Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από την τραγωδία με τους 102 νεκρούς λόγω της μεγάλης πυρκαγιάς στο Μάτι, η οποία αποτελεί τη φονικότερη πυρκαγιά στον αστικό ιστό της Ελλάδας και τη δεύτερη φονικότερη στον κόσμο.
Η καταστροφική πυρκαγιά του 2018, ξεκίνησε στο Νταού Πεντέλης και την Καλιτεχνούπολη κατέληξε να αφανίσει όλο το Νέο Βουτζά, το Μάτι και να φτάσει μέχρι το Κόκκινο Λιμανάκι παίρνοντας μαζί της 102 ψυχές.
Ολόκληρες οικογένειες ξεκληρίστηκαν, με το μεγαλύτερο δράμα να γράφεται μέσα σε ένα οικόπεδο στην οδό Δημοκρατίας. Στο σημείο αυτό βρέθηκαν 26 απανθρακωμένοι άνθρωποι οι περισσότεροι από αυτούς αγκαλιασμένοι.
Δεν μπόρεσαν να βρουν την έξοδο για τη θάλασσα και εγκλωβίστηκαν. Επίσης υπήρξαν 9 άνθρωποι που πνίγηκαν στην θάλασσα στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν από την φωτιά που κατέστρεφε τα πάντα στο πέρασμά της.
Η ομάδα Up Stories έφτιαξε ένα συγκλονιστικό βίντεο με αδημοσίευτα πλάνα και με την μαρτυρία ανθρώπου που κατάφερε να ξεφύγει από την φωτιά.
«Μαύρη Επέτειος» σήμερα: Συγκλονίζει η θεία των διδύμων που πέθαναν στο Μάτι
Τέσσερα χρόνια μετά από την φονική πυρκαγιά στο Μάτι και οι μνήμες δεν έχουν σβήσει από την εκείνη την τραγική ημέρα. Στις 23 Ιουλίου του 2018, 103 ανθρώπινες ψυχές χάθηκαν για πάντα στην φονική λαίλαπα στο Μάτι.
Η Μαρίνα Καρύδα, μία κάτοικος της περιοχής που κατάφερε να σωθεί, αναρτά στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, τις ιστορίες των ανθρώπων και των οικογενειών που έσβησαν τόσο άδικα… Ανάμεσά τους και οι δίδυμες Σοφία και Βασιλική που πέθαναν με τον παππού και τη γιαγιά τους, όταν κατευθύνονταν προς το εξοχικό τους στη Νέα Μάκρη.
«Μαύρη Επέτειος» σήμερα: Ξεσπά η θεία των διδύμων που πέθαναν στην φονική φωτιά στο Μάτι – «Στη γωνία υπάρχουν πτώματα…»
Η συγκλονιστική ανάρτηση της Μαρίνας Καρύδα για την φονική πυρκαγιά στο Μάτι:
Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΜΕ ΤΑ 26 ΘΥΜΑΤΑ
Ο παππούς Φίλιππος, η γιαγιά Σοφία και τα δύο 9χρονα κορίτσια, η Σοφία και η Βασιλική κατευθύνονται από την Αθήνα προς το εξοχικό τους σπίτι στη Νέα Μάκρη.
Στις 18.20 στη διασταύρωση της Ραφήνας η αστυνομία έχει κλείσει τη λεωφόρο Μαραθώνος προς τη Νέα Μάκρη και εκτρέπει την κίνηση των αυτοκινήτων προς τη Ραφήνα, αφήνοντάς τους να συνεχίσουν τη διαδρομή από τον παραλιακό δρόμο που περνάει μέσα από το Μάτι.
18.43 η κόρη τους Ελένη επικοινωνεί μαζί τους και πανικόβλητοι την ενημερώνουν πως βρίσκονται μέσα στις φλόγες και δεν υπάρχει κανείς να τους βοηθήσει “δεν υπάρχει κάνεις Ελένη κλείσε γειά.” της είπε η μητέρα της.
«Μαύρη Επέτειος» σήμερα: Ξεσπά η θεία των διδύμων που πέθαναν στην φονική φωτιά στο Μάτι – «Στη γωνία υπάρχουν πτώματα…»
Από τις 18.45 το τηλέφωνό τους ήταν πια κλειστό…
Ο Γιάννης αναζητεί με τη γυναίκα του, τους γονείς του και τις δύο κορούλες του και μαθαίνει τις επόμενες ώρες ότι έχουν πεθάνει στη φωτιά δεκάδες άνθρωποι.
Καταβάλλει κάθε προσπάθεια να εντοπίσει ίχνη τους. Θεωρεί ότι οι γονείς του είναι νεκροί αλλά διατηρεί μία ελπίδα για τα δύο παιδιά, όταν βλέπει ένα βίντεο από τηλεοπτικό σταθμό που δείχνει τέσσερα μικρά κορίτσια να αποβιβάζονται στο λιμάνι της Ραφήνας μαζί με άλλους επιζώντες.
Η ομοιότητα των κοριτσιών αυτών με τις κορούλες του του δίνει δύναμη να σταθεί στα πόδια του, να απευθυνθεί στον κόσμο και να ζητήσει βοήθεια. Επιμένει πως τα δύο παιδιά που βγήκαν από το σκάφος είναι τα δικά του. Όσες φορές και να δει το επίμαχο βίντεο, επιμένει πως δεν κάνει λάθος. «Αυτά είναι…»
Καλείται ωστόσο από τους ιατροδικαστές να δώσει δύο φορές δείγμα DNA μαζί με τη σύζυγό του, επειδή μεταξύ των σορών που αποτεφρώθηκαν, υπάρχουν και μικρά παιδιά. Πίστευε πως θα έμενε αχρείαστο το δείγμα μα έπρεπε να δώσει, μαζί με τη γυναίκα του.
Ένας από τους επιζώντες που βρισκόταν στο αλιευτικό λέει πώς τα τέσσερα κοριτσάκια που επέβαιναν σε αυτό, φοβισμένα, με κουβέρτες καλυμμένα, είναι συγγενών του, δεν είναι δυστυχώς οι κορούλες του Γιάννη.
Ο παππούς Φίλιππος, η γιαγιά Σοφία και τα δύο 9χρονα κορίτσια, η Σοφία και η Βασιλική άφησαν τελευταία τους πνοή αγκαλιασμένοι.
Οι γονείς του Γιάννη βρέθηκαν αγκαλιασμένοι απανθρακωμένοι μαζί με τις 9χρονες δίδυμες εγγονούλες τους στο οικόπεδο.
Η εκτροπή των αυτοκινήτων προς τον παραλιακό δρόμο τους οδήγησε να αλληλοεγκλωβιστούν με τα αυτοκίνητα που έφευγαν από το Μάτι και να διαφύγουν όλοι προς το συγκεκριμένο οικόπεδο.
Οι δίδυμες 9χρονες Σοφία και Βασιλική, ο παππούς Φίλιππος και η γιαγιά Σοφία δεν είχαν κανένα λόγο να βρίσκονταν σε αυτό το σημείο εκείνη την ημέρα. Θα μπορούσαν να είχαν επιστρέψει ασφαλείς στα σπίτια τους.
4 καταγεγραμμένα θύματα μετρά και η οικογένεια του Γιάννη.
Ο καθηγητής Εμβρυϊκής Ιατρικής Κύπρος Νικολαΐδης, ο «πατέρας» της αυχενικής διαφάνειας, αυτή της τόσο σημαντικής προγεννητικής εξέτασης, παρασημοφορήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα της Ελλάδος.
«Κάθε λεπτό κάπου στον κόσμο, μια γυναίκα πεθαίνει εξαιτίας επιπλοκών στη διάρκεια της κύησης ή του τοκετού», τόνισε, μεταξύ άλλων, βαθιά συγκινημένος, ο κ. Νικολαίδης, προσθέτοντας πως «η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των θανάτων θα μπορούσαν να αποφευχθούν».
Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, που παρασημοφόρησε τον διεθνούς φήμης καθηγητή εκ μέρους της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, αναφερόμενος στο έργο του είπε πως «είναι ίσως ο πρώτος και πιο γνωστός καθηγητής Εμβρυϊκής Ιατρικής στο πλανήτη. Έχει σώσει τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων αν όχι εκατομμυρίων παιδιών».
Είναι πολύ μεγάλη χαρά που βρίσκομαι στο Λονδίνο για να τιμήσουμε τον Καθηγητή Εμβρυϊκής Ιατρικής στο King’s College Κύπρο Νικολαΐδη, που έχει γεννηθεί στην Κύπρο & έχει επάξια κατακτήσει τον τίτλο του θεμελιωτή της εμβρυϊκής ιατρικής (χαιρετισμός στην τελετή παρασημοφόρησης). pic.twitter.com/0jz8YJ8YGj
Κύπρος Νικολαϊδης: Ο «πατέρας» της αυχενικής διαφάνειας
Ο πολυβραβευμένος, Κύπριος καθηγητής του King’s College και του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου θεωρείται ο «πατέρας» της αυχενικής διαφάνειας.
Πρόκειται για το πρώτο πολύ σημαντικό υπερηχογράφημα που γίνεται στο έμβρυο μεταξύ της 11ης και 14ης εβδομάδας της κύησης, ώστε να εντοπιστούν έγκαιρα τυχόν μεταλλάξεις στα έμβρυα που σχετίζονται με μια σειρά από γενετικές ανωμαλίες, όπως το σύνδρομο Down. Αποτελεί τη βάση του προγεννητικού ελέγχου και γι’ αυτό συνιστάται σε όλες τις εγκυμονούσες.
Το 1995 ο καθηγητής Νικολαΐδης ίδρυσε το φιλανθρωπικό ίδρυμα Εμβρυϊκής Ιατρικής Fetal Medical Foundation το οποίο έχει διαθέσει πάνω από 50 εκατ. ευρώ σε περισσότερες από 50 χώρες στο κόσμο για διάφορα προγράμματα που σχετίζονται με το αντικείμενο του. Μεταξύ άλλων, για τη χρηματοδότηση κέντρων εμβρυϊκής ιατρικής σε αναπτυσσόμενες χώρες αλλά και υποτροφίες για τη κατάρτιση εκπαιδευμένων γιατρών στην εμβρυϊκή ιατρική.
Όπως επεσήμανε ο κ. Δένδιας «ο Κύπρος Νικολαΐδης τιμά τον όρκο του Ιπποκράτη τόσο μέσα από την ιατρική που ασκεί όσο και μέσα από το πλούσιο φιλανθρωπικό τού έργο».
Η παρασημοφόρησή του λοιπόν αποτελεί την αναγνώριση τόσο των επιστημονικών του επιτευγμάτων όσο και της προσφοράς του στους έχοντες ανάγκη.
Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόσφατα, υπό την αιγίδα του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, έχει δρομολογηθεί η σύσταση μονάδων ιατρικής προγεννητικού ελέγχου σε οκτώ επιπλέον χώρες στο πλαίσιο της αναπτυξιακής βοήθειας του Υπουργείου γνωστή ως Hellenic Aid.
Οι μονάδες αυτές θα λειτουργήσουν στην Αιθιοπία, την Αλβανία, την Αρμενία, την Βόρεια Μακεδονία, την Κένυα, το Κόσοβο, την Ρουάντα και την Μολδαβία με χρηματοδότηση κατά 100% από το Fetal Medical Foundation.
Ήδη ο κ. Δένδιας έχει στείλει σχετικές επιστολές στους ομολόγους του των οκτώ αυτών κρατών.
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα για κάθε χώρα, μεταξύ άλλων, θα περιλαμβάνει την Ίδρυση Μονάδας Εμβρυικής Ιατρικής, σε δημόσιο μαιευτήριο με δωρεάν πρόσβαση για τις όλες τις γυναίκες, αλλά και τη χορήγηση υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές εμβρυικής ιατρικής που θα συνδυάζονται με διετή πρακτική άσκηση στο Ίδρυμα Εμβρυικής Ιατρικής στο King’s College του Λονδίνου.
«Συγκινημένος και περήφανος για την τιμή»
«Είμαι συγκινημένος και ιδιαίτερα περήφανος για τη μεγάλη τιμή που μου γίνεται εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης. Εκτιμώ δε ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο φίλος κύριος Δένδιας ήρθε γι’ αυτό το σκοπό σήμερα στο Λονδίνο», τόνισε μεταξύ άλλων ο καθηγητής Νικολαΐδης μιλώντας στους Έλληνες ανταποκριτές.
«Προσβλέπω στην συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος για να καταφέρω αυτό που ήθελα για πάρα πολλά χρόνια: να μεταφέρω τα αποτελέσματα της έρευνας μας σε όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες στο κόσμο για το όφελος των γυναικών και των παιδιών σ’ αυτές τις χώρες», προσέθεσε.
Με τη σειρά του ο κ. Δένδιας αναφέρθηκε στον Ελληνισμό της Διασποράς που -όπως χαρακτηριστικά σημείωσε- παραδοσιακά διαπρέπει.
«Ένα τέτοιο άξιο τέκνο του ελληνισμού που ζει, δραστηριοποιείται και υπηρετεί την κοινωνία στην Αγγλία είχα την μεγάλη τιμή να παρασημοφορήσω σήμερα εξ ονόματος της προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας της κ. Σακελλαροπούλου», τόνισε ο κ. Δένδιας, επισημαίνοντας παράλληλα πως «από τη πλευρά της κυβέρνησης είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι για το έργο που ο Κύπρος Νικολαΐδης παρέχει στην παγκόσμια κοινότητα».
Η τελετή παρασημοφόρησης έλαβε χώρα στην πρεσβευτική κατοικία στο Λονδίνο με οικοδεσπότη τον Έλληνα πρέσβη Ιωάννη Ραπτάκη.
Όπως είπε ο κ. Ραπτάκης στο δικό του καλωσόρισμα «είναι τιμή για την χώρα μας που ο Κύπρος Νικολαΐδης ασκεί την ιατρική. Το κάνει με την καρδιά του και έχει πετύχει όλες οι γυναίκες που ακούν το όνομα του να σκέφτονται ότι κάτι του οφείλουν. Πάρα πολλά παιδιά δε οφείλουν τη ζωή τους στο έργο του καθηγητή».
Όπως όλα δείχνουν ο Στέλιος Ρόκκος εκτός από καλός τραγουδιστής είναι και εξαιρετικός ψαράς. Ο τραγουδιστής είναι γνωστός για τις ικανότητές του στο ψάρεμα και αυτή τη φορά έπιασε ένα τεράστιο φαγκρί βάρους 14,8 κιλών.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα «boatfishing» που ανέβασε τη φωτογραφία του τραγουδιστή το συγκεκριμένο ψάρι είναι το «αυθεντικό» φαγκρί pagrus pagrus, με τα δύο χαρακτηριστικά σημάδια στην ουρά, το οποίο δεν θα πρέπει να μπερδεύεται με τα τσαούσια και τα κορωνάτα αφού αποτελούν διαφορετικό είδος.
Σύμφωνα με το «fishbase.org» το συγκεκριμένο ψάρι συνήθως φτάνει τα 7,7 κιλά σε βάρος, ενώ σε μεμονωμένες περιπτώσεις έχουν πιαστεί ψάρια ως και τα 17 κιλά! Ο Στέλιος Ρόκκος σε δηλώσεις του στην παραπάνω πηγή είπε πως ο αδερφός του Κώστας έχει πιάσει φαγκρί 18,5 κιλών!
Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται από την φονική φωτιά στο Μάτι και οι συγγενείς των τραυματιών και των 103 νεκρών ζητούν δικαιοσύνη.
Όπως τονίζουν στο κάλεσμά τους για τις εκδηλώσεις μνήμης τις οποίες διοργανώνουν σήμερα Σάββατο, «δυνητικά, όλοι είμαστε υποψήφια θύματα μιας καταστροφής, εφόσον οι μηχανισμοί του κράτους δεν μας προστατεύουν, όπως είναι υποχρεωμένοι από το Σύνταγμα και τους νόμους».
Σήμερα θα ψαλούν επιμνημόσυνες δεήσεις μετά το πέρας της Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μάτι, στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη στο Νέο Βουτζά και στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου-Αγίου Θωμά & Αγίου Πορφυρίου, στο Κόκκινο Λιμανάκι.
Οι εκδηλώσεις που θα τελεστούν
Οι εκδηλώσεις θα αρχίσουν στις 18:30 του Σαββάτου στο Μνημείο των Θυμάτων, που βρίσκεται στον Νέο Βουτζά.
Θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση από τον μητροπολίτη Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος, Κύριλλο, ενώ θα ακολουθήσει προσκλητήριο νεκρών, ενός λεπτού σιγή κατά κατάθεση λουλουδιών και στεφάνων. Στην εκδήλωση θα συμμετέχει ο Γιώργος Στρατάκης με το βιολί του.
Από το Μνημείο των Θυμάτων οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση μνήμης θα περπατήσουν στον Ναυτικό Αθλητικό Όμιλο, στο Μάτι, όπου θα γίνει η κεντρική εκδήλωση στις 19:30.
Στις εκδηλώσεις καλούν εκπρόσωποι συγγενών θυμάτων, εγκαυματιών και φορέων από το Νέο Βουτζά, τον Προβάλινθο, το Μάτι, την Αμπελούπολη και το Κόκκινο Λιμανάκι.
Υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των εκδηλώσεων θα ισχύσουν από 19:00 ως τις 22:00 του Σαββάτου κυκλοφοριακές ρυθμίσεις.
Συγκεκριμένα, η Λεωφόρος Ποσειδώνος και η οδός Κύπρου θα παραμείνουν κλειστές, από την διασταύρωσή τους με την οδό Νικηταρά, μέχρι και την οδό Ίριδος. Τα αυτοκίνητα θα μπορούν να σταθμεύσουν στους δρόμους από τη Λεωφόρο Μαραθώνος έως την οδό Κύπρου και στο «ΝΑΤ», όπως φαίνεται στο ακόλουθο διάγραμμα.
Πώς φτάσαμε σε αυτήν την ασύλληπτη τραγωδία
Μέσα σε περίπου μία ώρα, η φωτιά που ξέσπασε στο Νταού Πεντέλης λίγο πριν από τις 17:00 της μοιραίας 23ης Ιουλίου 2018, κατέβηκε προς το Μάτι, αφήνοντας πίσω της 103 νεκρούς, κατακαίγοντας τον οικισμό, το δάσος της περιοχής, κατοικίες, περιουσίες και επιχειρήσεις.
Το κοκτέιλ των υψηλών θερμοκρασιών και των ισχυρών ανέμων, με ριπές που έφταναν τα 10 μποφόρ, έκανε τη φωτιά ανεξέλεγκτη.
Ξεκίνησε, όπως φαίνεται, από την αμέλεια ιδιώτη που προσπάθησε να κάψει ξύλα. Από τη βόρεια πλευρά του χωριού του Νταού και κινήθηκε διαμέσου της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος, προς την Ραφήνα, αρχικά στον Νέο Βουτζά και στη συνέχεια στο Κόκκινο Λιμανάκι και το Μάτι. Λίγο μετά τις 18:00, η φωτιά είχε φτάσει στη θάλασσα.
Μια άλλη μεγάλη πυρκαγιά λίγες ώρες νωρίτερα, στη δυτική Αττική, την Κινέτα, είχε αποδυναμώσει τις δυνάμεις της Πυροσβεστικής στην ανατολική Αττική μια δύσκολη ημέρα με ισχυρούς ανέμους – τα πρώτα οχήματα για την φωτιά στο Μάτι έφτασαν γύρω στις 17:15, σχεδόν μίση ώρα από το ξέσπασμα.
Το πύρινο κύμα αιφνιδίασε κατοίκους, τους λουόμενους και τους παραθεριστές. Πολλοί προσπάθησαν να βρουν καταφύγιο στα αυτοκίνητό τους, αλλά παγιδεύτηκαν και κάηκαν ζωντανοί, όπως χάθηκαν και όσοι επιχείρησαν να φύγουν με τα οχήματά τους. Η επιλογή όμως να μείνει ανοιχτή η λεωφόρος Μαραθώνος, που θα μπορούσε να γίνει μια ζώνη όπου θα σταματούσε η φωτιά πριν φτάσει στη θάλασσα, απέβη μοιραία.
Άλλοι επιχείρησαν να διαφύγουν προς τη θάλασσα μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες με φωτιά, καπνό και υψηλές θερμοκρσίες. Μόνο σε ένα οικόπεδο δίπλα στη θάλασσα παγιδεύτηκαν και χάθηκαν 26 άνθρώποι, ανάμεσά τους αρκετά παιδιά, που βρέθηκαν νεκρά στις αγκαλιές των γονιών τους. Όσοι δεν πρόλαβαν να φύγουν από τα σπίτια τους, βρήκαν και αυτοί τραγικό θάνατο μέσα σε αυτά.
Οι κινήσεις της Αστυνομίας και του Λιμενικού
Λάθη έγιναν και από την Αστυνομία, που κλήθηκε να διαχειριστεί τη μαζική φυγή εκατοντάδων ανθρώπων που δεν είχαν εύκολη οδό διαφυγής. Αντιφατικές οδηγίες -μέσα στην αποπνικτική ατμόσφαιρα και τον πανικό της στιγμής- έστειλαν οδηγούς στην φωτιά, αντί μακριά της. Υπήρχε όμως σχέδιο εκκένωσης με επιλεγμένες οδούς διαφυγής ανάλογα και με τις συνθήκες που ίσως θα επικρατούσαν, αλλά δεν εφαρμόστηκε ποτέ.
Η εικόνα των εκατοντάδων ανθρώπων στην παραλία, μέσα σε ένα απόκοσμο και τρομακτικό σκηνικό καπνών, αλλά ακόμη και μέσα στην θάλασσα, έχει μείνει στη συλλογική μνήμη. Οι περιγραφές των εκατοντάδων εγκλωβισμένων για συνοψίζονται σε τρεις λέξεις: «καιγόμασταν και πνιγόμασταν». Οι καταγγελίες ότι άργησε να φτάσει βοήθεια από το Λιμενικό ήταν από τη πρώτη στιγμή πολλές. Λίγοι ιδιώτες και κάποια παραπλέοντα σκάφη προσφέρθηκαν να περιμαζέψουν τους εξαντλημένους πριν πνιγούν.
Πότε έγινε γνωστό στις αρχές ότι υπάρχουν θύματα και πόση ώρα χρειάστηκε για να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος των απωλειών μεταξύ των πολιτών και πότε ακριβώς ενημερώθηκε η κυβέρνηση; Η εικόνα για αυτό πήρε κάποιες ημέρες να ξεκαθαρίσει, αλλά φαίνεται ότι πριν από τα μεσάνυχτα υπήρχε ήδη η εικόνα ότι υπήρχαν δύο νεκροί για να ανακοινωθεί λίγο αργότερα ότι είναι τουλάχιστον 20 – και μετά να φτάσουν τους 50 και μετά να ανέβουν και άλλο.
12.600 στρέμματα κάηκαν
Η φωτιά έσβησε τελικά έχοντας κάψει 12.600 στρέμματα. Η επόμενη ημέρα δεν αποκάλυψε μόνο το δράμα των απωλειών (πάνω από 20 άνθρωποι κατέληξαν τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, βαριά τραυματισμένοι οι περισσότεροι από εγκαύματα), αλλά και τις τραγικές ιστορίες πίσω από κάθε θάνατο: πατέρας, γιος και κόρη που χάθηκαν λίγα μέτρα από τη σωτηρία, οι δίδυμες αδελφούλες που πέθαναν με τη γιαγιά τους, οικογένειες που έμειναν μισές, επιζώντες που δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν όσους εκλοιπαρούσαν για βοήθεια.
Η Δικαιοσύνη που ανέλαβε την υπόθεση δεν έχει ολοκληρώσει το έργο της – ο όγκος των υποθέσεων και των προσφυγών είναι απλά πολύ μεγάλος- αλλά δεν έχει αρχίσει ακόμη το έργο της ανάταξης της περιοχής πάνω σε ένα νέο σχέδιο, για να μην υπάρξει νέο Μάτι.
Ένα συγκλονιστικό βίντεο με αδημοσίευτο υλικό από την τραγωδία που εκτυλίχθηκε στο Μάτι και το Νέο Βουτζά σαν σήμερα πριν από τέσσερα χρόνια (23 Ιουλίου του 2018), ετοίμασε και παρουσίασε στο Yoytube, η ομάδα των «Up Stories».
Δείτε το βίντεο
Και το κείμενο που το συνοδεύει:
«Το ημερολόγιο έδειχνε 23 Ιουλίου του 2018.
Αρχικά ξημέρωσε μια ημέρα από αυτές που συνηθίζουμε να αποκαλούμε κλασικές καλοκαιρινές.
Ένα ασθενές αεράκι ίσα ίσα που δρόσιζε την ευρύτερη περιοχή της Αττικής και τίποτα δεν προμήνυε πως αυτή η μέρα θα ήταν αυτή που θα άλλαζε για πάντα τις ζωές μας.
Και ενώ ήδη μια τεράστια ανεξέλεγκτη φωτιά κατακαίει από της πρώτες μεσημβρινές ώρες την Κινέττα και τα Γεράνεια Όρη, ξαφνικά ένα νέο μέτωπο κάνει την εμφάνισή του κοντά στο Νταού Πεντέλης.
Σε χρόνους κυριολεκτικά dt η δυναμική της φωτιάς έχει αρχίσει να προκαλεί μεγάλο προβληματισμό, καθώς εξαπλώνεται με ιλιγγιώδη ρυθμό.
Η φωτιά έχει πλέον αρχίσει να απειλεί κατοικημένες περιοχές και άπαντες πιάνονται κυριολεκτικά σε μεσημεριανό ύπνο.
Η φωτιά περνάει σαν σίφουνας τον Νέο Βουτζά, διασχίζει σε κλάσματα την Λεωφόρο Μαραθώνος, όπου έχει “χτιστεί” ένα πρώτο αντυπηρικό μέτωπο, καταπίνει το Μάτι που δεν έχει προλάβει να εκκενωθεί και φτάνει μέχρι την θάλασσα.
Τραγικός απολογισμός 103 νεκροί και μια Ελλάδα που δεν μπορεί να αντιληφθεί τι, πως και γιατί προκάλεσε αυτή την ασύλληπτη τραγωδία, η οποία είναι και η μεγαλύτερη στην σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας».
Πριν από 38 χρόνια, ο κόσμος σώθηκε από έναν άνδρα τον οποίο δε γνωρίζει κανείς!
Αληθινή ιστορία: Πριν από περίπου 38 χρόνια. Ένας άνθρωπος υπήρξε ο μεγαλύτερος ήρωας όλων των εποχών. Ένας άνθρωπος που κατάφερε να σώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα..
Αυτός δεν είναι άλλος από τον Αντισυνταγματάρχη Stanislav Petrov.
Η ιστορία ενός ήρωα
Μερικές φορές στην Ιστορία είναι πιο σημαντικό εκείνο που λίγο έλειψε να συμβεί από αυτό που πραγματικά συνέβη. Και ίσως το πιο εντυπωσιακό σε αυτές τις απίστευτες ιστορίες ηρώων. Αυτές που βρίσκονται πλέον τόσο μακριά από τη λάμψη είναι οι συμπτώσεις που τις περιβάλλουν.
Θα σας διηγηθώ πώς πριν από χρόνια, ένας άνθρωπος για τον οποίο ο περισσότερος κόσμος δεν είχε ακούσει ποτέ, θα γίνει ο μεγαλύτερος ήρωας όλων των εποχών. Αυτός που «κυριολεκτικά» έσωσε τον κόσμο από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα.
Ήταν το 1983, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. ”Άγρια” χρόνια, όπως δεν είχε ποτέ ξανασυμβεί πριν από την κρίση των πυραύλων στην Κούβα. Στις 23 Μαρτίου, ο Πρόεδρος Reagan ξεκίνησε την εκστρατεία «Star Wars – ο Πόλεμος των γαλαξιών», ανακηρύσσοντας ουσιαστικά τη Ρωσία ως την «Αυτοκρατορία του Κακού».
Η χειρότερη στιγμή
Μεταξύ των πιο σημαντικών του συμμάχων ήταν κι ο εξίσου αποφασισμένος να βάλει ένα τέλος στον κομμουνισμό. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β “. Οι συγκυρίες έδειχναν ιδανικές. Δηλαδή, προκειμένου να κλείσουν οι ανοιχτοί λογαριασμοί με τη Σοβιετική Ένωση. Οι Σοβιετικοί είχαν πάρει το θέμα εξίσου πολύ σοβαρά
Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ σχεδίαζαν να τοποθετήσουν πυραύλους στη Δυτική Γερμανία. Ταυτόχρονα οργάνωναν στρατιωτικές ασκήσεις στην Ευρώπη. Όμως, οι ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης ανήκαν στη γενιά του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. θυμόντουσαν πώς ακριβώς, με το πρόσχημα μιας άσκησης, ο Χίτλερ είχε ξεγελάσει τον Στάλιν και είχε εξαπολύσει την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.
Το να επιτρέψουν να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατιωτική άσκηση ήταν μια πρόφαση για μια πραγματική εισβολή. Πήραν μιαν απόφαση. Να κατεβάσουν ολόκληρο τον οπλικό τους εξοπλισμό στις πρώτες ενδείξεις μιας πυρηνικής επίθεσης.
Η ένταση ήταν στο αποκορύφωμά της. Σε τέτοιο σημείο που την 1η Σεπτέμβρη του 1983, ένα αεροσκάφος της Νότιας Κορέας τέθηκε εσφαλμένα εντός του σοβιετικού εναέριου χώρου. Οι Ρώσοι δεν δίστασαν να το καταρρίψουν χωρίς προειδοποίηση, σκοτώνοντας 269 άτομα. Ανάμεσα στα θύματα ήταν ένας γερουσιαστής καθώς και αρκετοί πολίτες των ΗΠΑ.
Ήταν η χειρότερη στιγμή που θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο. Το βράδυ της 25ης Σεπτεμβρίου 1983 ένας 44χρονος συνταγματάρχης από το τμήμα στρατιωτικών πληροφοριών των μυστικών υπηρεσιών της Σοβιετικής Ένωσης ετοιμαζόταν να αναλάβει τα καθημερινά του καθήκοντα στο Κέντρο έγκαιρης προειδοποίησης, από όπου συντονιζόταν η ρωσική αεροδιαστημική άμυνα.
Επικείμενη πυραυλική πυρηνική επίθεση
Ωστόσο, εκείνη τη νύχτα θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται σε άδεια. Είχε κληθεί την τελευταία στιγμή επειδή ο συνάδελφος που έπρεπε να αναλάβει καθήκοντα είχε αρρωστήσει. Αποστολή του ήταν να αναλύει και να ελέγχει όλα τα δεδομένα από έναν δορυφόρο ενόψει μιας ενδεχόμενης πυρηνικής επίθεσης των ΗΠΑ. Για να το κάνει αυτό, είχε στη διάθεσή του ένα απλό και σαφές πρωτόκολλο. Τόσο σαφές και απλό, σαν να το είχε εκπονήσει ο ίδιος.
Μετά από κατάλληλους ελέγχους, θα έπρεπε να ειδοποιήσει τον προϊστάμενό του, που θα εξαπέλυε αμέσως μια μαζική πυρηνική αντεπίθεση κατά των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, στις 12:14 ακριβώς, στις 26 Σεπτεμβρίου ’83, άρχισαν να σημαίνουν όλα τα συστήματα συναγερμού· αρχίζουν να ηχούν οι σειρήνες, και στις οθόνες των υπολογιστών φαίνεται η ένδειξη: «επικείμενη πυραυλική πυρηνική επίθεση.
Ένας πύραυλος είχε εκτοξευτεί από μία από τις βάσεις των ΗΠΑ. Ο στρατιωτικός ζητά να τηρηθεί η ψυχραιμία κι ο καθένας να κάνει τη δουλειά του. Όπως κι ο ίδιος εκτελεί τη δική του. Ελέγχει όλα τα δεδομένα και απαιτεί επιβεβαίωση από εναέρια άποψη, τη μόνη που ο δορυφόρος δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει, λόγω καιρικών συνθηκών.
Παρά τις διαβεβαιώσεις, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρέπει να πρόκειται για λάθος. Δεν θα είχε καμία λογική βάση οι ΗΠΑ να έχουν εξαπολύσει μόνο έναν πύραυλο αν πραγματικά είχαν σκοπό να επιτεθούν στη Σοβιετική Ένωση. Έτσι αγνοεί την προειδοποίηση, θεωρώντας την ψευδή συναγερμό. Λίγο μετά, ωστόσο, το σύστημα εμφανίζει έναν δεύτερο πύραυλο. Και μετά έναν τρίτο.
Με την αδρεναλίνη στα ύψη, από το δεύτερο όροφο του οχυρού μπορεί να δεί, στην αίθουσα επιχειρήσεων, το μεγάλο ηλεκτρονικό χάρτη των Ηνωμένων Πολιτειών με το φως που αναβοσβήνει υποδεικνύοντας τη στρατιωτική βάση στην ανατολική ακτή, από όπου είχαν εξαπολυθεί οι πυρηνικοί πύραυλοι.
Η σοβαρότητα της κατάστασης
Εκείνη τη στιγμή, το σύστημα δείχνει ακόμα μια επίθεση. Έναν τέταρτο πυρηνικό πύραυλο και αμέσως μετά έναν πέμπτο. Μέσα σε λιγότερο από 5 λεπτά, 5 πυρηνικοί πύραυλοι είχαν εξαπολυθεί από τις αμερικανικές βάσεις ενάντια στην ΕΣΣΔ. Ο χρόνος πτήσης ενός διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου από τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν 20 λεπτά.
Η αντίδραση υπήρξε φρενήρης. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος αναλύει τα δεδομένα … Μετά από την ανίχνευση του στόχου, το σύστημα συναγερμού θα έπρεπε να περάσει μέσα από 29 επίπεδα ασφάλειας για επιβεβαίωση. Αρχίζει να έχει σοβαρές αμφιβολίες ως προς το αν έχουν υπερβεί τα επίπεδα ασφάλειας. Γνωρίζει ότι στο σύστημα θα μπορούσε να υπάρχει κάποια βλάβη.
Μα θα μπορούσε ένα ολόκληρο σύστημα να κάνει λάθος, πέντε φορές; Ή μήπως βρισκόταν αντιμέτωπος με έναν Αρμαγεδδώνα; Η βασική στρατηγική του Ψυχρού Πολέμου θα ήταν μια μαζική αποστολή πυρηνικών πυραύλων, μια συντριπτική και ταυτόχρονη δύναμη εκατοντάδων πυραύλων, κι όχι πέντε πύραυλοι, ο ένας μετά τον άλλο. Κάποιο λάθος θα πρέπει να έχει γίνει.
Κι αν δεν ήταν έτσι; Αν ήταν ακόμα μια πονηρή αμερικανική στρατηγική; Το ολοκαύτωμα που όλοι έτρεμαν επρόκειτο να συμβεί κι ο ίδιος δεν έκανε τίποτα; Είχε πέντε πυρηνικούς διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους καθ “οδόν προς την ΕΣΣΔ και μόλις 10 λεπτά για να πάρει μια απόφαση ως προς το αν θα ενημερώσει τους σοβιετικούς προισταμένους του…
Έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι, εάν επεσήμανε αυτό που επιβεβαίωναν όλα τα συστήματα, θα προκαλούσε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. 120 αξιωματικοί και στρατιωτικοί μηχανικοί, με τα μάτια καρφωμένα πάνω του, περιμένουν την απόφασή του. Ποτέ πριν στην ιστορία, ούτε και μετά, δεν βρέθηκε η τύχη του κόσμου στα χέρια ενός και μόνου ανθρώπου, όπως συνέβη εκείνα τα 10 λεπτά.
Η σημαντική απόφαση
Το μέλλον του κόσμου εξαρτιόταν από την απόφασή του, ενώ εκείνος πάλευε με τον ίδιο του τον εαυτό για το αν θα πρέπει ή όχι να πατήσει το «κόκκινο κουμπί». Σκεφτεται: οι Αμερικάνοι δεν έχουν ακόμη στην κατοχή τους ένα σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας και ξέρουν ότι μια πυρηνική επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ ισοδυναμεί με την άμεση εξόντωση του λαού τους.
Και παρότι δεν τους εμπιστεύεται, ξέρει πως δεν είναι αυτοκτονικοί. Λέγεται μάλιστα το εξής: «Τέτοιος ηλίθιος δεν έχει γεννηθεί ακόμα, ούτε καν στις Ηνωμένες Πολιτείες.» Αν και γνωρίζει πως σε περίπτωση που κάνει λάθος, μια έκρηξη 250 φορές μεγαλύτερη από αυτήν της Χιροσίμα θα εξαπολυόταν εναντίον τους.
Μέσα σε λίγα λεπτά, χωρίς οι ίδιοι να μπορούν να κάνουν πλέον τίποτα, καταφέρνει να διατηρήσει την ψυχραιμία του και να εμπιστευτεί το ένστικτό του ακούγοντας τη φωνή της λογικής. Κι αποφασίζει να αναφέρει τη δυσλειτουργία του συστήματος. Με τα μέλη μουδιασμένα και τον ιδρώτα να τρέχει ποτάμι, οι 120 άνδρες υπό τις διαταγές του μετρούν τα λεπτά που απομένουν, μέχρι οι πύραυλοι να φτάσουν στη Μόσχα.
Όταν ξαφνικά, στα λίγα δευτερόλεπτα που απομένουν, οι σειρήνες σταματούν να ηχούν και τα προειδοποιητικά φώτα σβήνουν. Είχε πάρει τη σωστή απόφαση. Είχε σώσει τον κόσμο από έναν πυρηνικό όλεθρο. Οι σύντροφοί του, μουσκεμένοι από τον ιδρώτα, τον αρπάζουν και τον πετούν στον αέρα, τον αγκαλιάζουν και τον ανακηρύσσουν σε ήρωα.
Ο ίδιος ρίχνεται στο κάθισμά του και καταναλώνει πάνω από μισό λίτρο βότκα χωρίς ανάσα. Όταν εκείνη η βραδιά έφτασε στο τέλος της, αποκοιμήθηκε για 28 συνεχόμενες ώρες. Όταν επέστρεψε στην εργασία του, οι σύντοφοί του, τού χάρισαν μια φορητή τηλεόραση ρωσικής κατασκευής για να τον ευχαριστήσουν. Ήταν όλοι τους σώοι χάρη στην απόφαση που είχε πάρει.
Μετάθεση σε μικρότερη ιεραρχική θέση
Όταν μαθεύτηκε τι είχε συμβεί, ο προϊστάμενός του τού είπε ότι θα τον επιβράβευαν για την αποφυγή της καταστροφής και ότι ο ίδιος είχε προτείνει την ανακήρυξη μιας ημέρας προς τιμήν του. Αλλά τίποτε από αυτά δεν έγινε τελικά. Η Ρωσία δεν θα μπορούσε να επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο ρωσικό λαό να συνειδητοποιήσουν τι είχε συμβεί.
Έτσι, τον ενημέρωσαν ότι δεν είχε συμμορφωθεί με το πρωτόκολλο και τον μετέθεσαν σε μια χαμηλότερη ιεραρχικά θέση. Λίγο καιρό αργότερα αναγκάστηκε να βγει σε πρόωρη σύνταξη.
Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα μικρό διαμέρισμα στα περίχωρα της Μόσχας, φυτοζωόντας με μια πενιχρή σύνταξη των 200 δολαρίων το μήνα, μέσα στην απόλυτη μοναξιά και την ανωνυμία.
Ώσπου το 1998, ο διοικητής του που εκείνο το βράδυ βρισκόταν επικεφαλής, Yury Votintsev, αποκάλυψε το συμβάν, το λεγόμενο ‘’συμβάν της φθινοπωρινής ισημερίας’’ που προκλήθηκε από μια εξαιρετικά σπάνια αστρονομική συγκυρία, σε ένα βιβλίο με τα απομνημονεύματά του, που έφτασε τυχαία στα χέρια του Douglas Mattern, προέδρου του διεθνούς οργανισμού για την ειρήνη, «Ένωση των πολιτών του κόσμου».
Αφού επιβεβαίωσε κατά πόσο η συγκλονιστική αυτή ιστορία ήταν πραγματική, πήγε να συναντήσει αυτοπροσώπως τον αφανή αυτόν ήρωα στον οποίο χρωστάμε όλοι μας το γεγονός πως εξακολουθούμε να ζούμε σε αυτόν τον κόσμο, για να του δώσει το βραβείο του «Πολίτη του Κόσμου».
Τη μόνη ένδειξη που είχε ως προς το πού θα τον έβρισκε του την είχε δώσει ένας Ρώσος δημοσιογράφος, ο οποίος τον είχε προειδοποιήσει ότι θα πρέπει να πάει χωρίς ραντεβού, διότι ούτε το τηλέφωνο ούτε το κουδούνι λειτουργούσαν. Η αναζήτηση ανάμεσα στα τεράστια και γκρίζα συγκροτήματα διαμερισμάτων από μπετό, περίπου 50 χιλιόμετρα μακριά από τη Μόσχα, δεν υπήρξε εύκολη.
Ταπεινός και αδιάφορος απέναντι στη φήμη
Ένας από τους ανθρώπους από τους οποίους ζήτησε πληροφορίες του απάντησε: «Θα πρέπει να είστε τρελός». Αν πραγματικά υπήρχε ένας άνθρωπος ο οποίος θα είχε αγνοήσει μια προειδοποίηση για πυρηνική επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτός θα είχε ήδη εκτελεστεί. Εκείνη την εποχή στη Σοβιετική Ένωση, η έννοια ‘’ψευδής συναγερμός’’ δεν υπήρχε. Το σύστημα δεν έκανε ποτέ λάθος. Μόνο οι άνθρωποι.
Τελικά, στο δεύτερο όροφο ενός από τα κτίρια, κατόρθωσε να εντοπίσει τον αξιωματικό, ο οποίος εμφανίστηκε, αξύριστος κι απεριποίητος. ‘’Ναι, εγώ είμαι, παρακαλώ’’. «Ένιωσα πως ήμουν μαζί με τον Ιησού, όταν άνοιξε την πόρτα», δήλωσε ο Douglas Mattern.
«Ωστόσο, ζούσε σε άθλια κατάσταση. Κουτσαίνοντας, με πρησμένα πόδια, δεν μπορούσε να περπατήσει και, καθώς του ήταν πολύ οδυνηρό να στέκεται όρθιος, μου είπε ότι έβγαινε μόνο για να αγοράζει τα απαραίτητα.» Μετά από την αφήγηση της ιστορίας, περίπου όπως σας την περιγράψαμε, αυτός ο άνθρωπος θα σας έλεγε: «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ήρωα.
Ήμουν απλώς και μόνο ένας υπάλληλος που έκανε το καθήκον του με ευσυνειδησία, σε μια εποχή μεγάλου κινδύνου για την ανθρωπότητα. «Ήμουν απλά ο κατάλληλος άνθρωπος, στον κατάλληλο τόπο, την κατάλληλη στιγμή.» ‘’Σε έναν κόσμο γεμάτο από ματαιόδοξους που «καμώνονται» πως κάνουν κάτι σημαντικό, ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που κάνουν είναι να βλάπτουν τους άλλους και τον πλανήτη.
Σε έναν κόσμο τόσο γεμάτο από δυστυχία, μικροπρέπειες, υπετροφικά εγώ, απληστία και φιλοδοξίες, η ταπεινότητα αυτού του ανθρώπου και η αδιαφορία του απεναντι στη φήμη και την αναγνώριση, είναι πραγματικά συγκλονιστική’’, είπε ο Mattern. Αφού έλαβαν γνώση σχετικά με το γεγονός αυτό, ειδικοί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία υπολόγισαν ποια θα ήταν η έκταση της καταστροφής, σύμφωνα με το οπλοστάσιο που είχαν στη διάθεσή τους εκείνη την εποχή.
Το συμπέρασμα
Το ανατριχιαστικό συμπέρασμα: τρία έως τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι σώθηκαν άμεσα και έμμεσα από την απόφαση που πήρε αυτός ο άνθρωπος εκείνο το βράδυ. ‘’Το πρόσωπο της γης θα είχε παραμορφωθεί και ο κόσμος όπως τον γνωρίζουμε, δεν θα υπήρχε πια» είπε ένας από τους εμπειρογνώμονες. Αυτός ο άνθρωπος έχει λάβει:
Το Βραβείο του Πολίτη του Κόσμου, στις 21 Μαΐου 2004. Η Αυστραλιανή Σύγκλητος του απένειμε τιμή στις 23 Ιουνίου 2004. Στις 19 Ιανουαρίου του 2006 έγινε δεκτός στα Ηνωμένα Έθνη. Είπε ότι εκείνη η μέρα ήταν η «πιο ευτυχισμένη μέρα που είχε ζήσει εδώ και πολλά χρόνια.»
Στη Γερμανία, το 2011, τιμήθηκε με το βραβείο για όσους έχουν συνεισφέρει σημαντικά στην παγκόσμια ειρήνη, αποτρέποντας έναν πιθανό πυρηνικό πόλεμο. Βραβεύτηκε στο Baden Baden στις 24 Φεβρουαρίου 2012. Κέρδισε το Dresda Preis το 2013. Και ο Κέβιν Κόστνερ γύρισε το ντοκιμαντέρ «Κόκκινο κουμπί» προς τιμήν του.
Σήμερα συνεχίζει να ζει στο μικρό του διαμέρισμα στα περίχωρα της Μόσχας, με τη μικρή του σύνταξη των 200 δολαρίων το μήνα, σε σχετική ανωνυμία. Έδωσε τα περισσότερα από τα χρηματικά έπαθλα στην οικογένειά του, κρατώντας μερικά χρήματα για να αγοράσει μια ηλεκτρική σκούπα που ονειρευόταν και που αποδείχθηκε ελαττωματική.
Η συνέχεια του συμπεράσματος
Όταν άκουσα αυτή την ιστορία, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν: όταν οι γείτονές του ή κάποιος άλλος τον κοιτούν, έχουν ποτέ σκεφτεί πως οφείλουν τη ζωή τους και εκείνη της οικογένειάς τους, των απογόνων και των φίλων τους, σε αυτόν τον άνθρωπο;
Ή αν αυτός ο άνδρας βλέπει τις ειδήσεις και όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, έχει αναρωτηθεί ποτέ αν όλα αυτά που γίνονται συμβαίνουν χάρη στην απόφαση που πήρε μέσα σε εκείνα τα 10 λεπτά; Όταν βλέπει την ανατολή και τη δύση του ήλιου έχει ποτέ σκεφτεί ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι μπορούν να το κάνουν, χάρη στον ίδιο;
Και αναρωτιέμαι πόσο Κάρμα μπορεί να κερδίσει μια ανθρώπινη ψυχή για τη σωτηρία δισεκατομμυρίων ανθρώπων, φυτών και ζώων; Για τη σωτηρία ενός ολόκληρου πλανήτη; Αυτό το γεροντάκι που ζει σε ένα μικρό δυάρι στα περίχωρα της Μόσχας με τα ψίχουλα των 200 δολαρίων το μήνα, έσωσε τον κόσμο και κανείς δεν το ξέρει.
Πώς είναι δυνατόν μετά από 38 χρόνια, τόσο λίγοι άνθρωποι στον κόσμο να γνωρίζουν γι “αυτόν; Είναι αδιανόητο και φοβερά άδικο. Θέλω απλώς να γνωρίσουν όλοι τον άνθρωπο που πήρε αυτή την απόφαση. Είναι ο Αντισυνταγματάρχης Stanislav Petrov.
Εφιαλτικές ώρες ζούσε ολόκληρη η Ελλάδα, και ειδικά η Αττική, σαν σήμερα, το 23 Ιουλίου 2018.
Η φρικτή μέρα που κάηκε το Μάτι και οδήγησε στον θάνατο 103 συνανθρώπους «πάγωσε» τον χρόνο στην περιοχή και βύθισε στη θλίψη ολόκληρη τη χώρα.
Με αφορμή την «μαύρη επέτειο», η ομάδα UpStories παρουσίασε ένα συγκλονιστικό βίντεο με αδημοσίευτο υλικό και τη μαρτυρία ανθρώπου που κατάφερε να ξεφύγει από την φωτιά.
«Τραγικός απολογισμός 103 νεκροί και μια Ελλάδα που δεν μπορεί να αντιληφθεί τι, πως και γιατί προκάλεσε αυτή την ασύλληπτη τραγωδία, η οποία είναι και η μεγαλύτερη στην σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας», αναφέρει το κείμενο, που συνοδεύει το βίντεο.
Η φρικτή μέρα που κάηκε το Μάτι και οδήγησε στον θάνατο 103 συνανθρώπους «πάγωσε» τον χρόνο στην περιοχή και βύθισε στη θλίψη ολόκληρη τη χώρα / Eurokinissi
Πώς υλοποιείται η ανασυγκρότηση στο Μάτι
«Η φετινή θλιβερή επέτειος της φονικής πυρκαγιάς της 23ης Ιουλίου του 2018 που οδήγησε στην οδυνηρή απώλεια 103 ανθρώπινων ζωών -αλλά και σε καταστροφές χιλιάδων ιδιοκτησιών- συμπίπτει αυτή τη φορά με την περίοδο ολοκλήρωσης, σε χρόνο ρεκόρ, ενός νέου θεσμικού πλαισίου για την αναβίωση της περιοχής, την ολοκλήρωση του σχεδιασμού ενός νέου οικισμού και την αντιμετώπιση δεκάδων παθογενειών που μάστιζαν την περιοχή για δεκαετίες», αναφέρει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
«Από την πρώτη στιγμή έτρεξε κάθε διαδικασία, με τη συνδρομή του ΤΕΕ, ώστε να ολοκληρωθεί η εκπόνηση και έγκριση του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου με βάση τη νομιμότητα και τις αρχές της επιστήμης κατά το δυνατόν καλύτερο τρόπο και με γρήγορες διαδικασίες. Σε μια περιοχή μάλιστα που εκτός από το βαρύ φορτίο για τους κατοίκους και όλη τη χώρα, αντιμετώπιζε και πολλές δυσκολίες σχεδιασμού, τόσο αντικειμενικές (χαρακτήρας κατοικίας, μικροϊδιοκτησίες, προβλήματα ακτογραμμής κλπ) όσο και θεσμικές (πολλαπλά και αντικρουόμενα καθεστώτα προστασίας κλπ»), υπογραμμίζει.
Εφιαλτικές ώρες ζούσε ολόκληρη η Ελλάδα, και ειδικά η Αττική, σαν σήμερα, το 23 Ιουλίου 2018 / Eurokinissi
ΥΠΕΝ και ΤΕΕ ανέλαβαν να προχωρήσει ακόμη πιο γρήγορα το Πολεοδομικό Σχέδιο Εφαρμογής (Ρυμοτομικό), δηλαδή ο σχεδιασμός επί του πεδίου, ανά τετράγωνο και οικόπεδο, για την εφαρμογή στην πράξη των νέων πολεοδομικών ρυθμίσεων.
Τις προσεχείς ημέρες προχωρά στην πράξη ο σχεδιασμός που προβλέπεται από το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο στο επίπεδο κάθε οικοπέδου και ιδιοκτησίας στην πυρόπληκτη περιοχή. Ταυτόχρονα, οριστικοποιούνται όλες οι μελέτες για τους κοινόχρηστους χώρους, την κυκλοφορία και τη βιώσιμη ανθεκτικότητα, την ακτογραμμή και την αντιμετώπιση της διάβρωσής της, τα έργα υποδομής και τα κοινωφελή κτίρια, ενώ οριστικοποιείται μέχρι μέσα Αυγούστου, με Υπουργική Απόφαση του Νίκου Ταγαρά για το Τοπικό Ρυμοτομικό Σχέδιο ένας νέος οικισμός για την στεγαστική αποκατάσταση των πυροπλήκτων, με την οικονομική στήριξη και συνδρομή της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Επ’ αυτοφώρω συνελήφθησαν για εμπρησμό, δύο ανήλικοι ημεδαποί, το βράδυ της Πέμπτης 22-07 σε περιοχή της Χαλκίδας Ευβοίας, από Αστυνομικούς της Β’ Ομάδας Πρόληψης Καταστολής Εγκληματικότητας (Ο.Π.Κ.Ε.), του Τμήματος Ασφαλείας Χαλκίδας.
Σύμφωνα με πληροφορίες του eviathema.gr, λίγο μετά τις 20.30 το βράδυ κατά τη διάρκεια της περιπολίας τους, οι αστυνομικοί εντόπισαν στην περιοχή του Καράμπαμπα της Χαλκίδας στην άκρη του οδοστρώματος, ένα φλεγόμενο κουκουνάρι, πέριξ του οποίου είχαν τοποθετηθεί τεχνηέντως πευκοβελόνες, με σκοπό να προκληθεί πυρκαγιά.
Αμέσως προέβησαν στην κατάσβεση της φωτιάς και καταδίωξαν τους δράστες, τους οποίους εντόπισαν να κινούνται πεζοί. Κατά την σωματική έρευνα που υποβλήθηκαν, βρέθηκαν στην κατοχή τους και κατασχέθηκαν, οκτώ (8) κουτιά σπίρτα (με το περιεχόμενό τους) και μία κουκούλα full face.
Οι δράστες, οι οποίοι ήταν ανήλικοι, παραδέχτηκαν την πράξη τους. Οι Αστυνομικοί τους συνέλαβαν και τους παρέδωσαν στην αρμόδια για την προανάκριση Πυροσβεστική Υπηρεσία.
Πριν από 60 χρόνια παντρεύτηκε τη γυναίκα του με τρία μικρά παιδιά και τα αγάπησε σαν δικά του
Ο άντρας της ιστορίας που θα διαβάσετε είχε μεγαλείο ψυχής καθώς αγάπησε μια γυναίκα με 3 μικρά παιδιά σαν να ήταν δικά του. Άνοιξε την αγκαλιά και την ψυχή του και τόλμησε να κάνει αυτό που κάθε άντρας με “Α” κεφαλαίο θα όφειλε να κάνει. Για την νέα του οικογένεια έγινε πατέρας και φίλος χωρίς κανέναν δισταγμό.
Άντρας παλιάς κοπής
Ο άντρας της ιστορίας μας δε φοβόταν τόσο πολύ-όπως σήμερα- μήπως η γυναίκα που ποθούσε δεν τον επιθυμούσε. Γιατί ακόμα και αν αυτό συνέβαινε, ήξερε, τουλάχιστον, ότι θα την κέρδιζε με την αγάπη του και το πέπλο ασφάλειας που γενναιόδωρα ξεδίπλωνε για την ίδια και τα παιδιά της κάνοντας ένα ευτυχισμένο σπιτικό. Η “κατάκτηση” της γυναίκας του δεν ήταν αυτοσκοπός γιατί σημασία για εκείνον είχε να κάνει ό,τι ήταν εφικτό να την κρατήσει δίπλα του ευτυχισμένη πράγμα που το έπραξε μέχρι τέλους.
Όπως θα διαβάσετε στην αφήγηση αναγνώστριάς μας ο εν λόγω άντρας δημιούργησε οικογένεια με γνώμονα την αγάπη. Στάθηκε βράχος στα δύσκολα και απόλαυσε τα εύκολα χωρίς να τα ξεχωρίζει. Ένα είναι βέβαιο πως αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση καθώς η ανθρωπιά του χαρακτηρίζει έναν άντρα παλιάς κοπής με μπέσα, δύναμη και διάθεση αυτοθυσίας και οφείλει κάθε άντρας που τιμά τα παντελόνια που φορά να πράξει αντίστοιχα.
Ο υπέροχος γάμος και η νέα οικογένεια
΄Ξετυλίγοντας το κουβάρι των αναμνήσεων η Σπεράντζα Δουράτσου λέει: ” Αναμνήσεις μιας ζωής όταν θυμάσαι κάποιον παιδί, όταν οι γονείς σου σε έπαιρναν μαζί στις βεγγέρες εκείνες της εποχής, στα γλέντια στα σπίτια, και τραπεζώματα, και τραγούδια και γνήσιο γλέντι όπως αυτά που γίνονταν στα χωριά εκείνης της εποχής…
Έτσι τον θυμάμαι…. εκείνον και τη γυναίκα του την οποία λάτρευε και η οποία προηγήθηκε και έφυγε για εκείνο το μακρινό ταξίδι…. την λάτρευε…. όπως λάτρευε και τα παιδιά της, τα δικά της παιδιά, γιατί έτσι την παντρεύτηκε, με τρία παιδιά… μικρά…. (σπάνιος γάμος για την εποχή εκείνη πριν 60 χρόνια)… δεν ήταν δικά του παιδιά, αλλά τα αγάπησε και τα λάτρεψε σαν δικά του και τα μεγάλωσε με μόχθο και αγώνα…. και είδε και εγγόνια τα οποία τα λάτρεψε και εκείνα όπως τον λάτρεψαν και εκείνα με τη σειρά τους….
Καλαμπουρτζής άνθρωπος…. Όλοι τον θυμούνται με τα πειράγματα του και τα αστεία του…. δεν έβλαψε ποτέ κανέναν….
Μεγάλη ευλάβεια στον Άγιο Πέτρο, είχε δίπλα στο σπίτι του βλέπεις το ναό…. και έβγαινε και του μιλούσε του Αγίου και δώστου γέλια εμείς…. Ο πόνος του μεγάλος όταν έχασε τη γυναίκα της ζωής του…. Τα έβαζε με τον Άγιο, με το Θεό, μα πίστευε….
Και τα χρόνια πέρασαν και τα γεράματα ήρθαν μαζί με προβλήματα υγείας και μια μέρα έφυγε και εκείνος για το μεγάλο ταξίδι….
Πήγε να συναντήσει την Κατίνα του…. Εκεί ψηλά…..
Και τα παιδιά του, αυτά που αγάπησε σαν δικά του, σαν να ήταν από αίμα του παιδιά, του στάθηκαν μέχρι την τελευταία στιγμή…. μαζί και τα εγγόνια του…. Και ήταν εκεί κοντά του μέχρι την τελευταία στιγμή….. σπάνια σήμερα τα συναντάμε αυτά…. εδώ δικά σου παιδιά είναι και δεν σου δίνουν σημασία….. αυτά ας μας παραδειγματίζουν τους νεότερους….
Αγάπη έδωσες αγάπη θα λάβεις, σεβασμό έδωσες σεβασμό θα λάβεις, φροντίδα έδωσες, φροντίδα θα λάβεις….
Καλό παράδεισο!
(Με σεβασμό στη μνήμη Γεωργίου Μ. Πρίντεζη ή Συμπέθερου)”
Σήμερα, 23/7 είναι η «Μαύρη Επέτειος» των τεσσάρων χρόνων από το Μάτι. Ήταν 23 Ιουλίου του 2018, όταν 102 ψυχές έχασαν τη ζωή τους στη φονική λαίλαπα που έκαψε την Αττική.
Η Μαρίνα Καρύδα, μία κάτοικος της περιοχής που κατάφερε να σωθεί, αναρτά στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, τις ιστορίες των ανθρώπων και των οικογενειών που έσβησαν τόσο άδικα… Ανάμεσά τους και οι δίδυμες Σοφία και Βασιλική που πέθαναν με τον παππού και τη γιαγιά τους, όταν κατευθύνονταν προς το εξοχικό τους στη Νέα Μάκρη.
Η συγκλονιστική ανάρτηση της Μαρίνας Καρύδα:
Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΜΕ ΤΑ 26 ΘΥΜΑΤΑ
Ο παππούς Φίλιππος, η γιαγιά Σοφία και τα δύο 9χρονα κορίτσια, η Σοφία και η Βασιλική κατευθύνονται από την Αθήνα προς το εξοχικό τους σπίτι στη Νέα Μάκρη.
Στις 18.20 στη διασταύρωση της Ραφήνας η αστυνομία έχει κλείσει τη λεωφόρο Μαραθώνος προς τη Νέα Μάκρη και εκτρέπει την κίνηση των αυτοκινήτων προς τη Ραφήνα, αφήνοντάς τους να συνεχίσουν τη διαδρομή από τον παραλιακό δρόμο που περνάει μέσα από το Μάτι.
18.43 η κόρη τους Ελένη επικοινωνεί μαζί τους και πανικόβλητοι την ενημερώνουν πως βρίσκονται μέσα στις φλόγες και δεν υπάρχει κανείς να τους βοηθήσει “δεν υπάρχει κάνεις Ελένη κλείσε γειά.” της είπε η μητέρα της.
Από τις 18.45 το τηλέφωνό τους ήταν πια κλειστό…
Ο Γιάννης αναζητεί με τη γυναίκα του, τους γονείς του και τις δύο κορούλες του και μαθαίνει τις επόμενες ώρες ότι έχουν πεθάνει στη φωτιά δεκάδες άνθρωποι.
Καταβάλλει κάθε προσπάθεια να εντοπίσει ίχνη τους. Θεωρεί ότι οι γονείς του είναι νεκροί αλλά διατηρεί μία ελπίδα για τα δύο παιδιά, όταν βλέπει ένα βίντεο από τηλεοπτικό σταθμό που δείχνει τέσσερα μικρά κορίτσια να αποβιβάζονται στο λιμάνι της Ραφήνας μαζί με άλλους επιζώντες.
Η ομοιότητα των κοριτσιών αυτών με τις κορούλες του του δίνει δύναμη να σταθεί στα πόδια του, να απευθυνθεί στον κόσμο και να ζητήσει βοήθεια. Επιμένει πως τα δύο παιδιά που βγήκαν από το σκάφος είναι τα δικά του. Όσες φορές και να δει το επίμαχο βίντεο, επιμένει πως δεν κάνει λάθος. «Αυτά είναι…»
Καλείται ωστόσο από τους ιατροδικαστές να δώσει δύο φορές δείγμα DNA μαζί με τη σύζυγό του, επειδή μεταξύ των σορών που αποτεφρώθηκαν, υπάρχουν και μικρά παιδιά. Πίστευε πως θα έμενε αχρείαστο το δείγμα μα έπρεπε να δώσει, μαζί με τη γυναίκα του.
Ένας από τους επιζώντες που βρισκόταν στο αλιευτικό λέει πώς τα τέσσερα κοριτσάκια που επέβαιναν σε αυτό, φοβισμένα, με κουβέρτες καλυμμένα, είναι συγγενών του, δεν είναι δυστυχώς οι κορούλες του Γιάννη.
Ο παππούς Φίλιππος, η γιαγιά Σοφία και τα δύο 9χρονα κορίτσια, η Σοφία και η Βασιλική άφησαν τελευταία τους πνοή αγκαλιασμένοι.
Οι γονείς του Γιάννη βρέθηκαν αγκαλιασμένοι απανθρακωμένοι μαζί με τις 9χρονες δίδυμες εγγονούλες τους στο οικόπεδο.
Η εκτροπή των αυτοκινήτων προς τον παραλιακό δρόμο τους οδήγησε να αλληλοεγκλωβιστούν με τα αυτοκίνητα που έφευγαν από το Μάτι και να διαφύγουν όλοι προς το συγκεκριμένο οικόπεδο.
Οι δίδυμες 9χρονες Σοφία και Βασιλική, ο παππούς Φίλιππος και η γιαγιά Σοφία δεν είχαν κανένα λόγο να βρίσκονταν σε αυτό το σημείο εκείνη την ημέρα. Θα μπορούσαν να είχαν επιστρέψει ασφαλείς στα σπίτια τους.
4 καταγεγραμμένα θύματα μετρά και η οικογένεια του Γιάννη.
