Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια, Νανά Καραγιάννη, ήταν ένα μικροκαμωμένο αγρίμι. Ένα καλό παιδί που κάποια στιγμή ίσως και να έχασε τον προσανατολισμό του. Τον Ιούνιο του 2017 η Νανά Καραγιάννη έφυγε από τη ζωή μετά από σκληρή μάχη με τη νευρική ανορεξία βυθίζοντας στο πένθος συγγενείς, συνεργάτες και φίλους.

«Η Νανά Καραγιάννη ήταν ένα μικρό παιδί που ζητούσε απεγνωσμένα αγάπη»

Θεωρούσε τον εαυτό της δημόσιο πρόσωπο και ήθελε όλοι να είναι στραμμένοι πάνω της ίσως γιατί αυτό την έτρεφε ψυχικά. Το βράδυ στο κρεβάτι της υπέφερε από τους πόνους ενώ έγραφε τελευταία σε ένα site για ένα ευτελές ποσό απ’ όσο έλεγε μακριά από την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο που αγαπούσε πολύ.

Αν της χάριζες κάτι χαιρόταν σαν μικρό παιδί. Θυμάμαι ένα ζευγάρι μπότες που της είχα δωρίσει δεν τις έβγαζε από πάνω της. Πάντα έβγαινε έξω βαμμένη και περιποιημένη και πάντοτε ο λόγος της ήταν χειμαρρώδης ενώ χωρίς περιττές καλοσύνες προκαλώντας έντονες συμπάθειες ή αντιπάθεια. Μου έδειχνε μια τρύπα που είχε στο κεφάλι της (τότε είχε πολύ κοντό αγορίστικο μαλλί) και μου έλεγε πώς ήταν όταν ξύπνησε από το τεχνικό κώμα και το φόβο που ένιωσε όταν άρχισε να καταλαβαίνει πως κάτι δεν πάει καλά με την υγεία της).

Η φίλη της Αναστασία και η περιουσία που της άφησε

Νομίζω πως η μοναδική φίλη που ίσως πήγαινε με τα νερά της ήταν Αναστασία, η κοπέλα που στη διαθήκη της άφησε την περιουσία της. Ίσως ήταν η μοναδική που άντεχε τις συναισθηματικές της μεταπτώσεις και ίσως επειδή δεν ήταν συνάδελφος η Νανά δεν ένιωθε ανταγωνισμό και ήταν ο εαυτός της. Η Νανά είχε πει και σε μένα πως θέλει αν αποτεφρωθεί όταν φύγει από τη ζωή. Μου είχε πει πως με τον πατέρα της δεν είχε καλές σχέσεις και πως αγαπούσε τη μητέρα της.

Η ζωή της Νανάς Καραγιάννη ήταν ένας γολγοθάς

Είχε δύσκολα παιδικά χρόνια, είχε ανάγκη για αγάπη και θαυμασμό. Η νευρική ανορεξία της έχει τα αίτιά της. Είχε λίγα παραπανίσια κιλά όταν ήταν μικρή και η μαμά της πάντα τη μάλωνε όταν το παράκανε με τα παγωτά. Γι’ αυτό η Νανά φρόντιζε κάθε πρωί να βρίσκει χρόνο για να βγάζει από το σώμα της ό,τι ήθελε να πιστεύουν οι άλλοι ό,τι έφαγε.

Η Νανά αποφάσισε να δουλέψει και να πάρει τη ζωή της στα χέρια της. Δεκαπέντε ετών γράφτηκε σε πρακτορείο μοντέλων, λέγοντας ψέματα ότι έχει κλείσει τα 18 της χρόνια.

Σε ένα κάστινγκ γνωρίζει τον Δημήτρη Παπανώτα, ( μάλιστα ήταν ένα διάστημα και ζευγάρι) που την παίρνει στην εκπομπή «Μύθοι και πραγματικότητα». Σε ένα άλλο γνωρίζει τον Νίκο Μαστοράκη, ο οποίος τη βάζει στα σίριαλ που κάνει τότε στον ΑΝΤ1.

Η Νανά, που όνειρό της είναι να γίνει νοσηλεύτρια, βρίσκει στην τηλεόραση μια δουλειά που μπορεί να χωρέσει το ταλέντο της στην επικοινωνία, το χιούμορ της και τον αυτοσαρκασμό της.

Μένει με τον Παπανώτα πέντε ολόκληρα χρόνια στο New Channel. Το τέλος της συνεργασίας τους δεν σημαίνει και τέλος της φιλίας τους. Ο Παπανώτας γίνεται κουμπάρος στον γάμο της με τον Γιώργο. Σε ένα καφέ στα Μελίσσια, την εποχή που δουλεύει στο Star, στο πάνελ της Χριστίνας Λαμπίρη, ο Παπανώτας τής λέει ότι έχει αδυνατίσει επικίνδυνα και ότι πρέπει οπωσδήποτε να βάλει κιλά. Και της επισημαίνει ότι η εικόνα της είναι η εικόνα μιας άρρωστης γυναίκας και ότι χρειάζεται βοήθεια από ειδικούς. Η Νανά δεν του ξαναμιλάει.

Ο γάμος της Νανάς Καραγιάννη

Η Νανά Καραγιάννη είναι ευτυχισμένη που έχει αδυνατίσει τόσο πολύ -αν και θα ήθελε να αδυνατίσει και λίγο ακόμη- και είναι ερωτευμένη ξανά. Η Νανά φοράει ένα λευκό μίνι νυφικό και με μάρτυρες τη Χριστίνα Λαμπίρη και τον Θοδωρή Ρακιτζή τον παντρεύεται στο δημαρχείο του Αμαρουσίου. Αποκαλεί τον πατέρα του «μπαμπά» και κάνει τατουάζ με το όνομά του στο χέρι της. Τα μίντια τη χάνουν για έναν χρόνο περίπου. Όλοι ξέρουν ότι πάσχει από νευρική ανορεξία και όλοι υποθέτουν ότι παράλληλα με την πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή στον Kiss FM προσπαθεί να γίνει καλά. Δεν είναι έτσι όμως. Η Νανά αδυνατίζει όλο και πιο πολύ, αποστεώνεται, γίνεται φάντασμα του εαυτού της. Μια σκιά με τεράστια μπλε μάτια που έχουν αρχίσει να θολώνουν από την αδυναμία.

Μέσα της η Νανά Καραγιάννη λιώνει. Στο μεταξύ, στην κοινωνική της ζωή είναι πιο ενεργή από ποτέ. Δίνει μια συνέντευξη σε ένα εβδομαδιαίο περιοδικό και λέει «τρώω και τρέχω συνέχεια να δοκιμάζω μαγαζιά και φαγητά». Και για να αποδείξει του λόγου το αληθές, ποστάρει φωτογραφίες της στο Facebook που τη δείχνουν να κοιτάζει καταλόγους εστιατορίων ή να τρώει παχυντικά φαγητά και γλυκά.

Ο εθισμός με το σολάριουμ

Η ανάγκη της να δείξει στους διαδικτυακούς της φίλους ότι είναι καλά είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη της να γίνει πραγματικά καλά. Τα μηνύματα πέφτουν βροχή. Όσο ανεβάζει τα τρομακτικά πορτρέτα της στη σελίδα της στο Facebook, τόσο οι φίλοι της γράφουν σχόλια για το πόσο όμορφη και χαριτωμένη είναι. Στο μεταξύ, έχει αποκτήσει ακόμη έναν εθισμό: το σολάριουμ.

Όπως παραδέχεται η ίδια, πηγαίνει στο κέντρο σολάριουμ που έχει μια φίλη της τουλάχιστον δύο με τρεις φορές την εβδομάδα. Η εικόνα της αρρώστιας γίνεται πιο έντονη, αλλά η Νανά δεν βλέπει τίποτα εκτός από αυτό που θέλει να δει. Ότι είναι αδύνατη και μαυρισμένη όπως πάντα ήθελε και ποθητή από τον άντρα της, που φροντίζει να της δείχνει με κάθε τρόπο πόσο ερωτευμένος είναι μαζί της. Ωστόσο δεν τη αντέχει και την χωρίζει. Μάλιστα η ίδια μου είχε πει πως τον αποχαιρέτησε κάνοντάς του παστίτσιο.

Εκείνη την εποχή τα σχόλια στο Facebook είναι αποθεωτικά. Αν κάποιος δεν μπορεί να δει πόσο όμορφη είναι, τότε μάλλον τη ζηλεύει ή δεν βλέπει καλά. Τα blogs έχουν αρχίσει να ψιθυρίζουν ότι τα πράγματα αυτή τη φορά είναι πολύ πιο σοβαρά. Η Νανά Καραγιάννη αρνείται την αλήθεια σε όλους εκτός από την Τατιάνα Στεφανίδου, που στήνει μια ολόκληρη εκπομπή για το θέμα. Τη βγάζει στον αέρα σε τηλεφωνική συνέντευξη και της ανακοινώνει ότι πήρε την πρωτοβουλία να προωθήσει την εισαγωγή της για νοσηλεία στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών. Η στιγμή δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Η ζωή της Νανάς Καραγιάννη κρεμόταν από μια κλωστή. Τα ζωτικά της όργανα κινδύνευαν.

«Δεν πρέπει να υποτροπιάσει, γιατί εκεί είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Πρέπει να τηρήσει την αγωγή της και όσο βρίσκεται εδώ να αποδεχθεί αυτά που της προσφέρουμε. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη συνέχεια», λέει ο Σωτήρης Αδαμίδης, διευθυντής της Α’ Παθολογικής Κλινικής του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών και συγγραφέας του βιβλίου «Παχυσαρκία, Μεταβολικό Σύνδρομο και Διαβήτης».

Είναι Μάρτιος του 2007, όταν μια ρεπόρτερ βλέπει στην τουαλέτα υπολείμματα από το μυστικό της Νανάς Καραγιάννη. Στην εκπομπή γίνεται σούσουρο. Η Νανά όμως επιμένει: «είμαι απολύτως υγιής». Στο κάτω-κάτω, δεν είναι τόσο αδύνατη όσο λένε. «Να, σαν την Πολυκάρπου είμαι», λέει δείχνοντας τη δημοσιογράφο. Αλλά δεν είναι σαν την Πολυκάρπου. Η φιγούρα της είναι σκελετωμένη και η Νανά δεν μπορεί να το δει. Το ταραγμένο από τη νευρική ανορεξία μυαλό της βλέπει μια εικόνα διαστρεβλωμένη, μια εικόνα ιδανική.

Νανάς Καραγιάννη: Ο χωρισμός και το επίπονο διαζύγιο

Ο «Πρωινός καφές» τελειώνει για το καλοκαίρι και το συμβόλαιο της Νανάς Καραγιάννη δεν ανανεώνεται.

Όπως δεν ανανεώνεται και ο γάμος της. Ο Γιώργος, λένε οι πληροφορίες, ένα πολύ καλό παιδί που δουλεύει σε εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, της λέει συνέχεια ότι πρέπει να τη δουν γιατροί, ότι είναι πολύ αδύνατη και ότι κινδυνεύει η ζωή της. Την αγκαλιάζει και κλαίει. Κλαίει κι εκείνη. Όχι επειδή καταλαβαίνει ότι είναι άρρωστη, αλλά γιατί νιώθει ότι ο άντρας της απομακρύνεται. Μερικούς μήνες αργότερα, ο Γιώργος και η Νανά παίρνουν διαζύγιο. Περίπου εκείνη την περίοδο παρεμβαίνει η Τατιάνα Στεφανίδου. Συμπαθεί πολύ τη Νανά, γιατί δούλεψαν μαζί στην εκπομπή «Αποκάλυψη τώρα» στον ΑΝΤ1.

Η Τατιάνα Στεφανίδου στέλνει για νοσηλεία στον «Ευαγγελισμό» την Νανά Καραγιάννη χωρίς να το μάθει κανείς. Η Νανά δεν θέλει να της χαλάσει το χατίρι και πηγαίνει. Λίγους μήνες αργότερα εμφανίζεται στην εκπομπή «Μίλα».

Νανά Καραγιάννη: «Μου άρεσε που όταν ήμουν στο νοσοκομείο ασχολούνταν όλοι μαζί μου»

«Ξεκίνησα να περιορίζω τις ποσότητες του φαγητού που έτρωγα. Πάντα είχα εμμονή με τα κιλά μου και με τα κιλά όλου του κόσμου. Το έψαχνα με τις θερμίδες, τι παχαίνει και όλα αυτά. Στην αρχή έτρωγα γλυκό μια φορά την εβδομάδα, μετά μισό, μετά το μετάνιωνα, αλλά όλα αυτά γυναικεία, χαριτωμένα. Από την εφηβεία είχα αρχίσει να αγχώνομαι. Ναι, και η μαμά μου αγχωνόταν. Όταν ήμουν στο δημοτικό, χώρισαν οι γονείς μου. Ναι, πάντα είχα άγχος αν με αγαπάνε. Δεν ήθελα να απογοητεύσω τους δικούς μου. Μου άρεσε που όταν ήμουν στο νοσοκομείο ασχολούνταν όλοι μαζί μου, που όλοι ενδιαφέρονταν για μένα», εξομολογείται μεταξύ άλλων.

Στην εκπομπή παραδέχεται τους εμετούς, την εμμονή με την αδυναμία, αλλά ακόμη και η ίδια η Τατιάνα καταλαβαίνει ότι η Νανά Καραγιάννη δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει την αλήθεια. Απλώς λέει αυτά που οι άλλοι θέλουν να ακούσουν. Είναι και ένας τρόπος να αποφύγει τις αποκαλύψεις για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια.

Τον Ιούλιο του 2016 εισάγεται στην εντατική του «Γεώργιος Γεννηματάς» με πολυοργανική ανεπάρκεια, αλλά ξεπερνάει τον κίνδυνο τότε.

Η πρώτη συνέντευξη μετά την εντατική: «Νόμιζα ότι θα πεθάνω», δήλωνε η Νανά Καραγιάννη

Η Νανά δίνει τον Αύγουστο του 2016 την πρώτη δημόσια συνέντευξή της μετά τις πολύ δύσκολες ημέρες στην εντατική και τη μάχη της με τον θάνατο, στο περιοδικό Down Town. Όπως παραδέχεται, έφθασε μέχρι τον θάνατο, δηλώνοντας σοκαρισμένη με αυτό που πέρασε στην εντατική.

Η ραδιοφωνική παραγωγός είχε βγει νικήτρια από τη μάχη της με την νευρική ανορεξία, καθώς τα δύο τελευταία χρόνια έπαιρνε συνεχώς κιλά, έτρωγε κανονικά και ήταν καλά στην υγεία της. Ωστόσο, παρότι όλα πήγαιναν από το καλό στο καλύτερο, ο οργανισμός της ήταν ήδη επιβαρυμένος και έτσι κατέληξε στο νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση.

«Ένιωθα πιο κουρασμένη απ’ ό,τι συνήθως, αλλά νόμιζα ότι ήταν εξαιτίας του καύσωνα. Είχα έντονους πόνους στους μυς και έλεγα “θα πιάστηκα από το κομπιούτερ”. Δίψαγα τρομερά και σκεφτόμουν “μάλλον έχω σάκχαρο”. Έκανα τακτικά εξετάσεις αίματος. Πού να φανταστώ όμως ότι κουράστηκαν τα νεφρά μου… Κατέληξα στα καλά καθούμενα στην εντατική», αναφέρει η ίδια.

Ούσα εντελώς ανήμπορη να σταθεί στα πόδια της, η Νανά ανέφερε πως όταν επανήλθε από το κώμα ήταν ένα φρικιό, μην μπορώντας να επικοινωνήσει με τους γύρω της και να σηκωθεί από το κρεβάτι.

«Με τάιζαν και με έκαναν μπάνιο οι δικοί μου, ήμουν εντελώς ανήμπορη. Θυμάμαι ότι όταν άνοιξα πρώτη φορά τα μάτια μου, είδα απέναντί μου τη μητέρα μου και τον αδελφό μου και άρχισα να κλαίω με λυγμούς. Ήμουν σίγουρη ότι θα πεθάνω».

Με τις προηγούμενες επισκέψεις της στο νοσοκομείο να είναι ένα «πικ-νικ» μπροστά σε αυτό που πέρασε, η ίδια έλεγε στον εαυτό της πως δεν θα τη βγάλει καθαρή αυτή τη φορά, κλαίγοντας όλη την ώρα.

Νανά Καραγιάννη: «Ποτέ δεν πίστεψα ότι θα πεθάνω»

«Ποτέ δεν πίστεψα ότι υπάρχει περίπτωση να πεθάνω από τη νευρική ανορεξία. Το ίδιο αναίσθητη έμπαινα, το ίδιο αναίσθητη έβγαινα από τα νοσοκομεία. Μπορεί να μου έλεγαν οι γιατροί “πεθαίνεις” και εγώ να έκανα χαβαλέ».

Η τελευταία της νοσηλεία ήταν στο “Αγία Όλγα”.

Στο άκουσμα της είδησης του θανάτου της φίλοι, συγγενείς, αλλά και άνθρωποι της showbiz «πάγωσαν».

Ο πατέρας της ήταν εκείνος που τη βρήκε νεκρή στο διαμέρισμά της και κάλεσε σοκαρισμένος το ΕΚΑΒ. Το κλειστό κινητό τηλέφωνο και το γεγονός ότι δεν είχε επικοινωνήσει με τους δικούς της, κυρίως με τη μητέρας της, που ζει στην Κέρκυρα, τον έκαναν να τρέξει στο διαμέρισμα της. Αν και οι σχέσεις τους δεν ήταν ποτέ καλές, ωστόσο τον τελευταίο χρόνο ήταν δίπλα της.

Λίγη ώρα μετά, το ασθενοφόρο έφτασε κάτω από το σπίτι της Νανάς Καραγιάννη, ωστόσο παρά τις προσπάθειες, δεν κατάφεραν να την επαναφέρουν. Έτσι η Νανά μας αποχαιρέτησε και έφυγε για πάντα. Ήταν μόλις 38 ετών.

Τις τελευταίες ώρες το γύρο του διαδικτύου κάνει το ξέσπασμα -κείμενο μιας μητέρας που απευθύνεται στους χωρισμένους μπαμπάδες που αγνοούν επιδεικτικά την υποχρέωσή τους να συμμετέχουν οικονομικά στην ανατροφή του παιδιού τους δίνοντας την απαιτούμενη διατροφή, αδιαφορώντας για το πώς η πρώην σύζυγός τους θα καταφέρει να ανταπεξέλθει τόσο στο δυσβάστακτο οικονομικό όσο και ψυχολογικό βάρος της ανατροφής ενός παιδιού χωρίς βοήθεια από τον άλλο γονέα.

Το κείμενο αποτελεί μια γροθιά στο στομάχι και αξίζει να αφιερώσετε λίγα λεπτά από το χρόνο σας για να το διαβάσετε:

Πότε ήταν η τελευταία φορά που κόψατε τα νυχάκια των παιδιών σας;

Ξυπνάτε πριν την ανατολή του ήλιου για να βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας μπαίνει στο σχολικό λεωφορείο;

Πόσες ώρες περνάτε την εβδομάδα βοηθώντας το με τις εργασίες του;

Πόσες φορές κρατήσατε το χέρι του παιδιού σας στο γιατρό και μετά πληρώσατε την επίσκεψη;

Πόσα πράγματα αγοράζετε στο σούπερ μάρκετ με 150 ευρώ το μήνα διατροφή που δεν δίνετε;

Πόσες νύχτες τον τελευταίο καιρό, σας έχει ξυπνήσει το παιδί σας επειδή έβλεπε εφιάλτη; Ξέρετε τα ονόματα των φίλων του παιδιού σας και πόσες φορές τους έχετε φιλοξενήσει στο σπίτι σας για να παίξουν;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που βάλετε 5 πλυντήρια ρούχων το Σάββατο, πληρώνοντας για το απορρυπαντικό και το ζεστό νερό; Και στη συνέχεια βάλατε δύο ακόμη πλυντήρια, την Τρίτη, όταν τα σεντόνια και η κουβέρτα λερώθηκαν από εμετό;

Πόσες ημέρες εργασίας έχετε χάσει επειδή το παιδί σας ήταν άρρωστο και δεν τις πληρωθήκατε ποτέ;

Ξέρετε με ποια λούτρινα ζώα κοιμάται και πώς του αρέσει να τρώει τα μήλα του κομμένα σε φέτες, χωρίς την φλούδα;

Πόσα φώτα αφήνετε αναμμένα κάθε βράδυ;”.

Πόσα κουτιά πάνες των 30 ευρώ και πόσα μωρομάντηλα των 12 ευρώ, αγοράσατε αυτό το χρόνο;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που αγοράσατε υλικά και φτιάξατε μια τούρτα γενεθλίων και τυλίξατε όλα τα δώρα και πληρώσατε για όλες τις προμήθειες του πάρτι;

Πόσο ζεστό νερό πληρώνετε κάθε μήνα για να γεμίσετε την μπανιέρα;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που έπρεπε να θυμηθείτε να πληρώσετε 5 και 10 ευρώ για την εκδρομή του σχολείου και τη στολή της σχολικής γιορτής;

Πόσο χαρτί τουαλέτας αγοράζετε σε ένα μήνα;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που αλλάξατε σεντόνια στις 4 το πρωί μέσα σε κραυγές, για να κάνετε το παιδί σας που κλαίει να αισθανθεί καλύτερα;

Ξέρετε το όνομα του γιατρού του παιδιού σας; Το όνομα του δασκάλου του;

Ξέρετε τι νούμερο παπούτσι φοράει και πότε ήταν η τελευταία φορά που αγόρασε ένα ζευγάρι με 30 ευρώ;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που πληρώσατε 15 ευρώ για το κούρεμα του παιδιού σας;

Πόσα μπουκάλια παιδικού σαμπουάν αγοράσατε πρόσφατα, ή πόσα κουτιά απορρυπαντικού για να βάλετε πλυντήριο πιάτων το βράδυ;

Από πόσες ευκαιρίες σταδιοδρομίας έχετε παραιτηθεί γιατί βάζατε πάντα πρώτες τις ανάγκες των παιδιών σας πρώτα;

Πού είστε, όταν το παιδί σας χρειάζεται βοήθεια για να καθαρίσει το δωμάτιό του, ή έχυσε σάλτσα στην τρίτη αλλαξιά του για σήμερα και πρέπει να βάλει άλλα ρούχα;”

“Αν σας δινόταν η ευκαιρία, θα μπορούσατε να τα κάνετε 24 ώρες και 7 ημέρες την εβδομάδα; Θα ήσασταν σε θέση να τα κάνετε μόνοι σας;  Στηριζόμενοι μόνο στο εισόδημα που πρέπει να βγάλετε; Χωρίς να πληρώνετε κανέναν άλλο για να μεγαλώσει τα παιδιά σας ή να σας αντικαταστήσει στην δουλειά. Για να παρακολουθήσετε τις σχολικές εκδηλώσεις και τις συναντήσεις με τους δασκάλους; Θα μπορούσατε να τα κάνετε όλα αυτά μόνοι σας; Τα κάνετε όλα αυτά;

Ω, σωστά, εργάζεστε πολύ σκληρά. Και έχετε πολλές ανάγκες. Έχετε έναν λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος να πληρώσετε. Και θα πρέπει να βάλετε φυσικό αέριο στο αυτοκίνητό σας. Έχετε να φάτε και προσπαθείτε να μαζέψετε χρήματα για τις επικείμενες διακοπές σας. Γιατί σας αξίζει ένα διάλειμμα.

Γιατί λοιπόν θα πρέπει να στείλετε τα χρήματα »σας» για να «βοηθήσετε» την μητέρα του παιδιού σας;

Ήταν επιλογή της να είναι σε αυτή την κατάσταση, έτσι κι αλλιώς, σωστά; Ίσως αν δεν είχε αντιδράσει στις καταχρήσεις σας. Στον εθισμό σας ή στην απιστία σας, να μην ήταν μόνη μητέρα τώρα. Ίσως σε λίγες εβδομάδες ή μήνες, αν βγάλετε επιπλέον μετρητά. Θα μπορούσατε να φανείτε υπερβολικά γενναιόδωρος και να στείλετε εκατό ευρώ. Όχι, γιατί είστε υποχρεωμένοι από το νόμο, αλλά επειδή είστε καλά παιδιά. Και κάνετε ό, τι μπορείτε και αυτή θα πρέπει να είναι ευγνώμων που θέλετε να βοηθήσετε, έτσι δεν είναι;

Κάνετε λάθος.

Πού είστε στο super market, όταν κάποιος πρέπει να πει στο παιδί σας, ότι δεν μπορεί να πάρει τα κορν φλέικς που θέλουν;

Πού είστε, όταν κάποιος πρέπει να πει στον απόφοιτο έφηβο σας, πως δεν μπορεί λόγω οικονομικών δυσκολιών, να αγοράσει το άλμπουμ με τις φωτογραφίες της τάξης του, που κοστίζει 20 ευρώ;

Γιατί δεν αξίζουν τα παιδιά σας καινούργια ρούχα και εκδρομές σε ακριβά παιδικά μουσεία; Γιατί δεν μπορούν να γραφτούν στους συλλόγους που θέλουν; Ή να πάνε στις καλοκαιρινές κατασκηνώσεις με τους φίλους τους;

Ξέρετε πώς είναι να υπενθυμίζεις στα παιδιά σου καθημερινά, ότι ζουν με χαμηλό εισόδημα και πρέπει να κάνουν θυσίες;

Γιατί δεν μπορούν τα παιδιά σας να μεγαλώσουν με μια μητέρα που ζει μια άνετη ζωή;

Γιατί δεν μπορούν να έχουν μια μητέρα που δεν προσπαθεί να κρύψει το άγχος της, που προέρχεται από το ποτέ θα δώσετε την διατροφή;

Γιατί δεν μπορούν να έχουν μια μητέρα που επιτρέπει στον εαυτό της να αγοράσει πράγματα για εκείνη. Όπως μια κρέμα ή ένα παντελόνι χωρίς τρύπες. Αντί να ξέρει ότι πρέπει να φυλάξει κάθε δεκάρα για τα παιδιά της;

Γιατί τα παιδιά σας δεν αξίζουν καλοκαιρινές διακοπές;”

“Πού είστε, όταν το παιδί σας σπάει ένα αγαπημένο παιχνίδι και κάποιος πρέπει να του πει με ραγισμένη καρδιά ότι δεν έχει τα χρήματα για να το αντικαταστήσει;

Πού είστε, όταν κάποιος πρέπει να πει στο παιδί σας να φορέσει το ίδιο τζιν για να κάνετε οικονομία στο κόστος πλυντηρίου; Τι κάνετε;

Υπερασπίζεστε τον εαυτό σας. Έχετε χίλιους λόγους και δικαιολογίες για το ό,τι κάνετε. Ότι μπορείτε και γιατί η μητέρα του παιδιού σας δεν χρειάζεται πραγματικά τη βοήθειά σας ούτως ή άλλως. Κοιμάστε καλά τα βράδια και εξακολουθείτε να κουβαλάτε αυτό το συναίσθημα, ότι σας φέρονται άδικα. Ο καθένας ξέρει πως είστε ένας πάρα πολύ καλός πατέρας. Και Θεός φυλάξοι, αν αυτή ξεκινήσει να βγαίνει με κάποιον. Ή αν βρει έναν σύντροφο, τότε είναι δικό του πρόβλημα το ποιος θα πληρώνει το λογαριασμό του νερού, σωστά;

Θέλω απλά να κάνετε στον εαυτό σας μια ερώτηση:

Γνωρίζετε πραγματικά τι κάνετε όταν αρνείστε να στείλετε την διατροφή του παιδιού;

Έχετε συνειδητοποιήσει, πόσο υποβαθμίζετε την ποιότητα ζωής του παιδιού σας;  Και την ευημερία της μητέρας του, απλά επειδή δεν καταβάλλετε την διατροφή;

Έχετε συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει σημασία τι συνέβη ανάμεσα σε εσάς και τη γυναίκα που κάποτε αγαπήσατε αρκετά για να κάνετε ένα παιδί μαζί. Αλλά ότι είστε ακόμα υπεύθυνοι για την οικονομική σταθερότητα του παιδιού σας. Και την υποστήριξη του προσώπου που έχει αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή της στην ανατροφή του;

Όχι επειδή είστε γενναιόδωροι. Όχι επειδή το δικαστήριο διέταξε να το κάνετε. Αλλά επειδή είναι δική σας ευθύνη. Χωρίς να περιμένετε επαίνους σε αντάλλαγμα.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που είπατε σε αυτή τη γυναίκα ευχαριστώ, για ό,τι κάνει κάθε μέρα για το παιδί σας;

Δεν χρειάζεται να σας ευχαριστήσει για την παροχή οικονομικής βοήθειας που απαιτείται για τις βασικές ανάγκες και το μεγάλωμα του παιδιού σας.

Αγαπητέ πατέρα που δεν πληρώνεις -και που κατά πώς φαίνεται-ούτε πρόκειται να πληρώσεις την διατροφή των παιδιών σου, νομίζω ότι ξέρεις, βαθιά μέσα σου, πως κάνεις λάθος. Μακάρι να μπορούσες να δεις τι κάνεις πραγματικά…

Πηγή: singleparent.gr