Η δημοφιλής ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Μπεάτα – Ευδοκία Ασημακοπούλου γεννήθηκε το 1932 στην Αθήνα.

Γράφει η Έπη Τρίμη

Φοίτησε στη Σχολή του Τάκη Μουζενίδη με καθηγητές την Ελένη Χαλκούση, τον Γιάννη Φλερύ, την Ελένη Τσουκαλά κ.ά. Ήταν συμμαθήτρια με τον Γιώργο Κωνσταντίνου και την Κατερίνα Γώγου.

Συνήθως της έδιναν ρόλους της αριστοκράτισσας συζύγου, καθώς το παρουσιαστικό της παρέπεμπε στις γυναίκες της υψηλής κοινωνίας. Γι’ αυτό χαρακτηρίστηκε ως «η Αρχοντογυναίκα» του ελληνικού κινηματογράφου.

Αν και δεν είχε πατήσει τα 30 υποδύθηκε τη μητέρα ενός πλουσιόπαιδου στην παράσταση Στουρνάρα 288 και το 1968 υποδύθηκε τη μητριά της Νόρας Βαλσάμη στην ταινία «Για ποιον χτυπά η κουδούνα»

Η Μπεάτα, μόλις διάβασε το σενάριο, δέχτηκε να συμμετάσχει υπό τον όρο να μην παίξει τη μητέρα της Βαλσάμη, επειδή τότε, αν και ήταν νέα, συνέχεια της έδιναν ρόλους μεγαλύτερων γυναικών.

Η Μπεάτα Ασημακοπούλου έπαιξε σε 40 ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου

Έκανε την πρώτη επαγγελματική εμφάνισή της στο θέατρο το 1955 στη γαλλική μουσική κωμωδία «Δημόσιο σκάνδαλο», πλάι στον δάσκαλό της Τάκη Μουζενίδη, κατά τη διάρκεια περιοδείας στην Κωνσταντινούπολη. Την ίδια χρονιά πρωτόπαιξε στον κινηματογράφο, στην ταινία «Καταδικασμένη κι απ’ το παιδί της».

Ακολούθησε καριέρα σε αθηναϊκούς θιάσους και ανάλογη πορεία στο σινεμά, κυρίως στις ταινίες του σκηνοθέτη συζύγου της Ορέστη Λάσκου, με τον οποίο παντρεύτηκαν το 1960 και απέκτησαν έναν γιο.

Στο θέατρο συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα της εποχής, ανάμεσά τους οι Μαρίκα Κρεββατά, Κώστας Χατζηχρήστος, Κούλης Στολίγκας, Μίμης Φωτόπουλος, Σοφία Βέμπο, Βαγγέλης Τραϊφόρος, Νίκος Σταυρίδης, Σμαρούλα Γιούλη, Κάκια Αναλυτή, Κώστας Ρηγόπουλος, Αλέκος Αλεξανδράκης, Νόνικα Γαληνέα, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος και έπαιξε σε έργα ξένων και ελλήνων θεατρικών συγγραφέων.

Το 2000, έπειτα από εντεκάχρονη απουσία από τη σκηνή («Κρατικές υποθέσεις», 1987-1988) πρωταγωνίστησε στο έργο του Νίκι Σίλβερ «Anorexia Nervosa» που σκηνοθέτησε ο Χρήστος Ευθυμίου στο θέατρο «ΗΒΗ», στο ρόλο μιας ψυχαναλύτριας. Το «Κουαρτέτο πίσω από την αυλαία» του Ρόναλντ Χάργουντ, το 2005, στο θέατρο «Πρόβα», υπήρξε από τις τελευταίες παραστάσεις της.

Συμμετείχε σε περίπου σαράντα ταινίες, ανάμεσά τους: «Η Καφετζού» (1956), «Ο Λεφτάς» (1958), «Στουρνάρα 288» (1959), «Φτωχαδάκια και Λεφτάδες» (1961), «Λαφίνα» (1962), «Τρίτη και Δεκατρείς» (1963), «Ο Εαυτούλης Μου» (1964), «Άλλος για το Εκατομμύριο» (1964), «Κόσμος και Κοσμάκης» (1964), «Ο άνθρωπος γι όλες τις δουλειές» (1966), «Ο Εμποράκος» (1967), «Για Ποιόν Χτυπά η Κουδούνα» (1968), «Παύλος Μελας» (1974), «Αγάπη μου Ουα Ουα» (1974), «Ελεύθερη Κατάδυση» (1995), «Κορόιδο εν τάξει» (2006). Επίσης, έλαβε μέρος στις τηλεοπτικές σειρές «Δύο ορφανές», «Εκείνες κι εγώ», «Διλήμματα».

Η γνωριμία με τον Ορέστη Λάσκο, ο μεσάζων και ο μεγάλος έρωτας

Σε ηλικία 23 ετών έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο με έναν μικρό ρόλο στην ταινία «Καταδικασμένη κι από το παιδί της» του 1955. Την επόμενη χρονιά έπαιξε στο θέατρο Ακροπόλ όπου πρωταγωνιστούσε η Ρένα Βλαχοπούλου. Τότε γνωρίστηκε με τον μεγάλο σκηνοθέτη και ποιητή Ορέστη Λάσκο, ο οποίος την ερωτεύτηκε. Έβαλε όμως τον Βασίλη Αυλωνίτη να της ζητήσει να συναντηθούν για να μιλήσουν με θέμα μια καινούργια ταινία που ετοίμαζε.

Ήταν η ομιλούσα εκδοχή της ταινίας του 1931 «Δάφνις και Χλόη» και ο Λάσκος της πρότεινε να υποδυθεί τη Λυκαίνιο, την ερωτική γυναίκα της ταινίας. Στην αρχή η Μπεάτα δίστασε, καθώς η ταινία θα είχε γυμνές σκηνές, αλλά τελικά δέχτηκε. Ωστόσο, η ταινία δεν γυρίστηκε ποτέ, αλλά η γνωριμία της με τον Λάσκο κατέληξε σε γάμο και έδωσε μεγάλη ώθηση στην καριέρα της. Η Μπεάτα έπαιξε σε 23 από τις 35 ταινίες του Λάσκου, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1960 και απέκτησαν έναν γιο.

Με τον Ορέστη Λάσκο έζησε έως τον θάνατό του το 1992. Τη δεκαετία του ’80 διατηρούσε κατάστημα ρούχων στην οδό Φωκίωνος Νέγρη και τα τελευταία χρόνια της ζωής της είχε ένα κατάστημα με αξεσουάρ….

Τα τελευταία χρόνια και το τέλος της Μπεάτας Ασημακοπούλου

Τη δεκαετία του ’80 διατηρούσε κατάστημα ρούχων στην οδό Φωκίωνος Νέγρη και τα τελευταία χρόνια της ζωής της είχε ένα κατάστημα με αξεσουάρ. Πέθανε, σε ηλικία 77 ετών, στις 20 Απριλίου 2009, χτυπημένη από τον καρκίνο ενώ κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Αγίου Δημητρίου στο Μπραχάμι.

Τον Δεκέμβριο του 2019 στην Κίνα εμφανίστηκε ο κοροναϊός, ο οποίος ονομάζεται Covid-19 και είναι μέλος της ίδιας μεγάλης οικογένειας με τους προηγούμενους ιούς SARS και MERS.

Ο ιός πιθανώς ανέπτυξε την ικανότητα να «πηδά» από τα ζώα στους ανθρώπους χάρη σε μια συγκεκριμένη μετάλλαξη στο γονίδιο μιας πρωτεΐνης. Αν ο ιός εκκρίθηκε μαζί με τα κόπρανα των ζώων, τότε μέσω του αέρα θα εισπνεύστηκε από κάποιους ανθρώπους, όπως πιστεύουν μερικοί επιστήμονες.

Ωστόσο, υπήρχαν και στο παρελθόν ιοί οι οποίοι αφάνισαν κόσμο και λαό και το φαινόμενο ανά τους αιώνες ταλάνισε όλη την ανθρωπότητα.

Ας δούμε τους 6 ιούς που ήταν χειρότεροι από τον κορονοϊό:

Πανώλη του Ιουστινιανού: Η Πανώλη του Ιουστινιανού (541-542) ήταν μια πανδημία που έπληξε την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και ιδιαίτερα την πρωτεύουσα της την Κωνσταντινούπολη, επίσης την αυτοκρατορία των Σασσανιδών, και της παραθαλάσσιες πόλεις σε όλη την λεκάνη της Μεσόγειου. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες πληγές στο ιστορία, αυτή η καταστροφική πανδημία προκάλεσε το θάνατο περίπου 25 εκατομμυρίων ανθρώπων (πρώτο κρούσμα) με 50.000.000 μετά από δύο αιώνες από το πρώτο κρούσμα.

Βουβωνική πανώλη/ πανούκλα: Η πανούκλα προκαλείται από το βακτήριο yersinia pestis το οποίο συνήθως εξαπλώνεται από τους ψύλλους. Αυτά τα έντομα κολλάνε το βακτήριο, όταν δαγκώνουν μολυσμένα ζώα, όπως τρωκτικά ή σκίουρους. Τότε το μεταφέρουν στο επόμενο ζώο, ή άνθρωπο που δαγκώνουν. Μπορεί επίσης να κολλήσετε την βουβωνική πανώλη απευθείας από μολυσμένα ζώα, ή ανθρώπους.

Ισπανική γρίπη:Το 1918 εμφανίστηκε η πρώτη μεγάλη πανδημία του 20ου αιώνα και ήταν τόσο φονική, που εξόντωσε πάνω από είκοσι εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο. Η ισπανική γρίπη. Η ασθένεια προκλήθηκε από μετάλλαξη του ιού Η1Ν1.  Η ισπανική γρίπη ήρθε από την Άπω Ανατολή, αλλά ονομάστηκε έτσι εξαιτίας του ισπανικού Τύπου που πρώτος μετέδωσε την είδηση. Δεν περιορίστηκε στην Ευρώπη αφού έφτασε στην Ινδία, τη Νότιο Αφρική και τη Νέα Ζηλανδία.

Χολέρα: Η χολέρα (γνωστή και ως Ασιατική χολέρα ή Επιδημιακή χολέρα) είναι ένα νόσημα που προκαλείται από το βακτήριο Δονάκιο της χολέρας (Vibrio cholerae) και χαρακτηρίζεται από έντονη διάρροια, η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αφυδάτωση. Η αρχή της ασθένειας είναι γενικά ξαφνική, με τις περιόδους επώασης να ποικίλλουν από 6 ώρες σε 5 ημέρες. Κοιλιακοί μυϊκοί σπασμοί, ναυτία, εμετός, αφυδάτωση και κλονισμός είναι μερικά συμπτώματα. Μετά από σοβαρή απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών, μπορεί να επέλθει ο θάνατος.Παρότι υπάρχουν αντιβιοτικά, η χολέρα συνεχίζει να ευθύνεται για τον θάνατο 130.000 ανθρώπων ετησίως. Απώλειες μέχρι σήμερα: Πάνω από 5 εκατομμύρια.

AIDS: Ο ιός του AIDS είναι ένας ρετροϊός: έχει δηλαδή γενετικό υλικό το RNA, το οποίο με τη δράση ενός ενζύμου που λέγεται αντίστροφη μεταγραφάση μετατρέπεται σε DNA για να ενσωματωθεί στο γονιδίωμα του ανθρώπου.Όταν κάποιος μολύνεται με τον HIV, γίνεται “HIV οροθετικός” και θα είναι για πάντα HIV οροθετικός.
Από το 2018 σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου 40 εκατομμύρια άνθρωποι είναι φορείς του ιού ενώ ετησίως πεθαίνουν χιλιάδες σε όλο τον κόσμο. Από τις αρχές του 1960 που ο ιός ξεκίνησε να εμφανίζεται μέχρι και σήμερα, ο ιός συνεχίζει ακάθεκτος. Απώλειες μέχρι σήμερα: Περίπου 50 εκατομμύρια.

Γρίπη των Χοίρων: Η πανδημία της γρίπης ξεκίνησε το 2009 στο Μεξικό και δεν άργησε να εξαπλωθεί σε 214 χώρες σε όλο τον κόσμο.Η γρίπη που ονομάζεται επίσης γρίπη Η1Ν1 οφείλεται σε έναν ιό που εμφανίστηκε το 2009 και προσβάλλει τους ανθρώπους. Αρχικά, η γρίπη ονομάστηκε γρίπη των χοίρων, γιατί ο ιός περιέχει γονίδια από τον ιό της γρίπης των χοίρων, των πτηνών και των ανθρώπων σε έναν συνδυασμό που δεν είχε εμφανιστεί μέχρι σήμερα. Πρόκειται για ιό για τον οποίο, δυστυχώς, δεν υπάρχει ανοσία στο μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού αναπαραγωγικής ηλικίας και για τον λόγο αυτό προκάλεσε και πανδημία γρίπης στον πλανήτη μας.  Παρότι το 21% του πληθυσμού κόλλησε τον ιό, χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν από την γρίπη και τα έντονα συμπτώματα που ξεκινούσαν από βήχα και συνάχι και έφταναν μέχρι υψηλό πυρετό και διάρροιες. Απώλειες: 151.000 – 579.00.