Αισιοδοξία αποπνέει η 50χρονη που περίμενε μια δεκαετία συμβατό δότη νεφρού και τελικά πήρε το νεφρό της αδικοχαμένης Έμμας.
Το θαύμα της ζωής συνέβη για την Μαρούλα Χωραφά, η οποία όπως λέει, μιλώντας στο Newsit.gr, λυπήθηκε πάρα πολύ για την φοιτήτρια που έχασε τόσο άδικα τη ζωή της σε τροχαίο στη Θεσσαλονίκη και ευχαριστεί για το μεγαλείο ψυχής που έδειξαν οι γονείς της.
«Συγκινήθηκα με το νεφρό. Είμαι ευτυχισμένη και ευχαριστώ πολύ τους γονείς του κοριτσιού που μου το δώσανε. Για την κοπέλα λυπήθηκα πολύ. Κρίμα, στεναχωρήθηκα πάρα πολύ που το άκουσα στην τηλεόραση» λέει η 50χρονη γυναίκα.
Η κυρία Μαρούλα συνεχίζει μιλώντας στο newsit.gr περιγράφοντας την δεκαετή ταλαιπωρία της. «Τώρα είμαι καλά, δεν πονάω. Πάλευα 10 χρόνια, ήταν δύσκολα. Είχαμε προβλήματα με τη φίστουλα στο χέρι, άμα δεν βόλευε καλά, δεν ήμουν καλά στην υγεία μου. Από 20 χρονών είχα πίεση και ταλαιπωρούμαι από τότε. Ήμουν 40 όταν αρρώστησα και περίμενα στην λίστα δέκα χρόνια». Όπως μας λέει, την κάλεσαν από το νοσοκομείο να την ενημερώσουν ότι βρέθηκε συμβατός δότης νεφρού και ήταν κάτι που της έδωσε τεράστια χαρά.
Την 50χρονη από την αρχή του Γολγοθά της υγείας της, την στηρίζει η οικογένεια της, ο σύζυγός της, Θεόδωρος Γεωργίτσης και ο 25χρονος γιος τους.
Ο άντρας της πρώην νεφροπαθούς μιλώντας στο newsit.gr αναφέρει: «Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους γονείς του κοριτσιού για τη δωρεά που έκαναν τα όργανα του και να συλλυπηθούμε την οικογένεια. Πήραν μία γενναία απόφαση να σώσουν και άλλες ψυχές. Η μεταμόσχευση πέτυχε, σώθηκε η γυναίκα μου και άλλες 3-4 οικογένειες. Πηγαινοερχόμασταν δέκα χρόνια, περιμέναμε μέρα με τη μέρα».
Η κηδεία της αδικοχαμένης Έμμας, η οποία είχε η ίδια την επιθυμία να γίνει δότρια οργάνων, θα τελεσθεί αύριο Πέμπτη, στον ιερό ναό Αγίου Γερασίμου στα Νεροκούρου Χανίων, στον τόπο καταγωγής της 21χρονης.
Αναστατωμένοι οι δωρητές ακινήτων στην Κιβωτό του Κόσμου, ζητούν να πάρουν πίσω ακίνητα που δώρισαν στην ΜΚΟ προκειμένου να ενισχύσουν στην φροντίδα των παιδιών που τόσα χρόνια στεγάζονται στις δομές.
Μια ηλικιωμένη γυναίκα, όπως καταγγέλλει στο T-Live δώρισε το σπίτι της στην Κιβωτό του Κόσμου με τον όρο να γίνει η δωρεά, αφού φύγει από τη ζωή, μιας και πρόκειται για το σπίτι που ζει εδώ και πολλά χρόνια.
«Εδώ και πέντε μήνες είναι όλοι άφαντοι, αυτή την στιγμή θέλω μια βοήθεια. Μου είχαν προτείνει από τον Δήμο, να πουλήσω το σπίτι μου, να πάρω τα χρήματα και να πάρω δίπλα μου μια γυναίκα να με φροντίζει, με τον όρο πως όταν φύγω από τη ζωή, τότε το σπίτι μου θα δινόταν στην Κιβωτό του Κόσμου», ανέφερε αρχικά η ηλικιωμένη γυναίκα.
Ωστόσο μετά το σκάνδαλο και τις καταγγελίες για την Κιβωτό του Κόσμου, η ίδια πέρασε τραγικές ώρες: «Βρέθηκα σε απόγνωση πολλές φορές, ήθελα να πέσω από το μπαλκόνι. Σκέφτηκα καλά να τελειώσω, αλλά μείνω κατάκοιτη, μετά τι γίνεται;» δήλωσε απελπισμένη στην κάμερα της εκπομπής, T-Live και στην Ειρήνη Πεϊβάνη.
Η συμφωνία με τους υπεύθυνους της ΜΚΟ ήταν να της παρέχουν βοήθεια και φροντίδα, όποτε έχει ανάγκη, δεδομένου ότι είχε υπογράψει για τη δοθεί το σπίτι της στην Κιβωτό του Κόσμου, όταν φύγει από τη ζωή.
«Ήθελα στην ουσία να μου παρέχουν μια βοήθεια, σε στιγμές ανάγκης, αλλά αφού υπέγραψα την δωρεά δεν μου απαντούσε κανείς. Θέλω να πάρω πίσω το σπίτι μου, με άλλους όρους συμφωνήσαμε και άλλα βάλανε στο συμβόλαιο».
«Ο πάτερ μου είχε πει θα μου στείλει μια έμπιστη γυναίκα να με προσέχει, αλλά δεν μου είπε ποιος θα την πληρώνει την γυναίκα γιατί εγώ παίρνω 20 ευρώ την ημέρα σύνταξη. Έπαιρνα τηλέφωνο στις δομές αλλά δεν απαντούσε κανένας. Δύο φορές με κάλεσαν μόνο για το συμβόλαιο του σπιτιού, έκτοτε τίποτα, καμιά επικοινωνία», είπε σε απόγνωση η κα. Περσεφόνη στην κάμερα της εκπομπής, T-Live.
Ο 20χρονος έχασε τον έλεγχο της μηχανής που οδηγούσε, με αποτέλεσμα να εκτραπεί και να βρει τραγικό θάνατο
Θλίψη και οδύνη σκόρπισε ο θάνατος ενός 20χρονου στην Κρήτη, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα το μεσημέρι της Τετάρτης 30 Νοεμβρίου στα Μάλια.
Πρόκειται για τον 20χρονο Σωκράτη Φθενάκη ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο.
Σύμφωνα με το cretapost.gr, το περιστατικό συνέβη περίπου στις 3:30 το μεσημέρι στον παλιό εθνικό δρόμο από τα Μάλια προς τον Άγιο Νικόλαο, στο ύψος που βρίσκονται οι Αρχαιότητες των Μαλίων.
Ειδικότερα, όπως αναφέρει το zarpanews.gr, κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες ο 20χρονος έχασε τον έλεγχο της μηχανής που οδηγούσε, με αποτέλεσμα να εκτραπεί και ο νεαρός να βρει τραγικό θάνατο.
Στο σημείο έσπευσε άμεσα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, ωστόσο ήταν ήδη αργά, με το πλήρωμά του να διαπιστώνει τον θάνατο του άτυχου νέου.
Ο αδικοχαμένος Σωκράτης ήταν φίλος της ομάδας του ΠΑΝΟΜ, όπως και μέλος της παιδικής ακαδημίας του. Σοκαρισμένοι είναι οι φίλοι του, σε αναρτήσεις τους αναφέρουν ότι δεν μπορούν να πιστέψουν αυτό που συνέβη.
Ο ιεράς έλαβε διορία να εγκαταλείψει τον Λυκαβηττό και να επιστρέψει στην ενορία του στου Ζωγράφου – Προβληματισμός στην Εκκλησία της Ελλάδος για την αντίδραση των πιστών
Διορία έδωσε η Ιερά Σύνοδος στον παπά Δημήτρη Λουπασάκη να εγκαταλείψει τους Αγίους Ισιδώρους Λυκαβηττού και να επιστρέψει στην ενορία του, στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου στου Ζωγράφου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο παπά Δημήτρης έχει ήδη στα χέρια του το σχετικό έγγραφο και πηγές από το περιβάλλον του λένε ότι προτίθεται να σεβαστεί την απόφαση του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου.
Προβληματισμός ωστόσο επικρατεί στην Αρχιεπισκοπή για το πώς θα αντιδράσουν οι πιστοί στην απομάκρυνση του παπά Δημήτρη από τον Λυκαβηττό, όπου οι πιστοί σχημάτιζαν ουρές για τα κηρύγματά του.
Σύμφωνα με πηγές από το περιβάλλον του παπά Δημήτρη, ο ίδιος είναι ιδιαίτερα στενοχωρημένος από την εξέλιξη αυτή, καθώς του έχει απαγορευτεί να κάνει λειτουργίες, κητύγματα και άλλες εκδηλώσεις στον ναό των Αγίων Ισιδώρων, τον οποίο αποκαλούσε «σπίτι του».
Εκτός του ναού των Αγίων Ισιδώρων θα βρεθούν και οι δόκιμοι μοναχοί, συνεργάτες του πατέρα Δημήτριου Λουπασάκη, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι οι καθημερινές λειτουργίες έχουν σταματήσει εδώ και λίγο καιρό. Αντ’ αυτού, γίνονται λειτουργίες μόνο κάθε Κυριακή, με ιερά που καθορίζεται την εκάστοτε φορά από τη Μονή Πετράκη. Μέχρι πρότινος, οι λειτουργίες στην εκκλησία του Λυκαβηττού ήταν καθημερινές, από τις 6:30 το πρωί.
Την περίοδο της κρίσης, ο ναός προσέφερε έως και 3.000 γεύματα σε πανηγύρεις στους πιστούς -στην πλειονότητά τους, οικονομικά αδύναμους- που συνέρρεαν ως εκεί. Στην πραγματικότητα πρόσφερε στήριξη, αγάπη, και ευλογία σε καθέναν από τους προσερχόμενους μέχρι τα χαράματα. Και να σκεφτεί κανείς ότι μέχρι το 2000 ο ναός ήταν παραμελημένος, ανήκοντας στο πρώην Ταμείο Ασφάλισης Κληρικών Ελλάδος. Σωστό ερείπιο, λειτουργούσε περιστασιακά, ενώ η απόμερη, υγρή και εγκαταλελειμμένη στη φθορά των στοιχείων της φύσης σπηλιά γινόταν συχνά καταφύγιο τοξικομανών ή άντρο αλλόκοτων παγανιστών και υποχθόνιων σεχτών, που διενεργούσαν σκοτεινές τελετές λόγω των εκεί λιγοστών μνημάτων ασκητών περασμένων αιώνων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, τις προηγούμενες ημέρες, πληροφορίες ανέφεραν ότι οι πιστοί είχαν ανησυχήσει για την παρατεινόμενη απουσία του παπά Δημήτρη από τον Λυκαβηττό και εξέφραζαν ανησυχία για την τύχη του, έχοντας ουσιαστικά αντιληφθεί την απομάκρυνσή του από τους Αγίους Ισιδώρους, στους οποίους επέστρεψε στις 6 Νοεμβρίου, έπειτα από την ολιγοήμερη απουσία του στην Κρήτη.
Από τα 40 της και επί δέκα χρόνια περίμενε συμβατό δότη νεφρού η κα Μαρούλα
Από τα 40 της περίμενε επί δέκα χρόνια συμβατό δότη νεφρού και τελικά της το χάρισε η 21χρονη Έμμα, η οποία παρασύρθηκε και σκοτώθηκε από τον 26χρονο στην Θεσσαλονίκη.
Το θαύμα της ζωής συνέβη για την Μαρούλα Χωραφά, η οποία όπως λέει, μιλώντας στο Newsit.gr, λυπήθηκε πάρα πολύ για την φοιτήτρια που έχασε τόσο άδικα τη ζωή της σε τροχαίο στη Θεσσαλονίκη και ευχαριστεί για το μεγαλείο ψυχής που έδειξαν οι γονείς της.
«Συγκινήθηκα με το νεφρό. Είμαι ευτυχισμένη και ευχαριστώ πολύ τους γονείς του κοριτσιού που μου το δώσανε. Για την κοπέλα λυπήθηκα πολύ. Κρίμα, στεναχωρήθηκα πάρα πολύ που το άκουσα στην τηλεόραση» λέει η 50χρονη γυναίκα.
Η κυρία Μαρούλα συνεχίζει μιλώντας στο newsit.gr περιγράφοντας την δεκαετή ταλαιπωρία της. «Τώρα είμαι καλά, δεν πονάω. Πάλευα 10 χρόνια, ήταν δύσκολα. Είχαμε προβλήματα με τη φίστουλα στο χέρι, άμα δεν βόλευε καλά, δεν ήμουν καλά στην υγεία μου. Από 20 χρονών είχα πίεση και ταλαιπωρούμαι από τότε. Ήμουν 40 όταν αρρώστησα και περίμενα στην λίστα δέκα χρόνια». Όπως μας λέει, την κάλεσαν από το νοσοκομείο να την ενημερώσουν ότι βρέθηκε συμβατός δότης νεφρού και ήταν κάτι που της έδωσε τεράστια χαρά.
Την 50χρονη από την αρχή του Γολγοθά της υγείας της, την στηρίζει η οικογένεια της , ο σύζυγός της, Θεόδωρος Γεωργίτσης και ο 25χρονος γιος τους.
Ο άντρας της πρώην νεφροπαθούς μιλώντας στο newsit.gr αναφέρει: «Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους γονείς του κοριτσιού για τη δωρεά που έκαναν τα όργανα του και να συλλυπηθούμε την οικογένεια. Πήραν μία γενναία απόφαση να σώσουν και άλλες ψυχές. Η μεταμόσχευση πέτυχε, σώθηκε η γυναίκα μου και άλλες 3-4 οικογένειες. Πηγαινοερχόμασταν δέκα χρόνια, περιμέναμε μέρα με τη μέρα».
Η κηδεία της αδικοχαμένης Έμμας, η οποία είχε η ίδια την επιθυμία να γίνει δότρια οργάνων, θα τελεσθεί αύριο Πέμπτη, στον ιερό ναό Αγίου Γερασίμου στα Νεροκούρου Χανίων, στον τόπο καταγωγής της 21χρονης.
Ο Ανδρέας γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1985. Από μικρός ήταν ένα παιδί με ιδιαίτερες ευαισθησίες και με τις «μικρές» του δυνάμεις πρόσφερε αγάπη και χαμόγελα σε όλους όσοι ήταν δίπλα του! Είχε την αγαπημένη του οικογένεια, τους φίλους του, τους συμμαθητές του, το δικό του σκυλάκι, που φρόντιζε και αγαπούσε. Είχε τα δικά του όνειρα, τα δικά του θέλω, όλη τη ζωή μπροστά του.
Ο Ανδρέας αρρώστησε το 1994 και από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή αντιμετώπισε την ασθένειά του με θάρρος και αξιοπρέπεια, συνεχίζοντας να προσφέρει δύναμη και χαμόγελο στους γύρω του.
Το Νοέμβριο του 1995 ο Ανδρέας αποτύπωσε το όραμά του στο προσωπικό του ημερολόγιο. Επιθυμία του να ιδρυθεί ένας σύλλογος για να έχουν όλα τα παιδιά ένα ΧΑΜΟΓΕΛΟ!
Ωστόσο ο Ανδρέας δεν στάθηκε μόνο εκεί αλλά μοιράστηκε την επιθυμία του δημόσια, στην εκπομπή «Κόκκινη Κάρτα» του Γιώργου Παπαδάκη στον ΑΝΤΕΝΝΑ. Από την πρώτη στιγμή όλοι οι συντελεστές της εκπομπής «αγκάλιασαν» τον Ανδρέα και έκαναν ό,τι ήταν εφικτό για να ακουστεί η φωνή του! Κι όταν έφτασε η στιγμή που η φωνή του δεν έβγαινε, με μια χαρακτηριστική κίνηση ζωγράφισε ένα χαμόγελο στο δικό του πρόσωπο, ζητώντας όλα τα παιδιά του κόσμου να αποκτήσουν το δικαίωμα να χαμογελούν ευτυχισμένα.
Η απήχηση που είχε η εκπομπή ήταν πραγματικά ανέλπιστη! Στην Ελλάδα, στην Κύπρο αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο οι Έλληνες συγκλονίστηκαν και από την πρώτη στιγμή έσπευσαν με κάθε τρόπο να στηρίξουν το όραμα του Ανδρέα. Του Ανδρέα «όλων μας», όπως χαρακτηριστικά είπε ο Γιώργος Παπαδάκης στην εκπομπή.
Σε λιγότερο από ένα μήνα, ο 10χρονος Ανδρέας έφυγε από τη ζωή … αφήνοντας όμως πίσω του: «Το Χαμόγελο του Παιδιού»! Το ημερολόγιό του είναι η κληρονομιά μας. Και το χαμόγελο που ζωγράφισε στο δικό του πρόσωπο, έγινε το χαμόγελο και η ελπίδα για τα εκατοντάδες παιδιά που κινδυνεύουν στην Ελλάδα.
Ας ακολουθήσουμε όλοι την προτροπή του: «Ελάτε λοιπόν να βοηθήσουμε, αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε»!
Υπάρχει κάτι τα Χριστούγεννα που μας προκαλεί μια νοσταλγία.
Ένα ζεστό σπίτι, η μυρωδιά των μελομακάρονων που έφτιαχνε η γιαγιά, τα οικογενειακά γιορτινά τραπέζια, οι αγκαλιές, οι συζητήσεις, τα δώρα και τόσες πολλές πολύτιμες αναμνήσεις.
Αλλά μερικές φορές τα Χριστούγεννα είναι δύσκολα. Γιατί μας θυμίζουν τους ανθρώπους που λείπουν από τα γιορτινά μας τραπέζια, τους αγαπημένους μας που έχουμε χάσει και τις αγκαλιές που λαχταρούμε να νιώσουμε για άλλη μια φορά.
Αυτά τα δύσκολα συναισθήματα των γιορτών αποτυπώνει μια ξένη διαφήμιση με τίτλο «Το Μαγικό Βιβλίο Μαγειρικής» και μας κάνει να δακρύζουμε και να θυμόμαστε τους ανθρώπους που μας λείπουν φέτος.
Το έχουμε πει πολλές φορές και δεν θα κουραστούμε να το λέμε: οι γονείς μπορούν να κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους! Μπορούν να δώσουν και την ίδια τους τη ζωή για την ευτυχία τους. Ή αν όχι τη ζωή τους, το… νεφρό τους. Αυτό ακριβώς έκανε κι ένας μπαμπάς που δώρισε το ένα του νεφρό στον γιο του προκειμένου να είναι υγιής.
Ο μικρός Oliver μπορεί γι απρώτη φορά στη ζωή του να κολυμπάει στη θάλασσα και να κάνει τραμπολίνο – και όλα αυτά, χάρη στον εκπληκτικό μπαμπά του. Το 4χρονο αγοράκι διεγνώσθηκε με νεφρική ανεπάρκεια λίγες μέρες μετά τη γέννησή του και έχει περάσει το περισσότερο μέρος της μέχρι τώρα ζωής του στα νοσοκομεία.
Ο 29χρονος μπαμπάς του, όμως, θέλοντας να σώσει το αγοράκι του και να του προσφέρει μια κανονική ζωή, πήρε την απόφαση να του δωρίσει το ένα του νεφρό. Ευτυχώς ήταν συμβατός δότης και, παρά τις καθυστερήσεις λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, η μεταμόσχευση έγινε με επιτυχία πριν από λίγο καιρό.
«Η επέμβαση πήγε καλά. Είμαι πολύ χαρούμενος που πήρα αυτή την απόφαση. Έδωσα στον Oliver το δώρο της ζωής και με βλέπει σαν σούπερ ήρωα! Στην αρχή είχαμε άγχος για το αν θα πετύχει η μεταμόσχευση αλλά ευτυχώς όλα πήγαν κατ’ ευχή.
Το χαμόγελο του γιου μου με αποζημιώνει για όλα» λέει ο μπαμπάς του μικρού αγοριού ενώ εξηγεί πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα πριν την επέμβαση: «Ήταν πολύ δύσκολο να εξηγήσεις σε ένα μικρό παιδί γιατί δεν μπορεί να κάνει ό,τι και τα άλλα παιδάκια… Η θλίψη και η απογοήτευση στα μάτια του μας έκανε να κλαίμε κάθε βράδυ κρυφά».
Σήμερα, όμως, ο 4χρονος Oliver όχι μόνο μπορεί να κάνει ό,τι και τα άλλα παιδάκια, αλλά και ακόμα περισσότερα αφού έχει στο πλάι του τον προσωπικό του σούπερ ήρωα – τον μπαμπά του!
Μας έβαλε τα γυαλιά σε όλους ο Βαγγέλης Ρόζος η πιο γνώριμη φιγούρα της πλατείας της Κατούνας Αιτωλοακαρνανίας, ένας φτωχός, άνεργος άνθρωπος με πολλά προβλήματα.
Κάθε μέρα τον Βαγγέλη τον συναντάς από τραπέζι σε τραπέζι στην πλατεία. Αρκετοί τον κακοχαρακτηρίζουν, οι πιο πολλοί του συμπαραστέκονται.
Αυτός ο Άνθρωπος έκανε μια κίνηση που στις μέρες μας σπανίζει και ξάφνιασε ευχάριστα όλη την περιοχή.
Το περιστατικό συνέβη χτες το βράδυ στην πλατεία της Κατούνας όπου μια οικογένεια είχε τραπέζι σε γνωστή ταβέρνα καθώς υποδέχθηκε τον αδελφό τους που ήρθε από την Αγγλία.
Φεύγοντας από το χωριό μετά το φαγητό, αργά την νύχτα ξέχασαν την τσάντα τους η οποία περιείχε μέσα πάνω από 4000 ευρώ. Ο Βαγγέλης σαν ο άνθρωπος της πλατείας, βρήκε την τσάντα και χωρίς να διστάσει λεπτό πήγε στο ΑΤ Κατούνας και την παρέδωσε. Σήμερα το πρωί οι άνθρωποι επέστρεψαν στην Κατούνα αναστατωμένοι και την αναζητούσαν, περισσότερο για τα πολύτιμα χαρτιά όπως έλεγαν. Πήγαν στο ΑΤ Κατούνας που τους ενημέρωσαν πως η τσάντα παραδόθηκε από τον Βαγγέλη. Ευχαρίστησαν τα εν υπηρεσία όργανα της τάξης και στη συνέχεια έψαξαν και βρήκαν τον Βαγγέλη της πλατείας.
Με μεγάλη χαρά τον αγκάλιαζαν όλοι από την παρέα με δάκρυα στα μάτια μόλις τον αντίκρυσαν και αυτός έλεγε πως εγώ είμαι τίμιος και δεν θα μπορούσα να πάρω τα χρήματα. Στην συνέχεια για την πράξη του του έδωσαν ένα καλό ποσό και του αγόρασαν διάφορα πράγματα.
Τελικά ο Βαγγέλης της πλατείας της Κατούνας μας έβαλε τα γυαλιά σε όλους, σε δύσκολες εποχές.
Η Κοινωνία μας έχει ανάγκη από πολλούς Βαγγέληδες απλούς, ταπεινούς, έντιμους και πολλές φορές καταφρονεμένους. Ένα μεγάλο μπράβο για την ενέργεια αυτή.
Είναι ένας από τους 12 Αποστόλους, ο επονομαζόμενος και Πρωτόκλητος, επειδή πρώτος αυτός, μαζί με τον αδελφό του Πέτρο, κλήθηκε να ακολουθήσει τον Ιησού.
Ο Απόστολος Ανδρέας είναι πολιούχος της Πάτρας.
Ο βίος του πολιούχου της Πάτρας
Ψαράς στο επάγγελμα ήταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας. Ο Ανδρέας (μαζί με τον Ιωάννη τον ευαγγελιστή) υπήρξαν στην αρχή μαθητές του Ιωάννου του Προδρόμου. Κάποια μέρα μάλιστα, που βρισκόντουσαν στις όχθες του Ιορδάνη κι ο Πρόδρομος τους έδειξε τον Ιησού και τους είπε «ιδέ ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου». Οι δύο απλοϊκοί εκείνοι ψαράδες συγκινήθηκαν τόσο πολύ, που χωρίς κανένα δισταγμό κι επιφύλαξη ακολούθησαν τον Ιησού.
Οι πληροφορίες της Καινής Διαθήκης είναι δυστυχώς ελάχιστες για τον Ανδρέα και ανύπαρκτες για το αποστολικό του έργο. Οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς αναφέρουν ότι ο Απόστολος Ανδρέας κήρυξε τον Χριστιανισμό στη Σκυθία (σημερινή Νότια Ρωσία), την Ήπειρο, τη Θράκη και το Βυζάντιο, όπου ίδρυσε εκκλησία με πρώτο επίσκοπο τον Στάχυ. Συνέχεια αυτής της πρώτης εκκλησίας μάλιστα θεωρείται το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, που τιμά τον Απόστολο Ανδρέα ως ιδρυτή του και πρώτο επίσκοπο του Βυζαντίου.
Επειτα ο Απόστολος Ανδρέας μετέβη μέσω της Θεσσαλίας στην Αχαΐα, όπου ίδρυσε εκκλησία και κατόρθωσε να προσηλυτίσει στον Χριστιανισμό τη Μαξιμίλλα, σύζυγο του ανθύπατου Αιγεάτη, την οποία θεράπευσε από μία ανίατη ασθένεια. Ο Ρωμαίος αξιωματούχος εξοργίστηκε και διέταξε στην σταύρωση του Απόστολου Ανδρέα σε σταυρό σχήματος Χ, που ονομάστηκε από τότε «Σταυρός του Αγίου Ανδρέα».
Το λείψανο και ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέα
Το λείψανό του, που ενταφιάστηκε με φροντίδα της Μαξιμίλλας και του τοπικού επισκόπου Στρατοκλή, μεταφέρθηκε το 357 στην Κωνσταντινούπολη και εναποτέθηκε στο ναό των Αγίων Αποστόλων. Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης στους Σταυροφόρους το 1204, τμήματα του λειψάνου του Απόστολου Ανδρέα μεταφέρθηκαν στο Αμάλφι της Καμπανίας, ενώ το 1461 ο δεσπότης του Μυστρά Θωμάς Παλαιολόγος, προ του Οθωμανικού κινδύνου, ανέθεσε τη φύλαξη της κάρας του Αγίου στον Πάπα Πίο Β’, ο οποίος την εναπόθεσε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1964, η κάρα του Αποστόλου Ανδρέα επιστράφηκε στην Πάτρα, σε μια χειρονομία καλής θελήσεως του Πάπα Παύλου ΣΤ’ προς τους Ορθοδόξους. Στις 19 Ιανουαρίου του 1980 επιστράφηκε και ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέα. Και τα δύο ιερά κειμήλια φυλάσσονται στο ναό του Αγίου Ανδρέα, που αποτελεί πανελλήνιο προσκύνημα.
Ο Απόστολος Ανδρέας είναι επίσης προστάτης Άγιος της Ουκρανίας, της Ρωσίας, της Ρουμανίας, του Μπαρμπέιντος και της Σκωτίας, καθώς και πολιούχος Άγιος της Πάτρας, του Αμάλφι της Ιταλίας, της Λούκα της Μάλτας και της Εσγκέιρα της Πορτογαλίας.
Η σημαία της Σκωτίας φέρει τον σταυρό του Αγίου Ανδρέα. Μετά την ένωση της Σκωτίας με την Αγγλία, ο χιαστός σταυρός απεικονίζεται και στη σημαία της Μεγάλης Βρετανίας. Η σημαία του πολεμικού ναυτικού της Ρωσίας φέρει τον σταυρό του Αγίου Ανδρέα, όπως και η σημαία της Συνομοσπονδίας (Νοτίων) στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο.
Το μοναδικό θαύμα που χάρισε την όραση σε ένα τυφλό παιδάκι
Σύμφωνα με μια παλιά Κυπριακή παράδοση, σε μια περιοδεία του, ο Απόστολος Ανδρέας, πήγε και στην Κύπρο. Το καράβι, που τον μετέφερε στην Αντιόχεια από την Ιόππη, λίγο πριν προσπεράσουν το γνωστό ακρωτήρι του Αποστόλου Ανδρέα και τα νησιά, που είναι γνωστά με το όνομα Κλείδες, αναγκάστηκε να σταματήσει εκεί σ’ ένα μικρό λιμανάκι, γιατί κόπασε ο άνεμος. Τις μέρες αυτές της νηνεμίας τους έλειψε και το νερό. Ένα πρωί, που ο πλοίαρχος βγήκε στο νησί κι έψαχνε να βρει νερό, πήρε μαζί του και τον Απόστολο. Δυστυχώς πουθενά νερό.
Κάποια στιγμή, που έφτασαν στη μέση των δύο εκκλησιών, που υπάρχουν σήμερα, της παλαιάς και της καινούργιας, που ‘ναι κτισμένη λίγο ψηλότερα, ο Άγιος γονάτισε μπροστά σ’ ένα κατάξερο βράχο και προσευχήθηκε να στείλει ο Θεός νερό. Ποθούσε το θαύμα, για να πιστέψουν όσοι ήταν εκεί στον Χριστό.
Ύστερα σηκώθηκε, σφράγισε με το σημείο του Σταυρού τον βράχο και το θαύμα έγινε. Από τη ρίζα του βράχου βγήκε αμέσως μπόλικο νερό, που τρέχει μέχρι σήμερα μέσα σ’ ένα λάκκο της παλαιάς εκκλησίας κι απ’ εκεί προχωρεί και βγαίνει από μια βρύση κοντά στη θάλασσα. Είναι το γνωστό αγίασμα. Το ευλογημένο νερό, που τόσους ξεδίψασε, μα και τόσους άλλους, μυριάδες ολόκληρες, που το πήραν με πίστη δρόσισε και παρηγόρησε. Και πρώτα-πρώτα το τυφλό παιδί του καπετάνιου.
Ο Απόστολος, που ήταν εκεί, έσπευσε κι έδωσε στο παιδί ένα δοχείο γεμάτο από το δροσερό νερό. Όμως το παιδί προτίμησε, αντί να δροσίσει με το νερό τα χείλη του, να πλύνει πρώτα το πρόσωπο του. Και ω του θαύματος! Μόλις το δροσερό νερό άγγιξε τους βολβούς των ματιών του παιδιού, το παιδί άρχισε να βλέπει! Κι ο Απόστολος, που τον κοίταζαν όλοι με θαυμασμό, άρχισε να τους μιλά και να τους διδάσκει τη νέα θρησκεία.
