«…Ένα τελευταίο βλέμμα στο κομποσκοίνι που φορούσε με την Παναγία της Τήνου και μια προσευχή… έπαιξαν «σωτήριο ρόλο» για τη ζωή του 57χρονου οικοδόμου, που στις αρχές Απριλίου καρφώθηκε σε μπετόβεργα μετά την πτώση του από το δεύτερο όροφο οικοδομής, στην περιοχή της Ηλιούπολης Ηρακλείου.

Η μπετόβεργα διαπέρασε πλήθος ζωτικών οργάνων, όπως τραχεία, καρωτίδα, οισοφάγο και αιμοφόρα αγγεία, και βγήκε από την πλάτη του… χωρίς να επέλθει το μοιραίο. Μία μέρα πριν το ατύχημα που συγκλόνισε την κοινή γνώμη, ο 57χρονος έπαιζε με το εγγονάκι του, φορώντας το κομποσκοίνι που κατά λάθος – όπως αναφέρει – έμεινε στο χέρι του. Δύο μέτρα πριν καρφωθεί σε μπετόβεργα, πέφτοντας το κοίταξε και προσευχήθηκε, στιγμή που θα του μείνει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό και την ψυχή του!

Ακόμη και στα κρίσιμα δευτερόλεπτα της πτώσης του, ο 57χρονος οικοδόμος, αντικρίζοντας την εφιαλτική εικόνα με τις πέντε σιδερόβεργες που βρίσκονταν στο ισόγειο της οικοδομής, δεν έχασε την ψυχραιμία του. Με ταχύτατες κινήσεις στον αέρα, χτύπησε αρχικά το πόδι του στο μπαλκόνι τού πρώτου ορόφου, κάτι που, όπως αποδείχτηκε δευτερόλεπτα αργότερα, ήταν καθοριστικό για τη ζωή του, καθώς κατάφερε να γλιτώσει από άλλες πέντε μπετόβεργες!

«Ζω από θαύμα», δήλωσε αποκλειστικά στη «Ν. Κρήτη» και την «ΚΡΗΤΗ TV» ο κ. Μιχάλης Αναγνωστάκος, ο οποίος περιέγραψε τις συγκλονιστικές στιγμές κατά την πτώση του, αλλά και αυτές που ακολούθησαν στο ΠΑΓΝΗ, με μια πολυπληθή ομάδα γιατρών διάφορων ειδικοτήτων, με επικεφαλής το θωρακοχειρουργό Γιάννη Δροσίτη, οι οποίοι ήρθαν αντιμέτωποι με ένα σπάνιο περιστατικό που πιθανόν να μην ξανασυναντήσουν ποτέ… Πρόκειται για ένα σπάνιο περιστατικό, με τους γιατρούς να κάνουν λόγο για θαύμα. Τι έπαιξε σωτήριο ρόλο στο ατύχημά σας; «Όταν πέφτεις από ύψος 7,5 μέτρων και καρφώνεσαι πάνω σε μπετόβεργα και δεν παθαίνεις τίποτα, είναι δώδεκα θαύματα μαζί.

Ζω και αναπνέω γιατί με έσωσε η Παναγία ! Στο χέρι μου φορούσα ένα κομποσκοίνι. Πίσω υπήρχε η φωτογραφία της Παναγίας της Τήνου. Πέφτοντας την είδα και είπα «Παναγιά μου, βοήθησέ με». Όντως έγινε θαύμα. Πρέπει, όμως, να σας αναφέρω ότι ποτέ δε φορώ κομποσκοίνι. Μία μέρα πριν το ατύχημα, έπαιζα με το εγγονάκι μου, και κάποια στιγμή φόρεσα το κομποσκοίνι με την Παναγία της Τήνου, το οποίο κατά λάθος έμεινε στο χέρι μου.

Την κρίσιμη στιγμή όμως, που με περίμενε ο θάνατος, έπαιξε σωτήριο ρόλο». — Πώς ακριβώς πέσατε από την οικοδομή; «Ένας συνάδελφός μου δεν είχε καρφώσει τις τάβλες πάνω στο μπαλκόνι και όταν πήγα να περάσω, αφού αρχικά πίστευα ότι όλα είναι καρφωμένα, έπεσα σε «παγίδα».

Έπεσα κάτω… Μόνο ο Θεός ξέρει πώς γλίτωσα. Καθώς έπεφτα έβλεπα τις έξι μπετόβεργες που υπήρχαν στο ισόγειο της οικοδομής. Για να τις αποφύγω, έκανα διάφορες κινήσεις στον αέρα. Χτύπησα το πόδι μου στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου και έτσι γλίτωσα από πέντε μπετόβεργες. Από την έκτη όμως δεν τα κατάφερα, με συνέπεια να με καρφώσει στο λαιμό και να περάσει στην πλάτη. Αν καρφωνόμουν και στις άλλες μπετόβεργες, θα ήμουν νεκρός!». «Ήταν ανώτερη δύναμη» — Όταν καρφωθήκατε στην μπετόβεργα, είχατε τις αισθήσεις σας;

— «Ναι. Φώναζα τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου, τους φίλους, τους συγγενείς, εργολάβους… Έλεγα να μου βγάλουν το σίδερο από το λαιμό. Κάτοικοι της περιοχής ειδοποίησαν το ΕΚΑΒ, την Αστυνομία και την Πυροσβεστική. Μέσα σε τρία λεπτά βρέθηκαν στο σημείο, και τους ευχαριστώ πολύ! Άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας έκοψαν με ειδικό εργαλείο το σίδερο που προεξείχε από το σώμα μου, ώστε να μεταφερθώ στη συνέχεια στο νοσοκομείο.

Τη στιγμή που έκοβαν το σίδερο ένιωσα το «κούνημα». Ήταν σα να με χτυπούσε το ρεύμα. Από το σημείο εκείνο και μετά έχασα τον… κόσμο. Νόμιζα ότι… πέθαινα. Όταν συνήλθα, πίστευα ότι τα πράγματα πήγαιναν πολύ καλά στον εαυτό μου, ασχέτως αν είχα μέσα μου ένα μέτρο σίδερο. Θυμόμουν ποια είναι τα παιδιά μου, η γυναίκα μου, ποιοι είναι οι φίλοι μου… Όλοι ήταν δίπλα μου και μου έδιναν κουράγιο. «Όλα θα πάνε καλά», τους έλεγα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ. Γιάννη Δροσίτη και σε όλη την ομάδα γιατρών αλλά και νοσηλευτικού προσωπικού. Αν δεν ήταν αυτοί, θα ήμουν χαμένος. Το θαύμα πέτυχε! Πήγαν όλα καλά με την ευλογία του Θεού. Η μπετόβεργα δεν πείραξε φλέβες, λάρυγγα, πνευμόνια, καρδιά και άλλα ζωτικά όργανα. Ήταν μια ανώτερη δύναμη..!». «Ήρθα πιο κοντά στο Θεό» — Είστε καλά στην υγεία σας σήμερα; — «Ναι. Κάνω φυσικοθεραπείες στα χέρια του. Για δύο ώρες την ημέρα επισκέπτομαι το γιατρό μου».

Ο 57χρονος οικοδόμος, ο οποίος θα βγει στη σύνταξη σε ενάμιση περίπου χρόνο, θα μεταβεί πολύ σύντομα στην Παναγία της Τήνου, προκειμένου να ανάψει ένα κερί για τους γιατρούς που κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες σε μια επέμβαση αρκετά δύσκολη… «Το περιστατικό αυτό με έκανε να έρθω πιο κοντά στο Θεό. Ζήτησα κάτι πάνω στο θάνατο και έγινε. Θα πάω να ανάψω ένα κερί στην Παναγία της Τήνου. Εκεί με πάει η ψυχή μου. Το θαύμα είναι μέσα στην καρδιά μου», κατέληξε ο ίδιος. —Υπεραγία Θεοτόκε Πρέσβευε Υπερ Υμών Των Αμαρτωλών—

Πηγή: e-theotokario.blogspot.gr

Έχει γράψει περισσότερα από 150 παραμύθια, τα περισσότερα από τα οποία είναι τα πλέον γνωστά και αγαπημένα όλων των παιδιών του κόσμου.

Ο λόγος για τον Δανό παραμυθά, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, του οποίου οι ιστορίες έχουν θρέψει γενιές και γενιές παιδιών στον πλανήτη.

Ποιο να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τη «Μικρή Γοργόνα»; «Το Ασχημόπαπο» ή «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα»; Το 1845 μεταφράστηκαν τα πρώτα παραμύθια του στα αγγλικά και οι αναγνώστες άρχισαν να ανταποκρίνονται θετικά στις ιστορίες. Μάλιστα, η Μικρή Γοργόνα έγινε άγαλμα που κοσμεί το λιμάνι της Κοπεγχάγης.

Γυρίστηκαν σε ταινίες, σε τηλεοπτικές σειρές, αλλά και θεατρικά και ο Άντερσεν έγινε ένα από τα πλέον αγαπημένα και τιμώμενα πρόσωπα, τόσο στη γενέτειρά του τη Δανία, όσο και σε όλον τον κόσμο.

Η ημερομηνία της γέννησής του, 2 Απριλίου γιορτάζεται ως η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, ενώ 4 Αυγούστου του 1875 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών.

Ας δούμε όμως μερικά πράγματα που είναι άγνωστα στον περισσότερο κόσμο για τη ζωή του μεγάλου παραμυθά.

Πιστεύεται ότι «Το ασχημόπαπο» αποτυπώνει την παιδική του ηλικία

Ως παιδί ο Άντερσεν δεν ήταν όμορφο, είχε μεγάλη μύτη και μεγάλες πατούσες. Μεγάλωσε σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας και συχνά τον αποκαλούσαν χαζό. Όπως ακριβώς το παπάκι του παραμυθιού, ωστόσο, όρθωσε το ανάστημά του στις δυσκολίες και μεγαλώνοντας τον λάτρεψαν οι πάντες.

Αν και ποτέ δεν ξεπέρασε μεγαλώνοντας την περίεργη εμφάνισή του, βρήκε τη στήριξη σε έναν ευκατάστατο δικηγόρο, τον Jonas Collin, ο οποίος τον πήρε υπό την προστασία του. Ως διευθυντής του Βασιλικού Θεάτρου της Δανίας, η επιρροή του βοήθησε τον Άντερσεν να εκτοξεύσει τη φήμη του ανάμεσα στον κύκλο των φίλων και της οικογένειας του δικηγόρου

Η πολύ φτωχή μητέρα του ενέπνευσε «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα»

Σε μία επιστολή του ο Άντερσεν έγραφε, ότι ο κάθε χαρακτήρας στα παραμύθια του ήταν βγαλμένος από τη ζωή. Κανένας από αυτούς δεν γεννήθηκε από τη φαντασία του. «Τους γνωρίζω όλους».

Ένας από αυτούς τους χαρακτήρες ήταν και η ηρωίδα του παραμυθιού του «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα». Ήταν η ίδια η μητέρα του, Anne Marie.

Μεγάλωσε σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, όμως έλεγε τόσο όμορφες ιστορίες στον γιο της που αργότερα η ζωή της έγινε ένα πολύ αγαπημένο παραμύθι. Η Anne Marie υπήρξε επαίτης ως παιδί και ο Άντερσεν εμπνεύστηκε από τη ζωή της την τραγική ιστορία του παραμυθιού.

Τα σχολικά του χρόνια ήταν ο εφιάλτης της ζωής του

Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1816, ο Άντερσεν πήγε στην Κοπεγχάγη για να γράψει θεατρικά. Τα έργα του απορρίφθηκαν, αλλά ο Κόλινς που προαναφέραμε, αναγνώρισε το ταλέντο του και πλήρωσε για αυτόν προκειμένου να πάει στο σχολείο. Αναγκάστηκε να μείνει μαζί με τον διευθυντή,έναν άνδρα που ενθάρρυνε τους μαθητές να τον κακομεταχειρίζονται.

Ζώντας έναν εφιάλτη από συμμαθητές και δασκάλους, ο Άντερσεν είχε γράψει για εκείνες τις ημέρες: «Υπέφερα τόσο πολύ και ένιωθα να βουλιάζω. Ήταν η πιο σκοτεινή και δυστυχισμένη περίοδος της ζωής μου».

Λέγεται ότι ήταν δυσλεξικός

Οι γνώμες διίστανται σχετικά με αυτό το ζήτημα. Πολλοί μελετητές αναφέρουν ότι ο Άντερσεν είχε δυσλεξία. Οι μέτριοι βαθμοί του στο σχολείο, οι δυσκολίες στην ανάγνωση και τα συντακτικά του λάθη στα ημερολόγια και τις επιστολές του μοιάζουν να τους επιβεβαιώνουν.

Ωστόσο, ένα άρθρο του 2000 στο Journal of Learning Disabilities διαψεύδουν αυτήν την αναφορά, λέγοντας ότι αυτά τα λάθη του ήταν κοινότυπα στους ανθρώπους εκείνης της εποχής που δεν αντιμετώπιζαν μαθησιακές δυσκολίες και ήταν πολύ λιγότερα σε σχέση με αυτά που κάνουν οι δυσλεκτικοί.

Πίστευαν ότι ήταν εξώγαμο του βασιλιά της Δανίας

Στις αρχές του 1800 ο πρίγκιπας της Δανίας και μετέπειτα βασιλιάς Κρίστιαν ο VIII, είχε μία σχέση με μία γυναίκα, ονόματι Ελίζ. Δεν παντρεύτηκαν ποτέ, αν και η Ελίζ έμεινε έγκυος.

Ο ιστορικός Γενς Γιοργενσεν υποστηρίζει ότι το παιδί γεννήθηκε στο κάστρο του Μπρόνχεμ και δόθηκε σε μία πλύστρα, η οποία ήδη είχε ένα εξώγαμο παιδί. Αυτή η γυναίκα σύμφωνα με τον ιστορικό, ήταν η μητέρα του Άντερσεν.

Ορισμένες λεπτομέρειες συνηγορούν σε αυτό, όπως ότι πλήρωνε περισσότερα δίδακτρα από άλλους μαθητές και αυτά προέρχονταν από τη βασιλική οικογένεια, καθώς και από το γεγονός ότι δεν είχε πιστοποιητικό γέννησης μέχρι τα 17 του.

Αν και δεν υπάρχει απόδειξη που να επιβεβαιώνει την θεωρία του ιστορικού μοιάζει ίσως η πιο «παραμυθένια» εκδοχή της ζωής του Άντερσεν.