Blog Σελίδα 8708

Καταπέλτης Νίκος Αποστολόπουλος: «Τέρας με μούσι η Σοφία Χατζηπαντελή, γελοίο αυτό που κάνει η Βίκυ Καγιά»

0

Στην κάμερα της εκπομπής Open Weekend και στην Πένυ Καβέτσου μίλησε ο Νίκος Αποστολόπουλος, ο οποίος έριξε τα «καρφιά» του κατά της Βίκυς Καγιά, της Σοφίας Χατζηπαντελή αλλά και της Μαρίνας Πατούλη.

«Η περσινή επιτροπή του GNTM ήταν χίλιες φορές καλύτερη. Όταν θα φύγει από το GNTM ο Καράβας τι θα κάνει; Βαρκούλες αρμενίζουν. Θα πάει πάλι να κάνει τον γυμναστή και να ανοίξει με τη γυναίκα του ένα μανικιούρ.

Η Βίκυ αυτό που κάνει είναι πραγματικά γελοίο. Ο τρόπος που μιλάει, η φωνούλα της, η υστερικότητα. Ειλικρινά είναι θέμα αξιοπρέπειας να σταματήσει να το κάνει αυτό το πράγμα. Καλύτερα να πάει στο σπιτάκι της κι έχει τον άντρα της και τα παιδάκια της… Πρέπει να έχεις ανάγκη να το κάνεις αυτό, να μην έχεις να φας. Να ξεφτιλίζεσαι;

Αυτό το τέρας που έχουν εκεί τη γυναίκα με το μούσι. Αυτή είναι να την πας σε τσίρκο και να γελάς. Ή λες Παναγιά μου θα με φάει. Να της βάλουμε μια αλυσίδα στο λαιμό και να τη βγάλουμε. Ντροπή. Σιγά μην την είχαν αυτή να πηγαίνει κόντρα στην Καγιά. Η Καγιά θέλει να έχεις μια γλώσσα και να τη γλείφεις», δήλωσε αρχικά.

«Η Μαρίνα Πατούλη δεν βλέπει τον εαυτό της στον καθρέφτη; Να δει το GNTM; Είναι η επιτομή του GNTM, όπως το κατάντησαν. Είναι γελοίο να μιλάει αυτή», πρόσθεσε.

Διδώ Σωτηρίου: «Δεν είδα γύρω μου να σέβεται κανείς τον άνθρωπο αλλά τον πλούτο τη δύναμη την εξουσία τη μοχθηρία την ατιμία»

0

“Δεν είδα γύρω μου να σέβεται κανείς τον άνθρωπο. Είδα να σέβονται τον πλούτο, τη δύναμη, την εξουσία, τη μοχθηρία, την ατιμία.”

Σπουδαία λόγια από μια ευγενική ψυχή. Τη σπουδαία συγγραφέα δημοσιογράφο και αντιστασιακή ενταγμένη στο αριστερό κίνημα, Διδώ Σωτηρίου. Ο τρόπος γραφής της διακρίνεται από δραματικό τρόπο αφήγησης, δημοτικό λόγο, απλότητα και ρεαλισμό.

Γεννήθηκε στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας και  η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή ήρθε ως πρόσφυγας στον Πειραιά και στην πορεία  εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αθήνα, όπου και σπούδασε γαλλική φιλολογία,, ενώ συνέχισε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης στο Παρίσι. Η στενή σχέση της με τους  Αντρέ Μαλρώ και Αντρέ Ζιντ ήταν καθοριστική στον τρόπο σκέψης της.

Δεν είναι τυχαίο ότι η  Εταιρία Ελλήνων Συγγραφέων καθιέρωσε προς τιμήν της το βραβείο Διδώ Σωτηρίου, το 2001, το οποίο απονέμεται «σε ξένο ή Έλληνα συγγραφέα που με τη γραφή του αναδεικνύει την επικοινωνία των λαών και των πολιτισμών μέσα από την πολιτισμική διαφορετικότητα». Σχεδόν όλα τα έργα της μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και πολλές οδοί και βιβλιοθήκες φέρουν το όνομά της στην Ελλάδα, προς τιμήν της.

Κορυφαίο έργο της είναι τα “Ματωμένα Χώματα”, τη ” Βίβλο της σύγχρονης εξόδου του Μικρασιάτικου Ελληνισμού”, όπως έχει χαρακτηριστεί.
Από το 1962 που πρωτοεκδόθηκαν μέχρι σήμερα τα Ματωμένα Χώματα έως και σήμερα,  έχουν ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 400.000 αντίτυπα. Ένα αριστούργημα το οποίο έχει μεταφραστεί στις εξής γλώσσες: αγγλικά, βουλγαρικά, εσθονικά, γαλλικά, γερμανικά, ολλανδικά, ουγγρικά, ρώσικα, ρουμανικά, σερβικά, ισπανικά, ιταλικά, τουρκικά και κέλτικα βρετονικά. Στην Τουρκία δε, είχε συγκλονιστική απήχηση.

Στο βιβλίο περιγράφεται η ζωή του Μανώλη Αξιώτη ο οποίος υπηρέτησε στα οθωμανικά Αμελέ Ταμπουρού (Τάγματα Εργασίας) την τετραετία 1914–1918. Στην πορεία  έγινε φαντάρος του Ελληνικού Στρατού. Αυτός ο άνθρωπος έζησε πολλά…  Την καταστροφή της Μικράς Ασίας, την αιχμαλωσία και την προσφυγιά. Η Διδώ Σωτηρίου αναφέρεται γενικότερα στη ζωή των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και στη Μικρασιατική Καταστροφή.

Ακολουθεί απόσπασμα από τα Ματωμένα Χώματα:

Ώς τα δεκάξι μου χρόνια παπούτσι δεν φόρεσα, μήτε καινούργιο ρούχο. O πατέρας μου μιαν έγνοια είχε, ν` αποκτήσει πολλά χωράφια, λιόδεντρα και συκοπερίβολα. Η μάνα μου έκανε δεκατέσσερις γέννες, μα της ζήσαν μόνο εφτά παιδιά κι από τούτα τα τέσσερα της τα φάγαν οι πόλεμοι.

Δε θυμούμαι να μού `δωκε ποτέ ο πατέρας μου κανένα μεταλλίκι ν` αγοράσω σαν παιδί καραμέλα ή κουλούρι. Μια μέρα που ήταν να μεταλάβω μαζί με τα δυο μικρότερα αδέρφια μου, πήγαμε και του ζητήσαμε συγχώρεση, με την κρυφή ελπίδα πως θα `βγαζε να μας δώσει κάτι. Κείνος όμως, σαν πήρε είδηση πως περιμέναμε λεφτά, αγρίεψε και γύρεψε να μας δείρει. Κινήσαμε τότες και πήγαμε να φιλήσουμε το χέρι των νουνών μας, μήπως κι έβγαινε από κει τίποτα. Όταν μας δώσαν από ένα γρόσι στον καθένα ξετρελαθήκαμε! Ο πιο μικρός, ο Σταμάτης, έτρεξε ίσια στο μπακάλικο του κυρ Θόδωρου, πού `χε κάτι χρωματιστά κάντια, μεγάλα σαν λιθάρια και χόρτασε μ` αυτά τη λίμα του. Ο Γιώργης κι εγώ είχαμε άλλο μεράκι, λαχταρούσαμε να πιάσουμε παιχνίδι στο χέρι μας. Ο Γιώργης αγόρασε την πρώτη τρουμπέτα που του λάχε. Εγώ συγκράτησα τη βιασύνη μου, έψαχνα για το καλύτερο. Όταν πέτυχα ένα σταχτί τενεκεδένιο ποντικάκι μ` ελατήριο, το άρπαξα και δε δίστασα να δώσω ολόκληρο το χαρτζιλίκι μου.

Γυρίσαμε στο σπίτι να κάνουμε το κομμάτι μας. Ο αδερφός μου κορδωμένος παράσταινε το σαλπιγκτή και δεν έλεγε να βγάλει την τσαμπούνα απ` το στόμα του. Εγώ έπεσα φαρδύς πλατύς χάμου, ακούμπησα προσεχτικά το ποντίκι στο πάτωμα, τράβηξα ένα λαστιχάκι από την κοιλιά του και σαν το είδα να τρέχει πέρα δώθε, άρχισα να ξεφωνίζω:

— Σαλεύει! Είναι ζωντανό!

Μαζεύτηκαν τα αδέλφια μου και κάναν σαν παλαβοί, ποιος θα πρωτοτραβήξει το ελατήριο να φέρει βόλτες το ποντίκι. Μεγαλύτερη συγκίνηση δεν ένιωσα σε όλα τα παιδικά μου χρόνια. Καθώς ήμασταν παραδομένοι στη γλύκα του παιχνιδιού, τσάκωσα με την άκρη του ματιού την όψη του πατέρα να γίνεται σκληρή. «Τί νάχει πάλι» σκέφθηκα. Μα πριν βγάλω κρίση, άκουσα τη φουρκισμένη προσταγή του:

— Για εσείς! Φέρτε μου να δω τούτα τα μαραφέτια. Δεν πρόκανε ν` αποσώσει το λόγο του, αρπάζω το ποντίκι, το χώνω προστατευτικά στον κόρφο μου και κατρακυλώ πέντε-πέντε τα σκαλοπάτια του χαγιατιού. Ο αδερφός μου ο Γιώργης δε μ` ακολούθησε, θες γιατί δεν τόλμησε να εναντιωθεί, πλησίασε τον πατέρα, του παράδωσε την τρομπέτα κι έμεινε να τον κοιτάζει μ` ανοιχτά τρομαγμένα μάτια. Κείνος τη χούφτωσε, τη στράβωσε μέσα στην πετρωμένη παλάμη του κι απέ την πέταξε στο τζάκι.

— Νά, λεχρίτες! Έκανε. Για να μάθετε να ξοδεύετε τον παρά σας σε τέτοια παλιοπράματα. Χάθηκε ν` αγοράστε μπρέ, κάνα τετράδιο, κάνα μολύβι;

Ήταν η πρώτη φορά που αντικρίστικα με την τύφλωση της εξουσίας κι αναστατώθηκα. Πού να `ξερα πως σ` ολόκληρο το βίο μου μ` αυτήνα θ` αντιπάλευα…

Η μάνα μου ήταν τρυφερή και υπομονετική γυναίκα. Η κακοτροπιά του άντρα της δεν την έκανε να στέκει πάντα σούζα, με τον καλό λόγο και το χαμόγελο στ` αχείλι: «Στον αράθυμο τον άντρα, έλεγε, σα δεν εναντιώνεσαι τον έχεις σκλάβο». Τώρα τί σόι σκλάβο είχε τον πατέρα, μονάχα κείνη το ’ξερε που έκανε μαζί του ένα λόχο παιδιά.

Ωστόσο μια φορά, μια και μοναδική, του εναντιώθηκε. Τον είδε να με χτυπάει με τόση μανία, που το αίμα έτρεχε βρύση από τη μύτη και το στόμα μου. Τότες μπήκε στη μέση, άνοιξε τα χέρια της σαν φτερούγες και με δακρυσμένα μάτια του είπε τρομαγμένη:

— Άμοιρε, θα το χαλάσεις το σπλάχνο σου!

Αιτία του άγριου ξυλοδαρμού ήταν ένα μεταλλίκι. Μου το είχε δώσει ο πατέρας για να πάω στον μπακάλη ν` αγοράσω αλάτι. Ήξερα τί με περίμενε αν το `χανα, γι` αυτό και το κράταγα σφιχτά στην ιδρωμένη μου παλάμη. Οπόταν στο δρόμο, νά και πέφτω μπροστά σ’ ένα γύφτο με μια μαϊμού, μια κοκκινόκολη, ξύπνια σουσουραδίτσα, που παράσταινε πότε το δάσκαλο, πότε τη δεσποινίδα και πότε το φαρμακοτρίφτη. Ήταν πολύ, πάρα πολύ αστεία. Κόσμος είχε κάνει κύκλο γύρω της και χάζευε. Την ώρα της πλερωμής οι περισσότεροι σκορπίσανε. Ήρθε τότες η μαϊμού, στάθηκε μπροστά μου μ` απλωμένο το ντέφι. Τα μάτια μας αντάμωσαν. Δε βάσταξα, ξέσφιξε η χούφτα μου από μόνη της και τίγκ, τάγκ,τόγκ, κύλησε μέσα στο ντέφι το μεταλλίκι μου.

Όταν γύρισα στο σπίτι μ` αδειανά τα χέρια δεν είπα την αλήθεια, είπα μονάχα πως έχασα τα λεφτά. Αυτό ήταν. Είδα τον πατέρα μου ν` αγριεύει τόσο, που τρόμαξα κι έδωσα ένα σάλτο από το ανώι και βρέθηκα κάτω στο δρόμο με κίνδυνο να σκοτωθώ. Όμως ούτε και αυτή η πράξη της απελπισίας μου δεν τον συνέφερε. Με κυνήγησε, κι όταν με τσάκωσε ένας γείτονας ο Χαμπέρογλου, και με παρέδωκε, άρχισε να με χτυπάει όπου έβρισκε. Από κείνη την ημέρα, όσες φορές έβλεπα οργισμένο τον πατέρα, άνοιγα τα καλομοπόδαρά μου και κατουριόμουνα. Κι όμως ήρθε εποχή που του τα συγχώρεσα όλα τούτα τα φερσίματά του. Μονάχα κεινού του ξένου, του Χαμπέρογλου, την επέμβαση ούτε την κατάλαβα ούτε και τη συχώρεσα ποτέ.

Στο σπίτι δύο εξουσίες υπολογίζαμε όλοι: του Θεού και του πατέρα, γιατί μ` αυτές είχαμε δέσει την ύπαρξή μας. Τη μάνα μας τήνε βλέπαμε σαν το σκεπασμένο ήλιο, που τονέ μαντεύεις, μα οι αχτίδες του δε φτάνουνε ίσαμε σένα να σε ζεστάνουνε. Ποτέ της δεν έβρισκε καιρό να μας χαϊδέψει, να μας πάρει στα γόνατά της και να μας πει ένα παραμύθι. Ξύπναγε ολοχρονίς χαράματα, άναβε φωτιά, έστηνε τσουκάλι, να προκάνει τόσα στόματα. Ύστερα είχε πάντα στην κούνια κ` ένα μυξάρικο να τσιρίζει. Είχε να φροντίσει τα ζωντανά, να βάλει σκάφη, να ζυμώσει, να πλύνει, να γυροφέρει το νοικοκυριό, να πιάσει βελόνι· όλο το χωριό μιλούσε για την πάστρα και τη νοικοκυροσύνη της.

Η αλήθεια είναι πως και το γέρο μου τον σέβονταν ο κόσμος, γιατί κρατούσε λόγο, ήταν τίμιος στο αλισβερίσι, φιλόξενος και προκομμένος. Τόνε σήκωνε πολύ κ` η αρχοντοκαμωσιά του, ψηλόλιγνος καθώς ήτανε και σγουρομάλλης, με βαθιά γαλάζια μάτια και στρωτά γερά δόντια, που τα πήρε ατόφια στον τάφο του. Για τούτο και καμάρωνα όταν οι γειτόνισσες λέγανε στη μάνα μου: «Ο γιος σου, ο Μανώλης, είναι φτυστός ο μπάρμπα Δημητρός».

Νύχτα, με τ` άστρα σηκωνόταν ο πατέρας απ` το γιατάκι του. Πρωτόβαζε τη φέσα του κι απέ την τσόχινη βράκα του, τα τουζλούκια και τα ποδήματά του. (Κάλτσες δε φορούσε· έλεγε πως τον στενοχωρούσανε και τον βλάφτανε στην υγειά του). Νιβόταν με θόρυβο. Έκανε το σταυρό του μπρος στα κονίσματα. Καψάλιζε λίγο σταρένιο ψωμί στη θράκα, το βουτούσε στο μπρούσκο και το `κανε κρασοψυχιά, έτρωγε και καμιάν ελιά, φτούσε το κουκούτσι και λίγες βρισιές μαζί για το γούρι και ξεκινούσε στητός κι ανάλαφρος για τα χτήματα.

Δούλευε δεκάξη με δεκαοχτώ ώρες δίχως να ξαποστάσει. Σήκωνε μοναχός του γομάρια εξήντα εβδομήντα οκάδες, μα ποτέ δεν τον άκουγες να βαρυγκομήσει. Η τσάπα και τ` αλέτρι γίνονταν υπάκουα στο χέρι του. Τα ζωντανά τον τρέμανε και τον αγαπούσανε συνάμα, γιατί τα φρόντιζε περσότερο απ` όσο φρόντιζε εμάς.

Με το σούρουπο γύριζε στο σπίτι δίχως να σταθεί σε καφενέ. Έπιανε το μπουκάλι το ρακί, κατέβαζε κάμποσες γερές ρουφηξιές, έτρωγε το φαΐ που του φύλαγε η μάνα. Κατά την περίσταση έδερνε δυο τρεις από μας κ` έπεφτε μπαϊλντισμένος στον ύπνο, να ρουχαλίζει και να τρέμει ο τόπος.

Κουβέντα δεν τού `παιρνες ούδε Κυριακή ούδε χρονιάρα μέρα. Κανένας μας δεν τολμούσε να μιλήσει μπροστά του· είχαμε μάθει να τα λέμε όλα με τα μάτια, τους θυμούς, το παράπονο, τις πονηριές ή τις χαρές μας. Μόνο σαν τύχαινε να βρίσκεται στα κέφια του, Κυριακή, που καθόμαστε ολόκληρη η φαμελιά σε τραπέζι, τότες τ` άρεζε να σηκώνει εμένα που μ` έβλεπε πάντα σαν τον γραμματιζούμενο του σπιτιού, να λέω το «Πάτερ ημών». Δεν καταλάβαινα γρι απ` ό,τι έλεγε τούτη η προσευχή και μια μέρα είπα στη μάνα μου:

— Το «Πατ» μπρε μάνα, ξέρω τί θα πει. Μα κείνο τα «ερημών» με μπερδεύει…

[πηγή: Διδώ Σωτηρίου, Ματωμένα χώματα.]

1abd2b2b5150f3d9d612f7b925269f6f

1b5625e994e6ef16dadf92a4e0e183c9

9e6fb62bc814d70093a505b9c2127110

[klik]

ΕΚΑΒ: 20 υπερσύγχρονα ασθενοφόρα δωρεά από την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών

0

Στα κεντρικά γραφεία του ΕΚΑΒ στην Αθήνα έλαβε χώρα η τελετή παράδοσης  20 υπερσύγχρονων ασθενοφόρων, δωρεά από την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών.

Η τελετή παράδοσης της δωρεάς 20 σύγχρονων και πλήρως εξοπλισμένων ασθενοφόρων οχημάτων προς το Ε.Κ.Α.Β. από την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ) έγινε μέσω του φορέα συλλογικής κοινωνικής προσφοράς της ναυτιλιακής κοινότητας «ΣΥΝ-ΕΝΩΣΙΣ». Αποτελούν μάλιστα ένα μέρος της καθοριστικής πρωτοβουλίας των δύο φορέων για την ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε το πρωί της Δευτέρας (26/09) παρουσία του Υπουργού Υγείας,Θάνου Πλεύρη, της Αναπληρώτριας Υπουργού Υγείας, Μίνας Γκάγκα, της Υφυπουργού Υγείας, Ζωής Ράπτη,του Προέδρου του ΕΚΑΒ Νίκου Παπαευσταθίου και της Προέδρου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών Μελίνας Τραυλού.

Τα 20 προσφερόμενα ασθενοφόρα, είναι σύγχρονα και πλήρως εξοπλισμένα, τελευταίας τεχνολογίας αφού διαθέτουν μεταξύ άλλων φορείο ηλεκτρικής υποβοήθησης και κάθισμα μεταφοράς ασθενούς μηχανικής υποβοήθησης.

ekav 2 scaled 1

Οι συγκεκριμένες βελτιωτικές προσθήκες των συγκεκριμένων ασθενοφόρων αναβαθμίζουν τις επιχειρησιακές δυνατότητες των διασωστών, νοσηλευτών και γιατρών του ΕΚΑΒ, καθώς ελαχιστοποιούν την καταπόνησή τους κατά τη διάρκεια του σημαντικού έργου τους για την παροχή Επείγουσας Προνοσοκομειακής Φροντίδας στου βαρέως πάσχοντες ασθενείς.

Ο Υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης χαιρέτισε τη δωρεά σημειώνοντας, πως η δωρεά θα βοηθήσει τους διασώστες να επιτελούν ακόμη καλύτερα το έργο τους.

«Η προσφορά της Ένωσης Ελλήνων εφοπλιστών είναι πολύ σημαντική για την ενίσχυση του ΕΚΑΒ. Με τα 20 υπερσύγχρονα ασθενοφόρα οι διασώστες μας θα έχουν και καλύτερα ασθενοφόρα προκειμένου να μπορούν να υλοποιούν πλήρως το έργο τους. Γενικότερα θέλουμε να στηρίξουμε το έργο του ΕΚΑΒ. Είναι η πρώτη επαφή με τον ασθενή και είναι πολύ σημαντικό για την όλη λειτουργία του εθνικού συστήματος υγείας και συνεπώς η ένωση εφοπλιστών διαχρονικά είναι αρωγός μας στη στήριξη του ΕΣΥ», ανέφερε.

asthenoforo 2 scaled 1

Η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα πρόσθεσε πως η ελληνική ναυτιλία έχει μακρά παράδοση στην προσφορά στη χώρα μας:

«Η ελληνική ναυτιλία φέρνει τη σημαία της Ελλάδας σε κάθε γωνιά του κόσμου και φυσικά είναι μια πηγή ζωής για χιλιάδες ελληνικές οικογένειες και για την Ελληνική οικονομία. Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών έχει μακρά παράδοση προσφοράς της ναυτιλίας στην χώρα μας. Στηρίζει έμπρακτα και πολύπλευρα την ελληνική κοινωνία με δράσεις, πρωτοβουλίες και προγράμματα στήριξης. Τους ευχαριστούμε θερμά», τόνισε.»

«Ένα ευχαριστώ στους εργαζόμενους του ΕΚΑΒ»

Η πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών και της ΣΥΝ-ΕΝΩΣΙΣ Μελίνα Τραυλού από την πλευρά ευχαρίστησε δημόσια τις γυναίκες και τους άνδρες εργαζόμενους του ΕΚΑΒ, για την προσφορά τους στην ελληνική κοινωνία :

«Ένα «ευχαριστώ» καρδιάς σε όλες και όλους σας, που είστε στην πρώτη γραμμή και έρχεστε αντιμέτωποι με τον ανθρώπινο πόνο, με την αγωνία για την υγεία μας, για την ίδια μας τη ζωή.

Εσείς είστε η πρώτη επαφή στην ανάγκη… Η αμεσότητα και η φροντίδα σας μπορούν να αλλάξουν τα πάντα. Δίνετε μάχη με το χρόνο. Η καθημερινότητά σας είναι μια διαρκής διαχείριση κρίσης για την ίδια τη ζωή. Το έργο σας, μας αγγίζει όλους, σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας. Για εμάς, τον ελληνικό εφοπλισμό, τόσο συλλογικά, μέσω της ΣΥΝ-ΕΝΩΣΙΣ, όσο και ατομικά, η στήριξη του εθνικού μας συστήματος υγείας είναι διαχρονική, ουσιαστική και συνεπής. Είναι προτεραιότητά μας. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε, δίπλα σας.»

ekav 3 scaled 1

Η Υφυπουργός Υγείας Ζωή Ράπτη υπογράμμισε πως, «Η ναυτιλιακή κοινότητα, μέσω της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, έχει υλοποιήσει τα τελευταία χρόνια πρωτοβουλίες στήριξης μεγάλου αριθμού αδύναμων ομάδων του πληθυσμού, που επηρεάστηκαν βαθύτατα από τις δυσμενείς οικονομικές συγκυρίες στην πατρίδα μας. Το σημαντικό αυτό κοινωνικό έργο επικεντρώθηκε σε τομείς όπως τα θέματα σίτισης και υγείας, στην ενίσχυση οργανώσεων και φορέων πρόνοιας και στην ενδυνάμωση του τομέα ναυτικής εκπαίδευσης, καθιστώντας τη ναυτιλιακή μας οικογένεια παρούσα και αλληλέγγυα στον καθημερινό αγώνα χιλιάδων συμπολιτών μας για αξιοπρεπή διαβίωση».

asthenoforo 2 1 scaled 1

Σύμφωνα με την ίδια, περισσότερα από 55 Νοσοκομεία και Εργαστήρια Αναφοράς έχουν ενισχυθεί με εξοπλισμό κάθε είδους, μέσω της ΕΕΕ και της «ΣΥΝ-ΕΝΩΣΙΣ». Έχουν ανακαινιστεί οι χώροι υγιεινής σε νοσοκομεία της Αττικής και του Πειραιά και επιπλέον έχουν αγοραστεί νέα κλινοσκεπάσματα για τις 30.000 κλίνες των 120 δημόσιων νοσοκομείων όλης της χώρας

Ο πρόεδρος του ΕΚΑΒ Νίκος Παπαευσταθίου δήλωσε: «Η παρουσία σας σήμερα εδώ, αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για όλη την οικογένεια του ΕΚΑΒ. Η συγκεκριμένη δωρεά αυτών των ασθενοφόρων αν μη τι άλλο ενισχύουν καθοριστικά, το καθημερινό επιχειρησιακό έργο των διασωστών, νοσηλευτών και γιατρών του ΕΚΑΒ, προς όφελος όλων των πολιτών.

Ευελπιστούμε στη μετεξέλιξη της αρωγής της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών και σας διαβεβαιώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να επιτελούμε το έργο μας ως Πανελλαδική Υπηρεσία Έκτακτης Ανάγκης».

Της Γιάννας Σουλάκη/iatropedia.gr

Κρήτη: Η στιγμή που κόκορας λιποθυμά έπειτα από ρεσιτάλ «ερμηνείας»

0

Τι συμβαίνει όταν ένας κόκορας στην Κρήτη αποφασίζει να ξεκινήσει το λάλισμα, χωρίς ωστόσο να πάρει ανάσα.

Απολαυστικό βίντεο με έναν κόκορα – τενόρο στην Κρήτη. Ο κόκορας εμφανίζεται να λαλεί για πάνω από μισό λεπτό και με υπερβάλλοντα ζήλο.

Μπορεί ο κόκορας να σήκωσε στο πόδι όλη τη γειτονιά, όμως ο ίδιος τελικά δεν θα καταφέρει να μείνει όρθιος: Λιποθύμησε αφού τα έδωσε όλα στην ερμηνεία του.

Δείτε το βίντεο με τον κόκορα στην Κρήτη:

Χρόνης Εξαρχάκος: Η ανάπηρη μητέρα του που δεν τον άφηνε να παντρευτεί και ο πρόωρος θάνατός του

0

Χρόνης Εξαρχάκος: Ήταν ένας διάσημος ηθοποιός του Ελληνικού Κινηματογράφου. Η μητέρα του, δεν τον άφησε ποτέ να παντρευτεί. Ο ίδιος, φρόντιζε μέχρι το τέλος της ζωής του, την ανάπηρη μητέρα του. Πέθανε στα 52 του έτη από στεναχώρια.

Χρόνης Εξαρχάκος: Λίγα λόγια για την ζωή του

Γεννήθηκε το 1932 στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε στη σχολή του Πέλου Κατσέλη. Αποφοίτησε το 1963 και πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο στο έργο «Βίλα των οργίων», με το θίασο Ρηγόπουλου – Αναλυτή.

Ένα χρόνο αργότερα, κάνει και το ντεμπούτο του στο σινεμά. Πρώτη του ταινία ήταν το “Διαζύγιο αλά ελληνικά” του Οδυσσέα Κωστελέτου.

chronis exarchakos i anapiri mitera toy poy den afine na pantreytei kai o prooros thanatos toy 1

Εμφανίστηκε σε 20 ταινίες και έπαιξε σε 60 επιθεωρήσεις. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες του είναι: Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966), Γοργόνες και μάγκες (1968), Η Παριζιάνα (1969), Μαριχουάνα στοπ (1971), Μια Ελληνίδα στο χαρέμι (1971) κ.ά.

chronis exarchakos i anapiri mitera toy poy den afine na pantreytei kai o prooros thanatos toy 2

Η τελευταία του εμφάνιση στο θέατρο ήταν στο «Ακροπόλ» στο έργο «Το παραμύθι πάει σύννεφο» (1982).

Χρόνης Εξαρχάκος: Η μητέρα του δεν τον άφηνε να παντρευτεί

Η μητέρα του ήταν ανάπηρη και έτσι ο Χρόνης πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο να την προσέχει και να την φροντίζει. Σε αυτό, αποδίδουν οι φίλοι του τα ξεσπάσματα και τις εκρήξεις που είχε, διότι η μητέρα του, του είχε πολύ μεγάλη αδυναμία και δεν τον άφηνε να παντρευτεί. Του έφερνε αντιρρήσεις διαρκώς, για όλες του τις επιλογές, προκειμένου να μην τον χάσει από κοντά της.

chronis exarchakos i anapiri mitera toy poy den afine na pantreytei kai o prooros thanatos toy 3

Πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου 1984 σε ηλικία 52 χρόνων και μόνος του. Ο θάνατος του επήλθε σ’ ένα νοσοκομείο και η κηδεία του έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο.

Χρόνης Εξαρχάκος: Απέκτησε καρκίνο των οστών

Στη δεκαετία του ’80 ασθένησε από καρκίνο. Ενώ πήγε στο Λονδίνο για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, δεν τα κατάφερε.

Ακόμα και το διάστημα που η κατάσταση του γινόταν όλο και χειρότερη και είχε ξεκινήσει να βλέπει το τέλος, τις ώρες που ο πόνος βρισκόταν σε ύφεση, ο Χρόνης δεν έχανε το χιούμορ του και αστειευόταν συνέχεια με τις νοσοκόμες…

Ένα χρόνο μετά τον άδικο χαμό του από καρκίνο των οστών, δεν άντεξε και η μητέρα του και έφυγε από τη ζωή, πηγαίνοντας να συναντήσει το γιο της…

Δεν νυμφεύθηκε ποτέ…

Σε μισώ γιατί είσαι π@να και με ανάγκαζες να μισώ τον πατέρα μου επειδή σε χώρισε

0

Εγώ θα επιβιώσω και το σωσίβιο μου είναι να φύγεις από πάνω μου, να σε βγάλω από τη ζωή μου. Σε μισώ γιατί δεν με ήθελες , δεν με αγκάλιασες, δε με αγάπησες, δεν με φίλησες , δεν με χάιδεψες, δεν μου είπες ποτέ ένα παραμύθι. Με κατάστρεψες με ανάγκαζες να μισώ τον πατέρα μου επειδή δεν ξεπέρασες ποτέ το οτι σε χώρισε. Δεν με σκέφτηκες ούτε για μια φορά, δεν με έβαλες ποτέ πάνω από σένα. Δεν με ρώτησες ποτέ πραγματικά τι θέλω.

Σε μισώ γιατί είσαι πουτάνα, ξεπουλημένη και χωρίς ηθική, που τις ηθικές μου αξίες τις έχω μάθει μόνη μου. Που όταν με πείραξαν μικρή δεν είχα κάποιον να με διδάξει, να με προστατέψει.Σε κατηγορώ για τις ενοχές που είχα για χρόνια που δεν με παρηγόρησες να μου πεις ότι δεν φταίω εγω. Που δεν μπορώ να αγαπήσω τον αδελφό μου γιατί απλά ζήλευες που ο πατέρας μου προχώρησε με τη ζωή του και εσύ όχι.
Σε μισώ για την φορά που έφερες έναν ξένο που γνώρισες στο καράβι να μείνει μαζί μας στην γκαρσονιέρα μας ενώ ήμουν παιδί και μου κρατούσες μούτρα επειδή δεν του μιλούσα και δεν ημουν χαρούμενο παιδί με εκείνον.

Σε μισώ για τις φορές που με γέμιζες ενοχες και με αποκαλούσες φίδι που θέλει να σου δαγκώσει το χέρι και δεν μου μιλούσες για μέρες επειδή δεν ήθελα να δεχτώ συμβουλές από τον παντρεμένο εραστή σου. Ακόμα σε μισώ που με ζήλευες και δεν χαιρόσουν με την χαρά μου, με τις επιτυχίες μου και με ζήλευες που αναπτυσσόμουν σαν γυναίκα. Σε μισώ που κάθε φορά που έδειχνα αίσθημα αγάπης για τους φίλους μου με χλεύαζες και τώρα δεν μπορώ να τη λέξη σ’αγαπώ στους φίλους μου και να τους αγκαλιάσω.

Σε μισώ που με έβαζες μετά το σχολείο να δουλεύω τα καλοκαίρια. Για το ξύλο που έτρωγα μέχρι τα δεκαεννιά.Που πίστευες ότι είμαι το εργαλείο σου, το εξάρτημα σου, και δεν με αναγνώρισες ποτέ σαν ξεχωριστό οργανισμό. Ότι όταν εγώ κρυώνω δεν χρειάζεται να μου σκίζεις την ζακέτα και να με πλακώνεις στις σφαλιάρες επειδή εσύ δεν κρυώνεις και πρέπει να είμαι φυσιολογική.

Εγώ θα επιβιώσω και το σωσίβιο μου είναι να φύγεις από πάνω μου, να σε βγάλω από τη ζωή μου.

Ντιάνα

«Γ@μώ τα μυαλά σας και το κεφάλι σας!»: Η ανάρτηση που έγινε viral

0

Έχω το δικαίωμα να κυκλοφορώ γυμνή και να ΑΠΑΙΤΩ το αυτονόητο: να μην με αγγίξει ΚΑΝΕΙΣ άμα δε θέλω. Άμα δε το ξεστομίσω το ρημαδοΝΑΙ. Κι άμα κατά τη διάρκεια της οποιασδήποτε πράξης, πω ΟΧΙ, απαιτώ να σταματήσεις. Έχω γλιτώσει από του χάρου τα δόντια με φαρδιές φόρμες και φούτερ στη δευτέρα Λυκείου. Ευτυχώς είχα δυνατές γροθιές, κι έσπασα δύο μύτες και δύο ζευγάρια @ρχίδια με τα γόνατα μου. Τα θελα κι εγώ ε? Στα τσακιδια όλοι οι σκατοψυχοι, γελοίοι λοιπόν!

Γαμω τα μυαλά σας και το κεφάλι σας.

Λοιπόν.
Έχω κάθε δικαίωμα να κυκλοφορώ όπως θέλω, να κάνω ο,τι δουλειά θελω, να κυκλοφορώ όποια ώρα θέλω σε οποιαδήποτε περιοχή θέλω.

Έχω το δικαίωμα να κυκλοφορώ γυμνή και να ΑΠΑΙΤΩ το αυτονόητο: να μην με αγγίξει ΚΑΝΕΙΣ άμα δε θέλω.
Άμα δε το ξεστομίσω το ρημαδοΝΑΙ.

Κι άμα κατά τη διάρκεια της οποιασδήποτε πράξης, πω ΟΧΙ, απαιτώ να σταματήσεις.

Έχω το δικαίωμα να το μετανοιωσω.
Έστω και ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΉ.

Δεν έχει σημασία αν είμαι άντρας η γυναίκα.

Δικαίωμα στο ΟΧΙ έχουν όλοι.

Όποιος ζορισει η πιέσει την οποιαδήποτε εξέλιξη στο σεξ πάνω, είναι βιαστής.

Το «τα ήθελε»
«Πήγαινε γυρεύοντας»
«Ας πρόσεχε», όχι σε μένα.
Όχι εδώ.

Έχω γλιτώσει από του χάρου τα δόντια με φαρδιές φόρμες και φούτερ στη δευτέρα Λυκείου.

Ευτυχώς είχα δυνατές γροθιές, κι έσπασα δύο μύτες και δύο ζευγάρια αρχιδια με τα γόνατα μου.
Τα θελα κι εγώ ε?

Στα τσακιδια όλοι οι σκατοψυχοι, γελοίοι λοιπόν, από τούτο δω τον τοίχο

Kείμενο: Amarysia Sigala-Paraskevopoulou

 

Νίκος Χατζηνικολάου: Η πρόταση γάμου στην σύζυγό του και η ατάκα που ακούει μέχρι σήμερα από αλλοδαπούς

0

Πρεμιέρα έκανε απόψε το βράδυ 26/9 η εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου “The 2Night Show” με πρώτο καλεσμένο τον Νίκο Χατζηνικολάου.

Ο γνωστός δημοσιογράφος αποκάλυψε πως το “μικρόβιο” της δημοσιογραφίας μπήκε μέσα του από πολύ νωρίς ωστόσο στην οικογένειά του δεν το είχε ομολογήσει. Ο πατέρας του, που ήταν αρκετά αυστηρός, πίστευε πως θα γίνει δικηγόρος, θα ανοίξει το δικό του γραφείο και κάποια στιγμή θα πολιτευτεί. Εκείνος όμως έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και δεν μετανιώνει για καμία επιλογή του.

Τα παιδικά χρόνια και τα πρώτα βήματα στη δημοσιογραφία

«Δεν ήμουν των άκρων. Δεν έκανα ακραία πράγματα. Αν εξαιρέσω μια αποβολή στην Τρίτη Λυκείου. Με έπιασε ο Θεολόγος που ήταν παπάς να καπνίζω σε ένα μπαράκι και μου έδωσαν δυο μέρες αποβολή οι οποίες όμως έγιναν τέσσερις γιατί έπιασα τον παπά και του είπα, “ντροπή σου, με κάρφωσες και είσαι και παπάς”» ανέφερε ο Νίκος Χατζηνικολάου για τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια.

«Όταν έφυγα από τη Θεσσαλονίκη ήμουν πολύ στεναχωρημένος γιατί άφησα πίσω τους κολλητούς μου και το πρώτο μου κορίτσι, για ένα μήνα δεν έβγαινα από το σπίτι παρά μόνο για να πάω στη σχολή… Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να πάω σπίτι και να μιλήσω με τους φίλους μου και το κορίτσι μου» είπε σε άλλο σημείο.

Ακόμα, ο Νίκος Χατζηνικολάου αναφέρθηκε και στον χαρακτηριστικό τρόπο ομιλίας του λέγοντας, «Ακόμα και τώρα συναντάω στον δρόμο αλλοδαπούς που μου λένε ότι έμαθαν ελληνικά από εμένα γιατί μίλαγα πολύ αργά και στρογγυλά… Όλοι στην οικογένειά μου μιλούν έτσι».

Οι συνεντεύξεις που “έχασε”

Στη συνέχεια, ο Γρηγόρης Αρναούτογλου αναρωτήθηκε αν στη μακρόχρονη πορεία του έχει υπάρξει άνθρωπος που να του έχει αρνηθεί να του δώσει συνέντευξη.

«Υπάρχουν πολλοί που με δυσκόλεψαν. Είμαι αρκετά επίμονος. Υπάρχει μόνο ένας που μου αρνήθηκε αλλά με παρηγορεί το ότι δεν έδινε συνεντεύξεις. Μιλάω για τον Θανάση Βέγγο που παρόλο που είχαμε μια πολύ καλή σχέση δεν ήθελε να δίνει συνεντεύξεις… Έχω χάσει συνέντευξη με την Τζένη Καρέζη, είχαμε πάει για φαγητό μαζί και με τον Κώστα Καζάκο και ενώ είχε δεχτεί να μου δώσει τη συνέντευξη, μεσολάβησε η ασθένειά της και δεν προλάβαμε.

Και έχω κάνει και μια μεγάλη βλακεία. Είχα συναντήσει τον Μάνο Χατζηδάκη στον δρόμο, ήμουν τότε 27 χρονών περίπου, τον πλησίασα και του είπα ότι τον θαυμάζω και θέλω να μου δώσει μια συνέντευξη. Μου είπε πως δεν θέλει να βγει στην κάμερα γιατί έχει μεγαλώσει και δεν είναι όμορφος, μου είπε ότι θα μου έδινε συνέντευξη μόνο για την εφημερίδα ή το ραδιόφωνο. Επέμενα και μου λέει, ¨κατάλαβες παιδάκι μου τι σου είπα; Δεν είμαι όμορφος, δε θέλω να βγει η εικόνα μου. Όποτε θες πάρε το κασετοφωνάκι σου και έλα μια μέρα να στα πω”. Εγώ ο βλάκας δεν πήγα και 1,5 μήνα μετά έφυγε από τη ζωή» αποκάλυψε ο Νίκος Χατζηνικολάου.

Για τα χαρακτηριστικά γυαλιά με τα οποία ξεκίνησε την καριέρα του

Ο Νίκος Χατζηνικολάου αναφέρθηκε όμως και στα χαρακτηριστικά μεγάλα γυαλιά με τα οποία ξεκίνησε την καριέρα του αποκαλύπτοντας πως τα έχει κρατήσει ακόμα αλλά και ότι τα έχει δανείσει μόνο μια φορά στον Γιώργο Μητσικώστα για να τον μιμηθεί. Αποκάλυψε όμως και τι έγινε όταν αποφάσισε να αλλάξει τον σκελετό.

«Όταν άλλαξα τα γυαλιά μου έσπασε το τηλεφωνικό κέντρο του καναλιού, έπαιρναν τηλέφωνο και έλεγαν “τι είναι αυτά που κάνει; Πείτε του να ξαναβάλει τα γυαλιά που φόραγε μέχρι χθες”. Το ίδιο έγινε και όταν εμφανίστηκα πρώτη φορά στην τηλεόραση χωρίς γραβάτα» είπε.

Για την φωτιά στα γραφεία της εφημερίδας του

Για τη φωτιά που ξέσπασε στο κτήριο που στεγάζονται τα γραφεία της Real είπε, «Περιμένω ακόμα από την Προστασία του Πολίτη να τους πιάσουν… Δεν έχουμε κάποια εξέλιξη. Ήμασταν πάρα πολύ τυχεροί. Θα μπορούσαμε να έχουμε θρηνήσει θύματα. Ήταν μια εξαιρετική συνάδελφος μέσα που βγήκε κυριολεκτικά από το παράθυρο. Την έβγαλε η πυροσβεστική με σκάλα από το παράθυρο».

Για την πρόταση γάμου στην γυναίκα του

Από τη συζήτησή τους φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει και η αναφορά στην σύζυγό του Κρίστη Τσολακάκη την οποία μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να αποκαλεί «μωρό μου».

«Ήταν μια επεισοδιακή πρόταση γάμου. Δεν πέρασε καλά η Κρίστη. Την είχα σκηνοθετήσει στο μυαλό μου για να μην προλάβει να πει πολλά, να πει το “ναι” και να φύγουμε. Φεύγαμε από το σπίτι ενός φίλου και σε ένα φανάρι σταμάτησα, έβγαλα το δαχτυλίδι και της έκανα πρόταση γάμου. Έβαλε τα κλάματα, το φανάρι άναψε πράσινο, με έβριζαν οι άλλοι οδηγοί και της λέω “αν δεν απαντήσεις δε θα φύγουμε από εδώ” .Τελικά είπε το ναι… Νομίζω ότι αγχώθηκε και απάντησε γρήγορα» είπε ο Νίκος Χατζηνικολάου για την πρόταση γάμου που έκανε στην σύζυγό του.

Λίγο πριν το τέλος της συνέντευξής τους ο Νίκος Χατζηνικολάου αποκάλυψε ότι τη φετινή τηλεοπτική σεζόν θα κάνει πέρα από το “Ενώπιος Ενωπίω” ακόμη μια εκπομπή η οποία θα λέγεται “Πρόσωπο με Πρόσωπο” και θα είναι μια εκπομπή με πολιτικές συνεντεύξεις στην οποία πρώτος καλεσμένος θα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

23χρονη κοιμήθηκε με τον κουμπάρο του πατέρα της στον γάμο του

0

H Ινφλουένσερ Stella Barey, 23 ετών, αποκάλυψε μέσω του καναλιού της στο TikTok ότι κοιμήθηκε με τον κουμπάρο του πατέρα της στο γάμο του και περιγράφει τις λεπτομέρειες.

Η νεαρή λέει ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που συναντούσε τον φίλο του πατέρα της, ο οποίος ζει στη Σουηδία και πήγε στις ΗΠΑ για τον γάμο.

@

♬ –

Η Stella περιέγραψε τον κουμπάρο ως τρομερά σέξι και ότι αμέσως ένιωσε μια τρομερή έλξη για αυτόν αλλά ποτέ δεν πίστεψε ότι θα ένιωθε και εκείνος το ίδιο. Ωστόσο, μετά την τελετή, την κάλεσε στο σπίτι του και κατέληξαν να κάνουν σεξ.

Η Ινφλουένσερ αποκάλυψε το στόρι στους followers της στο TikTok σε δύο βίντεο με τίτλο «Πώς κατέληξα να κάνω σεξ με τον κουμπάρο του πατέρα μου στο γάμο του», αναφέρει η NYPost.

GNTM: Το τρανς μοντέλο που 6 ετών αποδέχτηκε τον εαυτό του και ξετρέλανε τους κριτές

0

ΗΈβελιν είναι μία «ατρόμητη τρανς γυναίκα» όπως δήλωσε η ίδια στην audition του GNTM 5 και πήγε για να πραγματοποιήσει το όνειρό της!

Είναι 28 χρόνων και κατάγεται από την Κύπρο. Στους τέσσερις κριτές μίλησε για τις δυσκολίες που έχει βιώσει: «Όπως καταλαβαίνεται είμαι τρανς γυναίκα. Και δυστυχώς άργησα πάρα πολύ να γίνω τρανς επειδή είχα κάποια θέματα με τους γιατρούς, με φίλους που μου το έπαιζαν φίλοι, πέρασα βάσανα, πέρασα πολλά αλλά μέσα από αυτό δημιουργήθηκα εγώ. Δυστυχώς ή ευτυχώς είχα πάρα πολλή σκληρότητα στην αποδοχή του φύλου ως trans κι άργησα πολύ να αρχίσω να εκφράζομαι. Έχει έξι μήνες που ξεκίνησα την ορμονοθεραπεία. Εννοείται και είμαι περήφανη γι’ αυτό που είμαι. Και είμαι εδώ για να σταθώ και να δείξω στον κόσμο ότι μπορώ. Είμαι περήφανη για αυτό που είμαι. Είχα φάει απορρίψεις κι έχω πολύ άσχημα βιώματα κι έκανα ψυχολογική ζημιά στον εαυτό μου. Έχω χάσει την πίστη μου» είπε αρχικά και πρόσθεσε:

«Δυστυχώς έχω περάσει πολλά. Πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ότι δε νιώθω αγόρι ήταν στα 6 μου. Καθόμασταν στον καναπέ και ο μπαμπάς μου με ρώτησε αν αισθάνομαι γυναίκα. Εκείνη την ώρα πραγματικά θόλωσα, έβαλα τα κλάματα εννοείται και πήγα στο δωμάτιο μου. Τυλίχτηκα με μία κουνουπιέρα και είπε θεέ μου κάνε με κορίτσι! Κάνε Θεέ μου όταν ξυπνήσω να είμαι βιολογική γυναίκα. Ο πατέρας μου ήταν ο πρώτος που ήταν δίπλα μου και μου αγόρασε τις πρώτες κούκλες μου όταν το ήθελα. Με βοήθησε» εξομολογήθηκε η Έβελιν».

Οι τέσσερις κριτές ενθουσιάστηκαν μαζί της και δεν το έκρυψαν.

Τελικά, πέρασε με τέσσερα «ναι» και πανηγύρισε!

Δείτε το βίντεο: