Αντιστράφηκαν οι ρόλοι: μετά την ένταξη στη ζώνη του ευρώ και τις τσουχτερές ανατιμήσεις που επέφερε, πολλοί Βούλγαροι κατηφορίζουν στις Σέρρες για ψώνια, φαγητό και καφέ, αφού ακόμη και το κουλούρι στη γειτονική χώρα έφτασε να κοστίζει 1,10 ευρώ!
Παρασκευή απόγευμα στον κεντρικότερο πεζόδρομο των Σερρών κόσμος πάει κι έρχεται. Μεταξύ όσων κινούνται και μπαινοβγαίνουν στα εμπορικά καταστήματα είναι και πολλοί Βούλγαροι, με γεμάτες σακούλες στα χέρια, οι οποίοι κάνουν τα ψώνια τους. Ρούχα, παπούτσια, καλλυντικά, είδη σπιτιού, αναμνηστικά, τρόφιμα, αποτελούν τις επιλογές τους και τσάντες προστίθενται στα χέρια.
Κάποιοι άλλοι έχουν μόλις αφήσει το τραπέζι στα γύρω ψητοπωλεία και πιάνουν ένα άλλο σε καφέ του κέντρου. Η ένταξη της γειτονικής χώρας στη ζώνη του ευρώ έφερε μεγάλες ανατιμήσεις σε όλα τα είδη με αποτέλεσμα πολλοί Βούλγαροι που ζουν σε περιοχές κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα να ακολουθούν το αντίστροφο δρομολόγιο από αυτό που τα προηγούμενα χρόνια έκαναν οι Έλληνες ακρίτες, οι οποίοι επέλεγαν το Πετρίτσι και το Σαντάνσκι για φτηνές αγορές.
«Τα Σαββατοκύριακα μας επισκέπτονται για ψώνια και φαγητό ακόμα και κάτοικοι του Μπλαγκόεβγκραντ που είναι αρκετά βορειότερα», λέει στη Voria.gr ο Ιωσήφ Χοροζίδης, ιδιοκτήτης καφέ στις Σέρρες και πρόεδρος του Συλλόγου Επαγγελματιών Εστίασης. Προσθέτει επίσης πως οι επισκέπτες από τη Βουλγαρία «τα συνδυάζουν όλα, αρχικά κάνουν ψώνια στα σούπερ μάρκετ γιατί οι τιμές εκεί έχουν εκτοξευθεί μετά το ευρώ, στη συνέχεια πηγαίνουν στα εμπορικά καταστήματα, ακολουθεί φαγητό και καφές. Σχεδόν καθημερινοί είναι οι επισκέπτες από τις περιοχές που βρίσκονται πιο κοντά στα σύνορα».
Η κίνηση από τη Βουλγαρία ξεκίνησε να αυξάνεται πέρσι, όταν την 1η Ιανουαρίου η γειτονική χώρα έγινε πλήρες μέλος της συνθήκης Σένγκεν και όλοι οι έλεγχοι στα χερσαία, θαλάσσια και εναέρια σύνορα καταργήθηκαν. Έναν χρόνο μετά, την 1η Ιανουαρίου 2026 η Βουλγαρία εντάχθηκε στη ζώνη του ευρώ και η εναρμόνιση με την ευρωπαϊκή οικονομία έφερε μεγάλες ανατιμήσεις στα αγαθά.
«Τα προηγούμενα χρόνια τους βλέπαμε να περνούν περιφερειακά της πόλης και να κατευθύνονται προς τις ακτές της Μακεδονίας, όπου πολλοί έχουν εξοχικές κατοικίες, για διακοπές. Αυτό έχει πλέον αλλάξει, αφού σταματούν για ψώνια στα δικά μας σούπερ μάρκετ, στα εμπορικά και ακόμη τρώνε στα εστιατόρια, πίνουν καφέ και μετά συνεχίζουν το ταξίδι τους», λέει η Ειρήνη Γκότσικα, πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σερρών. Δίνει μάλιστα ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεγάλης αύξησης των τιμών πως «ένα κουλούρι στην Ελλάδα κοστίζει 60 λεπτά και στη Βουλγαρία 1 ευρώ και 10 λεπτά».
Δείτε το βίντεο:
Η κάθοδος των Βουλγάρων έχει συμβάλει στην τόνωση της τοπικής οικονομικής, καθώς σύμφωνα με τους καταστηματάρχες δεν είναι απλώς καταναλωτές, αλλά πολύ καλοί πελάτες.
«Έχουν ανακαλύψει όλα τα καλά της πόλης μας. Έμαθαν τα χορταστικά σουβλάκια, τη νόστιμη και πασίγνωστη μπουγάτσα, τον καλό καφέ», λέει στη Voria.gr ο Σίμος Σιμήτας, ιδιοκτήτης μπουγατσατίδικου δίπλα στο δημαρχείο των Σερρών. «Είναι ευγενικοί, ήσυχοι και όχι μόνο ξοδεύουν χρήματα αλλά αφήνουν και φιλοδωρήματα», προσθέτει με νόημα.
Για «απαράδεκτα συνθήματα που υπονομεύουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις» κάνουν λόγο διπλωματικές πηγές στην Άγκυρα με αφορμή τη στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου.
Έντονες αντιδράσεις καταγράφονται στην Τουρκία σχετικά με συνθήματα που φέρεται να ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής παρέλασης για την 25η Μαρτίου στην Αθήνα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Sözcü, Έλληνες στρατιώτες που συμμετείχαν στην παρέλαση φέρονται να φώναξαν συνθήματα με αναφορές στην Κύπρο, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις στην Άγκυρα και στα κατεχόμενα.
Το ίδιο δημοσίευμα κάνει λόγο για «προκλητικές εκδηλώσεις», υποστηρίζοντας ότι τα συνθήματα στρέφονταν κατά της Τουρκίας και της αποκαλούμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», ενώ το περιστατικό έλαβε διαστάσεις και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Πηγές του Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας, τις οποίες επικαλούνται τουρκικά μέσα, χαρακτήρισαν τα συνθήματα «αυθάδη» και «απαράδεκτα», σημειώνοντας ότι ζητήθηκαν εξηγήσεις από τις ελληνικές αρχές. Όπως ανέφεραν, πρόκειται για συμπεριφορά που «υπονομεύει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών».
Αντιδράσεις εκφράστηκαν και από την ηγεσία του ψευδοκράτους, όπου σχετικά με το περιστατικό ανέφεραν ότι «η Κύπρος δεν ήταν ποτέ ελληνική και δεν θα γίνει ποτέ», υπογραμμίζοντας τον ρόλο της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στο νησί.
«Ο θάνατος του πατέρα μου και η ζωή των παιδιών μου με άλλαξαν βαθιά», εξομολογήθηκε ο Αντώνης Κανάκης σε μια σπάνια, προσωπική συνέντευξη που παραχώρησε στον Ντέμη Νικολαΐδη.
Όπως αποκάλυψε, εκείνη η περίοδος ήταν ιδιαίτερα δύσκολη: «Όταν έχασα τον μπαμπά μου, αποτραβήχτηκα από πολλά πράγματα. Έχασα την όρεξή μου, πέρασα μια ήπια μορφή κατάθλιψης. Κάποιες φορές, όμως, αυτές οι καταστάσεις λειτουργούν και σαν αφύπνιση».
Σε σπάνια εμφάνιση με την σύζυγο του
Στη συνέχεια, τόνισε πόσο καθοριστικά τον έχουν επηρεάσει τόσο η απώλεια όσο και η πατρότητα: «Ο θάνατος του πατέρα μου και η ζωή των παιδιών μου με άλλαξαν πολύ. Συχνά σκέφτομαι πώς θα βιώσουν τα παιδιά μου τη δική μου απουσία».
Παράλληλα, ο Αντώνης Κανάκης, όπου το πραγματικό του όνομα είναι Αντώνης Δούμας αναφέρθηκε και στη μακρόχρονη πορεία του στην τηλεόραση, που ξεκίνησε το 1996 με το «Comfuzio», παραδεχόμενος ότι πλέον αισθάνεται ψυχολογικά επιβαρυμένος: «Έχουν περάσει σχεδόν 30 χρόνια. Τα τελευταία χρόνια νιώθω μια έντονη κούραση, κυρίως λόγω της μαυρίλας και της τοξικότητας που υπάρχει γύρω μας».
Μάλιστα, δεν έκρυψε τον προβληματισμό του για το επαγγελματικό του μέλλον: «Σκέφτομαι αν έχει νόημα να συνεχίσω στην τηλεόραση. Δεν κάνω σχέδια για τη δουλειά. Αυτό που με απασχολεί είναι πώς θα κάνω τη ζωή μου πιo όμορφη και πιο υγιή σε προσωπικό επίπεδο»
Επιστήμη Μπόνου: Ποια είναι η κατά 20 χρόνια μικρότερη γυναίκα του Αντώνη Κανάκη
Ο Αντώνης Κανάκης κρατά χαμηλό προφίλ στην προσωπική του ζωή από τη στιγμή που αποφάσισε να αφήσει την εργένικη ζωή και να κάνει οικογένεια με την Επιστήμη Μπόνου.
Η οικογένειά του ζει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη και όπως φαίνεται το ζευγάρι αντέχει τις δυσκολίες, καθώς μετρά ήδη 7 χρόνια μαζί. Αν και δεν τους ενδιαφέρει ο γάμος, έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, μια κόρη και έναν γιο.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Επιστήμη Μπόνου είναι αρκετά νεότερη του γνωστού παρουσιαστή με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για εικοσαετία.
Η σύντροφος του Αντώνη Κανάκη κατάγεται από την Καβάλα, όμως ο έρωτας της την έκανε να μετακομίσει στη συμπρωτεύουσα και πιο συγκεκριμένα στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, όπου έχει σπίτι ο παρουσιαστής.
Η εξομολόγηση για τα παιδιά του
«Δεν είχα πρέπει. Όλα ήρθαν πολύ φυσικά στη ζωή μου. Άργησαν… Δεν ξέρω αν άργησαν ίσως ήρθαν την ώρα που έπρεπε. Την ώρα που ήμουν έτοιμος. Δεν έχω κανένα άγχος. Τα παιδιά έχουν φέρει αυτή τη λάμψη στα μάτια μου, την αγνότητα. Είμαι τρισευτυχισμένος με τα παιδιά μου. Φέρνουν μαγικά συστατικά. Αυτή την αβίαστη χαρά. Ομορφαίνουν τον κόσμο γύρω μας μέσα σε αυτή την ασχήμια. Πιστεύω ότι έχεις πιο πολλά να μάθεις από τα παιδιά, παρά να διδάξεις στα παιδιά.
Νομίζω πως το μοναδικό πράγμα που μπορείς να κάνεις για να αλλάξεις τον κόσμο είναι πρώτα να αλλάξεις τον εαυτό σου και να μεγαλώσεις τα παιδιά σου με αγάπη και χαρά και όχι φόβο! Δεν υπάρχει καλό και κακό για μένα, υπάρχει αγάπη και φόβος. Να υπάρχει ψυχολογική υγεία. Εγώ άλλαξα. Η σε κάνουν καλύτερο ή βγάζουν στην επιφάνεια τον καλύτερο εαυτό σου. Μιλάω για μένα»
Αυτή την Κυριακή, 29 Μαρτίου, οι δείκτες των ρολογιών θα προχωρήσουν μία ώρα μπροστά, σηματοδοτώντας την έναρξη της θερινής ώρας.
Παρά το ότι η αλλαγή αφορά μόλις μία ώρα, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τον οργανισμό, διαταράσσοντας τον κιρκαδικό ρυθμό, το εσωτερικό μας «βιολογικό ρολόι» που ρυθμίζει τον ύπνο, την εγρήγορση, την παραγωγή ορμονών και τη διάθεση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι προσαρμόζονται μέσα σε περίπου μία εβδομάδα, ωστόσο κάποιοι μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες ή ακόμα και μήνες για να συγχρονιστούν ξανά, ανάλογα με τη γενετική τους προδιάθεση. Η διαταραχή αυτή συνδέεται βραχυπρόθεσμα με αυξημένο κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων, καρδιακών επεισοδίων και καταθλιπτικών επεισοδίων.
Τι συμβαίνει με την κατάργηση της αλλαγής ώρας
Η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο αποφάσισε την κατάργηση της αλλαγής ώρας σε θερινή και χειμερινή από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου 2021
Με ψήφους 410 υπέρ και 192 κατά, η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο ενέκρινε την πρόταση της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού («TRAN») για τη διακοπή του ισχύοντος συστήματος εξαμηνιαίων αλλαγών της ώρας, μεταξύ του καλοκαιριού και του χειμώνα (θερινή και χειμερινή ώρα) από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου 2021
Το Κοινοβούλιο είχε ζητήσει τη διεξοδική αξιολόγηση των υφιστάμενων ρυθμίσεων από το 2018, αναφέροντας μελέτες που υποδεικνύουν τις αρνητικές επιπτώσεις της αλλαγής της ώρας στους ανθρώπους καθώς και ανησυχίες που εκφράζονται από πρωτοβουλίες πολιτών.
Οι ευρωβουλευτές καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει αν και κατά πόσον η αλλαγή της ώρας σε θερινή ή χειμερινή θα επηρεάσει την κοινή εσωτερική αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η απόφαση της Ολομέλειας του Σώματος σημαίνει ότι η αλλαγή ώρας πρέπει να σταματήσει την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου 2021 για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θέλουν να διατηρήσουν μόνιμα τη θερινή ώρα, ενώ για τα κράτη-μέλη που επιθυμούν τη χειμερινή ώρα, η αλλαγή θα γίνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου 2021.
Η πρόταση – απόφαση της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για κατάργηση της αλλαγής ώρας, δεν έχει ωστόσο αποκτήσει νομική ισχύ, διότι δεν οριστικοποιήθηκε από το Συμβούλιο της ΕΕ.
Η καθυστέρηση οφείλεται στις έντονες διαφωνίες μεταξύ των κρατών, για τη διατήρηση της χειμερινής ή της θερινής ώρας, οι οποίες (διαφωνίες) παρακωλύουν τη διαδικασία.
Ένα περιστατικό από την Ιταλία άνοιξε ξανά τη συζήτηση γύρω από τα όρια της γονικής στήριξης προς τα ενήλικα παιδιά.
Ένας 31χρονος, παρότι εργαζόταν και είχε σταθερό εισόδημα, αρνούνταν να συμβάλει οικονομικά στο σπίτι όπου ζούσε με τη μητέρα του. Όταν εκείνη του ζήτησε να αναλάβει τις ευθύνες του, εκείνος παραιτήθηκε από τη δουλειά του για να συνεχίσει να εξαρτάται οικονομικά από εκείνη.
Η κατάσταση έφτασε στα άκρα και η μητέρα προσέφυγε στη δικαιοσύνη. Το δικαστήριο τη δικαίωσε, υποχρεώνοντας τον γιο να εγκαταλείψει το σπίτι και να καταβάλει 3.500 ευρώ για δικαστικά έξοδα.
Τι λέει ο νόμος
Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, η οικονομική στήριξη των γονιών δεν είναι απεριόριστη. Σταματά όταν το παιδί:
έχει αποκτήσει οικονομική ανεξαρτησία
ή μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο που δεν την έχει αποκτήσει
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κρίθηκε ότι ο 31χρονος ήταν σε ηλικία και κατάσταση που του επέτρεπε να εργάζεται και να ζει αυτόνομα. Η άρνησή του να εργαστεί δεν μπορούσε να επιβαρύνει τη μητέρα του.
Η έννοια των «bamboccioni»
Στην Ιταλία χρησιμοποιείται ο όρος “bamboccioni”, δηλαδή «μεγάλα μωρά», για να περιγράψει ενήλικες που παραμένουν εξαρτημένοι από τους γονείς τους. Ο όρος έγινε γνωστός από τον Tommaso Padoa-Schioppa, προκαλώντας τότε έντονες αντιδράσεις.
Τι ισχύει στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, η κατάσταση είναι παρόμοια. Η οικονομική υποστήριξη δεν σταματά αυτόματα με την ενηλικίωση. Οι γονείς υποχρεούνται να στηρίζουν τα παιδιά τους εφόσον αυτά:
δεν μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες
δεν έχουν εισόδημα ή περιουσία
βρίσκονται σε φάση σπουδών ή αναζήτησης εργασίας
Ωστόσο, αν ένα ενήλικο παιδί μπορεί να εργαστεί αλλά δεν το κάνει από επιλογή, η υποχρέωση αυτή μπορεί να παύσει.
Γιατί οι νέοι μένουν περισσότερο στο πατρικό
Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat (2024):
Στην Ελλάδα περίπου το 78% των νέων 20–29 ετών ζει με τους γονείς
Στην Ιταλία το ποσοστό φτάνει το 80%
Ο μέσος όρος αποχώρησης από το πατρικό είναι γύρω στα 30 έτη
Οι βασικοί λόγοι είναι:
υψηλό κόστος στέγασης
χαμηλοί μισθοί
ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί
Τι συμβαίνει στη Βόρεια Ευρώπη
Σε χώρες όπως η Δανία, η Σουηδία και η Φινλανδία, οι νέοι φεύγουν πολύ νωρίτερα από το πατρικό.
Εκεί:
μόνο το 10–13% των νέων μένει με τους γονείς
η αυτονομία θεωρείται βασική αξία
το κράτος παρέχει επιδόματα και στήριξη
Ακόμα κι αν μείνουν στο σπίτι, συνήθως συνεισφέρουν οικονομικά ή βοηθούν στις δουλειές.
Συμπέρασμα
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία που «κόβεται» η γονική στήριξη. Το βασικό κριτήριο είναι ένα: αν το παιδί μπορεί να σταθεί οικονομικά μόνο του.
Όταν αυτό δεν συμβαίνει, η στήριξη συνεχίζεται. Όταν όμως υπάρχει δυνατότητα ανεξαρτησίας αλλά όχι διάθεση, τότε τα όρια μπαίνουν – ακόμη και νομικά.
Η Ελλάδα ετοιμάζεται να τιμήσει τη θρυλική «Κυρά της Ρω», Δέσποινα Αχλαδιώτη, με την ανέγερση χάλκινου αγάλματος στο μικρό νησί όπου έζησε για δεκαετίες, υψώνοντας καθημερινά την ελληνική σημαία.
Σύμφωνα με το greekreporter.com, ο δήμαρχος Καστελλορίζου Νικόλαος Ασβεστής επισκέφθηκε τη βραχώδη νησίδα Ρω, συνοδευόμενος από τον γλύπτη Ευάγγελο Τύμπα, προκειμένου να οριστικοποιηθεί η τοποθεσία του μνημείου. Το συνεργείο απέτισε φόρο τιμής στον τάφο της πριν επιλέξει το σημείο που θα φιλοξενήσει το άγαλμα: έναν βράχο ύψους δέκα μέτρων με θέα στο Αιγαίο.
Το έργο θα απεικονίζει την «Κυρά της Ρω» στην πιο εμβληματική της στάση – αγέρωχη, καθώς υψώνει την ελληνική σημαία. Η Δέσποινα Αχλαδιώτη εγκαταστάθηκε στο ακατοίκητο νησί το 1924 και, από το 1943 έως τον θάνατό της το 1982, τελούσε καθημερινά την τελετουργία ανύψωσης και υποστολής της σημαίας, ακόμη και κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
«Το έργο αυτό είναι ένα διαχρονικό μήνυμα αυταπάρνησης και εθνικής αξιοπρέπειας», δήλωσε ο δήμαρχος . «Αποτελεί ένα μικρό δείγμα ευγνωμοσύνης για την προσφορά της και μια υπενθύμιση του χρέους μας προς την ιστορική μας κληρονομιά».
Το περιοδικό «Εικόνες» είχε γράψει για εκείνη, τονίζοντας πως «οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν χωρίς σκοπό. Η ζωή της Δέσποινας Αχλαδιώτη έχει σκοπό: να δείχνει στα περαστικά πλοία ότι η νησίδα της Ρω είναι ελληνική. Μόλις δει καράβι, τρέχει στον ιστό που έχει στηθεί στην ακτή και υψώνει και κατεβάζει πολλές φορές την ελληνική σημαία. Και το πλοίο, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες ευγένειας της θάλασσας, κάνει το ίδιο».
Αυτές ήταν οι πρώτες φράσεις του άρθρου του Απριλίου 1956 στο περιοδικό, το οποίο έκανε την «Κυρά με τη Σημαία» γνωστή σε ολόκληρη τη χώρα.
Η κυρά της Ρω, η νησιώτισσα που ύψωνε την ελληνική σημαία για 40 χρόνια στο ερημονήσι του Αιγαίου. “Πέρασα κακουχίες, αλλά εδώ νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος στο πέλαγος
Στις 13 Μαΐου 1982 πέθανε η κυρά της Ρω, η γυναίκα που ύψωνε επί σαράντα χρόνια την ελληνική σημαία στη βραχονησίδα Ρω, κοντά στο Καστελόριζο απέναντι από τα τουρκικά παράλια.
Το όνομα της ήταν Δέσποινα Αχλαδιώτη και είχε γεννηθεί το 1890. Την αποκαλούσαν “Κυρά της Ρω” ή διαφορετικά “Κυρά της Ρωμιοσύνης”, για τον πατριωτισμό που επέδειξε καθ’ όλη τη διάρκεια που έμενε ολομόναχη στη βραχονησίδα.
Κάθε μέρα ύψωνε την ελληνική σημαία, ώστε να τη βλέπουν τα διερχόμενα πλοία και να υπενθυμίζει στους Τούρκους την ελληνικότητα του νησιού.
Πρώτη φορά εγκαταστάθηκε στο άγονο νησί με τον άντρα της Κώστα το 1927. Μαζί τους είχαν μερικά ζώα για να καλύπτουν τις καθημερινές τους ανάγκες.
Τότε στη βραχονησίδα ζούσαν λίγες οικογένειες, οι οποίες αργότερα εγκατέλειψαν το νησί. Από τότε εκείνη και ο άντρας της έγιναν οι μοναδικοί κάτοικοι.
Όπως είχε αναφέρει η ίδια στο αφιέρωμα που της έκανε ο Φρέντυ Γερμανός στην κρατική τηλεόραση: «Η ζωή των Καστελοριζιτών ήταν η βραχονησίδα Ρω, αν οι Τούρκοι την παίρναν δεν θα υπήρχε Καστελόριζο».
Η παρουσία της Δέσποινας στην απομακρυσμένη βραχονησίδα στοχοποιήθηκε από τους Τούρκους και συχνά δοκίμαζαν τις αντοχές της.
Πρώτη φορά ανέβηκαν και ύψωσαν τη τουρκική σημαία στη Ρω το 1929. Μόλις η Δέσποινα την είδε πήρε ένα λευκό σεντόνι και γαλάζιο ύφασμα και έραψε την ελληνική σημαία. Μαζί με τον άντρα της κατέβασαν την τούρκικη και ύψωσαν την ελληνική.
Η Δέσποινα αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες κατά την παραμονή της στο ξερονήσι. Το 1940 ο άντρας της αρρώστησε βαριά. Η Κυρά ήταν μόνη στη βραχονησίδα. Άναψε φωτιές για να ειδοποιήσει τους ψαράδες για βοήθεια, αλλά δεν τις είδαν εγκαίρως και άργησαν να φτάσουν στη Ρω.
Ο άντρας της πέθανε μέσα στη βάρκα, κατά τη μεταφορά του στο Καστελόριζο. Μετά τον θάνατο του, η Κυρά επέστρεψε το 1943 με την τυφλή μητέρα της στη Ρω και συνέχισε να υψώνει την ελληνική σημαία.
Η Ρω βρίσκεται τρία μίλια βόρεια του Καστελόριζου και δύο μίλια περίπου δυτικά της Μικράς Ασίας. Στο λιμανάκι του νησιού υπάρχει η εκκλησία του Αη Γιώργη και στο νησί υπάρχουν ακόμα τα δύο μικρά σπιτάκια που έμενε η Κυρά της Ρω
Εκείνη τη χρονιά το αντιτορπιλικό «Κουντουριώτης» έφτασε στο λιμάνι του νησιού και το Καστελόριζο ήταν πλέον ελεύθερο από τους Ιταλούς.
Το νησί μετατράπηκε σε έδρα των Συμμάχων, οι οποίοι όταν άκουσαν για μια γυναίκα που κατοικεί στην απέναντι βραχονησίδα έστειλαν ναύτες να τη χαιρετήσουν και να τις δώσουν τρόφιμα και εφόδια.
Η Δέσποινα τους βοηθούσε καθ’όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων και όταν τα πλοία περνούσαν μπροστά από τη Ρω έτρεχε και τα χαιρετούσε κουνώντας τη σημαία.
Ακόμα και κατά τον βομβαρδισμό του Καστελόριζου από τα γερμανικά βομβαρδιστικά, που όλοι οι κάτοικοι έφυγαν από το νησί, η Κυρά της Ρω δεν εγκατέλειψε το σπίτι της.
Έμενε και το προστάτευε, καθώς όταν έλειπε οι Τούρκοι έβρισκαν την ευκαιρία να ανέβουν στη βραχονησίδα. Το 1974 ένας τούρκος δημοσιογράφος, ο Ομάρ Κασάρ με άλλους δυο Τούρκους εκμεταλλεύτηκαν την απουσία της και ύψωσαν τη τούρκικη σημαία στη Ρω.
Η Δέσποινα γύρισε στο νησί και την κατέβασε. Την επόμενη χρονιά το ναυτικό κατέφθασε με ένα αντιτορπιλικό στο Καστελόριζο και την παρασημοφόρησε για τον πατριωτισμό της. Όλοι οι κάτοικοι του νησιού συγκεντρώθηκαν για να την ευχαριστήσουν. Η Κυρά της Ρω διάβασε μερικά λόγια που είχε γράψει σε ένα χαρτί και τελείωσε τις ευχαριστίες της, λέγοντας «Ζήτω η Ελλάς».
Η Κυρά της Ρω κατά την τελετή παρασημοφόρησης από το Ελληνικό Ναυτικό στο Καστελόριζο. Κάθε φορά που έβλεπε ένα καράβι να περνά έτρεχε στα βράχια και ανέβαζε τη σημαία
Όπως είχε πει η ίδια:
«Τα ξερονήσια του Καστελόριζου και της Ρω τα αγαπώ. Έμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα, όταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο. Με την ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου πέρασα όλες τις κακουχίες. Βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις Τούρκικες ακτές. Την ελληνική σημαία θέλω να μου τη βάλουν στον τάφο μου».
Σε ηλικία 92 ετών η Δέσποινα Αχλαδιώτη, «Κυρά της Ρω» πέθανε στο νοσοκομείο της Ρόδου. Η επιθυμία της εκπληρώθηκε, τάφηκε στο ξερονήσι της δίπλα στον ιστό της ελληνικής σημαίας με τιμές εθνικής ηρωίδας. Δείτε την μαρτυρία της στον Φρέντυ Γερμανό.
Γέροντας Παΐσιος: “Μόλις σβήσει η οικογένεια θα σβήσει ο κόσμος”
Ακόμα μία σοφή διδαχή του Γέροντα Παίσιου, που ανταποκρίνεται στο σήμερα, που οι περισσότερες οικογένειες είναι υπό διάλυση.
Όταν κάποτε ρώτησε τον Γέροντα ένας καθηγητής αν πρέπει να νηστεύουμε τα παιδιά, του έδωσε την εξής απάντηση:
«Δεν πρέπει να νηστεύετε τα μικρά παιδιά Όταν κάθεστε στο τραπέζι για φαγητό σε ήμερες νηστείας, θα τους λέτε: Βλέπετε, εμείς οι γονείς σας τρώμε νηστίσιμο, ενώ εσείς όχι. Δεν σας δίδαμε νηστίσιμα, γιατί έχετε ανάπτυξη». “Απάντηση πολύ έξυπνη και παιδαγωγικά ορθή. Κι αυτό, γιατί όταν το παιδί μεγαλώσει θα πει: Αφού δεν έχω πια ανάπτυξη, πρέπει να νηστεύω όπως οι γονείς μου.
Ό Γέροντας πίστευε πολύ στη δύναμη της οικογενειακής αγωγής. Έλεγε: «Μία είναι ή αξία της ζωής, ή οικογένεια. Μόλις σβήσει ή οικογένεια, θα σβήσει ό κόσμος. Δείχνε αγάπη και πέρα από την οικογένεια σου. Αν είσαι συνταξιούχος, αφιέρωνε λίγο χρόνο και λίγο χρήμα, για να βοηθήσεις τα απροστάτευτα παιδιά μιας διαλυμένης οικογένειας.
Όταν χαλάσει ή οικογένεια, θα χαλάσει και ό κλήρος και ό μοναχισμός και όλα». Σε ερώτηση Τι πρέπει να γίνει όταν οϊ γονείς δεν συμφωνούν στη χριστιανική ανατροφή των παιδιών τους, έδωσε την εξής απάντηση: «Το αυτοκίνητο έχει φρένα και ταχύτητες. Δεν δουλεύει μόνο με τα φρένα ή μόνο με τίς ταχύτητες.
Αυτό μπορεί να συμβεί και με τους γονείς: Ό ένας να σπρώχνει και ό άλλος να φρενάρει, οπότε δημιουργείται ισορροπία». Πράγματι, αν δεν υπάρχει ισορροπία των αντίρροπων δυνάμεων μέσα στην οικογένεια, όλα θα καταρρεύσουν.
Από το βιβλίο «Λόγοι Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου A»
Άγιος Παΐσιος: «Σε τούτη την ζωή οι φιλότιμοι τα πληρώνουν όλα»
Η φιλοτιμία σημαίνει ευαισθησία (αγ. Παΐσιος)
Οι φιλότιμοι, επειδή ζουν σε μια κοινωνία που οι άνθρωποι διακρίνονται από την έλλειψη φιλότιμου, αυτοί προτιμούν να αδικούνται εκουσίως, γιατί αποβλέπουν στην εσωτερική ειρήνη και την ευλογία του Θεού. Έτσι, ο φιλότιμος άνθρωπος δείχνει το φιλότιμό του στους ανάποδους ανθρώπους.
Οι φιλότιμοι και οι ευαίσθητοι αδικούνται εκουσίως από τις παραχωρήσεις που κάνουν από αγάπη στους άλλους ή από την πονηριά των άλλων, αλλά ποτέ δεν περιμένουν ούτε επιδιώκουν να δικαιωθούν σ΄αυτή την μάταιη ζωή. Σε τούτη την ζωή οι φιλότιμοι τα πληρώνουν όλα, αλλά λαμβάνουν και την βοήθεια του Θεού και στην άλλη ζωή θα έχουν μεγάλο μισθό.
Ο φιλότιμος είναι ειλικρινής, είναι απλός και ταπεινός
Ο φιλότιμος άνθρωπος έχει ειλικρίνεια, δεν υπολογίζει τον εαυτό του, είναι απλός, έχει ταπείνωση. Όλα αυτά δίνουν ανάπαυση και στον ίδιο αλλά είναι και αισθητά και στον άλλο ‘έχει και επικοινωνία εσωτερική με τον άλλο και τον καταλαβαίνει.
Από το βιβλίο:”Το φιλότιμο”, οσίου Παϊσίου Αγιορείτου, έκδοση Ι. Μ. αγ. Κοσμά του Αιτωλού, Αρναία
Ο τελευταίος λόγος του Άγιου Παϊσίου για τον θάνατο και τη μετά τον θάνατο ζωή
Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε συχνά ότι «δε θα βγάλουμε ρίζες εδώ» και πως ξεχνούμε ότι θα φύγουμε από τούτη τη ζωή. Όλοι οι άνθρωποι έχουν υποχρέωση να συλλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής, το οποίο προσδιόριζε ως «προετοιμασία για την Πατρίδα μας τον Ουρανό, τον Παράδεισο». Το «παν» είναι να συλλάβει ο άνθρωπος το νόημα αυτό. Ο Θεός είναι καλός και θέλει τη σωτηρία όλων των ανθρώπων.
Γι’ αυτό και σταυρώθηκε ο Χριστός. Η πύλη του Παραδείσου δεν είναι στενή. Αν ο άνθρωπος έχει –μικρή έστω– διάθεση να μη λυπήσει τον Θεό, ο φύσει αγαθός Θεός θα οικονομήσει ώστε να τον πάρει στην καλύτερη ώρα του, σε ώρα μετάνοιας, και θα τον «σπρώξει σκανδαλωδώς» στον Παράδεισο.
Από φιλότιμο και μόνο πρέπει να σωθούμε. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος για τον Θεό από το να δει τον άνθρωπο στην Κόλαση. Όταν ο άνθρωπος πιστέψει στον Θεό και στη μέλλουσα ζωή, τότε καταλαβαίνει ότι η επίγεια ζωή είναι μάταιη και ότι απλώς ετοιμάζει το «διαβατήριό» του για την άλλη ζωή.
Αυτή η ζωή δεν είναι για να περάσουμε καλά. Χρησιμεύει για να δίνουμε εξετάσεις προκειμένου να περάσουμε στην άλλη ζωή. Σε τούτη τη ζωή δοκιμάζεται ο καθένας στο κατά πόσο ανταποκρίνεται σε όσα ζητά ο Θεός. Σε περίπτωση που οι άνθρωποι το θυμούνταν αυτό, τότε οι μικροπρέπειες και οι γκρίνιες θα εξέλιπαν.
Ο άνθρωπος που δεν έχει συλλάβει το βαθύτερο νόημα της ζωής, αν ξαφνικά βρεθεί σε μια δύσκολη κατάσταση δε θα μπορέσει να βοηθήσει ή να βοηθηθεί καθόλου. Υπάρχουν κοινωνικοί λειτουργοί που σπουδάζουν ψυχολογία, διαθέτουν καλοσύνη και «σκοτώνονται» για να βοηθήσουν ανθρώπους που υποφέρουν.
Όσοι από αυτούς δεν έχουν πίστη και μια σχετική πνευματικότητα, δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τι να πουν, και θα βρεθούν σε πολύ δεινή θέση όταν θα χρειαστεί να παρηγορήσουν δύσκολες περιπτώσεις αναπηρίας ή ασθένειας· για παράδειγμα, κάποιον που του λείπει το ένα πόδι ή μια νεαρή γυναίκα με προχωρημένο καρκίνο που έχει τρία μικρά παιδιά. Διά της επιστήμης της ψυχολογίας και μόνο δε θα μπορούν να τους βοηθήσουν. Από την άλλη, οι ίδιοι οι πονεμένοι άνθρωποι, μόνο αν συλλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής θα μπορέσουν να καταλάβουν γιατί ο Θεός επέτρεψε την αναπηρία ή την αρρώστια τους. Αν υπομείνουν και δε γογγύζουν, τότε θα λάβουν Ουράνιο μισθό. Τέλος, καλό είναι να γνωρίζουν ότι ο Θεός δεν πρόκειται να εγκαταλείψει ούτε τους αναπήρους και τους ασθενείς ούτε τα μικρά παιδιά της μητέρας που υποφέρει.
Ο Κύριος είπε: «ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ…» (Ματθ. 6, 33). Από εκεί ξεκινά η απλότητα και κάθε σωστή αντιμετώπιση. Ο Άγιος ήθελε να γίνει μέριμνά μας η Βασιλεία των Ουρανών – όλα τα υπόλοιπα θα μας δοθούν. Αν όμως ο άνθρωπος απορροφάται από τούτη τη ζωή, χάνει τον καιρό του και «χαραμίζεται». Αντίθετα, αν προετοιμάζεται για την άλλη ζωή, έτσι αποκτά νόημα η επίγεια. Όπου και να βρεθεί κανείς, αν αγωνιστεί φιλότιμα μπορεί να πετύχει το «ποθούμενο», δηλαδή τη σωτηρία της ψυχής του. Ο Λωτ, παρ’ ότι ζούσε στα φοβερά Σόδομα και Γόμορρα, έφθασε σε μεγάλα ύψη πνευματικότητας. Στις μέρες μας, είτε το θέλουμε είτε όχι, τα «γεγονότα» μάς αναγκάζουν να αγωνιστούμε για να γίνουμε καλύτεροι και να πλησιάσουμε περισσότερο τον Θεό, ώστε να λάβουμε τη θεϊκή δύναμή Του.
Ο Άγιος δεν ήθελε να βλέπει τον άνθρωπο να βασανίζεται εξαιτίας του ότι δεν κατόρθωσε να αποκτήσει πλούτο ή δόξα. Στην άλλη ζωή, την αληθινή, τα μάταια τούτα πράγματα και οι μάταιες δόξες δε χρειάζονται ούτε μεταφέρονται. Το μόνο που μεταφέρεται είναι τα έργα μας, τα οποία και θα μας δώσουν το «ανάλογο διαβατήριο» για το «μεγάλο και αιώνιο ταξίδι μας».
Μεγάλη μελέτη έδειξε ότι τα light αναψυκτικά αυξάνουν εξίσου με τα αναψυκτικά με ζάχαρη (ή και ακόμη περισσότερο) τον κίνδυνο λιπώδους νόσου του ήπατος, ακόμη και θανάτου από ηπατικά αίτια
Μεγάλου εύρους μελέτη έδειξε ότι τα άτομα που καταναλώνουν σε τακτική βάση τόσο αναψυκτικά με ζάχαρη όσο και light αναψυκτικά αντιμετωπίζουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων στο ήπαρ.
Μελέτη σε χιλιάδες ενηλίκους
Στο πλαίσιο της μελέτης, που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο γαστρεντερολογίας UEG Week 2025 το οποίο έλαβε προσφάτως χώρα στο Βερολίνο, παρακολουθήθηκαν 123.788 ενήλικοι της βιοτράπεζας UK Biobank. Κανένας από τους συμμετέχοντες δεν εμφάνιζε ηπατική νόσο στην αρχή της μελέτης. Οι ερευνητές κατέγραψαν τις καθημερινές συνήθειες των εθελοντών σε ό,τι αφορούσε την κατανάλωση αναψυκτικών μέσω επαναλαμβανόμενων ερωτηματολογίων τα οποία τους χορηγούσαν.
Μεγάλος κίνδυνος για στεατική ηπατική νόσο
Με βάση τα ευρήματα, τα άτομα που κατανάλωναν περισσότερα από 250 γραμμάρια αναψυκτικών την ημέρα, είτε αυτά ήταν ζαχαρούχα είτε light, αντιμετώπιζαν σημαντικά αυξημένους (ηπατικούς) κινδύνους – μάλιστα όσοι έπιναν light αναψυκτικά διέτρεχαν ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους: συγκεκριμένα παρατηρήθηκε αύξηση κατά 60% των πιθανοτήτων εμφάνισης μεταβολικής δυσλειτουργικής στεατικής ηπατικής νόσου (MASLD) για τα άτομα που κατανάλωναν light αναψυκτικά και κατά 50% για όσους έπιναν αναψυκτικά με ζάχαρη.
Σύνδεση με τη θνητότητα
Κατά τη διάρκεια 10,3 ετών μέσης παρακολούθησης 1.178 άτομα παρουσίασαν MASLD και 108 απεβίωσαν από προβλήματα που σχετίζονταν με το ήπαρ. Και ήταν αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ενώ τα αναψυκτικά με ζάχαρη δεν φάνηκε να σχετίζονται σημαντικά με τη θνητότητα εξαιτίας ηπατικών παθήσεων, η κατανάλωση light αναψυκτικών φάνηκε να έχει ισχυρή σύνδεση με αυτή.
Επιπλέον τόσο τα αναψυκτικά με ζάχαρη όσο και εκείνα χωρίς ζάχαρη φάνηκε να συνδέονται με υψηλότερα επίπεδα συσσώρευσης λίπους στο ήπαρ.
Τι είναι η MASLD
Η MASLD η οποία μέχρι προσφάτως ονομαζόταν μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος αφορά συσσώρευση περιττού λίπους στο ήπαρ. Μακροπρόθεσμα η κατάσταση αυτή μπορεί να πυροδοτήσει φλεγμονή (ηπατίτιδα) και να εκδηλωθεί με συμπτώματα όπως οι πόνοι στην κοιλιακή χώρα, η κόπωση και η απώλεια της όρεξης. Η MASDL αποτελεί την πιο κοινή χρόνια ηπατική πάθηση παγκοσμίως πλήττοντας ποσοστό μεγαλύτερο του 30% του πληθυσμού ενώ μετατρέπεται ταχέως σε κύρια αιτία θανάτου από ηπατικά αίτια.
Ευρεία κατανάλωση, ελλιπής γνώση για τις επιδράσεις στο ήπαρ
Όπως ανέφερε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο MD Anderson Κέντρο για τον Καρκίνο στο Χιούστον του Τέξας Λίχε Λιου «τα αναψυκτικά με ζάχαρη έχουν μπει εδώ και καιρό κάτω από το μικροσκόπιο ενώ οι ‘διαιτητικές’ εναλλακτικές τους θεωρούνται συχνά ως μια πιο υγιεινή επιλογή. Σε κάθε περίπτωση τόσο τα αναψυκτικά με ζάχαρη όσο και τα light αναψυκτικά καταναλώνονται ευρέως και οι επιδράσεις τους στην υγεία του ήπατος δεν έχουν γίνει καλά κατανοητές».
Κίνδυνος και με ένα κουτάκι light αναψυκτικού την ημέρα
Ο ερευνητής τόνισε ότι «η μελέτη μας έδειξε πως τα light αναψυκτικά φάνηκε να συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο MASLD ακόμη και μετά από μέτρια κατανάλωση που αντιστοιχούσε σε ένα κουτάκι αναψυκτικού την ημέρα. Τα ευρήματα αυτά θέτουν υπό αμφισβήτηση την κοινή πεποίθηση ότι τα αναψυκτικά διαίτης είναι αβλαβή και υπογραμμίζουν την ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο τους στη διατροφή και στην υγεία του ήπατος, με δεδομένο μάλιστα ότι η MASLD αναδύεται ως σημαντική απειλή για την υγεία του παγκόσμιου πληθυσμού».
Τα βιολογικά αίτια
Ο δρ Λιου περιέγραψε και τα πιθανά βιολογικά αίτια πίσω από τα νέα αποτελέσματα: «Η υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη των ζαχαρούχων αναψυκτικών μπορεί να προκαλέσει απότομη αύξηση της γλυκόζης του
αίματος και της ινσουλίνης, να προάγει την αύξηση του βάρους και να αυξήσει τα επίπεδα ουρικού οξέος – όλα αυτά συμβάλλουν σε συσσώρευση λίπους στο ήπαρ. Από την άλλη πλευρά, τα αναψυκτικά διαίτης μπορούν να επηρεάσουν την υγεία του ήπατος αλλάζοντας το μικροβίωμα του εντέρου, σταματώντας το αίσθημα κορεσμού, πυροδοτώντας λιγούρες, ακόμη και ενεργοποιώντας την έκλυση ινσουλίνης».
Πιείτε νερό για μείωση του κινδύνου
Οι συγγραφείς της μελέτης τόνισαν πως τα καινούργια ευρήματα δείχνουν ότι απαιτείται περιορισμός της κατανάλωσης τόσο των αναψυκτικών με ζάχαρη όσο και των αναψυκτικών διαίτης στο πλαίσιο μιας προληπτικής στρατηγικής που στοχεύει στην καλύτερη υγεία όχι μόνο του ήπατος αλλά και της καρδιάς και των νεφρών. Συγκεκριμένα οι ερευνητές είδαν ότι η αντικατάσταση τόσο των ζαχαρούχων αναψυκτικών όσο και των light αναψυκτικών με νερό μείωνε τον κίνδυνο MASLD – κατά 12,8% σε ό,τι αφορούσε τα αναψυκτικά με ζάχαρη και κατά 15,2% σε ό,τι αφορούσε τα αναψυκτικά διαίτης. Την ίδια στιγμή η αντικατάσταση του ενός τύπου αναψυκτικού με τον άλλο δεν φάνηκε να προσφέρει μείωση του κινδύνου MASLD.
Όπως υπογράμμισε ο δρ Λιου «η πιο ασφαλής προσέγγιση είναι ο περιορισμός τόσο των αναψυκτικών με ζάχαρη όσο και εκείνων με τεχνητά γλυκαντικά. Το νερό παραμένει η καλύτερη επιλογή καθώς βοηθά τον μεταβολισμό και προλαμβάνει τη συσσώρευση λίπους στο ήπαρ ενώ παράλληλα ενυδατώνει το σώμα».
Τα επόμενα βήματα
Επόμενο βήμα για την ερευνητική ομάδα είναι να διεξαγάγει κλινικές δοκιμές αλλά και γενετικές μελέτες προκειμένου να δώσει απάντηση στο πώς η ζάχαρη αλλά και τα υποκατάστατά της αλληλεπιδρούν με το μικροβίωμα του εντέρου και επηρεάζουν το ήπαρ.
Τίτλοι τέλους στην τραγωδία στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης: Ανασύρθηκε η σορός του 34χρονου δύτη από το Πηγάδι του Διαβόλου
Παρούσα η οικογένειά του – Αποχώρησαν συντετριμμένοι μετά την ολοκλήρωση της τελευταίας φάσης της επιχείρησης που κράτησε 3,5 ώρες με τη συμμετοχή επτά δυτών
Ολοκληρώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου 28/3, έπειτα από 3,5 ώρες, η επιχείρηση ανάσυρσης της σορού του 34χρονου δύτη, ο οποίος έχασε τη ζωή του στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, κατά τη διάρκεια κατάδυσης σε μεγάλο βάθος στο σημείο που είναι γνωστό ως «Πηγάδι του Διαβόλου», την περασμένη Κυριακή.
Δείτε το βίντεο:
Επτά δύτες και εξειδικευμένα συνεργεία από την ομάδα του σπηλαιοδύτη και αρχηγού της αποστολής Αντώνη Γράφα πραγματοποίησαν κατάδυση στο σημείο όπου είχε εντοπιστεί ο άντρας, μέσα σε ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες.
Στο σημείο είχαν τοποθετηθεί ανθεκτικά σχοινιά καθοδήγησης, ώστε οι δύτες να μπορέσουν να κατέβουν με ασφάλεια στο βάθος των 30–32 μέτρων.
Μετά από συντονισμένες προσπάθειες, η σορός εντοπίστηκε και ανασύρθηκε, δίνοντας τέλος στην πολύωρη επιχείρηση.
Η οικογένεια του θύματος βρέθηκε από νωρίς στο σημείο.
Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, οι οικείοι αποχώρησαν συντετριμμένοι.
Δείτε βίντεο:
Εδώ και 4 ημέρες τοποθετούνταν ειδικοί πάσσαλοι και μεταλλικές κατασκευές, πάνω στις οποίες θα δεθούν σκοινιά υψηλής αντοχής.
Μέσα από αυτά τα σημεία στήριξης, οι δύτες επιχείρησαν να κινηθούν με ακρίβεια και ασφάλεια σε ένα περιβάλλον όπου η ορατότητα αγγίζει το μηδέν και κάθε κίνηση απαιτεί απόλυτο έλεγχο.
Δείτε βίντεο:
Η εξαφάνιση του δύτη είχε δηλωθεί από το μεσημέρι της Κυριακής, όταν άλλος δύτης που συμμετείχε στην ίδια κατάδυση κατάφερε να επιστρέψει στην επιφάνεια και ειδοποίησε τις Αρχές.
Ακολούθησε άμεσα μεγάλη επιχείρηση εντοπισμού, υπό τον συντονισμό του Λιμενικού Σώματος, με τη συμμετοχή πλωτών μέσων, δυτών της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών, αλλά και εξειδικευμένων σπηλαιοδυτών από ιδιωτικές ομάδες.
Παρά τον προηγμένο εξοπλισμό που διέθετε, ο οποίος του παρείχε επιπλέον αποθέματα οξυγόνου για χρονικό διάστημα 3 έως 5 ωρών, ο 34χρονος δεν κατάφερε να επιβιώσει.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, επρόκειτο για επαγγελματία πιλότο-κυβερνήτη στην Πολιτική Αεροπορία, που εργαζόταν σε ελληνοϊταλική εταιρεία.
«Το ρεύμα τον ρούφηξε μέσα στην τρύπα»
Ο φίλος του 34χρονου περιέγραψε ενώπιον των Αρχών όσα συνέβησαν την Κυριακή, όταν οι δύο του αποφάσισαν να βουτήξουν στο Πηγάδι του Διαβόλου. Όπως είπε, σύμφωνα με το MEGA, «αισθανόμασταν ότι υπάρχει ένα απαλό ρεύμα με ροή προς την είσοδο της σήραγγας. Ο 34χρονος είχε κάνει ελεύθερη κατάδυση σε αυτό, εγώ όχι» και υποστήριξε πως «σκοπός δεν ήταν να πάμε πιο βαθιά να συνεχίσουμε στην τρύπα γιατί έχει ένα φθαρμένο, σιδερένιο κιγκλίδωμα».
Στη συνέχεια ο 34χρονος δύτης «πλησίασε την είσοδο και την ξεπέρασε 1-2 μέτρα. Ξαφνικά τον βλέπω να γυρίζει το σώμα του και να κάνει χρήση του σκούτερ γιατί το ρεύμα άρχισε να τον παρασύρει προς τα μέσα. Γινόταν πιο δυνατό το ρεύμα και τον παρέσυρε στο εσωτερικό της σήραγγας. Είχαμε τρία μέτρα απόσταση και πριν προλάβω να αντιδράσω, μέσα σε δύο δευτερόλεπτα, τον είδα να χάνεται από το οπτικό μου πεδίο».
«Το σκοινί δεν άντεξε το βάρος και κόπηκε»
«Αφού είδα ότι παρασύρθηκε κατάλαβα ότι χρειάζεται να καλέσω βοήθεια. Αναδύθηκα, βρήκα τρεις κοπέλες και έναν κύριο, τους είπα ότι ο φίλος μου παρασύρθηκε, τους ζήτησα να καλέσουν το 112 και ξανακατέβηκα με ένα σκοινί. Όταν έφτασα στα σιδερένια κιγκλιδώματα κρατήθηκα με το ένα χέρι και με το άλλο έβγαλα από την τσέπη μου το φουσκωτό μπαλόνι που είχα δεμένο με ένα καρούλι με λεπτό σκοινί και το άφησα να το παρασύρει το ρεύμα. Όση ώρα έκανα αυτή την προσπάθεια έβλεπα τον 34χρονο να κουνάει τον φακό του, αλλά δεν είχα καλή οπτική επαφή μαζί του. Το μπαλόνι έφτασε σε εκείνον. Έπιασε το σκοινί και εκείνη τη στιγμή τραβάω εγώ και τραβάει και εκείνος από την άλλη μεριά. Όμως το σκοινί δεν άντεξε το βάρος και κόπηκε», περιέγραψε.
«Προσπαθούσε περίπου 40 λεπτά με το σκούτερ» να πλησιάσει τον 28χρονο
Ο 28χρονος θυμήθηκε πως «κατεβαίνοντας είδα ένα χοντρό σκοινί δεμένο στην κάθοδο του πηγαδιού». Τότε «ανέβηκα, το έκοψα από το πάνω σημείο που ήταν δεμένο, το κατέβασα στην τρύπα και του το έδωσα. Έπιασε το σκοινί και τραβούσε και εκείνος και εγώ. Κάποια στιγμή έκανε χρήση του σκούτερ και τον είδα να με πλησιάζει. Τον είδα που έκανε προσπάθεια αλλά δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο προς το μέρος μου και να ξεφύγει από τη δυνατή ροή του ρεύματος. Προσπάθησε αρκετά, για περίπου 40 λεπτά».
«Έσπασε το κάγκελο, άφησα το σκούτερ και την εφεδρική μπουκάλα»
Ο 28χρονος περιέγραψε πως «κάποια στιγμή κινδύνευσα και εγώ γιατί έσπασε το κάγκελο που κρατιόμουν και ευτυχώς κρατήθηκα από το διπλανό κάγκελο. Είχα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια, δεν μπορούσα να παραμείνω άλλο σε αυτό το σημείο. Πριν αναδυθώ, άφησα το σκούτερ μου να παρασυρθεί μέσα στη σήραγγα μήπως καταφέρει με δύο σκούτερ ταυτόχρονα να βγει. Και επίσης άφησα να παρασυρθεί η εφεδρική μπουκάλα που είχα μαζί μου, μήπως μπορέσει να τη χρησιμοποιήσει μέχρι να έρθει βοήθεια».
Το Πηγάδι του Διαβόλου
Το υποθαλάσσιο πηγάδι στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από ένα από τα πιο δημοφιλή σημεία της παραλιακής, που συγκεντρώνει τα καλοκαίρια χιλιάδες επισκέπτες. Πρόκειται για το άνοιγμα μιας σήραγγας με διάμετρο 3 μέτρων η οποία βρίσκεται σε βάθος 11 μέτρων. Μια σημαδούρα δείχνει τη θέση της για τους κολυμβητές, περίπου στη μέση του όρμου.
Όσοι έχουν κινηθεί στη σήραγγα αναφέρουν ότι αρχικά εκτείνεται οριζόντια, αλλά σε ένα σημείο έχει απότομη κλίση προς τα κάτω. Είναι ένα σημείο όπου το ρεύμα γίνεται πολύ ισχυρό και εξαιρετικά επικίνδυνο για τους δύτες, ενώ επικρατεί και σκοτάδι.
Το μήκος της σήραγγας είναι περίπου 30 μέτρα, με ιδιαίτερα επικίνδυνα ρεύματα γύρω στα 16 μέτρα, όπου η σήραγγα «τραβάει» τον δύτη προς τα κάτω. Στη συνέχεια οδηγεί στην είσοδο μιας στενής υποβρύχιας σήραγγας η οποία καταλήγει σε σπήλαιο αγνώστων διαστάσεων.
Η εξερεύνηση έχει φτάσει μόνο στα 150 μέτρα. Είναι πιθανό ότι όλο το σύστημα συνδέεται με τη λίμνη της Βουλιαγμένης.
Τη δεκαετία το ’80, το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικό πλέγμα στο σημείο, προκειμένου να αποτρέψει επικίνδυνες καταδύσεις. Υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή που υπενθυμίζει ότι «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή».
Ένα μοναδικό ντοκιμαντέρ για το «πηγάδι»
To 2018, η καταδυτική ομάδα του Αντώνη Γράφα οργάνωσε αποστολή για την εξερεύνηση και χαρτογράφηση του υποβρύχιου σπηλαίου.
Τελικά κατάφεραν να φτάσουν σε απόσταση 145 μέτρων, μια αποστολή που όπως λέει οι ίδιος ο Αντώνης Γράφας ήταν μία από τις δυσκολότερες σε σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο. «Δεν συμβουλεύουμε ή παροτρύνουμε κανέναν να εισέλθει στο σπήλαιο και ο καθένας φέρει την ατομική ευθύνη των καταδυτικών του επιλογών», αναφέρει μεταξύ άλλων στο site του.
Το αποτέλεσμα των αποστολών ήταν αφενός ένας χάρτης που αποτυπώνει το κομμάτι του σπηλαίου που έχει εξερευνηθεί και αφετέρου ένα ντοκιμαντέρ για το «Πηγάδι του Διαβόλου».
Οι τρεις Αμερικάνοι που χάθηκαν στο Πηγάδι του Διαβόλου
Τον Σεπτέμβριο του 1978, δύο Αμερικανοί στρατιωτικοί που υπηρετούσαν στην αμερικανική βάση του Ελληνικού και άλλη μια γυναίκα επιχείρησαν να εξερευνήσουν το σημείο.
Ήταν ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ, ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν. Κανένας τους δεν επέστρεψε στην επιφάνεια.
Οργανώθηκε μεγάλες προσπάθειες για τον εντοπισμό τους, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Μια πρώτη μεγάλη προσπάθεια διάσωσης έγινε τον Νοέμβριο του 1978, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα. Τελικά τα οστά τους εντοπίστηκαν μόλις το 2006 και ταυτοποιήθηκαν το επόμενο έτος.
Δείτε φωτογραφίες από την ανεύρεση των λειψάνων το 2006:
Η απώλεια του Χρήστου έχει συγκλονίσει συγγενείς, φίλους και γνωστούς
Βαρύ πένθος και ανείπωτη θλίψη έχει σκορπίσει στην τοπική κοινωνία της Ιεράπετρας η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του 21χρονου Χρήστου Παναγιώτη Λιαπάκη, που έφυγε τόσο πρόωρα από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Ο άτυχος νέος εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του από τους γονείς του, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, στην είσοδο του δωματίου του. Παρά την άμεση κινητοποίηση και τη μεταφορά του στο Νοσοκομείο Ιεράπετρας, οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό του, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια και τους οικείους του.
Οι Αρχές έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας, ενώ, σύμφωνα με το περιβάλλον του, δεν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας. Τα ακριβή αίτια του θανάτου αναμένεται να διευκρινιστούν από την ιατροδικαστική εξέταση.
Η απώλεια του Χρήστου έχει συγκλονίσει συγγενείς, φίλους και γνωστούς, που κάνουν λόγο για ένα νέο παιδί γεμάτο ζωή, καλοσύνη και όνειρα που κόπηκαν τόσο άδικα και ξαφνικά.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026 και ώρα 1:00 μ.μ., στην Εκκλησία Ελευθέρας Αποστολικής Πεντηκοστής (οδός Τσιριγώτη & Παπαναδρέου) στη Γωνιά Ιεράπετρας, όπου οικογένεια, συγγενείς και φίλοι θα του πουν το τελευταίο αντίο μέσα σε κλίμα βαθιάς οδύνης.
Ο πόνος για τον χαμό του είναι αβάσταχτος και το «γιατί» παραμένει αναπάντητο.
