Έρευνες δείχνουν ότι ένας καθημερινός κίνδυνος μέσα στην κουζίνα μπορεί να συνδέεται με καρκίνο του πνεύμονα. Μάθετε ποιο είναι το ύποπτο υλικό και πώς να προστατευτείτε.

Καρκίνος πνεύμονα: Ο σοβαρός κίνδυνος που «κρύβεται» στο ντουλάπι της κουζίνας

Ένοχη για έναν ακόμη, σοβαρό κίνδυνο υγείας κρίνεται μια συγκεκριμένη κατηγορία «αμαρτωλών» τροφίμων, ενισχύοντας την ανάγκη περιορισμού της και προώθησης ενός πιο υγιεινού διατροφικού μοτίβου

Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Thorax αποκάλυψε μια σημαντική συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων (UPFs) και του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα.

Τα ευρήματα έρχονται να προστεθούν στις αυξανόμενες ανησυχίες σχετικά με τις επιπτώσεις υγείας που φαίνεται να έχουν τα σύγχρονα διαιτολόγια, που συχνά παρουσιάζουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιομηχανικά επεξεργασμένα τρόφιμα.

Ο καρκίνος του πνεύμονα παραμένει η πιο συχνή και θανατηφόρα μορφή καρκίνου παγκοσμίως. Αν και το κάπνισμα αποτελεί κυρίαρχο παράγοντα κινδύνου, οι αναδυόμενες έρευνες δείχνουν ότι η διατροφή μπορεί επίσης να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη της νόσου.

Τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα είναι τρόφιμα που υποβάλλονται σε πολλαπλά στάδια βιομηχανικής επεξεργασίας και, συνήθως, περιέχουν έναν μακρύ κατάλογο πρόσθετων, συντηρητικών, αρωματικών και χρωστικών ουσιών.

Συχνά είναι έτοιμα για κατανάλωση ή για ζέσταμα και περιλαμβάνουν είδη όπως συσκευασμένα αρτοσκευάσματα, κατεψυγμένα γεύματα, αναψυκτικά, σακχαρούχους χυμούς φρούτων, δημητριακά, στιγμιαία ζυμαρικά, επεξεργασμένα κρέατα και fast food.

Η μελέτη

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από την αμερικανική μελέτη διαλογής για τον καρκίνο του προστάτη, του πνεύμονα, του παχέος εντέρου και των ωοθηκών (PLCO), η οποία παρακολούθησε πάνω από 155.000 άτομα ηλικίας 55 – 74 ετών.

Η εν λόγω μελέτη επικεντρώθηκε σε 101.732 συμμετέχοντες, ηλικίας 62 ετών κατά μέσο όρο, οι οποίοι συμπλήρωσαν λεπτομερή ερωτηματολόγια, απαντώντας πόσο συχνά κατανάλωναν συγκεκριμένες κατηγορίες τροφίμων. Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για διαγνώσεις καρκίνου έως το 2009 και για θανάτους που σχετίζονται με τον καρκίνο έως το 2018.

Η πρόσληψη τροφίμων ταξινομήθηκε σε 4 κατηγορίες:

• μη επεξεργασμένα/ελάχιστα επεξεργασμένα,
• επεξεργασμένα μαγειρικά συστατικά,
• επεξεργασμένα τρόφιμα και
• εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα.

Από τις απαντήσεις των συμμετεχόντων προέκυψε ότι τα τρόφιμα που καταναλώνονταν συχνότερα ήταν τα έτοιμα κρέατα (11%), τα αναψυκτικά διαίτης ή καφεϊνούχα αναψυκτικά (7%) και τα αναψυκτικά χωρίς καφεΐνη (7%). Κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες κατανάλωναν σχεδόν 3 μερίδες UPFs την ημέρα, με την πρόσληψη να κυμαίνεται από 0,5 έως 6 μερίδες ημερησίως.

Βασικά ευρήματα

Κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης 12 ετών, οι ερευνητές κατέγραψαν 1.706 περιπτώσεις καρκίνου του πνεύμονα, συμπεριλαμβανομένων 1.473 μη μικροκυτταρικών και 233 μικροκυτταρικών περιστατικών.

Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ξεκάθαρα ότι οι συμμετέχοντες που κατανάλωναν τις υψηλότερες ποσότητες UPF είχαν σημαντικά υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα σε σύγκριση με εκείνους που κατανάλωναν τις λιγότερες (495 περιπτώσεις έναντι 331 περιπτώσεων από συγκρίσιμες ομάδες συμμετεχόντων).

Ακόμη και μετά την προσαρμογή επιδραστικών παραγόντων όπως το κάπνισμα και η συνολική ποιότητα της διατροφής, τα άτομα που κατανάλωναν τις υψηλότερες ποσότητες UPFs αντιμετώπιζαν:

• 41% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του πνεύμονα συνολικά
• 37% περισσότερες πιθανότητες διάγνωσης μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα
• 44% περισσότερες πιθανότητες διάγνωσης μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα

Η έρευνα αντιμετώπισε περιορισμούς, με τους ερευνητές να τονίζουν, ωστόσο, ότι οι κίνδυνοι είναι πραγματικοί. Επισημαίνουν, επιπλέον, ότι τα UPF τείνουν να εκτοπίζουν πιο υγιεινά τρόφιμα, όπως τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα φρούτα και τα λαχανικά, τα οποία είναι γνωστό ότι μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου. Επιπλέον, η βιομηχανική επεξεργασία μπορεί να μεταβάλει τη δομή και το θρεπτικό περιεχόμενο των τροφίμων, ενώ παράλληλα εισάγει επιβλαβείς ουσίες, όπως η ακρολεΐνη – μια τοξική ένωση που βρίσκεται στον καπνό του τσιγάρου και σε ορισμένα επεξεργασμένα τρόφιμα.

Τα υλικά συσκευασίας που χρησιμοποιούνται στα προϊόντα UPF μπορεί επίσης να συμβάλλουν στους κινδύνους για την υγεία, προσθέτουν οι ερευνητές.

Συμπέρασμα

Οι συγγραφείς ζητούν περαιτέρω μελέτες μεγάλης κλίμακας σε διάφορους πληθυσμούς, για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματά τους. Παρ’ όλα αυτά, προειδοποιούν ότι η παγκόσμια αύξηση της κατανάλωσης UPF τις τελευταίες δύο δεκαετίες μπορεί να συμβάλλει στην αύξηση των ποσοστών παχυσαρκίας, μεταβολικών διαταραχών, καρδιαγγειακών παθήσεων και διαφόρων μορφών καρκίνου.

«Εάν διαπιστωθεί η αιτιώδης συνάφεια, ο περιορισμός της πρόσληψης UPF σε παγκόσμιο επίπεδο θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση της επιβάρυνσης από τον καρκίνο του πνεύμονα», καταλήγουν οι ερευνητές.

Εγκαταλείπει την Αθήνα για να είναι κοντά στο μνήμα της Γωγώς

Υπάρχουν πληγές που ο χρόνος δεν καταφέρνει ποτέ να κλείσει. Απώλειες που αφήνουν ένα κενό τόσο μεγάλο, ώστε τίποτα δεν μπορεί να το γεμίσει.

Για τη μητέρα της Σπυριδούλας Μαστροκώστα, η απώλεια της αγαπημένης της κόρης, της Γωγώς, παραμένει μια καθημερινή δοκιμασία που τη συνοδεύει σε κάθε της βήμα. Και πλέον, έπειτα από πολλή σκέψη και βαθιά εσωτερική αναζήτηση, πήρε μια απόφαση που συγκινεί όσους γνωρίζουν την ιστορία της.

Η κυρία Σπυριδούλα αποφάσισε να εγκαταλείψει οριστικά την Αθήνα και να επιστρέψει στο Μεσολόγγι, τον τόπο όπου βρίσκεται το μνήμα της κόρης της. Μια απόφαση καρδιάς, που γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη της να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στο παιδί που έχασε και δεν έπαψε ποτέ να σκέφτεται.

Όπως αναφέρουν άνθρωποι που βρίσκονται κοντά της, η ζωή στην πρωτεύουσα δεν της προσφέρει πλέον καμία χαρά. Οι ρυθμοί της πόλης, οι καθημερινές υποχρεώσεις και η μοναξιά που ακολουθεί μια τόσο μεγάλη απώλεια την έκαναν να συνειδητοποιήσει πως το μόνο μέρος όπου νιώθει πραγματικά κοντά στη Γωγώ είναι το Μεσολόγγι.

«Θέλω να είμαι δίπλα στο παιδί μου»

Η απόφασή της δεν ήταν εύκολη. Χρειάστηκε χρόνο για να συμφιλιωθεί με τη σκέψη ότι πρέπει να αφήσει πίσω της μια ολόκληρη ζωή στην Αθήνα. Ωστόσο, η καρδιά της είχε ήδη αποφασίσει.

Η επιθυμία της είναι πλέον μία: να μπορεί να επισκέπτεται καθημερινά το μνήμα της κόρης της, να ανάβει το καντήλι της και να της μιλά όπως έκανε πάντα. Για μια μητέρα, άλλωστε, ο δεσμός με το παιδί της δεν σταματά ποτέ, ακόμη κι όταν η ζωή τα φέρνει τόσο σκληρά.

Σύμφωνα με πρόσωπα από το περιβάλλον της, η κυρία Σπυριδούλα αισθάνεται ότι εκεί βρίσκεται ένα κομμάτι της ψυχής της. Κάθε επίσκεψη στο κοιμητήριο της δίνει μια αίσθηση γαλήνης, σαν να συνεχίζει με τον δικό της τρόπο τη σχέση με την κόρη που τόσο αγάπησε.

Για εκείνη, το καθημερινό άναμμα του καντηλιού δεν είναι μια απλή συνήθεια. Είναι μια πράξη αγάπης, ένα τελετουργικό μνήμης και σύνδεσης, ένας τρόπος να κρατά ζωντανή την παρουσία της Γωγώς μέσα στην καρδιά και στη ζωή της.

Η ζωή που αλλάζει μετά την απώλεια

Όσοι έχουν βιώσει την απώλεια ενός παιδιού γνωρίζουν πως τίποτα δεν παραμένει ίδιο. Οι προτεραιότητες αλλάζουν, οι ανάγκες μεταμορφώνονται και πολλές φορές οι άνθρωποι αναζητούν παρηγοριά σε μέρη που τους φέρνουν πιο κοντά στις αναμνήσεις των αγαπημένων τους προσώπων.

Αυτό φαίνεται να συμβαίνει και στην περίπτωση της μητέρας της Σπυριδούλας Μαστροκώστα. Το Μεσολόγγι δεν είναι απλώς ένας τόπος. Είναι το σημείο όπου νιώθει ότι μπορεί να βρίσκεται κοντά στη Γωγώ της, να τιμά τη μνήμη της και να βρίσκει δύναμη να συνεχίσει.

Παρά τον πόνο που δεν θα φύγει ποτέ, η κυρία Σπυριδούλα δείχνει αποφασισμένη να ακολουθήσει τον δρόμο που της υπαγορεύει η καρδιά της. Να αφήσει πίσω την Αθήνα και να χτίσει μια νέα καθημερινότητα δίπλα στο παιδί της, έστω και με τον τρόπο που της επιτρέπουν πλέον οι συνθήκες.

Γιατί για μια μάνα, η αγάπη δεν γνωρίζει αποστάσεις, δεν λυγίζει μπροστά στον χρόνο και δεν σβήνει ποτέ. Και ίσως αυτή η επιστροφή στο Μεσολόγγι να είναι ο δικός της τρόπος να παραμείνει για πάντα κοντά στη Γωγώ της, ανάβοντας κάθε μέρα το καντήλι της και κρατώντας άσβεστη τη φλόγα της μνήμης της.

Η Γωγώ Μαστροκώστα γνώρισε στη ζωή της στιγμές μεγάλης ευτυχίας, αλλά και οδυνηρές απώλειες που την σημάδεψαν βαθιά.

Πίσω από τη λαμπερή δημόσια εικόνα και το χαρακτηριστικό της χαμόγελο βρισκόταν μια γυναίκα που κλήθηκε επανειλημμένα να αντιμετωπίσει δύσκολες και απαιτητικές δοκιμασίες.

Από τον θάνατο του πατέρα της έως τη δική της μάχη με τον καρκίνο, χρειάστηκε να επιστρατεύσει τεράστια ψυχικά αποθέματα για να συνεχίσει να στέκεται δυνατή ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της.

Όταν η μεγαλύτερη χαρά μετατράπηκε σε φόβο

Μία από τις πιο δύσκολες εμπειρίες που βίωσε ήρθε αμέσως μετά τη γέννηση της κόρης της, Βικτώριας. Ενώ ζούσε μία από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής της, μόλις τρεις ημέρες αργότερα έλαβε μια διάγνωση που ανέτρεψε τα πάντα. Η ίδια είχε περιγράψει εκείνη την περίοδο λέγοντας: «Γέννησα το παιδί μου και τρεις μέρες μετά έμαθα ότι έχω καρκίνο. Από τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου βρέθηκα στον μεγαλύτερο φόβο».

Παρά το αρχικό σοκ, αποφάσισε να δώσει τη δική της μάχη με αποφασιστικότητα και δύναμη, έχοντας ως βασικό κίνητρο την κόρη της και το μέλλον της.

Η απώλεια του πατέρα της

Μια ακόμη ιδιαίτερα επώδυνη στιγμή στη ζωή της ήταν ο θάνατος του πατέρα της από καρκίνο. Η Γωγώ Μαστροκώστα είχε αποκαλύψει ότι η ημέρα κατά την οποία βρέθηκε συμβατός δότης για το μόσχευμα συνέπεσε με την ημέρα που έχασε τον πατέρα της. Περιγράφοντας τη συναισθηματική φόρτιση εκείνης της στιγμής, είχε δηλώσει: «Ήταν η καλύτερη και η χειρότερη μέρα της ζωής μου».

Η διακριτική στάση της τα τελευταία χρόνια

Τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει να κρατήσει αποστάσεις από τη δημοσιότητα και να αφιερωθεί στην οικογένειά της, ζώντας πιο προστατευμένα δίπλα στους αγαπημένους της ανθρώπους. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε με την υγεία της, καθώς και οι συνεχείς προκλήσεις που βρέθηκαν στον δρόμο της, την οδήγησαν σε μια πιο ήσυχη ζωή, μακριά από τα φώτα.

Ωστόσο, δεν έχασε ποτέ τη δύναμη, την αξιοπρέπεια και την αποφασιστικότητά της. Άνθρωποι που τη γνώριζαν κάνουν λόγο για μια γυναίκα που αντιμετώπισε κάθε δοκιμασία με γενναιότητα, έχοντας πάντοτε στο επίκεντρο της ζωής της την οικογένειά της και, πάνω απ’ όλα, την κόρη της.

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε σήμερα το εννιάμερο μνημόσυνο της Γωγώς Μαστροκώστα, της γυναίκας που έδωσε τη δική της γενναία μάχη με την ασθένεια και άφησε πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια και στους ανθρώπους που την αγάπησαν.

Συγγενείς, φίλοι και πρόσωπα από το στενό της περιβάλλον βρέθηκαν στο πλευρό της οικογένειας, τιμώντας τη μνήμη της με δάκρυα στα μάτια και βαριά καρδιά.

Ωστόσο, το πιο σπαρακτικό στιγμιότυπο της ημέρας είχε πρωταγωνίστρια την κόρη της, Βικτώρια. Η νεαρή κοπέλα, που βιώνει ίσως τη δυσκολότερη περίοδο της ζωής της, δεν κατάφερε να συγκρατήσει τη συγκίνησή της όταν βρέθηκε μπροστά στο μνήμα της μητέρας της. Σύμφωνα με ανθρώπους που ήταν παρόντες, στάθηκε για αρκετή ώρα πάνω από τον τάφο, βυθισμένη στις σκέψεις και στις αναμνήσεις της, αφήνοντας τα δάκρυά της να κυλήσουν ελεύθερα.

Η απώλεια της μητέρας της έχει σημαδέψει βαθιά τη Βικτώρια, η οποία όλα αυτά τα χρόνια είχε αναπτύξει έναν ιδιαίτερα δυνατό δεσμό με τη Γωγώ Μαστροκώστα. Η μητέρα της υπήρξε το στήριγμά της, ο άνθρωπος που βρισκόταν πάντα δίπλα της σε κάθε βήμα, στις χαρές αλλά και στις δυσκολίες της ζωής. Για τον λόγο αυτό, η σημερινή ημέρα ήταν ίσως η πιο δύσκολη από όλες μετά την κηδεία.

Όσοι την είδαν από κοντά μιλούν για μια νεαρή γυναίκα συντετριμμένη από τον πόνο, αλλά ταυτόχρονα αποφασισμένη να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της μητέρας της μέσα από τις πράξεις της. Μάλιστα, σύμφωνα με πρόσωπα του περιβάλλοντός της, η Βικτώρια ψιθύρισε μια προσωπική υπόσχεση πάνω από τον τάφο της Γωγώς. Μια υπόσχεση που είχε δώσει και όσο εκείνη βρισκόταν στη ζωή.

Η μεγάλη υπόσχεση

Υποσχέθηκε πως δεν θα εγκαταλείψει τα όνειρά της. Πως θα συνεχίσει τις σπουδές της, θα παλέψει για το μέλλον της και θα βρει ξανά τη δύναμη να σταθεί στα πόδια της. Παρά τον αβάσταχτο πόνο που νιώθει, θέλει να τιμήσει τη μητέρα της με τον τρόπο που εκείνη θα επιθυμούσε περισσότερο: συνεχίζοντας τη ζωή της.

Άνθρωποι που γνωρίζουν καλά την οικογένεια αναφέρουν πως η Γωγώ Μαστροκώστα είχε πάντα ως πρώτη προτεραιότητα την κόρη της. Ήθελε να τη δει να προοδεύει, να ολοκληρώνει τις σπουδές της και να χτίζει το δικό της μέλλον με αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια. Αυτές οι συμβουλές και οι αξίες είναι που προσπαθεί πλέον να κρατήσει ζωντανές η Βικτώρια μέσα της.

Καθώς η τελετή ολοκληρωνόταν, πολλοί από τους παρευρισκόμενους πλησίασαν τη νεαρή κοπέλα για να της δώσουν κουράγιο. Εκείνη, παρά τη συναισθηματική της φόρτιση, βρήκε τη δύναμη να ευχαριστήσει όσους στάθηκαν στο πλευρό της οικογένειας αυτές τις δύσκολες ημέρες.

Το κενό που αφήνει η Γωγώ Μαστροκώστα είναι τεράστιο. Η απουσία της είναι αισθητή σε κάθε στιγμή για τους δικούς της ανθρώπους και κυρίως για την κόρη της, που καλείται πλέον να προχωρήσει σε μια νέα πραγματικότητα χωρίς τη φυσική παρουσία της μητέρας της.

Κι όμως, μέσα στον πόνο της σημερινής ημέρας, γεννήθηκε και μια μικρή αχτίδα ελπίδας. Η υπόσχεση της Βικτώριας πάνω από το μνήμα της μητέρας της δεν ήταν απλώς μια συγκινητική στιγμή. Ήταν μια υπόσχεση ζωής. Μια δέσμευση ότι, όσο δύσκολος κι αν είναι ο δρόμος από εδώ και πέρα, θα προσπαθήσει να ξαναβρεί τα πατήματά της, να κυνηγήσει τα όνειρά της και να συνεχίσει να ζει με τον τρόπο που θα έκανε τη Γωγώ περήφανη.

Γιατί μπορεί ο χρόνος να μην σβήνει την απώλεια, όμως οι άνθρωποι που αγαπήσαμε συνεχίζουν να ζουν μέσα από τις αξίες, τις αναμνήσεις και τις υποσχέσεις που αφήνουν πίσω τους. Και η Βικτώρια φαίνεται πως είναι αποφασισμένη να κρατήσει αυτή την υπόσχεση μέχρι το τέλος.

Τζένη Ρουσσέα: Πώς είναι σήμερα στα 93 της η σπουδαία θεατρίνα που έκλεισε 65 χρόνια καριέρας

Η Τζένη Ρουσσέα, γεννημένη στις 25 Οκτωβρίου 1932 στη Ζάκυνθο, είναι μια διακεκριμένη Ελληνίδα ηθοποιός με καριέρα που εκτείνεται σε περισσότερες από έξι δεκαετίες.

Η Τζένη Ρουσσέα

Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και έκανε το ντεμπούτο της το 1954 στην παράσταση “Ιππόλυτος” του Δημήτρη Ροντήρη, η οποία εγκαινίασε το Φεστιβάλ Επιδαύρου.

Στον κινηματογράφο, η Ρουσσέα συμμετείχε σε αρκετές ταινίες της Finos Film, όπως “Ένας Μεγάλος Έρωτας” (1964), “Εγωισμός” (1964) και “Πυρετός στην Άσφαλτο” (1967).

Επίσης, εμφανίστηκε σε διεθνώς αναγνωρισμένες ταινίες, όπως “Ο Μελισσοκόμος” (1986) και “Το Βλέμμα του Οδυσσέα” (1995).

Η Τζένη Ρουσσέα

Ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία, η Τζένη Ρουσσέα παρέμεινε ενεργή στο θέατρο. Το 2019, σε ηλικία 87 ετών, πρωταγωνίστησε στην παράσταση “Οι Φάλαινες του Αυγούστου”, αποδεικνύοντας την αφοσίωσή της στην υποκριτική τέχνη.

Η συμβολή της Τζένης Ρουσσέα στο ελληνικό θέατρο και κινηματογράφο είναι ανεκτίμητη, καθιστώντας την μια από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής καλλιτεχνικής σκηνής.

Το 1970 η Τζένη Ρουσσέα παντρεύτηκε τον φαρμακοβιομήχανο Σωτήρη Σοφιανόπουλο και την ίδια χρονιά απέκτησε την κόρη της Έλλη. Από το 1975 αναλαμβάνει την επιχείρηση του θεάτρου «Κώστα Μουσούρη».

Δείτε πώς είναι σήμερα στα 92 της χρόνια:

Δείτε το βίντεο:

«Πενθώ πάντα τη μέρα των γενεθλίων μου!»

«Εγώ πενθώ πάντα τη μέρα των γενεθλίων μου. Όλοι οι άλλοι χαίρονται, αλλά εγώ… Είναι ένας χρόνος παραπάνω. Ας μην την ξεφωνίσουμε, είναι πάνω από 80 πάντως», είχε δηλώσει η ηθοποιός σε συνέντευξή της στο Πρωινό.

«Επέλεγα να παίξω μόνο με καλούς ηθοποιούς. Ήμουν δύσκολη. Έχω χάσει και πολλά λεφτά για αυτό. Έχω ένα όνειρο, θα το επιδιώξω γιατί είμαι αναιδέστατη. Διάβασα ότι παίζει τη Μήδεια μια Αγγλίδα 95 χρονών. Οπότε, πήρα θάρρος. Ποιος θα με πάρει τώρα;», αναρωτήθηκε γελώντας η Τζένη Ρουσσέα στην ίδια συνέντευξη.

Η σπουδαία θεατρική πορεία

Σαν μαθήτρια της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου έπαιξε το 1954 στον χορό της τραγωδίας του Ευριπίδη “Ιππόλυτος” σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη, με τον Αλέκο Αλεξανδράκη και την Έλσα Βεργή. Με την παράσταση αυτή εγκαινιάστηκε το Φεστιβάλ Επιδαύρου.

26-27 Μαΐου 1956 έπαιξε στο Μεσολόγγι στο θεατρικό χρονικό “Στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου” σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη στο πλευρό της Αλέκας Κατσέλη.

1956-1957 Κάνει τα πρώτα επαγγελματικά της βήματα στη σκηνή του Θεάτρου “Κώστα Μουσούρη” στο έργο των Γκούντρικ-Χάκετ “Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ” με την Αντιγόνη Βαλάκου στον πρώτο ρόλο.

1957-1958 Στο θέατρο “Μουσούρη” στο έργο “Σκηνές του δρόμου” του Ράις.
Μάρτιος 1958 Επανάληψη της “Άννας Φρανκ” και παραστάσεις και στη Θεσσαλονίκη.
Καλοκαίρι 1958 Θέατρο “Νίκου Χατζίσκου” Διονύσιου Ρώμα “Ζακυνθινή σερενάτα”.

1959 Θίασος Απόστολου Αβδή Κ. Αναγνωσταρά “Ο Χαϊδεμένος” και A. Bichon “Λαΐς η Κορινθία”.

1959-1960 Θίασος Κώστα Χατζηχρήστου “Λήσταρχος Νταβέλης” των Μίμη Τραϊφόρου – Χρήστου Γιαννακόπουλου και “Σκάνδαλο στο Μουλέν Ρούζ” του Στ. Φωτιάδη.

1960-1961 Θίασος Έλσας Βεργή στα έργα: Αλφόνσου Σαστρέ “Αννα Κλάιμπερ”, Σαρλότ Χάστινγκς “Χωρίς οργή”, Ευγενίου Ο Νηλ “Παράξενο Ιντερμέτζο” και Άλεκ Κόπελ “Καπετάνιος στον παράδεισο”.

1962-1963 Μαζί με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Τίτο Φαρμάκη κάνουν θίασο και παρουσιάζουν στο θέατρο “Θυμέλη” της Θεσσαλονίκης έξι έργα: “Ψηλά τα χέρια” του Δημήτρη Γιαννουκάκη, “Ούτε γάτα ούτε ζημιά” των Αλέκου Σακελλάριου-Χρήστου Γιαννακόπουλου, “Ο Εαυτούλης μου” του Δημήτρη Ψαθά, “Χρυσή μου Ρουθ” του Νόρμαν Κράσνα, “Εραστές” της Κίτυ Ντάρεν, και μονόπρακτα των Σαρογιάν, Ο Νηλ, Τεό Σαλαπασίδη.

Καλοκαίρι του 1964 παίζει στο θίασο των “Επτανήσιων ηθοποιών” του Διονύση Παγουλάτου-Ελεάνας Απέργη στα έργα του Ξενόπουλου “Το φιόρο του Λεβάντε” και “Στέλλα Βιολάντη” στο θέατρο “Γιώργου Παππά” και σε περιοδεία στα Επτάνησα με αφορμή τα 100 χρόνια από την ένωσή τους με την Ελλάδα.

1964-1965 Επιστρέφει στο θέατρο “Κώστα Μουσούρη” όπου θα μείνει ώς το 1983 [Τα τελευταία 8 και σαν επιχειρηματίας] παίζοντας τον πρώτο μεγάλο ρόλο της στις “Τρεις αδελφές” του Αντόν Τσέχωφ. Ακολουθούν τα έργα:

1965-1966 Νιλ Σάιμον “Ένα παράξενο ζευγάρι” και Αλέκου Λιδωρίκη “Ουράνιο Τόξο”
1966-1967 Μπράτλυ Ντην “Υπόθεση διαζυγίου”
1967-1968 Ένεκεν-Βέμπερ “Ο σύζυγος της κας Προέδρου”
1968-1969 “Κόκκινα τριαντάφυλλα για σένα” διασκευή από το “Μελό” του Ανρί Μπερνστάιν και Σασά Γκιτρί “Μην ακούτε κυρίες μου”

1969-1970 Μαρκ Ζιλμπέρ Σωβαζόν “Τσάο”.
Καλοκαίρι του 1970 παίζει με τον Αλέκο Αλεξανδράκη στο θέατρο “Μινώα” στο έργο των Ασημάκη Γιαλαμά-Κώστα Πρετεντέρη “Μιας πεντάρας νιάτα”.

1970-1971 στο θέατρο “Μουσούρη” Ζακ Ντεβάλ “Τοβάριτς”
1975-1976 Κλωντ Μανιέ “Ένας άντρας στο κρεβάτι μου”
1976-1977 Αλεξάνδρου Κασόνα “Η διαβολεμένη μυλωνού”
1977-1978 Νόελ Κάουαρντ “Η γυναίκα μου φάντασμα” και Τένεσι Ουίλιαμς “Καλοκαίρι και καταχνιά”

1978-1979 Κωστούλας Μητροπούλου “Μουσική για μια αναχώρηση” και Λουίτζι Πιραντέλλο “Ερρίκος Δ” με τον Δημήτρη Χορν.

1979-1980 Άλαν Αίηκμπορν “Μια νύχτα άνω κάτω” (μ´ ένα σπουδαίο θίασο: Ρουσσέα-Ντίνος Ηλιόπουλος-Κάκια Αναλυτή-Κώστας Ρηγόπουλος κ.ά.)

1980-1981 Μάργκαρετ Κέννεντυ “Μετά την μπόρα”

1981-1982 Τένεσι Ουίλιαμς “Τριαντάφυλλο στο στήθος” και Φρανκ Γκιλρόι “Το τελευταίο Παιχνίδι”.

1982-1983 Τζων Μπόυτον Πρίσλευ “Επικίνδυνη στροφή” που ήταν η τελευταία παραγωγή της στο θέατρο “Μουσούρη”

1984-1985 Θέατρο “Πολύτεχνο” Ε. Κισόν “Άδεια γάμου”
Καλοκαίρι 1985 Ευριπίδη “Τρωάδες” που ανέβασε ο Γιάννης Τσαρούχης στο Αρχαίο Στάδιο Δελφών.

1985-1986 Θέατρο “Πύλη” Μάρσα Νόρμαν “Καληνύχτα μητέρα” με την κα Αλίκη [κόρη της Κυβέλης και πρώτη σύζυγο του Κώστα Μουσούρη]
Καλοκαίρι 1986 Δημοτικό Θέατρο Ρόδου, Μανώλη Κορρέ “Επικίνδυνο παιχνίδι”

1987-1988 “Ανοιχτό Θέατρο” Γιώργου Μιχαηλίδη, Άουγκουστ Στρίντμπεργκ “Ο πελεκάνος”

1988-1989 Θέατρο “Έλσας Βεργή” Ζαν Κοκτώ “Οι τρομεροί γονείς”
1989-1990 Θέατρο “Βεάκη Τερτσολί-Βαιμέ “Μπορώ και με την γυναίκα μου”
1990-1994 ήταν η πρωταγωνίστρια του θεάτρου “Ελσας Βεργή” παίζοντας στα έργα: Κόλιν Ουέλαν “Οιδιπόδεια παιχνίδια”, Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου “Παιχνίδι με τον χρόνο”, Σόμερσετ Μομ “Η νύφη από το Λίβερπουλ” και Ζαν Κοκτώ “Τα ιερά τέρατα”.
Καλοκαίρι του 1992 έπαιξε στην οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη “Δεσποινίς Σορολόπ” σε περιοδεία.

1994-1995 Θέατρο “Ακροπόλ” Λέων Τολστόι “Άννα Καρένινα”.
1996-1997 Θέατρο “Καλουτά” Βίκτωρ Ουγκό “Οι άθλιοι”.
1997-1998 Θέατρο “Ακροπόλ” Μιχαηλίδη-Τζιώτη “Ήρθες σαν όνειρο”.
1998-1999 Θέατρο “Σταθμός” Ζαν Ανούιγ “Ιεζάβελ”.
1999-2000 Θέατρο “Εναστρον” Έντβαρντ Ρατζίνσκι “Εγώ ο Ντοστογιέφσκι”.
2000-2003 Συνεργάζεται με το “Θέατρο τση Ζάκυνθος” και παίζει στα έργα “Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας” του Γρηγορίου Ξενόπουλου και “Φλαντρώ” του Παντελή Χορν, σε περιοδεία και στην Αθήνα.

2003-2004 Θέατρο “Ιλίσια-Βολανάκης” Eric Emmanuel Schmitt “Οσκαρ”.
2006-2007 Θέατρο “Αργώ” Charlotte Keatley “Σκοτώνουμε την μαμά;”
2009-2011 Θέατρο “Εμπορικόν” Ρέππα-Παπαθανασίου “Αττική οδός”.

Καλοκαίρι 2013 Παλιό Πανεπιστήμιο Αθήνας, Ζάκυνθος.”Η Ζάκυνθος ομιλεί” Ρώμα, Σολωμού,Τσακαρισιάνου.
2019-2020 Θέατρο “Χώρα” Ντέιβιντ Μπέρρυ “Οι Φάλαινες του Αυγούστου”

Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:

Κάθε χρόνο, εκατομμύρια πλαστικές σακούλες πετιούνται, συμβάλλοντας στο αυξανόμενο πρόβλημα της πλαστικής ρύπανσης.

Αυτές οι σακούλες, που χρησιμοποιούνται συχνά μόνο για λίγα λεπτά, μπορεί να χρειαστούν εκατοντάδες χρόνια για να αποσυντεθούν στις χωματερές. Παρά την ευκολία τους, το περιβαλλοντικό κόστος των πλαστικών μιας χρήσης είναι συγκλονιστικό.

Βρίσκοντας δημιουργικούς τρόπους για να επαναχρησιμοποιήσουμε τις πλαστικές σακούλες, μπορούμε να μειώσουμε τα απόβλητα και να μειώσουμε το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις των πλαστικών σακουλών

Οι πλαστικές σακούλες συμβάλλουν σημαντικά στη ρύπανση του περιβάλλοντος. Συχνά δεν ανακυκλώνονται λόγω του κόστους ανακύκλωσης, με αποτέλεσμα να καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής ή στον ωκεανό.

Σε θαλάσσια περιβάλλοντα, οι πλαστικές σακούλες αποτελούν απειλή για την άγρια ​​ζωή, καθώς τα ζώα μπορούν να τις εκλάβουν λανθασμένα για τροφή. Η παραγωγή πλαστικών σακουλών συμβάλλει επίσης στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, επιδεινώνοντας περαιτέρω την κλιματική αλλαγή.

Τα οφέλη της επαναχρησιμοποίησης πλαστικών σακουλών

Η επαναχρησιμοποίηση πλαστικών σακουλών τροφίμων μπορεί να μειώσει σημαντικά τα απόβλητα και την περιβαλλοντική ζημία. Βρίσκοντας εναλλακτικές χρήσεις για αυτές τις σακούλες, μπορούμε να παρατείνουμε τον κύκλο ζωής τους και να ελαχιστοποιήσουμε την ανάγκη για νέα παραγωγή πλαστικού. Η επαναχρησιμοποίηση των σακουλών προωθεί επίσης μια κουλτούρα βιωσιμότητας και ευρηματικότητας, ενθαρρύνοντας τα άτομα να σκέφτονται δημιουργικά για τη μείωση των αποβλήτων.

Κόλπο 1: Πλαστικές σακούλές μέσα σε κάδους απορριμμάτων του σπιτιού

Ένας από τους απλούστερους τρόπους για να επαναχρησιμοποιήσετε πλαστικές σακούλες είναι στους κάδους απορριμμάτων μας που έχουμε μέσα στο σπίτι. Ταιριάζουν τέλεια στους κάδους απορριμμάτων του μπάνιου, της κουζίνας ή του υπνοδωματίου, διευκολύνοντας την απόρριψη των απορριμμάτων χωρίς την αγορά επιπλέον επενδύσεων. Αυτό το κόλπο όχι μόνο εξοικονομεί χρήματα, αλλά μειώνει και τη ζήτηση για νέα πλαστικά προϊόντα.

Κόλπο 2: Φτιάξτε μόνοι σας έναν σωλήνα  αποθήκευσης πλαστικών σακουλών

Για να διατηρείτε τις πλαστικές σακούλες οργανωμένες και εύκολα προσβάσιμες, δημιουργήστε έναν δικό σας “διανομέα”. Τυλίξτε τις σακούλες σε έναν σωλήνα και τοποθετήστε τις σε ένα άδειο κουτί χαρτομάντιλων ή σε ένα επαναχρησιμοποιούμενο δοχείο. Αυτή η μέθοδος διατηρεί τις σακούλες τακτοποιημένες και τις εμποδίζει να γεμίζουν συρτάρια ή ντουλάπια.

Κόλπο 3: Αδιάβροχα καλύμματα παπουτσιών

Οι πλαστικές σακούλες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αυτοσχέδια αδιάβροχα καλύμματα παπουτσιών. Απλώς βάλτε μια σακούλα σε κάθε παπούτσι και δέστε τις λαβές γύρω από τους αστραγάλους σας. Αυτό το κόλπο είναι ιδανικό για την προστασία των παπουτσιών από τη βροχή ή τη λάσπη, ειδικά κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων σε εξωτερικούς χώρους.

Κόλπο 4: Πλαστικές σακούλες ως προστατευτικά των πινέλων

Όταν βάφετε, χρησιμοποιήστε πλαστικές σακούλες για να μην στεγνώνουν τα πινέλα μεταξύ των χρήσεων. Τυλίξτε τη βούρτσα σε μια σακούλα και στερεώστε την με ένα λαστιχάκι. Αυτό το κόλπο εμποδίζει τη σκλήρυνση του χρώματος, εξοικονομώντας χρόνο και πόρους κατά τη διάρκεια βαφής.

Κόλπο 5: Υλικό επένδυσης για συσκευασία

Οι πλαστικές σακούλες μπορούν να χρησιμεύσουν ως προστατευτικό υλικό κατά τη συσκευασία εύθραυστων αντικειμένων για αποστολή ή αποθήκευση. Τσαλακώστε τις σακούλες και τοποθετήστε τες γύρω από ευαίσθητα αντικείμενα για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό στρώμα. Αυτή η επαναχρησιμοποίηση μειώνει την ανάγκη για περιτύλιγμα με φυσαλίδες.

Κόλπο 6: Πλαστικές σακούλες ως προστατευτικό φυτών

Προστατέψτε τα μικρά φυτά από τον παγετό καλύπτοντάς τα με πλαστικές σακούλες όλη τη νύχτα. Ασφαλίστε τις σακούλες με πασσάλους ή βάρη για να τα πάρει ο αέρας. Αυτή η απλή μέθοδος μονώνει τα φυτά και τα προστατεύει από τις κακές καιρικές συνθήκες.

Κόλπο 7: Επαναχρησιμοποιούμενη σακούλα φαγητού

Οι πλαστικές σακούλες για ψώνια μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν ως σακούλες για μεσημεριανό γεύμα. Είναι ελαφριά, εύκολα στη μεταφορά και μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν πολλές φορές. Απλώς βεβαιωθείτε ότι η τσάντα είναι καθαρή και χωρίς τρύπες πριν συσκευάσετε το μεσημεριανό σας γεύμα.

Κόλπο 8: Πλαστική σακούλα για τα άπλυτα ρούχα σε ταξίδι

Όταν ταξιδεύετε, χρησιμοποιήστε πλαστικές σακούλες για να διαχωρίσετε τα βρώμικα από τα καθαρά ρούχα στη βαλίτσα σας. Αυτό το κόλπο διατηρεί τις αποσκευές σας οργανωμένες και αποτρέπει την εξάπλωση των οσμών. Είναι μια πρακτική λύση για τη διατήρηση της καθαριότητας εν κινήσει.

Κόλπο 9: Λωρίδες δεμένες από πλαστικές σακούλες για χειροτεχνίες

Δημιουργήστε λωρίδες κόβοντας πλαστικές σακούλες δένοντάς τες μεταξύ τους. Αυτό το ανθεκτικό υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διάφορες χειροτεχνίες, όπως επαναχρησιμοποιήσιμες τσάντες, χαλάκια ή καλάθια.

Κόλπο 10: Πλαστικές σακούλες ως σακούλες απορριμμάτων αυτοκινήτου

Διατηρήστε το αυτοκίνητό σας τακτοποιημένο χρησιμοποιώντας μια πλαστική σακούλα ως κάδο απορριμμάτων. Κρεμάστε το από την πλάτη ενός καθίσματος ή τοποθετήστε το σε ένα βολικό σημείο για εύκολη πρόσβαση. Αυτό το κόλπο βοηθά στη διατήρηση ενός καθαρού εσωτερικού χώρου οχήματος χωρίς την ανάγκη ειδικού κάδου απορριμμάτων αυτοκινήτου.

Συμπέρασμα: Συνδυάζοντας τη δημιουργικότητα και τη βιωσιμότητα

Επαναπροσδιορίζοντας τις πιθανές χρήσεις των πλαστικών σακουλών, μπορούμε να έχουμε θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον. Αυτά τα απλά κόλπα όχι μόνο μειώνουν τα απόβλητα, αλλά ενθαρρύνουν και μια νοοτροπία βιωσιμότητας και δημιουργικότητας. Η υιοθέτηση αυτών των πρακτικών μας βοηθά να προχωρήσουμε προς έναν πιο φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο ζωής.