Blog Σελίδα 8603
Η παρέλαση των δύο μαθητών στους ακριτικούς Αρκιούς.
Τα δύο παιδιά του μονοθέσιου δημοτικού σχολείου των Αρκιών και η δασκάλα τους παρέλασαν κανονικά και έκαναν τους λιγοστούς κατοίκους του νησιού να τους χειροκροτήσουν.
Google Maps
Στο νησί του Αιγαίου με τους 44 κατοίκους (απογραφή από το 2011) παρέλασαν δύο μαθητές του Δημοτικού Σχολείου που τους χειροκρότησαν ο δήμαρχος, ο λιμενάρχης και οι λιγοστοί κάτοικοι.
Φωτο: Σάκης Ελισαίου
[toc]
Η παρατήρηση της Νικολούλη που σοκάρει: Θάνατος με χείλη κόκκινα
Η Αγγελική Νικολούλη παρακολουθεί συνεχώς την καυτή υπόθεση με τα νεκρά παιδιά από την Πάτρα. Η δημοσιογράφος παρατήρησε πρώτη κάτι που προκαλεί αίσθηση…
Η Αγγελική Νικολούλη είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας βιβλίων τα οποία μάλιστα διάβαζε και η Ρούλα Πισπιρίγκου. Είναι βιβλία βασισμένα σε υποθέσεις που αποκάλυψε από την εκπομπή «Φως στο Τούνελ».
Οι συμπτώσεις σε ένα από αυτά, με την πολύκροτη υπόθεση που έχει συνταράξει την Πάτρα και ολόκληρη τη χώρα, ήταν αδύνατον να περάσουν απαρατήρητες. Η Αγγελική Νικολούλη ήταν η πρώτη που στάθηκε σε αυτό και όπως είπε έχει ήδη μιλήσει στις Αρχές που προσπαθούν να ρίξουν άπλετο φως, στα όσα έγιναν.
Σοκ προκαλεί η αποκάλυψη ότι η Ρούλα Πισπιρίγκου διάβαζε πριν τον θάνατο της Τζωρτζίνας 3 βιβλία που είχε γράψει η Αγγελική Νικολούλη.
Και αυτό διότι το ένα εξ αυτών παρουσιάζει μία δολοφονία που έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον τρόπο που πέθανε η Τζωρτζίνα.
Πιο συγκεκριμένα, τα τρία βιβλία της Αγγελικής Νικολούλη, βασισμένα σε υποθέσεις που αποκάλυψε από την εκπομπή «Φως στο Τούνελ» βρέθηκαν από τους αστυνομικούς στο σπίτι της Ρούλας Πισπιρίγκου στην Πάτρα.
Σε ένα από αυτά, με τίτλο «Θάνατος με χείλη κόκκινα», οι συμπτώσεις στο κεφάλαιο «Μαύρη χήρα», με κεντρικό πρόσωπο μια νοσοκόμο – δολοφόνο, προκαλούν ανατριχίλα.
Τα αποσπάσματα από το βιβλίο είναι χαρακτηριστικά: «Σε μια φίλη της Ρωσίδα νοσοκόμα μιλούσε όταν συνεργάζονταν για τα μυστικά του αργού θανάτου. Γνώριζε για κάποιες φαρμακευτικές ουσίες που προκαλούσαν βλάβη στην καρδιά και αχρήστευαν σταδιακά το καρδιαγγειακό σύστημα».
«Στο δεύτερο βιβίο “Θάνατος με χείλη κόκκινα» περιγράφουμε μία σατανική «Μαύρη Χήρα». Υπάρχει ένα κεφάλαιο που αναφέρεται σε μία αποκλειστική νοσοκόμα που σαγηνεύει και δρα μέσα σε νοσοκομεία. Επιλέγει μοναχικούς, εύπορους ανθρώπους, τους παίρνει την περιουσία και έχει συνεργό και την αδερφή της», δήλωσε η Αγγελική Νικολούλη και πρόσθεσε:
«Δεν υπονοώ κάτι… Απλά λέω υπάρχει ένα κεφάλαιο που μιλά για τη δράση μίας γυναίκας και πως κινείται, με ουσίες, όχι λεπτομέρειες πολλές, πως κινείται και χτυπά μέσα σε νοσοκομεία. Δεν ξέρω εάν αυτό παίζει ρόλο ή όχι. Θα το δουν αυτό οι ειδικοί που το μελετούν».
Η πρωταγωνίστρια του βιβλίου της Αγγελικής Νικολούλη, δρα με τρόπο αιφνιδιαστικό, χωρίς να αφήνει ίχνη πίσω της και χωρίς οι θάνατοι των θυμάτων της να κινούν τις υποψίες των αρχών ή ακόμη και των γιατρών.
Βίντεο – Η Ρούλα Πισπιρίγκου διάβαζε βιβλία της Αγγελικής Νικολούλη – Οι περίεργες ομοιότητες με την «Μαύρη Χήρα»:
Η παράσταση που άφησε άφωνους εκατομμύρια άνθρωπους. Δεν έχετε δει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο!
Πρόκειται για την παράσταση που έδωσε το Μεγάλο Κρατικό Τσίρκο της Κίνας και καθήλωσε κοινό και θεατές που την παρακολούθησαν αργότερα από το διαδίκτυο. Δεν είναι τυχαίο ότι το βίντεο που θα δείτε στη συνέχεια το έχουν παρακολουθήσει ήδη πάνω από 25.000.000 άνθρωποι στο Youtube.
Είναι καταπληκτικό! Ο τρόπος που οι χορευτές λυγίζουν και τεντώνουν το σώμα τους, μοιάζουν σαν υπεράνθρωποι που ξεπήδησαν από κάποια ταινία επιστημονικής φαντασίας του Χόλιγουντ.
Πώς το κάνουν αυτό; Η τεράστια χάρη και η δύναμη αυτών των χορευτών αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι είναι ικανοί όταν θέλουν να κάνουν απίστευτα πράγματα.
Δείτε το βίντεο
Πηγή: dinfo.gr
Η παρασκευή της Φανουρόπιτας – Κοντεύει του Αγίου Φανουρίου
Η παρασκευή της Φανουρόπιτας
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Φανουρίου στις 27 Αυγούστου και οι πιστοί την παραμονή της εορτής πηγαίνουν στις Εκκλησίες την φανουρόπιτα, την οποία έχουν φτιάξει μία ημέρα πριν. Η Φανουρόπιτα γίνεται και όποτε ο πιστός έχει την ανάγκη να την κάνει.
Κανείς δεν γνωρίζει επακριβώς πως και γιατί ξεκίνησε αυτό το έθιμο. Η φανουρόπιτα βέβαια έχει «μπολιαστεί» και με διάφορα στοιχεία της ελληνικής λαογραφίας αφού κάποιοι θέλουν να φτιάχνεται αυστηρά με 7 υλικά και άλλοι με 9. Οι αριθμοί αυτοί έχουν την δική τους σημειολογία η οποία δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με την πίστη όσο με την λαϊκή παράδοση.
Μια από τις πιο γνωστές συνταγές για φανουρόπιτα είναι η εξής:
Υλικά:
4 φλιτζάνια τσαγιού αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 κουταλάκι κανέλλα
1 μπέικιν
1 φλιτζάνι τσαγιού λάδι
1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
1/2 φλιτζάνι τσαγιού νερό
3/4 φλιτζάνι τσαγιού πορτοκαλάδα
ελάχιστη σόδα, ξύσμα λεμονιού-πορτοκαλιού
Εκτέλεση:
Κτυπάμε όλα τα υλικά στο μούλτι για λίγα λεπτά και μετά βάζουμε το αλεύρι με τη σόδα και το μπέικιν και ανακατεύουμε καλά.
Ύστερα βάζουμε : 1 φλιτζάνι σταφίδα ξανθή 1 φλιτζάνι χοντρά κομμένα καρύδιακαι βάζουμε το μίγμα σε βουτυρωμένο ταψί νούμερο 32. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45΄ λεπτά. Όταν ψηθεί το αφήνουμε να κρυώσει και κατόπιν πασπαλίζουμε από πάνω με ζάχαρη άχνη.
Πηγή: vimaorthodoxias.gr
Η παραπληγική Γεωργία κάνει σκι, kitesurf, καταδύσεις και δεν το βάζει κάτω ποτέ
H Γεωργία Καλτσή είναι 24 ετών, εδώ και τρία χρόνια περίπου έχει παραπληγία στα κάτω άκρα και οι κινήσεις της γίνονται με τη βοήθεια αμαξιδίου. Ήταν Μάρτιος του 2015 όταν η Γεωργία μαζί με τον Αποστόλη, την Ηλιάνα και την Αδαμαντία ενεπλάκησαν σε τροχαίο ατύχημα στην οδό Κηφισίας. Αποτέλεσμα του τροχαίου ήταν ο θάνατος του Αποστόλη, που οδηγούσε το ΙΧ, ο σοβαρός τραυματισμός της Γεωργίας και της Ηλιάνας, και ο κάπως πιο ελαφρύς τραυματισμός της Αδαμαντίας.
Εκείνες τις ημέρες ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είχε εκφράσει με κάθε τρόπο τη λύπη του για τον άδικο χαμό ενός αγαπημένου του φίλου, ενώ του είχε αφιερώσει και μία μεγάλη του εμφάνιση στη δεύτερή του χρονιά στο NBA. Σήμερα, τρία χρόνια μετά, όποιος γνωρίζει τη Γεωργία καταλαβαίνει ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που μέσα από τις αντιξοότητες κάνει καθετί αρνητικό να μοιάζει θετικό με ένα μόνο χαμόγελο.
Ένας άνθρωπος γεμάτος ενέργεια, που δεν το βάζει κάτω ποτέ και ζει την κάθε του μέρα όσο καλύτερα μπορεί. Πώς θυμάται τα όσα έγιναν τότε και τι τη βοήθησε να επανέλθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς ζωής; Ο άνθρωπος-κλειδί στην περίπτωσή της, οι ατελείωτες δραστηριότητες με τις οποίες ασχολείται συνεχώς, οι δυσκολίες της καθημερινότητας και όσα έχει βιώσει αυτά τα τρία χρόνια και την έχουν διαμορφώσει ως άνθρωπο.
Θα υπάρξουν πολλές στιγμές απογοήτευσης και δυσανασχέτησης με την αντιμετώπιση του κόσμου και των υποδομών, και μία προσωπική συμβουλή για όλα αυτά είναι «βλέπε λύσεις και όχι προβλήματα». Ο μόνος σύμμαχός σου είναι ο ίδιος ο εαυτός σου. Κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει περισσότερο από εσένα.
• Είχα ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα το 2015, ήμουν στο νοσοκομείο για τέσσερις μήνες και άλλους δύο μήνες σε κέντρο αποκατάστασης. Από αυτό το τροχαίο απέκτησα παραπληγία και εγκαύματα στα κάτω άκρα λόγω της φωτιάς που είχε πάρει το αυτοκίνητο. Στο τροχαίο ήμασταν τέσσερα παιδιά και ήμουν η μοναδική που είχα τις αισθήσεις μου, αλλά και η μοναδική που δεν μπορούσα να βοηθήσω λόγω της κινητικής βλάβης που μόλις είχα υποστεί. Το αυτοκίνητο τυλίχθηκε στις φλόγες, όλοι μας είχαμε πολλά εγκαύματα σε μεγάλο μέρος του σώματός μας.
Οι ομιλίες που κάνουμε ενημερώνουν τον κόσμο για την έννοια της αναπηρίας, από τον τρόπο κίνησης και το τι ακριβώς σημαίνει αναπηρία, μέχρι το τι μπορείς να κάνεις και το πώς να προφυλαχθείς ως ΑμεΑ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
• Μετά την όλη διαδικασία απεγκλώβισης και αρκετές μέρες αργότερα, καθώς βρισκόμουν σε καταστολή, άρχισα να ρωτάω για τους φίλους μου. Έναν μήνα αφότου ξύπνησα έμαθα ότι ο φίλος μου που οδηγούσε το αυτοκίνητο είχε σκοτωθεί, την ίδια ώρα που εγώ και οι άλλες δύο φίλες μου ήμασταν σε κρίσιμη κατάσταση. Όταν ξύπνησα είχα καταλάβει την κατάστασή μου, πριν καν ρωτήσω τους γιατρούς, και το ότι δεν μπορούσα να κουνήσω τα κάτω άκρα μου, απλά δεν γνώριζα το μέγεθος της ζημιάς που είχα υποστεί.
• Έπειτα από περίπου δύο μήνες, οι γιατροί ξεκίνησαν να μου λένε για το πώς έχει η κατάστασή μου και για το τι μέλλει γενέσθαι. Είχα καταλάβει από μόνη μου τι συνέβαινε, απλά κανένας δεν τολμούσε να το πει ξεκάθαρα. Στην αρχή, όταν ξύπνησα, με προσέγγισε 2-3 φορές μία ψυχολόγος αλλά της είπα ότι δεν τη χρειάζομαι, καθώς είχα τους ανθρώπους που ήθελα δίπλα μου, την οικογένεια, τους φίλους μου και ένα ολόκληρο νοσοκομείο να φροντίζει για μας.
• Η ανάρρωσή μου στο νοσοκομείο κράτησε τέσσερις μήνες και πηγαίνοντας στο κέντρο αποκατάστασης είχα μπροστά μου άλλους δύο μήνες γεμάτους φυσικοθεραπείες. Αυτοί με βοήθησαν ουσιαστικά να προσαρμοστώ καλύτερα στο νέο τρόπο ζωής μου.
• Τελειώνοντας την αποκατάστασή μου, το πιο δυνατό μου χαρτί ήταν η γνωριμία μου με τον Παραολυμπιονίκη Μάκη Καλαρά. Πρόκειται για έναν από τους λίγους αθλητές που ασχολούνται εθελοντικά με την εκπαίδευση ανθρώπων σε αναπηρικά αμαξίδια και οργανώνει ομαδικά εκπαιδευτικά και ψυχαγωγικά ταξίδια για ΑμεΑ.
Τον πρώτο καιρό ήταν δύσκολη η προσαρμογή σε νέο σπίτι και σε νέο τρόπο κίνησης και ζωής, και έβαλα στόχο να γίνω ξανά αυτόνομη, τον οποίο και κατάφερα μέσα σε 3 μήνες από τη στιγμή που πήρα το εξιτήριό μου από το κέντρο αποκατάστασης. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
• Τον πρώτο καιρό ήταν δύσκολη η προσαρμογή σε νέο σπίτι και σε νέο τρόπο κίνησης και ζωής, και έβαλα στόχο να γίνω ξανά αυτόνομη, τον οποίο και κατάφερα μέσα σε 3 μήνες από τη στιγμή που πήρα το εξιτήριό μου από το κέντρο αποκατάστασης.
• Με τον Μάκη ξεκίνησα ουσιαστικά να δοκιμάζω καινούργια αθλήματα, να παίρνω μέρος σε μαραθωνίους και ομιλίες σε όλα τα εκπαιδευτικά προγράμματα που οργανώνει. Οι ομιλίες που κάνουμε (για παράδειγμα σε σχολεία, εταιρείες, γυμναστήρια κ.ο.κ.) ενημερώνουν τον κόσμο για την έννοια της αναπηρίας, από τον τρόπο κίνησης και το τι ακριβώς σημαίνει αναπηρία, μέχρι το τι μπορείς να κάνεις και το πώς να προφυλαχθείς ως ΑμεΑ.
Μιλάμε για τις δυνατότητες που έχει ένας άνθρωπος με αναπηρία στην άθληση αλλά και στην καθημερινότητά του, για το ότι δεν υπάρχουν τόσο μεγάλες διαφορές όσες νομίζουν οι περισσότεροι ανάμεσα σε ανθρώπους με ή χωρίς αναπηρία, αλλά και για τον σεβασμό απέναντι στις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία.
• Φέτος τον χειμώνα ήμουν όλη τη χειμερινή σεζόν στο βουνό της Βασιλίτσας, κάνοντας σκι με τον Μάκη και τον προπονητή του, οι οποίοι μου έκαναν εκπαίδευση. Τα τελευταία καλοκαίρια τα πέρασα κάνοντας κανό, κολύμπι, wakeboard, kitesurf, κατάδυση και ποδήλατο, με τον Μάκη να με μαθαίνει να αντεπεξέρχομαι σε όλα αυτά. Παίζω και μπάσκετ, ενώ μου αρέσει ιδιαίτερα και η ξιφασκία.
Έχω δοκιμάσει πολλά πράγματα, στα οποία δεν είχα φανταστεί ότι μπορεί να αντεπεξέλθει ένας άνθρωπος με αμαξίδιο. Συνεχίζω να ταξιδεύω όσο περισσότερο μπορώ, χωρίς να σκέφτομαι τις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν.
Tα τελευταία καλοκαίρια τα πέρασα κάνοντας κανό, κολύμπι, wakeboard, kitesurf, κατάδυση και ποδήλατο, με τον Μάκη να με μαθαίνει να αντεπεξέρχομαι σε όλα αυτά. Παίζω και μπάσκετ, ενώ μου αρέσει ιδιαίτερα και η ξιφασκία. Έχω δοκιμάσει πολλά πράγματα, στα οποία δεν είχα φανταστεί ότι μπορεί να αντεπεξέλθει ένας άνθρωπος με αμαξίδιο. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
• «Ένα σκηνικό που μπορώ να θυμηθώ είναι όταν μια φορά είχα πάει στο σούπερ μάρκετ και οι δύο θέσεις για ΑμεΑ ήταν πιασμένες από οχήματα που δεν είχαν κάρτα στάθμευσης ΑμεΑ. Πήγα και πάρκαρα ακριβώς από πίσω τους και τους έκλεισα, καθώς είχαν άλλα αμάξια παρκαρισμένα δίπλα τους.
Όταν μπήκα στο κατάστημα είπα στον υπάλληλο της εταιρείας σεκιούριτι ότι έκλεισα και τους δύο που είχαν παρκάρει παράνομα και ότι μέχρι να τελειώσω τα ψώνια μου δεν πρόκειται να ξεπαρκάρω. Βγαίνοντας σχετικά γρήγορα, μετά τα ψώνια μου, ο ένας -που προφανώς ντρεπόταν να περιμένει- χτύπησε το αμάξι μου προσπαθώντας να ξεπαρκάρει, και στο δεύτερο αμάξι υπήρξε ένας κύριος που μας είπε να κάνουμε τα στραβά μάτια, σε φάση ότι δεν τρέχει και κάτι…
Κάτι άλλο που συμβαίνει πιο συχνά είναι όταν μερικοί παρκάρουν τόσο κοντά στην πόρτα του οδηγού πιστεύοντας ότι χωράει ένας όρθιος άνθρωπος κι εσύ πρέπει να περιμένεις πότε θα τελειώσουν τις δουλειές τους για να μπεις στο αυτοκίνητό σου.
• Σίγουρα βγαίνοντας από μία τόσο μεγάλη περιπέτεια, ένας άνθρωπος έχει κρατήσει και καλά και άσχημα συναισθήματα. Καλώς ή κακώς οι αναμνήσεις μένουν πάντα στο παρελθόν. Βγαίνοντας από κάτι τέτοιο βλέπεις διαφορετικά τη βαρύτητα του να ζεις, γιατί καταλαβαίνεις πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο. Εκτιμάς τα μικρά πράγματα της καθημερινότητας. Μετά από κάτι τέτοιο δεν βρίσκεις εύκολα κάτι για να σε επηρεάσει αρνητικά, γιατί από ένα σημείο και μετά αξιολογείς διαφορετικά πολλές καταστάσεις.
Όπως λέει ένα ρητό, «ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι που το να είσαι δυνατός είναι η μόνη σου επιλογή». Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και δραστηριότητες για ανθρώπους άνευ κατάστασης, που μπορούν να λάβουν μέρος, να ασχοληθούν επαγγελματικά και να διασκεδάσουν, υπό μία προϋπόθεση: να έχουν μεγάλη υπομονή και επιμονή. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
• Είμαι τυχερή που έχω δίπλα μου την οικογένειά μου και τους φίλους μου, γιατί ήταν ο μόνος λόγος που κοιμόμουν και ξυπνούσα στο νοσοκομείο και μου έδιναν κίνητρο για να βγω όσο το δυνατόν συντομότερα από εκεί μέσα. Δεν ξεχνάω φυσικά τους γιατρούς και τους θεραπευτές που κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια στο να μας κρατήσουν στη ζωή και να επανέλθουμε στους φυσιολογικούς ρυθμούς μας.
• Όπως λέει ένα ρητό, «ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι που το να είσαι δυνατός είναι η μόνη σου επιλογή».
Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και δραστηριότητες για ανθρώπους άνευ κατάστασης, που μπορούν να λάβουν μέρος, να ασχοληθούν επαγγελματικά και να διασκεδάσουν, υπό μία προϋπόθεση: να έχουν μεγάλη υπομονή και επιμονή.
Θα υπάρξουν πολλές στιγμές απογοήτευσης και δυσανασχέτησης με την αντιμετώπιση του κόσμου και των υποδομών, και μία προσωπική συμβουλή για όλα αυτά είναι «βλέπε λύσεις και όχι προβλήματα».
Ο μόνος σύμμαχός σου είναι ο ίδιος ο εαυτός σου. Κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει περισσότερο από εσένα. Προφανώς και δεν μου αρέσει που είμαι καθιστή, όπως και σε όλους τους ανθρώπους, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα το να μάθεις να κινείσαι διαφορετικά χωρίς να χάνεις την καθημερινότητά σου.
[lifo]
Η παράξενη παραλία της Ελλάδας που θυμίζει αφρικανική όαση
Η παραλία Πρέβελη με το παραποτάμιο φοινικόδασος, του οποίου το μεγαλύτερο μέρος δυστυχώς κάηκε το καλοκαίρι του 2010, είναι μια από τις διασημότερες και πιο αγαπημένες παραλίες της Κρήτης.
Το όνομά της, καθώς και της ευρύτερης περιοχής, οφείλεται στην ομώνυμη ιστορική μονή που βρίσκεται κοντά, η οποία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο.
Βρίσκεται στη Νότια ακτή του νησιού, περίπου 40 χιλιόμετρα Νότια από το Ρέθυμνο. Είναι μια μοναδική αμμουδερή παραλία, πανέμορφη, με ένα μικρό δάσος από φοίνικες που την κάνουν να μοιάζει εξωτική.
Στο σημείο αυτό, στην παραλία, βρίσκονται και οι εκβολές του ποταμού Κουρταλιώτη, ο οποίος έχει αρκετό νερό, ακόμα και το καλοκαίρι.
Σχηματίζει μια μικρή λιμνοθάλασσα πριν χυθεί στη θάλασσα.
Έτσι ο επισκέπτης που θα διαλέξει αυτήν την παραλία για μπάνιο, έχει την μοναδική ευκαιρία να κολυμπήσει είτε στα αλμυρά νερά της θάλασσας, είτε στα γλυκά της λιμνοθάλασσας και του ποταμού!
Επίσης φανταστική εμπειρία για τον επισκέπτη είναι το να περπατήσει και να ανέβει τον ποταμό.
Οι φοίνικες στις όχθες του ποταμού προσφέρουν πλούσια σκιά και το έδαφος είναι ομαλό και με άμμο.
Κάποιες στιγμές θα μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι βρίσκεται σε μια αφρικανική όαση.
Εξαιτίας αυτής της εικόνας και του ασυνήθιστου περιβάλλοντος η παραλία είναι πολύ δημοφιλής προορισμός στους τουρίστες ακόμα από τη δεκαετία του 1970, όταν έρχονταν και κατασκήνωναν εδώ πολλοί χίππις που κατασκεύαζαν καλύβες με χόρτα και κλαριά από τους φοίνικες.
Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Ευτυχώς ο μικρός αυτός παράδεισος δεν είναι πολύ οργανωμένος.
Μπορεί κάποιος να εξυπηρετηθεί για φαγητό και ποτό, αλλά δεν υπάρχει δυνατότητα να διανυκτερεύσει.
Τα τελευταία χρόνια υπήρχαν αρκετές ομπρέλες και ξαπλώστρες για τους λουομένους, αλλά επειδή η εικόνα αυτή κατέστρεφε την εξωτική εμφάνιση της παραλίας αποφασίστηκε να αποσυρθούν.
Έτσι η εικόνα της αφρικάνικης όασης διατηρήθηκε αλώβητη.
Αυτό το τοπίο, που έχει χαρακτηρισθεί από τα ωραιότερα της Ευρώπης, φαίνεται να ζήλεψε και ο homo erectus και «άραξε εδώ για να κάνει τα μπάνια του», πριν 130.000 χρόνια!
Ο αρχαιολόγος καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στο Κολλέγιο Providence του Ροντ Άιλαντ, Θωμάς Στράσσερ, που διενήργησε ανασκαφές στα νοτιοδυτικά παράλια της Κρήτης (2008-2009), στην ετήσια συνάντηση των επιστημόνων του Αμερικανικού Ινστιτούτου (7.1.2010) ανέφερε αρχαιολογικά ευρήματα εργαλείων εκείνης της μακρινής εποχής στο φαράγγι της Πρέβελης.
Η παράξενη μυρωδιά ήταν πτώμα κάτω από το κρεβάτι: Διαμονή βγαλμένη από εφιάλτη για τουρίστα σε ξενοδοχείο
Εμπειρία βγαλμένη από ταινία τρόμου, έζησε τουρίστας στο Θιβέτ, όταν διαπίστωσε με φρίκη από πού προέρχεται η έντονη μυρωδιά στο δωμάτιό του.
Πέρασε μισή μέρα στο δωμάτιο αναρωτώμενος από πού προέρχεται η δυσωδία και αρχικά υποψιάστηκε πως ήταν από τον φούρνο του ξενοδοχείου ή τα ίδια του τα πόδια. Τότε, όμως, δεν ήξερε πως είχε βρεθεί σε μία σκηνή εγκλήματος.
Αργότερα ενημερώθηκε, η μυρωδιά προερχόταν από ένα πτώμα κάτω από το κρεβάτι του.
Έκανε check in στο ξενοδοχείο, που είναι ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς των influencers, στις 20 Απριλίου. Έμαθε για την προέλευση της παράξενης μυρωδιάς δύο μέρες αφότου είχε ζητήσει να μεταφερθεί σε άλλο, γιατί δεν άντεχε.
«Τους ρώτησα τι συνέβη και μου είπαν πως είχε πεθάνει κάποιος. Και τους ρώτησα πού» είπε ο τουρίστας, αναφερόμενος στη συζήτηση που είχε με την αστυνομία, που εκλήθη στο ξενοδοχείο. «Μου είπαν κάτω από το κρεβάτι μου».
Η αστυνομία τον ενημέρωσε πως ξεκίνησε έρευνα για δολοφονία, αλλά ο ίδιος δεν είναι ύποπτος καθώς, σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση, το πτώμα ήταν στο δωμάτιο για μέρες πριν φτάσει στο ξενοδοχείο.
Ο τουρίστας βοήθησε όσο μπορούσε την έρευνα και στη συνέχεια έφυγε από τη χώρα, βρισκόμενος ακόμα σε κατάσταση σοκ.
«Μένω ξύπνιος μέχρι τις 02:00 – 03:00 κάθε πρωί και με το παραμικρό θόρυβο, ξυπνάω. Είμαι σε κακή ψυχολογική κατάσταση» είπε.
Η παράξενη λίμνη χωρίς καθόλου πράσινο!
Η λίμνη Powell είναι μια ιδιόμορφη τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε στη ροή του ποταμού Κολοράντο, στα σύνορα της Αριζόνα με τη Utah.
Η λίμνη λειτουργεί σαν μια μεγάλη αποθήκη ύδατος, για την ακρίβεια τη δεύτερη μεγαλύτερη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όταν η λίμνει είναι γεμάτη κρατά 30 κυβικά χιλιόμετρα νερού!
Λόγω της μορφολογίας του εδάφους και του ξηρού κλίματος της περιοχής η λίμνη είναι ιδαίτερη.
Η έντονη βλάστηση απουσιάζει και βλέπουμε μόνο ένα δυνατό συνδυασμό νερού και βράχων.
Οι εικόνες είναι τόσο δυνατές που χιλιάδες άνθρωποι επισκέπτονται κάθε χρόνο την περιοχή για να θαυμάσουν ένα τοπίο μοναδικό.
Η παράξενη εφεύρεση για παιδιά που έκανε πλούσια μια μαμά κατά 15.000.000 δολάρια.
Όταν η Jennifer Holland πήγαινε μία συνηθισμένη επίσκεψη το 15 μηνών παιδί της στο γιατρό, δεν φανταζόταν ότι κάπως έτσι θα ξεκινήσει η επιχείρησή της που θα την κάνει πλούσια.
Όταν κάθε λίγο το αγοράκι της διπλωνόταν στην αγκαλιά της σε μια προσπάθεια του γιατρού να εξετάσει το λαιμό του με το ειδικό ξυλάκι και το φακό, η ίδια σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να φτιάξει ένα εργαλείο που να κάνει πιο εύκολη αυτή την εξέταση.
Πλέον η Holland κερδίζει πολλά χρήματα από την εφεύρεσή της που ονομάζεται Throat Scope. Πρόκειται για μια συσκευή που συνδυάζει το εργαλείο μιας χρήσης για το λαιμό με ένα φακό. Έχει σχεδιαστεί για να αντικαταστήσει το ξύλινο εργαλείο και το φακό που κρατούσε απασχολημένα και τα δύο χέρια του γιατρού.
Παρά το γεγονός ότι δεν είχε καμία σχέση με την ιατρική ή τη φαρμακευτική, η 33χρονη η οποία ζει στην Αυστραλία και παλιότερα εργαζόταν ως λογίστρια, έκανε μια έρευνα στο διαδίκτυο η οποία την οδήγησε στη δημιουργία ενός πρωτότυπου εργαλείου και στη συνέχεια του Throat Scope.
«Το πρώτο εργαλείο ήταν ένα κομμάτι από πολυανθρακικό πλαστικό που βρήκα στο σπίτι και ένα φακό LED. Κατάλαβα ότι το φως μπορεί να περνάει μέσω του πλαστικού κι ότι εγώ θα μπορούσα να παράγω ένα προϊόν που θα ήταν πολύ ανταγωνιστικό στην τιμή σε σχέση με το ξύλινο εργαλείο», είπε η ίδια και πρόσθεσε ότι με αυτό οι γιατροί θα μπορούσαν να έχουν το ένα χέρι τους ελεύθερο για να κρατήσουν ένα τυχόν ανήσυχο παιδί.
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν το Throat Scope, ένας φακός με μια αναλώσιμη πλαστική συσκευή που τοποθετείται μέσα στο στόμα. Το 2014 παρουσίασε για πρώτη φορά το εργαλείο στην τηλεόραση και σιγά-σιγά έχοντας δημιουργήσει μια ομάδα άρχισε να το πουλάει.
Το προϊόν κοστίζει περίπου 50 λεπτά του ευρώ και πρόσφατα έκλεισε μια συμφωνία με έναν ιατρικό διανομέα από την Ιταλία που θα προωθήσει το προϊόν σε 140 διαφορετικές χώρες με τη χρήση του να επεκτείνεται και στον οδοντιατρικό κλάδο. Το προϊόν έχει επίσης ήδη ξεκινήσει να πωλείται στον Καναδά και είναι διαθέσιμο σε φαρμακεία στην Αυστραλία.
Η επιχείρησή της υπολογίζεται ότι κοστίζει κάποια εκατομμύρια δολάρια και η ίδια υποστηρίζει ότι το να είναι μητέρα, τής έδωσε όλα τα εφόδια και τις δεξιότητες για να φτιάξει αυτή την κερδοφόρα επιχείρηση.
