Το μικρό παιδί, που τόσα θα είχε να δώσει, και μόνο που το πρόσωπό του θα καθρεφτιζόταν μελλοντικά στα νερά του ποταμού, ξεκουράστηκε.
Δύο μέρες πριν γίνει ενός έτους, ένα βρέφος πετιέται στο ποτάμι και όταν οι αστυνομικοί ειδοποιούνται για την εξαφάνισή του, αντικρίζουν στην όχθη το σώμα του που μοιάζει με κούκλα, σαν παιχνίδι στα αζήτητα.
Χωρίς όνομα. Δεν πρόλαβε να βαφτιστεί ούτε και να φταίξει. Δεν είναι καν παραμύθι χωρίς όνομα.
γράγει ο Στέφανος Κρίκκης
Το «παιχνίδι» στα αζήτητα μοιάζει με τον ασκό του Αιόλου που άνοιξε πολύ καιρό πριν.
Οι αστυνομικοί ήξεραν αλλά ήλπιζαν να μην έρθουν αντιμέτωποι με την εφιαλτική πραγματικότητα.
Ισως κάτι να έχει μεσολαβήσει, ώστε στο παιδί να δόθηκε μία δεύτερη ευκαιρία.
Η νεαρή μητέρα που έμενε με τους γονείς της, πιέστηκε να δώσει κάποια πειστική εξήγηση. Τι έκανε το παιδί όταν το πήρε και έφυγε από το σπίτι παραμονή Πρωτοχρονιάς;
Είπε κατά τις πληροφορίες ότι το πέταξε στο ποτάμι, το άφησε στο ποτάμι, ότι δεν το σκότωσε, ότι μπουσούλησε και έπεσε.
Οτι αποσπάστηκε η προσοχή της από το κινητό τηλέφωνο και ήταν αργά να βουτήξει στα νερά.
Οι πληροφορίες συνέχισαν να υφαίνουν γύρω της το φωτοστέφανο της τρέλας.
Λίγοι ξέρουν πώς ζούσε η νεαρή μητέρα, αν αληθεύουν όσα ειπώθηκαν ότι αντιμετωπίζει ψυχιατρικά προβλήματα. Ή ότι ζούσε ευτυχισμένη με το παιδί στο σπίτι της.
Τα προβλήματα φαίνεται να προϋπήρχαν, ίσως να γιγαντώθηκαν που δεν υπήρξε κάτω από την ίδια στέγη ο πατέρας.
Ηταν τελικά το σώμα του μωρού αυτό που βρήκαν οι αστυνομικοί στον Αλιάκμονα. Πνιγμένο, τροφή σε κάθε λογής ζώα.
Μέρες ή εβδομάδες πριν τελειώσουν όλα, ανάμεσα στον πατέρα και την μητέρα παρεισέφρησαν δικηγόροι για την αναγνώριση του παιδιού, και πώς θα έπρεπε να κινηθεί ο ένας και ο άλλος, για να μην προκύψουν δικαστικά τρεχάματα.
Θα πει για παράδειγμα ο πατέρας ότι «εγώ ήθελα να αναγνωρίσω το παιδί. Ήθελα να αναλάβω τις ευθύνες του παιδιού. Μου επέτρεπε να το βλέπω, αλλά κάποιες φορές μου έλεγε πως τώρα δεν γίνεται και τέτοια. Το έπαιρνα το παιδί στο σπίτι μου τον τελευταίο καιρό, προς τον Οκτώβριο – Νοέμβριο το πήρα 4 με 5 βράδια. Μετά συμβουλεύτηκα δικηγόρο και μου είπε “να προσέχεις, αφού δεν έχεις αναγνωρίσει το παιδί, εάν πάθει οτιδήποτε σε κάποιο ατύχημα, θα είσαι υπεύθυνος για τις πράξεις που κάνεις”».
Τώρα όμως το παιδί πέθανε, βρέθηκε με τα ρούχα που του είχαν φορέσει για τελευταία φορά, όταν η μητέρα κρατώντας το αγκαλιά, κατευθυνόταν στο τέλος της διαδρομής, αλλάζοντας διαδοχικά δύο ταξί.
Ηταν η ίδια η γυναίκα που υπέδειξε στους αστυνομικούς πού να ψάξουν, καθόταν ατάραχη στο περιπολικό, όσο αναζητούσαν στα σκοτεινά.
Δεν βγήκε έξω, δεν κοίταξε πάνω από το φράγμα, ακόμη και το βλέμμα των αστυνομικών δεν στάθηκε για πολύ στο πρόσωπο του παιδιού που την επομένη μέρα θα έκλεινε τον πρώτο χρόνο ζωής.
Ηταν όλα φρικτά, και επιστροφή δεν υπάρχει. Παρεισέφρησαν οι δικαστές τώρα, και τα τρεχάματα με τους νόμους χωρίς τέλος.
Η νεαρή μητέρα στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνηση Ημαθίας, περιμένοντας να περάσει η νύχτα για να μεταφερθεί στις φυλακές.
Μερικών μηνών ήταν τον Μάιο του 2021 το παιδί της Καρολάιν στα Γλυκά Νερά όταν εκείνη σκοτωνόταν από τα χέρια της συζύγου της.
Στο παιδί αυτό, δόθηκε μία δεύτερη ευκαιρία, στις Φιλιππίνες, όπου μεγαλώνει με την θετή κόρη του παππού της. Την αποκαλεί μαμά και τα παιδιά της, αδέρφια. Ζει μέσα στην αγάπη, μέχρι να μεγαλώσει και να μάθει.
Μία πτώση, ένας στραγγαλισμός. Ενα δευτερόλεπτο όσο κρατά η λήψη μίας φωτογραφίας που θα θυμίζει για πάντα την ευτυχέστερη στιγμή.
Ενα δευτερόλεπτο, όσο δεν θα πρέπει να διαρκεί η απόφαση για να έρθει στο φως μία νέα ζωή.
Το μικρό παιδί, που τόσα θα είχε να δώσει, και μόνο που το πρόσωπό του θα καθρεφτιζόταν μελλοντικά στα νερά του ποταμού, ξεκουράστηκε.
Αλλά άφησε πίσω του μία κοινωνία στιγματισμένη και βαριά άρρωστη. Που άρχισε ακόμη πιο λαίμαργα να καταβροχθίζει τις σάρκες της.
Βρίσκουν τα παιδιά τον δρόμο τους, αλλά μέχρι τότε κάποιοι πρέπει να στέκονται δίπλα τους. Βαριά η ευθύνη τής ανατροφής. Γιατί ο ασκός του Αιόλου, δεν θα σκορπίσει τη χαρτούρα με τις πραγματογνωμοσύνες, αλλά θα δώσει το σύνθημα να αρχίσει να ξαναμετρά αντίστροφα, το μοιραίο δευτερόλεπτο.
Αυξήσεις στις τιμές των πολύ φθηνών φαρμάκων δρομολογεί η κυβέρνηση, προκειμένου να «επιβιώσουν» στην αγορά και να μην υποκαθίστανται από ακριβότερα. Το μέτρο έχει ήδη ανακοινωθεί από το καλοκαίρι και αναμένεται να κατατεθούν οι αιτήσεις των εταιρειών, οι οποίες θα κριθούν από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΟΦ), βάσει κοστολογίου.
Σύμφωνα με τον Υπουργό Υγείας, Θάνο Πλεύρη, στόχος της Πολιτείας είναι να αποτρέψει την απόσυρση των φαρμάκων των οποίων η τιμή κυμαίνεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, καθιστώντας τα ασύμφορα για τις επιχειρήσεις, και -κατ’ επέκταση- την υποκατάστασή τους από ακριβότερες θεραπείες.
Τα φάρμακα αυτά είναι γενόσημα, τα οποία κατά βάση έχουν μηδενική συμμετοχή. Ακόμη, όμως, και σε περιπτώσεις που υπάρχει συμμετοχή, αυτή ανέρχεται στο 10%, με την αύξησή να αντιστοιχεί σε μικρή επιβάρυνση για τον πολίτη.
Στα social media φυσικά αυτό το θέμα έχει προκαλέσει αρνητικές αλλά και χιουμοριστικές αντιδράσεις…
Ανταλλάσσω 2 συσκευασίες Depon με τρίμηνη διαμονή σε βίλα στην Σαντορίνη περίοδο Ιούνη – Αύγουστο… ευχαριστούμε τον κύριο Μητσοτάκη. … pic.twitter.com/5HwsKKdTZ2
Σήμερα ήμουν επιβάτης στο λεωφορείο της γραμμής 8 και το περιστατικό που συνέβη πραγματικά μας άφησε όλους άφωνους και μάλιστα οι περισσότεροι από εμάς δώσαμε και συγχαρητήρια στον νεαρό.
Στην στάση της Αριστοτέλους προς Καμάρα που γίνεται πάντα ο κακό χαμός μπήκανε μέσα αρκετοί άνθρωποι ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι, έβρεχε κιόλας οπότε υπήρχε μία ένταση στην ατμόσφαιρα παραπάνω.
Την ώρα λοιπόν που μπαίνει όλο αυτό το τσούρμο μέσα ένας ηλικιωμένος άντρας μεταξύ 60-65 άρχισε να τα βάζει με την νεολαία και το σεβασμό που θα ήθελε να του δείχνουν οι νέοι για να κάτσει.
Δεν είχε εντελώς άδικο αλλά ήταν αρκετά επιθετικός προς όλους και γενικά προς την κοινωνία λέγοντας εκφράσεις όπως ” Σήμερα οι νέοι δεν σέβεστε τίποτα”, “Χάθηκε ο σεβασμός από την κοινωνία μας”, “Οι νέοι σήμερα δεν υπολογίζετε τίποτα ούτε τους γονείς να βλέπατε όρθιους δεν θα σηκωνόσασταν ” και γενικότερα όσο περνούσαν τα δευτερόλεπτα έλεγε όλο και περισσότερα βαριά λόγια.
Μέχρι που σε κάποια στιγμή είπε “Φτιάχνετε μια κοινωνία που δεν υπάρχει σεβασμός σε τίποτα, θα σκοτώνεστε μεταξύ σας αύριο για μια θέση στο λεωφορείο” εκείνη την ώρα πετάχτηκε ένα παλικάρι που ήταν όρθιος και φαινόταν αρκετά σοβαρός και μετρημένος. Προφανώς φοιτητής αφού κρατούσε βιβλία και η ηλικία του με τα λεγόμενά του δεν έμοιαζαν να είναι από μαθητή.
Του απάντησε λοιπόν με πολύ σεβασμό “Κύριε να σας πω λίγο; Σας ακούω πάνω από πέντε λεπτά να τα βάζετε με την νεολαία και γενικά με την κοινωνία”. “Θέλω απλά να σας θυμίσω ότι την κοινωνία αυτή εσείς την φτιάξατε.
Εσείς τόσα χρόνια μας μάθατε να σκεφτόμαστε μόνο το σήμερα και τον εαυτό μας με τις επιλογές σας, η γενιά σας τόσα χρόνια έγλυφε κατουρημένες ποδιές για να χωθεί σε μια θεσούλα και να χώσει το παιδί του, την νύφη του, τον γαμπρό του, και καμιά 15αριά ξαδέρφια αδιαφορώντας για τον αν αξίζουν να μπούν για τον αν αύριο τα πράγματα δεν θα είναι έτσι όπως ήταν εχθές.
Η γενιά σας είναι αυτή που ψήφιζε πάντα ανθρώπους χωρίς καμία αξία να μας κυβερνάνε αλλάζοντας τις αρχές της κοινωνίας, την Ιστορία, την παιδεία, την παράδοση. Η γενιά σας είναι αυτή που μας έμαθε στην μίζα και την πίσω πόρτα.”
Εκείνη την στιγμή ο ηλικιωμένος άντρας προσπάθησε να σταματήσει τον νέο με αρκετή ένταση ρωτώντας τον “Τι σχέση έχουν αυτά με το ότι δεν σηκώνετε κανείς για να κάτσει ένας ηλικιωμένος”.
Το παλικάρι απάντησε με αρκετή ηρεμία μπορώ να πώ : “O σεβασμός κύριε κερδίζεται δεν απαιτείται, και εσείς προσωπικά αυτοχαρακτηριζεστε ηλικιωμένος μόνο και μόνο για να καθίσετε φαίνεστε μια χαρά και υγιείς. Αν όμως το ζητήσετε αυτό από κάποιον ευγενικά είμαι σίγουρος ότι κανένας δεν θα σας πει όχι.
Το βασικό όμως είναι ότι επειδή ο σεβασμός κερδίζεται όπως προείπα και η δική σας η γενιά παραδίδει μια διαλυμένη χώρα μέσα στην ρεμούλα την κομπίνα και την βρόμα που οι νέοι παλεύουμε να αλλάξει προς το καλύτερο για τον αύριο τον παιδιών μας και όχι το δικό σας.Στο πρόσωπό σας εγώ βλέπω αυτόν που έχει καταδικάσει για χρονιά σύμφωνα με τις κομματικές του ορέξεις και τις επιλογές του και δυστυχώς σήμερα οι νέοι δεν μπορούν να σεβαστούν τον δήμιο τους .”
Θάλεια Ματίκα: Στην εκπομπή “Πρωίαν σε είδον τη μεσημβρίαν” ήταν καλεσμένη η γνωστή ηθοποιός την Τετάρτη 4 Ιανουαρίου. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στις δουλειές του σπιτιού που όπως παραδέχτηκε δεν κάνει καθώς ανήκουν σε έναν επαγγελματικό προσανατολισμό που δεν έχει επιλέξει.
Θάλεια Ματίκα: Απόσπασμα από τα όσα είπε στην εκπομπή
Η γνωστή ηθοποιός μίλησε στον Φώτη Σεργουλόπουλο και στην Τζένη Μέλιτα για την προσωπική της ζωή, για το ενδεχόμενο ανάμιξής στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, αλλά και για τις δουλειές του σπιτιού.
Η ηθοποιός δήλωσε πως δεν κάνει δουλειές του σπιτιού και εξήγησε το γιατί:
«Οι δουλειές του σπιτιού είναι ένας επαγγελματικός προσανατολισμός, δεν διάλεξα αυτόν τον επαγγελματικό προσανατολισμό. Γι’ αυτό και υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνονται γι’ αυτήν τη δουλειά. Έβλεπα τη μητέρα μου ως δικηγόρος να γίνεται χίλια κομμάτια, ώστε να κάνει τις δουλειές του σπιτιού και σκέφτηκα ότι “όχι η γυναίκα δεν είναι φτιαγμένη γι’ αυτό“. Όταν έχει μία άλλη ιδιότητα που της απορροφά μεγάλο μέρος της ημέρας της, δεν είναι υποχρεωμένη να συμμετέχει και σε αυτό».
Θάλεια Ματίκα: Το κομμάτι της πολιτικής
«Αγαπώ την πολιτική να διαβάζω, να ασχολούμαι, να ενημερώνομαι. Με τίποτα δεν θα ήθελα να ασχοληθώ με τα κοινά. Δεν μου έχει γίνει κάποια πρόταση. Μπορείς να βοηθάς με άλλον τρόπο, το να γίνεις επαγγελματίας είναι σκληρό σπορ. Δεν αποφασίζεις μόνος σου, απ’ ό,τι έχω καταλάβει, από το να έρθεις σε ρήξη με τα πιστεύω σου καλύτερα να μείνεις σπίτι σου».
«…Φτώχεια και άνοιγμα της ψαλίδας, δηλαδή, ο φιλελευθερισμός, που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια, έχει οδηγήσει σε αυτό το φαινόμενο, το ότι οι πλούσιοι γίνονται λιγότεροι και πιο δυνατοί συνεχώς και η μέση τάξη καταρρέει, αρχίζουν τα προβλήματα».
Τραγωδία Νικολόπουλου: Ξαναχτύπησε η κατάρα στην οικογένεια Νικολόπουλου, αυτή τη φορά πρόκειται για τον πατέρα ενός από τους πέντε κυνηγούς που σκότωσε ο Διονύσης Φούκας το 2006 στα Καλύβια, ένα έγκλημα που συντάραξε το Πανελλήνιο.
Οικογένεια Νικολόπουλου: Η τραγωδία που συντάραξε το Πανελλήνιο
Ειδικότερα, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 62 ετών ο Γεώργιος Νικολόπουλος, ο πατέρας του 17χρονου Αλέξη, έναν από τους αδικοχαμένους στη Τραγωδία του 2006. Μάλιστα, στον τόπο του πενταπλού φονικού έφτασε πρώτος ο ίδιος.
Τον Ιανουάριο του 2010 έφυγαν από τη ζωή και η σύζυγος με την 16χρονη κόρη του Γεωργίου Νικολόπουλου που προέβησαν σε απονενοημένο διάβημα, καθώς δεν ξεπέρασαν ποτέ την απώλεια του Αλέξανδρου.
Ο Γιώργος Νικολόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή αιφνιδίως εν ώρα εργασίας την Τετάρτη 4 Ιανουαρίου, σε εργοτάξιο αυτοκινητοδρόμου. Για το αίτιο ενεργείται η προβλεπόμενη προανάκριση, ενώ παραγγέλθηκε νεκροψία-νεκροτομή στην ιατροδικαστική υπηρεσία της Πάτρας.
Η κηδεία του θα γίνει σήμερα, Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2023, στις 3 μμ. στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Καμαρούλας όπου η σορός θα βρίσκεται από τις 2:30 μμ.
Αυτοκτόνησαν μάνα και κόρη
Το 2010, είχε γίνει η τραγωδία με την 51χρονη Κατερίνα Νικολοπούλου, η οποία αυτοκτόνησε μαζί με τη 16χρονη κόρη της στο σπίτι τους, στον οικισμό Καμαρούλα Αγρινίου. Μάνα και κόρη βρέθηκαν νεκρές μέσα στο σπίτι τους, μετά τη λήψη φυτοφαρμάκου από τον μεγαλύτερο γιο και αδελφό, Βασίλη.
Η Κατερίνα Νικολοπούλου δεν είχε καταφέρει να ξεπεράσει τη δολοφονία του 17χρονου γιου της Αλέξη που είχε δολοφονηθεί μαζί με τα τέσσερα ξαδέλφια του από τον κτηνοτρόφο Διονύσιο Φούκα και τον πατέρα του, στα Καλύβια Αγρινίου, στις 26 Νοεμβρίου του 2006. Επί τριάμισι χρόνια η γυναίκα βρισκόταν καθημερινά στο νεκροταφείο και πολλές φορές είχε εκφράσει την απόφασή της να δώσει τέλος στη ζωή της.
Ζούσε στον οικισμό Καμαρούλα Αγρινίου με τα άλλα δύο παιδιά της, τη 16χρονη Νάντια και τον 23χρονο Βασίλη. Για χρόνια ήταν σε διάσταση με τον σύζυγό της που διέμενε σε γειτονικό χωριό. Οι συγχωριανοί γνώριζαν καλά το δράμα που ζούσαν μητέρα και κόρη, οι οποίες ήταν στενά δεμένες. Όπως λένε οι ίδιοι, «κάθε μέρα πήγαινε στον Αλέξη μαζί με την κόρη της Νάντια, μα θήτρια στο γυμνάσιο της περιοχής».
Σύμφωνα με την ιατροδικαστή Αγγελική Τσιόλα, «η λήψη του φυτοφαρμάκου έγινε πριν από τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς τη Δευτέρα και ο θάνατος ήταν ακαριαίος».
Μία ώρα αργότερα την αναζήτησε η κόρη της, η οποία βρισκόταν σε άλλο δωμάτιο. Όταν την αντίκρυσε και διάβασε το σημείωμα, και πριν έλθει στο σπίτι ο αδελφός της που είχε μεταβεί στην Αθήνα για τον αγώνα Παναθηναϊκού- Ολυμπιακού, πήρε και εκείνη φυτοφάρμακο. Η 16χρονη Νάντια άφησε ένα σύντομο σημείωμα όπου έγραφε: «Ακολούθησα τη μητέρα μου και μαζί με τον Αλέξη θα σας βλέπουμε από ψηλά…».
Ο Βασίλης Νικολόπουλος, όταν γύρισε στο σπίτι από την Αθήνα, πριν από τα ξημερώματα, αντίκρυσε τη μάνα του και την αδελφή του νεκρές και σοκαρισμένος βγήκε από το σπίτι καλώντας σε βοήθεια. Στον οικισμό Καμαρούλα, αλλά και στο Αγρίνιο επικρατούσε χθες θλίψη και το κλίμα ήταν βαρύ.
Οικογένεια Νικολόπουλου: Η τραγωδία που συντάραξε το Πανελλήνιο το 2006
Ένα πενταπλό φονικό, θύμα του οποίου υπήρξε και ο 17χρονος Αλέξης, οδήγησε στην αυτοκτονία της μητέρας του και της αδελφής του, αφού δεν ξεπέρασαν ποτέ τον θάνατό του. Τα πέντε θύματα στις 26 Νοεμβρίου του 2006 είχαν φύγει από το χωριό Λεύκα για να πάνε για κυνήγι.
Η περιοχή όπου έγινε το φονικό ήταν γνωστός κυνηγότοπος. Εκεί δολοφονήθηκαν από τον κτηνοτρόφο Διονύσιο Φούκα που είχε στήσει ενέδρα με τον πατέρα του Λυσίμαχο. Όπως είχαν πει, ο γιος σκότωσε τους πέντε κυνηγούς (εξαδέλφια όλοι μεταξύ τους) ύστερα από προτροπή του πατέρα του επειδή τα σκάγια των κυνηγών τρόμαζαν τα ετοιμόγεννα ζώα στη στάνη τους!
Αιφνίδια έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τετάρτης στο εργοτάξιο του Ακτιο – Αμβρακία, στον Δρυμό Βόνιτσας όπου εργάζονταν, ο 63χρονος Γιώργος Νικολόπουλος, από τη Λεύκα Αγρινίου.
Ο άτυχος άνδρας, υπέστη ανακοπή σύμφωνα με πληροφορίες, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του. Η ιστορία της οικογένειας του εκλιπόντος, είναι τραγική και είχε συγκλονίσει την τοπική κοινωνία και το πανελλήνιο.
Ο 63χρονος έχασε το γιο του Αλέξανδρο, μόλις 17 ετών, στο πενταπλό φονικό στα Καλύβια τον Νοέμβριο του 2006, από τον κατά συρροή δολοφόνο Διονύση Φούκα.
Ήταν εκείνος που δέχθηκε δευτερόλεπτα πριν το φονικό, ένα αγωνιώδες τηλεφώνημα από τον γιο του, ανησύχησε και πήγε στο σημείο όπου έγινε το έγκλημα. Μετά από αναζήτηση, ανακάλυψε πρώτος τους δολοφονημένους συγγενείς και φίλους του και τελευταίον, τον ίδιο του το γιο…
Η οικογένειά του όμως δέχθηκε και δεύτερο πλήγμα λίγα χρόνια αργότερα, όταν η εν διαστάσει σύζυγός του και η κόρη του αυτοκτόνησαν τον Μάρτιο του 2010, στο σπίτι όπου διέμεναν, στην Καμαρούλα Αγρινίου. Την 52χρονη γυναίκα και την 16χρονη, βρήκε νεκρές τότε, ο άλλος γιος της οικογένειας.
Η σορός του άτυχου Γιώργου Νικολόπουλου μεταφέρθηκε στην Πάτρα για νεκροψία – νεκροτομή. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καμαρούλας την Πέμπτη 5 Ιανουαρίου, στις τρεις το μεσημέρι.
Ο ηθοποιός και σεναριογράφος, στην πιο ειλικρινή συνέντευξη της πορείας του, μιλά για τη διαφορετικότητα, τα ΜΜΕ που εκπαιδεύουν στο μίσος, την ανίσχυρη πολιτική φωνή για τα γκέι δικαιώματα και το μέλλον του στην τηλεόραση
Όταν μπήκε στην ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα ο Γιώργος Καπουτζίδης, εισήγαγε όχι μόνο μερικές επιτυχημένες σειρές, αλλά μια νέα τηλεοπτική γλώσσα. Εκεί δεν υπήρχαν βωμολοχίες, άβολα αστεία, ενοχλητικά ή θολά σημεία.
Ξαφνιάστηκε ευχάριστα ο τηλεθεατής, κούρνιασε σ’ αυτό το καινούριο, το έξυπνα φιλικό, το ενδιαφέρον που του ανοιγόταν. Έκανε επιτυχία ο σεναριογράφος, την απόλαυσε –μου λέει πώς τότε, παρά τα εξοντωτικά ωράρια, ζούσε σ’ ένα ευλογημένο λούνα παρκ– και μαζί άρχισε να χτίζει στη συνείδηση του κοινού όχι την εικόνα ενός ακόμη καλού παιδιού, αλλά το οικοδόμημα μιας τηλεοπτικής περσόνας που ό,τι κι αν συμβεί ξέρει να το χειριστεί.
Τα χρόνια πέρασαν, η οικονομική κρίση θέρισε το 90% της ελληνικής μυθοπλασίας και σχεδόν το σύνολο των διαφημιστικών εσόδων της τηλεόρασης, κατάπιε κανάλια και δουλειές, γέννησε ασχήμιες, όμως ο Καπουτζίδης έμεινε σ’ αυτήν, με μια περίεργη, ευγενή σοβαρότητα.
Παραδόξως, όχι ως σεναριογράφος, ούτε ως απλός παρουσιαστής, αλλά ως μία δραστήρια φυσιογνωμία που απολαμβάνει κάτι σπάνιο για τηλεοπτικό πρόσωπο: τη συντριπτική αποδοχή και την εκτίμηση του κόσμου. Συναντιόμαστε προς το τέλος ενός καθ’ όλα σκοτεινού –από πλευράς αντιμετώπισης της διαφορετικότητας– γεγονότων, που πυροδότησαν άπειρες ατυχείς τηλεοπτικές στιγμές και μετά από μία γενναία, καίρια δική του τοποθέτηση, πριν από λίγο καιρό για όλους τους διαφορετικούς που ασφυκτιούν στον ελληνικό κοινωνικό ιστό. Τότε φαίνεται να άνοιξε αυθόρμητα μια τεράστια συζήτηση για το τι πρέπει να ακούγεται στην τηλεόραση και τι όχι πια, γιατί είναι επικίνδυνο, σχεδόν δολοφονικό.
Στο LIFO.gr πιο ώριμος, ειλικρινής και ευθύς από τότε μιλά για όλα εκείνα που δύσκολα οι εγχώριες διασημότητες τολμούν, αποκαλύπτοντας παράλληλα πολλά για τον κόσμο της τηλεόρασης. Εκείνον που χάσαμε ανεπιστρεπτί, εκείνον που θα πρέπει να αφήσουμε οριστικά πίσω μας και εκείνον που μας περιμένει.
Εγώ, που δεν ανήκω ούτε δεξιά ούτε αριστερά, θα ψηφίσω ξεκάθαρα το κόμμα που αποδεδειγμένα θα εξασφαλίσει ακριβώς τα ίδια δικαιώματα σε στρέιτ και γκέι πολίτες. Που θα συμπεριφερθεί με εκτίμηση και σεβασμό στους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα, τους ανθρώπους με νοητική στέρηση, τους ηλικιωμένους που βρίσκονται σε δυσχερή θέση.
— Λοιπόν, θα ξαναδεί ο κόσμος δική σας δουλειά στην τηλεόραση;
Ευτυχώς με βρίσκετε σε πιο αισιόδοξη φάση. Δεν έχω τόση άρνηση όσο πριν από κάποιο διάστημα. Οπότε θα σας απαντήσω τελείως διαφορετικά απ’ ό,τι πριν από λίγο καιρό. Νομίζω, ότι, ναι, θα ξαναδεί. Ήταν κάτι που το είχα αποκλείσει.
— Γιατί;
Γιατί δεν ήξερα σε ποιον απευθύνομαι πια. Ένιωθα ότι ο κόσμος για τον οποίο έγραφα, πλέον δεν βλέπει τηλεόραση και το θεωρώ και πολύ λογικό που δεν βλέπει. Και εγώ ως τηλεθεατής εκεί ανήκω. Σ’ αυτούς που δεν ενδιαφέρονται να δουν μία τηλεόραση γεμάτη από κουτσομπολιά, σχόλια, χλευασμό άλλων και δεν ξέρω τι άλλο… Σ’ αυτούς που δεν θέλουν να ακούν παλιές, αναχρονιστικές, ρατσιστικές, ομοφοβικές απόψεις, όλα εκείνα που σε εξοργίζουν. Υπάρχουν άνθρωποι που γι’ αυτόν τον λόγο έχουν κλείσει την ελληνική τηλεόραση και δεν τους αφορά πια και τους καταλαβαίνω, παρ’ όλο που εργάζομαι σ’ αυτήν.
Από την άλλη όμως, την αγαπάω πάρα πολύ, αγαπάω αυτό που μπορεί να κάνει, το πόση συντροφιά μπορεί να προσφέρει και το πόση παρηγοριά μπορεί να δώσει και το πόσα μηνύματα μπορεί να περάσει. Οπότε είπα στον εαυτό μου, «τι ξέρεις να κάνεις; Να λες ιστορίες. Μη σκέφτεσαι ποιος βλέπει και ποιος δεν βλέπει. Πες την ιστορία που έχεις να πεις κι άσ’ την να ταξιδέψει». Είναι σα να μην πετάς χαρταετό, επειδή φοβάσαι ότι θα καταλήξει στα καλώδια της ΔΕΗ. Πέτα τον και ευχαριστήσου το πέταγμα. Για όσο κρατήσει. Και το λέω, για να μην υπάρξουν παρανοήσεις: την τηλεόραση αγαπάω, όχι τους ανθρώπους που είναι στην τηλεόραση, ξεκάθαρα. Και γι’ αυτό δεν μπορώ να συνυπάρξω με ένα 80%-90% από αυτούς και δεν θα με δεις στα πάρτι, στις εκπομπές τους, στα αστειάκια τους. Γιατί δεν είναι ένας κόσμος με τον οποίο μπορώ να επικοινωνήσω και χαίρομαι γι’ αυτό.
— Ούτε διπλωματικά;
Ούτε διπλωματικά πια. Το προσπάθησα και δεν μου βγαίνει, δεν μπορώ, δεν είμαι ο εαυτός μου, δεν είναι αξιοπρεπές. Με βγάζει από το κέντρο μου. Έχω χάσει φίλους, ανθρώπους που τους αγαπούσα, γιατί κάνουν παρέα με κόσμο που στην τηλεόραση κάνει πράγματα, τα οποία εγώ θεωρώ ανήθικα ή χυδαία. Τους έχασα γιατί βρέθηκαν μ’ εκείνη την πλευρά. Και μπορεί να μη φαίνεται, αλλά σε τέτοια ζητήματα είμαι αυστηρός και άκαμπτος άνθρωπος, όμως, νομίζω ότι δεν μου βγήκε σε κακό. Καλά μου ‘χουν πάει στη ζωή τα πράγματα. Είναι πιο μοναχική πορεία σίγουρα, αλλά είναι πιο ειλικρινής. Το άλλο έχει ένα ξόδεμα. Αναλώνεσαι πολύ.
— Μου είχατε πει ότι δια ροπάλου κάποια πράγματα –και εδώ που έφτασε η κατάσταση στην ελληνική τηλεόραση– δεν θα τα κάνατε ποτέ. Μπορείτε να αναφέρετε μερικά;
Δεν θα πάω σε εκπομπή με κουτσομπολιά, δεν θα πάω σε εκπομπή με ανθρώπους που έχουν εκφράσει απαίσιες απόψεις. Υπάρχει εκπομπή στην οποία δεν δίνω καν δήλωση. Για τον απλούστατο λόγο ότι διατηρεί στο πάνελ της δημοσιογράφο που όταν πολιτικός είχε παραχωρήσει μια κατάπτυστη συνέντευξη, λέγοντας ότι η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια, εκείνη είχε πει «ας ακούσουμε την άποψή του, γιατί είναι γιατρός». Από αυτή την εκπομπή, λοιπόν, στο πάνελ της οποία συμμετέχει η συγκεκριμένη κυρία, δεν μπορώ να δεχθώ μικρόφωνο για να κάνω την παραμικρή δήλωση.
— Σας ακούω να λέτε ότι δεν ξέρετε πού να απευθυνθείτε πια. Και σκέφτομαι ότι αυτά τα λέει κάποιος που, ωστόσο, δεν έχει γευτεί την αποτυχία σε τηλεοπτική του δουλειά. Αντιθέτως, με τα χρόνια έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ενός επαγγελματία και ανθρώπου που δύσκολα κάνει λάθη, τόσο τηλεοπτικά, όσο και ουσίας. Διαφωνείτε;
Όχι, το αισθάνομαι αυτό και κάποτε με βαραίνει πολύ. Δεν θέλω να με θεωρεί κανείς αλάνθαστο ή ένα ρομπότ που τα κάνει όλα σωστά.
The Voice of Greece 2018 – Το χιουμοριστικό τραγούδι του Γ. Καπουτζίδη στον τελικό
— Όμως, δίνετε την εντύπωση –και εμπράκτως– ότι κάθε φορά ξέρετε τι να κάνετε με οτιδήποτε στον τηλεοπτικό αέρα και όχι μόνο και κάπως είναι σπουδαίο αυτό.
Βασικά, νοιάζομαι τον άλλον απέναντι. Τον έχω υπ’ όψιν μου και –πώς να το πω;– έχω συναίσθηση της ευθύνης που έχω, ως άνθρωπος που βγαίνει στην τηλεόραση. Έχω συναίσθηση του τι θα πω. Θεωρώ ότι έχω μια κάποια ευθυκρισία και προσπαθώ να μην κάνω συμβιβασμούς, όταν βλέπω το λάθος να ‘ρχεται. Αλλά είναι και λίγο στη φύση μου, δεν είναι ότι το προσπαθώ και πολύ. Όταν βλέπω το κακό μπροστά μου, ε, δεν πάω προς τα ‘κει. Όταν βλέπεις τη μαυρίλα, το μίσος, το απολύτως λάθος πράγμα να ειπωθεί ή να γίνει, δεν θα πας καταπάνω του!
Κοιτάξτε, μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι που το ήθελε το σωστό. Όχι με αυστηρό ή δικτατορικό τρόπο, αλλά σε έσπρωχνε προς τα εκεί. Το δίκαιο ήταν κάτι πολύ σημαντικό μέσα στο σπίτι. Μεγάλωσα με γονείς που τη θέλανε τη δικαιοσύνη, μεγάλωσα με ανθρώπους που δεν ασχολούνταν με το τι κάνει ο άλλος: για μένα αυτό είναι το μεγαλύτερο μας ελάττωμα ως κοινωνία.
— … ότι τρέχουμε στο ματάκι της πόρτας να δούμε τι κάνει ο γείτονας.
Ναι. Αντί να μπεις μέσα στο σπίτι σου, να το κοιτάξεις, να ασχοληθείς, να πεις αυτό έχω, αυτά είναι τα παιδιά μου, ο σύντροφος μου, η γάτα μου, τα υπάρχοντά μου, αυτά έχω, μ’ αυτά θ’ ασχοληθώ, θα κάνω ό,τι πιο όμορφο γι’ αυτούς, θα κοιτάξεις τι κάνει ο άλλος. Να, πώς η τηλεόραση μας έχει εκπαιδεύσει σ’ αυτό.
Δεν είναι ντροπή να είσαι γκέι. Ντροπή είναι να είσαι τεμπέλης, να είσαι κουτσομπόλης και αχαΐρευτος, ντροπή είναι να μην προσπαθείς. Κι όταν βλέπετε στην τηλεόραση ή εκεί έξω ανόητους ανθρώπους να λένε χυδαία πράγματα, κλείστε την. Αυτά είναι ντροπή.
— Πώς τελείωνε η «Εθνική Ελλάδος»; Θα το αποκαλύψετε ποτέ;
Δεν έχω απαντήσει ποτέ με λεπτομέρειες σ’ αυτό, αλλά θα το πω σ’ εσάς, γιατί είστε ένας άνθρωπος που είχε γράψει από τις πλέον καίριες κριτικές για τη σειρά, ένιωθα ότι με καταλαβαίνετε. Εκείνο που θα γινόταν είναι ότι η γειτόνισσα που πυροβόλησε τον Ρίτσαρντ θα αυτοκτονούσε. Ο Ρίτσαρντ θα γλίτωνε από τον πυροβολισμό, ο Χρήστος θα έμενε όμηρος και όταν πλέον θα είχε φτάσει η αστυνομία και θα βρισκόταν σε αδιέξοδο, θα έβαζε η ίδια τέλος στη ζωή της. Για μένα την πιο ιδιαίτερη πορεία την είχε ο χαρακτήρας της Φρόσως (Κωνσταντίνα Μιχαήλ). Όταν η αστυνομία θα βρισκόταν στα ίχνη του γιου της για την υπόθεση δολοφονίας ενός αλλοδαπού, που του φόρτωσαν οι νταήδες με τους οποίους είχε μπλέξει, θα ‘φτανε στο σημείο να τον φυγαδεύσει από τη χώρα με τη βοήθεια της Γκρέις, της Αφρικανής φίλης της. Και πλέον ο μικρός θα ήταν εκείνος που θα βρισκόταν κάπου, ως ξένος πια.
— Είχατε μοιράσει ιδανικές τιμωρίες.
Λύτρωση περισσότερο. Μακριά από τη χώρα του, θα έβλεπε πώς είναι να ζεις ως ξένος. Τα κορίτσια θα έφταναν στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και εκεί πραγματικά δεν ήξερα αν θα βγαίναμε πρώτοι ή δεύτεροι. Έτσι κι αλλιώς είχαν αλλάξει τόσο πολύ οι ζωές αυτών των γυναικών, ένα ολόκληρο στάδιο θα φώναζε «Ελλάς», οπότε δεν μπορώ να σας απαντήσω για το αν θα τέλειωνε το σίριαλ με τις κυρίες να έχουν πάρει το χρυσό ή το αργυρό. Θα γίνονταν πολλά. Δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς την αγαπάω πολύ αυτήν τη σειρά.
— Ίσως επειδή μ’ αυτήν τη σειρά μιλήσατε για πολλά που δεν είχαν παρουσιαστεί ποτέ σε ελληνική μυθοπλασία, ούτε ακροθιγώς. Τον ρατσισμό, τη ρητορική μίσους, τα άτομα με αναπηρίες, τα ομόφυλα ζευγάρια. Ειδικά για το τελευταίο, με τρόπο προσέγγισης, σα να είχαμε ξυπνήσει το 2100 και είχαμε ξεπεράσει όλες τις σημερινές κοινωνικές αγκυλώσεις. Δεν ήταν, όμως, η πρώτη φορά. Όλα αυτά τα χρόνια «περνούσατε» πράγματα, μιλούσατε…
Βέβαια. Και στο «Παρά 5» το εγγόνι της Θεοπούλας είχε γεννηθεί με μία κινητική και νοητική στέρηση. Το είχα από μικρός, το να υπερασπιστώ τον αδύναμο, αυτόν που θα τον φάει το μαύρο χώμα. Μου τη δίνει πολύ, όταν κάποιος βρίσκεται σε θέση εξουσίας, να κάνει κακή χρήση της.
Όταν έγινε η ιστορία με το παιδάκι που μίλησε για το bullying στο «Ταλέντο», η μάνα μου μού θύμισε κάτι που είχε γίνει, όταν ήμουν εγώ μικρός. Είχε γίνει μια φασαρία στο σχολείο με 5 παιδιά. Τα 4 ήταν από καλές οικογένειες των Σερρών και το ένα δεν… Οπότε ποιον ήθελε να τιμωρήσει; Τον 5ο. Εκεί σηκώθηκα –ο πιο μικροκαμωμένος της τάξης– και του λέω «συγγνώμη, γιατί μόνο αυτόν; Ή πρέπει να τιμωρηθούν όλοι ή κανένας. Αν φύγει μόνο αυτός θα φύγω κι εγώ!». Μιλάμε για δημοτικό τώρα.
— Θεωρείτε, λοιπόν, ότι φτάσαμε μέχρι εδώ γιατί δεν μιλάμε;
Σίγουρα. Και πρόσεξε: φτάσαμε και γιατί ένα πολύ μεγάλο, υγιές, ωραίο κομμάτι της κοινωνίας έχει οδηγηθεί στο σημείο να λέει «άντε, ας μην ασχοληθώ».
Κι εγώ δεν έχω την υπομονή να περιμένω την ελληνική κοινωνία να ετοιμαστεί. Και δεν την βλέπω και να ετοιμάζεται. Δολοφονίες κάνει. Δεν βλέπω κάποια προετοιμασία.
— Και κάπως έτσι γινόμαστε τραγικοί παρατηρητές, όπως στην περίπτωση του Ζακ;
Ακριβώς. Και θυμηθείτε και την περίπτωση Γιακουμάκη, όπου υπήρχαν άνθρωποι που για μήνες παρατηρούσαν αυτό που συνέβαινε και απλά το άφηναν. Έχουμε ευθύνη. Μακάρι να μιλούσαμε, μακάρι να ενωνόμασταν και μακάρι να αποφασίσουμε να εκπαιδεύσουμε και τους άλλους να δουν τα πράγματα λίγο πιο καθαρά. Πέρα από τον Μεσαίωνα. Πέρα από τον τυφώνα της οικονομικής κρίσης που τα ξήλωσε όλα. Το μόνο που κάνουμε χρόνια τώρα είναι να κοιτάμε τα συντρίμμια και να λέμε «εσύ φταις».
— Προσωπικά, με σοκάρει ότι και οι δύο περιπτώσεις, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, ήταν εγκλήματα, αν όχι υποκινούμενα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό, ωστόσο συναντιούνταν εκεί. Στο υπονοούμενο, στη χλεύη της επιλογής.
Και δυστυχώς, είμαστε ακόμη εκεί. Και δεν μπορούμε να μιλήσουμε ξεκάθαρα.
— Γιατί; Στο εξωτερικό γιατί υπάρχει αυτή η μορφή ακτιβισμού από υπερδιασημότητες; Θεωρείτε ότι είναι θέμα ορατότητας που εκεί βρίσκεται ψηλά στις αξίες των ανθρώπων;
Δεν πιστεύω ότι είναι θέμα ορατότητας. Πιστεύω ότι το να βγω και να μιλήσω εγώ, για το θέμα της δικής μου σεξουαλικότητας είναι αδιάφορο. Αυτό το οποίο εγώ οφείλω να πω, ως άνθρωπος της τηλεόρασης, και μ’ ενδιαφέρει πολύ περισσότερο, παρά μια ατάκα που θα καπελώσει το πραγματικό νόημα, είναι μια κουβέντα προς τους γονείς που έχουν παιδιά γκέι: να είναι περήφανοι για τα παιδιά τους, να τα αγαπάνε, να μην τα αφήνουν ανοχύρωτα στο μίσος και τη βλακεία που υπάρχει εκεί έξω. Να καταλάβουν ότι δεν είναι ντροπή να είσαι γκέι. Ντροπή είναι να είσαι τεμπέλης, να είσαι κουτσομπόλης και αχαΐρευτος, ντροπή είναι να μην προσπαθείς. Κι όταν βλέπετε στην τηλεόραση ή εκεί έξω ανόητους ανθρώπους να λένε χυδαία πράγματα, κλείστε την. Αυτά είναι ντροπή. Αυτά η Ελλάδα αρνείται να τα λύσει. Δεν κάνει την παραμικρή προσπάθεια να ξυπνήσει από τους μικροαστισμούς και όσα έβλεπε στις ελληνικές ταινίες του ’60. Ότι πρέπει η ταινία να τελειώσει με τον γάμο.
— Φοβηθήκατε την αντίδραση του κόσμου τη μέρα που μιλήσατε ανοιχτά περί διαφορετικού;
Φόβο, όχι δεν ένιωσα. Απλώς περίμενα ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις. Και υπήρξαν και τέτοιες φωνές. Όμως, το υγιές κομμάτι αντέδρασε τόσο πολύ, μαζικά, ομαδικά, δυναμικά και ήρθε και το υπερκάλυψε το άλλο. Και εκεί κατάλαβα ότι μπορούσαμε. Τόσα χρόνια μπορούσαμε να δώσουμε μια λύση και πολύ απλά δεν το κάνουμε. Προσωπικά, νιώθω ότι μιλάω ξεκάθαρα, όχι τώρα, αλλά εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Τα ‘χω πει. Κι έχω βαρεθεί να ακούω ότι η ελληνική κοινωνία δεν είναι έτοιμη να δεχθεί κάποια πράγματα. Πιστεύω ότι αν θέλει η κοινωνία να ετοιμαστεί, είναι θέμα 5 λεπτών. Κοιτάει μέσα της, αποφασίζει ότι δεν τη νοιάζει να κρίνει κανέναν, τον γάμο, το διαζύγιο ή το σπίτι κανενός και φτιάχνει τη ζωή της. Κάνει focus στον κόπο της και την εξέλιξή της. Κι εγώ δεν έχω την υπομονή να περιμένω την ελληνική κοινωνία να ετοιμαστεί. Και δεν την βλέπω και να ετοιμάζεται. Δολοφονίες κάνει. Δεν βλέπω κάποια προετοιμασία.
— Θεωρείτε ότι είναι αποκλειστικά ελληνικό το πρόβλημα;
Είναι. Δείτε στο BBC στη Βρετανία, υπάρχει ειδικό section με LGBTQI+ ειδήσεις. Το διαφημιστικό της τράπεζας Lloyds στο εξωτερικό δείχνει ένα γκέι ζευγάρι που παίρνει δάνειο. Αλλά εκεί το ίδιο το κράτος έχει περάσει ότι οι πολίτες είναι ισότιμοι. Εδώ, το δικό μας το κράτος δεν το ‘χει πει αυτό. Και όλο αυτό ξεκινάει από την κορυφή, από την ηγεσία, από την πολιτική κατάσταση της χώρας. Όταν αυτοί φοβούνται να δυσαρεστήσουν τη μάζα, που λίγο αν λαϊκίσεις, λίγο αν της πεις δυο αναχρονιστικές μπούρδες θα σε ψηφίσουν. Τον ψηφοφόρο με τη διευρυμένη σκέψη δεν μπορείς να τον πείσεις με λόγια.
Εγώ λοιπόν, που δεν ανήκω ούτε δεξιά ούτε αριστερά, θα ψηφίσω ξεκάθαρα το κόμμα που αποδεδειγμένα θα εξασφαλίσει ακριβώς τα ίδια δικαιώματα σε στρέιτ και γκέι πολίτες. Το κόμμα που θα θέσει ως απόλυτη προτεραιότητά του την ενίσχυση των πολιτών που το έχουν ανάγκη και θα συμπεριφερθεί με εκτίμηση και σεβασμό στους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα, τους ανθρώπους με νοητική στέρηση, τους ηλικιωμένους που βρίσκονται σε δυσχερή θέση. Πολιτισμένο και ανεπτυγμένο κράτος δεν είναι αυτό που έχει λεφτά. Είναι αυτό που σέβεται και εκτιμά όλους τους πολίτες του ακριβώς το ίδιο.
Και κάτι ακόμη: στα παιδιά που περνάνε δύσκολα και ζόρικα, θέλω να τους πω μέσα από την καρδιά μου να μην αγχώνονται για τίποτα. Η ζωή είναι όμορφη και μπορείτε να κάνετε τα όνειρά σας πραγματικότητα. Έχω κάνει πολλά όνειρά μου πραγματικότητα, έχω δώσει πολλή αγάπη, έχω πάρει πολλή αγάπη, περνάω όμορφα μέσα στη μέρα μου, έχω ανθρώπους που με αγαπάνε, φίλους, συνεργάτες. Μπορεί τώρα να πηγαίνετε στο σχολείο και να περνάτε δύσκολα, αλλά όλο αυτό θα αλλάξει. Αλλάζουν τα πράγματα. Στην τηλεόραση δεν θα σας το πει κανείς. Δώστε ελπίδα στον εαυτό σας, μη σταματάτε να κάνετε όνειρα, η ζωή είναι στα χέρια σας, όχι στα χέρια του bully της διπλανής τάξης. Και ζητήστε βοήθεια. Αυτό θέλω να πω σε γκέι αγόρια και γκέι κορίτσια, αυτό θέλω να πω στους γονείς τους και εύχομαι να περάσουν ωραία Χριστούγεννα.
— Να υποθέσω ότι δεν είστε ικανοποιημένος ούτε από τους χειρισμούς της κυβέρνησης σε ζητήματα που αφορούν τη διαφορετικότητα και τα δικαιώματα των ομόφυλων ζευγαριών;
Θα σας πω το εξής. Όταν έγινε γνωστό ότι θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο για τη διόρθωση φύλου, όπου ένας 15χρονος μπορεί με τη σύμφωνη γνώμη των γονιών του να προχωρήσει στη διαδικασία, χάρηκα, γιατί κάποιες οικογένειες που αντιμετωπίζουν αυτό το θέμα τους δίνεται μια λύση και τους το κάνει πιο εύκολο. Θέλω να μου πείτε για ποιο λόγο υπήρχε κόσμος που αντέδρασε σ’ αυτό, γιατί αυτό μου ανατίναξε το κεφάλι. Για ποιον λόγο κάποιος που δεν ζει αυτό το πρόβλημα μέσα στο σπίτι του, να μη θέλει να δοθεί αυτό το δικαίωμα σε έναν συνάνθρωπο του; Δεν το καταλαβαίνω!
Πώς είναι δυνατόν να έχεις ψηφίσει βουλευτές –που τους ψήφισες για να προστατεύσουν τα δικαιώματά σου– που σηκώθηκαν, πλύθηκαν, ντύθηκαν, βάλαν’ κολόνια, ‘φτιάξαν το μαλλί και έφυγαν από το σπίτι τους στις 8 για να ψηφίσουν στις 12 τα μεσάνυχτα «όχι» στο Σύμφωνο Συμβίωσης; Να μου κοπεί το χέρι αν τους ψηφίσω, ειλικρινά. Είναι λάθος από τη βάση του, είναι σα να μην καταλαβαίνεις ποια είναι η δουλειά σου. Εκλέχθηκες για να μας προστατεύσεις. Στη Σουηδία, υπουργός παραιτήθηκε, επειδή ήπιε δύο μπύρες. Και εδώ ο άλλος πηγαίνει και πατάει ένα όχι σε ζωτικά σου δικαιώματα και δεν ντρέπεται κιόλας. Καταλαβαίνεις τη διαφορά.
— Επειδή, μιλάμε για ένα μέσο που το γνωρίζετε και για το ζήτημα της πολιτικής ορθότητας που είναι ηλεκτροφόρο θέμα για την τηλεόραση –και τα περισσότερα ΜΜΕ–, θα βλέπατε τον εαυτό σας σε πόστο διευθυντή προγράμματος καναλιού σε μερικά χρόνια από τώρα;
Χαίρομαι για την ερώτηση, γιατί μπορώ να κάνω μία παρατήρηση προς τους δημοσιογράφους. Νομίζουν όλοι ότι την αποκλειστική ευθύνη αυτού που βλέπουμε την έχουν οι παρουσιαστές και οι πανελίστες. Όχι! Να πάτε στους διευθυντές προγράμματος, παιδιά. Γιατί ο διευθυντής προγράμματος δίνει την τελική έγκριση για οτιδήποτε βλέπετε.
Αν ήμουν διευθυντής προγράμματος δεν θα επέτρεπα σε καμία εκπομπή να υπάρχει τύπος που ξεφυλλίζει περιοδικά και ξεφτιλίζει τους άλλους. Θα έφτιαχνα ένα πρόγραμμα που θα κάλυπτε όλο αυτό που λείπει τόσα χρόνια, ένα ευρωπαϊκό κανάλι που οτιδήποτε αναχρονιστικό, ρατσιστικό και επικίνδυνο δεν θα είχε θέση. Κι ας έκανε 5%. Την «Εθνική Ελλάδος» δεν την έγραψα για να κάνει 60%. Ήξερα ότι θα κάνει το μισό από το «Παρά 5», ίσως και λιγότερο. Είχα, όμως, τους τηλεθεατές που ήθελα εγώ να έχω. Και ξέρω ότι το Mega συγκέντρωσε πυρά για τον ενημερωτικό του τομέα, στον ψυχαγωγικό, όμως, υπήρχαν άνθρωποι με όραμα, οι οποίοι ήξεραν τι σημαίνει πολιτική ορθότητα και είχαν ένα μεράκι και ένα ταλέντο διαφορετικό. Και γι’ αυτό με πλήγωνε να βλέπω σ’ αυτό το κανάλι, παρουσίες ανθρώπων που λίγο λίγο το κιτρίνιζαν.
Η πετυχημένη παρουσιάστρια έκανε μία μεγάλη επένδυση και μία τεράστια αλλαγή στη ζωή της. Δημοσίευμα περιοδικού αποκαλύπτει και πόσο της κόστισε και τα χρήματα δεν είναι λίγα…
Μία νέα αρχή έχει κάνει στη ζωή της η Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια Κατερίνα Καινούργιου, η οποία έχει αφήσει στο παρελθόν, όσα την στεναχώρησαν και έχει κοιτάξει μπροστά. Η ίδια τον τελευταίο καιρό φέρεται να άλλαξε στέγη και να στεγάζει την ευτυχία της σε ένα πολύ όμορφο διαμέρισμα στο Κολωνάκι.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες της εφημερίδας Real, πρόκειται για ένα εντυπωσιακό διαμέρισμα, με μεγάλους χώρους, μεγάλο μπαλκόνι και υπέροχη θέα. Μάλιστα, το σπίτι ανήκει στην οικογένεια του Χριστόφορου Παπακαλιάτη και μέχρι πριν από λίγο καιρό έμενε εκεί η αδερφή του γνωστού ηθοποιού.
Η Κατερίνα Καινούργιου που βρέθηκε τις προηγούμενες ημέρες στο Παρίσι ενθουσιάστηκε από την πρώτη στιγμή που το είδε και περιμένει με ανυπομονησία να εγκατασταθεί και να απολαύσει την θαλπωρή του νέου της σπιτιού. Μέχρι τώρα έμενε στα βόρεια προάστια, και όπως η ίδια έχει εξομολογηθεί, το σπίτι της δεν είχε ωραία θέα και ήταν αρκετά σκοτεινό.
Η οικοδέσποινα της Super Κατερίνα της περίοδο που ήταν σε σχέση με τον Φίλιππο Τσαγκρίδη περνούσε αρκετό καιρό στο Κολωνάκι, όπου βρισκόταν το σπίτι του πρώην συντρόφου της. Είναι μια περιοχή που της αρέσει πολύ και καλύπτει πολλές από τις ανάγκες της.
Εδώ και λίγο καιρό, η Κατερίνα Καινούργιου είχε ανακοινώσει μέσα από την εκπομπή της, την απόφασή της να αλλάξει σπίτι. Η παρουσιάστρια γυρίζει σελίδα στη ζωή της και μάλιστα πρόσφατα μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους και τις πρώτες φωτογραφίες από το εσωτερικό του νέου της χώρου.
O χώρος φυσικά προς το παρόν είναι άδειος, ωστόσο είναι σίγουρο πως η παρουσιάστρια θα τον διακοσμήσει ανάλογα με το δικό της ιδιαίτερο στιλ.
«Βρήκα καινούργιο σπίτι, δεν στα είπα! Μετακομίζω!», είχε πει η ίδια στον αέρα της εκπομπής της κατά τη διάρκεια της μαγειρικής.
Όσον αφορά το κόστος; Φτάνει το 1 εκατομμύριο ευρώ σύμφωνα με δημοσίευμα περιοδικού!
Σε ψυχιατρική εξέταση θα υποβληθεί τις επόμενες ημέρες, η 29χρονη γυναίκα που κατηγορείται οτι σκότωσε το μόλις 11 μηνών βρέφος της την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, πετώντας το στα παγωμένα νερά του φράγματος του Αλιάκμονα, στη Βέροια.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η νεαρή μητέρα που χθές κρίθηκε προφυλακιστέα και παραμένει υπό κράτηση στην αστυνομική διεύθυνση Ημαθίας, αναμένεται να μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να εξεταστεί σε δημόσια δομή και να υπάρξει ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη η οποία θα προστεθεί στη δικογραφία που έχει ασκηθεί για την υπόθεση φρίκης.
Από την ψυχιατρική εξέταση αναμένεται να κριθεί αν χρειάζεται να νοσηλευτεί σε κατάστημα κράτησης με ψυχιατρική κλινική, ή σε άλλη γυναικεία πτέρυγα φυλακών της χώρας, η οποία δεν αποκλείεται να είναι αυτή της Θήβας. Το αποτέλεσμα της εξέτασης θα γίνει γνωστό στον αρμόδιο εισαγγελέα που έχει αναλάβει την υπόθεση.
Υπενθυμίζεται ότι η 29χρονη είχε νοσηλευτεί περισσότερες από δέκα φορές στο παρελθόν σε ψυχιατρική κλινική ενώ τελευταία φορά ήταν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Σύμφωνα με το οικογενειακό της περιβάλλον, λάμβανε φαρμακευτική αγωγή, ωστόσο την είχε διακόψει το τελευταίο διάστημα. Το σπίτι όπου ζούσε η γυναίκα με το μωρό της, επισκέπτονταν και κοινωνική λειτουργός, όμως ο αδελφός της δήλωσε πως είχε να περάσει από τον Αύγουστο.
Η κατηγορούμενη για ανθρωποκτονία με πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση απολογούνταν για τρεις ολόκληρες ώρες το μεσημέρι της Τετάρτης στον ανακριτή έως ότου αποφασιστεί η προφυλάκισή της. Η ίδια επέμενε στον ισχυρισμό της ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει το κοριτσάκι της αλλά το βρέφος μπουσούλησε και έπεσε στο νερό, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να αντιδράσει, ωστόσο οι ισχυρισμοί της δεν έπεισαν ούτε τον εισαγγελέα, ούτε και τον ανακριτή που από κοινού αποφάσισαν να οδηγηθεί στη φυλακή.
Εντοπίστηκε ο οδηγός του δευτέρου ταξί
Σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται η κατηγορούμενη, χρησιμοποίησε συνολικά τρία διαφορετικά ταξί για τις διαδρομές της. Ένα που τους μετέφερε από το χωριό Σταυρός στο κέντρο της Βέροιας, ένα άλλο που τους μετέφερε από το κέντρο της πόλης στο φράγμα του Αλιάκμονα και τρίτο για να πάει ξανά προς το κέντρο της πόλης. Ωστόσο, μέχρι και εχθές το βράδυ, δεν έχει βρεθεί ο δεύτερος οδηγός ταξί και ως εκ τούτου ξεκίνησαν έρευνες προκειμένου να αποδειχθεί ότι είναι αλήθεια όσα ισχυρίζεται.
Όπως αναφέρουν οι τελευταίες πληροφορίες, ο οδηγός τελικά εντοπίστηκε σήμερα και έχει ήδη κληθεί για κατάθεση από την αστυνομία, ενώ φέρεται να είπε στους αστυνομικούς πως η γυναίκα που επιβιβάστηκε στο ταξί με το βρεθος, δεν είχε περίεργη συμπεριφορά και ήταν μια τυπική “κούρσα”.
Παράλληλα, τη διαδρομή που ακολούθησε η 29χρονη μέχρι να φτάσει στο φράγμα του Αλιάκμονα στη Βέροια και να καταλήξει στα παγωμένα νερά το 11 μηνών βρέφος της, αναζητούν οι αρχές, μέσα από βίντεο που ενδεχομένως έχουν καταγράψει κάμερες ασφαλείας ιδιωτικών επιχειρήσεων και δημοσίων κτηρίων της περιοχής. Σύμφωνα με τον δικηγόρο της 29χρονης, ζητήθηκε οπτικοακουστικό υλικό από τη διαδρομή Βέροια – μέχρι και το φράγμα του Αλιάκμονα, καθώς και ότι οπτικοακουστικό υλικό υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή, προκειμένου να αποδειχθεί τι έγινε τις ώρες που βρέθηκε εκεί με το βρέφος της.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι έρευνες των Αρχών για την υπόθεση φρίκης, επικεντρώνονται στη συλλογή στοιχείων που θα αποκλείσουν ή θα οδηγήσουν στο ενδεχόμενο εμπλοκής και άλλου προσώπου στην υπόθεση, πριν και μετά τη δολοφονία του βρέφους, καθώς ακόμη δεν έχει αποκλειστεί αυτό το σενάριο. Για αυτόν τον λόγο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, έχει ζητηθεί να γίνει κατεπείγουσα άρση τηλεφωνικού απορρήτου της 29χρονης προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπήρχαν επικοινωνίες και με ποιους, πριν και μετά να βρεθεί το μωρό στα παγωμένα νερά του ποταμού.
Επιπλέον, «φύλλο και φτερό» γίνονται και τα κοινωνικά δίκτυα που χρησιμοποιούσε η 29χρονη και ήταν ιδιαίτερα ενεργή, προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχουν συνομιλίες με τρίτους σχετικές με τον θάνατο του βρέφους. Μεταξύ άλλων, έχει διαταχθεί και ιατρική – ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, καθώς κρίνεται αναγκαία για την ποινική μεταχείριση της κατηγορουμένης στο μέλλον.
Σημειώνεται, ότι στα πλαίσια των ερευνών διατάχθηκε και έρευνα στην οικία που έμενε η 29χρονη με το μωρό της και την οικογένειά της στο χωριό Σταυρός Ημαθίας και κατά πληροφορίες δεν εντοπίστηκε κάποιο στοιχείο που να προστέθηκε στη δικογραφία που αφορά την υπόθεση.
Η Κατερίνα Δαλάκα είναι μία από τις παίκτριες του Survivor που έγραψαν ιστορία, καθώς αγωνίστηκε δύο φορές, η πρώτη ήταν το 2018 όπου έφτασε μέχρι τον τελικό, αλλά κατάφερε να κατακτήσει εν τέλει την δεύτερη θέση απέναντι στον Ηλία Γκότση, ενώ ένα χρόνο αργότερα μπήκε ξανά στο παιχνίδι και κέρδισε την πρώτη θέση στην μάχη της Ελλάδας εναντίον της Τουρκίας.
Φέτος, θα βρίσκεται ξανά στο ριάλιτι επιβίωσης, διότι πρόκειται για έναν κύκλο All Star, με κάποιους από τους καλύτερους αγωνιστικά παίκτες που έχουν περάσει ποτέ από αυτό, από το οποίο σίγουρα δεν θα μπορούσε να λείπει. Παρόλο που η ψυχολογική της κατάσταση δεν είναι η καλύτερη, ως αθλήτρια ξέρει να αφήνει τα άσχημα πίσω της και να επικεντρώνεται στον στόχο της, ο οποίος είναι ένας: να κατακτήσει πολλές νίκες και να φέρει φαγητό στην ομάδα της.
Αυτός είναι ο κούκλος αδερφός της Κατερίνας Δαλάκα
Πέρα, όμως, από την πορεία της στο σόου, η ίδια έχει έρθει στο προσκήνιο εξαιτίας της σχέσης της με τον Δημήτρη Φιντιρίκο, με τον οποίο χώρισαν λίγο πριν ανακοινωθεί η συμμετοχή της στον νέο κύκλο (δείτε εδώ το δισέλιδο γράμμα που της έστειλε), ωστόσο αυτή τη φορά το θέμα συζήτησης είναι ο αδερφός της.
Η πρωταθλήτρια είναι μέλος μίας οικογένειας με τρία παιδιά, επομένως τα αδέρφια της είναι η Σοφία και ο Κωνσταντίνος. Ο Κωνσταντίνος, λοιπόν, ασχολείται ιδιαίτερα με τα social media, καθώς έχει έναν πολύ ενεργό λογαριασμό και στο Instagram με πολλούς ακόλουθους.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως είναι personal trainer, φανερώνοντας πως το “μικρόβιο” του αθλητισμού έχει μπει σε όλα τα μέλη του σπιτιού τους. Ο ίδιος ανεβάζει συχνά φωτογραφίες δείχνοντας το σώμα του, το οποίο είναι “φέτες”, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως μοιάζει αρκετά με την αδερφή του, με την οποία έχουν τα ίδια σαρκώδη χείλη.
