Θανάσης Βέγγος: Η αγαπημένη σύζυγος του πέθανε πριν ένα χρόνο χωρίς να το μάθει κανείς
Η γυναίκα που υπήρξε στυλοβάτης του Θανάση Βέγγου έφυγε από τη ζωή πριν από περίπου έναν χρόνο.
Η σύζυγος του Θανάση Βέγγου έχει φύγει από τη ζωή εδώ και έναν χρόνο, δίχως να έχει γίνει γνωστό, καθώς τα παιδιά του ζευγαριού προτίμησαν να μην ανακοινώσουν τον θάνατό της, σύμφωνα με δημοσίευμα καθημερινής εφημερίδας.
Η αποτέφρωση στη Ριτσώνα
Συγκεκριμένα, η σύζυγος του Θανάση Βέγγου αποτεφρώθηκε στη Ριτσώνα, ενώ η τέφρα και των δύο βρίσκεται στην οικεία όπου έζησαν.
Η Ασημίνα Βέγγου για τον αγαπημένο της σύντροφο
Η Ασημίνα Βέγγου, σε συνέντευξή της μετά τον θάνατο του ηθοποιού είχε αναφέρει μεταξύ άλλων: «Με τον Θανάση μου περάσαμε πολλές πίκρες εκείνα τα χρόνια. Ο Θανάσης Βέγγος έφαγε πολύ κυνήγι. Δούλεψε όμως σκληρά, πάλεψε, αγωνίστηκε και δεν κατάφεραν οι τοκογλύφοι να μας πάρουν το σπίτι και το θέατρο.
Από το πρωί έως το βράδυ οι τοκογλύφοι περιμεναν να μας πάρουν τα πάντα. Κι αν δεν δούλευε τόσο πολύ θα είχαμε μείνει στον άσο. Ποτέ δεν απέκτησε χρήματα. Το μόνο που καταφέραμε ήταν να ξεπληρώσει τους τοκογλύφους, προκειμένου να μη μας πάρουν όλα τα υπάρχοντα. Αυτό ήταν το μεγάλο του κατόρθωμα και ήταν ευτυχισμένος για όσα κατάφερε.»
Χαρακτηριστικά της σπουδαίας σχέσης που είχαν ως ζευγάρι ήταν τα λόγια της Ασημίνας Βέγγου για τη μοναξιά που ένιωθε μετά τον θάνατο του αγαπημένου της συζύγου.
Νιώθω ότι μας προσέχει
«Είναι δυνατόν να μη μου λείπει; Πολύ, πάρα πολύ. Όμως παρηγορούμαι με τις αναμνήσεις που μου έρχονται στον νου με όσα βίωσα στο πλευρό του. Κάθε βράδυ του λέω καληνύχτα, σαν να είναι μαζί μου. Νιώθω ότι μας προσέχει. Και εμένα και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας».
Γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο το 1926, μοναδικό παιδί της Ευδοκίας και του Βασίλη Βέγγου. Ο πατέρας του εργάστηκε στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού στο Φάληρο, από την οποία απολύεται μετά τον πόλεμο λόγω πολιτικών φρονημάτων.
Η οικογένεια Βέγγου αντιμετώπισε πλέον οξύ οικονομικό πρόβλημα και ο νεαρός Θανάσης αναγκάστηκε να βγει στην βιοπάλη. Εργάστηκε κυρίως σε επεξεργασίες δερμάτων ενώ ταυτόχρονα ήταν και το “παιδί για τα θελήματα” της γειτονιάς.
Τα πολιτικά του φρονήματα τον οδήγησαν στην Μακρόνησο, όπου και γνωρίστηκε με τον Νίκο Κούνδουρο, γνωριμία που έμελλε να του διαμορφώσει καθοριστικά την ζωή του. Το 1953, ο Κούνδουρος τον καλεί να παίξει στην ΜΑΓΙΚΗ ΠΟΛΗ, ο Βέγγος φέρνει μαζί του και την γειτόνισσά του Μαργαρίτα Παπαγεωργίου. Θα ξανασυνεργαστεί με τον Κούνδουρο στον ΔΡΑΚΟ.
Ο Βέγγος αρχίζει να συμμετέχει με μικρούς χαρακτηριστικούς ρόλους σε δεκάδες ταινίες. Με τον καιρό αρχίζει να σταθεροποιείται σε δεύτερους ρόλους (Ο ΘΕΙΟΣ ΑΠ ΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ, Ο ΗΛΙΑΣ ΤΟΥ 16ου το 1959, ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ το 1960) και για πρώτη φορά πρωταγωνιστεί στο Ο ΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (1960) μαζί με τον Φραγκίσκο Μανέλλη. Μαζί του θα γυρίσει άλλες τρεις ταινίες, ενώ πλέον συμμετέχει σε δεκάδες παραγωγές.
Με το ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΧΙΤΛΕΡ (1961) γνωρίζει την πρώτη του μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία. Από το 1962 ξεκινά η συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη, στην εταιρεία Ι. Καρατζόπουλος και Σία.
Ο Καρατζόπουλος, διαβλέπει την εμπορικότητα του Βέγγου, του δίνει πρωταγωνιστικούς ρόλους στον ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΓΚΑΦΑΣ και στο ΔΑΙΜΟΝΙΟΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ (1962) και ο Βέγγος καθιερώνεται ως πρωταγωνιστής διαμορφώνοντας το ύφος που θα χαρακτηρίσει την καριέρα του. Ως το 1964, θα πρωταγωνιστήσει σε πολυάριθμες ταινίες, με διάφορους σκηνοθέτες και συμπρωταγωνιστές.
Το 1964 αποφασίζει να μπει ο ίδιος στην κινηματογραφική παραγωγή με το ΕΞΩ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ (συμπαραγωγός ο Γιώργος Οικονομίδης).
Η εταιρεία ΘΒ – ΤΑΙΝΙΕΣ ΓΕΛΙΟΥ, θα κρατήσει μέχρι το 1969 (τελευταία παραγωγή το ΘΟΥ-ΒΟΥ ΦΛΑΚΡΟΣ ΠΡΑΚΤΩΡ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΓΗΣ ΜΑΔΙΑΜ), έχοντας αφήσει πίσω της πολλές σπαρταριστές κωμωδίες από διαφορετικούς σκηνοθέτες, μερικές σκηνοθετημένες από τον ίδιο τον Θανάση Βέγγο.
Ο “Θου-Βου” αποτελεί πια έναν πασίγνωστο λαϊκό ήρωα, άμεσα αναγνωρίσιμο από τον μέσο έλληνα, με μερικές από τις ατάκες του να έχουν πάρει την θέση τους στην γλώσσα του λαού. Από την επόμενη χρονιά ξεκινά τη συνεργασία του με τον Ντίνο Κατσουρίδη (ΕΝΑΣ ΒΕΓΓΟΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ).
Το 1971 με το ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΘΑΝΑΣΗ; του Ντίνου Κατσουρίδη, αποσπά βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενώ η ταινία σημειώνει τεράστια εισπρακτική επιτυχία. Η συνεργασία Κατσουρίδη – Βέγγου επαναλαμβάνεται τακτικά με επιτυχία. Ο “Θανάσης” είναι πια ένας αντιπροσωπευτικός χαρακτήρας που μεταφέρει στην οθόνη τον αγώνα του Έλληνα μεσοαστού για μια αξιοπρεπή επιβίωση στη σύγχρονη Ελλάδα.
Με το Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΤΡΕΧΕ ΠΟΛΥ, ο Βέγγος επιστρέφει στην σκηνοθεσία (αυτή την φορά σε παραγωγή Ντίνου Κατσουρίδη).
Αν και παραμένει εκτός πλατώ την χρονιά της μεταπολίτευσης και το 1975, το 1976 με το Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΣΦΑΛΙΑΡΑΣ πετυχαίνει την μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της σεζόν.
Το 1978 κι ενώ η χρυσή εποχή του εμπορικού κινηματογράφου παρέρχεται ανεπιστρεπτί ξανακάνει μεγάλη εισπρακτική επιτυχία με το ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΒΟΥΖΑ σε σκηνοθεσία Θόδωρου Μαραγκού. Την ίδια χρονιά συνεργάζεται ξανά με τον ΠΑΛΑΒΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ του Ντίνου Κατσουρίδη, οι δυο ταινίες κατέλαβαν τις δυο πρώτες θέσεις του ελληνικού box office. Η επιτυχία θα επαναληφθεί τον ΦΑΛΑΚΡΟ ΜΑΘΗΤΗ του Θόδωρου Μαραγκού το 1980.
Θα συνεχίσει να εμφανίζεται σε κινηματογραφικές κωμωδίες ως το 1985, συνεργαζόμενος με τον Κατσουρίδη, τον Γλυκοφρύδη και τον Ντίνο Δημόπουλο.
Από το 1989 γυρίζει μερικές βιντεοταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Λαζαρίδη, σε σενάριο του τελευταίου και δική του παραγωγή και σκηνοθεσία παρουσιάζει στην τηλεόραση τη σειρά ΒΕΓΓΑΛΙΚΑ το 1988.
Το 1990 σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιώργου Λαζαρίδη πρωταγωνιστεί σε 75 επεισόδια του σήριαλ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ.
Το 1991, ύστερα από οκτάχρονη κινηματογραφική απουσία επιστρέφει με το ΗΣΥΧΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, του Παντελή Βούλγαρη, για πρώτη φορά σε δραματικό πρωταγωνιστικό ρόλο. Η στροφή του σε εντελώς διαφορετικό ρεπερτόριο θα συνεχιστεί με το ΖΩΗ ΧΑΡΙΣΑΜΕΝΗ του Πατρίς Βιβάνκος και το 1995 θα συνεργαστεί για πρώτη φορά με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στο ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ.
Την ίδια χρονιά γνωρίζει την αποθέωση στην Επίδαυρο υποδυόμενος τον Τρυγαίο στην ΕΙΡΗΝΗ του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Το 1996, συνεργάζεται με τον Γιάννη Σολδάτο (τηλεταινία ΒΗΜΑΤΑ, κινηματογραφική ταινία ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ) και ξανασυναντά τον Παντελή Βούλγαρη στο ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ. Το 2001 πρωταγωνιστεί στην Επίδαυρο στην ΕΙΡΗΝΗ του Αριστοφάνη με μεγάλη επιτυχία.
Συνεχίζει να συνεργάζεται σε τηλεοπτικές σειρές και συμμετέχει στην ταινία του Ροβήρου Μανθούλη Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΛΙΛΥ (2002).
Το 2004 συνεργάστηκε και πάλι με τον Γιάννη Σολδάτο στο ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙΡΟΥ, ένα ντοκιμαντέρ-φόρος τιμής στον άνθρωπο και καλλιτέχνη Θανάση Βέγγο.
Η τελευταία κινηματογραφική συμμετοχή του ήταν στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ το 2009.
Το πρωί της Τρίτης 3 Μαΐου του 2011, λίγο μετά τις 7, ο Θανάσης Βέγγος, έφυγε από τη ζωή στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός όπου νοσηλευόταν μετά από ατύχημα που είχε στο σπίτι του.
ΒΡΑΒΕΙΑ
1971 Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου
(Τί έκανες στον πόλεμο Θανάση;)
1972 Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου
(Θανάση πάρε το όπλο σου)
1991 Κρατικό Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου
(Ήσυχες μέρες του Αυγούστου)
1993 Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Ειδικό Βραβείο για το σύνολο του έργου του
2008 Πρόσωπα 2008
Ειδικό βραβείο για το σύνολο του έργου του
Τιμητικές διακρίσεις
* Το 2002 ο Δήμος Κορυδαλλού τίμησε τον καταξιωμένο ηθοποιό δίνοντας το όνομά του στο 1.900 θέσεων, δημοτικό αμφιθέατρο της περιοχής.
* Τον Οκτώβριο του 2008 ο Δήμος Πειραιά μετονομάζει, ύστερα από απόφαση του Δ.Σ., την πλατεία Ευαγγελισμού στο Νέο Φάληρο, γενέτειρα του ηθοποιού, σε πλατεία Θανάση Βέγγου.
* 2008 χρίζεται Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας
Επιλεκτική φιλμογραφία
2009 Ψυχή βαθειά, του Παντελή Βούλγαρη
2004 Ένας άνθρωπος παντός καιρού, του Γιάννη Σολδάτου
2002 Η Ιστορία της Λίλυ, του Ροβήρου Μανθούλη
1998 Το Αίνιγμα, του Γιάννη Σολδάτου
1998 Όλα είναι δρόμος, του Παντελή Βούλγαρη
1994 Το βλέμμα του Οδυσσέα, του Θόδωρου Αγγελόπουλου
1993 Ζωή χαρισάμενη, του Πατρίς Βιβάνκος
1991 Ήσυχες μέρες του Αυγούστου, του Παντελή Βούλγαρη
1983 Τρελός και πάσης Ελλάδος, του Ντίνου Δημόπουλου
1982 Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι, του Ντίνου Κατσουρίδη
1981 Το μεγάλο κανόνι, του Πάνου Γλυκοφρύδη
1980 Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι, του Θόδωρου Μαραγκού
1980 Βέγγος, ο τρελός καμικάζι, του Ντίνου Κατσουρίδη
1979 Ο παλαβός κόσμος του Θανάση, του Ντίνου Κατσουρίδη
1976 Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας, των Πάνου Γλυκοφρύδη – Ντίνου Κατσουρίδη
1973 Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ, του Θανάση Βέγγου
1973 Δικτάτωρ καλεί Θανάση, του Πάνου Γλυκοφρύδη
1972 Θανάση πάρε το όπλο σου, του Ντίνου Κατσουρίδη
1971 Ένας ξένοιαστος παλαβιάρης, του Ερρίκου Θαλασσινού
1971 Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;, του Ντίνου Κατσουρίδη
1970 Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές, του Ντίνου Κατσουρίδη
1970 Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα, του Ντίνου Κατσουρίδη
1969 Ένα ασύλληπτο κορόιδο, του Θανάση Βέγγου
1969 Ποιός Θανάσης;, του Θανάση Βέγγου
1969 Θου Βου φαλακρός πράκτωρ, επιχείρηση Γης Μαδιάμ, του Θανάση Βέγγου
1968 Δόκτωρ Ζι-βέγγος, του Θανάση Βέγγου
1967 Πάρε κόσμε, του Ερρίκου Θαλασσινού
1967 Τρελός, Παλαβός και Βέγγος, του Θανάση Βέγγου
1967 Βοήθεια! Ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000, του Θανάση Βέγγου
1966 Ο Παπατρέχας, του Ερρίκου Θαλασσινού
1965 Ένας τρελός… τρελός… τρελός… Βέγγος, του Πάνου Γλυκοφρύδη
1964 Έξω φτώχεια και καλή καρδιά, του Πάνου Γλυκοφρύδη
1964 Σχολή για σωφερίνες, του Κώστα Στράντζαλη
1964 Θα σε κάνω βασίλισσα, του Αλέκου Σακελλάριου
1963 Το τυχερό παντελόνι, του Πάνου Γλυκοφρύδη
1963 Τύφλα νά’ χει ο Μάρλον Μπράντο, του Ορέστη Λάσκου
1963 Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης, του Αλέκου Σακελλάριου
1963 Ο Ιππόλυτος και το βιολί του, του Πάνου Γλυκοφρύδη
1963 Ο τρελλάρας, του Τζανή Αλιφέρη
1962 Ψηλά τα χέρια Χίτλερ, του Ροβήρου Μανθούλη
1962 Η Νύφη τό ‘σκασε, του Αλέκου Σακελλάριου
1962 Μην είδατε τον Παναή, του Ορέστη Λάσκου
1962 Ζήτω η τρέλα, του Πάνου Γλυκοφρύδη
1962 Ευτυχώς τρελάθηκα, του Κώστα Ανδρίτσου
1961 Ποια είναι η μαργαρίτα;, του Ντίμη Δαδήρα
1961 Η Λίζα και η άλλη, του Ντίνου Δημόπουλου
1961 Ζητείται ψεύτης, του Γιάννη Δαλιανίδη
1961 Ο Ατσίδας, του Γιάννη Δαλιανίδη
1960 Ποτέ την Κυριακή, του Ζυλ Ντασέν
1960 Οικογένεια Παπαδοπούλου, του Ροβήρου Μανθούλη
1960 Μανταλένα, του Ντίνου Δημόπουλου
1960 Το κλωτσοσκούφι, του Ντίνου Δημόπουλου
1959 Ο Ηλίας του 16ου, του Αλέκου Σακελλάριου
1959 Το αγοροκόριτσο, του Ντίμη Δαδήρα
1958 Ο Μιμίκος και η Μαίρη, του Γρηγόρη Γρηγορίου
1956 Το κορίτσι με τα μαύρα, του Μιχάλη Κακογιάννη
1956 Ο Δράκος, του Νίκου Κούνδουρου
1955 Μαγική Πόλη, του Νίκου Κούνδουρου
Τι απέγινε η σορός του αγαπημένου ηθοποιού Θανάση Βέγγου;
Ο Γιώργος Σταυρόπουλος, ο ηθοποιός που υπήρξε αδελφικός φίλος με τον Θανάση Βέγγου μίλησε στην εφημερίδα Espresso και αποκάλυψε πως ο «καλός μας άνθρωπος» δεν ετάφη ποτέ, αλλά αποτεφρώθηκε.
«Είχε πάθει ανεύρυσμα. Τον χειρούργησε ένας από τους καλύτερους γιατρούς της Ελλάδας. Τον κράτησε για έναν μήνα στο σπίτι του, επειδή τον λάτρευε τον Θανάση και ήθελε να τον κουράρει προσωπικά, αλλά δυστυχώς δεν άντεξε», είπε για την περιπέτεια του Θανάση Βέγγου πριν φύγει από τη ζωή.
Σε ερώτηση για το που μπορεί να είχε ταφεί η σορός του, ο Γιώργος Σταυρόπουλος απάντησε: «Είναι ένα μυστήριο το οποίο γνωρίζουμε μόνο εγώ και η οικογένειά του»
Στη συνέχεια ο Νίκος Νικόλιζας τονίζει στο κείμενό του πως αφού ανέφερε αρκετές τοποθεσίες, χωρίς ο ίδιος να απαντά, του είπε για αποτέφρωση με την απάντησή του να είναι σχεδόν καταφατική.
«Συ είπας», είπε ο Γιώργος Σταυρόπουλος στον Νίκο Νικόλιζα, κάνοντας έτσι γνωστό ότι αυτή ήταν η τελευταία επιθυμία του Θανάση Βέγγου.
Σαν σήμερα πριν από 94 χρόνια, το 1927, γεννήθηκε ο σπουδαίος Θανάσης Βέγγος. Ένας καταπληκτικός ηθοποιός που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στον κινηματογράφο, και μπήκε στις καρδιές όλων σαν ένας δικός τους άνθρωπος.
Η Φίνος Φιλμ, με ένα μονόλεπτο βίντεο από αποσπάσματα της ταινίας: «Ο Θανάσης στη Χώρα της Σφαλιάρας» (1976), τιμά την μνήμη του αξέχαστου καλλιτέχνη.
Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο, στις 29 Μαΐου του 1927. Ήταν μοναχοπαίδι του Βασίλη και της Ευδοκίας Βέγγου. Ο πατέρας του ήταν υπάλληλος στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού και ήρωας της αντίστασης. Μετά τον πόλεμο εκδιώχθηκε από τη δουλειά του, εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων. Έτσι, ο Θανάσης άρχισε να εργάζεται από μικρός για να βοηθήσει την οικογένειά του. Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την επεξεργασία δερμάτων, ενώ παράλληλα έκανε διάφορα μικροθελήματα στη γειτονιά του.
Σαν σήμερα το 1927 γεννήθηκε ο Θανάσης Βέγγος, που έμελλε να γίνει ο πιο λαοφιλής Θανάσης της Ελλάδας. Το όνομά του έγινε συνώνυμο της καλοσύνης, της τιμιότητας και της φιλανθρωπίας. Τον θυμόμαστε μέσα από την τελευταία του ταινία στην FF «Ο Θανάσης στη Χώρα της Σφαλιάρας» (1976) pic.twitter.com/k07XVGU1UT
Κατά τα ταραγμένα χρόνια του εμφύλιου εξορίστηκε στη Μακρόνησο. Εκεί γνώρισε και τον άνθρωπο που έμελλε να αλλάξει τη ζωή του, τον Νίκο Κούνδουρο. Το 1954 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο, στην ταινία του σκηνοθέτη «Μαγική Πόλις» και για τα επόμενα πέντε χρόνια έπαιξε μικρούς ρόλους σε ταινίες που άφησαν εποχή, δείχνοντας το μεγάλο και έμφυτο ταλέντο του.
Ο Θανάσης Βέγγος δεν σπούδασε υποκριτική. Το 1959 πήρε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού, όχι από Σχολή, αλλά ως εξαιρετικό ταλέντο, με εξετάσεις σε ειδική επιτροπή. Την ίδια χρονιά έκανε και το θεατρικό του ντεμπούτο, στην επιθεώρηση Ομόνοια πλατς πλουτς, δίπλα στους Νίκο Ρίζο και Γιάννη Γκιωνάκη.
Την περίοδο αυτή εμφανίστηκε σε μερικές από τις πιο ιστορικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, όπως Ο δράκος, Διακοπές στην Αίγινα, Μανταλένα. Ο Ηλίας του 16ου, Ποτέ την Κυριακή. Ο πρώτος του μεγάλος ρόλος είναι μαζί με τον Νίκο Σταυρίδη στην ταινία Οι δοσατζήδες του 1960.
Τα χρόνια που ακολούθησαν συνεργάστηκε, κυρίως, με τον σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη και ανέπτυξε τον τύπο του νευρικού, αεικίνητου ανθρώπου, που τον καθιέρωσε. Έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στο ελληνικό κοινό, με ταινίες όπως Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ, Μην είδατε τον Παναή, Ζήτω η τρέλα, Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης.
Το 1964 ίδρυσε τη δική του εταιρία παραγωγής ΘΒ – Ταινίες Γέλιου. Έως το 1969, συνεργαζόμενος με τον Πάνο Γλυκοφρύδη και τον Ερρίκο Θαλασσινό, αλλά και σκηνοθετώντας ο ίδιος κάποιες φορές, γύρισε τις καλύτερες κατά γενική ομολογία ταινίες του, όπως τις Φανερός πράκτωρ 000, Τρελός, παλαβός και Βέγγος, Ποιος Θανάσης;, οι οποίες πρόσφεραν άφθονο γέλιο με τον σουρεαλισμό τους και τις τρελές ατάκες του πρωταγωνιστή τους. Ωστόσο, παρά την εμπορική και καλλιτεχνική τους επιτυχία, οι ταινίες αυτές οδηγούν την εταιρία του Βέγγου σε κλείσιμο και τον ίδιο σε οικονομική καταστροφή.
Το 1971 η στενή σχέση του με τον σκηνοθέτη Ντίνο Κατσουρίδη τον οδηγεί σε θρίαμβο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, με την ταινία Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;. Κοινό και κριτική τον αποθεώνουν και αποσπά το βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου. Έναν χρόνο μετά, ο ρόλος του στην ταινία Θανάση, πάρε το όπλο σου! του χαρίζει ένα ακόμη βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου.
Τη δεκαετία του ’80 αποσύρεται από το σινεμά και κάνει λίγες βιντεοταινίες. Θα επιστρέψει στον κινηματογράφο το 1991, με την ταινία Ήσυχες μέρες του Αυγούστου του Παντελή Βούλγαρη. Η ερμηνεία του έχει πια διαφοροποιηθεί, είναι χαμηλών τόνων, αλλά μεγάλης εκφραστικότητας. Το 1995 συμμετείχε στην ταινία Το βλέμμα του Οδυσσέα, του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ενώ κορυφαία στιγμή υπήρξε ο ρόλος του στο Όλα είναι δρόμος του 1998. Τελευταία εμφάνισή του στη μεγάλη οθόνη ήταν στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή Βαθιά» (2009). Το 1997 εμφανίστηκε επίσης στην Επίδαυρο, στο ρόλο του Δικαιόπολι στους Αχαρνής και το 2001 στην Ειρήνη του Αριστοφάνη, με μεγάλη επιτυχία.
Στην τηλεόραση, ο Θανάσης Βέγγος εμφανίστηκε στις σειρές: Βεγγαλικά (ΕΡΤ, 1988), Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης (ΑΝΤ1, 1990), Περί ανέμων και υδάτων (Mega, 2002), Έρωτας, όπως έρημος (ΝΕΤ, 2003), Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου (ΑΝΤ1, 2006) και Η Θεσσαλονίκη της νοσταλγίας μας (ΕΤ3, 2009).
Ο Θανάσης Βέγγος ήταν παντρεμένος με την Ασημίνα Βέγγου, με την οποία απέκτησε δυο γιους κι έζησε μαζί της μέχρι το τέλος της ζωής του, στις 3 Μαΐου του 2011.
Το καλυβάκι του Θανάση Βέγγου πρωταγωνίστησε μαζί του σε μια από τις πιο γνωστές ταινίες του, στέκεται μέχρι σήμερα όρθιο και αγέρωχο στο βουνό της Πετρούπολης, σε μια γειτονιά με νεόκτιστα όμορφα κτίρια, στην Οδό Καββαδία.
Το καλυβάκι του Θανάση Βέγγου
Το σπίτι αυτό σε μεταφέρει σε μία άλλη εποχή, όταν πρωταγωνίστησε μαζί με τον αείμνηστο ηθοποιό σε μια από τις πιο σημαντικές ταινίες του, στο φιλμ «Θανάση, πάρε το όπλο σου».
Τα πράγματα έχουν αλλάξει πια. Το μπλε χρώμα των παραθύρων του έχει εξαφανιστεί, οι περισσότερες αλάνες χάθηκαν και ένα συρμάτινο πλέγμα στο οικόπεδο κρατά αποκομμένο το χθες από το σήμερα. Το παρελθόν, όμως, στέκει εκεί, λερωμένο, φθαρμένο, φτωχό με σανίδες καρφωμένες στην πόρτα του, αλλά ακόμα όρθιο.
Ποιο ρόλο παίζει στην ταινία του μεγάλου ηθοποιού
Στην ταινία ο Θανάσης Βέγγος συναντά στο δρόμο μια κοπέλα, η οποία έχει όλα της τα πράγματα στο δρόμο και ζητά να την πάει στον αγαπημένο της που έχει γυρίσει από το εξωτερικό. Ο καλόκαρδος Θανάσης δέχεται, αλλά όταν τελικά τον βρίσκουν διαπιστώνουν πως μαζί του βρίσκεται μια Γερμανίδα. Μη έχοντας κανέναν συγγενή η γυναίκα καταλήγει στο σπίτι της οδού Καββαδία, που ο ίδιος έχτισε για να το προσφέρει ως προίκα της αδερφής του, στον μελλοντικό του γαμπρό που όμως τυγχάνει να είναι προικοθήρας.
Ο γαμπρός θυμώνει πολύ με την παρουσία της άγνωστης γυναίκας και τον πετά έξω από το σπίτι, ο Θανάσης Βέγγος ζει για άλλη μια φορά τη μοίρα του καλόψυχου ανθρώπου που την πατάει που οι καλές προθέσεις του δεν αναγνωρίζονται από κανέναν.
Η κατάσταση γίνεται χειρότερη όταν την επόμενη μέρα το αφεντικό του τον απολύει και μάλιστα λόγω χρεών, δεσμεύει και την νταλίκα του. Ο καλόκαρδος όμως, ποτέ δε βάζει μυαλό. Ο Θανάσης αποφασίζει να επιστρέψει την κοπέλα στο σπίτι της. Κλέβει το φορτηγό που δεν του ανήκει πια και φεύγουν.
Η αστυνομία τους κυνηγά και βρίσκουν καταφύγιο για ύπνο, σε ένα οικόπεδο. Πού να ξέρουν όμως πως ο χώρος ανήκει στο στρατό! Οι βόμβες και οι οβίδες αρχίζουν να πέφτουν παντού η μία μετά την άλλη. Μια σουρεαλιστική ταινία που αποτυπώνει όλη την ψυχοσύνθεση του πολύπαθου Έλληνα της εποχής εκείνης και την κατάσταση μιας αδύναμης χώρας που βαλλόταν σε πολλά πεδία μάχης και από παντού. Η κινηματογράφηση έγινε το 1972 σε μια εποχή που το δικτατορικό καθεστώς βρισκόταν στο απόγειό του και υπό συνθήκες λογοκρισίας. Ο ρόλος και η ερμηνεία του ήταν άκρως επαναστατικός: ο φτωχός αλλά δίκαιος άνθρωπος που μάχεται για το σωστό με όλα τα μέσα και όλες του τις δυνάμεις.
Ο «αντι- χουντικός» σκηνοθέτης Ντίνος Κατσουρίδης είχε κάποτε δηλώσει: » Η χούντα δεν μου συγχώρεσε την τεράστια επιτυχία της αντιφασιστικής σάτιρας «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση». Δεν μου έδωσαν ούτε έναν στρατιώτη ούτε ένα στρατιωτικό φορτηγό για την τελευταία σκηνή με τον Βέγγο σε ένα πεδίο βολής, με αποτέλεσμα στον σημερινό θεατή να φαίνεται λίγο… ξεκάρφωτη. Και η επιτροπή λογοκρισίας με ανάγκασε να ξαναγυρίσω το φινάλε για να μου δώσει άδεια προβολής».
Και έπειτα ήρθε η αντιπαροχή. Δεκαετίες ολόκληρες και παρά τις προσπάθειες της σύγχρονης μικροαστικής αισθητικής και αρχιτεκτονικής, οι μικρές μονοκατοικίες εδώ παραμένουν, δεν εξαφανίστηκαν, οι αυλές, τα λουλούδια και τα χρώματα ξετρυπώνουν παντού. Η καλοσύνη δεν έπαψε ποτέ να είναι μια πράξη επαναστατική μα έλα που τα μάθαμε λάθος τα πράγματα και σήμερα, θολωμένοι και ανόητοι, περισσότερο από ποτέ, τη θεωρούμε συνώνυμο της βλακείας. Ας έχει, εκείνο το σπίτι που έχτισε ο Θανάσης Βέγγος το 72 παραμένει ακόμα ορθό…
Θανάσης Βέγγος: Aποκαλύφθηκε, μετά από 13 χρόνια, ένα μεγάλο μυστικό που αφορούσε τη σορό του ηθοποιού και κανείς δεν ήξερε!
Θανάσης Βέγγος: Ύστερα από 13 χρόνια υποθέσεων και εικασιών, έρχεται επιτέλους στο φως η αλήθεια και το μυστικό για την σορό του, η οποία δεν ετάφη ποτέ αλλά αποτεφρώθηκε από την οικογένειά του υπό άκρα μυστικότητα.
Ο Θανάσης Βέγγος έφυγε από τη ζωή τον Μάιο του 2011. Στο λαϊκό προσκύνημα πλήθος κόσμου πήγε να αποτίσει φόρο τιμής στον μεγάλο αυτόν καλλιτέχνη, καθώς και πάρα πολλοί ηθοποιοί που είχαν συνεργαστεί μαζί του.
Ωστόσο μετά το τέλος του προσκυνήματος η σορός έφυγε με τη νεκροφόρα προς άγνωστη κατεύθυνση. Όλα αυτά τα χρόνια όλοι μιλούσαν για διάφορους τόπους που είχε εκφράσει ο ίδιος πως θέλει να ταφεί. «Είναι ένα μεγάλο μυστικό, το οποίο γνωρίζουμε μόνο εγώ και η οικογένειά του. Δεν ξέρω αν μπορώ να το αποκαλύψω αυτή τη στιγμή» αναφέρει ο 80χρονος ηθοποιός.
Σημειώνεται ότι σε ερώτηση του δημοσιογράφου, Νίκου Νικόλιζα στην Espresso για το αν η σορός αποτεφρώθηκε ο Γιώργος Σταυρόπουλος ανέφερε: «Συ ειπάς» Σε ερώτηση του δημοσιογράφου για το πού έριξαν την τέφρα του, ο Γιώργος Σταυρόπουλος απάντησε: «Την έχουν τα παιδιά του στο σπίτι».
«Ο Θανάσης για μένα ήταν αδερφός, φίλος, οικογένεια. Δεν θα μπορούσα να δουλέψω ξανά στο θέατρο χωρίς να έχω δίπλα μου αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο. Ήταν για μένα ο προστάτης μου» λέει συγκινημένος ο 80χρονος ηθοποιός στην Espresso. «Σκεφτείτε πως, όταν πέθανε στα χέρια μου ο Θανάσης, το 2011, είπα τέλος στο θέατρο, τέλος σε όλα. Μου στοίχισε πολύ ο θάνατός του».
Θανάσης Βέγγος: «Με αγάπησαν 4 εκατομμύρια άνθρωποι και με μίσησαν τρεις»
Ο δημοσιογράφος Κώστας Πάρλας είχε γράψει στην εφημερίδα «Το Βήμα», τον Μάρτιο του 1976: «Ο Θανάσης Βέγγος είναι ίσως ο μοναδικός έλληνας ηθοποιός, που εξαιτίας ακριβώς του εύρους του ταλέντου του, κατάφερε να ενσαρκώσει στην κάθε παρουσία του την πεμπτουσία του Έλληνα Ανθρωπάκου∙ αυτού που πρέπει συνεχώς να υποφέρει, που τρώει τα χαστούκια των εκάστοτε κραταιών (από οπουδήποτε κι αν προέρχονται), αυτού που φιλοσοφεί, που γελάει και κάνουν και τους άλλους να γελούν.
Είναι ένα είδος σαλτιμπάγκου, μεταξύ Σαρλώ και Καραγκιόζη, που κινείται με την υπερηχητική, γκροτέσκα ταχύτητα που όμοια της δεν έχει βγει στην ελληνική οθόνη και θεατρική σκηνή». Ενώ ο Νίκος Κούνδουρος: «Ήταν η αθωότητα προσωποποιημένη. Δεν πήρε ποτέ χαμπάρι πως τον αγαπούσε όλη η Ελλάδα. Η φύση του δεν του επέτρεψε να ενσωματώσει αυτή τη δόξα. Δεν είχε παράπονα γιατί και όσους επάινους άκουσε πίστευε πως δεν τους δικαιούταν, πως ήταν για άλλον».
Τι κρατάτε από τη ζωή σας; είχε ρωτηθεί σε συνέντευξη και εκείνος είχε απαντήσει αφοπλιστικά: «Ότι με αγάπησαν 4 εκατομμύρια άνθρωποι και με μίσησαν τρεις. Νομίζω ότι δεν θα είναι παραπάνω.»
Ο Θανάσης Βέγγος, ο λαϊκός ήρωας που απέδωσε με την μεγαλύτερη ευκρίνεια τον “φουκαρά” Έλληνα, τον “πολυτεχνίτη και ερημοσπίτη”, τον γκαφατζή, τον άνθρωπο για όλες τις δουλειές και της “καρπαζιάς”, που εξέπεμπε την καλοσύνη, ένα κράμα των κορυφαίων κωμικών παγκοσμίως, έχει μείνει ως “ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ”. Το σωστό θα ήταν ο άνθρωπος που πάντα έτρεχε. Κι αυτό γιατί έτρεχε, αρχικά, για να ξεφύγει από τις διώξεις, το σκληρό κράτος της μετεμφυλιακής Ελλάδας, τη Μακρόνησο, στη συνέχεια για το μεροκάματο και να ξεφύγει από την καταραμένη φτώχεια, την πείνα. Μπαίνοντας στον χώρο του κινηματογράφου, έτρεχε για να προλάβει, να δουλέψει, να ξεφύγει από την υποτίμηση των συναδέλφων του, να καταφέρει αυτό που είχε στο μυαλό του, να φτιάξει τις δικές του ταινίες, καλύτερες απ’ αυτές που του έδιναν, και μετά για να ξεπληρώσει τα χρέη του. Έτρεχε μέχρι τα γεράματά του, όσο κρατούσαν τα πόδια του, καταφέρνοντας να ξεφύγει από την μιζέρια, αλλά και από τους εφιάλτες που του είχαν προκαλέσει τα νεανικά του χρόνια, ένας αφιλόξενος πλανήτης που μοιάζει να μην έχει χώρο για ανθρώπους σαν τον ένα και μοναδικό Θανάση μας.
Εν αντιθέσει με το κυνηγητό που υπέστη ο Θανάσης Βέγγος από καταστάσεις, κράτος, σινάφι, ο λαός τον λάτρεψε, τον αγάπησε βαθιά. Όσοι ζήσαμε τις δεκαετίες του ’70 και ’80 και τον είδαμε από κοντά, σε μια πρεμιέρα, στο θέατρο, που έκανε περισσότερο για να εκτονώσει αυτή την απίστευτη αγάπη του λαού, που δεν μπορούσε να καλύψει το σινεμά, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις εικόνες αποθέωσής του, την αγνή αγάπη του κόσμου. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1978, σε ποδοσφαιρικό αγώνα δημοσιογράφων- ηθοποιών “στα Φιλαδέλφεια” πήγαν για να δουν τον Βέγγο πάνω από 40.000 άτομα! Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, όλοι πήγαν για να δουν τον δικό τους “καλό άνθρωπο”. Το οχτάστηλο πρωτοσέλιδο της “Αθλητικής” την επομένη ήταν «Ντελίριο 40.000 λαού για τον απίθανο Βέγγο». Αυτό δεν το κατάφερε φυσικά με τεχνικές, εξαίρετες ερμηνείες ή με γραφεία προώθησης, ιμπρεσάριους ή τη βιομηχανία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το κατάφερε γιατί ήταν ένα αυτόφωτο ταλέντο, που απλώς έπαιζε τον εαυτό του, ένας άνθρωπος που εξέπεμπε μεγαθυμία, ήταν ένα με το λαό και δεν τον πούλησε ποτέ.
Ακόμη και σήμερα, δέκα χρόνια από τον θάνατό του (3 Μαΐου 2011) παραμένει ο αγαπημένος μουσαφίρης της ελληνικής οικογένειας, με τις χιλιοπαιγμένες κωμωδίες του, που προβάλει η τηλεόραση καθημερινά.
Ο ήρωας πατέρας και η κληρονομιά της Μακρονήσου
Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο το 1927, με καταγωγή από την Αμοργό, από την πλευρά της μητέρας του Ευδοκίας. Ο πατέρας του ήρωας της Εθνικής Αντίστασης, συμμετείχε στην προσπάθεια να σώσει από την ανατίναξη που σχεδίαζαν οι Γερμανοί της Ηλεκτρικής Εταιρίας στο Φάληρο, στην οποία εργαζόταν. Το “ευχαριστώ” της Πολιτείας, μετά την κατοχή, ήταν η απόλυσή του, εξαιτίας των αριστερών φρονημάτων του. Την εκδικητικότητα του κράτους όμως την κληρονόμησε και ο Θανάσης, που βρέθηκε στη Μακρόνησο, το κολαστήριο και τόπο μαρτυρίου για χιλιάδες φαντάρους αλλά και πολίτες. Εκεί, ο νεαρός Θανάσης θα γνωρίσει στο πετσί του τον εξευτελισμό, τα βασανιστήρια, το μίσος, αλλά και την αλληλεγγύη, τη φιλία, τη θυσία για ιδανικά. Θα γνωρίσει και θα συνδεθεί φιλικά με τον Νίκο Κούνδουρο, τον άνθρωπο που θα ανακαλύψει το ταλέντο του και θα του αλλάξει πορεία.
Μαγική Πόλη
Και αυτό γιατί ο Θανάσης, ξεκινώντας ως παιδί για όλες τις δουλειές στα κινηματογραφικά πλατό, θα βρεθεί να κάνει και κάποια ρολάκια. Το έναυσμα θα του το δώσει ο Κούνδουρος καλώντας τον, το 1953, να παίξει στη “Μαγική Πόλη”. Ο Κούνδουρος του ζήτησε απλώς να παίξει τον εαυτό του, τίποτα περισσότερο. Αυτό ήταν. Ο κόσμος του θεάματος είχε βρει τον κωμικό που μπορούσε να σε κάνει να γελάσεις με την καρδιά σου, να δακρύσεις, να αισθανθείς, να κατανοήσεις τι έχει τραβήξει αυτός ο λαός. Το 1956 ο Κούνδουρος θα τον φωνάξει και για τον “Δράκο” να παίξει ένα χαρακτηριστικό ρόλο.
Εξαιρετικό Ταλέντο
Ο Θανάσης Βέγγος γύρισε 126 ταινίες, πέρα από τις περιστασιακές εμφανίσεις του στο θέατρο και στη συνέχεια στην τηλεόραση, απ’ την οποία θα αποκομίσει, κακά τα ψέματα, ένα καλό και δίκαιο μεροκάματο, για τα δεδομένα του ερμηνευτικού του μεγαλείου. Παρότι δεν σπούδασε ποτέ υποκριτική και λαμβάνοντας άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος από την επιτροπή “Εξαιρετικών Ταλέντων” το 1959, έγινε γρήγορα αγαπητός μέσα από τους μικρούς ρόλους του που όμως έκαναν τη διαφορά. Ειδικά στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ήταν τέτοια η επιτυχία του που όλοι τον ήθελαν έστω και για ένα μικρό ρόλο στις ταινίες τους, φτάνοντας να παίζει κοντά 20 ταινίες τη χρονιά.
Αληθινά χαστούκια
Το 1959 κι ενώ έχει παίξει σε αρκετές ταινίες, μερικές απ’ τις οποίες αρκετά καλύτερες απ’ τον μέσο όρο, θα εμφανιστεί στην κλασική κωμωδία “Ο Ηλίας του 16ου” δίπλα στον Κώστα Χατζηχρήστο, με την ιστορία για την περιβόητη σκηνή με τα αληθινά χαστούκια να τραντάζει το κεφάλι του ακόμη και στα τελευταία του. Ίσως γιατί ήρθαν κι έδεσαν με τα χαστούκια της ζωής. Σύντομα θα έρθει και η πρώτη του προσωπική μεγάλη επιτυχία, με το ξεκαρδιστικό “Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης”, ερμηνεύοντας έναν επαρχιώτη που έρχεται στην Αθήνα για να πιάσει την καλή και μαζεύει σφαλιάρες από την αφιλόξενη πρωτεύουσα.
Θα συνεχίσει να συμμετέχει σε πολλές ταινίες με χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους που έχουν γράψει ιστορία. Αλλά συνάμα θα αρχίσει να πρωταγωνιστεί και σε ορισμένες ταινίες, απ’ τις οποίες ξεχωρίζουν αυτές που φτάνουν στα όρια του σουρεάλ και αναδεικνύοντας το σλάπστικ ως μεγάλη έκφραση τέχνης, με τη μοναδικότητα που είχε με τις ασυντόνιστη κίνηση και εκφορά λόγου. Κάτι που δεν κατάφερε κανένας νεότερος ηθοποιός να μιμηθεί.
Η Περιπέτεια της “ΘΒ Ταινίες Γέλιου”
Το 1964 θα μπει σε μεγάλες περιπέτειες, ιδρύοντας τη δική του εταιρεία παραγωγής την περίφημη “ΘΒ Ταινίες Γέλιου” για να γυρίσει τις δικές του ταινίες, προκειμένου να αποφύγει τη διαδεδομένη άρπα κόλα στο ελληνικό σινεμά. Κάτι που του κόστισε ακριβά, έχοντας και την κακή συνήθεια να πληρώνει καλά τους συνεργάτες του. Ανάμεσα στις εννιά ταινίες που θα προλάβει να γυρίσει, μέχρι να χρεοκοπήσει και να χάσει τα πάντα ήταν και οι απολαυστικές κωμωδίες “Δόκτωρ Ζιβέγγος”, “Τρελός Παλαβός και Βέγγος”, “Ένας Τρελός Τρελός Βέγγος” (ποιος θα ξεχάσει τον Θανάση να φωνάζει “ζήτω η ανοικοδόμηση” και να πηδάει από το παράθυρο) και βεβαίως τις δυο τεράστιες καλλιτεχνικές και εμπορικές ταινίες που γύρισε ο ίδιος, με ήρωα τον Πράκτορα Θου Βου 000.
Δύο υπέροχες ταινίες του παραλόγου, σατιρίζοντας τον Τζέιμς Μποντ και δίνοντας εκτός από σκηνές απαράμιλλης τρέλας και τη δυνατότητα στους ηθοποιούς που συμμετείχαν να δώσουν αξιομνημόνευτες ερμηνείες, με τον στενό συνεργάτη του Τάκη Μηλιάδη να δίνει τα ρέστα του στο ρόλο του σκηνοθέτη δακρύβρεχτων ταινιών. Ταινίες που όσες φορές και να δεις θα ξεκαρδιστείς και θα μελαγχολήσεις για το πώς έχει καταντήσει σήμερα η κωμωδία.
Τι Έκανες στον Πόλεμο Θανάση
Το 1971, μέσα στη χούντα, θα πρωταγωνιστήσει στην καλύτερη ταινία που έπαιξε ποτέ και μια από τις σημαντικότερες ταινίες του ελληνικού σινεμά. Πρόκειται για το αντιπολεμικό “Τι Έκανες στον Πόλεμο Θανάση; ” σε σκηνοθεσία του πολυεργαλείου και στενού φίλου του Ντίνου Κατσουρίδη (“Μπακαλόγατος”) με τον οποίο γύρισε μια σειρά κοινωνικών κωμωδιών τα επόμενα χρόνια. Η ιστορία γνωστή, με έναν ταλαίπωρο καλόκαρδο αφελή εργάτη να μπλέκεται στην αντίσταση, αλλά αξέχαστη η ερμηνεία του, που εκτός από το ανόθευτο γέλιο προκαλεί και ρίγη συγκίνησης. Βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και πραγματική αποθέωση του Θανάση από το κοινό κι ένα λαό που διψούσε για κάτι διαφορετικό, για κάτι που θα χτύπαγε στην καρδιά τους συνταγματάρχες.
Με τον Κατσουρίδη θα γυρίσουν μεταξύ άλλων και την αξιολογότατη δραματική κωμωδία “Θανάση Πάρε το Όπλο Σου” (1972), ακόμη ένα χτύπημα για τη χούντα, αναδεικνύοντας και τον ρόλο των “νοικοκυραίων” της εποχής, ενώ θα συμμετάσχει και στο φιλμ του Θόδωρου Αγγελόπουλου “Με το Βλέμμα του Οδυσσέα” το 1995.
Πόνος
Είναι σχεδόν αδύνατο να γράψεις για τη συνολική πορεία του Θανάση Βέγγου ακόμη και σε ένα βιβλίο. Το σίγουρο είναι ότι δικαίως κρατά ένα μεγάλο κομμάτι της καρδιάς μας. Και αυτό γιατί όπως είχε πει ο ίδιος με τη σεμνότητα που τον διέκρινε «δουλεύω με το ένστικτο, δεν έχω κανένα ταλέντο, μόνο αυτή τη φάτσα. Εδώ είναι αποτυπωμένη όλη η μιζέρια, όλη η δυστυχία, όλος ο πόνος του ασήμαντου Έλληνα». Ένας πόνος που έγινε πολύ γέλιο, έγινε δάκρυ, αλλά ελάχιστη σκέψη…
«Δεν θα συνεργαστούμε με κανένα από τα κόμματα του παλιού σκηνικού»
Στους λόγους που τον οδήγησαν στην πολιτική αναφέρθηκε ο Θανάσης Αυγερινός, εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Ελπίδα για τη Δημοκρατία, εκφράζοντας την απογοήτευσή του για την πορεία της χώρας. Αναφέρθηκε σε κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που διαδοχικές κυβερνήσεις αδυνατούν να επιλύσουν, στην αύξηση του χρέους παρά τα μνημόνια και στη φυγή των νέων.
Δείτε το βίντεο:
«Δεν είναι δυνατόν μια χώρα σαν την Ελλάδα να μην καταφέρνει ακόμη και τώρα, το 2026, να βρει τον δρόμο της. Εγώ θεωρώ ότι είμαστε ένας παράδεισος που θα έπρεπε με τέτοιους ρυθμούς να αναπτυσσόμαστε και βλέπουμε τόσα πολλά κοινωνικά, οικονομικά προβλήματα, τα οποία διαδοχικές κυβερνήσεις αποτυγχάνουν να επιλύσουν. Υπόσχονται τα πάντα και στο τέλος δεν καταφέρνουν να λύσουν τα προβλήματα, η κατάσταση διαρκώς επιδεινώνεται. Μπήκαμε στα μνημόνια για να σωθούμε, το χρέος μας αυξάνεται, και δεν υπάρχει ορίζοντας λύσης. Οι νέοι μας φεύγουν. Αυτός ήταν περίπου και ο λόγος που με οδήγησε στο να αναζητώ κάποια λύση, να επιτέλους να εκφραστώ», είπε στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA».
Αναφερόμενος στην τραγωδία των Τεμπών και το πώς αποφάσισε να συνταχθεί με τη Μαρία Καρυστιανού, ο κος Αυγερινός ανέφερε:
«Έτυχε να βρεθώ δηλαδή στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο. Μια φορά μάλιστα κατέβηκα και επίτηδες, βρέθηκα στα μεγάλα συλλαλητήρια των Τεμπών. Από την πρώτη στιγμή, επειδή ο πατέρας μου ήταν και σιδηροδρομικός, αισθάνθηκα πάρα πολύ κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους, γιατί έκανα κι εγώ πολύ συχνά αυτή τη διαδρομή Αθήνα – Θεσσαλονίκη και πίσω».
Δείτε το βίντεο:
«Δεν κατάλαβα ποτέ μου, και συνεχίζω να μην καταλαβαίνω, πώς είναι δυνατόν μια κυβέρνηση και η δικαστική εξουσία, αντί να συνεργάζονται, να κάνουν το παν μαζί με τις ανακριτικές αρχές και τις λοιπές αρχές, για να φτάσουμε επιτέλους στη διαλεύκανση αυτού του τραγικού δυστυχήματος που μοιάζει με έγκλημα, σχεδόν οι φορείς αυτοί ενός, υποτίθεται, κανονικού κράτους βρίσκονται απέναντι στους συγγενείς».
«Οι άνθρωποι χτυπιούνται τόσα χρόνια, προσπαθούν με όλους τους τρόπους και βρίσκουν ένα τείχος διαρκώς απέναντί τους, πέρα από όσα συνέβησαν με το μπάζωμα. Αυτά, λοιπόν, δεν καταλάβαινα και βρέθηκα στα συλλαλητήρια».
«Νομίζω πως το μεγάλο όπλο της Μαρίας Καρυστιανού είναι ότι δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός. Είμαστε κάτι νέο, ένα πρωτοφανές νέο φαινόμενο στα πολιτικά πράγματα της χώρας, ακριβώς γιατί διαφορετικοί πολίτες, οι οποίοι δεν είχαν στο παρελθόν, οι περισσότεροι, ασχοληθεί με την πολιτική, αναγκάζονται. “Αναγκάζονται”, αυτή είναι η λέξη, για το πώς περάσαμε από το δυστύχημα των Τεμπών στην απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να τεθεί επικεφαλής ενός κινήματος».
Δείτε το βίντεο:
Όπως ανέφερε ο ίδιος, το κόμμα, όντας νεοσύστατο, δεν έχει ακόμη αποκαλύψει το πλήρες πρόγραμμά του, αλλά διαθέτει ένα επιτελείο έμπειρων οικονομολόγων που εργάζονται για αυτό, ενώ απέρριψε κατηγορηματικά οποιαδήποτε χρηματοδότηση από τη Ρωσία ή άλλες πηγές, υπογραμμίζοντας ότι το κόμμα χρηματοδοτείται αποκλειστικά από την ίδια τη Μαρία Καρυστιανού και τις εθελοντικές συνεισφορές των μελών του.
«Νομίζω ότι ακριβώς για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες, ενώνονται διαφορετικοί άνθρωποι και αυτό δεν χρειάζεται να αποδειχθεί καθόλου. Είναι όντως το μόνο κόμμα που ενώνει διαφορετικούς ανθρώπους, οι οποίοι παραμερίζουν τις δευτερεύουσες, και εν πολλοίς ψευδείς, διαφορές τους, και ενώνονται πάνω στο κοινό που μπορεί να τους ενώσει. Και νομίζω πως αυτό που μπορεί να μας ενώσει, είναι αυτό που μπορεί να φέρει την πραγματική αλλαγή στη χώρα».
«Κουραστήκαμε από εκείνα τα κόμματα που παριστάνουν ότι είναι αριστερά ή παριστάνουν ότι είναι δεξιά και ξεχνούν ότι είναι εκπρόσωποι του λαού και ότι όλοι οι πολιτικοί είναι εν τέλει υπάλληλοι του λαού, και θα πρέπει οι πολίτες ακριβώς αυτό να το απαιτήσουν στις επόμενες εκλογές».
«Ο πολίτης νομίζω πρέπει να ακούσει αυτή τη φορά τη φωνή των άλλων πολιτών σαν τον ίδιο. Η Μαρία Καρυστιανού είναι ένας πολίτης σαν κι εμάς. Είναι η πρώτη φορά που συγκροτείται κάτι καινούργιο. Θα το επαναλάβω, είναι νομίζω ιστορικό αυτό που συμβαίνει, σπάνια έχει συμβεί στα πολιτικά και ιστορικά μας χρονικά».
Δείτε το βίντεο:
«Οι ικανοί άνθρωποι για πολλές δεκαετίες απέφευγαν την πολιτική. Αυτοί οι ικανοί άνθρωποι, ο καθένας πετυχημένος στον τομέα του, είναι που προσκαλούνται σήμερα να αναλάβουν τις τύχες της χώρας. Είναι το μόνο νέο και καθαρό φαινόμενο στα πολιτικά μας πράγματα».
Ο Θανάσης Αυγερινός σημείωσε πως η Ελπίδα για τη Δημοκρατία δεν θα συνεργαστεί με κανένα κόμμα:
«Δεν θα συνεργαστούμε με κανένα από τα κόμματα του παλιού σκηνικού. Είναι ολοφάνερο ότι δεν μπορούμε να συνεργαστούμε, και νομίζω και ο Έλληνας πολίτης πλέον δεν μπορεί να εκφραστεί και να συνεργαστεί. Γι’ αυτό και το 50-60% των ανθρώπων δεν συμμετέχουν πλέον στις εκλογικές διαδικασίες».
«Τους καλούμε σε αυτές, στις επόμενες εκλογές, να συμμετάσχουν όλο και πιο ενεργά, γιατί οι ενεργοί πολίτες θα σώσουν τη χώρα. Είδαμε πού οδήγησαν αυτά τα κόμματα, τα πετυχημένα και έμπειρα στα πράγματα. Ζητάμε από τον ελληνικό λαό να υποστηρίξει αυτό το καινούργιο που έρχεται», είπε.
Ενταση επικράτησε στον «αέρα» του Open TV και κατά τη διάρκεια της πρωινής ενημερωτικής εκπομπής «Ωρα Ελλάδος».
Στο πάνελ φιλοξενήθηκαν μέσω skype οι ανταποκριτές του «Ανοιχτού Καναλιού» σε Μόσχα και Βερολίνο, Θανάσης Αυγερινός και Παντελής Βαλασόπουλος, αντίστοιχα. Σε μια συζήτηση που εξελισσόταν γύρω από τα τεκταινόμενα στον πόλεμο της Ουκρανίας, ο Θανάσης Αυγερινός μετέδιδε τα στοιχεία του ρεπορτάζ του με τον ανταποκριτή από το Βερολίνο να προσπαθεί να αντικρούσει κάποια από τα λεγόμενά του.
«Η Μόσχα λέει ότι οι Ευρωπαίοι δεν κατάφεραν ούτε μία φορά το Κίεβο να το πείσουν να υποχωρήσει και σε ό,τι αφορά στην Μαριούπολη και τους ανθρωπιστικούς διαδρόμους, οι μαρτυρίες των κατοίκων λένε ότι δεν τους αφήνουν να βγουν από την πόλη το εθνικιστικό τάγμα του Αζόφ. Θα προκαλέσω όποιον έχει μία μαρτυρία έστω να καταγγείλει κάτι διαφορετικό» είπε ο Αυγερινός.
Σε μέσο ανεξάρτητο όμως όχι ρωσικό, λέει ο Βαλασόπουλος, και προσθέτει, απαγορεύεται στα ρωσικά Μέσα, είναι ελεγχόμενα τα πράγματα.
Ο Αυγερινός στη συνέχεια είπε: «Οσοι γνωρίζουν τι εστί τάγματα Αζόφ και τι έχουν τραβήξει οι άνθρωποι από την κατάληψη της Μαριούπολης εδώ και χρόνια. Τα τάγματα του Αζόφ δεν υπακούν πλέον στο Κίεβο. Δεν μπορεί να τους πείσει το Κίεβο».
Αμάν με αυτό το Αζόφ, πόσοι είναι πια και δεν μπορεί ολόκληρη η Ρωσία να τους κάνει καλά, αναρωτήθηκε ο Βαλασόπουλος.
Δείτε το βίντεο:
Βαλασόπουλος: Είναι θέμα πώς το βλέπει ο καθένας. Μπαίνουν οι τύποι από τη Συρία, μπαίνουν οι Βάγκνερ, έχουν μπει οι Τσετσένοι, τι δουλειά έχουν οι Τσετσένοι;
Αυγερινός: Ανοιξε καμιά γεωγραφία, είναι ρωσική επαρχία η Τσετσενία, Ρώσοι στρατιώτες είναι.
Βαλασόπουλος: Υποτίθεται ότι στην Μαριούπολη είναι οι Αζόφ, δύο εβδομάδες δεν μπορεί να τους κάνει καλά ο ρωσικός στρατός; Την έχουν ισοπεδώσει.
Αυγερινός: Επρεπε να την ισοπεδώσουν περισσότερο για να είναι ευχαριστημένος ο Παντελής… Οποιος θέλει να αμφισβητήσει στοιχεία του ρεπορτάζ μου με επιχειρήματα. Κάποιοι συνάδελφοι ενεπλάκησαν πολύ πρόσφατα. Παρακολουθώ τον εμφύλιο της Ουκρανίας από το 2014. Θα παρακαλέσω λίγο μεγαλύτερο σεβασμό για το τι γνωρίζει ο καθένας στο ρεπορτάζ. Καμία προσωπική κουβέντα για το ρεπορτάζ μου δεν θα ανεχτώ. Λέω ξεκάθαρα ότι η Σπάρτα είναι αριστερή οργάνωση και το Ντονιέτσκ αυτοανακηρύχθηκε σε λαϊκή δημοκρατία γιατί έχουν τις ρίζες τους στην σοβιετική εποχή.
Βαλασόπουλος: Το ότι λένε αυτοί ότι είναι αριστεροί, δεν λέει τίποτα.
Αυγερινός: Μπορείς να το αμφισβητήσεις Παντελή με επιχειρήματα; Ξέρεις ποιος είναι ο Μοτορόλα;
Κάπου εκεί έπεσαν οι τόνοι κι άλλαξε η κουβέντα, με τους παρουσιαστές της εκπομπής να πηγαίνουν σε διάλειμμα…
Μετά τον Μιχάλη Ιγνατίου, ήταν η σειρά του Θανάση Αυγερινού να απαντήσει σε σχόλια που αναρτήθηκαν στα social media, με αφορμή την απουσία του για κάποιες ώρες από τον αέρα του OPEN. Ο ανταποκριτής του καναλιού στη Ρωσία, θυμήθηκε τον άλλοτε διευθυντή της Ελευθεροτυπίας Σεραφείμ Φυντανίδη, ο οποίος τον συμβούλευσε να κάνει «ενέσεις λογικής και ψυχραιμίας», σε μια δύσκολη φάση της δημοσιογραφικής πορείας του.
«Παιδιά, δεν φταίει το OPEN που έχει την καλύτερη και πληρέστερη ενημέρωση», συνέχισε ο Αυγερινός απαντώντας στους επικριτές του καναλιού στα social media. «Πρέπει να καταλάβουν όλοι πως είμαι άνθρωπος και δεν γίνεται να είμαι 18 ή 24 ώρες στον αέρα. Μετακινούμαι, κάνω ρεπορτάζ και δεν μπορώ να είμαι συνέχεια στον αέρα», είπε ο ανταποκριτής του καναλιού στη Μόσχα, κλείνοντας έτσι την κουβέντα για την ολιγόωρη απουσία του από τον αέρα.
Ο Βέγγος αρχίζει να συμμετέχει με μικρούς χαρακτηριστικούς ρόλους σε δεκάδες ταινίες. Με τον καιρό αρχίζει να σταθεροποιείται σε δεύτερους ρόλους (Ο ΘΕΙΟΣ ΑΠ ΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ, Ο ΗΛΙΑΣ ΤΟΥ 16ου το 1959, ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ το 1960) και για πρώτη φορά πρωταγωνιστεί στο Ο ΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (1960) μαζί με τον Φραγκίσκο Μανέλλη. Μαζί του θα γυρίσει άλλες τρεις ταινίες, ενώ πλέον συμμετέχει σε δεκάδες παραγωγές.
Με το ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΧΙΤΛΕΡ (1961) γνωρίζει την πρώτη του μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία. Από το 1962 ξεκινά η συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη, στην εταιρεία Ι. Καρατζόπουλος και Σία.
