Έχει δρομολογηθεί το επανλανσάρισμα κάποιων – λίγων – κωδικών με το σήμα ΑΓΝΟ
Αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά ο Τάκης και ο Μιχάλης Σαράντης είναι να επαναφέρουν στο προσκήνιο ξεχασμένες εταιρείες. Συνέβη με τον Όλυμπο. Συνέβη με τη Ροδόπη. Θα συμβεί και με την ΑΓΝΟ;
Θα το μάθουμε σύντομα, καθώς ο όμιλος Ελληνικά Γαλακτοκομεία των αδελφών Σαράντη, η νέα ιδιοκτήτρια της ιστορικής γαλακτοβιομηχανίας της βορείου Ελλάδας, πρόκειται σύντομα να ξαναβγάλει προϊόντα με το σήμα ΑΓΝΟ στην αγορά.
Έχει δρομολογηθεί το επαναλανσάρισμα κάποιων – λίγων – κωδικών με το σήμα ΑΓΝΟ αναφέρουν πηγές κοντά στην εταιρεία στον Οικονομικό Ταχυδρόμο. Συγκεκριμένα, λίγο μετά τα Χριστούγεννα εφέτος ή στις αρχές του 2023 στα ψυγεία των σούπερ μάρκετ θα ξαναβρεθούν 10 κωδικοί της ΑΓΝΟ (γάλα, γιαούρτι, τυρί κ.λπ.). Ωστόσο, η διανομή αρχικά δεν θα περιλαμβάνει ολόκληρη τη χώρα και θα εστιαστεί στην Κεντρική Μακεδονία.
Εάν τα προϊόντα καταφέρουν να «μαζέψουν» μερίδιο αγοράς στη Θεσσαλονίκη και γενικά τη Μακεδονία και αν στη συνέχεια έχουν ζήτηση και στη Νότια Ελλάδα. Η διανομή θα επεκταθεί. Να σημειωθεί ότι συνολικά οι κωδικοί της ΑΓΝΟ, που πέρασαν στον όμιλο είναι περίπου 15.
Τα προϊόντα θα παράγονται στο εργοστάσιο της Όλυμπος στη Λάρισα και στο εργοστάσιο της Τυράς στα Τρίκαλα.
Στο τραπέζι και το παγωτό
Εκτός από γάλα γιαούρτι, τυρί και βούτυρο, η ΑΓΝΟ είχε και παραγωγή παγωτού διαθέτοντας μάλιστα και αξιόλογο μερίδιο αγοράς.
Η επέκταση στο παγωτό, μια κατηγορία που δεν διαθέτει παρουσία – προς το παρόν – ο όμιλος Ελληνικά Γαλακτοκομεία, είναι πάντως κάτι που βρίσκεται στο τραπέζι ως ενδεχόμενο.
Υπενθυμίζεται ότι η είσοδος του ομίλου των αδελφών Σαράντη στην ΑΓΝΟ έγινε πριν λίγους μήνες, «κλείνοντας» τον κύκλο άγονων πλειστηριασμών για την ιστορική γαλακτοβιομηχανία, για την οποία, σημειωτέο, είχε εκφράσει ενδιαφέρον η ΤΥΡΑΣ ήδη από το μακρινό 2003.Τότε στον διαγωνισμό της Αγροτικής Τράπεζας η συνεταιριστική γαλακτοβιομηχανία οδηγήθηκε στην αγκαλιά της Κολιός.
Μαζί με τα εμπορικά σήματα, στον όμιλο περιέρχεται το μεγάλο οικόπεδο, εμβαδού άνω των 130 στρεμμάτων, όπου βρίσκεται το εργοστάσιο της ΑΓΝΟ στον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, αλλά και ο μηχανολογικός εξοπλισμός, που σε μεγάλο βαθμός είναι απαξιωμένος.
Επτά εξαγορές
Από το 2022 μέχρι και σήμερα οι Τρικαλινοί επιχειρηματίες έχουν πραγματοποιήσει επτά εξαγορές, στην πλειονότητά τους συμμετέχοντας σε πλειστηριασμούς.
Εξαίρεση αποτελούν οι δύο πρόσφατες προσθήκες στο χαρτοφυλάκιο του ομίλου Ελληνικά Γαλακτοκομεία, που έχει εξελιχθεί σε «γίγαντα» με παρουσία σε γιαούρτι, χυμούς, φυτικά ροφήματα, τσάι, παιδικά γάλατα και γιαούρτια, ανθρακούχο εμφιαλωμένο νερό, αναψυκτικά κ.λπ. και τζίρο κοντά στα 430 εκατ. ευρώ.
Πρόκειται για την εξαγορά της United Milk Company (UMC), θυγατρική εταιρεία της Δέλτα στη Βουλγαρία και τη συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο της κυπριακής γαλακτοβιομηχανίας «Κουρούσιης» με δικαίωμα διοίκησης και πρόβλεψη για την εξαγορά του 100% των μετοχών σε δεύτερο χρόνο.
Με την εξαγορά της UMC ο όμιλος Ελληνικά Γαλακτοκομεία, που ήδη δραστηριοποιείται παραγωγικά, τόσο στη Βουλγαρία με την TYRBUL SA όσο και στη Ρουμανία με την TYROM, ενισχύει περαιτέρω την αποτύπωμά της στα Βαλκάνια.
Με ανείπωτη θλίψη αποχαιρετούμε τον μικρό μας Άγγελο ο οποίος πλέον βρίσκεται στην αγκαλιά του Θεού…
Αναπαύσου εν ειρήνη αγαπημένε μας στη γειτονιά των Αγγέλων…
Εκεί που δε θα υπάρχει πια πόνος…
Δε θα υπάρχει θλίψη και στεναχώρια…
Δε θα υπάρχει φόβος και αγωνία…
Εκεί που η ψυχούλα σου θα αναπαυθεί εν ειρήνη και θα ζήσεις επιτέλους τη ξεγνοιασιά που στερήθηκες. Από 2,5 ετών παλεύεις με το Τέρας και δεν παραπονέθηκες λεπτό. Το μόνο που ζητούσες είναι να είσαι στο δωμάτιό σου με τα αγαπημένα σου παιχνίδια, το αδερφάκι σου και τους γονείς σου. Εδώ και 5 χρόνια έδωσες την πιο σκληρή μάχη που είναι αδιανόητο ότι μπορεί να τη βιώσει ένα παιδί. Δεν έχασες λεπτό την ελπίδα σου και το χαμόγελό σου…
Ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ κυριαρχεί μέσα μας. Γιατί να υποφέρει τόσο ένα παιδί?
Γιατί ενώ πάλεψε τόσο σκληρά να μην κερδίσει τη μάχη?
Δυστυχώς δεν υπάρχει απάντηση.
Υπάρχει όμως η σκληρή πραγματικότητα και οφείλουμε να την δούμε κατάματα.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να στερείται την περίθαλψη που του αξίζει και όσο περνάει από το χέρι μας θα αγωνιστούμε σκληρά γι’αυτό!
Είναι τιμή μας που ήμασταν στο πλευρό σου αυτά τα δύο χρόνια και στην καρδιά μας είσαι ένας πραγματικός νικητής.
Καλό ταξίδι αγαπημένε μας…
Το έγκλημα και η δολοφονία της γυναίκας σόκαρε την Ηλεία και ολόκληρη τη χώρα. Με τον δράστη να δηλώνει ανήξερος και στο τέλος να ομολογεί…
Η στυγερή δολοφονία της γυναίκας στην Ηλεία, παρέμενε για μήνες ανεξιχνίαστη. Το έγκλημα αποκαλύφθηκε και ο 50χρονος δράστης αναγκάστηκε να περιγράψει στους αστυνομικούς, το κίνητρο και το σχέδιο για να βγάλει από τη μέση την κουνιάδα του. Ήταν Σεπτέμβριος του 1980, όταν ολόκληρη η χώρα «πάγωνε» από την είδηση.
«Αφήστε μας ρε παιδιά να κάνουμε τη δουλειά μας», φώναζε κατά την αναπαράσταση του εγκλήματος ο 50χρονος δράστης στους παρευρισκόμενους, την ώρα που ξέθαβε το πτώμα με τα ίδια του τα χέρια. Ένα ασύλληπτο και ιδιαίτερης αγριότητας φονικό έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 1980 στην Ολυμπία της Πελοποννήσου, με τον 50χρονο αγρότη να σκοτώνει την κουνιάδα του (αδερφή της γυναίκας του), πνίγοντάς την αρχικά με τα χέρια του και μετά κόβοντας την καρωτίδα της, γιατί όπως είπε, θα έγραφε την περιουσία της στους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Η άτυχη γυναίκα καταγόταν και εκείνη από την Ολυμπία, αλλά έμενε μόνιμα στην Αθήνα. Δεν είχε παντρευτεί, ήταν 60 ετών και καλοστεκούμενη, έχοντας όμως τρομερά μεγάλη περιουσία για την εποχή. Διέθετε 30 εκατομμύρια δραχμές, κτήματα στο χωριό, ένα διώροφο σπίτι στην Αθήνα και ένα μεγάλο οικόπεδο στην πρωτεύουσα.
Είχε προσηλυτιστεί στους Μάρτυρες του Ιεχωβά, και καθώς δεν είχε παιδιά, είχε αποφασίσει να τους αφήσει την περιουσία της, κάτι όμως που έμαθε ο κουνιάδος της. Όταν η γυναίκα πήγε στο χωριό για διακοπές, ο δράστης την παρότρυνε να πάνε να της δείξει στα κτήματα κάποια πράγματα που έπρεπε να έχει υπόψιν της.
Όπως – πολύ μετά το έγκλημα- είπε ο ίδιος στους αστυνομικούς, λογομάχησαν και η κουνιάδα του τον πρόσβαλε και αμφισβήτησε την πατρότητα των παιδιών του: «Θόλωσε το μυαλό μου. Την έριξα κάτω και τη στραγγάλισα με τα χέρια μου», ομολόγησε στην προανάκριση. Η γυναίκα όμως δεν είχε αφήσει την τελευταία της πνοή, οπότε ο δράστης πήγε στην αποθήκη και πήρε τον κόφτη για τους βάτους, με τον οποίο της τράβηξε τρεις μαχαιριές στο λαιμό, κόβοντάς της, την καρωτίδα. Στη συνέχεια την έθαψε στο διπλανό χαντάκι.
Φυσικά δεν ομολόγησε το έγκλημά του, αλλά άφησε να πιστεύουν πως ήταν αγνοούμενη. Η ξαδέρφη της, τη δήλωσε στην αστυνομία ενώ πήγε στην εισαγγελία Ηλείας, καταθέτωντας ότι θα μπορούσε να έχει πέσει θύμα εγκληματικής ενέργειας. Τότε η αστυνομία ξεκίνησε έρευνες, που τράβηξαν κοντά στους 7 μήνες. Σύμφωνα με το mixanitouxronou, o αγρότης καταδικάστηκε σε ισόβια.
Στιγμές πανικού εκτυλίχθηκαν στη συνοικία του Λιβαδακίου στη Λάρισα το πρωί του Σαββάτου.
Κατά τις πρώτες πληροφορίες του onlarissa.gr, νεαρός άντρας ηλικίας 20 περίπου ετών, κατέρρευσε στη μέση του δρόμου με αποτέλεσμα να τραυματιστεί.
Περαστικοί έσπευσαν για βοήθεια αλλά διαπίστωσαν πως ο νεαρός δεν είχε τις αισθήσεις τους. Άμεσα κλήθηκε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που τον παρέλαβε και τον μετέφερε στο εφημερεύον Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.
Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο στο άκουσμα του θανάτου της ηθοποιού, Φρύνης Αρβανίτη.
Την δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο Σπύρος Μπιμπίλας το βράδυ του Σαββάτου.
Πιο συγκεκριμένα, ο ηθοποιός και πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών έγραψε πως «με μεγάλη θλίψη μάθαμε μόλις από την κόρη της ότι έφυγε από κοντά μας ή αξιαγάπητη φίλη και συνάδελφος Φρύνη Αρβανίτη μετά από μεγαλη μαχη με τον κορωναιό…Ένα καλοκάγαθο πλάσμα, ακομπλεξάριστη, που έδωσε τόσους σπαρταριστούς ρόλους στο Θέατρο και την τηλεόραση! Πάντα με τον καλό λόγο ήταν για όλους! Καλο ταξιδι αγαπημένη μας Φρύνη….».
Η Φρύνη Αρβανίτου γεννήθηκε στην Αθήνα 1944. Μαθήτευσε στη Νέα Ελεύθερη Σκηνή Κ. Πλούμπη όπου πρωτοεμφανίστηκε, και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του ΣΕΗ το 1965. Εμφανίστηκε και στο Εθνικό Θέατρο το 1970.
Είχε πλούσια συνεργασία με θιάσους όπως του Κ. Χατζηχρήστου, Άννας Συνοδινού, Αλ. Αλεξανδράκη, Ελ. Απέργη – Β. Παγουλάτου, Δημ. Ροντήρη, Γιαν. Φέρτη – Ξ. Καλογεροπούλου, Κ. Αναλυτή – Κ. Ρηγόπουλου κ. α., όπου έπαιξε ευρύτατο ρεπερτόριο, από κωμωδία μέχρι αρχαία τραγωδία.
Μαθήτρια ακόμα άρχισε να εμφανίζεται στον κινηματογράφο και αργότερα συνέχισε με τις βιντεοπαραγωγές. Ήταν φίλη και συνεργάτης του Στάθη Ψάλτη με τον οποίο συνεργάστηκαν για πολλά χρόνια. Μάλιστα δε δίστασε να πει πως όταν ήθελαν μια χοντρή, φώναζαν εμένα. Άλλωστε όσα χρόνια γνωρίσαμε ως ηθοποιό την Φρύνη Αρβανίτου πάντοτε οι ρόλοι της ήταν χαρακτηριστικοί είτε στην επιθεώρηση στο θέατρο, είτε στον κινηματογράφο ή την τηλεόραση.
Ένα τραγικό περιστατικό σημειώθηκε στον Δήμο Φαιστού, στην Κρήτη, όπου μία 62χρονη άφησε την τελευταία της πνοή μετά από πτώση.
Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το cretapost.gr το συμβάν σημειώθηκε το απόγευμα της Παρασκευής, όταν η 62χρονη ήταν στο σπίτι των παιδιών της.
Η άτυχη γυναίκα έπεσε και χτύπησε στο κεφάλι της, με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις της. Άμεσα τα παιδιά της έσπευσαν να καλέσουν το ΕΚΑΒ το πλήρωμα του οποίου μετέφερε την 62χρονη στο Κέντρο Υγείας Μοιρών όπου οι γιατροί κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να την κρατήσουν στη ζωή όμως η γυναίκα δυστυχώς δεν άντεξε και υπέκυψε στα τραύματα της.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η γυναίκα έπασχε και από σοβαρά προβλήματα υγείας.
Η Σμύρνη ήταν μία πανέμορφη πόλη πριν από την ολοκληρωτική καταστροφή της, από πυρκαγιά που ξεκίνησε από την αρμένικη συνοικία και εξαπλώθηκε μέχρι και τα πολυτελή κτίρια της προκυμαίας Quai, εκτός από τον μαχαλά των Τούρκων.
Σμύρνη: Παραμένει στη μνήμη μονάχα όσων έζησαν τα γεγονότα και στους απογόνους τους
Το χειρότερο από όλα, όπως ανέφερε ο Χένρυ Μίλλερ, «Η Σμύρνη σβήστηκε από την παγκόσμια μνήμη». Κανένας παραγωγός του Χόλιγουντ δεν την έκανε ταινία την αίγλη της και το οδυνηρό της τέλος. Δεν είναι το Χόλιγουντ που θα προσδώσει αξία σε ένα γεγονός, αλλά τελικά η Σμύρνη και το δράμα της υποτιμήθηκαν τόσο που κατά κύριο λόγο παραμένουν στη συλλογική μνήμη μονάχα όσων έζησαν τα γεγονότα και στους απογόνους τους.
Σμύρνη: Οι άνθρωποί της υπέφεραν και ο πόνος αυτός συνεπάγεται έγκλημα κατά της ανθρωπότητας
Η Σμύρνη ως έννοια και βίωμα ξεθωριάζει και αυτό είναι μια κατάντια. Πρωτίστως, οι άνθρωποι της Σμύρνης υπέφεραν και ο πόνος αυτός συνεπάγεται έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Όπως πόνεσαν οι Ιάπωνες με τη ρίψη των δύο ατομικών βομβών, οι κάτοικοι της Δρέσδης με τον ανελέητο βομβαρδισμό των Συμμάχων, οι Βιετναμέζοι με τον πολύχρονο πόλεμο στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και πόσοι άλλοι λαοί.
Σμύρνη: Λίγες πόλεις μπορούσαν να συγκριθούν μαζί της
Η Σμύρνη είχε τον δικό της λαό. Οι άνθρωποί της, την καθιστούσαν διαφορετική από κάθε άλλη πόλη. Λίγες συγκρίνονταν μαζί της ως προς πολλά γνωρίσματα. Λόγω του πλούτου της, της αστικής της ομορφιάς, των φυσικών καλλονών που την περιέβαλλαν, της εξόδου της στο γοητευτικό μπλε χρώμα του Αιγαίου, των τραγουδιών της, των γεύσεών της και των ανθρώπων της.
Η Σμύρνη είναι κοσμοπολίτισσα. Η πληθυσμιακή της σύνθεση είχε πλουραλισμό και πολυχρωμία. Δεν ήταν μονότονη, άχρωμη, μίζερη και ας μου επιτραπεί η λέξη ανέραστη. Ίσα ίσα που ήταν πάρα πολύ ερωτική!
«Ξύπνα, πουλί μου, ξύπνησε κι έβγα στο παραθύρι, Έχω δυό λόγια να σου πω με πονεμέν’ αχείλι…»
Ο μερακλίδικος αμανές που τραγουδούσαν τα ερωτοχτυπημένα παλικάρια κάτω από τα παραθύρια των κοριτσιών. Η πατινάδα ήταν τολμηρό εγχείρημα γιατί όπως αναφέρει και ο Δημήτριος Αρχιγένης – »Εκείνος που την έκανε θα ‘ν ήπρεπε να ‘ν’ αποφασισμένος να παντρευτεί το κορίτσι…».
Απ’ την άλλη, μια άσχημη Μπουρνοβαλιά, δηλαδή ένα άσχημο κορίτσι από το προάστιο Μπουρνόβα της Σμύρνης, παντρεύτηκε έναν πλούσιο μαύρο που της έκανε δώρο στο γάμο χρυσά βραχιόλια.
«Ηγλύστρησεν ο τέντζερης και ήυρε το καπάκι Παντρεύτηκ’ η Κατερινιώ και πήρε τον αράπη. Τον έρωτα τση ήρριξεν απάνω στα βραχιόλια Κι ήσκυψε και ηφίλησε τη μαύρη κατσαρόλα»
Σμύρνη: Ήξεραν να χαίρονται τη ζωή μέχρι και οι φτωχοί
Στη Σμύρνη ακόμη και οι φτωχοί περνούσανε καλά γιατί παρά την ανέχεια ξέρανε να την χαίρονται τη ζωή. Οι βιοπαλαιστές της Σμύρνης, οι άντρες του »μπάσο ράγκου» που στα ιταλικά σημαίνει »κατωτέρας τάξεως», με το που τέλειωναν τη σκληρή δουλειά κατέφευγαν στις ταβέρνες, τα ζυθοπωλεία, τις μπακαλοταβέρνες και τους καφενέδες, που όλα τους είχαν ζωντανή μουσική. Εκεί μέσα ακούγαν τους αμανέδες, τα μερακλίδικα σμυρναίικα και χορεύανε τους καρσιλαμάδες, τα ζεϊμπέκικα και τα χασάπικα.
Σμύρνη: Θυσιάστηκε για να δηλωθεί ο αμείλικτος χαρακτήρας του Κεμαλισμού και της νέας Τουρκίας
Η παραδεισένια αυτή πόλη, θυσιάστηκε για να δηλωθεί ο αμείλικτος χαρακτήρας του Κεμαλισμού και της νέας Τουρκίας. Η καταστροφή της ήταν το μήνυμα των εθνικιστών της Τουρκίας, »Μη παίζετε μαζί μας, δε μασάμε». Αλλά πριν γίνουν όλα αυτά, η μελέτη της ιστορίας επιβεβαιώνει το συνεχές και επαναλαμβανόμενο, βλακώδες λάθος που κάνουμε οι Έλληνες. Που η συνοχή και η ομοψυχία είναι άγνωστες έννοιες αλλά ο εγωισμός και η προσωπική καταξίωση οι μόνιμες έγνοιες – παθογένειές μας.
Σμύρνη: Η Ελλάδα πρόδωσε τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας
Διαβάζοντας για τη Μικρασιατιατική Καταστροφή αντιλαμβανόμαστε πόσο ανώριμος και βαθιά προβληματικός λαός είμαστε. Ίσως για αυτό, μας κάνουν ότι θέλουν. Οι απ’ έξω και οι από μέσα. Θέλαμε να υλοποιήσουμε το όραμα της Μεγάλης Ιδέας όταν ο Εθνικός Διχασμός είχε σπείρει το άσβεστο μίσος ανάμεσα σε βασιλικούς και βενιζελικούς. Πως τολμήσαμε να διεξάγουμε μια εκστρατεία ενώ ήμασταν εθνικώς διχοτομημένοι και χωρίς την εγγυημένη βοήθεια των ξένων δυνάμεων; Κάναμε τεράστια λάθη και προδώσαμε τον Ελληνισμό της Μικράς Ασίας.
Η Σμύρνη δε γλίτωσε από τη μυθολογική έξαρση των αρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι απέδιδαν την ίδρυση της Σμύρνης στον Θησέα και την ονομασία της στη σύζυγό του, την αμαζόνα Σμύρνα. Ωστόσο, ιδρύθηκε από τους Αιολείς το 1.100 π.Χ. και τον 8ο αι. π.Χ. καταλήφθηκε από τους Ίωνες (συγκεκριμένα τους Κολοφώνιους).
Σμύρνη: Άρχισε να ακμάζει με αμείωτο ρυθμό στα χρόνια της ρωμαϊκής κυριαρχίας
Επί ηγεμονίας των Αχαιμενιδών της Περσίας οι Σμυρνιοί διασκορπίστηκαν στα τριγύρω χωριά και όταν έφτασε στην περιοχή ο Μέγας Αλέξανδρος τους συνένωσε και κατασκεύασε την καινούργια πόλη στους πρόποδες του όρους Πάγου, εκεί που βρίσκεται και η σημερινή πόλη της Σμύρνης. Σταδιακά, η πόλη άρχισε να ακμάζει με αμείωτο ρυθμό ακόμη και στα χρόνια της ρωμαϊκής κυριαρχίας.
Σμύρνη: Στη βυζαντινή εποχή διένυσε περιόδους ακμής και παρακμής
Οι Ρωμαίοι δε την τίμησαν τρεις φορές με τον εγκωμιαστικό τίτλο της »νεωκόρου» λόγω της εκπληκτικής της ευημερίας. Στη βυζαντινή εποχή διένυσε περιόδους ακμής και παρακμής, πάντα επηρεαζόμενη από τις εσωτερικές αναταράξεις που κλόνιζαν συθέμελα την Αυτοκρατορία.
Η πόλη καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1424 και παρέμεινε υπό την κατοχή τους μέχρι το 1919, όταν και αποβιβάστηκαν τα ελληνικά στρατεύματα.
Σμύρνη: Μέχρι την καταστροφή της αποτελούσε το μεγαλύτερο λιμάνι της ανατολικής Μεσογείου
Από τα μέσα του 19ου αιώνα και μέχρι την καταστροφή της, η Σμύρνη αποτελεί το μεγαλύτερο λιμάνι της ανατολικής Μεσογείου. Διαμόρφωσε καταλυτικά τον ναυτιλιακό κόσμο και τις συναλλαγές του στη Μεσόγειο, ευνόησε στους κόλπους της την ανάπτυξη μια ετερόκλητης, πολυεθνικής τάξης εμπόρων και επιχειρηματιών, υπήρξε κέντρο συσσώρευσης των αγροτικών και βιοτεχνικών προϊόντων της ενδοχώρας και μέσω του λιμανιού της εξαγωγικό κέντρο στις διεθνείς αγορές.
Σμύρνη: Σημαντικό ρόλο αποτέλεσε η γεωγραφική θέση της, που βρίσκεται στο κέντρο των μικρασιατικών ακτών
Στα προαναφερθέντα προτερήματα σημαντικό ρόλο αποτέλεσε η γεωγραφική θέση της Σμύρνης που βρίσκεται στο κέντρο των μικρασιατικών ακτών, διευκολύνοντας τη μεταφορά των παραγόμενων αγαθών από τα διάφορα κέντρα της Μικράς Ασίας, αρχικά με καραβάνια καμήλων και από τα τέλη του 19ου αι. με σιδηροδρομικό δίκτυο. Τελικώς τα εμπορεύματα προωθούνται στις χώρες της Δύσης και της βορείου Αφρικής (Τύνιδα, Αλγέρι, Τρίπολη της Λιβύης).
Σμύρνη: Πρωτοστάτησαν το εμπόριο και οι μεταφορές
Η Σμύρνη επωφελήθηκε από τη μετατόπιση των διηπειρωτικών οδών και την παρακμή σημαντικών κέντρων εμπορίου όπως η Προύσα και το Χαλέπι. Σε αντίθεση με άλλες οθωμανικές πόλεις που ο οικονομικός πυλώνας ήταν η μεταποιητική δραστηριότητα όπως η υφαντουργία, στη Σμύρνη πρωτοστάτησαν το εμπόριο και οι μεταφορές. Εκεί συγκεντρώνονταν το μετάξι, το μαλλί, το βαμβάκι, οι βαφικές ύλες, τα υφάσματα, οι τάπητες, οι σταφίδες και τα σύκα για να εξαχθούν σε άλλες αγορές.
Από τα μέσα του 18ου αι., η ισχυρότερη οικονομική οντότητα της πόλης είναι τα εμπορικά δίκτυα των Λεβαντίνων (Βενετοί, Βρετανοί, Γάλλοι και Ολλανδοί). Οι Λεβαντίνοι εγκαθίστανται στη Σμύρνη και συνασπίζουν δίκτυα εμπορικών πρακτόρων, χονδρεμπόρων και πλανόδιων πωλητών.
Η οικονομική άνθηση λειτουργεί ελκυστικά και για άλλες πληθυσμιακές ομάδες που συρρέουν στη Σμύρνη αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Σε αυτούς ανήκουν οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Εβραίοι από διάφορα μέρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπως η Κωνσταντινούπολη, η Θεσσαλονίκη, η Προύσα, η Μαγνησία, τα Βουρλά, το Χαλέπι, η Κρήτη, η Πελοπόννησος και τα νησιά του Αιγαίου.
Σμύρνη: Η οικονομική ενδυνάμωση της πόλης συμπαρασύρει και τις ισχυρές οθωμανικές οικογένειες
Η οικονομική ενδυνάμωση της πόλης συμπαρασέρνει και τις ισχυρές οθωμανικές οικογένειες που διατηρούν τσιφλίκια στην περιοχή. Οι Οθωμανοί γαιοκτήμονες ευνοούνται από την αυξημένη ζήτηση αγροτικών προϊόντων στις δυτικές αγορές και μεγιστοποιούν την παραγωγή τους και τα κέρδη τους. Στην κοινωνική αυτή τάξη των Οθωμανών της Σμύρνης ανήκει και η οικογένεια Ουσακιζαντέ, της οποίας η κόρη Λατιφέ θα γίνει η σύζυγος του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.
Σμύρνη: Διέθετε χρηματιστήριο, 11 τραπεζικούς ομίλους και 61 ασφαλιστικές εταιρείες
Το έτος 1838 αποτελεί ορόσημο για την οθωμανική οικονομία. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπογράφει εμπορική συνθήκη με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, προβαίνοντας στην επίσημη θέσπιση του ελεύθερου εμπορίου. Στην περίπτωση της Σμύρνης, οι οικονομικές δραστηριότητες ενισχύονται και από το καθεστώς πολυμορφίας που διακρίνει την σμυρναίικη κοινωνία. Οι διαφορετικές εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες που απαρτίζουν το πληθυσμιακό σκηνικό της πόλης, λειτουργούν μεταξύ τους ανταγωνιστικά. Εν ολίγοις, η ετερότητα ενεργεί ως κίνητρο οικονομικής ανάπτυξης. Η Σμύρνη μέχρι και το 1922, εκτός από κυρίαρχο λιμάνι της ανατολικής Μεσογείου, διέθετε χρηματιστήριο, 11 τραπεζικούς ομίλους και 61 ασφαλιστικές εταιρείες.
Οι πολιτισμικές επιδόσεις της Σμύρνης δεν έμειναν αλώβητες από το διαφορετικό συνονθύλευμα των κατοίκων της. Οι πνευματικές ζυμώσεις μονοπωλούν στα αστικά σαλόνια, στις εφημερίδες, στα καφενεία, στους δρόμους και στους άμβωνες των εκκλησιών. Οι λέσχες, »Όμηρος», »Φιλολογικό Μουσείο», »Ιωνική Λέσχη» και »Μουσείο» υπήρξαν σπουδαίες ελληνόφωνες πνευματικές εστίες.
Σμύρνη: Η επικρατούσα γλώσσα των κατοίκων της ήταν τα ελληνικά
Η επικρατούσα γλώσσα των κατοίκων της Σμύρνης ήταν τα ελληνικά, μαρτυρώντας την άνθηση της ελληνικής κοινότητας και τον δυναμικό εξελληνισμό της παιδείας των υπόλοιπων κοινοτήτων. Ο Αμερικανός ιατρός E. Dekay, ο οποίος εστάλη στη Σμύρνη για να μελετήσει την ασιατική πανούκλα, διέκρινε την υπεροχή και παγίωση της ελληνικής γλώσσας στους κόλπους της σμυρναίικης κοινωνίας, σημειώνοντας τα εξής: «Είναι παράξενο για έναν Αμερικανό να τον συστήνουν σε μια κυρία Johnson, Smith, Black, Wilson και να διαπιστώνει πως δεν ξέρει λέξη αγγλικά.
Η γλώσσα που χρησιμοποιούν οι περισσότερες ελληνικές οικογένειες είναι τα ελληνικά και αυτή είναι η πρώτη γλώσσα που μαθαίνει το παιδί. Οι Αγγλίδες και οι Αμερικάνες κυρίες έχουν τόσο πολύ υιοθετήσει τους τρόπους, την ενδυμασία και την ελληνική γλώσσα ώστε δυσκολεύεται κανείς να τις ξεχωρίσει από τις Σμυρναίες». Στο ίδιο πνεύμα, ο Αμερικανός αξιωματικός Wines μας μεταφέρει πως σε ένα σχολείο όπου φοιτούν τα παιδιά των Αμερικανών και Ευρωπαίων επιχειρηματιών, οι μαθητές στα διαλείμματα μιλούσαν μεταξύ τους την ελληνική γλώσσα. Χαρακτηριστικό δείγμα, το ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ευαγγελικής Σχολής που ιδρύθηκε το 1717 και απευθυνόταν σε άρρενες. Διέθετε βιβλιοθήκη 35.000 τόμων, 180 ιστορικών χειρογράφων και αξιόλογη νομισματική συλλογή. Το »Κεντρικόν Παρθεναγωγείον» ήταν η αντίστοιχη σχολή θηλέων, εγκατεστημένη σε κτίριο δωρεάς του Κιουπετζόγλου.
Το 1870 στη Σμύρνη λειτουργούσαν 17 τυπογραφεία, εκ των οποίων 10 ήταν ελληνικά, 3 αρμενικά, 2 γαλλικά, 1 τουρκικό και 1 εβραϊκό. Συνολικά κυκλοφορούσαν 134 εφημερίδες, περιοδικά και επιθεωρησιακά έντυπα.
Σμύρνη: Η αστική έκτασή της διακρινόταν στον “Άνω Μαχαλά” και στον “Κάτω Μαχαλά”
Η πόλη εκτεινόταν ανάμεσα στα όρη Σίπυλος και Πάγος, στην εύφορη πεδιάδα της Μενεμένης (Στα τούρκικα το φαγητό »σφουγγάτο» έχει λάβει το όνομα »menemen» επειδή ήταν μια ευρέως διαδεδομένη σπεσιαλιτέ της περιοχής). Η αστική έκταση της Σμύρνης διακρινόταν στον »Άνω Μαχαλά» και στον »Κάτω Μαχαλά». Ο »Άνω Μαχαλάς» απλωνόταν στις παρυφές του όρους Πάγος και φιλοξενούσε τη συνοικία των Τούρκων, των Εβραίων και ελάχιστων Ελλήνων. Στον »Κάτω Μαχαλά» κατοικούσαν οι Έλληνες, οι Αρμένιοι και οι Καθολικοί.
Μερικές από τις συνοικίες του Κάτω Μαχαλά ήταν η ελληνική συνοικία του Αγίου Γεωργίου, η αρμένικη του Αγίου Στεφάνου, τα Γυαλάδικα, η αγορά »Μεγάλες Ταβέρνες», ο Φραγκομαχαλάς των Καθολικών, η συνοικία των Νοσοκομείων, η συνοικία Φασουλάς, η αριστοκρατική Μπέλα Βίστα, τα Σχοινάδικα, το Κερασοχώρι, η Πούντα με τους Ιταλούς και τους Μαλτέζους, τα Χιώτικα με τους οίκους ανοχής και οι λαϊκές συνοικίες του Αγίου Τρύφωνα, των Ταμπάκικων, των Μορτακιών και του Αγίου Κωνσταντίνου.
Στα προάστια της Σμύρνης βρίσκονταν το Κορδελιό, το Γκιόζ Τεπέ, το Κοκάργιαλί, ο Μπουρνόβας, ο Προφήτης Ηλίας, ο Κουκλουτζάς, το Σεβντίκιοϊ και ο Μπουτζάς με τις επαύλεις του.
Το 1922 η Σμύρνη, δίχως τα προάστια και τα τριγύρω χωριά, αριθμούσε 370.000 κατοίκους, εκ των οποίων οι 165.000 ήταν Έλληνες οι 80.000 Τούρκοι οι 55.000 Εβραίοι οι 40.000 Αρμένιοι οι 6.000 Λεβαντίνοι και οι 30.000 διάφορες άλλες εθνικότητες.
Το πληθυσμιακό αυτό αμάλγαμα απέδωσε στη Σμύρνη τον χαρακτηρισμό «Γκιαούρ Ιζμίρ» ( Η Σμύρνη των απίστων).
Σμύρνη: Σήμερα είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας
Στις μέρες μας, η Σμύρνη είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, μετά την Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα. Έχει πληθυσμό 3,5 εκατομμύρια κατοίκους. Δεν έχει Έλληνες αλλά εγκαθίστανται μόνιμα αρκετοί Ευρωπαίοι συνταξιούχοι, διότι το ύψος της σύνταξής τους σε συνδυασμό με την κατακόρυφη υποτίμηση της τουρκικής λίρας έναντι του ευρώ, τους επιτρέπει να απολαύσουν υψηλότερο βιοτικό επίπεδο από ότι στις χώρες τους. Επομένως, οι Λεβαντίνοι επιστρέφουν στη Σμύρνη.
Ξύπνησε από το κώμα ο 20χρονος από το Οχάιο των ΗΠΑ, που δέχθηκε περισσότερα από 20.000 τσιμπήματα μελισσών την ώρα που έκοβε κλαδιά δέντρων.
Η μητέρα του δήλωσε ότι την Τετάρτη ξύπνησε από το τεχνητό κώμα, στο οποίο είχε τεθεί και αναμένεται να αναρρώσει πλήρως, όπως μετέδωσε ο Guardian.
Σελίδα που δημιουργήθηκε με στόχο τη συγκέντρωση χρημάτων για την ανάρρωση του αναφέρει ότι ο «Όστιν εξακολουθεί να βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα. Το οξυγόνο του πέφτει συνεχώς και εξακολουθεί να μην μπορεί να περπατήσει πολύ καλά και να είναι πολύ ασταθής, αλλά πολλά από τα πρηξίματα έχουν υποχωρήσει».
Τι συνέβη
Ο Όστιν Μπέλαμι, 20 ετών, είχε σκαρφαλώσει σε μια λεμονιά στο Ρίπλεϊ του Οχάιο την περασμένη Παρασκευή για να βοηθήσει στο κλάδεμά της, όταν κατά λάθος έκοψε μια φωλιά μελισσών.
«Όταν άρχισε να την κόβει, τότε ήταν που βγήκαν οι μέλισσες, και προσπάθησε να πιαστεί από κάπου και δεν μπορούσε… Φώναζε: “Βοήθεια! Βοηθήστε με! Βοήθεια!” Και κανείς δεν τον βοηθούσε», δήλωσε η γιαγιά του, Φίλις Έντουαρντς, στο Cincinnati Enquirer.
Ο Μπέλαμι δεν μπορούσε να κατέβει από το δέντρο επειδή ήταν δεμένος. Η γιαγιά και ο θείος του παρακολουθούσαν από κάτω ενώ δεν μπορούσαν να ανέβουν τη σκάλα, καθώς δέχονταν και εκείνοι επίθεση από τις μέλισσες.
«Ήταν απλά καλυμμένος με μέλισσες… Ούρλιαζε και φώναζε, ζητώντας βοήθεια», δήλωσε η μητέρα του. «Δεν μπορούσα να το αντέξω. Έμοιαζε σαν να είχε μια μαύρη κουβέρτα στο κεφάλι του μέχρι το λαιμό του, μέχρι τα χέρια του».
Η πυροσβεστική υπηρεσία διευκρίνισε ότι οι μέλισσες ήταν ένα υβρίδιο της δυτικής μέλισσας και της ανατολικοαφρικανικής μέλισσας που θεωρείται πολύ πιο αμυντική από άλλα είδη μελισσών. Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης μετέφεραν τον 20χρονο στο ιατρικό κέντρο του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι με ελικόπτερο, όπου οι γιατροί ανακάλυψαν ότι είχε επίσης καταπιεί περίπου 30 μέλισσες.
Σε δράμα εκτυλίχθηκε μία απλή πτώση ηλικιωμένης γυναίκας σε οικισμό στο δημοτικό διαμέρισμα του ΔήμουΦαιστού.
Σύμφωνα με πληροφορίες του cretapost, όλα συνέβησαν χτες το απόγευμα ενώ η 62χρονη γυναίκα βρίσκονταν φιλοξενούμενη στο σπίτι των παιδιών της. Εκεί έπεσε και χτύπησε στο κεφάλι και έχασε τις αισθήσεις της.
Άμεσα τα παιδιά της κάλεσαν το ΕΚΑΒ το πλήρωμα του οποίου μετέφερε την άτυχη γυναίκα στο Κέντρο Υγείας Μοιρών όπου οι γιατροί κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να την κρατήσουν στη ζωή όμως η 62χρονη δυστυχώς δεν άντεξε και υπέκυψε στα τραύματα της.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η γυναίκα έπασχε και από σοβαρά προβλήματα υγείας. Οι Αρχές διέταξαν τη διενέργεια νεκροψίας νεκροτομής ώστε να αποκλειστεί εντελώς το ενδεχόμενο της εγκληματικής ενέργειας.
Ένας 22χρονος Μαροκινός συνελήφθη χθες το απόγευμα στο Ηράκλειο για ενδοοικογενειακή βία.
Ο νεαρός φέρεται, σύμφωνα με την καταγγελία της 24χρονης ελληνίδας συντρόφου του, να την χτύπησε, προκαλώντας της σωματικές κακώσεις.
Μάλιστα δεν αρκέστηκε στην σωματική βία, αλλά, σύμφωνα με όσα είπε η κοπέλα στους αστυνομικούς, την ακολούθησε στο σπίτι της, χωρίς τη θέλησή της, προκαλώντας της τρόμο και ανησυχία.
Οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον νεαρό ενώ παραγγέλθηκε ιατροδικαστική εξέταση.
