Ο Βίκτωρ Γιαννικόπουλος, μόλις 15 ετών, αλλά με όνειρα που ξεπερνούν τα σύνορα της Γης.
Ο νεαρός μαθητής, που έχει ήδη διακριθεί σε διαγωνισμούς φυσικών επιστημών, συνεργάζεται με τη NASA για την υλοποίηση μιας ιδέας που, όπως ο ίδιος εξηγεί, αποτελεί τη συνέχεια των αποστολών Voyager του 1977. Το όνειρό του; Να συνδυάσει την Ιατρική με την Αστροφυσική.
Δείτε το βίντεο:
Μιλώντας στο Action 24, ο Βίκτωρας ανέφερε ότι συμμετέχει σε διαγωνισμούς από τα 13 του χρόνια. Αναφερόμενος στη συνεργασία του με τη NASA, εξήγησε: «Υπάρχουν διάφοροι κλάδοι στη φυσική και ένας τομέας είναι η κβαντική όπου μιλάει για τον μικρόκοσμο, δηλαδή τα άτομα, τα σωματίδια και όχι για τα καθημερινά πράγματα. Και έτσι ασχολήθηκα με αυτή την εργασία στο Βαλκανικό Σχολείο. Στην ουσία είναι μια αποστολή που ασχολούμαι μαζί με τη NASA και σκοπεύουμε να την υλοποιήσουμε μέχρι περίπου το 2035».
Επίσης, ο 15χρονος πρόσθεσε: «Η ιδέα μου είναι μια αποστολή που, στην ουσία, είναι η συνέχεια των αποστολών Voyager. Βέβαια, με καλύτερη τεχνολογία γιατί η τεχνολογία των αποστολών Voyager ήταν του ‘70. Χρησιμοποιούμε την καινούργια τεχνολογία για να μπορέσουμε σε μικρότερο χρονικό διάστημα να φτάσουμε την περιοχή όπου βρίσκονται τώρα τα Voyager, που ονομάζεται διαστρικός χώρος και έτσι να καταφέρουμε να φτάσουμε σε άλλα ηλιακά συστήματα, όπως τον Αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης».
Η έμπνευση και η υποστήριξη της οικογένειας
Για το πώς ξεκίνησε το ενδιαφέρον του για την επιστήμη, σημείωσε: «χάρη στους γονείς μου γιατί από μικρή ηλικία μου διάβασαν για τα αστέρια και αυτό μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ήταν εκεί να με βοηθήσουν στα δύσκολα και τα εύκολα».
Όσο για το όνειρό του, είπε: «Θα ήθελα να συνδυάσω την Ιατρική, που είναι κάτι που αγαπώ, μαζί με την Αστροφυσική και να καταφέρω να ενώσω αυτά τα δύο επαγγέλματα σε κάτι που τα συνδυάζει. Γιατί το μέλλον με την Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ο συνδυασμός Ιατρικής με Αστροφυσική».
Η βράβευση και η έρευνα
Η πιο πρόσφατη βράβευση του Βίκτωρα ήρθε σε διαγωνισμό στη Θεσσαλονίκη. Όπως εξήγησε: «εδώ και καιρό ασχολούμαι με μία μελέτη, μία έρευνα που κάνω με ασθενείς οι οποίοι έχουν “καρκινοπάθεια”. Έχουμε δημιουργήσει κάποια δομημένα ερωτηματολόγια αλλά ανώνυμα, έχουμε πάρει κάποια δεδομένα και προσπαθούμε να βρούμε αν τελικά ο καρκίνος και αν επηρεάσουμε τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα μπορεί στην ουσία να επηρεάσει την εμφάνιση κακοήθειας».
Και συμπλήρωσε: «Αναρωτιέμαι αν επηρεάσουμε αυτά τα μοτίβα, αν μπορεί να οδηγήσει σε ασθενείς που έχουν “καρκινοπάθεια”».
Η καθημερινότητα και το σχολείο
«Η καθημερινότητά μου είναι όπως όλων των παιδιών, ξυπνάω και πάω στο σχολείο. Απλά όταν γυρνάω είναι λίγο διαφορετικά. Κάνω τα μαθήματά μου, τις υποχρεώσεις μου, αλλά θα αφιερώσω και έναν μικρό χρόνο για να ασχοληθώ με την παρουσίαση που έχω να κάνω, με τις αποστολές που προανέφερα με την NASA. Δηλαδή δεν αλλάζει κάτι τόσο», ανέφερε.
Περιγράφοντας την εμπειρία του, είπε: «Στην αρχή είχα άγχος. Αλλά μετά κατάλαβα ότι είναι αυτό που μου ταιριάζει και όταν είσαι πιο χαλαρός τα πράγματα κυλάνε πιο εύκολα. Έχω καταλάβει πλέον πως δεν χρειάζεται να αγχώνομαι».
«Το σχολείο που είμαι επειδή γενικότερα είναι ένα σχολείο που θέλει να προάγει τους μαθητές προς την αριστεία, είναι πολλοί που επιλέγουν αυτές τις επιστήμες, δηλαδή τα μαθηματικά, την φυσική. Δεν λέω ότι ξέρουν τα πάντα από μαθηματικά, αστροφυσική, αλλά πιστεύω ότι έχουμε κάποια κοινά πράγματα», πρόσθεσε.
Η άποψή του για την εκπαίδευση στην Ελλάδα
Σε ερώτηση για το μέλλον του, απάντησε: «Η Ελλάδα αν και είναι μια πολύ ωραία χώρα δεν νομίζω ότι μπορεί να προσφέρει ακαδημαϊκά αυτά που μπορούν να προσφέρουν οι ξένες χώρες όπως η Αγγλία και η Αμερική. Πρέπει η Ελλάδα να ενισχύσει την εκπαίδευση γιατί έχουμε μείνει λίγο πίσω σε αυτά τα πράγματα ενώ η Αγγλία και η Αμερική παρέχουν τομείς που μπορούν να σε εξελίξουν 10 φορές περισσότερο».
Και συνέχισε: «Ο τομέας της εκπαίδευσης είναι πολύ πίσω. Δηλαδή αν συγκρίνετε τα ακαδημαϊκά τμήματα στο εξωτερικό με την Ελλάδα, θα δείτε ότι απέχουν χιλιόμετρα. Θέλουμε πάρα πολλά χρόνια για να πούμε ότι φτάνουμε σε ένα επίπεδο».
«Δεν έχω αποφασίσει που θα πάω (στα 18). Απλά θεωρώ ότι χώρες σαν την Αγγλία και την Αμερική που είναι κορυφαίες στον τομέα της εκπαίδευσης μπορούν να μου προσφέρουν παραπάνω πράγματα από άλλες χώρες. Αυτό ξέρω», ανέφερε.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη και το μέλλον της ανθρωπότητας
Κλείνοντας, ο Βίκτωρας αναφέρθηκε στην τεχνητή νοημοσύνη, λέγοντας: «Ο Αϊνστάιν είχε πει κάποτε… Τον είχαν ρωτήσει “πώς θα γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος;” και εκείνος απάντησε πως δεν ξέρουμε πώς θα γίνει αλλά ξέρουμε πως ο τέταρτος θα γίνει με ξύλα και πέτρες. Πλέον, με τη σημερινή τεχνολογία, μπορούμε να πούμε ότι ίσως και ο τρίτος παγκόσμιος να είναι ένας κυβερνοεπιθετικός πόλεμος. Και ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος, ίσως, αν δεν θέσουμε εχθές όρια στην τεχνητή νοημοσύνη, να είναι χωρίς το ανθρώπινο είδος».
Το Μάνγκο είναι ένα φρούτο πλούσιο σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά που κάνει μόνο καλό στον ανθρώπινο οργανισμό.
Ειδικότερα, πρόκειται για ένα φρούτο που προέρχεται από τις χώρες της Ασίας και της Αφρικής, ενώ δεν αποτελεί μόνο μέρος της διατροφής και της κουλτούρας συγκεκριμένων χωρών, αλλά και των θρύλων που το θέλουν να είναι θεραπευτικό και έρχονται από τα βάθη της ιστορίας. Μάλιστα, αναφέρουν ότι ο Βούδας εμφανίστηκε στη σκιά των δέντρων μιας φυτείας μάνγκο.
Πλέον το μάνγκο πλέον καλλιεργείται και στην Ελλάδα και στη συγκεκριμένη στην Κρήτη, ενώ είναι εύκολο να το βρείτε στα σούπερ μάρκετ και τα καταστήματα μαναβικής.
Γιατί να ενταχθεί το μάνγκο στη διατροφή μας
Κάποιες ποικιλίες λένε ότι έχουν γεύση μέντας, λεμονιού, μπανάνας ή ανανά, αλλά στην πραγματικότητα έχουν τη δική τους ξεχωριστή γεύση που δεν έχει σχέση με κανένα άλλο φρούτο.
Υπάρχουν πάνω από 2.500 ποικιλίες μάνγκο. Τα μάνγκο είναι στρογγυλά, οβάλ, με σχήμα καρδιάς ή νεφρού και ζυγίζουν από 150 έως 675 γρ. Όλα τα μάνγκο είναι πράσινα όταν είναι άγουρα, αλλά ορισμένα παραμένουν πράσινα και όταν ωριμάζουν.
Άλλα, πάλι, γίνονται χρυσά ή κατακόκκινα, ή καταλήγουν σε ένα συνδυασμό όλων αυτών των χρωμάτων. Από τις πιο δημοφιλείς ποικιλίες είναι τα Alphonso ή τα Alphonsine από την Ινδία, τα οποία έχουν μαλακή, βουτυράτη σάρκα και μεθυστική, γλυκιά γεύση. Οι ποικιλίες της Δ. Ινδίας περιλαμβάνουν τα μικρά julie και τα στρογγυλά, ζουμερά Bombay. Οι καλλιεργήσιμες ποικιλίες, όπως τα Parvin, τα Kent και τα Tommy Atkins, έχουν πιο λεπτή φλούδα και λιγότερες ίνες.
Ιδιότητες, θερμίδες και θρεπτικά συστατικά
Πρόκειται για ένα φρούτο– πλούσια πηγή βήτα καροτένιου. Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αυτού του αντιοξειδωτικού, λειτουγεί ως «ασπίδα» ενάντια σε ορισμένες μορφές καρκίνου. Το μάνγκο είναι επίσης πλούσιο σε ένα άλλο καροτενοειδές που ονομάζεται λυκοπένιο, το οποίο είναι επίσης ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό και απαραίτητο για την προστασία των κυττάρων και την καταστολή της ανάπτυξης όγκων.
Μόνο ένα μάνγκο παρέχει σχεδόν τις συνολικές ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού σε βιταμίνη C, αλλά και βιταμίνη Α (αναγκαία για την υγεία των ματιών). Σε αντίθεση με πολλά άλλα φρούτα, τα μάνγκο είναι πλούσια σε πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ασβέστιο και μαγνήσιο.
Τα μάνγκο επίσης είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, χαμηλά σε λιπαρά (ένα μάνγκο περιέχει περίπου 1γρ. λιπαρών) και έχουν λίγες θερμίδες (110 θερμίδες ανά τεμάχιο). Η κατανάλωση ενός μάνγκο την ημέρα καλύπτει το 40% των αναγκών μας για φυτικές ίνες, συμβάλλοντας στην ομαλότερη λειτουργία του εντέρου και περιορίζοντας τον κίνδυνο για ορισμένες μορφές καρκίνου.
Βελτιώνει την μνήμη
Το μάνγκο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη B6, η οποία έχει αποδειχτεί ότι βελτιώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου και την υγεία του νευρικού συστήματος. Είναι μια βιταμίνη που βοηθάει στην καλύτερη επικοινωνία μεταξύ των νευρικών κυττάρων. Το γλουταμινικό οξύ που επίσης περιέχει, βελτιώνει την ικανότητα συγκέντρωσης και μνήμης του ατόμου.
Μειώνει τη χοληστερίνη
Το μάνγκο είναι πλούσιο σε ίνες που μειώνουν την κακή χοληστερόλη στο αίμα. Βοηθάει στον περιορισμό της δράσης της ορμόνης λεπτίνης που παράγει κύτταρα του λίπους. Η βιταμίνη-C και η πηκτίνη βοηθούν επίσης στην μείωση της LDL χοληστερόλης στον οργανισμό. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά που εμποδίζουν την αύξηση της συσσώρευσης λίπους και τον σχηματισμό πλάκας στα τοιχώματα των αρτηριών.
Γιώργος Μαζωνάκης: Το πολύτιμο δώρο που φέρεται να ήθελε να αφήσει στη μικρή Λεάνδρα
Μια άγνωστη πτυχή της ιδιαίτερης σχέσης που είχε αναπτύξει ο Γιώργος Μαζωνάκης με τη μικρή Λεάνδρα έρχεται στο φως. Ο τραγουδιστής είχε εκφράσει δημόσια την επιθυμία να βαφτίσει την κόρη της Μαρίνας Μαμουσάι, την οποία είχε γνωρίσει μέσα από το «The Voice».
Η βάφτιση δεν πρόλαβε να πραγματοποιηθεί, ωστόσο ο ίδιος φέρεται να είχε σκεφτεί ένα πολύ προσωπικό δώρο για το κοριτσάκι.
Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα από την οικογένεια ή από συμβολαιογράφο, ο Γιώργος Μαζωνάκης ήθελε να αφήσει στη Λεάνδρα ολόκληρη την μπιζουτιέρα του. Σε αυτήν φέρεται να φύλαγε πανάκριβα κοσμήματα, δαχτυλίδια, αλυσίδες, βραχιόλια και ρολόγια που είχε αποκτήσει κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι, λίγο πριν από τον θάνατό του, είχε ζητήσει να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η επιθυμία του θα μπορούσε να κατοχυρωθεί. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχει παρουσιαστεί κάποιο επίσημο συμβολαιογραφικό έγγραφο που να επιβεβαιώνει ότι η διαδικασία είχε ολοκληρωθεί ή ότι τα κοσμήματα συμπεριλήφθηκαν σε διαθήκη.
Σήμερα 19/09 ήρθαμε να σου πούμε αντίο… μαζί. 🤍 Η μικρή σου, σου έφερε ένα λουλούδι και σου χάρισε κι ένα φιλί… ένα τελευταίο φιλί από εκείνη που αγάπησες τόσο πολύ. Μπορεί να είναι μικρή για να θυμάται όλα όσα έζησε μαζί σου, αλλά θα φροντίσω εγώ να μάθει πόσο την αγάπησες. Καλό ταξίδι, Γιώργο μας… Ένα φιλί από τη Λεάνδρα κι ένα «θα μας λείψεις» από εμάς@Stefan Gllaci ✅ . 🕊️🤍 #giorgosmazonakis#osozwmazw#mazonakis#mazwnakis#mazw
Μαζωνάκης: Η γνωριμία με τη Μαρίνα Μαμουσάι και η πρόταση για τη βάφτιση
Ο Γιώργος Μαζωνάκης γνώρισε τη Μαρίνα Μαμουσάι όταν εκείνη εμφανίστηκε στις blind auditions του «The Voice». Η διαγωνιζόμενη είχε μαζί της τη νεογέννητη κόρη της, η οποία φορούσε μπλούζα με την ένδειξη «Team Mazw».
Ο τραγουδιστής είχε ζητήσει να πάρει το μωρό στην αγκαλιά του και, απευθυνόμενος στη μητέρα του, είχε εκφράσει αυθόρμητα την επιθυμία να γίνει νονός του. «Θα το βαφτίσω εγώ το παιδί αν είναι», είχε πει αρχικά.
Μεγάλε μου άνθρωπε…Νονέ μας…φίλε μας…και μέντορα μας! Τι να πω ; Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψω την στεναχώρια μας και το πόσο πολύ θα μας λείψεις…πριν 2 μέρες μιλούσαμε και γελούσαμε και σήμερα δεν είσαι πια εδώ… πόσο άδικο, πόσο τραγικό..δε σου άξιζε!! Πόσο πόνο και πόση στεναχώρια έχουμε μοιραστεί ; Πόσα πράγματα μου έχεις πει και πόσα σου έχω πει ; Θα είμαστε για πάντα μια οικογένεια…εμείς ξεκινήσαμε από δύο ξένοι..και γίναμε ΕΝΑ!! Η Λεανδρα μας θα μεγαλώσει με όλες τις φωτογραφίες μας και τις στιγμές μας και θα της μιλάμε για σένα, για τα κατορθώματα σου και για το τι άνθρωπος ήσουν! Αναπαυσου εν ειρήνη…θα μας λείψεις πολύ…με αγάπη το Λεανδρακι σου, Μαρίνα και Στέφανος…κάποια στιγμή θα ξανά βρεθούμε…💔🪦🕊️#giorgosmazonakis#osozwmazw#mazo#mazonakis#mazwnakis @Stefan Gllaci ✅
Στη συνέχεια είχε επαναλάβει την πρότασή του: «Θα με πάρεις τηλέφωνο να το βαφτίσω εγώ το παιδί. Να με πάρεις τηλέφωνο».
Η σχέση τους συνεχίστηκε και μετά το τέλος του μουσικού διαγωνισμού. Όπως είχε αναφέρει η Μαρίνα Μαμουσάι είχαν συχνή επικοινωνία με τηλεφωνήματα, μηνύματα και βιντεοκλήσεις. Ο τραγουδιστής ενδιαφερόταν για τη Λεάνδρα και ζητούσε τακτικά να μαθαίνει νέα της.
Το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου, η Μαρίνα Μαμουσάι επισκέφθηκε μαζί με την κόρη της τον τάφο του Γιώργου Μαζωνάκη. Η μικρή Λεάνδρα πλησίασε το μνήμα, άφησε ένα λευκό λουλούδι και του έστειλε ένα φιλί.
Η μητέρα της δημοσίευσε το σχετικό βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συνοδεύοντάς το με ένα συγκινητικό μήνυμα: «Σήμερα ήρθαμε να σου πούμε αντίο… μαζί. Η μικρή σου σού έφερε ένα λουλούδι και σου χάρισε κι ένα φιλί… ένα τελευταίο φιλί από εκείνη που αγάπησες τόσο πολύ. Μπορεί να είναι μικρή για να θυμάται όλα όσα έζησε μαζί σου, αλλά θα φροντίσω εγώ να μάθει πόσο την αγάπησες. Καλό ταξίδι, Γιώργο μας… Ένα φιλί από τη Λεάνδρα κι ένα “θα μας λείψεις” από εμάς».
Η εικόνα του παιδιού στον τάφο είχε ιδιαίτερο συμβολισμό. Η Λεάνδρα δεν πρόλαβε να βαφτιστεί από τον άνθρωπο που είχε ζητήσει δημόσια να γίνει νονός της, όμως η μητέρα της υποσχέθηκε ότι μεγαλώνοντας θα μάθει για τη σχέση που είχε δημιουργηθεί ανάμεσά τους και για την αγάπη που της έδειχνε.
Πώς να χρησιμοποιήσετε τα κουκούτσια από τα λεμόνια που στύβετε
Τα λεμόνια είναι εσπεριδοειδή που φημίζονται ιδιαίτερα για τη μοναδική τους γεύση και την ευελιξία τους τόσο στο μαγείρεμα όσο και στις δουλειές του σπιτιού.
Ως πολύτιμη πηγή βιταμίνης C, η φυσική τους οξύτητα τα καθιστά επίσης χρήσιμα για την πέψη, βοηθώντας στη μείωση του αισθήματος φουσκώματος. Διαδεδομένα στη Μεσόγειο, η αρχαία προέλευσή τους έρχεται από τις ασιατικές χώρες από όπου εισήχθησαν μέσω του εμπορίου στον υπόλοιπο κόσμο.
Τα λεμόνια χρησιμοποιούνται ευρέως στη μαγειρική, για να δώσουν γεύση στα πιάτα, να δώσουν χαρακτήρα σε σάλτσες, να σπάσουν την «λιπαρότητα» σε κρέατα αλλά και σε επιδόρπια, στα γλυκά χρησιμοποιείται κυρίως το ξύσμα τους αλλά και οι φλούδες. Επίσης χρησιμοποιούμε επίσης το χυμό τους, την πούλπα (ο πολτός) τους και το ξύσμα των λεμονιών, γιατί όμως να πετάμε κουκούτσια;
Ακολουθούν μερικοί τρόποι για να το αξιοποιήσετε στο έπακρο τα κουκούτσια από τα λεμόνια:
Μόλις τελειώσετε με τη χρήση του λεμονιού, αφήστε τους σπόρους στην άκρη και ξεπλύνετέ τους καλά με νερό σε θερμοκρασία δωματίου χρησιμοποιώντας ένα σουρωτήρι. Στη συνέχεια, τοποθετήστε τα σε χαρτί κουζίνας και στεγνώστε τα καλά. Στη συνέχεια, εφοδιαστείτε με τσιμπιδάκι και αρχίστε να «ξεφλουδίζετε» τους σπόρους αφαιρώντας τη φλούδα που τους καλύπτει.
Στη συνέχεια, πάρτε ένα μικρό δοχείο όπως ένα δοχείο γιαουρτιού και γεμίστε το με ατμισμένο βαμβάκι. Τοποθετήστε τον σπόρο στο βαμβάκι και αφήστε τον να καθίσει για τουλάχιστον μία εβδομάδα. Μετά από περίπου 7 ημέρες, ο σπόρος θα έχει δώσει τη θέση του σε ένα μικρό βλαστάρι.
Συνεχίστε να διατηρείτε το βαμβάκι και το περιβάλλον υγρά για να κάνετε το μικρό σας δενδρύλλιο να μεγαλώσει περισσότερο μέχρι να αναπτύξει μικρές ρίζες.
Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να φυτέψετε τους σπόρους σας σε μια μικρή γλάστρα μέσα στην οποία θα πρέπει να εισάγετε ένα μείγμα χώματος και περλίτη, για να διασφαλίσετε ότι το χώμα στραγγίζει καλά. Μόλις φυτευτεί, ο βλαστός θα εξακολουθεί να χρειάζεται φροντίδα.
Θα πρέπει να φυλάσσεται σε ένα καλά φωτισμένο, ζεστό μέρος, μακριά από ρεύματα αέρα. Βεβαιωθείτε ότι το έδαφος είναι πάντα υγρό και περιμένετε τη φύση να κάνει τη δουλειά της για να έχετε μια λεμονιά που, μόλις καλλιεργηθεί, θα σας δώσει ζουμερούς καρπούς.
Φτιάξτε ένα φυσικό αρωματικό
Οι σπόροι λεμονιού δεν χρησιμοποιούνται μόνο για την καλλιέργεια νέων φυτών. Μεταξύ άλλων, είναι δυνατό να δημιουργηθεί ένα αρωματικό για συρτάρια και ντουλάπια. Η κύρια διαδικασία εξακολουθεί να απαιτεί το ξέπλυμα των σπόρων, αλλά χωρίς την αφαίρεση της φλούδας. Παρά το πλύσιμο, οι σπόροι εσπεριδοειδών διατηρούν το φυσικό τους άρωμα για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Στη συνέχεια, μπορείτε να τα τοποθετήσετε σε μια μικρή πάνινη σακούλα και να επιλέξετε να τα χρησιμοποιήσετε για να αρωματίσετε συρτάρια, ντουλάπια ή δωμάτια στο σπίτι, όπως το μπάνιο. Αν στερεωθούν στο καλοριφέρ τον χειμώνα, θα αναδύουν ένα υπέροχο άρωμα λεμονιού.
Το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ανακοινώνει, μέσω του δικηγόρου του, ο πρώην υπουργός Γιάννος Παπαντωνίου.
«Δεν είναι πολύ μακριά η ώρα του αποχαιρετισμού» αναφέρει η ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος στην οποία σημειώνεται ότι είναι «βάλσαμο στις πληγές η ομόφωνη αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών».
Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:
Ο Γιάννος Παπαντωνίου, ως δημόσιο πρόσωπο και πρώην Υπουργός, αισθάνεται την ανάγκη να ανακοινώσει στους συμπολίτες του, που υπηρέτησε για πολλά χρόνια από θέσεις ευθύνης, ότι δεν είναι πολύ μακριά η ώρα του αποχαιρετισμού.
Ο Γιάννος προσεβλήθη από επιθετικό καρκίνο του προστάτη, που συνδυάστηκε με σοβαρό πρόβλημα στη σπονδυλική στήλη, το οποίο τον οδήγησε σε πολύωρες διαδοχικές χειρουργικές επεμβάσεις και σε αναπηρική καρέκλα, ελπίζουμε προσωρινά.Αναλγητικό στους πόνους του είναι η σκέψη ότι κατέρρευσε η πολιτικά χειραγωγούμενη ποινική δίωξη σε βάρος του, το 2017. Βάλσαμο στις πληγές η ομόφωνη αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Η ιστορία θα γράψει ότι ο Γιάννος Παπαντωνίου ήταν ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, όταν η χώρα μας υιοθέτησε ως εθνικό νόμισμα το Ευρώ, που θωράκισε ιστορικά την οικονομία μας.
Η Ελληνική Δικαιοσύνη καταδίκασε τους πολιτικούς καθοδηγητές των ποινικών διώξεων εκείνης της ζοφερής περιόδου. Η άφθονη πολιτική λάσπη εκείνης της εποχής εξαφάνισε τους παραγωγούς της».
Όλοι βλέπουν ένα χαριτωμένο σκυλί, αλλά σχεδόν κανείς δεν παρατηρεί το λάθος στη φωτογραφία
Φανταστείτε έναν σκύλο σε ένα χιονισμένο τοπίο. Είναι ένα ειδυλλιακό σκηνικό, έτσι δεν είναι; Αλλά κάτι δεν πάει καλά. Μπορείτε να εντοπίσετε το λάθος που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν;
Με την πρώτη ματιά, όλα φαίνονται φυσιολογικά: ένας χαρούμενος σκύλος περπατάει με τον ιδιοκτήτη του μέσα σε ένα χιονισμένο τοπίο. Έχουν μαζέψει ξύλα και τώρα επιστρέφουν στο σπίτι.
Αλλά κοιτάξτε πιο προσεκτικά και θα παρατηρήσετε ότι κάτι δεν πάει καλά. Τι θα μπορούσε να είναι; Αυτή η εικόνα όχι μόνο τραβάει την προσοχή σας, αλλά δοκιμάζει και την παρατηρητικότητά σας. Αυτό που φαίνεται απλό στην αρχή αποδεικνύεται μια πραγματική πρόκληση, τόσο για τα μάτια σας όσο και για το μυαλό σας.
Έχουμε την απάντηση, αλλά μπορείτε να την λύσετε πρώτα;
Πριν τα παρατήσετε, ρίξτε μια άλλη προσεκτική ματιά. Αν ακόμα δεν μπορείτε να εντοπίσετε το λάθος, θα αποκαλύψουμε την απάντηση. Αλλά να είστε προσεκτικοί η λύση μπορεί να σας εκπλήξει και μάλιστα να σας κάνει να χαμογελάσετε!
Η βασική λεπτομέρεια; Τα ίχνη στο χιόνι. Ενώ ο σκύλος έχει αφήσει αποτυπώματα από τις πατούσες του, ο ιδιοκτήτης δεν έχει αφήσει καθόλου ίχνη. Δεν υπάρχουν σημάδια από τα παπούτσια του στο χιόνι—ένα προφανές και μάλλον κραυγαλέο λάθος.
Ο Δημήτρης Σειρηνάκης, που το όνομά του αποτελεί την «υπογραφή» πολλών ελληνικών σκληρών ερωτικών ταινιών, εκ των οποίων και αυτή που έκανε πριν από χρόνια η Τζούλια Αλεξανδράτου, έριξε «βόμβα» για την άλλοτε μούσα του.
Είναι η ταινία της Τζούλιας Αλεξανδράτου μια από τις αγαπημένες σου;
«ΗΤζούλιαμας έκανε γνωστούς σε όλη την Ελλάδα και της το αναγνωρίζω. Όμως δεν ήταν ταινία. Ήταν sex tape. Για αυτό και δεν μπορείς να κρίνεις την Τζούλια στο σεξ. Άκουσα πολλούς να λένε «η Τζούλια ήταν απαράδεκτη». Ήταν η πρώτη της φορά και ήταν πολύ καλή».
Κατέστρεψε την καριέρα της αυτό το sex tape;
«Όχι φυσικά. Είδες τη καριέρα της Paris Hilton, ή της Kim Kardashian, που έκαναν το ίδιο, να καταστρέφεται; Δεν φταίει το sex tape αν καταστράφηκε η καριέρα της Τζούλιας, παρά μόνο οι επιλογές της».
Της έδωσες όντως ένα εκατομμύριο ευρώ για να γυρίσει το sex tape;
«Όχι βέβαια. Δεν θα σου πω πόσα πήρε. Τα ξέρει όλα η εφορία».
Δημήτρης Σειρηνάκης: «Καμία δεν παίζει σε τσόντα μόνο για τα λeφτά»
Το ραντεβού είναι κλεισμένο για το πρωινό της περασμένης Τετάρτης. Ο καιρός δεν συναινεί, σαν καθωσπρεπισμός που βροντάει κι αστράφτει, πάνω στην προσπάθειά μου να φτάσω χωρίς καθυστέρηση στην αυστηρά προκαθορισμένη μας συνάντηση. «Μην αργήσεις, έχω προγραμματίσει ένα ταξίδι και είναι αδύνατον να καθυστερήσω», μου είχε πει στο τηλέφωνο.
Πατάω γκάζι, δρόμος ολισθηρός, ακατάλληλη στροφή, απότομο φρενάρισμα, τετακέ σκέψεων, αυτοκίνητο εκτός πορείας, ένας οδηγός ουρλιάζει: «Πού πας, μωρή τρελή;». «Στον Σειρηνάκη», του απαντώ. «Εχεις γύρισμα;» συνεχίζει. «Οχι εγώ, εκείνος», του φωνάζω. Δεν του λέω ψέματα, η αλήθεια άλλωστε είναι πάντοτε ζήτημα οπτικής.
Παρκάρω όπως-όπως το μικροσκοπικό μου αυτοκίνητο παρέα με την πελώρια φαντασία μου. Τα ενδιάμεσα, άλλωστε, δεν τα γούσταρα ποτέ. Εχω τρία λεπτά ακόμη στη διάθεσή μου. Δεν του χτυπάω το κουδούνι. Θέλω να εκμεταλλευτώ τον χρόνο ρίχνοντας πάνω του το βλέμμα της εικασίας. Το πρόσωπό του δεν το έχω δει ποτέ, μπορώ όμως να το σχηματίσω βάσει επαγγέλματος: παραγωγός και σκηνοθέτης ερωτικών ταινιών. Ο μοναδικός στην Ελλάδα. Βαριά φωνή, μάτσο στυλ, ντύσιμο σινιέ, χρυσό ρολόι στο χέρι, καδένα στον λαιμό, γραφείο στολισμένο με γυμνή σάρκα, μυρωδιά οινοπνεύματος, καπνός από πούρο, εικόνα θολή που παλεύει να ξεκαθαρίσει το τοπίο σαν τους υαλοκαθαριστήρες που χτυπάνε ακόμη ρυθμικά στο παρμπρίζ. Κλείνω τη μηχανή, κλειδώνω την πόρτα, μία άλλη ξεκλειδώνει, πίσω της ο Δημήτρης Σειρηνάκης, μπροστά μου η διάψευση. Στον λαιμό και τον αριστερό καρπό δεν λάμπει ίχνος χρυσού, δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν μιλάει βαριά, το γυμνό ίσα που ξεχωρίζει μέσα σ’ έναν χώρο όπου πρωταγωνιστούν ένας πελώριος πύθωνας, ο Διογένης, ένας κροκόδειλος, ο Οίστρος, και η «Πολιτεία» του Πλάτωνα.
Καθόμαστε αντικριστά, η φιγούρα του οικεία από τα χρόνια της εφηβείας στο Παλαιό Φάληρο, στα «ανοδικά» σκαλοπάτια της Παναγίτσας ή σε εκείνα τα «κατηφορικά» που οδηγούσαν στο μοναδικό video club της περιοχής. «Τα καλύτερά μας χρόνια», λέει γελώντας, «σε ποιο σχολείο πήγαινες;». Δεν πηγαίναμε στο ίδιο, το δικό μου το κυνηγούσε για χαβαλέ ανεβασμένος με τους φίλους του πάνω σε μηχανάκια. Διασταυρώνουμε δρόμους και παρέες, οι μνήμες πέφτουν σε αδιέξοδο, κι όμως «δίπλα στο σπίτι σου μεγάλωσα», παρατηρεί σερβίροντας espresso, έναν για τον καθέναν μας. Το ταξίδι στο παρελθόν έχει μόλις ξεκινήσει: «Οταν ήμουν ενός έτους δεν περπατούσα απλώς, κλωτσούσα μια μπάλα. Στα δύο μου έκανα ποδήλατο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, είχαν έρθει επισκέπτες στο σπίτι, έπεσα, το χέρι μου κόλλησε πάνω σε ένα αναμμένο τσιγάρο κι εγώ δεν έβγαλα άχνα», αφηγείται την ώρα που του λέω πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. «Κι όμως, θυμάμαι», συνεχίζει, «ήμουν ένα ιδιαίτερα παρατηρητικό και σκληρό παιδί. Ενας ξανθός διάβολος που δεν άφηνε κανέναν να τον παίρνει αγκαλιά, να τον κανακεύει και να τον φιλάει. “Μη μ’ αγκαλιάζεις, ρε μαμά! Είμαι άντρας! Δεν είμαι μωρό!” έλεγα στη μάνα μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Παράπονο έχει ακόμη για τις αγκαλιές που της στέρησα. Μεγαλώνοντας όλοι κατάλαβαν ότι είχαν να κάνουν με ένα παιδί με τάσεις αρχηγικές. Δεν υπήρχε περίπτωση να παίξω κάποιο επιτραπέζιο και να μην κερδίσω. Επαιζα μανιωδώς Monopoly, λάτρευα να παίρνω ρίσκα, να βρίσκομαι στην κόψη του ξυραφιού, κι ύστερα να αντεπιτίθεμαι και να τα παίρνω όλα πίσω». Αναρωτιέμαι αν ήταν έτσι και στη μετέπειτα ζωή του. Κουνάει το κεφάλι καταφατικά και συνεχίζει: «Ετσι ήμουν. Ολα οριακά τα πήγα. Οι άνθρωποι μέχρι τα πέντε πλάθονται. Μετά είναι κόπια εκείνου του εαυτού…».
Ψάχνω τις «ρίζες» του, τους ανθρώπους που τον μεγάλωσαν, τις συμβουλές που του έδωσαν, τα «όχι» που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του και τα «ναι» που καθόρισαν τις αντισυμβατικές επιλογές του. Ο παππούς του διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα και λάτρης της γιόγκα, ο πατέρας του τραπεζικός υπάλληλος. Ο άλλος παππούς μεγαλοκτηματίας, η μητέρα του απόγονος μιας από τις καλύτερες οικογένειες των Αθηνών. Οταν η οικονομική καταστροφή τούς χτύπησε την πόρτα, στον Δημήτρη δεν είχαν να δώσουν τίποτα παραπάνω πέρα από αγάπη. «Θυμάμαι το ψυγείο άδειο, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες όταν έχεις γύρω σου ανθρώπους που νοιάζονται για σένα. Οταν η οικογένεια είναι δεμένη σαν γροθιά, το στομάχι αντέχει για πολύ», λέει. «Η μάνα μου ήταν πάντα άγρυπνος φρουρός κι εκείνο που την ένοιαζε ήταν να γίνω καθαρός άνθρωπος. Τη θυμάμαι να λέει: “Στη ζωή σου να κάνεις ό,τι θες. Ποτέ να μην ντραπείς για οτιδήποτε αποφασίσεις να κάνεις. Αν όμως κοροϊδέψεις άνθρωπο, εγώ η ίδια θα σε βάλω στη φυλακή. Αν πάλι σου κάνει κάποιος κακό, θα τον σκοτώσω και βάλτε με φυλακή για να διαβάζω τα βιβλία που τόσο αγαπώ”. Στο σπίτι λοιπόν κυριαρχούσαν τα βιβλία, μπορεί να μην ήμουν καλός μαθητής, αλλά η Ιλιάδα, η Οδύσσεια και οι σπουδαίοι φιλόσοφοι βρίσκονταν στο καθημερινό μου πρόγραμμα. Κάναμε ατέλειωτες συζητήσεις κι από μικρός πίστευα πως ένας άντρας για να ’ναι ευτυχισμένος στη ζωή του πρέπει να ’χει αρετές. Ναι, εγώ έχω. Είμαι ειλικρινής, δεν θα σου πω ποτέ ψέματα. Εχω απαγορευτικές γραμμές, δεν μπορεί να υπάρξει ισορροπημένος άνθρωπος χωρίς αυτές. Και είμαι απόλυτος στις θέσεις και τις αξίες μου. Ακόμη και οι μαλακίες που έκανα ως πιτσιρικάς είχαν μια κόκκινη γραμμή. Θεωρώ ξεφτίλα τα ναρκωτικά, δεν πίνω, δεν καπνίζω, δεν έκανα ποτέ κακό στον εαυτό μου ή στους άλλους. Μεγάλωσα ζόρικα, αλλά η παιδεία που πήρα από το σπίτι μου με έκανε καλό πολεμιστή».
Ετών 23, απόλυτος κυρίαρχος του ποpνό
Στα χρόνια της εφηβείας ο Δημήτρης έχει έναν μεγάλο έρωτα κι ακόμη έναν μεγαλύτερο στόχο: ο πρώτος ακούει στο όνομα «πυγμαχία», ο δεύτερος, να γίνει κάποτε παραγωγός ερωτικών ταινιών. Τον πρώτο ο κοινωνικός περίγυρος μπορεί να τον κατανοήσει, ενίοτε και να τον επικροτήσει, πόσο μάλλον όταν οι διακρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Τον δεύτερο του επισημαίνω ότι είναι σχεδόν αδύνατον να τον χωνέψει σε μια χώρα «παραγεμισμένη» με συντηρητισμό. Συμφωνεί, επισημαίνοντας ωστόσο ότι το περιβάλλον μέσα στο οποίο έζησε δεν ήταν εκείνο των πολλών άλλων: «Ο Τζον Λένον είχε πει μια ατάκα που μου έλεγαν και οι δικοί μου: “Οταν μεγαλώσεις δεν θέλω να γίνεις επιτυχημένος, αλλά ευτυχισμένος”. Τους άκουσα και έγινα. Ηθελα να κάνω ό,τι γουστάρω και ποτέ δεν κοίταξα πόσο χρήμα θα βγάλω. Σιχαίνομαι το βύσμα και την αναξιοκρατία, στον στρατό μπορούσα να πάω όπου γούσταρα, κι επέλεξα τις Ειδικές Δυνάμεις. Προτιμούσα να είμαι οκτώ μήνες στα βουνά παρά πίσω από ένα γραφείο. Οχι γιατί μου αρέσει ο πόλεμος, τον σιχαίνομαι, αλλά επειδή αγαπώ την περιπέτεια. Μέσα λοιπόν σε αυτή τη χώρα της αναξιοκρατίας και της γραφειοκρατίας επέλεξα να αναμετρηθώ με τις όποιες δυσκολίες και να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα».
Η αναμέτρηση με τις δυσκολίες ξεκινά λίγο μετά τον στρατό. Οι σπουδές του πάνω στη Διοίκηση Επιχειρήσεων του εξασφαλίζουν εργασία σε κάποια πολυεθνική, το πόστο του ωστόσο στο Τμήμα Πωλήσεων δεν θα τον κρατήσει για πολύ: «Ξέρασα όταν είδα πώς παίζεται το νταραβέρι κι ένα πρωί σηκώθηκα κι έφυγα. Την ίδια μέρα πήρα δανεικά από φίλους, έβαλα και κάποιες δικές μου οικονομίες και ταξίδεψα για το εξωτερικό με σκοπό να βρω τους πιο δυνατούς παραγωγούς στο ερωτικό κομμάτι. Ηξερα ότι η βιντεοκασέτα πέθαινε και ότι η αγορά θα γύριζε σε DVD. Συνάντησα πρώτα στη Γαλλία τον Μαρκ Ντορσέλ κι ύστερα τον Hustler, κολοσσούς στις ερωτικές ταινίες, και τους είπα: “Είμαι ο Δημήτρης Σειρηνάκης και θέλω να πάρω την αντιπροσωπία των ταινιών σας στην Ελλάδα. Πήρα και τις δύο αντιπροσωπίες. Σκεφτόμουν ότι η Γαλλική Επανάσταση λόγω πορνογραφίας ξεκίνησε… Οταν έβγαλαν φυλλάδιο με τους άρχοντες να πηδάνε τον λαό, ξεσηκώθηκαν όλοι. Είχα κάνει κι εγώ την επανάστασή μου. Μέσα σε οκτώ μήνες, η αγορά στην Ελλάδα του DVD γύρισε, όπως το είχα προβλέψει, και στα 23 μου ήταν όλη δική μου. Μετά από αυτό πήρα τα πάντα στο ερωτικό κομμάτι», λέει και συνεχίζει: «Λίγα χρόνια αργότερα, όταν είδα ότι πεθαίνει και το DVD και πως το μέλλον θα είναι Pay TV, Internet και video demand, αποφάσισα να κάνω τις δικές μου παραγωγές. Σε όποια επιχειρηματική κίνηση κάνω βλέπω το ντόμινο που θα ακολουθήσει μετά από πέντε κινήσεις. Δεν ξέρω αν είναι χάρισμα. Ετσι πάντως γεννήθηκα». Κάπως έτσι, το 2000, ιδρύει τη Sirina Entertainment, την πρώτη ελληνική εταιρεία ερωτικών ταινιών με διεθνή απήχηση, ενώ το 2007 προχωρά στην παραγωγή και τη σκηνοθεσία ερωτικών ταινιών με Ελληνίδες πρωταγωνίστριες… Η πρώτη ταινία του είχε τίτλο «Μια παρθένα στα μπουζούκια» και πρωταγωνίστρια «μια Ελληνίδα που γνώρισα σε κάποια παρέα». Τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσουν 200 ακόμη Ελληνίδες.
«Ποιος είσαι εσύ, ρε Σειρηνάκη, που δεν θα πήγαινες με την Τζούλια;»
Οση ώρα μιλάει τον παρατηρώ προσεκτικά. Οχι τόσο αυτό που είναι, αλλά αυτά που λέει. Κάτι σαν κράμα παιδικής αφέλειας και σερνικής ντομπροσύνης. «Αυτό το συγκεκριμένο δεν σ’ το λέω για να το γράψεις. Θα μείνει μεταξύ μας», επαναλαμβάνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα – άραγε τόσο καλά «διαβάζει» τις γυναίκες, τόσο σωστά «ζυγίζει» το βάρος της εχεμύθειάς τους; Μάλλον ναι. Σίγουρα ναι. Η κουβέντα φτάνει στο έτος 2010 και στο όνομα Τζούλια Αλεξανδράτου. Αποφασίζω να ανοίξω το πολυσυζητημένο αυτό κεφάλαιο όχι με ερώτηση, αλλά με ένα περιστατικό που μου είχε διηγηθεί κάποτε μια φίλη: παραμονές γυρισμάτων του επίμαχου DVD με πρωταγωνίστρια την Τζούλια, ο Δημήτρης Σειρηνάκης βρίσκεται μαζί της σε κάποιο καφέ των βορείων προαστίων. Σε κάποια στιγμή, η ξανθιά καλλονή τού λέει: «Οποιον άντρα έχω γνωρίσει μου την έχει πέσει. Εσύ τι ζόρι τραβάς;», για να λάβει την απάντηση: «Είσαι η πιο ωραία γυναίκα στην Ευρώπη, αλλά σε σεξουαλικό επίπεδο δεν είσαι του γούστου μου». Η Τζούλια σηκώνεται απότομα και φωνάζει στο κατάμεστο από κόσμο μαγαζί: «Ποιος είσαι εσύ, ρε Σειρηνάκη, που δεν θα πήγαινες με την Τζούλια;»… «Με ρωτάς;» λέει γελώντας. «Σε ρωτάω», του απαντώ. «Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι ποτέ δεν πούλησα τον εαυτό μου για κανένα ποσό, για καμία γυναίκα και για καμία επιτυχία. Για να κάνω κάτι πρέπει να το γουστάρω πολύ». Η έμμεση απάντηση χτυπάει στο άμεσο ερώτημα «Πώς ξεκίνησαν όλα;». «Από ένα πιάτο φακές», μου απαντά και συνεχίζει: «Θυμάμαι, ήταν μεσημέρι κι έτρωγα φακές σε κάποια θεία μου. Η θεία έβλεπε τηλεόραση και μονολογούσε για την κατάντια της TV όταν γύρισα και της είπα: “Θεία, αν είμαι αρσενικός, θα κάνω μία μπίζνα που θα βγάλω μέσα σε μία μέρα εκατομμύρια και θα βάλω το πορνό στο σπίτι όλων των Ελλήνων. Αν πείσω την Τζούλια Αλεξανδράτου να παίξει σε ταινία μου, θα έχω πείσει κι εσένα να δεις τσόντα μου”. Λίγο μετά μίλησα με την Τζούλια, δεν άργησε να πει το “ναι”, το πορνό μπήκε μαζικά στα σπίτια των Ελλήνων, όσα ακολούθησαν στη συνέχεια είναι ανάξια λόγου. Η Τζούλια έλεγε τα δικά της, εγώ έχω να πω ότι ήμουν στα πάντα νομιμότατος και κύριος πέρα από κάθε φαντασία». Σχεδόν παράλληλα γυρίζει με την «άψογη στη συνεργασία» Μαριάννα Ντούβλη το «Sex in the City of Athens», οι πωλήσεις χτυπάνε κόκκινο, ο Δημήτρης Σειρηνάκης είναι πλέον ο βασιλιάς του εγχώριου πορνό. Σήμερα, πέρα από την εταιρεία παραγωγής, έχει στην κατοχή του το συνδρομητικό site, sirina.tv, καθώς και το πρώτο ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι SIRINA TV, το οποίο περιλαμβάνεται στο πακέτο «Adult Pack» του ΟΤΕ TV, ενώ στις αρχές Ιανουαρίου του 2020 θα διεκδικήσει από τη θέση του φαβορί μία βράβευση στα Oscar Porno: «Πώς νιώθω; Σαν να κατεβαίνω σε Formula 1, εγώ με τρακτέρ, οι άλλοι με Ferrari, και να βγαίνω πρώτος. Για να κάνεις αυτή τη δουλειά στην Ελλάδα πρέπει να έχεις πολλά guts».
«Καμία δεν παίζει σε τσόντα μόνο για τα λeφτά»
Δεύτερος espresso πριν από το πέρασμα σε πιο «ακατάλληλες» ερωτήσεις. Ποιες μπορούν να πέσουν στο κρεβάτι του πορνό; Τι είναι αυτό που διαγράφει τις αναστολές με τρία ΧΧΧ; Υπάρχουν κόκκινες γραμμές; Πώς προτείνεις σε μια γυναίκα να παίξει σε τσόντα; Χαμόγελο, μια γουλιά καφέ, ένας καταρράκτης λέξεων ικανός να ξεπλύνει κάθε απορία: «Καταρχάς, ποτέ δεν πρότεινα σε γυναίκα να παίξει σε ταινία μου. Oλα μέχρι σήμερα έγιναν διά της μαιευτικής μεθόδου του Σωκράτη, υπό την έννοια ότι δεν γέννησα εγώ την ιδέα, αλλά έβγαλα από την εκάστοτε γυναίκα την αλήθεια της. Και η αλήθεια της ήταν ότι κατά βάθος γούσταρε να γυρίσει πορνό. Χωρίς να θέλω να περιαυτολογήσω, αν καθίσω σε ένα τραπέζι με πέντε γυναίκες, μπορώ να σου πω τα πάντα για την καθεμία: ποια έχει οργασμό, ποια κερατώνει τον άντρα της, ποια έχει ξεχάσει το σεξ, ποια θα τα έκανε όλα γι’ αυτό, ποια θα έπαιζε σε τσόντα και ποια όχι. Υπήρχε κοπέλα που πέρασε να πιούμε έναν καφέ και λίγο μετά γύρισε ταινία με τρεις άντρες. Υπάρχουν γυναίκες που αν τους έλεγα να μπουν σε προσφυγικό καταυλισμό και να πάνε με όλους θα το έκαναν. Υπάρχει μάνα που μου ζήτησε να το κάνει η κόρη της με 50 στη σειρά για να… ξεχωρίσει από τον συρφετό. Καμία δεν παίζει σε τσόντα μόνο για τα λεφτά, και αυτά είναι παραμύθια. Οσες παίζουν, το γουστάρουν, παρότι είναι ένα πολύ σκληρό επάγγελμα. Από κει και πέρα υπάρχουν κάποια όρια», λέει και συνεχίζει: «Εχει έρθει να με βρει για να παίξει σε ταινία μου άντρας τόσο επώνυμος που αν δεχόμουν θα έβγαζα ένα εκατομμύριο σε μία μέρα. Αυτόν τον έδιωξα γιατί κατάλαβα ότι ήθελε να το κάνει για να κοντράρει τον πατέρα του. Επίσης, δεν εκμεταλλεύομαι ποτέ την ανάγκη του άλλου, γι’ αυτό και έχω διώξει, δίνοντάς της χρήματα, γυναίκα που σε κατάσταση υστερίας ήρθε και μου είπε πως θέλει να κάνει πορνό για να ταΐσει το παιδί της. Οταν δω άνθρωπο σε απόγνωση ή σε εξάρτηση, τον διώχνω την ίδια κιόλας στιγμή. Με ρωτάς αν θα έπαιζα σε ταινία πορνό. Η απάντηση είναι “όχι” γιατί δεν μου ταιριάζει, όπως ακριβώς δεν θα μου ταίριαζε να ήμουν δικηγόρος ή γιατρός».
Περηφάνια και προκατάληψη
Στροφή από το σεξ στις σχέσεις. Οικογενειακές και φιλικές. Και ύστερα, πάλι στην ευθεία μιας κουβέντας που δεν θέλω να τελειώσει, ίσως επειδή η οργιώδης φαντασία μου απέναντι στο πρόσωπό του δεν είχε καμία σχέση με την οριοθετημένη πραγματικότητά του: «Πώς νιώθει για μένα η οικογένειά μου; Περήφανη. Δεν κορόιδεψα, δεν έκλεψα, δεν εξευτέλισα, δεν πρόδωσα. Στο σημείο αυτό θέλω να σε ρωτήσω κάτι: πώς είναι δυνατόν να θεωρούμε φυσιολογική την εικόνα ενός σκοτωμένου παιδιού από τη Συρία ή το Ιράκ ή μία σκηνή θρίλερ όπου ο ένας τρώει την καρδιά του άλλου και την ίδια στιγμή να χαρακτηρίζουμε αφύσικο, ντροπιαστικό και κατακριτέο μία γκόμενα που γλείφει το βυζί μιας άλλης; Δεν υποστηρίζω ότι το πορνό πρέπει να είναι παντού χύμα, αλλά δεν ανέχομαι την υποκρισία και την αρρωστημένη προκατάληψη», λέει και συνεχίζει: «Για ποια πράγματα νιώθω περήφανος; Για το ότι στη δουλειά αυτή, που κατά καιρούς έπεσαν να με φάνε, υπάρχουν άνθρωποι που πίνουν νερό στο όνομά μου. Κάποια στιγμή στο παρελθόν χρειάστηκα πολλά λεφτά και τα ζήτησα από ανταγωνιστή μου. Οταν έφερα δικηγόρο για να υπογράψουμε τα συμβόλαια, γύρισε και είπε: “Τι κάνεις ρε; Δεν θέλω συμβόλαια, αφού μιλάω με τον Σειρηνάκη, ο λόγος του είναι συμβόλαιο”. Σε αυτόν τον άνθρωπο δεν έδωσα ό,τι πήρα, αλλά για οκτώ ολόκληρους μήνες τού έδινα τα μισά απ’ όσα έβγαζα και, πίστεψέ με, ήταν πολλά. Οταν ο άλλος σου φέρνει στην έρημο ένα ποτήρι νερό δεν θα του το ξεπληρώσεις με ένα ποτήρι νερό, αλλά με ό,τι έχεις και δεν έχεις, γιατί αυτός σε κράτησε ζωντανό. Νιώθω περήφανος γιατί στη ζωή μου έκανα ό,τι μου καύλωσε, έτσι να τη γράψεις τη λέξη, κι αν αύριο το πρωί γκρεμιστεί το σπίτι μου δεν θα κάτσω να κλαφτώ, αλλά θα πω: “Κοίτα, ρε μπαγάσα, τι ωραίο οικόπεδο που έχεις. Πάμε να χτίσουμε ένα καλύτερο σπίτι”. Τέλος, είμαι περήφανος γιατί θεωρώ πως είμαι ένας καλός πατέρας για τα δυο μου αγόρια. Από μικρό παιδί ήξερα ότι θα κάνω γιους και σχεδίαζα όσα θα λέμε και όσα θα κάνουμε παρέα. Από τις ωραιότερες στιγμές της ζωής μου ήταν ένα καλοκαίρι στα Σφακιά: εγώ ανεβασμένος με τον μεγάλο σ’ ένα τζιπ. Ξάφνου άρχισε να βρέχει. Φορέσαμε κάτι σακούλες σκουπιδιών για να μη βρεχόμαστε και μέχρι να βραδιάσει μιλούσαμε για τον Αχιλλέα και τον Πάτροκλο… Αυτό είναι ευτυχία».
Μετά τον θάνατο του ανθρώπου η ψυχή που ζωογονούσε το σώμα αποχωρίζεται απ’ αυτό. Κατά τον Μ. Αθανάσιο η ψυχή είναι αυθυπόστατος και αυτοκίνητη, δηλαδή και μετά το χωρισμό της από το σώμα εξακολουθεί να ζει και να κινείται.
Η ψυχή δεν πεθαίνει αλλά το σώμα, όταν αναχωρήσει η ψυχή απ’ αυτό. Η ψυχή είναι η πνοή του Θεού μέσα μας, γι’ αυτό και είναι αθάνατη. Είναι το πνευματικό δημιούργημα, ενώ το σώμα το υλικό δημιούργημα.
Μόλις η ψυχή βγει από το σώμα του ανθρώπου με το γεγονός του θανάτου ζει αμέσως μια συνειδητή νέα φάση ζωής που συνδέεται με την προηγούμενη ζωή της. Αυτό το βεβαιώνουν αγιογραφικές μαρτυρίες. Ο Κύριος είπε στον ληστή που τον παρακάλεσε «μνήσθητί μου Κύριε όταν έλθης εν τη βασιλεία σου» ότι «Αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ εμού έση εν τω παραδείσω». Με το «σήμερον», ο Κύριος, προσδιόριζε άμεση συνέχιση της ζωής της ψυχής του ληστή, χωρίς να μεσολαβήσει κανένα διάστημα, είτε υπνώσεως, είτε μετάβασης σε κατάσταση ασυνείδητης υπάρξεως. Στη Μεταμόρφωση του Κυρίου βλέπουμε να εμφανίζονται οι δύο Προφήτες Μωυσής και Ηλίας. Στην Παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου οι ψυχές ζουν μετά τον θάνατο υπό διαφορετικές συνθήκες.
Ο Απόστολος Πέτρος αναφέρει ότι ο Κύριος κατά την διάρκεια της τριήμερης Ταφής Του κατέβηκε στον Άδη και κήρυξε στις ζωντανές ψυχές των κοιμηθέντων ευσεβών ανθρώπων.
Οι ψυχές αυτές ζούσαν και άκουσαν το κήρυγμά του και όπως λένε οι Πατέρες, όσες πίστεψαν στον Χριστό σώθηκαν.
Το ότι η ψυχή πηγαίνει κάπου αλλού όπου και παραμένει το βλέπουμε στις διηγήσεις Αναστάσεως ορισμένων νεκρών. Στην Π. Διαθήκη όταν ο Προφήτης Ηλίας προσευχήθηκε μπροστά στο νεκρό σώμα του παιδιού της χήρας της Σιδώνος επέστρεψε η ψυχή του στο σώμα και ζωοποιήθηκε. Άρα η ψυχή που ήταν κάπου αλλού, άκουσε τον Προφήτη και ξαναγύρισε στο νεκρό σώμα.
Πού πηγαίνουν όμως οι ψυχές στο διάστημα που μεσολαβεί από το θάνατο μέχρι την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου;
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η απάντηση στο ερώτημα, όπως λέει ο Μέγας Αθανάσιος είναι «ξένον και φοβερόν και παρά ανθρώποις αποκεκρυμμένον μυστήριον». Είναι δηλαδή μυστήριο το πού πηγαίνουν οι ψυχές. Με βάση την Αγία Γραφή και την Πατερική μας Παράδοση, ας ψάξουμε τον δρόμο που ακολουθούν οι ψυχές μετά τον θάνατο του σώματος.
Η Αγία Γραφή αναφέρει τον Άδη, ένα τόπο που βρίσκονται οι ψυχές των αμαρτωλών. Είναι τόπος που επικρατεί σκοτάδι. Βέβαια η Αγ. Γραφή κάνει λόγο και για τον Παράδεισο, τόπο παραμονής των δικαίων μετά την Δευτέρα Παρουσία. Ο Μ. Αθανάσιος, μας λέει: «Των αμαρτωλών οι ψυχές βρίσκονται στον Άδη, των δε δικαίων κοντά στον Θεό και μετά την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, θα βρίσκονται στον Παράδεισο». Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας πληροφορεί ότι «με τον θάνατο, οι ψυχές οδηγούνται σε κάποιον χώρο». Ποιός άραγε να είναι αυτός ο χώρος; Η έννοια του χώρου είναι εγκόσμια. Ο Θεός όμως είναι αχώρητος. Οι ψυχές όμως δεν έχουν σχήμα και δεν καταλαμβάνουν χώρο. Στην παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου ο ίδιος ο Κύριός μας λέει, ότι η ψυχή του πτωχού Λαζάρου βρισκόταν στους κόλπους του Αβραάμ. Αυτό είναι μία ανθρωποπαθής έκφραση, δηλαδή οι ψυχές βρίσκονταν σ’ έναν καλό τόπο. Ο ιερός Χρυσόστομος λέει, ότι οι ψυχές «είναι εκεί που βρίσκεται ο μόνος αιώνιος και μόνος αθάνατος, ο ποιητής των ψυχών και των σωμάτων, εκεί που είναι ο Θεός» και περιμένουν την φοβερή ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας. Ο φιλόσοφος και μάρτυρας Ιουστίνος λέει ότι οι ψυχές των ευσεβών παραμένουν σε καλύτερο τόπο, οι δε ψυχές των αμαρτωλών σε κάποιο χειρότερο τόπο αναμένοντας τον χρόνο της ελεύσεως του Χριστού. Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης μάς συμβουλεύει: «Τον Άδη μη φοβηθείς ως ένα τόπο, αλλά ως κατάσταση ζωής ασωμάτου», δηλαδή ζωής χωρίς συγκεκριμένο σχήμα. Αυτή η κατάσταση αναμονής ονομάζεται μέση κατάσταση των ψυχών.
Μέση κατάσταση
Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά της μέσης καταστάσεως. Μετά το θάνατο γίνεται η μερική κρίση. Στη παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου γίνεται λόγος ότι μόλις πέθαναν κρίθηκαν και τοποθετήθηκαν στο κατάλληλο τόπο. Ο μεν πλούσιος στη γέενα του πυρός και απέναντί του ο πτωχός Λάζαρος μέσα στους κόλπους του Αβραάμ. Η κρίση αυτή είναι προσωρινή και αναμένεται η μεγάλη και οριστική κατά την Δευτέρα Παρουσία όταν θα αναστηθούν τα σώματα και θα ενωθούν με τις ψυχές και θα εμφανιστούν μπροστά στον Κριτή. Στην μερική κρίση κρίνεται μόνο η ψυχή και όχι το σώμα που έχει παραδοθεί στη φθορά. Η προσωρινή λοιπόν κρίση είναι το πρώτο χαρακτηριστικό της μέσης καταστάσεως.
Δεύτερο χαρακτηριστικό της μέσης καταστάσεως είναι μία κατάσταση αναμονής. Οι ψυχές αναμένουν την τελική κρίση, μπορούν όμως, όπως λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας, να καλυτερεύσουν την θέση τους κατά το μέγα έλεος του Κυρίου και υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Θα πει κάποιος. Μα «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια». Πώς λοιπόν τώρα είναι δυνατόν να περιμένουν, οι ψυχές κάποια βελτίωση της θέσεώς τους; Κατ’ αρχήν πρέπει να πούμε ότι όλοι πιστεύουμε στο μέγα Έλεος του Θεού. Ο Θεός είναι πολυεύσπλαχνος, φιλάνθρωπος και πολυέλαιος, δεν περιορίζεται από κανέναν και από τίποτε.
Η Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία με μία σειρά σοβαρών Αγιογραφικών συλλογισμών, καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι δικαιούται να απευθύνει για τους κοιμηθέντες πιστούς δεήσεις προς τον Θεό και μνημόσυνα. Αυτά έχουν αποτελεσματικότητα, μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι πίστευαν στον Χριστό, αλλά για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς τους, είτε δεν πρόλαβαν να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους, ενώ θα το ήθελαν, είτε δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να εκδηλώσουν την μετάνοιά τους, προσερχόμενοι στο μυστήριο της μετανοίας και εξομολογήσεως.
Οι Δογματικοί θεολόγοι της Εκκλησίας μας ισχυρίζονται ότι οι αμετανόητες ψυχές, σε τίποτε δεν ωφελούνται από τις δεήσεις και τις προσευχές της Εκκλησίας μας. Ο Καθηγητής κ. Ανδρέας Θεοδώρου γράφει: «Δεν μπορούν οι δεήσεις και τα μνημόσυνα που γίνονται, να σώσουν την αμετανόητη ψυχή, η οποία στην μέση κατάσταση, βρίσκεται στον προθάλαμο της κολάσεως και βασανίζεται στο μέτρο της κρίσεως που της επέβαλλε ο Θεός».
Όμως ποιός άνθρωπος μπορεί με βεβαιότητα να αποφανθεί για κάποιον συνάνθρωπό του, ότι ήταν άπιστος, ή έφυγε αμετανόητος. Μόνον ο Θεός γνωρίζει τα εσωτερικά της ψυχής του καθενός. Μόνον Εκείνος ξέρει αν κάποιος είναι συνειδητός άπιστος, ή άθεος. Πολλές φορές πέφτουμε έξω. Γι’ αυτό λοιπόν η Εκκλησία μας και διότι δεν γνωρίζουμε τα ενδότερα της ψυχής κάθε ανθρώπου, αλλά και διότι είναι μητέρα φιλεύσπλαχνη, η οποία ενδιαφέρεται για τα παιδιά της, προσεύχεται και κάνει μνημόσυνα σε όλους τους κεκοιμημένους, εμπιστευόμενη στα χέρια του Θεού την εξέλιξη κάθε ανθρώπου.
Το τρίτο χαρακτηριστικό της μέσης καταστάσεως είναι ότι αποτελεί πρόγευση, είτε αμοιβής, είτε κολάσεως. Δηλαδή η μερική κρίση που γίνεται μετά τον θάνατό μας, δίνει στις ψυχές την δυνατότητα να προγεύονται, είτε την χαρά της αμοιβής που θα λάβουν κατά την Δευτέρα Παρουσία, είτε την λύπη της τιμωρίας την οποία περιμένουν.
Ο Μέγας Αθανάσιος μάς διαβεβαιώνει, ότι οι Δίκαιοι άνθρωποι, μετά τον θάνατό τους, δοκιμάζουν «μερική απόλαυση», οι δε αμαρτωλοί «μερική κόλαση». Ο βασιλιάς λέει, προσκαλεί κάποιον σε ένα δείπνο και του λέει, την τάδε βραδιά σε περιμένω να έλθεις στα ανάκτορα όπου θα σου παραθέσω ένα δείπνο. Ο άνθρωπος που έλαβε την πρόσκληση, αισθάνεται μία εσωτερική χαρά, μία ικανοποίηση. Περιμένει πότε θα πάει εκεί και να νιώσει αυτή την δόξα και την τιμή να παρακάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον βασιλιά. Αυτή είναι η μία περίπτωση, όπου γίνεται πρόγευση της χαράς.
Από την άλλη μεριά, έκανες κάτι κακό και σε συνέλαβαν και πρόκειται να δικαστείς. Σε φυλακίζουν Κάι σου λένε πως πρέπει να περιμένεις για να έρθει ο δικαστής. Αυτό το διάστημα που περιμένεις αισθάνεσαι μία λύπη– προγεύεσαι δηλαδή το κακό που έρχεται. Η πρόγευση αυτή ποικίλλει κατά περίπτωση. Ο Μέγας Βασίλειος λέει «Η απόλαυση των Δικαίων θα έχει διάφορα σκαλοπάτια, θα είναι σε διάφορα επίπεδα, άλλους δηλαδή ο Θεός θα τους τιμήσει πολύ και άλλους λιγότερο».
Οι ψυχές των Δικαίων —μας λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος— σκέπτονται και προγεύονται την μακαριότητα. Ο Άγιος Ιουστίνος, ο φιλόσοφος και μάρτυρας, λέει «οι ψυχές των Δικαίων μένουν σ’ ένα καλύτερο μέρος, ενώ οι ψυχές των αμαρτωλών μένουν σ’ ένα χειρότερο μέρος, εν αναμονή της μεγίστης κρίσεως, η οποία πρόκειται να επακολουθήσει.
Αφιέρωμα στην Ταϋγέτη Μπασούρη: Η σχέση με τον Βέγγο και ο θάνατος που δεν ξεπέρασε ποτέ
Έμεινε στην εξορία τέσσερα χρόνια, αρνούμενη να υπογράψει δήλωση μετανοίας
H Ταϋγέτη Μπασούρη συχνά καλούταν να ενσαρκώσει ρόλους που σχετίζονταν με την εξωτερική της εμφάνιση και τον αυτοσαρκασμό.
Η ηθοποιός, έγινε γνωστή και πολύ αγαπητή μέσα από τους κωμικούς, κυρίως, ρόλους της κακιάς και της άσχημης που ερμήνευε, ενώ κύρια χαρακτηριστικά της ήταν η ευγένια, το χιούμορ και η ζωντάνια που τη διέκρινε ως άνθρωπο.
“Πάντα μου έδιναν ρόλους κακιάς ή άσχημης. Δε με πείραζε. Μου έφταναν τα γέλια που έκανε ο κόσμος από κάτω, το χειροκρότημα. Αυτό ήταν η ζωή μου.”
Η Ταϋγέτη συγκαταλέγεται, μαζί με τη Γεωργία Βασιλειάδου και την Αθηνά Μερτύρη, στις «άσχημες» του ελληνικού κινηματογράφου. Μάλιστα, η ίδια η Γεωργία Βασιλειάδου, συνήθιζε να λέει αστειευόμενη ότι έαν γινόντουσαν καλλιστεία για άσχημες, η ίδια θα έβγαινε Σταρ Ελλάς και η Ταϋγέτη Μις Ελλάς.
Ποια ήταν η Ταϋγέτη Μπασούρη
Η Ταϋγέτη γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1914
Σπούδασε στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στο «Εθνικό Ωδείο»
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1944 με τον θίασο του Γ. Λουκούλη
Τη δεκαετία του 1980 συμμετείχε στο έργο του Γιώργου Διαλεγμένου «Χάσαμε τη θεία στοπ»
Το 1984, με παρέμβαση της Μελίνας Μερκούρη προσελήφθη στο Εθνικό Θέατρο, με σκοπό να συμπληρώσει τα συντάξιμά της έτη
Έγινε δημοφιλής από τους κωμικούς της ρόλους σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου
Συνεργάστηκε σε πολλές ταινίες με τον Θανάση Βέγγο, ο οποίος της έδειχνε πολλή εμπιστοσύνη
Έγινε γνωστή στον χώρο του κινηματογράφου και του θεάτρου με το μικρό της όνομα
Απεβίωσε σε ηλικία 89 χρόνων.
Δείτε το βίντεο:
Η σύλληψη και η εξορία
Η Ταϋγέτη είχε ενεργό συμμετοχή στο ΕΑΜ Θεάτρου και εντάχθηκε στο ΚΚΕ. Για τις ιδέες και την αντιστασιακή της δράση συνελήφθη και εξορίστηκε στη Χίο, στη Μακρόνησο, στο Τρίκερι και στον Αϊ-Στράτη.
Όπως είχε δηλώσει η ίδια: «Η ιδεολογία είναι πάνω από την οικογένεια. Οι γονείς μου δεν ήταν αριστεροί, εγώ όμως έβλεπα γύρω μου την αδικία και ένιωθα ότι κάτι έπρεπε να κάνω, έτσι μπήκα από μικρή στο Κομμουνιστικό Κόμμα». Επίσης, ήταν της άποψης ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να υπερασπίζεται τα πιστεύω του μέχρι το τέλος: «Τέσσερα χρόνια κάθισα στην εξορία επειδή αρνιόμουνα να υπογράψω ότι δεν είμαι κομμουνίστρια».
Σε συνεντευξή της στο παρελθόν, είχε αποκαλύψει ότι: «Συχνά οι άνθρωποι γίνονται σκληροί χωρίς τη θέλησή τους. Θυμάμαι, στην εξορία, κάτι κακόμοιρα δεκαεννιάχρονα φανταράκια που τα υποχρέωναν να με χτυπάνε. Δεν μπορούσαν να το κάνουν, έβαζαν τα κλάματα και με παρακαλούσαν να προσποιούμαι ότι φωνάζω από πόνο, γιατί διαφορετικά θα τις έτρωγαν εκείνα».
Ενώ αναφέρθηκε και στη σωματική βία που υπέστη εκείνα τα χρόνια: «Άμα πιστεύεις σε κάτι με όλο σου το είναι, αντέχεις και τον πόνο και όλα. Το ξύλο που έτρωγα στη Μακρόνησο με πεισμάτωνε ακόμα πιο πολύ».
Ταϋγέτη: Ο Θανάσης Βέγγος, της είχε ιδιαίτερη αδυναμία και πίστευε στο ταλέντο της
Ένας από τους πιο ανθρώπους που βοήθησαν την Ταϋγέτη στη λαμπρή επαγγελματική της πορεία ήταν ο Θανάσης Βέγγος, ο οποίος πίστευε πολύ στο ταλέντο της και της έδειχνε πολλή εμπιστοσύνη ως επαγγελματία. Γι’ αυτό και έπαιξαν μαζί σε πάρα πολλές ταινίες.
Η Ταϋγέτη συμμετείχε συνολικά σε 50 κινηματογραφικές ταινίες. Οι τελευταίες εμφανίσεις της ήταν οι: «Δυο τρελοί και ο ατσίδας», «Μη μου άπτου» και «Το 24ωρο ενός παλιατζή».
Έπειτα αποφάσισε να σταματήσει την υποκριτική, έως το 1984 όπου, με παρέμβαση της Μελίνας Μερκούρη, επέστρεψε στο Εθνικό Θέατρο για να συμπληρώσει τα συντάξιμά της έτη. Παρέμεινε εκεί έως το 1992.
Ο θάνατος που δεν ξεπέρασε ποτέ και το μοναχικό τέλος
Η Ταϋγέτη λόγω της απώλειας της μητέρας της σε νεαρή ηλικία, ανέλαβε εκείνη τη φροντίδα της αδελφή της και όταν το 1993 την έχασε, ήταν κάτι που τη συνέτριψε. Δεν μπόρεσε να το ξεπεράσει ποτέ.
Δεν παντρεύτηκε και δεν έγινε ποτέ μητέρα, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής της έπασχε από άνοια. Τη φροντίδα της ανέλαβε μια ξαδέρφη της έως το 2003, όταν η αγαπημένη ηθοποιός «έφυγε» από τη ζωή από εγκεφαλικό, έπειτα από νοσηλεία αρκετών ημερών.
Όσο γέλιο και εάν πρόσφερε μέσα από τις ταινίες της η Ταϋγέτη στην πραγματική της ζωή υπήρξε πολύ μοναχική, κλειστή και αντικοινωνική. Χαρακτηριστικό είναι πως ποτέ δεν έλεγε την ηλικία της και ποτέ δεν ακολουθούσε τους συναδέλφους της στα στέκια των καλλιτεχνών.
Παρ’ όλα αυτά, είχε αποκαλύψει ότι είχε αρκετά φλερτ στη ζωή της: «Φλερτ είχα πολλά σαν κοπέλα. Μεγάλο έρωτα, όμως, δεν είχα. Δεν υπέφερα και δεν έσκασα για κανέναν άντρα. Ο γάμος περιορίζει τη γυναίκα. Τι να τον κάνεις τον γάμο, αν ο άντρας σου σε απατά και δεν αισθάνεται αγάπη για σένα; Δε στερήθηκα την αγάπη στη ζωή. Μέχρι σήμερα την έχω κοντά σε δικούς μου ανθρώπους».
Δείτε το βίντεο:
Στο Εθνικό Θέατρο συμμετείχε στις εξής παραστάσεις:
Τα οράματα της Σιμόν Μπασάρ (1976)
Νεφέλες (1984)
Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν (1985)
Η σονάτα των φαντασμάτων (1986)
Εκκλησιάζουσες (1987)
Οι στρατιωτες (1987)
Ο θάνατος του Περικλέους – Η κόρη του παντοπώλου – Η βεγγέρα (1988)
Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1989)
Ο Ανδροκλής και το λιοντάρι (1991).
Ταϋγέτη: Η δικές της αλήθειες
Κακιά εγώ δεν ήμουνα, αλλά στις κακές έριχνα δίκιο, τις καταλάβαινα. Έγιναν στρίγκλες επειδή ορισμένοι δεν τους φέρθηκαν καλά
Η κακία ξεκινάει από την ανέχεια. Αν φέρεσαι καλά, ακόμα κι αγρίμι να είναι ο άλλος, αργά ή γρήγορα θα τον φέρεις στα δικά σου νερά
Η ομορφιά δεν είναι αρκετή. Άμα δεν έχεις καλό χαρακτήρα, οι άλλοι θα απομακρυνθούν
Το χιούμορ και η τσαχπινιά είναι για τους άντρες εξίσου σημαντικά με την εμφάνιση. Ίσως γι’ αυτό δεν μου έλειψαν ποτέ τα φλερτ
Οι γονείς είναι η μεγαλύτερη αγάπη. Η πρώτη και η τελευταία
Άλλο η ιδεολογία και άλλο η πολιτική
Οι θεατρίνοι είμαστε ευαίσθητοι, γι’ αυτό βασανιζόμαστε σε όλη μας τη ζωή
Ο κόσμος δεν ξεχνάει αυτούς που τον έχουν κάνει να γελάσει. Ακόμα και σήμερα, με σταματούν στον δρόμο και μου λένε ότι μ’ αγαπούν
Η μόρφωση είναι το παν. Ξυπνάει τον άνθρωπο, τον μαθαίνει να φέρεται, τον κάνει να καταλαβαίνει για ποιο λόγο βρίσκεται στη γη
Οι πραγματικά σημαντικοί άνθρωποι δεν δίνουν σημασία στα πλούτη και στη δόξα. Το χρήμα δεν έχει κάνει ποτέ κανέναν ευτυχισμένο. Το μόνο που μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένο είναι η αγάπη
Το πάθος δεν ενδείκνυται για να στήσει κανείς πάνω του σπίτι και οικογένεια
Οι περισσότεροι άνθρωποι ξεφτιλίζονται για το στεφάνι. Αμάν ντε, παντρεύτηκες. Τι έγινε πια! Σπουδαίο πράγμα!
Ο ρομαντισμός χρειάζεται μέτρο. Το ίδιο και ρεαλισμός
Τι να την κάνεις την οικογένεια, αν ο άντρας σου δεν σε υπολογίζει και σε απατά;
Το να πηγαίνεις στην εκκλησία είναι χάσιμο χρόνου. Δεν παίρνεις ένα βιβλίο να διαβάσεις καλύτερα; Οι προσευχές είναι άχρηστες. Κι εγώ που προσευχόμουνα να γίνει η αδερφή μου καλά, τι κατάφερα; Τελικά την έχασα
Να προσέχουμε τους ανθρώπους, ν’ ακούμε τις στενοχώριες τους, να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τους ελαφρώσουμε. Αυτό είναι το καλό.
Είναι μια συνηθισμένη παρανόηση ότι μόνο η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ προκαλεί ηπατική ανεπάρκεια.
Στην πραγματικότητα, ακόμη και άνθρωποι που δεν καταναλώνουν ποτέ αλκοόλ μπορούν να αναπτύξουν σοβαρά ηπατικά προβλήματα λόγω κακών διατροφικών συνηθειών. Πρόσφατα ιατρικά περιστατικά και έρευνες δείχνουν ότι ορισμένες τροφές, όταν καταναλώνονται καθημερινά χωρίς μέτρο, μπορούν σιωπηλά να καταστρέψουν το συκώτι με την πάροδο του χρόνου.
Ένα περιστατικό που σήμανε συναγερμό
Γιατροί ανέφεραν πρόσφατα την περίπτωση ενός άνδρα που δεν έπινε ποτέ αλκοόλ, αλλά πέθανε από ηπατική ανεπάρκεια. Μετά από έρευνα, διαπιστώθηκε ότι η καθημερινή του διατροφή περιλάμβανε αρκετές τροφές βλαβερές για το συκώτι. Αυτή η τραγική ιστορία αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση: η προστασία του ήπατος δεν αφορά μόνο την αποφυγή του αλκοόλ — αλλά τη διατήρηση μιας ισορροπημένης, φιλικής προς το συκώτι διατροφής.
4 τροφές που μπορεί να βλάψουν το συκώτι αν καταναλώνονται πολύ συχνά και χωρίς μέτρο
1. Επεξεργασμένα Κρέατα
Μπέικον, λουκάνικα και αλλαντικά περιέχουν υψηλά επίπεδα συντηρητικών, νατρίου και ανθυγιεινών λιπαρών. Αυτές οι ουσίες αυξάνουν το οξειδωτικό στρες και τη φλεγμονή, επιταχύνοντας την εμφάνιση λιπώδους διήθησης και ίνωσης του ήπατος.
2. Τηγανητά και Λιπαρά Φαγητά
Οι τροφές που είναι πλούσιες σε τρανς λιπαρά και οι τηγανητές λιχουδιές επιβαρύνουν το συκώτι με περίσσεια λίπους. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό οδηγεί σε μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος (NAFLD), φλεγμονές και ουλές.
3. Ζαχαρούχα Ροφήματα και Γλυκά
Αναψυκτικά, γλυκά και άλλες τροφές πλούσιες σε ζάχαρη αυξάνουν τον κίνδυνο για αντίσταση στην ινσουλίνη και παχυσαρκία. Η υπερβολική ζάχαρη προάγει τη συσσώρευση λίπους στο συκώτι, μειώνοντας την ικανότητά του να λειτουργεί σωστά.
4. Υπερβολικό Αλάτι
Η διατροφή με πολύ αλάτι συμβάλλει στην ίνωση του ήπατος και στην υπέρταση, επιβαρύνοντας περιττά το συκώτι. Σνακ, κονσέρβες και φαγητά ταχυφαγείου αποτελούν κοινές κρυφές πηγές υπερβολικού νατρίου.
Πώς να Προστατεύσετε το Συκώτι σας
Καταναλώνετε ισορροπημένη διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής άλεσης και άπαχες πρωτεΐνες.
Περιορίστε τα επεξεργασμένα, τηγανητά, ζαχαρούχα και αλμυρά τρόφιμα.
Ενυδατωθείτε σωστά και ασκηθείτε τακτικά για να στηρίξετε τη λειτουργία του ήπατος.
Κλείνετε τακτικά ραντεβού για εξετάσεις ώστε να παρακολουθείτε την υγεία του ήπατος.
Συμπέρασμα
Δεν χρειάζεται να πίνετε αλκοόλ για να αναπτύξετε ηπατικά προβλήματα. Οι καθημερινές διατροφικές επιλογές παίζουν τεράστιο ρόλο στην υγεία του ήπατος. Αποφεύγοντας την υπερβολική κατανάλωση επεξεργασμένων κρεάτων, τηγανητών τροφών, ζαχαρούχων ροφημάτων και αλμυρών γευμάτων, μειώνετε τον κίνδυνο ηπατικής βλάβης και προστατεύετε ένα από τα πιο ζωτικά όργανα του σώματός σας.
Ηπατική ανεπάρκεια δεν προκαλείται μόνο από αλκοόλ. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που δεν πίνουν και όμως εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα στο συκώτι (π.χ. μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος – NAFLD), η οποία σχετίζεται με διατροφή, παχυσαρκία, διαβήτη, υπέρταση και καθιστική ζωή.
Δεν σημαίνει ότι αν φάει κάποιος λίγο μπέικον, γλυκό ή τηγανητά θα “καταστρέψει το συκώτι του”και θα πάθει ανεπάρκεια. Αυτό συμβαίνει σε περιπτώσεις χρόνιας, συστηματικής κακής διατροφής σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες (π.χ. παχυσαρκία, έλλειψη άσκησης, γενετική προδιάθεση).
Ναι, η υπερβολική κατανάλωση επεξεργασμένων κρεάτων, τηγανητών, ζάχαρης και αλατιού μπορεί να επιβαρύνει το συκώτι.
Όχι, δεν θα πάθει κάποιος ηπατική ανεπάρκεια απλά επειδή τρώει περιστασιακά αυτές τις τροφές
Το συκώτι είναι ανθεκτικό όργανο, αλλά θέλει ισορροπημένη διατροφή, κίνηση και περιορισμό βλαβερών συνηθειών.
