνοιγαν τους δρόμους, εγώ με το ποδήλατο πήγαινα πίσω απ τη μπουλντόζα να πατήσω πρώτος το νέο δρόμο.
Στην εφηβεία ήμασταν πλέον 15 παιδιά από το Ντράφι και το βράδυ ξαπλώναμε στο δρόμο, κοιτούσαμε τα αστέρια και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες μέχρι το πρωί.
Όταν ήμουν 20 χρόνων η μάνα μου μας ξύπνησε και μας είπε “πάρτε ότι μπορείτε και πάμε στο αυτοκίνητο, έρχεται φωτιά”. Εγώ πήρα την κιθάρα μου, βγήκα έξω, είδα ένα τεράστιο πύρινο στρατό παραταγμένο απέναντι στο βουνό να τρέχει προς το μέρος μας και η εικόνα δε χωρούσε στην ψυχή μου.
Όταν γυρίσαμε το Ντράφι, ο παιδικός μου παράδεισος ήταν μια απέραντη θράκα από τζάκι.
Πώς να χωρέσει στην καρδιά ότι ένα δάσος αιώνων μπορεί να γίνει έτσι σε λίγες ώρες…
Από τότε το Ντράφι έχει πρασινίσει κι έχει καεί άλλες 4-5 φορές..
Η στιγμή που παρατάς το σπίτι σου και φεύγεις δεν μπορεί να περιγραφή σε κάποιον που δεν το έχει νιώσει…
Γι αυτό ρε σατανάδες χθες δεν έφυγα.
Έμεινα εκεί, μαζί και με άλλους άντρες, που ξέρουμε το Ντράφι σαν την παλάμη μας.
Σώσαμε ότι σώζεται.
Δεν έμεινα όμως γι αυτό.
Έμεινα για να μην το αφήσω μόνο του.
Νομίζει ο άνθρωπος ότι είναι μια ξεχωριστή μονάδα μέσα στη Δημιουργία. Ο αμόρφωτος.
Δεν ξέρει ότι είναι ένα με τους άλλους ανθρώπους, τα δέντρα, τα λουλούδια, τα πουλιά και τα ζώα.
Σας ευχαριστώ όλους για τα μηνύματα και το ενδιαφέρον σας.
Το σπίτι μας έχει μόνο λίγες εξωτερικές ζημιές και είμαστε όλοι καλά. Η καρδιά μας κάηκε μαζί με τα δέντρα μας αλλά αυτή έχει πολλή αγάπη μέσα της και θα γίνει πάλι καλά.
Το Ντραφι θα το βλέπω πάντα μέσα από τα παιδικά μου μάτια και θα είναι πάντα ο παράδεισος που μεγάλωσα. Ότι και να κάνετε…

Τέλος καλό όλα καλά με την μικρής έκτασης φωτιά στην παραλία Κουκουναριές σε κλειστό ξύλινο οικίσκο κοντά στο “Beach Bar Ocean”. Η φωτιά ξεκίνησε από την στέγη που ήταν γεμάτη ξερές πευκοβελόνες με κίνδυνο εξάπλωσης.

Ευτυχώς με την παρέμβαση του ναυαγοσώστη, του Γιώργου Αγγελόπουλου (Ντάνου), του κ. Καλαμπόκα και άλλων που βρέθηκαν στο σημείο η φωτιά έσβησε, ενώ άντρες της πυροσβεστικής παραμένουν στο χώρο όπου και τον καταβρέχουν με μάνικες.

Πηγή: thenewspaper.gr

Σκληρά, αλλά αληθινά και με βάση λόγια από εθελοντή δασοπυροσβέστη, που δίνει τη μάχη του με τις φλόγες στο Πανόραμα Παλλήνης, αψηφώντας τους κινδύνους.

Μιλώντας στην κάμερα του Open, είπε αυτό που αντίκρισε με τα ίδια του τα μάτια: Σπίτια μέσα στα δάση, με πισίνες, που κανένα όμως δεν διαθέτει πυροσβεστική αντλία.

«Εγώ θέλω να επισημάνω το γεγονός, ότι όλα αυτά τα σπίτια που φτιάχτηκαν μέσα στα δάση, δεν έχει φροντίσει κανείς- ενώ μπήκα σε σπίτια με πισίνα- να έχει μία πυροσβεστική αντλία που κάνει 350 ευρώ» είπε αρχικά και στη συνέχεια συμπλήρωσε: «Δεν βοήθησαν σχεδόν καθόλου, γιατί δεν είχαν τα μέσα οι άνθρωποι».

Δείτε όλα όσα είπε:

Συναγερμός σήμανε στο ΕΚΑΒ Λάρισας νωρίς το βράδυ της Τετάρτης για έναν ηλικιωμένο άνδρα ο οποίος έχασε τια αισθήσεις του για άγνωστη αιτία και κατέρρευσε μπροστά στα μάτια περαστικών.

Οι διασώστες παρέλαβαν τον ηλικιωμένο και τον μετέφεραν στο εφημερεύον Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας για την παροχή των πρώτων βοηθειών.

Ένα βήμα τη φορά. Με αυτόν τον τρόπο σκέψης και πράξης, η Ιωάννα Παλιοσπύρου επιστρέφει κάθε μέρα που περνάει όλο και πιο κοντά σε μια κανονικότητα και αφήνει πίσω της σε κάθε φάση την τραυματική εμπειρία που είχε με την επίθεση με βιτριόλι από την Έφη Κακαράντζουλα.

Πρώτα, η Ιωάννα μας έδειξε το πρόσωπό της με μάσκα και κυκλοφόρησε δημόσια στη διάρκεια της δίκης. Μετά, αφού πέρασαν μήνες και έκανε αρκετές θεραπείες στο εξωτερικό, ένιωσε πως ήταν έτοιμη να βγάλει τη μάσκα και να δείξει το πρόσωπό της δίχως αυτή.

Στην τελευταία της ανάρτηση στο Instagram, η Ιωάννα Παλιοσπύρου δείχνει το πρόσωπό της όχι μόνο χωρίς μάσκα, αλλά και χωρίς μακιγιάζ, καθώς τη βάφει ένας make up artist που σύμφωνα με την ίδια ειδικεύεται στο να βάφει το πρόσωπο σε άτομα που έχουν σοβαρές δερματικές παθήσεις και ανίατες ασθένειες.

«Όση ώρα είχα αφεθεί στα μαγικά του χέρια, ένιωθα λίγη αγωνία. Ο Δημήτρης όμως έδειχνε πραγματικά εκστασιασμένος!!! Μου εξήγησε πως είναι πολύ χαρούμενος που του «επέτρεψα» να με βάψει (!!!) και πως πλέον το όνειρο και η λαχτάρα του είναι να ασχοληθεί με ανθρώπους που έχουν προβλήματα στην εμφάνιση τους, όπως εγώ… όπως οι άνθρωποι με καρκίνο. Και θέλει να τους βοηθήσει να καταλάβουν πως έχουν την επιλογή να μην ντρέπονται και πως μπορούν να έχουν μια όμορφη ζωή», έγραψε χαρακτηριστικά στη σειρά φωτογραφιών που μοιράστηκε με το κοινό.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Paliospirou Joanna (@paliospirou.joanna)

Ένα βήμα τη φορά. Με αυτόν τον τρόπο σκέψης και πράξης, η Ιωάννα Παλιοσπύρου επιστρέφει κάθε μέρα που περνάει όλο και πιο κοντά σε μια κανονικότητα και αφήνει πίσω της σε κάθε φάση την τραυματική εμπειρία που είχε με την επίθεση με βιτριόλι από την Έφη Κακαράντζουλα.

Πρώτα, η Ιωάννα μας έδειξε το πρόσωπό της με μάσκα και κυκλοφόρησε δημόσια στη διάρκεια της δίκης. Μετά, αφού πέρασαν μήνες και έκανε αρκετές θεραπείες στο εξωτερικό, ένιωσε πως ήταν έτοιμη να βγάλει τη μάσκα και να δείξει το πρόσωπό της δίχως αυτή.

Στην τελευταία της ανάρτηση στο Instagram, η Ιωάννα Παλιοσπύρου δείχνει το πρόσωπό της όχι μόνο χωρίς μάσκα, αλλά και χωρίς μακιγιάζ, καθώς τη βάφει ένας make up artist που σύμφωνα με την ίδια ειδικεύεται στο να βάφει το πρόσωπο σε άτομα που έχουν σοβαρές δερματικές παθήσεις και ανίατες ασθένειες.

«Όση ώρα είχα αφεθεί στα μαγικά του χέρια, ένιωθα λίγη αγωνία. Ο Δημήτρης όμως έδειχνε πραγματικά εκστασιασμένος!!! Μου εξήγησε πως είναι πολύ χαρούμενος που του «επέτρεψα» να με βάψει (!!!) και πως πλέον το όνειρο και η λαχτάρα του είναι να ασχοληθεί με ανθρώπους που έχουν προβλήματα στην εμφάνιση τους, όπως εγώ… όπως οι άνθρωποι με καρκίνο. Και θέλει να τους βοηθήσει να καταλάβουν πως έχουν την επιλογή να μην ντρέπονται και πως μπορούν να έχουν μια όμορφη ζωή», έγραψε χαρακτηριστικά στη σειρά φωτογραφιών που μοιράστηκε με το κοινό.

Βράδυ της 19ης Ιουλίου 1984. Ένα ζευγάρι F-4 απογειώνεται από την αεροπορική βάση της Ανδραβίδας. Η εντολή που λαμβάνουν από το Κέντρο Αεροπορικού Ελέγχου είναι να αναχαιτίσουν τουρκικά μαχητικά μεταξύ Κεφαλονιάς και Ιταλίας. Νούμερο 2 του σχηματισμού ο τότε 30χρονος σμηναγός Κώστας Ιατρίδης.

Αφού ολοκληρώνουν την αποστολή τους, συνεχίζουν έχοντας ως εκπαιδευτικό σενάριο χαμηλές αναχαιτίσεις. Λίγο μετά τις 9 το βράδυ και ενώ πετούσαν δυτικά της Κεφαλονιάς, ο κινητήρας του Φάντομ αναφλέγεται. Ο σμηναγός Ιατρίδης, θα χρησιμοποιήσει με επιτυχία το εκτινασσόμενο κάθισμα και θα πέσει στα παγωμένα νερά του Ιονίου. Πέρασαν 34 χρόνια και με μια συγκινητική ανάρτηση του ο επίτιμος Διοικητής της ΔΑΥ θυμάται:

Το να είσαι πιλότος σε μαχητικά Αεροσκάφη είναι ένα πολύ ωραίο «επάγγελμα» , αλλά με μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας και η επιλογή του απαιτεί περισσό θάρρος ,αντοχή, ψυχή , ,αφοσίωση στο καθήκον, επαγγελματισμό, γενναιοψυχία, αυταπάρνηση, τεράστια συναίσθηση της ευθύνης και αστείρευτα αποθέματα αυτοσυγκράτησης και ευθύνης .Η ζωή του πιλότου όμως είναι αναμφίβολα συνδεδεμένη και με το ατύχημα. Και αυτό είναι γνωστό σε μας τους πιλότους από τη στιγμή που υπογράφουμε την αίτηση καταταγής στο σώμα. Όλοι όμως τρέφουμε την ελπίδα, ή πιστεύουμε αν θέλετε ότι δεν θα συμβεί σε μας το κακό…. Το ίδιο πίστευα και εγώ, ότι δεν θα συμβεί σε εμένα.

Και όμως μου συνέβη. Άλλωστε ένας αριθμός από τους πιλότους που κάθε χρόνο αποφοιτά από τη Σχολή Ικάρων είναι μαθηματικά αποδεδειγμένο ότι δεν θα συνταξιοδοτηθεί και δεν θα απολαύσει για πολύ τις ομορφιές της ζωής. Το 1984 19 Ιουλίου, ξημερώνοντας του Προφήτη Ηλία , μέσα στην ατυχία μου ,είχα την «τύχη» να εγκαταλείψω και να επιζήσω αντιμετωπίζοντας επιτυχώς μια βλάβη ( φωτιά ) που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια νυχτερινής πτήσης. Έμεινα στη θάλασσα νύχτα 6 ώρες περίπου παλεύοντας με τα κύματα λόγω των 7 μποφόρ…… Ο Προφήτης Ηλίας έκανε το θαύμα του!! Σώθηκα.

Ήταν πράγματι μια μοναδική εμπειρία που σε φέρνει κυριολεκτικά στις πύλες της άλλης ζωής. Αισθάνεσαι ότι ξαφνικά φεύγεις από τον εφήμερο αυτό κόσμο και δεν έχεις το χρόνο, ούτε καν να λυπηθείς γι αυτό και στη συνέχεια ξαναγεννιέσαι και προσπαθείς με όλες σου τις δυνάμεις να κρατηθείς ζωντανός ,παλεύοντας με τα στοιχεία της φύσης. Η ζωή του πιλότου αναμφίβολα είναι γεμάτη και με αναμνήσεις. Γεγονότα δυσάρεστα, ευχάριστα, παράξενα, τυχερά, θαυματουργά. Όλα μαζί συσσωρεύονται και τον κάνουν περισσότερο ευαίσθητο, πιο φιλοσοφημένο και σίγουρα πιο δυνατό.

Είναι όμως απόλυτα σίγουρο ότι πίσω από ένα καλό πιλότο συνταξιούχο, κρύβεται μια θαυμάσια γυναικεία ύπαρξη , που η Αεροπορία της οφείλει πολύ περισσότερα από όσα στον άνδρα της. Αυτή την αλήθεια την κατανοούν απόλυτα μόνον όσοι έχουν διατελέσει αεροπόροι. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!