Ο νεαρός άνδρας θέλησε να εκπληρώσει ένα προσωπικό τάμα, το έβαλε σκοπό και το πέτυχε!

Φορώντας μόνο κάλτσες ξεκίνησε την ανάβαση του από το χωριό του Ζαρού, παρέα με τον κουμπάρο του αλλά και μια παρέα φίλων τους και κατάφεραν ν’ ανέβουν στην κορυφή του ψηλότερου βουνού της Κρήτης και μιας από τις ψηλότερες κορυφές της Ελλάδας θέλοντας να εκπληρώσει ένα τάμα που είχε κάνει ο Νίκος.

Μάλιστα εκτός από τις φωτογραφίες που δημοσιεύει η σελίδα Δια-SOS-τε τη Μεσαρά, ο Νίκος Ανδρουλάκης Καρατάρης αφιέρωσε και τις παρακάτω μαντινάδες που δείχνουν και την μεγάλη θέληση που έδειξε ανεβαίνοντας στα 2 χλμ ύψος χωρίς παπούτσια, σε κακοτράχαλους δρόμους για να μπορέσει να εκπληρώσει το τάμα που είχε κάνει:

Βγαίνω στη πιο ψηλή κορφή με ματωμένα πόδια και αισθήματα ανάμεικτα πού δεν χωρούν στα λόγια

Στα δύσκολα σαν θα βρεθείς ποτέ μην κάνεις πίσω, βγάλε φτερά στη πλάτη σου και πες θα πολεμήσω!

Χωρίς παπούτσια στη κορφή βγήκα γιατί χω τάμα… Να ναι η ΜΆΝΑ μου καλά και γω δε θέλω πραμα.

Μια μια συγκινητική ανάρτηση, ο Ηλίας Ψινάκης, αποχαιρετάει την μεγάλη ηθοποιό, Ειρήνη Παπά.
Θυμάται όμορφες στιγμές που περάσανε μαζί, όπως και σπουδαίους ανθρώπους που του γνώρισε.

Δείτε την ανάρτηση:

Αγαπημένο μου Ειρηνάκι! Ζήσαμε μαζί μια υπέροχη ζωή, ταξίδια, δόξες, party, πλάκες, γέλια και ούτε μία δυσάρεστη στιγμή! Μου γνώρισες σπουδαίους ανθρώπους που κάναμε παρέα και κέρδισα πολλά! Ποιον να πρωτοθυμηθώ… Franco Ζeffirelli, Nino Rota, Menotti, Antoni Kouin, Anna Magnani, Sofia Loren, Pasolini, Delon, Dalida, Visconti, Garcia Marquez. Αυτούς και άλλους πολλούς είδα ψάχνοντας τις παλιές φωτογραφίες μας. Βάζω αυτή γιατί είναι η αγαπημένη μου και μου θυμίζει που το σκάγαμε στο Χιλιομόδι, το χωριό σου. Θυμάμαι που φοράγαμε τις κελεμπίες και τραγούδαγες τις «ωδές»! Απ’ όλη αυτή τη παρέα, ο μόνος που μου έχει απομείνει και μπορώ να μοιραστώ αυτές τις αναμνήσεις, είναι ο Γιώργος Βογιατζής. Σε είχαμε χάσει πολύ πριν μας τη κάνεις για τα καλά. Θα βρεθείς πάλι επιτέλους με το μεγάλο σου έρωτα, τον Brando και τους καλούς μας φίλους, Βασίλη Φωτόπουλο, Βαγγέλη, Ντέμη Ρούσσο, Κακογιάννη και όλη τη παλιοπαρέα. Εμένα θα μου μυρίζει πάντα γιασεμί…

View this post on Instagram

A post shared by Ηλίας Ψινάκης (@iliaspsinakis)

Λίγες ώρες μετά τη δήλωση του Στέλιου Πέτσα, που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, ο Άκης Σκέρτσος εξέφρασε την άποψη ότι η επιβάρυνση 20-30% στους λογαριασμούς, την οποία καλούνται να πληρώσουν οι καταναλωτές, λόγω των αυξήσεων σε ρεύμα και φυσικό αέριο, είναι… «μικρή».

Ο Άκης Σκέρτσος μιλώντας το βράδυ της Τρίτης σε εκπομπή της ΕΡΤ, ισχυρίστηκε ότι τα μέτρα της κυβέρνησης είναι επαρκή.

Συγκεκριμένα είπε:

«Ξοδεύουμε όσα πρέπει σε ενισχύσεις. Πρέπει να κατανοήσουμε το διεθνές περιβάλλον και τις εθνικές δημοσιονομικές αντοχές. Έχουμε μια ενεργειακή κρίση, η οποία αυξάνει τις τιμές του φυσικού αερίου και του ηλεκτρικού ρεύματος κατά δέκα φορές».

Και συνέχισε ο Άκης Σκέρτσος:

«Καμία κυβέρνηση, κανένας εθνικός προϋπολογισμός δεν μπορεί να σηκώσει όλο αυτό το βάρος. Για αυτό έχουμε πει ότι θα κάνουμε burden sharing, ένα μοίρασμα βαρών. Θα αναλάβει ένα σημαντικό κομμάτι ο εθνικός προϋπολογισμός, όμως και οι καταναλωτές, και τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις έχουν μια μικρή επιβάρυνση 20-30% και καλύπτουμε εμείς όλο το υπόλοιπο».

Στην παρατήρηση του Γιώργου Κουβαρά ότι η επιβάρυνση αυτή για κάποιους δεν είναι βιώσιμη, ο Άκης Σκέρτσος απάντησε: «Γι’ αυτό υπαρχει ειδική μέριμνα για τα ευάλωτα νοικοκυριά, αυτά ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη».

Η ενεργειακή κρίση και οι ανατιμήσεις αποτελούν τα μεγαλύτερη προβλήματα των Ελλήνων καταναλωτών, όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα έρευνας του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ).

Η έρευνα, με δείγμα 1.000 καταναλωτές, πραγματοποιήθηκε το διάστημα 29 Αυγούστου έως 2 Σεπτεμβρίου 2022.

Σύμφωνα με το ΙΕΛΚΑ, ο μεγαλύτερος φόβος πλέον προέρχεται από την οικονομική κρίση που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά λόγω της ενεργειακής κρίσης και των ανατιμήσεων.

Το 31% δηλώνει ότι νιώθει άγχος, το 29% θυμό, το 25% φόβο και το 23% ανασφάλεια, ενώ ένα ποσοστό 5% δηλώνει ακόμα και πανικό. Μόλις 2% δηλώνει αδιάφορο.

Την ίδια στιγμή, το κοινό καταλαμβάνεται από συναισθήματα θυμού 27% και φόβου 19% για τον πόλεμο στην Ουκρανία, μειωμένα σε σχέση με τη μέτρηση του Απριλίου 2022 (30% και 26% αντίστοιχα).

Τα ποσοστά για την πανδημία COVID-19 είναι σαφώς χαμηλότερα, αλλά υπαρκτά με 13% και 23% αντίστοιχα, με το άγχος να αυξάνεται σε σχέση με το 19% της μέτρησης του Απριλίου.

Αξιοσημείωτο είναι ότι τα ποσοστά αδιαφορίας και για τα δύο θέματα έχουν αυξηθεί σημαντικά, στο 15% για τον πόλεμο στην Ουκρανία και στο 23% για την πανδημία COVID-19.

Το πρόβλημα του πληθωρισμού και των ανατιμήσεων αξιολογείται ως το σημαντικότερο πρόβλημα των καταναλωτών από το 52% του κοινού, ενώ ακολουθεί το κόστος ενέργειας με 39% και αρκετά χαμηλότερα ο πόλεμος στην Ουκρανία με 4%, οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις με 4% και τέλος η πανδημία COVID-19 με μόλις 1%.

Συγκρινόμενο μάλιστα το πρόβλημα των σημερινών ανατιμήσεων με παρελθούσες κρίσεις όπως η δημοσιονομική κρίση της δεκαετίας του 2010 ή η κρίση του κορωνοϊού 2020-2021, το κοινό θεωρεί σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό 64% ότι η σημερινή κρίση είναι χειρότερη.

Ακολουθεί η δημοσιονομική κρίση της δεκαετίας του 2010 με 30% και τέλος η κρίση του κορωνοϊού με 6%.

Εξειδικεύοντας τις κατηγορίες των ανατιμήσεων, από την έρευνα προκύπτει ότι το κόστος ενέργειας και θέρμανσης είναι το πιο επιβαρυντικό για το κοινό σε ποσοστό 56% και ακολουθούν τα προϊόντα τροφίμων σε ποσοστό 27%, τα κόστη καυσίμων και μεταφορών με 13% και τέλος τα προϊόντα εκτός τροφίμων με μόλις 1%.

Αντίστοιχες είναι οι απαντήσεις του κοινού σε σχέση με σε ποιες δαπάνες χρειάζονται μεγαλύτερη οικονομική βοήθεια, με το 97% να δηλώνει στην ενέργεια (89% πολύ), το 93% στα καύσιμα (74% πολύ), το 86% στα τρόφιμα (αλλά μόλις 48% πολύ) και το 69% στην κατοικία-ενοίκια (μόλις 42% πολύ).

Παράλληλα όμως η πλειοψηφία του κοινού λαμβάνει σχετική βοήθεια σε αυτές τις δαπάνες με βάση τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες.

Με βάση της απαντήσεις τους το 53% θεωρεί ότι λαμβάνει βοήθεια στην ενέργεια (10% πολύ), το 49% στα καύσιμα (4% πολύ).

Στην εξιχνίαση μιας άγριας δολοφονίας και μιας δολοφονικής απόπειρας που είχαν σημειωθεί τον περασμένο Ιούλιο, οδήγησε ένας τυχαίος έλεγχος αστυνομικών σε ύποπτο όχημα το μεσημέρι στο Χαϊδάρι. Ο αποφυλακισμένος βαρυποινίτης που συνελήφθη μαζί με ένα ακόμα άτομο, καθώς στο Ι.Χ. που επέβαιναν βρέθηκε βαρύς οπλισμός, αποδείχτηκε ότι είχε εμπλοκή σε δύο υποθέσεις που διερευνούσε η ΕΛ.ΑΣ..

Συγκεκριμένα ο 37χρονος άνδρας από την Αλβανία, ταυτοποιήθηκε ως δράστης της δολοφονίας ενός 39χρονου άνδρα στην Αγία Βαρβάρα στις 31 Ιουλίου, ενώ παράλληλα είναι το πρόσωπο που είχε αποπειραθεί να δολοφονήσει έναν 36χρονο άνδρα σε καφετέρια στον Άγιο Παύλο, στις 15 Ιουλίου.

Ο 37χρονος βαρυποινίτης που είχε αποφυλακιστεί τον περασμένο Μάιο, μαζί με ένα ακόμα άνδρα ηλικίας 22 ετών, επέβαιναν σε μαύρο Ι.Χ. στη Λεωφόρο Αθηνών το οποίο κρίθηκε ύποπτο από τους αστυνομικούς, που το σταμάτησαν για έλεγχο. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου, οι αστυνομικοί εντόπισαν μέσα στο πορτ παγκαζ δυο πολεμικά τυφέκια Καλάσνικοφ, καθώς και δύο γεμιστήρες με 90 σφαίρες.

Αμέσως πέρασαν χειροπέδες στους δύο άνδρες, που οδηγήθηκαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής. Εκεί διαπιστώθηκε ότι ο 37χρονος ήταν σεσημασμένος για ναρκωτικά, ληστείες και κλοπές, ενώ γνώριμος των αρχών αποδείχτηκε ότι ήταν και ο 22χρονος, καθώς είχε απασχολήσει και αυτός για κλοπές και ληστείες.

Κατά την προανάκριση οι αστυνομικοί κατάφεραν να συνδέσουν τον 37χρονο άνδρα από την Αλβανία, αρχικά με την αποτυχημένη απόπειρα στον Άγιο Παύλο και στη συνέχεια με την άγρια δολοφονία στην Αγία Βαρβάρα στις 31 Ιουλίου. Τότε ο βαρυποινίτης, είχε πυροβολήσει 4 φορές έναν 39χρονο άνδρα, αφού πρώτα τον κυνήγησε μπροστά στα μάτια των έντρομων περαστικών στην οδό Στρατηγού Μακρυγιάννη.

Οι κάτοικοι της περιοχής είχαν ειδοποιήσει άμεσα τις αρχές όμως ο δράστης είχε καταφέρει να διαφύγει ενώ το θύμα κατέληξε λίγο μετά την επίθεση στο νοσοκομείο. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, οι δύο άνδρες είχαν καβγά σε σπίτι της περιοχής λίγη ώρα πριν τη δολοφονία. Πίσω από τα κίνητρα της επίθεσης, κρύβονταν διαφορές από τη διακίνηση ναρκωτικών.

Πηγή: iefimerida.gr

Σαφές μήνυμα στην Τουρκία έστειλε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Νέο μήνυμα στην Τουρκία έστειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο Μουσείο Μπενάκη για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός μεταξύ άλλων στάθηκε στην επιθετική πολιτική της Τουρκίας, τονίζοντας ότι οι πρακτικές του Ταγίπ Ερντογάν παραβιάζουν τη συνθήκη της Λωζάνης. «Η Ελλάδα θα πορευτεί με ασπίδα τη διπλωματία, των ισχυρών συμμαχιών της και το αποτρεπτικό δόρυ των Ενόπλων Δυνάμεων και την αδιάκοπη πορεία της προς την πρόοδο», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον χαιρετισμό του στην επετειακή έκθεση «Μικρά Ασία, Λάμψη, Καταστροφή, Ξεριζωμός, Δημιουργία», που συνδιοργάνωσαν το Μουσείο Μπενάκη και το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών.

«Η Τουρκία θα πρέπει να αντιληφθεί, ότι τον σχεδόν έναν αιώνα ισχύος αυτής της Συνθήκης, θα τον διαδεχθούν πολλοί ακόμη. Έτσι απαιτούν η Ιστορία και Γεωγραφία, η νομιμότητα και η διεθνής σταθερότητα» υπογράμμισε.

Ολόκληρη η δήλωση του πρωθυπουργού:

Κυρία Πρόεδρε της Δημοκρατίας,

Κυρία Πρόεδρε του Μουσείου Μπενάκη,

Κύριε Πρόεδρε του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών,

Κυρίες και κύριοι,

Τέτοιες ώρες, πριν από εκατό χρόνια, στα παράλια της Μικράς Ασίας γραφόταν η αιματηρή τελική πράξη του «Οράματος της Ιωνίας». Η Σμύρνη είχε παραδοθεί, πια, στις φλόγες και οι Χριστιανοί κάτοικοί της σφαγιάζονταν. Ενώ, όσοι κατόρθωναν να γλυτώσουν από την μανία των Τούρκων, ακολουθούσαν τον ελληνικό στρατό προς τη χερσόνησο της Ερυθραίας, προσπαθώντας να περάσουν στα νησιά μας και από εκεί στη σωτηρία. Των ζωών τους μόνο. Γιατί οι περιουσίες τους είχαν ήδη χαθεί…

Λίγο αργότερα, στη Λωζάννη, μετά το αίμα θα γραφόταν και με μελάνι το τέλος 25 αιώνων παρουσίας του Ελληνισμού στην Ιωνία, την Καππαδοκία, τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη. Με την ανταλλαγή πληθυσμών, ενάμιση εκατομμύριο ψυχές πήραν, τότε, τον δρόμο της μεγάλης Εξόδου. Αλλά και την απόφαση να ριζώσουν ξανά, σε καινούργιες εστίες στην μητέρα-πατρίδα.

Ταξίδεψαν, κουβαλώντας ελάχιστα υπάρχοντα και λιγοστά πολύτιμα κειμήλια. Αυτά που βρίσκουν, σήμερα, τη θέση τους στη μοναδική έκθεση που συνδιοργανώνουν δύο μεγάλες κιβωτοί της μνήμης του ιωνικού ελληνισμού: το Μουσείο Μπενάκη και το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, με τη γενναία συμβολή άλλων 88 φορέων. Δύο ιδρύματα, που με κόπο και μεράκι κρατούν ζωντανή επί δεκαετίες την κληρονομιά των Ελλήνων των χαμένων πατρίδων. Και γι΄αυτό αξίζουν την ευγνωμοσύνη μας.

Ο ξεριζωμός ήταν το βαρύ τίμημα που έπρεπε να πληρωθεί ώστε να εξασφαλιστεί η ειρήνη και να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο της εθνικής ζωής: «Διά της υπογραφής της Συμβάσεως παρέχονται εις τους ατυχείς πρόσφυγας τα μέσα να αρχίσουν νέον βίον. Υπό όρους καλύτερους των οποίων ουδείς ηδύνατο να ελπίζη μετά την εν Μικρασία καταστροφήν», έγραφε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, μετά την υπογραφή της Συνθήκης. Έδινε, έτσι, το σύνθημα της εθνικής ανάτασης που θα ακολουθούσε.

Και οι πρόσφυγες τον δικαίωσαν πολύ πιο γρήγορα και πολύ περισσότερο από όσο κι ο ίδιος φανταζόταν. Γιατί αν η Μικρασιατική Καταστροφή συνιστά το μεγαλύτερο, ίσως, τραύμα του πρόσφατου παρελθόντος μας, η ενσωμάτωση των προσφύγων στον εθνικό κορμό αποτελεί μάλλον το κορυφαίο ειρηνικό επίτευγμα του ελληνικού κράτους.

Με μία χώρα κατάκοπη και καταχρεωμένη ύστερα από 10 χρόνια μαχών, εσωτερικά ασταθή και με ελάχιστους πόρους, να πετυχαίνει ένα αληθινό θαύμα: να μετατρέψει τον θρήνο της τραγωδίας σε πνοή δημιουργίας. Να ανιχνεύσει τα λάθη της και τις άστοχες επιλογές της. Για να σηκωθεί και πάλι στα πόδια της και να ακολουθήσει την ιστορική της τροχιά που μεταμορφώνει πάντα τις καταστροφές σε θριάμβους. Με μοχλό τη δύναμη και το πείσμα των προσφύγων, που συνέβαλαν καταλυτικά στον εκσυγχρονισμό του τόπου.

Έγραψε ο μεγάλος Μικρασιάτης Ηλίας Βενέζης, έχοντας ζήσει από πρώτο χέρι τη θηριωδία, αλλά και την αναδημιουργία: «Ο ελληνισμός της Ανατολής ορθοπόδησε δουλεύοντας τη πικρή γη. Ξεχερσώνοντας αγριόβουνα, αποξεραίνοντας βαλτότοπους, εισχωρώντας μες στον κορμό της ζωής της χώρας. Στη βιομηχανία, στη ναυτιλία, στο εμπόριο, στις Τέχνες, στα Γράμματα. Παντού, προχωρώντας στις πρώτες θέσεις. Αλλοιώνοντας τον ρυθμό της εργασίας και της παραγωγής και κινώντας την άμιλλα. Βάζοντας νέο πνεύμα, ξυπνό, στις συναλλαγές και στις σχέσεις των ανθρώπων».

Κυρίες και κύριοι,

Όλα τα παραπάνω, η καταστροφή και η αναγέννηση, εικονοποιούνται στις διπλανές αίθουσες και στα εκθέματά τους. Θα πρότεινα να τις επισκεφτούμε όχι μόνον ως άσκηση μνήμης, όσο ως κίνητρο εθνικής αυτογνωσίας. Γιατί ασφαλώς η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, ούτε διδάσκει από μόνη της. Βοηθά, όμως, στην αναζήτηση του συλλογικού μας εαυτού. Ορίζει, σε μεγάλο βαθμό, το περιβάλλον όπου κινούμαστε οι σύγχρονοι. Και ενίοτε καθοδηγεί συνετά σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο.

Η Μικρασιατική Καταστροφή και η ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων το 1947, όρισαν το τελικό γεωγραφικό περίγραμμα της χώρας. Ενώ η Συνθήκη της Λωζάννης διέπει, έκτοτε, τη συνύπαρξή μας με τους γείτονες. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία την έχει παραβιάσει ξεριζώνοντας το ελληνικό στοιχείο της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Αλλά και εξακολουθεί να υπονομεύει τις σαφείς ρυθμίσεις της, αμφισβητώντας τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Θα πρέπει να αντιληφθεί, ωστόσο, η άλλη πλευρά του Αιγαίου ότι τον σχεδόν έναν αιώνα ισχύος αυτής της Συνθήκης, θα τον διαδεχθούν πολλοί ακόμη. Έτσι απαιτούν η Ιστορία και Γεωγραφία, η νομιμότητα και η διεθνής σταθερότητα. Γι’ αυτό και την τήρησή της εγγυάται και θα εγγυάται η Ελλάδα, με την ασπίδα της διπλωματίας και των συμμαχιών της, αλλά και με το αποτρεπτικό δόρυ των Ενόπλων της Δυνάμεων. Κυρίως, όμως, με την αδιάκοπη πορεία της προς την πρόοδο.

Γιατί η πραγματική αναμέτρηση μιας χώρας είναι με το παρελθόν και το μέλλον της. Μπορεί τον Σεπτέμβριο του ‘22 ο Ελληνισμός να έχασε μία απ’ τις πιο δημιουργικές του εστίες. Αμέσως μετά όμως η χώρα έμαθε να κερδίζει τη μάχη της ευημερίας της: ενδυνάμωσε την εθνική της ομοιογένεια, αποφεύγοντας τα «φαντάσματα» άλλων βαλκανικών χωρών. Ξαναπολέμησε. Αλλά με τη νικηφόρα πλευρά της Ιστορίας. Άκμασε με την μεταπολεμική ανάπτυξη. Και έκανε καλύτερη τη ζωή των Ελλήνων.

Για να αποτελεί, σήμερα, ένα από τα παλαιότερα μέλη της Ευρωπαϊκής οικογένειας, πρωταγωνιστώντας μεταξύ τους. Σε μία διαδρομή όχι χωρίς λάθη, καθώς ο Εθνικός Διχασμός, που προϋπήρχε της μικρασιατικής περιπέτειας, υποτροπίασε με άλλες μορφές. Ζήσαμε, έτσι, έναν Εμφύλιο Πόλεμο και μία επτάχρονη Δικτατορία. Ενώ τον είδαμε να αναβιώνει και πριν από λίγα μόλις χρόνια με τη μορφή της δημαγωγίας, και πάλι απέναντι σε μία οικονομική κρίση που απαιτούσε εθνική συσπείρωση.

Όλα αυτά, όμως, ανήκουν στο παρελθόν. Οι επιλογές των Ελλήνων δείχνουν ότι τα ίχνη της εμπειρίας γίνονται γι’ αυτούς οδηγοί μιας καλύτερης πορείας. Πως την κάθε μεγάλη υποχώρηση μπορεί να τη διαδέχεται μια μεγαλύτερη εθνική επιτυχία. Και ότι, σήμερα, η «Μεγάλη Ιδέα» δεν συνδέεται με γεωγραφικές κτήσεις. Αλλά με την Μεγάλη Ελλάδα. Την ισχυρή και αυτοδύναμη πατρίδα του μέλλοντός μας. Αυτή που δεν λησμονεί επειδή, ακριβώς, θέλει να προχωρεί!

Κλείνω όπως λιτά κλείνει και ο Ηλίας Βενέζης το κείμενό του για το Μικρασιατικό δράμα: «Ύστερα από τόσο πάθος που ζήσαμε, κρατούμε σκεπή και παραστάτη μας ένα όραμα για τον άνθρωπο, καθαρά ελληνικό: μιαν αίσθηση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας, που είναι ταυτόσημα με την αρετή». Επιτρέψτε μου, μάλιστα, να δανειστώ και τον τίτλο του βιβλίου όπου δημοσιεύτηκε, καθώς ταιριάζει απόλυτα με την αποψινή έκθεση: «Μικρασία, χαίρε».

Τσαβούσογλου: «Εμείς θα αποφασίσουμε πότε θα πάμε και πού»

Nωρίτερα, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, επιτέθηκε εκ νέου στην Ελλάδα αναφερόμενος στην τελευταία δήλωση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε με τον πρόεδρο της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν στο Παρίσι.

Ο πρωθυπουργός είχε τονίσει χαρακτηριστικά πως «περιμένουμε όσους απειλούν ότι θα έρθουν μια νύχτα, να έρθουν στο φως της ημέρας».

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το πρακτορείο Anadolu, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου απάντησε πως «εμείς θα αποφασίσουμε πότε και πού θα πάμε».