Μετά από μία νύχτα που έμειναν, όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, στο δρόμο, ο πατέρας Αντώνιος και η πρεσβυτέρα Σταματία Γεωργαντή σπίτι για να μείνουν, αφού το νέο ΔΣ της «Κιβωτού του Κόσμου» τους απαγόρευσε να συνεχίσουν να μένουν στο κτίριο της δομής στον Κολωνό.

Έτσι, ο πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου και η πρεσβυτέρα αναζήτησαν νέα κατοικία, καθώς το βράδυ της Παρασκευής έμειναν όπως υποστηρίζουν στο… δρόμο, μέσα στο αυτοκίνητό τους μαζί με το ανήλικο παιδί τους.

Ωστόσο, όπως αποκάλυψε το MEGA, το ζευγάρι φαίνεται πως ήδη έχει νοικιάσει το νέο του σπίτι και στο οποίο θα εγκατασταθεί άμεσα.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, δίπλα στο καινούργιο τους σπίτι, έχουν αγοράσει και μια αποθήκη προκειμένου τις επόμενες ημέρες να μεταφέρουν κάποια από τα πράγματά τους, τα οποία βρίσκονται στο σπίτι στον Κολωνό, μια ενέργεια που θα πρέπει να γίνει σε συνεννόηση με το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της ΜΚΟ.

Με όλες τις Αρχές να τους έχουν υπό ασφυκτικό κλοιό, ο πατέρας Αντώνιος και η πρεσβυτέρα ετοιμάζουν τις επόμενες κινήσεις τους.

Όπως έχει γίνει γνωστό, τη Δευτέρα θα επισκεφτούν τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρο Ντογιάκο, προκειμένου να του γνωστοποιήσουν τα όσα γίνονται εις βάρος τους και να ζητήσουν την παρέμβασή του στις παρανομίες, όπως λένε, που έχουν γίνει.

Μία από αυτές, είναι το άλλαγμα των κλειδαριών από το σπίτι του Κολωνού, όπου έμενε το ζεύγος των ιδρυτών της «Κιβωτού», με πρωτοβουλία του νέου ΔΣ της Οργάνωσης και χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση.

Μάλιστα, έχουν προαναγγείλει μηνύσεις προς τα μέλη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου για παραβίαση οικιακής ειρήνης και για παράβαση καθήκοντος.

Σήμερα (03/12), πάντως ο πατέρας Αντώνιος, δια των δικηγόρων του, πέρασε στην αντεπίθεση, κατηγορώντας μάλιστα ευθέως την κυβέρνηση αλλά και την Εκκλησία της Ελλάδας για την στάση τους στην υπόθεση. Σε δηλώσεις τους οι νομικοί παραστάτες του ζεύγους, τόνισαν ότι η απόφαση για απομάκρυνση του πατέρα Αντωνίου και της πρεσβυτέρας, Σταματίας Γεωργαντή, από τη δομή του Κολωνού όπου διέμεναν, είχε σαν αποτέλεσμα οι δυο τους, μαζί με το ανήλικο παιδί τους, να περάσουν την χθεσινή νύχτα στο αυτοκίνητό τους.

Ήταν Οκτώβρης του 1999 όταν η Αθήνα ήρθε αντιμέτωπη με μία πρωτοφανή υπόθεση μαζικών επιθέσεων σε αλλοδαπούς του κέντρου, οι οποίοι έπεσαν αιμόφυρτοι στον δρόμο με αρκετές σφαίρες σφηνωμένες στο κορμί τους.

Γράφει η Όλγα Παρθενέα-Γεωργάτσου

Αμέσως οι Αρχές κατάλαβαν ότι η επιλογή ων θυμάτων δεν ήταν καθόλου τυχαία. Όλοι τους, βλέπεις, είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Δεν ήταν Έλληνες. Όσοι επέζησαν περιέγραψαν ακριβώς το ίδιο πρόσωπο να πατά τη σκανδάλη. Η Αστυνομία γνώριζε με τι είχε να κάνει.

Ήταν σαφές πως τα κίνητρα του αιμοσταγή εκτελεστή του κέντρου της Αθήνας ήταν ρατσιστικά. Εκτελεστή που είχε ελληνικό ονοματεπώνυμο: Παντελής Καζάκος.

Ποιος ήταν ο «ρατσιστής δολοφόνος»

Έτσι ακριβώς χαρακτήρισαν τον Καζάκο τα Μέσα ενημέρωσης. Πρόκειται για χαρακτηρισμό που ταίριαζε απόλυτα στην περίπτωσή του, με τον ίδιο να μην το αρνείται. Ναι, ήταν ρατσιστής και ένιωθε υπερήφανος γι’ αυτό. Στα δικά του μάτια, επιτελούσε κοινωνικό έργο. Θεωρούσε εθνικό του καθήκον να «ξεπαστρέψει όσους περισσότερους ξένους μπορούσε».

Ο χαρακτηρισμός «serial killer» που του αποδόθηκε, όμως, ήταν λανθασμένος καθώς νεκροί έπεσαν μόνο δύο από τους άνδρες που πυροβόλησε.

Επρόκειτο για ένα αγόρι 23 ετών, γιο αστυνομικού, που εργαζόταν ως υπάλληλος ασφαλείας στην ΕΡΤ, το οποίο στο παρελθόν είχε αντιμετωπίσει προβλήματα με τα ναρκωτικά. Το τελευταίο διάστημα ο Παντελής δήλωνε καθαρός έχοντας αποτοξινωθεί στη Θεραπευτική Κοινότητα «Στροφή», ενώ οι περισσότεροι από όσους εξέτασαν την περίπτωσή του δεν απέδωσαν την πράξη του σε πιθανά ψυχολογικά προβλήματα, μα σε αρρωστημένο μίσος προς οτιδήποτε ξένο.

Ένα μίσος που τα εννέα στο σύνολό τους θύματά του βίωσαν στη σάρκα τους. Τραγικός απολογισμός της δράσης του Καζάκου, δύο νεκροί και επτά τραυματίες εκ των οποίων οι δύο περνούν την υπόλοιπη ζωή τους σε αναπηρικό καροτσάκι.

Από τους υπόλοιπους, οι πιο πολλοί αντιμετωπίζουν μέχρι σήμερα πολλά προβλήματα, αφού η υγεία τους δεν κατάφερε να αποκατασταθεί πλήρως μετά τα χτυπήματα από το φονικό όπλο μάρκας Μπράουνινγκ που όπλισε ο Καζάκος.

Κι όλα αυτά μέσα σε τέσσερις μόλις ημέρες. Βάσει στοιχείων στης Ασφάλειας, όλες οι επιθέσεις έλαβαν χώρα μεταξύ 19^ης και 22ας Οκτωβρίου του 1999.

Οι ώρες δράσης του «δολοφόνου με το Μπράουνινγκ» ήταν από τις 21:00 το βράδυ μέχρι τις 04:00 τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας, με τον ίδιο να επιστρέφει κανονικά στη δουλειά του μετά το «πέρας της αποστολής».

Από τη Φυλής στη Λιοσίων και από το Μεταξουργείο στα Εξάρχεια, τον Κεραμεικό και την Κουμουνδούρου, ο ρατσιστής δολοφόνος σκορπούσε τον τρόμο στους δρόμους της Αθήνας. Ήσουν μετανάστης; Έπρεπε να πεθάνεις. Το ξεκαθάρισμα έπρεπε να γίνει. Έτσι πίστευε ο 23χρονος «ψυχοπαθής» – όπως θα δήλωσε αργότερα στη δίκη του.

«Έφυγα από το σπίτι μου με το πιστόλι, αποφασισμένος να σκοτώσω όποιον αλλοδαπό έβλεπα στο δρόμο, γιατί το κακό μ’ αυτούς έχει παραγίνει», παραδέχτηκε.

Τα θύματά του;

• Χοσέβι από το Κουρδιστάν (νεκρός)
• Σαρίφ Μοχάμεντ από το Κουρδιστάν (τραυματίας)
• Ρασούλ Γιουσέφ από το Κουρδιστάν (τραυματίας)
• Μάρκους Κόφι – Τόμι από τη Γκάνα (τραυματίας)
• Νταντόν Μοχάμεντ από το Μπαγκλαντές (τραυματίας από σφαίρα στο πρόσωπο)
• Ουντεσιάνι Τζορτζ από τη Γεωργία (νεκρός από σφαίρα στο στήθος)
• Σαάντ Ελ Σαντί από την Αίγυπτο (τραυματίας)
• Αχμέντ Νεσάρ από το Πακιστάν (τραυματίας από σφαίρα στον αυχένα)
• Αμπντούλ Τίμοθι από τη Νιγηρία (τραυματίας)

«Στην Ελλάδα ήρθα ως οικονομικός μετανάστης. Δεν θα παριστάνω ούτε το θύμα ούτε τον πολιτικό πρόσφυγα για να κερδίσω την εύνοια του κόσμου. Όχι, όχι. Δουλειά έψαχνα όταν αποφάσισα να φύγω από τη Νιγηρία. Και ήρθα κανονικά με βίζα, όχι παράνομα. Δεν το λέω αυτό για να κατακρίνω αυτούς που έχουν έρθει με αυτόν τον τρόπο. Κι εγώ θα το έκανα αν δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Απλώς έτυχε και μπόρεσα τότε να βγάλω βίζα.

Η δουλειά μου ήταν αυτή του μικροπωλητή όταν δέχτηκα την επίθεση από τον Καζάκο. Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ μου δεν κατάλαβα το γιατί! Δεν κατάλαβα ποτέ μου γιατί τέτοιο μίσος από αυτόν τον άνθρωπο για άλλους ανθρώπους. Δεν κατάλαβα ποτέ μου γιατί κάποιος μπορεί να πάρει ένα πιστόλι και να το στρέψει κατά αγνώστων για να τους σκοτώσει.

Δεν κατάλαβα ποτέ και θα ήθελα πολύ να ξέρω αν εκείνος ο άνθρωπος έφερε τον εαυτό του στη θέση των θυμάτων του», δήλωσε  στην «Αυγή της Κυριακής» ο Αμπντούλ, 11 χρόνια μετά την ωμή ρατσιστική βία που δέχτηκε όταν μια σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική του στήλη.

«Εγώ τον έχω συγχωρέσει διότι είμαι χριστιανός. Το θέμα είναι αν εκείνος έχει μετανιώσει για το κακό που προκάλεσε. Αλλά ό,τι και να έχει κάνει, είτε έχει μετανιώσει είτε όχι, οι νεκροί δεν γυρίζουν πίσω και οι μνήμες των ζωντανών δεν σβήνουν εύκολα. Κακό πράγμα ο ρατσισμός, φίλε. Σε τυφλώνει και σε οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο κακό. Και ο ρατσισμός δεν γνωρίζει εποχές. Όταν συνέβη το κακό σε μας, δεν υπήρχε η σημερινή οικονομική κρίση και δεν κατηγορούσαν (οι ρατσιστές) τους μετανάστες ότι τους παίρνουν τις δουλειές.

Τότε οι μετανάστες μόνο ‘έκλεβαν’ και ‘σκότωναν’. Έλα, όμως, που οι μετανάστες είναι τόσο άνθρωποι όσο και εκείνοι που τους κατηγορούν. Άνθρωποι με μερικές ανάγκες παραπάνω. Άνθρωποι που έφυγαν από το σπίτι και την πατρίδα τους για να βρουν μια καλύτερη τύχη σε κάποια άλλη πατρίδα. Ο πραγματικός μετανάστης, εκείνος που έχει σκοπό να προκόψει και να προοδεύει τίμια και μόνο με τη δουλειά του, αγαπά το ίδιο με την πατρίδα του τη χώρα που τον φιλοξενεί.

Πατρίδα είναι η γη που μας τρέφει και για τον μετανάστη δεν μπορεί να συμβαίνει διαφορετικά. Αλλοίμονο σε μια πατρίδα, σε μια χώρα, σε ένα έθνος που αρνείται την αγάπη και τον σεβασμό των ξένων του», συνέχισε.

«Εγώ είμαι ορθόδοξος, ρε!»

Αυτά ακριβώς ήταν τα λόγια του εμμονικού δράστη κάθε φορά που πατούσε τη σκανδάλη. Μάρτυρας στην τελευταία επίθεση του Καζάκου ήταν ένας 22χρονος ναρκομανής ναυτικός από τον Πειραιά. Το όνομά του, Aπόστολος Aποστόλου.

«Tριγύριζα στην Ομόνοια, τον συνάντησα στις 4:00 το πρωί και μου είπε να τον ακολουθήσω για να δω πώς εκτελούνται οι μυστικές αποστολές. Κατηφορίσαμε προς την Πειραιώς. Συναντήσαμε έναν ξένο μελαμψό. Τον ακολουθήσαμε λίγο και μου λέει ‘κοίτα τώρα!’». Έβγαλε τότε το πιστόλι και του έριξε τρεις», κατέθεσε, ενώ κατά την προανάκριση είπε στην Αστυνομία πως ο Καζάκος είχε επάνω του μικροποσότητα ηρωίνης. Όπως και ο ίδιος άλλωστε.

«Τους πυροβόλησα γιατί δεν τους γουστάρω»

Απλά, λιτά, δίχως ίχνος μεταμέλειας. Ο Παντελής Καζάκος ομολόγησε αμέσως τις πράξεις του μετά τη σύλληψή του που ακολούθησε ύστερα από καταδίωξη στο κέντρο της Αθήνας, με την πρώτη του φράση να λέει όλα: «Δεν μετανιώνω».

Η σχέση του με τη Χρυσή Αυγή δεν άργησε να γίνει γνωστή, όταν καθηγητής του στο Λύκειο κατέθεσε πως ο Καζάκος ήδη από νεαρή ηλικία είχε εκφράσει τα ακροδεξιά του φρονήματα. Όπως είπε, πολλοί συμμαθητές του τον είχαν παρουσιάσει ως μέλος της νεοναζιστικής οργάνωσης, ενώ την εμφάνισή της στη δίκη έκανε από τον συνήγορο Πολιτικής Αγωγής και μία φωτογραφία του ίδιου με το πανό της Χρυσής Αυγής στα χέρια, σε κάποια πορεία.

Ο πατέρας του, πάντως, δεν αναγνώρισε τον γιο του στη συγκεκριμένη λήψη.

Ο Παντελής Καζάκος, από τη μεριά του, δήλωσε δύο πράγματα: «Αμετανόητος» και «ψυχοπαθής».

«Τρελός; Μα οι τρελοί δεν ξέρουν να επιλέγουν. Αν πράγματι ήταν τρελός, είναι περισσότερο από σίγουρο πως θα είχε πάρει στο λαιμό του και Έλληνες, όχι μόνο μαύρους. Είναι το λιγότερο αστείο να το λέει κανείς αυτό. Τυφλός ναι, τρελός σε καμία περίπτωση. Τυφλός από το μίσος και τον ρατσισμό του», είναι η απάντηση του Νιγηριανού Αμπντούλ Τίμοθι που μέχρι σήμερα δεν έχει ξεχάσει τον σωματικό και ψυχικό πόνο της βραδιάς εκείνης.

Επίθεση ανάπηρου θύματος στον δικηγόρο του Καζάκου

Ο ψυχίατρος του νοσοκομείου των Φυλακών Κορυδαλλού, Γιώργος Δημόπουλος, κατέθεσε από τη μεριά του πως ο νεαρός δολοφόνος αλλοδαπών πάσχει από σχιζοφρενική ψύχωση παρανοϊκού τύπου.

Ορισμένα από τα θύματα εμφανίστηκαν στη δίκη σε τρομερά άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Ένα εξ’ αυτών, ο Κούρδος Μοχάμεντ Σερί που έμεινε καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, επιτέθηκε στον συνήγορο του Καζάκου και βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Χρήστου Μαρκογιαννάκη, κυλικείο του Εφετείου πετώντας του ένα φλιτζάνι καφέ.

Η οργή του ήταν τέτοια που δεν μπορούσε να σκεφτεί καθαρά ούτε στη θέα του δικηγόρου του ανθρώπου που τον καταδίκασε σε ακινησία.

«Από παρανοϊκή ψύχωση που βρίσκεται πλέον σε ύφεση λόγω της θεραπευτικής αγωγής που ακολουθεί πάσχει ο Παντελής Καζάκος, σύμφωνα με την κατάθεση του θεράποντος ιατρού του στο Ψυχιατρικό Κατάστημα των Φυλακών Κορυδαλλού, Γιώργου Δημόπουλου.

Όπως κατέθεσε ο ψυχίατρος ο Παντελής Καζάκος είχε μειωμένο καταλογισμό όταν τον Οκτώβριο ’99 σκότωσε δύο αλλοδαπούς και τραυμάτισε άλλους επτά, με αποτέλεσμα πέντε από αυτούς να έχουν μείνει με μόνιμο πρόβλημα αναπηρίας.

Στο μεταξύ μικροεπεισόδιο συνέβη όταν σε μια διακοπή της δίκης ο Κούρδος Μοχάμεντ Σερίφ, ο οποίος είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι από τα πυρά του Καζάκου, πέταξε ένα φλιτζάνι με καφέ προς έναν από τους συνηγόρους του κατηγορουμένου και βουλευτής της ΝΔ Χρήστο Μαρκογιαννάκη, που βρισκόταν στο κυλικείο του Εφετείου.

Ο συνήγορος τραυματίστηκε ελαφρά στη μύτη αλλά το επεισόδιο δεν έλαβε διάσταση καθώς ο κ. Μαρκογιαννάκης φέρεται να μην επιθυμεί την ποινική δίωξη του Κούρδου», έγραψε ο Τύπος της εποχής.

«Πατέρα, ο κόσμος με θεωρεί ήρωα ή φονιά;»

Μια ερώτηση που στο μυαλό του είχε ήδη απαντηθεί. Μόνο που η απάντηση εκείνη ήταν λανθασμένη. «Φονιά σε λένε, παιδί μου…», ψέλλισε ο πατέρας του, γκρεμίζοντας τον κόσμο που είχε φτιάξει στο μυαλό του ο 23χρονος δράστης.

Η ποινή που του επέβαλλε το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο; Δις ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά συρροή και απόπειρα ανθρωποκτονίας. Το 2013 υπέβαλλε αίτημα αποφυλάκισης, αλλά… μάταια.

Η ιστορία του μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη στο επεισόδιο «Σκουπίδια» του «Κόκκινου Κύκλου» δια χειρός Πάνου Κοκκινόπουλου.

Τον Παντελή Καζάκο υποδύθηκε ο Γιώργος Γιαννόπουλος.

Πηγή: menshouse.gr

Τραγωδία σημειώθηκε το απόγευμα του Σαββάτου (3/12) στην Πυλαία Θεσσαλονίκης, όταν ένας 54χρονος φέρεται να κάηκε ζωντανός στην προσπάθεια του, να ανάψει φωτιά, προκειμένου να ζεσταθεί.

Περίοικος ο οποίος περνούσε εκείνη την ώρα από το σημείο, είδε τον άτυχο άντρα στις 19:15 στον οικοπεδικό χώρο που βρέθηκε η σορός, να κινείται φλεγόμενος.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο 54χρονος δεν ήταν άστεγος, ωστόσο πήγαινε συχνά στο παράπηγμα που υπήρχε στο χώρο προκειμένου να εκμεταλλευτεί τον ελεύθερο του χρόνο.

Ένα από τα σενάρια που εξετάζονται αναφέρουν ότι τυλίχθηκε στις φλόγες από εύφλεκτο υλικό στην προσπάθειά του να ανάψει φωτιά για να ζεσταθεί.

Ο περίοικος τον έβλεπε να φλέγεται ζωντανός, ωστόσο δεν κατάφερε να πλησιάσει, καθώς στον περιφραγμένο χώρο υπήρχε και σκύλος που δεν έδειχνε φιλικός ενώ δευτερόλεπτα αργότερα ο 54χρονος έπεσε στο έδαφος και βρήκε βασανιστικό θάνατο.

Σύμφωνα με πληροφορίες του GRTimes οι αρχές εξετάζουν την περίπτωση να πρόκειται για ένα φρικτό δυστύχημα, ωστόσο όλα τα σενάρια παραμένουν ακόμη ανοιχτά, με τη σχετική έρευνα που διενεργεί και το ανακριτικό της Πυροσβεστικής .

πηγή: grtimes.gr

O πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι επέκρινε σήμερα το ύψος του πλαφόν στο οποίο κατέληξαν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η G7 και η Αυστραλία, εκτιμώντας ότι δεν επρόκειτο για «σοβαρή απόφαση», καθώς το Κίεβο πρότεινε τιμή δύο φορές χαμηλότερη από τα 60 δολάρια ανά βαρέλι.

«Δεν είναι σοβαρή απόφαση να ορίζεται ένα τέτοιο όριο για τις ρωσικές τιμές, που είναι αρκετά άνετο για τον προϋπολογισμό του κράτους τρομοκράτη», δήλωσε στη βιντεοσκοπημένη ομιλία του.

«Είναι μόνο θέμα χρόνου προτού χρησιμοποιηθούν ισχυρότερα εργαλεία ούτως ή άλλως. Είναι κρίμα που θα χαθεί αυτός ο χρόνος», τόνισε.

Η τιμή του βαρελιού ρωσικού πετρελαίου κυμαίνεται επί του παρόντος γύρω στα 65 δολάρια, μόλις πάνω από το ευρωπαϊκό ανώτατο όριο, υποδηλώνοντας μια περιορισμένη επίπτωση βραχυπρόθεσμα.

Ο Αντριι Γέρμακ, επικεφαλής του προεδρικού γραφείου, δήλωσε νωρίτερα ότι το ανώτατο όριο θα πρέπει να οριστεί στα 30 δολάρια «για να καταστραφεί η οικονομία του εχθρού πιο γρήγορα».

Ο Ζελένσκι διαμαρτυρήθηκε ότι ο κόσμος έδειξε αδυναμία θέτοντας πλαφόν στα 60 δολάρια, τα οποία, όπως είπε, θα διογκώσουν τον προϋπολογισμό της Ρωσίας κατά 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

«Αυτά τα χρήματα θα πάνε για περαιτέρω αποσταθεροποίηση εκείνων ακριβώς των χωρών που τώρα προσπαθούν να αποφύγουν σοβαρές αποφάσεις», δήλωσε.

Το έθιμο της Βαρβάρας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της λαϊκής λατρευτικής παράδοσης της Θράκης. Κάθε χρόνο στις 4 Δεκεμβρίου, η μνήμη όλων γυρίζει πίσω σε εκείνα τα κρύα πρωινά που ανοίγαμε τα μάτια μας και μας περίμεναν τα μπολ με την αχνιστή Βαρβάρα και το σπίτι μοσχοβολούσε σουσάμι και κανέλα.

Τι είναι το έθιμο της Βαρβάρας

Κατά το συναξάρι η Αγία Βαρβάραγεννήθηκε κάπου στην Ανατολή γύρω στο 300 μ.Χ. και μαρτύρησε με τους τελευταίους διωγμούς των Χριστιανών.

Ο πατέρας της Διόσκουρος ήταν ένας πλούσιος Έλληνας, τοπάρχης της Ηλιουπόλεως του Ρωμαϊκού κράτους και φυσικά ειδωλολάτρης. Η Αγία Βαρβάρα από μικρή ήταν πολύ όμορφη και ο πατέρας της, που την αγαπούσε πάρα πολύ, για να αποφύγει τους κινδύνους κάθε επικοινωνίας της με τον έξω κόσμο την έκλεισε σε έναν πύργο όπου της παρείχε όλα τα αγαθά.

Κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού της διδάχτηκε το Χριστιανισμό από μια ευσεβή Χριστιανή, που ήταν στην υπηρεσία της. Φεύγοντας ο πατέρας της άφησε εντολή να κατασκευαστεί ένα λουτρό στον πύργο και σε αυτόν να ανοιχτούν δύο παράθυρα. Η Αγία Βαρβάρα έδωσε εντολή να ανοιχτεί και ένα τρίτο, θέλοντας έτσι να μαρτυρήσει την πίστη της στον τριαδικό Θεό.

Γυρνώντας από το ταξίδι ο πατέρας της, και βλέποντας το τρίτο παράθυρο, θύμωσε. Τον θυμό του αύξησε η άρνηση της Αγίας να δεχτεί τα συνοικέσια που είχε φέρει μαζί του ο πατέρας της, η ομολογία ότι ήταν πλέον Χριστιανή και όχι ειδωλολάτρισσα, καθώς και το ότι μπροστά του η Αγία Βαρβάρα έκανε το σταυρό της. Στον θυμό του πάνω ο πατέρας της προσπάθησε να την αποκεφαλίσει και η Αγία τράπηκε σε φυγή. Κατά τη διάρκεια της φυγής της βρέθηκε στο βουνό, όπου κρύφτηκε σε έναν βράχο, που άνοιξε θαυματουργικά στα δύο. Ένας βοσκός που είδε το θαύμα, το ανέφερε στον πατέρα της, ο οποίος συνέλαβε τελικά την Αγία και την οδήγησε στον έπαρχο της περιοχής, Μαρκιανό.

Εκεί η Αγία ομολόγησε για μια ακόμη φορά την πίστη της και περιγέλασε τα είδωλα. Ο Έπαρχος θαυμάζοντας την ομορφιά της προσπάθησε στην αρχή να την μεταπείσει, βλέποντας όμως ότι εκείνη ήταν ανένδοτη την υπέβαλε σε βασανιστήρια. Ένα από αυτά ήταν και η περιφορά της στους δρόμους γυμνή. Όταν το άκουσε αυτό η μάρτυς προσευχήθηκε στο Θεό και ο Θεός την άκουσε. Τα φορέματά της αφαιρούνταν, αλλά κατά τρόπο θαυμαστό, άλλα ωραιότερα αντικαθιστούσαν τα αφαιρούμενα.

Μια γυναίκα, η Ιουλιανή, βλέποντας το θαύμα αυτό θέλησε να διακηρύξει και αυτή την πίστη της και να υπομείνει μαζί με την Αγία Βαρβάρα τα μαρτύρια. Έτσι κι έγινε, έως ότου ο Έπαρχος διατάξει τον αποκεφαλισμό και των δύο γυναικών. Ο πατέρας της Αγίας Βαρβάρας θέλησε να εκτελέσει με τα ίδια του τα χέρια την εντολή του Έπαρχου και έτσι η Αγία Βαρβάρα παρέδωσε το πνεύμα της στον Ιησού Χριστό, μετά τον αποκεφαλισμό της από τον ίδιο της τον πατέρα. Η Ιουλιανή της Νικομήδειας μαρτύρησε μαζί με τη Βαρβάρα και τιμάται επίσης ως Αγία.

Κατά την παράδοση, ενώ το ξίφος του πατέρα της έκοβε το κεφάλι της, η Θεία Δίκη με μορφή κεραυνού έκαψε τον άσπλαχνο πατέρα. Αυτόν τον τιμωρό κεραυνό, συμβολίζουν τα πυρά του Πυροβολικού μας, που έχουν ως προστάτιδα την Αγία Βαρβάρα.

Η λατρεία της Αγίας Βαρβάρας είναι απλωμένη από παλιά σε ολόκληρη την Ελλάδα, είναι εθιμική μπορεί να πει κάποιος, δεισιδαιμονική, έχει και παγανιστικά στοιχεία. Κατ’ άλλους λαογράφους συνδέεται με τη λατρεία της αρχαίας κουροτρόφου θεάς Εκάτης. Η Αγία Βαρβάρα, ως επίκουρος του ανθρώπου, μπορεί να αντικατέστησε την αρχαία θεότητα.

Η Αγία Βαρβάρα θεωρούνταν από τους κατοίκους της Θράκης προστάτιδα των παιδιών από τις κακές παιδικές ασθένειες και ιδιαίτερα της ευλογιάς, που προκαλούσε πολλούς θανάτους στον παιδικό πληθυσμό. Γι’ αυτό καθιέρωσαν στη γιορτή της, για να την “γλυκάνουν” να μοιράζουν γλυκό, που το ονόμασαν “Βαρβάρα“.

Ο λαϊκός τρόπος λατρείας διαφέρει από περιοχή σε περιοχή.

Στη Μικρά Ασία συναντάμε τις μελόπιτες, πανσπερμία, την έκθεση στο τρίστρατο (όλα αυτά είναι συνδεδεμένα πιο πολύ με την λατρεία της αρχαίας θεάς Εκάτης).

Η σημαντικότερη όμως λαογραφική και Πανελλήνια προσφορά προς την Αγία Βαρβάρα είναι τα εορταστικό κολυβόζουμο ή σπερνά, που αλλιώς λέγονται και “Βαρβάρα”. Προσφέρονται στην ωραία Αγία για να κρατήσει τα πρόσωπα όλων ωραία και μακριά από τις δυσμορφίες της ευλογιάς. Γι’ αυτό, σύμφωνα με το έθιμο θα φάνε όλοι από τη “Βαρβάρα” και θα μοιράσουν και στους άλλους. Θα έλεγε κανείς μια κοινωνία αμυντικής αλληλεγγύης.

Το έθιμο της Βαρβάρας όπως είναι γνωστό σε όλους μας ήταν πολύ διαδεδομένο στην περιοχή της Θράκης και στην Ανατολική Μακεδονία. Πρέπει να είναι συνδεδεμένο με την προβολή της θεραπευτικής ιδιότητας της Αγίας στην αρρώστια της ευλογιάς, αλλά και με την παραγωγή του σιταριού, τόσο απαραίτητου για την παρασκευή του πολύτιμου ψωμιού.

Πώς ξεκίνησε το έθιμο της Βαρβάρας στη Θράκη

Υπάρχουν οι εκδοχές που λένε ότι σε δύο περιπτώσεις που δηλητηριάστηκε το ψωμί και άλλα τρόφιμα από εχθρούς της χριστιανοσύνης, τους Τούρκους σε μια περίπτωση, τον πατέρα της Αγίας στην άλλη, η επέμβαση της Αγίας Βαρβάρας ήταν άμεση.

Παρουσιάστηκε στον ύπνο κάποιας γυναίκας και προειδοποίησε τους πιστούς να μην φάνε από το δηλητηριασμένο ψωμί, αλλά να βράσουν σιτάρι και ότι άλλο βρισκόταν στα σπίτια εκείνη την περίοδο (συνήθως ξηροί καρποί και αποξηραμένα φρούτα), για να περάσουν τις δύσκολες μέρες του χειμώνα. Έτσι έγινε η πρώτη “Βαρβάρα“.

Μια άλλη εκδοχή είναι αυτή που συνδέεται όπως είπαμε με τη λατρεία της Αρχαίας θεάς, της Εκάτης. Στην αρχαία Θράκη η παραγωγή του σιταριού αποτελούσε βασική οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων. Γιόρταζαν στις αρχές του χειμώνα τα “Εκαταία” προς τιμήν της θεάς Εκάτης.

Αυτή την εποχή οι αποθήκες των σπιτιών ήταν γεμάτες σιτάρι που είχαν θερίσει το καλοκαίρι, καθώς και άλλα προϊόντα, όπως ξηρά σύκα, σταφίδες, καρύδια κλπ, που διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Με αυτά τα υλικά παρασκεύαζαν το Εκαταίο Δείπνο. Η “Βαρβάρα” πιθανόν αντικατέστησε το Εκαταίο Δείπνο, που προσέφεραν στη θεά ζητώντας να προστατεύει τους ίδιους κατά τη διάρκεια του χειμώνα, αλλά και το σιτάρι που είχαν σπείρει λίγο πριν, στο τέλος του φθινοπώρου.

Όποια εκδοχή και αν δεχθεί ο καθένας, το έθιμο της Βαρβάρας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της λαϊκής λατρευτικής παράδοσης της Θράκης και συνεχίζεται αδιάκοπα στο πέρασμα των αιώνων.

Και κάθε φορά που ξημερώνει η 4η Δεκεμβρίου, η μνήμη όλων γυρίζει πίσω σε εκείνα τα κρύα πρωινά που ανοίγαμε τα μάτια μας και μας περίμεναν οι σουπιερίτσες (μπολ τα λέμε σήμερα) με την αχνιστή Βαρβάρα και το σπίτι μοσχοβολούσε σουσάμι και κανέλα.

Στη Θράκη χρησιμοποιούν εννέα είδη για την παρασκευή της Βαρβάρας. Σιτάρι, αμύγδαλα, καρύδια, ρόδια, σταφίδες, κανέλα, σουσάμι, ταχίνι και φρούτα ψιλοκομμένα, κυρίως μήλα σκληρά. Στην περιοχή της Μακράς Γέφυρας και της Αδριανούπολης για γούρι έριχναν μέσα 3 έως 4 κουκιά και όποιος τα έβρισκε θεωρούνταν καλότυχος.

Η “Βαρβάρα” παρασκευάζονταν την παραμονή της εορτής της Αγίας Βαρβάρας και μοιράζονταν ανήμερα της γιορτής της πρωί – πρωί.

Και τότε έβλεπες από κάθε σπίτι να βγαίνουν παιδιά, κρατώντας στα χέρια τους από το χερουλάκι τσίγκινα δοχεία με το γλυκό κολυβόζουμο και να το μοιράζουν στα σπίτια της γειτονιάς, απ’ όπου επίσης έπαιρναν τη δική τους “Βαρβάρα” και την πήγαιναν χαρούμενα στο σπίτι τους. Ήταν εκείνη η μέρα γιορτή για τα παιδιά και κάθε χρόνο την περίμεναν με μεγάλη χαρά, διηγούνται με συγκίνηση ακόμη και σήμερα οι μεγαλύτεροι.

Η ατμόσφαιρα σ’ όλο το χωριό ήταν εορταστική. Το σπίτι έπρεπε οπωσδήποτε να λάμπει από καθαριότητα και να είναι πανέτοιμο να δεχτεί κάθε επισκέπτη. Σ’ ένα μεγάλο πανηγύρι στην καρδιά του Χειμώνα εξελίσσονταν τελικά η γιορτή της Αγίας Βαρβάρας στη Θράκη, με τη Θρακιώτισσα γυναίκα φορώντας την παραδοσιακή θρακιώτικη φορεσιά να πρωτοστατεί στο όλο σκηνικό.

Επιπλέον, ο λαός μας συνέδεσε την ημέρα της γιορτής της Αγίας Βαρβάρας με τον ερχομό του χειμώνα και το κρύο που όλο και δυναμώνει: «Η Αγία Βαρβάρα βαρβαρώνει, ο Άη Σάββας σαβανώνει κι ο Άη Νικόλας παραχώνει» ή «Αγιά Βαρβάρα μίλησε και Σάββας απεκρίθη, ο Άη Νικόλας έφτασε με χιόνια φορτωμένος».

Γι’ αυτό από τα παλιά χρόνια η γιορτή της Αγίας Βαρβάρας ήταν το χρονικό σημείο που σταματούσαν οι γεωργικές ασχολίες, αλλά και οι φροντίδες που είχαν σχέση με την καθαριότητα των σπιτιών. Και τις μεγάλες νύχτες του Δεκέμβρη οι γιορτές των Αγίων της εκκλησίας μας έδιναν την ευκαιρία στους ανθρώπους να ανταλλάξουν επισκέψεις και να απολαύσουν τη ζεστασιά των καλοστρωμένων σπιτικών.

Δυστυχώς σήμερα από τη μια ο σύγχρονος τρόπος ζωής κι απ’ την άλλη η εισβολή της τηλεόρασης στα σπίτια μας, έγιναν αιτία να απομακρυνθούμε από τα παραδοσιακά μας πρότυπα, να διακόψουμε τις κοινωνικές μας επαφές και σταδιακά να χάνουμε την πολιτιστική μας ταυτότητα και την ανθρωπιά μας. Ευτυχώς όμως, που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι, οι οποίοι κόντρα στο ρεύμα των καιρών που τείνουν να αποκόψουν τον άνθρωπο από τις ρίζες του, αφιερώνουν ατελείωτες ώρες από τον ελεύθερο χρόνο τους στη διάσωση και διάδοση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, δίνοντας μάχη με τη λήθη και την κοινωνική αδιαφορία και φροντίζοντας να μεταλαμπαδεύσουν την αγάπη τους αυτή στις νεότερες γενιές.

Μπράβο στις Θρακιώτισσες γυναίκες, που μέχρι σήμερα, κρατώντας την παράδοση από τις μητέρες τους, συνεχίζουν και τηρούν το έθιμο της Βαρβάρας και δίνουν έτσι την ευκαιρία σε όλους τους υπόλοιπους να γνωρίσουν το μεγαλείο της ελληνικής παράδοσης.

Μπράβο στους Θρακιώτικους Συλλόγους σε όλη την Ελλάδα, που αναβιώνουν κάθε χρόνο το έθιμο της Βαρβάρας.

Με πληροφορίες από Σύλλογο Θρακών Μαγνησίας και Θρακική Εστία Βέροιας 

Πηγη: alexpolisonline.com