Με στίχους του Οδυσσέα Ελύτη η σύζυγος του Αλέξανδρου Νικολαΐδη, η δημοσιογράφος Δώρα Τσαμπάζη, έκανε μια συγκινητική ανάρτηση στο Instagram για το θάνατο του αργυρού Ολυμπιονίκη από μια σπάνια μορφή καρκίνου, το καρκίνωμα ΝUT.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

ΤΟ “ΑΝΤΙΟ” ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ

Η Δώρα Τσαμπάζη με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τη 5χρονη Ελεάννα και τον 2χρονο Γιώργο στάθηκε στον Αλέξανδρο Νικολαΐδη ως το τέλος αποχαιρέτησε τον άνδρα της ζωής της με τους στίχους «Ποιός μιλεί στα νερά και ποιός κλαίει – ακούς; Ποιός γυρεύει τον άλλο, ποιός φωνάζει – ακούς; Είμ’ εγώ που φωνάζω κι είμ’ εγώ που κλαίω, μ’ ακούς. Σ΄αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς»,

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Δώρα Τσαμπάζη (@doratsambazi)

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

Ο ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ ΓΙΟΣ ΤΟΥ

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

Ο αείμνηστος Ολυμπιονίκης είχε κι ένα γιο από τον πρώτο του γάμο με τη βολεϊμπολίστρια Ρούξι Ντουμιτρέσκου τον 11χρονο Φίλιππο που διαμένει στην Ρουμανία. Δεκαεπτά μήνες μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού και ύστερα από μόλις έναν χρόνο έγγαμου βίου, οι δύο αθλητές αποφάσισαν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους.

Για τον Φίλιππο είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξή του ““Ο Φίλιππος είναι πέντε χρόνων. Σίγουρα θα έχει αθλητικό κορμί και θα γίνει πολύ ψηλός. Αν θελήσει να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, φυσικά θα είμαι δίπλα του. Αν όμως με ρωτήσει, θα του πω να παίξει μπάσκετ. Δοκίμασα και ο ίδιος το μπάσκετ, καθώς ως παιδί πέρασα από όλα σχεδόν τα αθλήματα: βόλεϊ, μπάσκετ, χάντμπολ, λίγη πυγμαχία… Τον γιο μου δεν τον προπονώ όσο θα ήθελα, γιατί δεν τον έχω στη Θεσσαλονίκη μαζί μου. Αν ο Φίλιππος ήταν εδώ δεν θα λειτουργούσα όπως ο πατέρας μου, από την άποψη πως θα ήμουν πιο συγκαταβατικός στο τι θέλει.”.

Ενώ για το γεγονός ότι το παιδί μεγάλωνε σε άλλη χώρα και το εβλεπε όσο θα ήθελε « Η χαρά της απόκτησης ενός παιδιού δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη. Κάθε μετάλλιο κρύβει μέσα του και μια δόση ματαιοδοξίας.

Το παιδί όμως σου βγάζει ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο, γι’αυτό και το αγαπάς κάθε μέρα και περισσότερο. Παρόλο που δεν δακρύζω εύκολα, όταν γεννήθηκε ο γιος μου ένιωθα τα μάτια μου μουσκεμένα για πολλή ώρα.

Τον έχω μαζί μου στη Θεσσαλονίκη μία εβδομάδα τον μήνα. Αυτή τη συγκεκριμένη εβδομάδα μειώνω μέχρι και τις προπονήσεις προκειμένου να μη λείψω ούτε δευτερόλεπτο από δίπλα του. Είναι δύσκολο να μη νιώσεις ενοχικά απέναντι σε έναν παιδί που δεν ζει μαζί σου».

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Στη συγκλονιστική τελευταία του ανάρτηση, ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης εκφράζει ευγνωμοσύνη για τη γυναίκα της ζωής του.

Η δημοσιογράφος και ο Ολυμπιονίκης αθλητής του taekwondo απέκτησαν μια κόρη, την Ελεάννα, η οποία γεννήθηκε το 2017, ενώ τον Μάϊο του 2020 γεννήθηκε ο γιος τους, Γιώργος.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

Μάλιστα στην τελευταία του ανάρτηση κάνει αναφορά και στα λατρεμένα του παιδιά γράφοντας “Με κρατήσατε στη ζωή περισσότερο από όσο αναλογούσε στον πολύ επιθετικό καρκίνο μου, μου χαρίσατε το χρυσό μετάλλιο της παράτασης της ζωής μου σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, όταν η κόρη μου η Ελεάννα ήταν μόλις 3,5 ετών και δεν θα θυμόταν τίποτα από εμένα, ενώ τώρα στα 5,5 της χρόνια θα με θυμάται έστω σαν μακρινή ανάμνηση και θα μπορεί να διηγηθεί ιστορίες στον μικρό της αδερφό τον Γιώργο, ώστε να με κρατήσουν ζωντανό στην καρδιά τους για πάντα. Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε.”

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ

Στις αρχές του περασμένου Μαΐου, το ζευγάρι έδωσε την τελευταία του κοινή συνέντευξη στην εκπομπή της ΕΡΤ “Μαμά-δες” και τη Ζωή Κρονάκη.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ 43 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

Ωστόσο, αυτό που προκαλεί ρίγη συγκίνησης και ανατριχίλας είναι η μεταθανάτια επιθυμία του να βγουν σε δημοπρασία τα ολυμπιακά του μετάλλια και τα χρήματα να διατεθούν σε δομές για παιδιά.

Ο δις αργυρός Ολυμπιονίκης του Τάε Κβον Ντο και αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, , ζήτησε να δημοπρατηθούν τα δύο αργυρά του μετάλλια από Αθήνα και Πεκίνο και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά του. Αυτό ήθελε να είναι το αποτύπωμά του, η κληρονομιά του, η “κατάκτηση” των δικών του κατακτήσεων.

Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες.

Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου. Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.

Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου».

«ΘΑ ΗΜΟΥΝ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ «ΦΟΡΕΣΟΥΝ» ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ»

Σε συνέντευξή του μιλώντας για τα παιδιά του και όσα ονειρεύεται για αυτά είχε πει χαρακτηριστικά “Δε με ενδιαφέρει καθόλου αν θα κάνουν πρωταθλητισμό ή αν θα ακολουθήσουν τα χνάρια μου. Ονειρεύομαι για εκείνα να γίνουν καλοί άνθρωποι, να γίνονται μια γροθιά όταν αδικείται ένας συμμαθητής τους και να τον προστατεύουν, να υπερασπίζονται τα δικαιώματα του αδύναμου, να αγκαλιάζουν τον καινούριο φίλο που είναι πρόσφυγας από τη Συρία ή την Ουκρανία.

Θα ήμουν υπερήφανος αν «φορέσουν» τα μετάλλια της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης. Αυτά είναι τα σημαντικότερα μετάλλια της ζωής, τα άλλα είναι απλώς ύλη.”

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Alexandros Nikolaidis (@alex_nikolaidis)

Σοκ έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου του ολυμπιονίκη του ταεκβοντό και αναπληρωτή εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξανδρου Νικολαΐδη.

Ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης, πάλεψε επί δυο χρόνια με μια εξαιρετικά σπάνια μορφή καρκίνου.

Σε ανάρτησή του στο facebook γράφει για τη σκληρή μάχη που έδωσε με την σπάνια αυτή μορφή καρκίνου. Αναφέρεται στην οικογένειά του, στην πορεία του ως αθλητής και στην πολιτική.

«Βασανίστηκα κι εγώ με τον καρκίνο», αλλά όπως λέει «δύο χρόνια δεν είπα ποτέ “Γιατί σε εμένα”;»

Ο σπουδαίος αθλητής που έφυγε σε ηλικία 43 ετών, αναφερόμενος στην σύζυγό του και τα παιδιά του λέει «είχα την τύχη να με αγαπήσει η πιο υπέροχη γυναίκα του κόσμου, το δώρο μου από το Θεό, όπως είναι και το όνομα της, και να αποκτήσουμε μια πανέμορφη οικογένεια. Έτσι και σε αυτή την ατυχία που με βρήκε, είπα ευχαριστώ, που αν αυτό ήταν γραφτό να έρθει στην οικογένειά μου, δεν βρήκε εκείνη ή τα παιδιά μου. Εγώ έπρεπε να το ανέβω αυτό το βουνό, έγω έπρεπε να σηκώσω αυτό το βάρος. Όχι εκείνοι».

«Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου», καταλήγει στην ανάρτησή του.

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης στους Ολυμπιακούς αγώνες το 2004

Athens 2004 Olympics Ibrahim Kamal Jordan vs Alexandros Nikolaidis Greece Taekwondo Semifinal

Η συγκλονιστική ανάρτησή του στο Facebook

Θα ξεκινήσω με αυτό το κλισέ, ότι για να διαβάζετε τώρα αυτήν την δημοσίευση μου, μάλλον έχω φύγει για κάπου καλύτερα ή και για το πουθενά.

Δύο χρόνια, βασανίστηκα κι εγώ με τον καρκίνο. Με έναν τόσο σπάνιο τύπο καρκίνου, το καρκίνωμα nut, που αυτή τη στιγμή εννέα στους δέκα Έλληνες γιατρούς που το διαβάζουν, το ακούν για πρώτη φορά και θα σπεύσουν να το ψάξουν. Ευτυχώς ο δικός μου γιατρός, ο υπέροχος Γιάννης Μπουκοβίνας που με πήρε από το χέρι στο πιο δύσκολο ταξίδι της ζωής μου, τον γνώριζε αυτόν τον σπάνιο τύπο και έκανε τα πάντα για να με σώσει ή να μου χαρίσει λίγη παραπάνω ζωή. Κίνησε γη και ουρανό, να φέρει φάρμακα κυριολεκτικά από την άλλη άκρη της γης για να τα δοκιμάσω.

Δύο χρόνια δεν είπα ποτέ “Γιατί σε εμένα”; Δεν υπάρχει πιο εγωιστική σκέψη από αυτή. Σε κάποιον τυχαίνει, στον διπλανό μας, στον γείτονά μας, στον συνάνθρωπό μας. Και πλέον τυχαίνει σε πολλούς. Αν βάλω ένα πρόσημο τύχης στη ζωή μου, θα σας πω ακόμα και τώρα, ότι ήμουν τυχερός άνθρωπος. Είχα την ευλογία να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα, να ανέβω στο βάθρο πολλές φορές, να δοξάσω τον αθλητισμό και την χώρα μου, να γνωρίσω ανθρώπους από όλον τον κόσμο, να μάθω το σεβασμό, την ευγενή άμιλλα, αξίες τόσο σημαντικές και να προσπαθήσω να τις κάνω πράξη και στη ζωή μου.

Είχα την τύχη να με αγαπήσει η πιο υπέροχη γυναίκα του κόσμου, το δώρο μου από το Θεό, όπως είναι και το όνομα της, και να αποκτήσουμε μια πανέμορφη οικογένεια.

Έτσι και σε αυτή την ατυχία που με βρήκε, είπα ευχαριστώ, που αν αυτό ήταν γραφτό να έρθει στην οικογένειά μου, δεν βρήκε εκείνη ή τα παιδιά μου. Εγώ έπρεπε να το ανέβω αυτό το βουνό, έχω έπρεπε να σηκώσω αυτό το βάρος. Όχι εκείνοι.

Σε αυτό το δύσκολο ταξίδι, στάθηκα τυχερός γιατί συνοδοιπόρο είχα την αλληλεγγύη και την φροντίδα τόσων πολλών ανθρώπων, που πολλές φορές αναρωτήθηκα τι έκανα για να αξίζω όλα αυτά που με ανιδιοτέλεια μου προσέφεραν. Πρώτος ο γιατρός μου ο κ. Μπουκοβίνας, ο πρύτανης, ο κ. Δημόπουλος, που βοήθησε τόσο πολύ στην πρώτη φάση της ασθένειάς μου αλλά και αργότερα, στο να πάρω κάθε θεραπεία όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο κ. Ηλιάδης ο θωρακοχειρούργος μου, ένας εξαιρετικός επιστήμονας που με αγκάλιασε σαν πατέρας στο πολύ δύσκολο χειρουργείο μου, στους πνεύμονες, ο κ. Πέιος, ο νευροχειρούργος που μου απάλυνε τους φριχτούς πόνους και πολλοί πολλοί άλλοι, από νοσηλευτές μέχρι τραυματιοφορείς, όλοι μου έδειχναν την αγάπη τους και αυτή η αγάπη μου έδινε δύναμη.

Και τέλος θέλω να σταθώ στον άνθρωπο με άλφα κεφαλαίο, τον Αλέξη Τσίπρα, ήρθε πολύ πρόσφατα στη ζωή μου και μου χάρισε την φιλία του, την σκέψη του, το αδελφικό του νοιάξιμο, σαν να με ήξερε από πάντα. Μου απέδειξε ότι η όλα όσα πρεσβεύει ο ίδιος και η αριστερά είναι πραγματική στάση ζωής. Με στήριξε ηθικά και πρακτικά και έκανε και αυτός τα αδύνατα δυνατά για να έχω την καλύτερη φροντίδα.

Θέλω να πω σε όλους τους κάτι.

Πετύχατε. Με κρατήσατε στη ζωή περισσότερο από όσο αναλογούσε στον πολύ επιθετικό καρκίνο μου, μου χαρίσατε το χρυσό μετάλλιο της παράτασης της ζωής μου σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, όταν η κόρη μου η Ελεάννα ήταν μόλις 3,5 ετών και δεν θα θυμόταν τίποτα από εμένα, ενώ τώρα στα 5,5 της χρόνια θα με θυμάται έστω σαν μακρινή ανάμνηση και θα μπορεί να διηγηθεί ιστορίες στον μικρό της αδερφό τον Γιώργο, ώστε να με κρατήσουν ζωντανό στην καρδιά τους για πάντα.

Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε.

Για αυτό αν είμαι εγώ ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής με καρκίνωμα nut στην χώρα μας, ας γίνω η αφορμή για την ενημέρωση γιατρών, ασθενών, πάνω σε αυτόν τον τύπο καρκίνου που αν διαγνωσθεί εγκαίρως ίσως σωθούν ζωές. Ας γίνω η αφορμή για να ενισχυθεί ουσιαστικά το εθνικό μας σύστημα υγείας που τόσο υποτιμήθηκε τα τελευταία χρόνια, όχι να περιμένουν ουρές για μια αξονική, για μια χημειοθεραπεία ή ένα χειρουργείο και να χάνεται πολύτιμος χρόνος, να σταματήσει ο χρονοβόρος δαίδαλος της γραφειοκρατίας και των νομικών κωλυμάτων του ΕΟΦ όταν πρέπει να εγκριθούν άμεσα δοκιμαστικά φάρμακα που μπορεί να σώσουν ζωές.

Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες. Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου.

Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.
Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου.

Σοκ στον αθλητικό και πολιτικό κόσμο προκάλεσε ο θάνατος του Αλέξανδρου Νικολαΐδη.

Ο Ολυμπιονίκης έπασχε από μια επιθετική μορφή καρκίνου, το καρκίνωμα NUT.

Η σύζυγός του, Δώρα Τσαμπάζη, ραγίζει καρδιές με το δικό της αντίο. Επέλεξε να αποχαιρετίσει τον αγαπημένο της με ένα απόσπασμα από το «Μονόγραμμα» του Οδυσσέα Ελύτη.

Σε ανάρτηση της στα social media έγραψε:

«Ποιός μιλεί στα νερά και ποιός κλαίει – ακούς; Ποιός γυρεύει τον άλλο, ποιός φωνάζει – ακούς; Είμ’ εγώ που φωνάζω κι είμ’ εγώ που κλαίω, μ’ ακούς. Σ΄αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς».

Τι είναι το καρκίνωμα NUT: Το εξαιρετικά σπάνιο είδος καρκίνου με το οποίο πάλεψε ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης

Ένα εξαιρετικό νεόπλασμα είναι το καρκίνωμα NUT από το οποίο απεβίωσε ο Ολυμπιονίκης Αλέξανδρος Νικολαΐδης, εξηγεί στο protothema.gr η πρόεδρος της Εταιρείας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας και Διευθύντρια Ογκολόγος του Metropolitan Hospital, Ζένια Σαριδάκη.

Με τη σειρά του ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Ευάγγελος Φιλόπουλος σημειώνει ότι, «ίσως να πρόκειται για την πρωτη περίπτωση καρκινωματος NUT στην Ελλάδα, που διαγιγνώσκεται και καταγράφεται επισήμως. Πρόκειται για μια δύσκολη νεοπλασία, που συχνά δίνει μεταστάσεις σε πολλαπλά σημεία του σώματος ή είναι ανθεκτική στα διάφορα θεραπευτικά σχήματα, με αποτέλεσμα το χαμηλό προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών, διεθνώς».

Δυστυχώς, η χώρα μας δεν διαθέτει μητρώο καταγραφής για εξαιρετικά σπάνια νεοπλάσματα, όπως το συγκεκριμένο και δεν είναι προς το παρόν γνωστό αν έχουν καταγραφεί άλλα περιστατικά στην Ελλάδα.

Τι είναι το καρκίνωμα NUT

Το καρκίνωμα NUT, από το οποίο έπασχε ο Ολυμπιονίκης Αλέξανδρος Νικολαΐδης, είναι μια σπάνια μορφή καρκίνου που μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στο σώμα, αλλά συχνά εντοπίζεται σε κεφάλι, λαιμό ή πνεύμονες.

Σε ότι αφορά στον Έλληνα αθλητή, τόσο ο ίδιος όσο και ο θεράποντας ιατρός του Ιωάννης Μπουκοβίνας δεν είχαν αναφέρει που εντοπιζόταν η νόσος στην περίπτωσή του, τηρώντας το ιατρικό απόρρητο.

Το καρκίνωμα NUT είναι ένας αδιαφοροποίητος ή κακώς διαφοροποιημένος καρκίνος των πλακωδών κυττάρων, που σημαίνει ότι ο καρκίνος ξεκινά σε φυσιολογικά πλακώδη κύτταρα του σώματος. Τα πλακώδη κύτταρα καλύπτουν κανονικά τα κοίλα όργανα, όπως την αναπνευστική οδό.

Το καρκίνωμα NUT ορίζεται από μια συγκεκριμένη γενετική αλλαγή γνωστή ως ογκογονίδιο σύντηξης. Ένα ογκογονίδιο σύντηξης δημιουργείται με την ένωση τμημάτων δύο διαφορετικών γονιδίων μεταξύ τους. Στην περίπτωση του καρκινώματος NUT, το γονίδιο NUT συνδέεται με ένα άλλο γονίδιο (συνήθως BRD4, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις BRD3, NSD3 ή άλλα γονίδια). Αυτή η σύντηξη γονιδίων προκαλεί το σχηματισμό μη φυσιολογικά ενεργοποιημένων πρωτεϊνών NUT που οδηγούν σε ανώμαλη ανάπτυξη πλακωδών κυττάρων.

Το καρκίνωμα NUT ανακαλύφθηκε και χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά στη Βοστώνη στις αρχές της δεκαετίας του 2000 από επιστημονική ομάδα του Αντικαρκινικού Ινστιτούτου Dana Farber και είναι μια σπάνια διάγνωση, η ακριβής συχνότητα της οποίας είναι άγνωστη. Οι βελτιώσεις στη διαγνωστική τεχνολογία και η αυξημένη ευαισθητοποίηση για τη νόσο έχουν οδηγήσει σε ακριβέστερη αναγνώριση και αυξημένη συχνότητα διάγνωσης. Πάνω από τις μισές από τις γνωστές περιπτώσεις καρκινώματος NUT έχουν ανακαλυφθεί από το 2010 και έπειτα.

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2022 και αφορούσε σε ανασκόπηση στοιχείων, διαχρονικά έχουν καταγραφεί οι περισσότερες περιπτώσεις καρκινώματος NUT στις ΗΠΑ (151), και ακολουθούν Γαλλία (25), Κορέα (20), Ιαπωνία (19), Κίνα (17), Καναδάς (10), ενώ στον κατάλογο περιλαμβάνονται και άλλες χώρες με μικρότερη συχνότητα. Δυστυχώς για την Ελλάδα δεν υπάρχουν στοιχεία στη συγκεκριμένη ανασκόπηση καθώς η χώρα μας δεν διαθέτει Μητρώο καταγραφής για τόσο σπάνιους καρκίνους.

Τι προκαλεί το σπάνιο αυτό καρκίνωμα

Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι προκαλεί το σχηματισμό του ογκογονιδίου σύντηξης NUT. Προς το παρόν δεν φαίνεται να συνδέεται με περιβαλλοντικές εκθέσεις, όπως μόλυνση ή επαφή με χημική ουσία ή τοξίνη. Το καρκίνωμα NUT επίσης δεν είναι κληρονομικό, που σημαίνει ότι δεν μεταδίδεται στις οικογένειες. Η ανάπτυξη του καρκινώματος NUT φαίνεται να είναι ένα τυχαίο, απρόκλητο γεγονός.

Τα συμπτώματα

Το καρκίνωμα NUT συχνά δεν έχει συμπτώματα στα αρχικά του στάδια.

Καθώς ο καρκίνος εξελίσσεται, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως κόπωση και απώλεια βάρους. Ανάλογα με τη θέση του όγκου(ων) εντός του σώματος, μπορεί να εμφανιστούν και άλλα συμπτώματα. Αυτά περιλαμβάνουν ένα ανώδυνο εξόγκωμα, πόνο, επίμονο βήχα, δύσπνοια και ρινική συμφόρηση ή απόφραξη.

Πώς γίνεται η διάγνωση

Η ακριβής διάγνωση του καρκινώματος NUT είναι το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη ενός σχεδίου θεραπείας. Η διάγνωση του καρκινώματος NUT απαιτεί ειδικό και ευαίσθητο έλεγχο της βιοψίας του όγκου από παθολόγο. Αυτό περιλαμβάνει εξέταση για την πρωτεΐνη σύντηξης NUT χρησιμοποιώντας εξειδικευμένες τεχνικές που ονομάζονται δοκιμασία ανοσοϊστοχημείας (IHC) ή υβριδισμός in situ φθορισμού (FISH) ή/και γενετική αλληλουχία DNA που μπορεί να αναγνωρίσει το γονίδιο σύντηξης NUT.

Οι θεραπευτικές επιλογές

Το καρκίνωμα NUT είναι συχνά ανθεκτικό στη θεραπεία. Ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης από τη διάγνωση είναι περίπου 6 έως 7 μήνες. Αυτό σημαίνει ότι περίπου οι μισοί ασθενείς ζουν περισσότερο από 6 έως 7 μήνες και οι μισοί λιγότερο. Πόσο προχωρημένη είναι η ασθένεια όταν διαγνωστεί, οι γενετικές μεταλλάξεις μέσα στον όγκο και η εντόπιση της νόσου μέσα στο σώμα παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόγνωση. Νέες θεραπείες που στοχεύουν στα μοριακά υπόβαθρα του καρκινώματος NUT βρίσκονται υπό εξέταση σε εν εξελίξει κλινικές μελέτες.

Την ανάγκη εφαρμογής του προγράμματος door to door στην Ελλάδα, πρότεινε ο γνωστός νευρολόγος – ψυχίατρος και διδάκτωρ Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θάνος Ασκητής, μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ.

“Έχω σαν όνειρο να γίνει στη χώρα μας αυτό το πρόγραμμα. Πρόκειται για επισκέπτες υγείας, ψυχολόγους, κοινωνιολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν κατευθείαν με το σπίτι. Από το άνοιγμα της πόρτας ή όχι θα αντιλαμβάνονται αν κάτι συμβαίνει εκεί μέσα. Στην Ευρώπη υπάρχει ήδη ένα μεγάλο δίκτυο των επισκεπτών αυτών και σε πολλές χώρες είναι θεσμοθετημένοι”, δήλωσε ο κ. Ασκητής.

Ο ψυχίατρος συμπλήρωσε ότι το πρόγραμμα αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως μέθοδος πρόληψης τραγικών περιστατικών, όπως εκείνου της σεξουαλικής κακοποίησης της 12χρονης από τον 53χρονο, ενώ ανέφερε ότι έχει έρθει σε επαφή με τον περιφερειάρχη Αττικής, Γιώργο Πατούλη, ο οποίος είναι πολύ πρόθυμος να συζητήσει την εφαρμογή του εν λόγω προγράμματος στις τοπικές κοινωνίες.