Blog Σελίδα 7970

Νεκτάριος Σφυράκης: «Μου δείχνουν έναν καρκίνο 4ου σταδίου. Η διάγνωση έλεγε κακοήθης όγκος»

0

Ο Νεκτάριος Σφυράκης ήταν καλεσμένος της Ελεονώρας Μελέτη και μίλησε για τις δυσκολίες να αποκτήσουν παιδιά με τη σύζυγό του και την περιπέτεια που έζησε με τον καρκίνο.

«Είχαμε πολλές δυσκολίες στο να αποκτήσουμε παιδί. Πρέπει να ξανασυστηθείς με τον σύντροφο αν δεν τα καταφέρεις με την πρώτη. Ευτυχώς ήρθε ο Μανώλης, μετά ήρθαν τα δίδυμα. Ο Μανώλης είναι 8, Μάριος και ο Αλέξανδρος είναι 5 και ο Φανούριος είναι 4. Ο Φανούριος δεν ήταν άλλη μια εξωσωματική, ήρθε μόνο του. Σου έρχεται ένα δώρο από τον Θεό και λες welcome. Στην εγκυμοσύνη για το 4ο είχα να παλέψω με τρία παιδιά γιατί η σύζυγος δεν έπρεπε να κάνει τίποτα για να φτάσουμε στον τοκετό» είπε και περιέγραψε πώς τα κατάφερνε.

«Δεν το ένιωθα σαν δυσκολία ή πρόβλημα. Με οδηγούσε η φύση να κάνω».

«Υπήρχαν διάφορα προβλήματα που με επεμβατικές διαδικασίες τα ξεπεράσαμε. Ο τέταρτος ήρθε μάλλον επειδή είχε δημιουργηθεί η πλατφόρμα για να πατήσει πάνω και να έρθει. Το όνομα Φανούριος ήρθε επειδή φανερώθηκε. Το σπίτι με 4 παιδιά είναι ναρκοθετημένη περιοχή. Αφού όποιος μπαίνει μέσα οπωσδήποτε του κάνω μια ασφάλεια ζωής. Με τη γυναίκα μου είμαστε μαζί πολλά χρόνια, από το 1998» είπε.

Ο καρκίνος στο νεφρό και ο τυχαίος τρόπος που το ανακάλυψε

«Ήταν ένας κεραυνός εν αιθρία. Τον Σεπτέμβριο είχα βάλει ένα στοίχημα στο γραφείο προκειμένου να φτάσω έναν στόχο παραγωγής ασφαλιστικά. Και επειδή δεν μου έβγαινε, έκανα έναν συμβόλαιο στον εαυτό μου. Το συγκεκριμένο συμβόλαιο με έστελνε σε έναν προασφαλιστικό έλεγχο όπου έκανα τσεκ απ. Αρχές Οκτωβρίου βγήκε ένας υπέρηχος που έδειχνε ένα μόρφωμα ασαφούς προσδιορισμού. Δεν είχα καμία ενόχληση. Δεν είμαι άνθρωπος που κάνω εξετάσεις. Αθλούμαι, ξέρω τι τρώω, είμαι 12 ώρες έξω.

Με στέλνουν για αξονική και μου δείχνουν έναν καρκίνο 4ου σταδίου και νομίζω ότι διαβάζω εξετάσεις πελάτη μου όχι δικό μου. Η διάγνωση έλεγε κακοήθης όγκος. Κάνω μία μίνι έρευνα και μου λένε ότι μάλλον πρέπει να μου πάρουν το νεφρό. Δεν το είπα αμέσως στη γυναίκα μου. Με την πιο σύγχρονη ρομποτική του Ντα Βίντσι έγινε μερική νεφρεκτομή και μέσα σε πέντε μέρες έφυγα όρθιος να πάω στα παιδιά μου. Δεν πιστεύω στις συμπτώσεις. Αυτό πιστεύω ακράδαντα ότι ήταν του Θεού το χέρι. Τόσα χρόνια γιατί δεν μου τυχαίνουν τέτοιες συμπτώσεις;

Στη γυναίκα μου το είπα όταν τα είχα ετοιμάσει όλα. Υπήρξε ένας πανικός. Στα παιδιά είπα ότι θα τραγουδήσω κάπου και θα κάτσω κάποιες μέρες και μετά τους είπα ότι κάπου χτύπησα και ότι δεν θα μπορούσαμε να παίξουμε για κάποιες μέρες. Στην άκρη του μυαλού μου υπήρχαν κάποιες σκέψεις αλλά δεν τις άφηνα να έρθουν. Θέλω να πιστεύω ότι ο Μεγάλος πάνω εξηγήθηκε και ότι πήρα αναστολή. Πιστεύω αλλά δεν είμαι από τους ανθρώπους που πάω κάθε μέρα στην εκκλησία αλλά Τον βλέπω κάθε μέρα στα παιδιά μου».




Αδιανόητο: Άντρας απειλούσε με πριόνι και βίαζε την κουνιάδα του για 2 χρόνια

0

Τον απόλυτο εφιάλτη βίωνε μία 70χρονη γυναίκα στην Αχαΐα! Ένας 65χρονος συγγενής την απειλούσε με πριόνι και τη βίαζε επί δύο ολόκληρα χρόνια.

Τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, ο 65χρονος από την Αχαΐα ικανοποιούσε τις σεξουαλικές του ορέξεις με αγριότητα και απειλές. Με βάση τη δικογραφία, για να «πείσει» την άτυχη 70χρονη να υποκύψει στη βούλησή του, την απειλούσε με πριόνι και της ξέσκιζε τα ρούχα ακόμα και στην ύπαιθρο, ενώ ταυτόχρονα της έκλεινε το στόμα!

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του pelop.gr, το δράμα της ηλικιωμένης συνέβαινε από το 2016 έως το 2018 σε χωριό της Τριταίας Αχαΐας, με φερόμενο δράστη τον 65χρονο και θύμα την 70χρονη κουνιάδα του…

Την τελευταία φορά, όμως, το θύμα αποφάσισε να δώσει τέρμα στην ικανοποίηση των «άρρωστων ορέξεων» του 65χρονου και τον αντιμετώπισε με το ίδιο «όπλο».

Κρατούσε κι αυτή πριόνι (!) στα χέρια της και τον προειδοποίησε να μην την πλησιάσει!

Στη συνέχεια η 70χρονη κατέθεσε μήνυση και πλέον η υπόθεση πρόκειται να εκδικασθεί στο μικρό ορκωτό δικαστήριο Αιγίου, μετά από δύο αναβολές μέσα στην τελευταία τετραετία.

Μαραβέγιας: «Έφυγα από το The Voice γιατί κανένα παιδί δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει»

0

Ο Κωστής Μαραβέγιας εξομολογείται σε συνέντευξή του για το λόγο που αποφάσισε να αποχωρήσει από το The Voice.

Στο περιοδικό Gala και τον Γιάννη Βίτσα έδωσε συνέντευξη ο Κωστής Μαραβέγιας. Ο γνωστός τραγουδιστής μίλησε, μεταξύ άλλων, και για την απόφασή του να αποχωρήσει από το The Voice.

«Πρέπει να πω ότι δεν ήταν καθόλου εύκολο αυτό που καλούμουν να κάνω στο The Voice, να κόβω παιδιά που αγαπούν τόσο πολύ το τραγούδι. Ακόμα πιο στενάχωρο, όμως, ήταν που αυτά τα παιδιά, μετά τη συμμετοχή τους σε μια τέτοια εκπομπή, με τόση προβολή, δεν κατάφεραν να κάνουν κάτι σημαντικό και πρέπει να προσπαθήσουν πάλι από το μηδέν», είπε αρχικά ο Κωστής Μαραβέγιας.

Ο Κωστής Μαραβέγιας συνέχισε: «Όλα αυτά τα τηλεοπτικά σόου δίνουν μεν βήμα στα παιδιά να ακουστούν σε ένα ευρύτερο κοινό, αλλά στην πραγματικότητα είναι σαν να συμμετέχουν σε ένα φεστιβάλ μουσικής. Θα τραγουδήσουν μια φορά. Από εκεί και πέρα δεν φτάνει αυτό για να πάνε μπροστά. Είναι στενάχωρο που κάποιο παιδί δεν έχει καταφέρει να ξεχωρίσει από αυτά τα σόου, να έχει μια σταδιοδρομία και να βιοπορίζεται από αυτό που αγαπάει».

«Αυτός ήταν κι ένας από τους λόγους που ύστερα από τρία χρόνια αποχώρησα από το The Voice. Αφενός δεν κατάφερνα να ανταποκριθώ στις προσδοκίες των παιδιών και δεν μπορούσα να κάνω κάτι παραπάνω για να τα βοηθήσω από το να τους γράψω ένα τραγούδι ή να τα πάρω μαζί μου να συμμετέχουν σε κάποια συναυλία μου και αφετέρου τρία χρόνια ότι είχα να δώσω το έδωσα και ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό», πρόσθεσε επίσης ο Κωστής Μαραβέγιας.

Παναγιώτης Χαρίτος, ο Ρομά που σπάει το κατεστημένο: Ο πρώτος τσιγγάνος με ακαδημαϊκή διάκριση στην Ελλάδα

0

Την αισιόδοξη είδηση της ημέρας αποτελεί ο Παναγιώτης Χαρίτος που κατάφερε να είναι ο πρώτος Ρομά με ακαδημαική διάκριση.

Σε ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Θεσσαλίας Ελλήνων Ρομά επισημαίνονται τα εξής:

«Ο Χαρίτος Παναγιώτης είναι απόφοιτος του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του τμήματος κοινωνικής διοίκησης και πολιτικών επιστημών, με εξειδικευμένες μεταπτυχιακές σπουδές πάνω σε δύο εκπαιδευτικά προγράμματα υψηλού μεταπτυχιακού επιπέδου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας «οργάνωση και διοίκηση της εκπαίδευσης» και του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών «εκπαίδευση και ανθρώπινα δικαιώματα.

i alli pleyra ton tsigganon o panagiotis charitos spaei to katestimeno amp ginetai o protos roma me metaptychiako 768x518 1

Στις 16 Δεκεμβρίου το 2022, ορκίστηκε στο πανεπιστήμιο του Βόλου, του παιδαγωγικού τμήματος «δημοτικής εκπαίδευσης» και έγινε ο πρώτος Τσιγγάνος στην Ελλάδα που αποφοίτησε από το «πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών» έχοντας καταφέρει να αποκτήσει ακαδημαϊκή διάκριση για την ερευνητική του ικανότητα.

Και συγγραφέας ο Ρομά Παναγιώτης Χαρίτος

Η ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία δεν σταματάει εδώ, καθώς, πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τα 25 Τσιγγάνικα Παραμύθια.

i alli pleyra ton tsigganon o panagiotis charitos spaei to katestimeno amp ginetai o protos roma me metaptychiako 1 960x759 1

Ο Τσιγγάνος συγγραφέας ξεκίνησε για πρώτη φορά να παραδώσει την Τσιγγάνικη γλώσσα σε γραπτό λόγο. Σε λίγο καιρό θα μας παρουσιάσει την έκδοση με το νέο του βιβλίο καταγραφή της Τσιγγάνικης διαλέκτου.

Η Ελληνική Πολιτεία χρειάζεται τέτοια παιδιά Ρομά πρότυπα με λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία και με σπουδές υψηλού επιπέδου επιστημονικής κατάρτισης, για να μπορέσει να πετύχει η κοινωνική ένταξή τους στην κυρίαρχη κοινωνία».

Κουτάβια έσωσαν εγκαταλελειμμένο νεογέννητο – το κράτησαν ζεστό όλη νύχτα

0

Μία αδέσποτη σκυλίτσα και τα κουταβάκια της έσωσαν νεογέννητο μωράκι που εγκατέλειψαν οι γονείς του σε χωράφι. Ευτυχώς, τα σκυλάκια το κράτησαν ζεστό όλη νύχτα κι έτσι το μικροσκοπικό πλασματάκι δεν πέθανε από το κρύο.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το νεογέννητο μωράκι εγκαταλείφθηκε γυμνό σε ένα χωράφι. Εκεί, το βρήκε ένας αδέσποτος σκύλος και το μετέφερε σε ασφαλές μέρος όπου βρίσκονταν και τα κουταβάκια του, με αποτέλεσμα να κρατηθεί ζεστό τη νύχτα και να μην πεθάνει από τη χαμηλή θερμοκρασία.

screenshot 2021 12 22 at 21.54.46

«Η ζεστασιά από τα κουτάβια και την μητέρα τους κράτησαν το νεογέννητο ζωντανό», ανέφερε κάτοικος της περιοχής. «Συνήθως η θερμοκρασία πέφτει πολύ τα βράδια του Δεκεμβρίου. Το μωρό στάθηκε τυχερό που το βρήκαν τα σκυλιά και το έσωσαν».

Την επόμενη μέρα, κάτοικοι της περιοχής άκουσαν το εγκαταλελειμμένο μωρό να κλαίει και το βρήκαν κουλουριασμένο δίπλα στα κουταβάκια που του έσωσαν τη ζωή. Ενημέρωσαν την αστυνομία και το μωρό μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου οι γιατροί διαβεβαίωσαν τις Αρχές ότι χαίρει άκρας υγείας.

screenshot 2021 12 22 at 21.54.57

«Αυτό που έκαναν οι γονείς του είναι εγκληματικό», ανέφερε ένα από τους κατοίκους που βρήκαν το μωρό. «Είναι θαύμα που σώθηκε! Ευτυχώς το έσωσαν τα αδέσποτα σκυλιά της περιοχής».

Πηγή: mirror, mama365

Χήρεψα στα 17 μου με ένα μικρό παιδί και κατάφερα να ξαναφτιάξω τη ζωή μου – Η ιστορία της Νεκταρίας

0

Γεννήθηκα πριν από 50 χρόνια σε ένα χωριό της Αιτωλοακαρνανίας που τα κορίτσια δεν είχαν και πολλά δικαιώματα να ονειρεύονται σπουδές και μεγάλες ζωές. Εκεί τα κορίτσια παντρεύονταν νωρίς νωρίς, ήθελαν δεν ήθελαν για να ξεκινήσουν τις δικές τους οικογένειες και να γίνουν νοικοκυρές στα σπίτια τους. Ειδικά οι γονείς που είχαν πολλές κόρες ήταν ένας τρόπος να τις ξεφορτώνονται για να μην έχουν πολλά στόματα να ταΐζουν.

Κάπως έτσι έγινε και με μένα με κάποιες μικρές διαφορές. Είχα την τύχη να έχω γονείς ανοιχτόμυαλους και προοδευτικούς που ήθελαν να σπουδάσουν τα παιδιά τους και να γίνουν κάτι στην κοινωνία. Ο πατέρας μου ήταν δάσκαλος, ίσως για αυτό είχε μία κάπως διαφορετική νοοτροπία. Ο αδερφός μου έγινε γιατρός και η αδερφή μου πολιτικός μηχανικός. Εγώ το στερνοπούλι που είχα όλα τα φόντα να πάω μπροστά μιας και ήμουν άριστη μαθήτρια ερωτεύτηκα τον άντρα μου, που ήταν συμμαθητής μου και έκανα αυτό που ελάχιστα κορίτσια από τα μέρη μου ήθελαν να κάνουν: παντρεύτηκα στα 15 μου και έμεινα στο χωριό. Όπως και να έχει οι γονείς μου πάντα με στήριζαν και μου είπαν να κάνω αυτό που ζητάει η καρδιά μου, αν και μέσα μου πιστεύω ότι είχαν διαφορετικά όνειρα. Και εγώ όμως από τη μεριά μου ήθελα να τελειώσω το σχολείο, να σπουδάσω, αλλά ο έρωτας με πρόλαβε και δεν το μετανιώνω. Ευτυχώς σε σχέση με το 1970 έχουν αλλάξει αρκετά τα πράγματα όχι ότι στα χωριά δεν συνεχίζει να γίνεται το ίδιο.

Ήμουν από τις ελάχιστες κοπέλες στο χωριό που ήμουν ερωτευμένη με τον άντρα που παντρεύτηκε και πολύ, πολύ ευτυχισμένη. Έβγαινα να ψωνίσω και συναντούσα πολλές φίλες μου στο δρόμο, οι οποίες μόλις με έβλεπαν άρχιζαν τα παράπονα: πόσο έχουν κουραστεί, πόσο βαριούνται, πόσο λυπούνται που έχασαν τα νιάτα τους καταδικάζοντας τον εαυτό τους σε μία μίζερη ζωή που πριν τη ζήσουν τους φάνταζε ιδανική. Για διαζύγιο ούτε λόγος… Η λέξη αυτή απαγορευόταν και μόνο να τη σκεφτείς. Εκεί όταν μία κοπέλα παντρεύεται πρέπει να ανεχτεί το σύζυγό της όπως και αν είναι αυτός, όποιος και αν είναι αυτός, ό, τι και αν είναι αυτός και να ζήσει μία ζωή μαζί του περνάει δεν περνάει καλά, εγώ όμως είχα παντρευτεί ένα διαμάντι, ένα αγόρι μάλαμα που έκανε δύο δουλειές για να ζει εμένα και το παιδί μας που πολύ γρήγορα ήρθε στη ζωή και όχι μόνο δεν παραπονέθηκε ποτέ, ίσα-ίσα πάντα έλεγε ότι είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου που έχει στο πλευρό του τη γυναίκα της ζωής του και το παιδάκι τους που ήταν όλη του η ζωή. Παρά το νεαρό της ηλικίας του ήταν πολύ ώριμος. Ήταν ένας άντρας που μπορούσες να στηριχθείς πάνω του, μπορούσες να του έχεις εμπιστοσύνη, που ήξερες πως ό, τι και να σου συνέβαινε θα ήταν εκείνος εκεί να σου σταθεί.

Το πρωί βοηθούσε ένα θείο του στην οικοδομή και από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ έτρεχε στα ζώα και στα χωράφια του. Δεν άφηνε δουλειά να πάει χαμένη. Όπου του έλεγαν έτρεχε. «Έχω μία κόρη να προικίσω» και κανείς δεν πίστευε ότι τα λόγια αυτά έβγαιναν από το στόμα ενός 17χρονου παιδιού. Οι γονείς μου τον λάτρευαν και τους λάτρευε και κάθε μέρα μακάριζαν την τύχη της κόρης τους που μπορεί να μη σπούδασε όπως τα αδέρφια της, είχε πετύχει όμως τον πρώτο αριθμό του λαχείου όταν γνώρισε τον άντρα αυτόν.

Δυστυχώς όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν και εγώ αυτό το έζησα με τον πιο δραματικό τρόπο. «Καλημέρα, θα μπορούσα να σας μιλήσω για λίγο;», μου είπε ένα πρωί ο αστυνομικός του χωριού χτυπώντας μου την πόρτα φανερά ανήσυχος. Εγώ τι ήμουν τότε; Ένα παιδί 17 χρονών με ένα μωρό ενάμιση έτους, εντελώς ανίδεη γι’ αυτό που επρόκειτο να ακολουθήσει. «Λυπάμαι που το μαθαίνεις από μένα αλλά πρέπει να παραμείνεις ψύχραιμη για το παιδί σου. Ο άντρας σου σκοτώθηκε. Έπεσε σε ένα γιαπί από μεγάλο ύψος και έμεινε στον τόπο. Λυπάμαι πάρα πολύ. Συλλυπητήρια».

Αυτό ήταν το τέλος; Εκεί τελείωναν όλα; Εκεί. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη φρίκη που ένιωσα εκείνη τη στιγμή. Έφυγε… Δεν θα τον ξαναέβλεπα… Το παιδί μας… Τι θα έλεγα στο παιδί μας; Πώς θα μεγάλωνα το παιδί μας; Δεν ήμουν μόνη, σαφώς είχα τους γονείς και τα αδέρφια μου αλλά δεν είχα εκείνον. Χωρίς εκείνον δεν υπήρχε τίποτα, δεν υπήρχε ζωή, δεν υπήρχε μέλλον.

Οι γονείς μου με πήραν κοντά τους στο πατρικό μας και μου πήρε πολύ καιρό να συνέλθω. Χρόνια ολόκληρα. Το παιδί μεγάλωσε, πήγε σχολείο και τα ομορφότερα αυτά χρόνια της ζωής του τα έχασα ούσα χαμένη στο δικό μου κόσμο. Το σοκ που έζησα εκείνη την ημέρα ήταν τεράστιο και παρόλο που είχε περάσει τόσος πολύς καιρός εγώ ακόμα δεν μπορούσα να το ξεπεράσω. Οι γονείς μου με πίεζαν με κάθε τρόπο να επισκεφτούμε έναν ειδικό αλλά εγώ δεν ήθελα. Η μόνη μου παρηγοριά ήταν να πηγαίνω κάθε μέρα στον τάφο του και να κλαίω…

Μόνο όταν το παιδί πήγε στο δημοτικό άρχισα κάπως να συνέρχομαι και τα γυαλιά στην ουσία μου τα έβαλε μία καλή μου φίλη από το χωριό η οποία μία μέρα μου είπε: «Το παιδί σου μεγαλώνει και εσύ δεν το βλέπεις. Χάνεις την παιδική του ηλικία και έτσι όπως πας θα το χάσεις και αυτό. Σύνελθε πριν να είναι αργά. Ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω, τα πράγματα δεν αλλάζουν. Για χάρη του παιδιού σου πρέπει να αλλάξεις ρότα. Άκουσέ με και σκέψου πολύ σοβαρά τα λόγια μου. Σύνελθε».

Αυτό ήταν το τσικ που χρειαζόμουν για να ανοίξουν και πάλι τα μάτια μου που τόσο καιρό ήταν κλειστά. Λες και ξύπνησα από λήθαργο. Δεν γινόταν να μείνω για πάντα έτσι. Έπρεπε κάτι να κάνω και για τον εαυτό μου και για το παιδί μου. Ήμουν 23 χρονών παιδί ακόμα, είχα όλη τη ζωή μπροστά μου.

Στο χωριό δεν μπορούσα να μείνω άλλο. Όπου και να κοιτούσα, όπου και να πήγαινα θυμόμουν τον άντρα μου και το μυαλό μου γύριζε πάλι πίσω σε εκείνη τη σκοτεινή εποχή. Έπρεπε να φύγω και το έκανα. Όταν το παιδί θα πήγαινε στην τρίτη δημοτικού το πήρα και φύγαμε από το χωριό. Πήγαμε στην Πάτρα όπου ζούσαν τα αδέρφια μου και κάναμε ένα νέο ξεκίνημα. Άλλος αέρας εκεί, άλλος κόσμος, διαφορετικά τα ερεθίσματα. Το παιδί θαμπώθηκε, ερωτεύτηκε το νέο μας σπίτι, το νέο του σχολείο και τη νέα μας πόλη αμέσως. Γρήγορα έκανε καινούργιες φίλες και επιτέλους μετά από καιρό την είδα ξανά να χαμογελά. Καμία σχέση δεν είχε με το χωριό μας. Και εγώ όμως πού στην Πάτρα είχα πάει μία δυο φορές στη ζωή μου εγκλιματίστηκα αμέσως. Βρήκα αμέσως δουλειά και νοίκιασα σπίτι ακριβώς δίπλα στης αδερφής μου. Φυσικά στο χωριό πηγαίναμε συνέχεια για να βλέπει το παιδί τους παππούδες του και οι παππούδες το παιδί. Ας μην ξεχνάμε ότι ήταν και οι άλλοι του παππούδες, οι γονείς του πατέρα του, δύο εξαιρετικοί άνθρωποι που η μοίρα τους χτύπησε αλύπητα και τώρα τους έδινα το τελειωτικό χτύπημα παίρνοντας το παιδί μακριά τους αλλά ήταν άνθρωποι με κατανόηση και έβλεπαν του Γολγοθά που περνούσα τόσο καιρό. Από μόνοι τους μου είπαν να πάρω το παιδί και να φύγω για να ξεφύγουμε. Άνθρωποι με μεγαλείο ψυχής, άνθρωποι που δεν δίστασαν να δεχτούν ένα ακόμη πλήγμα και να θυσιαστούν για την ευτυχία τη δική μου και του εγγονιού τους, άνθρωποι που έχασαν το μοναχοπαίδι τους και τώρα θα έχαναν το μοναδικό τους εγγόνι και όμως δεν δίστασαν λεπτό. Φεύγοντας μου έδωσαν 100.000 δραχμές και μου είπαν πως οποιαδήποτε στιγμή χρειαστώ κι άλλα να μη διστάσω, πώς ήταν και εκείνοι οι γονείς μου και ήθελαν το καλό μου.

Ο καιρός στη νέα μας πόλη περνούσε γαλήνια όχι ότι δεν υπήρχαν στιγμές που βυθιζόμουν στο σκοτάδι μου. Το κενό υπήρχε ακόμη μέσα μου, ο πόνος δεν έλεγε να ξεριζωθεί παρά μόνο χρόνια μετά όταν στη ζωή μου μπήκε ένας άλλος άντρας εντελώς απρόσμενα. Τον γνώρισα μέσω της δουλειάς μου όταν το παιδί μου ήταν πια στο Λύκειο. Δεν είχα σκοπό να κάνω άλλη σχέση, δεν είχα σκοπό να ξαναπαντρευτώ. Πίστευα ότι είχα κλείσει σαν γυναίκα. Ούτε που μου περνούσε από το μυαλό το να προχωρήσω ξανά στη ζωή μου. Είχα αφοσιωθεί πλήρως στην κόρη μου που ήταν ένα καταπληκτικό παιδί και άριστη μαθήτρια και τόσα χρόνια είχα μάθει να ήμουν σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι και τίποτε άλλο κι όμως ο άντρας αυτός που μπήκε στη ζωή μου, μου έδωσε μία ανάσα, μία νέα προοπτική.

Επιτέλους μετά από καιρό ξανάνιωσα γυναίκα, βρήκα νέα ενδιαφέροντα. Άρχισα να περιποιούμαι και πάλι τον εαυτό μου και να νιώθω πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον. Ο άντρας αυτός ήταν δύο χρόνια μεγαλύτερός μου χήρος και εκείνος πολλά χρόνια. Ταιριάξαμε αμέσως και μετά από ένα διάστημα το ενδιαφέρον έγινε έρωτας και ο έρωτας εξελίχθηκε σε ένα νέο γάμο.

Στα 34 μου είχα ένα παιδί και δύο γάμους. Έχτισα τη ζωή μου από την αρχή με το αγκάθι όμως μέσα μου να μη φεύγει ποτέ. Σε έναν ιδανικό κόσμο θα ήμουν με τον άντρα μου, το παιδί μας, τους γονείς μου και τα πεθερικά του στο πανέμορφο χωριό μας. Σημασία έχει ότι θα ήμασταν μαζί αλλά ο θάνατός μας πρόλαβε.

Σήμερα στα 50 μου παραμένω παντρεμένη με το δεύτερο σύζυγό μου και έχουμε κάνει άλλα δύο παιδιά, ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι. Η μεγάλη μου κόρη είναι ευτυχισμένη που έχει αδερφάκια (πάντα μου ζητούσε αδερφάκια) και η ίδια είναι και εκείνη παντρεμένη με ένα μωράκι. Τα άλλα μου δύο παιδιά πηγαίνουν ακόμα στο σχολείο.

Όσο σκληρά κι αν μας χτυπάει η μοίρα όταν έχουμε δίπλα ανθρώπους δικούς μας μπορούμε να ξεπεράσουμε τα πάντα. Αν υπάρχει υγεία ο άνθρωπος μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Όποτε βρίσκω χρόνο επιστρέφω στο χωριό μου. Δυστυχώς ο πατέρας μου και ο πεθερός μου έχουν φύγει από τη ζωή όμως η μητέρα μου και η πεθερά μου ζουν και θέλω να τις βλέπω αυτό το δυνατό πιο συχνά. Μου λείπουν πάρα πολύ και μακάρι να μπορούσα να τις έχω κοντά μου. Εκτός από τη μητέρα μου και την πεθερά μου έχω έναν ακόμα λόγο να επισκέπτομαι το χωριό μας. Εκεί είναι θαμμένος ο άντρας μου, ο πρώην άντρας μου δηλαδή, αλλά το πρωί είναι μία λέξη που δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ γιατί δεν χωρίσαμε για να τον αποκαλώ πρώην. Του πηγαίνω τα λουλουδάκια που τόσο του άρεσαν και του λέω τα νέα μας. Με ξαλαφρώνει πολύ να το κάνω αυτό. Είναι η μοναδική στιγμή που νιώθω ότι δεν έφυγε, ότι είναι εκεί κοντά μου, δίπλα μου, με ακούει και χαίρεται που τα κατάφερα και έφτιαξα ξανά τη ζωή μου. Και η κόρη μου όμως πηγαίνει συχνά. Και οι δύο γιαγιάδες της κάθε φορά που είναι να τις επισκεφτεί την περιμένουν στην αρχή του χωριού με ανοιχτές αγκάλες.

Ξέρω πως ο άντρας μου από εκεί που είναι χαίρεται που όλα πήγαν καλά στις ζωές μας και που η κόρη μας μεγάλωσε, σπούδασε, έγινε δικηγόρος και τώρα έχει τη δική της πανέμορφη οικογένεια αν και όλα αυτά θα ήθελα να τα ζήσω μαζί του και όχι με κάποιον άλλον. Όχι δεν υποτιμώ τον δεύτερο άντρα μου. Αν δεν ήταν εκείνος είμαι σίγουρη ότι θα ήμουν ακόμα βυθισμένη στο σκοτάδι. Είναι ένας πολύ καλός άντρας, πονεμένος και αυτός από τη ζωή που με αγαπάει και τον αγαπάω, βαθιά μέσα μου όμως ξέρω καλά πως αν δεν είχα μείνει χήρα η μοίρα δεν θα μας έφερνε ποτέ κοντά.

Να μην απελπίζεστε και να κάνετε υπομονή για τα παιδιά σας. Μέσα στο σκοτάδι αυτά θα σας δείξουν το δρόμο. Για κάθε άνθρωπο πάντα υπάρχει κάτι καλό στον κόσμο. Η ζωή μπορεί να μην είναι πάντα στρωμένη με ροδοπέταλα γι’ αυτόν όμως που έχει δύναμη ψυχής και θάρρος, η ζωή επιφυλάσσει όμορφες στιγμές.

Νεκταρία

Σάλος με το AMBER ALERT για τον Αλέξη Τσίπρα που «έβγαλε» ο Άδωνις Γεωργιάδης

0

«Ασυγχώρητα ανεύθυνος ο ΣΥΡΙΖΑ στο μεταναστευτικό» λέει ο οικονόμου

Ουπουργός Ανάπτυξης, Άδωνις Γεωργιάδης, με μια καυστική ανάρτηση στο Twitter εγκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα για το γεγονός ότι δεν έχει τοποθετηθεί για όσα κατέθεσε η γραμματέας του Χρήστου Καλογρίτσα στο ειδικό δικαστήριο για τον Νίκο Παππά

Ολομέτωπη επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα από τον Άδωνι Γεωργιάδη, καθώς ο υπουργός Ανάπτυξης ανάρτησε στο Twitter μια φωτογραφία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ σε θέση… αγνοούμενου, για τον οποίο έχει εκδοθεί Amber Alert!

Σύμφωνα με όσα αναφέρει η φωτογραφία που ανάρτησε ο Άδωνις Γεωργιάδης ο Αλέξης Τσίπρας «εξαφανίστηκε από τον δημόσιο διάλογο μετά τις αποκαλύψεις της γρμαματέως του Καλογρίτσα για τις σακούλες με τα μαύρα λεφτά στον ΣΥΡΙΖΑ».

Μάλιστα, στην ίδια φωτογραφία αναφέρεται πως «Αν γνωρίζετε οτιδήποτε, παρακαλούμε επικοινωνήστε με το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς τον αναζητούν για να βγάλουν επίσημη ανακοίνωση για τα γεγονότα».

Ο κ. Γεωργιάδης έγραψε απλά «Χωρίς πολλά σχόλια», αναρτώντας την παρακάτω φωτογραφία:

Ασυγχώρητα ανεύθυνος ο ΣΥΡΙΖΑ στο μεταναστευτικό

Έντονα αντέδρασε η κυβέρνηση σε δηλώσεις του Δημήτρη Τζανακόπουλου του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υποστήριξε ότι ο φράχτης στον Εβρο παραβιάζει την διεθνή νομιμότητα. Η ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου έχει ως εξής:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν ζητά συγνώμη για τα εθνικά επιβλαβή ψέματα περί της «νεκρής Μαρίας» που διακινούσε επί μήνες, αλλά δια του κ. Τζανακόπουλου σήμερα λέει ότι η προστασία των συνόρων μας στον Έβρο, μέσω του φράχτη, παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα! Ένα έργο για την προστασία των συνόρων εξακολουθει να βρίσκει αντίθετο το κόμμα του κ. Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ που όλοι θυμούνται τι συνέβη στα νησιά και στον Έβρο στη διάρκεια της διακυβέρνησής του, παραμένει ασυγχώρητα ανεύθυνος και επικίνδυνος τόσο στη διαχείριση του μεταναστευτικού όσο και σε θέματα εθνικής κυριαρχίας».

Νέα Δημοκρατία: Εκπέμπουμε Missing Alert

Στο ίδιο μήκος κύματος, ήταν και η ανακοίνωση που εξέδωσε η Νέα Δημοκρατία για το ίδιο θέμα. Το κυβερνών κόμμα παραθέτει ξανά ερωτήματα προς τον Αλέξη Τσίπρα, τα οποία, όπως αναφέρει, δεν θα κουραστεί να θέτει μέχρι να πάρει τις απαντήσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ανακοίνωση:

«Εκπέμπουμε Missing Alert για τον κ. Τσίπρα! Ελπίζουμε να βρεθεί γρήγορα για να απαντήσει στα ερωτήματα που δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε:

-Όσα καταγγέλλονται σχετικά με το κόμμα του και τον στενότερο συνεργάτη του ήταν εν γνώσει του ή όχι;

-Γίνονταν υπό την καθοδήγησή του ή όχι;

-Αν είναι ψευδή και συκοφαντικά γιατί δεν έχει μηνύσει τον κ. Καλογρίτσα που χρόνια τώρα λέει τα ίδια, εξειδικεύοντάς τα τις τελευταίες μέρες, δημοσιοποιώντας sms, και μιλώντας για «τόμο» νέων sms;

-Ποια ήταν η σχέση του ίδιου του κ. Τσίπρα με τον mr Offshore, κ. Αρτεμίου, που μπαινόβγαινε στο Μαξίμου, έκανε ραντεβού με Παππά-Καλογρίτσα, ζητούσε ασφάλεια για να μεταφέρει βαλίτσες και προοριζόταν για το 16% αδιαίρετο μαζί με το 35% Καλογρίτσα στο Syriza channel, βάσει των καταγγελιών και των μηνυμάτων που δόθηκαν στη δημοσιότητα από την πλευρά Καλογρίτσα; Είναι ο ίδιος που έχει φωτογραφηθεί με τσάντες έξω από το Μαξίμου και συνταξίδευε με τον κ. Παππά στη Βενεζουέλα. Και είναι ο ίδιος που είχε εκπρόσωπο της εταιρείας του στην Ελλάδα τον κ. Πετσίτη, ο οποίος επίσης μπαινόβγαινε τότε στο Μαξίμου.

-Ποιος ήταν τελικά ο καθοδηγητής πίσω από αυτό το ιδιότυπο αρχηγείο διανομής μαύρου χρήματος σε κόμμα, κομματικά στελέχη, κομματικά ΜΜΕ και κομματικούς μηχανισμούς προπαγάνδας, που είχε στηθεί, βάσει των καταγγελιών; Ή είναι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, για αυτό κρύβεται και δέχεται άφωνος τα όσα αποκαλύπτει ο Καλογρίτσας, προκειμένου προφανώς να μην τον «προκαλέσει» και αποκαλύψει περισσότερα. Ή δεν έχει καμία σχέση και όλα γίνονταν εν αγνοία του, οπότε θα ήταν ο πρώτος που θα έπρεπε να επιδιώκει την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, πράγμα που θα ξεκαθάριζε με μια δημόσια τοποθέτησή του εδώ και 8 μέρες! Ή όλες οι καταγγελίες και οι αποκαλύψεις είναι ψευδείς και συκοφαντικές για το κόμμα του, οπότε μάλλον έχει κρυφτεί 8 μέρες ετοιμάζοντας πυρετωδώς τη μήνυση κατά των «συκοφαντών» του!

ΥΓ: Φαίνεται ότι ο ιός της «εξαφάνισης» εξαπλώνεται ραγδαία γιατί η ίδια αφωνία χτύπησε και τον πολυγραφότατο μέχρι προ ημερών κ. Αρτεμίου».

Πανελλήνια οργή και θλίψη: Αυτή είναι η αιτία που οδήγησε το 10χρονο Κωσταντίνο στο θάνατο από οξεία μυοκαρδίτιδα

0

Θλίψη έχει προκαλέσει ο θάνατος του 10χρονου Κωνσταντίνου στον Βόλο, που άφησε την τελευταία πνοή του σε νοσοκομείο στον Βόλο. Ένα παιδί, που ήταν «η χαρά της ζωής» παρά τα όποια ζητήματα αντιμετώπιζε λόγω της τετραπληγίας που το είχε καθηλώσει σε αναπηρικό αμαξίδιο.

Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα taxydromos.gr, το αγοράκι την Παρασκευή παρουσίασε υψηλό πυρετό και οι γονείς του τον πήγαν στο νοσοκομείο του Βόλου, στην Παιδιατρική Κλινική. Όπως διαγνώστηκε, ο 10χρονος Κωνσταντίνος είχε κολλήσει γρίπη τύπου Α και του χορηγήθηκε η απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή. Παρά το γεγονός ότι ο πυρετός άρχισε να υποχωρεί και η διευθύντρια της Παιδιατρικής, Αναστασία Αναστασίου – Κατσιαρδάνη ήταν αισιόδοξη ότι το παιδί θα πάρει εξιτήριο το Σάββατο, ξαφνικά η υγεία του επιδεινώθηκε.

Σύμφωνα με τη διευθύντρια της Παιδιατρικής Κλινικής, η γρίπη προκάλεσε οξεία μυοκαρδίτιδα στον 10χρονο Κωνσταντίνο. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών, το παιδί έφυγε από τη ζωή και σκόρπισε τη θλίψη στην οικογένεια και τους οικείους του.

Bόλος: Συγκινεί ο διευθυντής του σχολείου

Οι δάσκαλοι και οι συμμαθητές του από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Αγριάς ήταν σε ανοικτή γραμμή με τους γονείς έτσι ώστε να μαθαίνουν τα νέα για την υγεία του και συγκλονίστηκαν από τον θάνατό του.

Όπως ανέφερε συγκλονισμένος ο διευθυντής του σχολείου, Αποστόλης Μιχαλόπουλος: «Είχαμε τον Κωνσταντίνο κοντά μας από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Φέτος ήταν μία καταπληκτική χρονιά, γιατί δεν είχε νοσήσει καθόλου. Έχουμε αρρωστήσει όλοι με την απώλεια. Έφυγε τόσο πρόωρα και γρήγορα από κοντά μας.

Είχε έναν καταπληκτικό εγκέφαλο. Παρά τη σπαστική τετραπληγία κατάφερε να φθάσει στο σημείο να ζωγραφίζει και να παίζει μουσική με το πόδι. Με τον φθαρμένο του λόγο μας έδινε θάρρος. Ηταν ένα παιδί που κουνώντας και μόνο τα βλέφαρά του, έλεγε τόσα πολλά. Πρόσφερε με την παρουσία του στο σχολείο. Ηταν η μασκότ μας. Όταν έλειπε όλοι το καταλαβαίναμε. Ηταν ένα πλάσμα που με την παρουσία του γέμιζε τον χώρο. Και φυσικά είχε στο πλευρό του δύο καταπληκτικούς γονείς, συνοδοιπόρους στο σχολείο μας που έχουν βοηθήσει με τον τρόπο τους κι άλλους γονείς»

«Πάγωσαν» τα Τρίκαλα, τέσσερα παιδιά έχασαν την μάνα τους: Νεκρή ξαφνικά η 44χρονη Μαρία, σήμερα η κηδεία

0

Μία πολύτεκνη μητέρα, η 44χρονη Μαρία Κουτσοχρήστου, “έφυγε” ξαφνικά από τη ζωή, στα Τρίκαλα, με τον θάνατό της να σκορπάει τη θλίψη στην τοπική κοινωνία.

Η πολύτεκνη μητέρα άφησε πίσω της τέσσερα παιδιά

Όπως αναφέρει το trikalavoice.gr., η 44χρονη, η κηδεία της οποίας τελέστηκε σήμερα, Κυριακή, στις 11 το πρωί, στον Ιερό Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου στο Γοργογύρι Τρικάλων, ήταν μητέρα τεσσάρων παιδιών.

Εκτός από τα τέσσερα παιδιά της, Δημήτρη, Ελενα, Στεφανία, Ευανθία, η άτυχη γυναίκα, με το θάνατό της, άφησε πίσω της τον σύζυγό της, Νικόλαο Παπαναστασίου, τους γονείς της, Στέφανο και Ευανθία Κουτσοχρήστου και τα αδέλφια της Ιωάννης και Παναγιώτα Κουτσοχρήστου.

Τραγωδία: Πέθανε ξαφνικά ο 10χρονος Κωνσταντίνος, ανέβασε πυρετό και λίγες ώρες μετά ξεψύχησε – Η αιτία θανάτου

0

Ο 10χρονος Κωνσταντίνος Πεδρίου “έφυγε” ξαφνικά από τη ζωή, στο νοσοκομείο του Βόλου, όπου νοσηλευόταν με γρίπη, βυθίζοντας στο πένθος τον Κισσό, απ’ όπου καταγόταν.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο 10χρονος είχε πάει σχολείο μέχρι την Τετάρτη και συγκεκριμένα στο Ειδικό Σχολείο Αγριάς όπου φοιτά, αλλά και στην ΕΛΕΠΑΠ και το βράδυ της Παρασκευής, ανέβασε υψηλό πυρετό ως 39,5 και οι γονείς του μίλησαν με τον παιδίατρό τους.

«Ο παιδίατρος στον Βόλο μάς ζήτησε ακτινογραφία θώρακος. Κλείσαμε άμεσα ραντεβού και την κάναμε σε ιδιωτικό κέντρο του Βόλου. Όταν πήγαμε την ακτινογραφία στον παιδίατρό μας, είδε ευρήματα για αρχή πνευμονίας και σύστησε να κάνουμε εισαγωγή στο Νοσοκομείο» υπογράμμισε ο πατέρας του άτυχου αγοριού, Χρήστος Περδίου, μιλώντας στη «Θ».

Σύμφωνα με τον ίδιο, χθες, Σάββατο, το βράδυ, στο Νοσοκομείο Βόλου, ο 10χρονος Κωνσταντίνος βρέθηκε θετικός στην γρίπη Α.

Νοσηλεύτηκε στην Παιδιατρική Κλινική του «Αχιλλοπούλειου» και όλοι οι γιατροί, όπως επεσήμανε ο πατέρας, ήταν πάνω από το παιδί του και συμπλήρωσε ότι «του έδωσαν αντιπυρετικά, αλλά το παιδί χθες το πρωί άρχισε να μην έχει ζωντάνια. Εξεταζόταν το ενδεχόμενο να μεταφερθεί το παιδί στη Λάρισα ή στη Θεσσαλονίκη».

Σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα αντιμετώπισε ο 10χρονος Κωνσταντίνος

Ο χαροκαμένος πατέρας σημείωσε ακόμη πως του είπαν οι γιατροί ότι «χτύπησε» στο μυοκάρδιο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε συνέντευξή της στη «Θ», τον περασμένο Απρίλιο, η μητέρα του Κωνσταντίνου είχε μιλήσει για το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε ο γιος της, ο οποίος υπέστη εγκεφαλική παράλυση κατά τον τοκετό.

Ωστόσο, το κινητικό πρόβλημα από σπαστική τετραπληγία, δεν τον είχε εμποδίσει να κρατήσει μολύβια και πινέλα και να ζωγραφίζει με το πόδι.

Η κηδεία του θα τελεστεί αύριο, Δευτέρα, στις 3 το μεσημέρι, από τον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας Κισσού.

Πηγή: e-thessalia.gr