«Μετά από 7 απoτυχημένες εγκυμoσύνες, υιoθετήσαμε τo μωρό μας»: Η εξoμoλόγηση ενός Έλληνα μπαμπά

Η υιοθεσία παιδιού για ένα ζευγάρι με επτά εγκυμοσύνες που δεν ολοκληρώθηκαν, ήταν o μόνoς δρόμος, ώστε να γίνουν γονείς και ν’ αποκτήσουν το παιδί τους.

«Το ταξίδι για τη πατρότητα ξεκίνησε το 2004, τη χρονιά των μεγάλων επιτυχιών, Ολυμπιακοί Αγώνες, Euro 2004, Eurovision. Μετά από 3 χρόνια γάμου αποφασίσαμε να κάνουμε τη δική μας οικογένεια, να βάλουμε μπρος για παιδί (παρεμπιπτόντως τη σιχαίνομαι αυτή τη φράση).

Οι ιατρικές εξετάσεις δεν έδειξαν να υπάρχει πρόβλημα

Ακούγαμε από φίλους και γνωστούς τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα τα ζευγάρια και έτσι βρεθήκαμε να κάνουμε τις εξετάσεις για να διαπιστώσουμε αν είμαστε ιατρικά εντάξει για να γίνουμε γονείς. Οι εξετάσεις, όπως στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν έδειξαν να υπάρχει πρόβλημα, τα συνηθισμένα δηλαδή…

Η πρώτη εγκυμοσύνη ήρθε τρεις μήνες μετά την απόφασή μας. Πόσο τυχεροί είμαστε σκέφτηκα, τόσο γρήγορα…συνήθως τα ζευγάρια προσπαθούν ένα με δύο χρόνια.

Η πρώτη εγκυμοσύνη ήταν εξωμητριος κύηση

Όταν πήγαμε στο γιατρό, μας επιβεβαίωσε την εγκυμοσύνη, λίγες μέρες μετά, όταν ξαναπήγαμε διαπιστώθηκε εξωμήτριος κύηση. Τι είναι αυτό αναρωτήθηκα, μέχρι τότε δεν ήξερα τίποτα. Ρωτήστε με όμως σήμερα, θα μπορούσα να πάρω πτυχίο γυναικολόγου με όλα αυτά που έμαθα όλα αυτά τα χρόνια, μακάρι να μην ήξερα τίποτα. Στεναχώρια και πίκρα αλλά όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα σκεφτήκαμε, μάλιστα κάποιοι «φίλοι» μας είπαν, τι περιμένατε με την πρώτη να γίνεται γονείς!! Ευτυχώς οι περισσότεροι φίλοι μας έδειξαν με πιο θετικό τρόπο τη συμπαράστασή τους. Δεν χρειάστηκε να γίνει κάποια επέμβαση, απορροφήθηκε (άλλο και τούτου).

Η δεύτερη εγκυμοσύνη ήταν παλίνδρομος κύηση

Η δεύτερη εγκυμοσύνη δεν άργησε να έρθει, ήρθε το Σεπτέμβριο, χαρές και αισιοδοξία ήταν τα συναισθήματα. Επιτέλους θα γινόμασταν γονείς, μετά από μια συνηθισμένη αποτυχία. Η χαρά κράτησε για 2 μήνες, η διάγνωση παλίνδρομος κύηση. Το έμαθα και αυτό.

Αποτυχημένη και η τρίτη εγκυμοσύνη, παρά την προσοχή

Στη τρίτη εγκυμοσύνη, η αγωνία τεράστια, κάθε μέρα ξεκινούσε με την ερώτηση, σήμερα θα είναι εκεί, θα πάει καλά? Στους δύο μήνες πάλι διαπιστώθηκε ότι το χάσαμε, παρ όλη την προσοχή (κρεβάτι καθ’ όλη τη διάρκεια). Τι να έφταιγε αυτή τη φορά; Ποτέ δεν πήραμε απάντηση παρά τις ατέλειωτες εξετάσεις και χρήματα που ξοδέψαμε. Ο κάθε γιατρός (γιατί αλλάξαμε τρεις – τέσσερις) είχε τη δική του θεωρία. Εκεί όμως που είναι η μεγάλη παγίδα είναι αυτά τα περίφημα ΝΚ (Natural killers) αντισώματα. Τι λεφτά δώσαμε!!!

Ακολούθησαν ακόμη τέσσερις εγκυμοσύνες με εξωσωματική

Η τέταρτη εγκυμοσύνη, μετά από δύο χρόνια προσπάθειας έγινε με εξωσωματική. Φυσικά έπιασε με τη πρώτη, αλλά ήταν εξωμήτριο (καλά υπάρχει τέτοια περίπτωση) αναρωτήθηκα, και όμως υπάρχει. Αφαίρεση μιας σάλπιγγας το αποτέλεσμα.

Τη πέμπτη εγκυμοσύνη δεν τη καταλάβαμε, η αποβολή έγινε άμεσα.

Στην έκτη η αγωνία πάλι τεράστια, καθημερινή. Στους δύο μήνες διαπιστώθηκε εξωμήτριος κύηση και εδώ χρειάστηκε να αφαιρεθεί και η δεύτερη σάλπιγγα.

Η έβδομη φυσικά έγινε με εξωσωματική, ακούσαμε τη καρδιά του, αλλά στους δύο μήνες και πάλι τα ίδια, το χάσαμε.

Οχτώ χρόνια μόνιμης κατάθλιψης

Οχτώ χρόνια προσπάθειας, οχτώ χρόνια μόνιμης κατάθλιψης…Γιατί σε εμάς, γιατί εμείς δεν μπορούμε να γίνουμε γονείς; Δεν το αξίζουμε; Ένοιωθα λίγος, μειονεκτικά. Χρειάστηκε πολύ αυτογνωσία, για να τα ξεπεράσω όλα αυτά. Εναλλακτικές φιλοσοφίες, διαλογισμούς και επαφή με την εκκλησία. Όλα αυτά έπαιξαν το ρόλο τους. Ήταν ένα ταξίδι που έπρεπε να γίνει…

Απορρίφθηκε η λύση για παρένθετη μητέρα λόγω υψηλού κόστους

Για υιοθεσία δεν το συζητούσα, είχα τις επιφυλάξεις μου. Θα μου μοιάζει, θα είναι υγιές και εάν έχει κάποια πάθηση που δεν μπορεί να διαπιστωθεί στις εξετάσεις; Όλα αυτά στριφογύριζαν στο μυαλό μου. Η άλλη λύση, παρένθετη μητέρα, το παιδί θα ήταν από το δικό μας γενετικό υλικό. Το ψάξαμε και αυτό, στη Κρήτη μάθαμε ότι υπάρχουν τέτοια κέντρα. Τα λεφτά όμως υπερβολικά και έτσι απορρίφθηκε αυτή η εναλλακτική.

Ήταν μονόδρομος ώστε να γίνουν γονείς

Η υιοθεσία ξαναήρθε στο προσκήνιο, αυτή τη φορά με λιγότερες αναστολές, αλλά και πάλι χωρίς να είμαι 100% σίγουρος, μέχρι που κάποιος φίλος με ξεμπλόκαρε και έτσι ξεπέρασα τις αναστολές μου, όταν μου είπε, «γιατί πιστεύεις ότι το βιολογικό σου παιδί δεν θα έχει κάτι από αυτά που φοβάσαι, ποιος μπορεί να στο εγγυηθεί». Αυτό ήταν. Σαν κάποιος να με ταρακούνησε.

Έτσι ξεκινήσαμε να το ψάχνουμε, ιδιωτικά, γιατί μέσω ιδρύματος μας είπαν ότι θέλει τουλάχιστον πέντε χρόνια. Αρχίσαμε να το λέμε σε φίλους και γνωστούς και έτσι βρήκαμε τη γυναίκα που γέννησε την κόρη μας. Την πήραμε όταν ήταν 40 ημερών, έγινε τόσο γρήγορα…. γιατί έτσι ήταν γραφτό να γίνει. Το πιστεύω αυτός ήταν ο προορισμός μας. Οι δυσκολίες που περάσαμε είναι πια μια μακρινή ανάμνηση. Σήμερα η κόρη μας είναι τεσσάρων μηνών μεγαλώνει με απίστευτη αγάπη από όλους μας και εγώ είμαι πατέρας της».

Ο θάνατος της βασίλισσας Ελισάβετ έχει βυθίσει στη θλίψη το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Η σoρός της βρίσκεται στο Εδιμβούργο και στη συνέχεια θα βρεθεί στο Λονδίνο για λαϊκό προσκύνημα, λίγο πριν την κηδεία της στις 19 Σεπτεμβρίου.

Οι περισσότεροι όμως αναρωτιούνται πότε θα ανοιχτεί η διαθήκη της, ώστε να γνωστοποιηθεί σε ποιους αφήνει την αμύθητη περιουσία της.

Η διαθήκη της βασίλισσας Ελισάβετ, αν μπορούσε να τη δει το κοινό, θα έδινε μια σπάνια εικόνα του πλούτου της μοναρχίας, όμως σε αντίθεση με εκείνες των απλών Βρετανών πολιτών, η δική της θα σφραγιστεί και θα φυλαχθεί σε ένα χρηματοκιβώτιο για τουλάχιστον 90 χρόνια.

Η πρακτική αυτή, δηλαδή να σφραγίζονται οι διαθήκες των μελών της βασιλικής οικογένειας, ανάγεται στο 1910 και ξεκίνησε με τον άγνωστο στο ευρύ κοινό πρίγκιπα Φραγκίσκο της Τετ. Η διαθήκη του είναι μία από τις περίπου 30 που φυλάσσονται σε άγνωστη τοποθεσία στο Λονδίνο, υπό την επίβλεψη ενός δικαστή.

Κατά παράδοση, μετά τον θάνατο ενός μέλους της βασιλικής οικογένειας, ο εκτελεστής της διαθήκης προσφεύγει στο Οικογενειακό Δικαστήριο του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Λονδίνου, ζητώντας να σφραγιστεί.

Οι δικαστές έδιναν ανέκαθεν την έγκρισή τους.

Βασίλισσα Ελισάβετ: Οι αποκαλύψεις για τις βασιλικές διαθήκες, μετά τον θάνατο του πρίγκιπα Φιλίππου

Οι λεπτομέρειες ήταν ουσιαστικά άγνωστες μέχρι τον θάνατο του πρίγκιπα Φιλίππου, του συζύγου της βασίλισσας, τον Απρίλιο του 2021.

Τότε ανατέθηκε στον δικαστή Άντριου ΜακΦάρλαν να εξετάσει το αίτημα σφράγισης της διαθήκης. Ο δικαστής συμφώνησε με το αίτημα, όμως αποφάσισε να δώσει στη δημοσιότητά την απόφασή του, ώστε το κοινό να πληροφορηθεί τι συμβαίνει και για ποιον λόγο. 

«Ο βαθμός της δημοσιότητας που θα επέφερε η δημοσιοποίηση θα ήταν πολύ εκτενής και εντελώς αντίθετος προς τον σκοπό της διαφύλαξης της αξιοπρέπειας του μονάρχη», έγραψε τότε, προσθέτοντας ότι είναι αναγκαίο να παραμείνει μυστικό το περιεχόμενο της διαθήκης, ώστε να μπορέσει ο μονάρχης να εκπληρώνει τον συνταγματικό ρόλο του.

Ο δικαστής αποκάλυψε την ύπαρξη ενός χρηματοκιβωτίου στο οποίο φυλάσσονται οι διαθήκες. Σημείωσε ότι δεν γνωρίζει το περιεχόμενο των σφραγισμένων εγγράφων.

Μεταξύ άλλων, στο χρηματοκιβώτιο βρίσκονται οι διαθήκες της βασιλομήτορος Ελισάβετ και της πριγκίπισσας Μαργαρίτας – και οι δύο πέθαναν το 2002.

Η διαθήκη της Μαργαρίτας βρέθηκε το 2007 στο επίκεντρο μιας δικαστικής διαμάχης όταν ένας άνδρας, ο Ρόμπερτ Μπράουν, ισχυρίστηκε ότι ήταν νόθος γιος της και ήθελε να πάρει στα χέρια του το έγγραφο για να επικυρώσει τη διεκδίκησή του. Τα δικαστήρια απέρριψαν το αίτημα ως «παράλογο» και δεν του δόθηκε πρόσβαση.

Ο πρίγκιπας Φραγκίσκος της Τεκ, η διαθήκη του οποίου είναι η παλαιότερη που φυλάσσεται στο χρηματοκιβώτιο, πέθανε το 1910 σε ηλικία 40 ετών. Ήταν ο νεότερος αδελφός της βασίλισσας Μαρίας, της συζύγου του βασιλιά Γεωργίου Ε΄ και γιαγιάς της Ελισάβετ Β΄.

Η σύνθεση του Θάνου Μικρούτσικου άλλαξε σημαντικά την πορεία της καριέρας του Μητροπάνου που βρήκε ανταπόκριση από ένα διαφορετικό κοινό που τον θεωρούσε μόνο λαϊκό τραγουδιστή. Στίχοι Άλκη Αλκαίου

«Τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο, συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί…», ήταν ένας από τους ύμνους που μεγάλωσαν και μεγαλώνουν γενιές.

Κι όμως, η μεγάλη αυτή επιτυχία που πολλοί την τραγούδησαν και την χόρεψαν, ίσως όσο καμία, ήταν κρυμμένη και ξεχασμένη για χρόνια μέσα σε ένα συρτάρι.

Φαίνεται όμως πως ισχύει για τα τραγούδια αυτό που λένε και για τους ανθρώπους. Κανένα καλό δεν πάει χαμένο…

Το 1996 κυκλοφόρησε από την εταιρία Minos EMI ο δίσκος «Στου αιώνα την παράγκα», που μεταξύ άλλων περιείχε και τη «Η Ρόζα».

Είκοσι χρόνια πριν από την κυκλοφορία του τραγουδιού, το 1976, ο ποιητής Άλκης Αλκαίος είχε στείλει το ποίημά του «Η Ρόζα», στον Θάνο Μικρούτσικο για να το μελοποιήσει.

Ο γνωστός συνθέτης έμενε τότε σε διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας στην Αθήνα. Η έμπνευση ήρθε σχεδόν αστραπιαία, αλλά η ώρα ήταν περασμένη και κατά συνέπεια κάπως ακατάλληλη για ηχογράφηση.

Ο Θάνος Μικρούτσικος μη θέλοντας να ενοχλήσει τους γείτονες, πάτησε τη σουρντίνα του πιάνου (ένα εξάρτημα που προσαρμόζεται στα έγχορδα όργανα για να «πνίγει» τον ήχο) και ξεκίνησε να ηχογραφεί το τραγούδι.

Το αποτέλεσμα της ηχογράφησης δεν ήταν και το καλύτερο δυνατό κι έτσι η Ρόζα έμεινε για πολύ καιρό στα… αζήτητα.

Ο Θάνος Μικρούτσικος είχε παίξει τη Ρόζα, μεταξύ άλλων, και στη Χαρούλα Αλεξίου, αλλά η κακή ποιότητα του ήχου φαίνεται πως «ψιλοχαντάκωσε» το κομμάτι κι έτσι η σπουδαία ερμηνεύτρια το προσπέρασε και δεν θέλησε να το ερμηνεύσει. Τα χρόνια περνούσαν και η Ρόζα παρέμενε σε ένα συρτάρι.

Ο Θάνος Μικρούτσικος συναντά για πρώτη φορά δισκογραφικά τον Δημήτρη Μητροπάνο το 1996 στον δίσκο «Στου αιώνα την παράγκα» σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη.

Μόλις είχε λήξει η υπουργική θητεία του Θάνου Μικρούτσικου στο υπουργείο Πολιτισμού με την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου και ο γνωστός συνθέτης αναζητούσε ερμηνευτή για τον νέο του δίσκο.

Συνήθως, οι συνθέσεις των δημιουργών προσαρμόζονται στη φωνή των ερμηνευτών. Στην περίπτωση του Θάνου Μικρούτσικου και του Δημήτρη Μητροπάνου δεν ισχύει τίποτε τέτοιο, καθώς αυτά τα δύο στοιχεία αλληλοσυμπληρώνονται.

Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας εντυπωσιακό. Ένας μαγικός δίσκος από εκείνους που μας κάνουν να μην βλέπουμε την ώρα να τρέξουμε να τους ακούσουμε ξανά και ξανά.

Όλη η Ελλάδα τραγουδάει τη «Ρόζα», κι άλλες μεγάλες επιτυχίες που περιλαμβάνονται στο δίσκο όπως το «Πάντα γελαστοί», το «Για μια Ντολόρες» ενώ ο Μητροπάνος συνηθίζει να ρίχνει και μερικές στροφές όταν την τραγουδάει.

Η συνεργασία του με τον Δημήτρη Μητροπάνο αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια μιας τιμητικής γιορτής, που είχε οργανώσει η εταιρία για την επιστροφή του Μικρούτσικου. Την εποχή εκείνη στην εταιρία εργαζόταν ο μουσικός παραγωγός Ηλίας Μπενέτος. Ο έμπειρος παραγωγός άκουσε την ξεχασμένη Ρόζα και του έκανε το «κλικ».

Ο Θάνος Μικρούτσικος στην αυτοβιογραφία του «Ο Θάνος και ο Μικρούτσικος» -που επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος και στιχουργός Οδυσσέας Ιωάννου- αφηγήθηκε τα εξής για τις ώρες της εγγραφής της «Ρόζας»:

«Οι ηχογραφήσεις ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 1996. Η «Ρόζα» μας παίδεψε πολύ στο στούντιο. Δεν μπορούσαμε να βρούμε τον τρόπο που θα έπαιζαν τα τύμπανα. Ήμασταν έξι ώρες και προσπαθούσαμε να βρούμε κάτι που θα με ικανοποιούσε. Ντράμερ ήταν ο σπουδαίος μουσικός Νίκος Καπηλίδης. Δεν ήθελα τα τυπικά χτυπήματα του ζεϊμπέκικου.

Κάποια στιγμή ζητάω από τον Καπηλίδη να βγάλει το πουκάμισό του! «Σοβαρολογείτε;» με ρωτάει. «Απολύτως» του απαντάω. Βγάζει το πουκάμισο και ζητάω αν υπάρχει στο στούντιο καμιά προβιά για να φορέσει! Προβιά βέβαια δεν βρήκαμε, αλλά λέω στον Καπηλίδη να σκεφτεί ότι είναι ένας Βίκινγκ και να παίξει το κομμάτι όπως θα έπαιζε το ζεϊμπέκικο ένας Βίκινγκ. Τα κατάφερε απόλυτα», θυμάται ο Μικρούτσικος, ενώ αποκαλύπτει πως ο Μητροπάνος δεν μπορούσε επί δύο εβδομάδες να τραγουδήσει λόγω… τρακ.

Η «Ρόζα» έγινε αμέσως επιτυχία, ο δίσκος ήταν από τους πιο εμπορικούς της τελευταίας 20ετίας και το συγκεκριμένο ζεϊμπέκικο έκανε πολλούς άντρες να σηκωθούν από την καρέκλα τους και να ρίξουν τις στροφές τους.

Όσο για το ποια είναι η Ρόζα του τραγουδιού, ο Άλκης Αλκαίος δεν αποκάλυψε ποτέ αν ήταν η εμβληματική επαναστάτρια Ρόζα Λούξεμπουργκ.

«Δε θέλησε ποτέ, μα ποτέ, όσες φορές και αν τον ρώτησα να μου πει, αλλά προσωπικά είμαι εκατό τοις εκατό σίγουρος ότι ναι, είναι! Κάποιο πολύ κοντινό του πρόσωπο μου είχε πει ότι κάποτε υπήρχε στην ζωή του μία Ρόζα αλλά για εμένα αναμφίβολα το τραγούδι έχει γραφτεί για την Λούξεμπουργκ.

Το αποδεικνύει νομίζω και ο συγκλονιστικός στίχος «πώς η ανάγκη γίνεται Ιστορία / πώς η Ιστορία γίνεται σιωπή» ο οποίος συνοψίζει την συγκυρία καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο στην ελληνική γλώσσα» είναι η απάντηση του Θάνου Μικρούτσικου, σε συνέντευξη του (1/2/2014 – εφημερίδα «Αυγή» – Θάνος Μαντζάνας), για την εμβληματική, πια, «Ρόζα» του ποιητή Άλκη Αλκαίου.

Πηγή: apotis4stis5