Blog Σελίδα 7963

Κοκκινιά: Συγκλονίζει η στιγμή που το μωράκι 35 ημερών επανέρχεται στη ζωή χάρη στον αστυνομικό και ανοίγει ξανά τα μάτια του

0

Η καρδιά του νεογέννητου μωρού της Καλλιόπης και του Δημήτρη από την Κοκκινιά σταμάτησε, αλλά σαν θαύμα των Χριστουγέννων το παιδάκι επανήλθε χάρη στον ήρωα αστυνομικό που προσέτρεξε για βοήθεια.

Είναι ο Νίκος Φλέσσας, αστυνομικός της άμεσης δράσης. Μέσα στο περιπολικό και καθώς μετέφεραν το μόλις 35 ημερών βρέφος στο νοσοκομείο, η καρδιά του σταμάτησε να χτυπάει …η αντίδραση του αστυνομικού ήταν άμεση, πήρε το μωρό γρήγορα από την αγκαλιά της μαμάς του και του έκανε ΚΑΡΠΑ.

45 δευτερόλεπτα αργότερα το μωρό άρχισε να κλαίει και να δίνει σημάδια ζωής ξανά.

Όλα ξεκίνησαν το πρωί της Πέμπτης, το μωράκι ήταν σπίτι με τους γονείς του, όταν ξαφνικά έδειξε να μην έχει επαφή με το περιβάλλον, αμέσως η μητέρα του παιδιού κάλεσε το ΕΚΑΒ και την άμεση δράση, μέσα σε 2 λεπτά περιπολικό της περιοχής έφτασε στο σπίτι και ξεκίνησε την πορεία προς το νοσοκομείο.

Πέρα από την ηρωική αντίδραση του Νίκου, τόσο ο οδηγός του περιπολικού όσο και τα παιδιά της ομάδας ΔΙΑΣ κατάφεραν μέσα σε 10 λεπτά να μεταφέρουν το παιδί έγκαιρα στο Παίδων και να του σώσουν τη ζωή του.

Στο νοσοκομείο Παίδων οι ιατροί επιβεβαίωσαν ότι η ΚΑΡΠΑ που εφάρμοσε ο αστυνομικός στο βρέφος ήταν η κίνηση που του έσωσε την ζωή.

Σημειωτέον πως ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος, βράβευσε τους δύο αστυνομικούς που συνέβαλαν στην διάσωση του παιδιού.

Ο αστυνομικός που έσωσε τη ζωή του 35 ημερών βρέφους μίλησε στο «Κοινωνία Ώρα MEGA» και περιέγραψε τα δραματικά λεπτά η καρδιά του μωρού είχε σταματήσει.

«Λάβαμε κλήση για περιστατικό για αιφνιδίως παθόν βρέφος, δεν γνωρίζαμε μέχρι τότε πού πηγαίναμε και μόλις φτάσαμε εκεί είδαμε τον παππού του μωρού που είχε κατέβει κάτω. Όταν επιβιβάστηκε το παιδί στο περιπολικό με την μαμά του, ζήτησα μετά από λίγα λεπτά να δω την εικόνα του παιδιού για να καταλάβω τι γίνεται», είπε αρχικά ο Νίκος Φλέσσας στο MEGA.

Και συνέχισε ο ίδιος:

«Αντίκρισα ένα παιδάκι που σχεδόν είχε ‘’φύγει’’. Ζήτησα από την μητέρα του, την Καλλιόπη, να τη βοηθήσω, της είπα ‘’δώσε μου το παιδί να σε βοηθήσω’’, ήταν σαστισμένη και πίστευε ότι το παιδί είχε ‘’φύγει’’ ή ότι ‘’έφευγε’’ και το ήθελε στην αγκαλιά της.

Εκείνη τη στιγμή αρνήθηκε μετά από λίγα δευτερόλεπτα όμως της ξαναζήτησα να τη βοηθήσω, της είπα ‘’σε παρακαλώ άσε μου το παιδί μπορώ να σε βοηθήσω πιστεύω’’.

Και το πήρα το παιδί, με εμπιστεύθηκε, πήρα το παιδί στα πόδια μου. όπως φαίνεται στο βίντεο, καμία σχέση δεν είχε το παιδί όπως όταν το πήρα. Στο βίντεο πλέον έχει αρχίσει και ανακτά το χρώμα του, απλά είναι ζαλισμένο από την έλλειψη οξυγόνου.

Άρχισα να κάνω βρεφική ΚΑΡΠΑ, είναι διαφορετική από αυτή που εφαρμόζεται στους ενήλικες, με προσεκτικές κινήσεις, άλλη τεχνική στο στέρνο του».

Για το από πού έχει γνώσεις πρώτων βοηθειών, ο κ. Φλέσσας απάντησε πως, «τυγχάνει να έχω παρακολουθήσει κάποια σεμινάρια στο παρελθόν, με κάποια άλλα απιδιά από τους βατραχανθρώπους.

Η δουλειά μας είναι να σώζουμε ανθρώπους είτε να ασκούμε νόμιμη βία είτε με το να προβαίνουμε σε ενέργειες πρώτης βοήθειας».

Ο αστυνομικός έπειτα εξήγησε γιατί τράβηξε το βίντεο, τονίζοντας πως δεν το έκανε για αυτοπροβολή.

«Το βίντεο τραβήχτηκε για τον εξής λόγο, γιατί δεν μου αρέσει η αυτοπροβολή. Η Καλλιόπη, η μάνα του παιδιού, είχε σαστίσει τόσο πολύ, που είχε μείνει πίσω και ενώ ο μικρός είχε αρχίσει να επανέρχεται, δεν πίστευε ότι ζει.

Της λέω ‘’κοίταξε τον’’ και δεν τον κοίταζε γιατί δεν ήξερε τι θα αντικρίσει. Και τράβηξα το βίντεο και της λέω ‘’να κοίτα τα ματάκια του, ξύπνησε’’. Πρώτα είδε το βίντεο και μετά άρχισε να πιστεύει ότι το μωρό ζει».




Πελέ: Η μητέρα του ζει ακόμα – «Αόρατος φρουρός» στη ζωή του «βασιλιά» του ποδοσφαίρου

0

Το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και όχι μόνο από την Πέμπτη 29/12 θρηνεί για την απώλεια του βασιλιά του ποδοσφαίρου, του Βραζιλιάνου Πελέ, που σε ηλικία 82 ετών έφυγε από τη ζωή νικημένος από τον καρκίνο, που τον ταλαιπώρησε τα τελευταία χρόνια.

Ο θρυλικός Βραζιλιάνος άφησε χθες Πέμπτη (29/12) την τελευταία του πνοή, στο κρεβάτι του Νοσοκομείου «Άλμπερτ Αϊνστάιν» στο Σάο Πάολο, με τη Βραζιλία να «βυθίζεται» σε τριήμερο εθνικό πένθος για την απώλεια του σπουδαιότερου ποδοσφαιριστή που ανέδειξε η χώρα.

Αυτό που δεν ξέρουν πολλοί, όμως, είναι πως η μητέρα του Πελέ, Σελέστε, 100 χρόνων πλέον, είδε τον γιο της να γεννιέται και να πεθαίνει, καθώς είναι ακόμα εν ζωή, αφού έκανε σε πολύ μικρή ηλικία τον τεράστιο Πελέ.

Μια γυναίκα που υπήρξε καθοριστική σε όλη ζωή αλλά και στην καριέρα του Βραζιλιάνου παίκτη. Υπήρξε ένας «αόρατος φρουρός» που φρόντιζε τον «βασιλιά» όπως του άρμοζε.

Άλλωστε, η ταπεινότητά της ήταν τόσο μεγάλη, που λίγοι γνώριζαν ότι η Σελέστε είναι ζωντανή, και τώρα καλείται να αποχαιρετήσει το παιδί της, το οποίο «έφυγε» από τη ζωή, αλλά άφησε μια σπουδαία παρακαταθήκη στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Πρόσφατα, στις 20 Νοεμβρίου, η Σελέστε έγινε 100 ετών, και ο Πελέ, λίγες μέρες πριν εισαχθεί στο νοσοκομείο, αφιέρωσε στο Instagram μερικά λόγια στη γυναίκα που τον γέννησε.

«Σήμερα γιορτάζουμε τα 100 χρόνια της Ντόνα Σελέστ. Από μικρή ηλικία, με έμαθε την αξία της αγάπης και της ειρήνης. Έχω πολλούς περισσότερους από 100 λόγους για να είμαι ευγνώμων που είμαι γιος της. Μοιράζομαι αυτές τις φωτογραφίες μαζί σας με μεγάλη συγκίνηση για να γιορτάσω αυτή την ημέρα. Σε ευχαριστώ για κάθε μέρα που πέρασα στο πλευρό σου μαμά» έγραψε ο Πελέ.

Η μητέρα του και τα πρώτα βήματα του Πελέ στο ποδόσφαιρο

Εξάλλου, η εφημερίδα O’Globo είχε ανακηρύξει πρόσφατα τη Σελέστ ως «Βραζιλιάνα μητέρα της χρονιάς».

Ο πατέρας του Πελέ δεν έβγαζε πολλά χρήματα ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, καθώς ποτέ δεν κατάφερε να επανέλθει μετά από σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο.

Έτσι, για πολύ καιρό, η Σελέστ πίεζε το γιο της να επιλέξει ένα άλλο, πιο σταθερό επάγγελμα.

«Η μητέρα μου δεν ήταν πολύ ευχαριστημένη με την εμμονή μου με το ποδόσφαιρο. Για εκείνη ήταν στην ίδια (σ.σ. επαγγελματική) κατηγορία με το ληστή τραπεζών» έγραψε κάποτε ο Πελέ, ο οποίος πέρασε τα παιδικά του χρόνια παίζοντας ξυπόλυτος ποδόσφαιρο με άλλα παιδιά.

Με αυτοσχέδια μπάλα, όμως, φτιαγμένη από παλιά υφάσματα ή εφημερίδες.

«Οι Βραζιλιάνοι μαθαίνουν να κλωτσάνε μόλις σταθούν για πρώτη φορά στα πόδια τους. Μετά μαθαίνουν και να περπατάνε» είχε πει ο ίδιος.

Όταν ήταν 12 ετών, ο Πελέ έπαιξε για πρώτη φορά σε τουρνουά εφήβων.

Ήταν υποχρεωτικό να φορέσει παπούτσια αλλά δεν είχε. Ένας άνδρας που είχε τρία αγόρια στην ηλικία του Πελέ συμφώνησε να του δώσει ένα ζευγάρι εάν του επέτρεπαν να προπονήσει την ομάδα νέων.

Και κάπως έτσι, ο άνθρωπος που έμελλε να γίνει γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο για το ταλέντο του στο γήπεδο έπαιξε για πρώτη φορά σε τουρνουά.

Στο στάδιο βρίσκονταν 5.000 θεατές, που πετούσαν κέρματα στο γήπεδο, με βάση μια παράδοση της χώρας.

Τα χρήματα αυτά μαζεύτηκαν και δόθηκαν στον Πελέ, που ήταν ο μικρότερος παίκτης της ομάδας του.

Η μητέρα του, όμως, καραδοκούσε και έτσι ο Πελέ μοιράστηκε τα χρήματα αυτά με όλους τους συμπαίκτες του, όπως είχε θυμηθεί ο ίδιος σε κάποια συνέντευξή του.

Χιόνιζε και κοιμόμουν με την κόρη μου στον δρόμο ώσπου μας πήρε σπίτι του ένας άγνωστος

0

Η ιστορία μου θα μπορούσε να γίνει και ταινία. Σας γράφω γιατί θέλω να ευχαριστήσω αυτόν τον άνθρωπο που σαν σήμερα που χιόνιζε, με πήρε σπίτι του μαζί με το παιδί μου και μας φιλοξένησε 6 ολόκληρους μήνες μέχρι να πατήσω στα πόδια μου.

Ήμουν καλοπαντρεμένη (λέμε τώρα) και με τον άντρα μου ήμασταν ευτυχισμένοι (λέμε τώρα δις). Εκείνος με δική του εταιρία και εγώ με δική μου, διαφορετικό αντικείμενο ο καθένας αλλά βγάζαμε και οι δύο πολύ καλά λεφτά. Ταξίδια, ρούχα, γούστα, καλή ζωή. Όχι σπάταλη, συνετή αλλά καλή. Ζούσαμε σε ένα τεράστιο ακριβό σπίτι και σύντομα ήρθε στον κόσμο το παιδάκι μας, η κόρη μας.

Σιγά σιγά ο σύζυγος αργούσε να έρθει σπίτι. Σκέφτηκα πως είχε ερωμένη, έψαξα δεν βρήκα τίποτα. Καυγάδες όλο και πιο συχνοί, τρελλές εντάσεις έφεραν μια τεράστια απόσταση μεταξύ μας. Ξεκινήσαμε να κοιμόμαστε χωριστά. Μια μέρα ήρθε ένας αστυνομικός στην εταιρία μου και μου ζήτησε να τον ακολουθήσω στο τμήμα. Ο άντρας μου είχε αυτοκτονήσει και μαζί του είχε αυτοκτονήσει και όλη μας την περιουσία. Μια περιουσία εκατομμυρίων είχε παιχτεί στα χαρτιά. Κάποιος μου τράβηξε το χαλί κάτω απ’ τα πόδια, δεν πίστευα τον εφιάλτη που ζούσα.

Ξαφνικά έπρεπε να διαχειριστώ τον θάνατο του άντρα μου, την εξάρτησή του για την οποία δεν είχα ιδέα, την απώλεια όλης μας της ζωής όπως την ξέραμε ως τότε. Συμβουλεύτηκα δικηγόρους ένα σωρό και η λύση ήταν μία: Να πουλήσω την εταιρία μου και ό,τι μου ανήκε για να ξεχρεώσω τα χρέη του αλλιώς θα έμπαινα φυλακή και θα μου έπαιρνε το παιδί, το ίδρυμα. Τα έδωσα όλα λοιπόν για να μην χάσω το παιδί μου και βρέθηκα μια μέρα έτσι απλά…άστεγη, με ένα σακ βουαγιάζ στο ένα χέρι και το χεράκι της κόρης μου, στο άλλο.

Αρχικά μείναμε σε μια φίλη, χωρισμένη με παιδί. Η συγκατοίκησή μας ήταν δύσκολη, εκείνη κοιτούσε πως να γλεντήσει, έβαζε τον έναν άντρα μετά τον άλλον στο σπίτι, οκ καλά έκανε η κοπέλα δεν είπα αλλά δεν γινόταν το παιδί μου να τα βλέπει αυτά. Βρήκα μια δικαιολογία και μια μέρα φύγαμε. Μείναμε για ένα διάστημα στη στέγη του Δήμου αλλά δεν γινόταν να μένουμε μόνιμα εκεί, δεν ήταν λύση συν ότι-ακούγεται εγωιστικό-αλλά δεν ήθελα να αισθάνομαι ότι φολοξενούμαι σε στέγη αστέγων, ένιωθα ντροπή, ένιωθα ένα τίποτα.

Δουλειά δεν μπορούσα να ψάξω έπρεπε κάπου να αφήσω το παιδί. Γυρνούσαμε όλη μέρα με το σακ βουαγιάζ και τρώγαμε από τα σκουπίδια ή από τα γύρω μαγαζιά του κέντρου που στο τέλος της μέρας, έδιναν το περίσσευμά τους, στους άστεγους. Πέρασε έτσι ένας μήνας, ήμασταν άπλυτοι αχτένιστοι βρώμικοι και ταλαιπωρημένοι. Πολλές φορές είχα συναντήσει τυχαία, πελάτες ή υπαλλήλους μου στον δρόμο αλλά δεν με γνώριζαν έτσι όπως είχα γίνει, σκιά του εαυτού μου και πολλές φορές κρυβόμουν πίσω από κολώνες ακριβώς για να μη με γνωρίσουν. Νόμιζα πως έβλεπα εφιάλτη και κάθε βράδυ που έπαιρνα το παιδί αγκαλιά και κοιμόμασταν στην είσοδο κάποιας πολυκατοικίας, ευχόμουν να ξυπνήσω στο σπίτι μας, στη ζεστασιά μας και όλο αυτό να έχει τελειώσει.

Μέχρι που ένα βράδυ, να σαν σήμερα πριν 2 χρόνια, χιόνιζε από το πρωί ασταμάτητα. Δεν γινόταν να κυκλοφορήσουμε με τη μικρή, πεινούσαμε και είχαμε μείνει κουλουριασμένες σε κάτι υπόγεια σκαλάκια ενός εγκαταλελειμμένου μαγαζιού. Εκείνη τη μέρα έκανα σκέψεις να αφήσω το παιδί σε κάποιο ίδρυμα και να πάω να πεθάνω. Το παιδί να μου λέει “Κρυώνω μαμά κάνε κάτι” να κλαίει με αναφιλητά και να τουρτουρίζει και εγώ να μην μπορώ να κάνω τίποτα παρά μόνο να την αγκαλιάζω σφιχτά και να της τρίβω τα χεράκια.

Καθώς νύχτωνε χιόνιζε ακόμα περισσότερο, το είχε στρώσει και εμείς κοιμόμασταν επάνω στο χιόνι. Τα χειλάκια της είχαν μελανιάσει, η μοναδική κουβέρτα που την σκέπαζα είχε βραχεί. Έκλαιγα ασταμάτητα, έκλαιγα για όλα. Για τον άντρα μου, που έχασα. Για τα χρέη του, που μας κατέστρεψαν. Για την ανικανότητά μου να δώσω στο παιδί μου μια αξιοπρεπή ζωή. “Σας παρακαλώ μια κουβέρτα, σας παρακαλώ” έκλαιγα και φώναζα ενώ ο κόσμος με προσπερνούσε αδιάφορα. 

Ένας νεαρός μας πλησίασε. “Σας παρακαλώ ελάτε μαζί μου” μου είπε. Φοβήθηκα. Κι αν μας έκανε κακό; Αλλά τί λύση είχα; Τί να έκανα; “Ελάτε μαζί μου, έχω σπίτι εδώ ελάτε”. “Μόνο μια κουβέρτα σας παρακαλώ, δεν θέλω κάτι άλλο να είστε καλά” του είπα τουρτουρίζοντας. “Εντάξει ανεβείτε και φεύγετε το πρωί, να περάσει ο χιονιάς”.

Ανεβήκαμε σπίτι του, πήρε τη μικρή στην αγκαλιά του και εγώ με το σακ βουαγιάζ στο χέρι. Δεν έμενε εκεί, το είχε για να το νοικιάσει. “Σας βλέπω μέρες στην απέναντι πολυκατοικία να κοιμάστε στην εξώπορτα με τη μικρή, σας παρακαλώ αφήστε με να σας βοηθήσω” μου είπε. Τον έλεγαν Άγγελο και σπούδαζε Νομική. Οι γονείς του έμεναν στην επαρχία. “Μείνετε όσο θέλετε!” μου είπε, μου έδωσε το τηλέφωνό του αν χρειαζόμασταν κάτι και δεν μας ενόχλησε ποτέ, ούτε καν ήρθε ξανά.

Πέρασε ο καιρός, εγώ κατάφερα να βρω μια δουλειά και να βάλω τη μικρή μου σε παιδικό σταθμό. Λογαριασμοί δεν έρχονταν όμως ποτέ κι έτσι τον πήρα τηλέφωνο. Μου είπε ότι τους πλήρωνε εκείνος. Καταντράπηκα. “Δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω” του είπα κλαίγοντας και εκείνος μου είπε ότι ξέρει πως είναι και να μην λέω ευχαριστώ. Ο Άγγελος, ο δικός μου φύλακας Άγγελος.

Πέρασαν άλλοι 6 μήνες. Κατάφερα να μαζέψω χρήματα και νοίκιασα ένα σπίτι κοντά στη δουλειά μου για να μην αλλάζω άλλο 3 συγκοινωνίες και έγραψα τη μικρή στο νηπιαγωγείο. Τον πήρα τηλέφωνο να του πω ότι φεύγω και μου είπε “Ελπίζω να πάνε όλα καλά για εσάς, αφήστε τα κλειδιά στη διπλανή γειτόνισσα και είμαστε εντάξει”. “Ο Θεός να σας ανταποδώσει το καλό που μου κάνατε” του είπα και κλείσαμε.

Φέτος, κατάφερα με πολλή δουλειά να μαζέψω κάποια χρήματα και αποφάσισα να τον πάρω τηλέφωνο και να τον βρω να του τα δώσω για όλους τους μήνες που μέναμε εκεί. Ο αριθμός έλεγε ότι ήταν λάθος. Προσπάθησα άλλες δυο τρεις φορές και μια μέρα πήγα από εκεί. Χτύπησα δεν άνοιξε κανείς και χτύπησα στη διπλανή. Τη ρώτησα για τον Άγγελο αλλά δεν ήξερε να μου πει που βρισκόταν, είχε να τον δει από εκείνο το βράδυ που μας ανέβασε στο σπίτι. Τα κλειδιά που της είχα αφήσει φεύγοντας, δεν είχε πάει ως τότε να τα πάρει. “Μήπως έχει κάποιο τηλέφωνο;” τη ρώτησα και μου έδωσε το ίδιο που είχα κι εγώ. Το σπίτι μου είπε δεν είχε νοικιαστεί από τότε σε κανέναν. Έφυγα, έψαξα σε όλα τα σόσιαλ αλλά δεν κατάφερα να τον εντοπίσω.

Αν με διαβάζεις, αν βλέπεις αυτό το κείμενο, σε ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου που έσωσες εμένα και το παιδί μου.

Με έκανες να πιστέψω ξανά στους ανθρώπους. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ.

Όσο για εσάς που διαβάζετε την ιστορία μου καθισμένοι μπροστά σε ένα τζάκι, σε μια σόμπα, ακόμα και στο καλοριφέρ, σας παρακαλώ να εκτιμάτε ό,τι έχετε.

Ακόμα και το λίγο, πιστέψτε με, είναι πάρα πολύ!

Ιωάννα

πηγή : singleparent.gr

Όταν ο Πελέ τίμησε την Ξάνθη και ανέβηκε στη μηχανή του Πανόπουλου

0

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2005. Ο καιρός στην Ξάνθη ήταν συννεφιασμένος. Ξαφνικά ο αέρας άρχισε να βουίζει. Όλοι οι επισκέπτες ανασκουμπώθηκαν και κοιτούσαν ψηλά. Ένα ελικόπτερο μόλις έφτασε. Μέσα απ’ αυτό φάνηκε να βγαίνει ο Πελέ. Ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών μόλις είχε πατήσει το πόδι του για πρώτη φορά στην ακριτική πόλη.

Του Άκη Κατσούδα

Ο λόγος της επίσκεψής του, άκρως πανηγυρικός. Η Skoda Ξάνθη είχε δημιουργήσει το νέο της γήπεδο και εκείνος είχε φτάσει για να κόψει την κόκκινη κορδέλα. Αυτός που τον υποδέχθηκε ήταν ο Χρήστος Πανόπουλος, ο εμβληματικός πρόεδρος της ομάδας τα χρόνια της μεγάλης ακμής, ο οποίος τον μετέφερε στο σαλέ με τη μηχανή του.

Το ταξίδι του Πελέ στην Ελλάδα είχε ξεκινήσει μια μέρα πριν, όταν και έφτασε στον Πειραιά για χάρη του Ολυμπιακού, αυτή τη φορά, προκειμένου να παραβρεθεί σε μια ειδική εκδήλωση που είχε στηθεί γι’ αυτόν με την παρουσία σύσσωμου του ποδοσφαιρικού staff της ομάδας όσο και παλαίμαχων παικτών που είχε αντιμετωπίσει σ’ εκείνο το θρυλικό φιλικό πριν από 59 χρόνια, όταν και η Σάντος υποτάχθηκε με σκορ 2-1 στους Πειραιώτες.

813189 1

Εκεί είχε την τύχη και μάλιστα να συναντήσει και δυο παλιούς καλούς του γνώριμους. Τον Rivaldo και τον Giovanni, τους οποίους και γνώριζε προσωπικά. Πριν αποχωρήσει, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, Σωκράτης Κόκκαλης, πρόλαβε να του δώσει μερικές μινιατούρες από τα τελευταία τρόπαια της ομάδας και μια ερυθρόλευκη φανέλα με το όνομά του.

Στην Ξάνθη το κλίμα, ωστόσο, ήταν αρκετά πιο γιορτινό. Φτάνοντας στα Πηγάδια, ο Πελέ πέρασε μέσα από μια λαοθάλασσα μικρών παιδιών που φορούσαν τη φανέλα της Σελεσάο και ντόπιων που παρακαλούσαν για ένα του αυτόγραφο. Δεν είναι και λίγο πράγμα να έρχεται στην πόλη σου ένας τέτοιος ποδοσφαιριστής.

Παρατηρώντας τις εγκαταστάσεις του γηπέδου, έμεινε έκπληκτος. «Είναι εκπληκτικές. Οι ποδοσφαιριστές σήμερα έχουν τέτοιες εγκαταστάσεις για να προπονούνται και πάλι γκρινιάζουν. Όταν εγώ ήμουν παίκτης δεν είχαμε τέτοιες ποδοσφαιρικές ανέσεις.

2om2a

Αυτό το αθλητικό κέντρο είναι πρότυπο και θα προτείνω στην Εθνική Βραζιλίας να το χρησιμοποιήσει για την προετοιμασία για το Μουντιάλ του 2006» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Για το κόψιμο της κόκκινης κορδέλας, πλάι του ήταν σύσσωμα τα στελέχη του Υφυπουργείου Αθλητισμού και της ΕΠΟ. Ο Πελέ βράβευσε τους ποδοσφαιριστές της ομάδας για την επιτυχημένη τους πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα που τους έδωσε το εισιτήριο για τα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν και παρέδωσε ένα τρόπαιο στα τμήματα υποδομής της ομάδας, τα οποία έδωσαν έναν αγώνα επίδειξης για τα εγκαίνια. Τα βεγγαλικά και τα πυροτεχνήματα δε σταμάτησαν, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, να φωτίζουν τον ουρανό της πόλης.

pele panopoulos

Αφού τελείωσε ο αγώνας, σειρά πήρε η συνέντευξη στο επίσης νεόδμητο σαλέ της ομάδας. Η αίθουσα ήταν γεμάτη από Έλληνες δημοσιογράφους όσο και τηλεοπτικά συνεργεία από το CNN, το Al Jazeera και το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων που είχαν φτάσει στην Ξάνθη για να καλύψουν το μοναδικό αυτό γεγονός.

Εκεί ήταν και όλο το ποδοσφαιρικό και προπονητικό επιτελείο της ομάδας, με τον Γιάννη Μαντζουράκη να συζητά μαζί του για αρκετή ώρα και να του εκμυστηρεύεται πως θα είχε αγωνιστεί εναντίον του εάν λάμβανε τη ρουμανική υπηκοότητα στο Μουντιάλ του 1970, τα χρόνια που έπαιζε στη Ραπίντ Βουκουρεστίου.

pele panopoulos 780x410 1

«Ο Πελέ είναι καλύτερος από τον Μαραντόνα. Πρώτον, γιατί είχε ευρηματικότητα και σκέψη πολύ μπροστά από την εποχή του, ενώ παράλληλα αποτέλεσε πρότυπο και εκτός του ποδοσφαίρου» σημείωσε λίγο αργότερα.

Ο Πελέ φωτογραφήθηκε με μια ακόμη φανέλα που στο πίσω της μέρος έχει το όνομά του και παρέλαβε την κάρτα μέλους του συλλόγου. Τα ενθύμια αυτά φαίνεται πως δεν τον συγκίνησαν πολύ καθώς πριν από τρία χρόνια αποφάσισε να τα βάλει προς δημοπρασία, με την ποδοσφαιρική εμφάνιση να πωλείται στην τιμή των 200 ευρώ και την ειδική πλακέτα στα 80 ευρώ.

pele panopoulos3 1200x814 1

Στην Ξάνθη παρέμεινε για ακόμη μία μέρα, κάνοντας δεκτή την πρόσκληση του Χρήστου Πανόπουλου. Φωτογραφίες από τη δεύτερη μέρα δυστυχώς δεν έχουν βγει στη δημοσιότητα. Μετά το πέρας των 48 ωρών πήρε το ελικόπτερό του και τράβηξε για τις Κάννες. Ένα τόσο ασήμαντο ταξίδι για εκείνον αλλά συνάμα τόσο σημαντικό για τους κατοίκους αυτής της πόλης είχε μόλις λάβει τέλος.

299991

Δυστυχώς, περασμένα μεγαλεία.

Πηγή: Oneman

Αυτός είναι ο πιο ανηφορικός δρόμος του κόσμου – Δυσκολεύονται ακόμα και τα αυτοκίνητα

0

Πρόκειται για κεντρικό δρόμο. Δεξιά και αριστερά υπάρχουν σπίτια και άνθρωποι που κατοικούν. Τα κτήρια θαρρείς και θα κυλίσουν στην κατηφόρα, με τον πολεοδομικό σχεδιασμό να είναι μοναδικός στον κόσμο. Το ανάγλυφο και οι κλίσεις των εδαφών σε όλο το Dunedin της Νέας Ζηλανδίας, δεν συναντάται πουθενά αλλού.

43dc8e08cd120caac017a076dfe0b2d9

Η Baldwin Street αποτελεί το αποκορύφωμα της ανισορροπίας της πόλης. Ο δρόμος αυτός έχει μπει στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες σαν ο πιο απότομος παγκοσμίως. Η κλίση του τρομάζει. Σε ορισμένα σημεία αγγίζει το 35%, δηλαδή περίπου 19 μοίρες, με τα οδηγούς να δυσκολεύονται απίστευτα να καλύψουν τα 350 μέτρα μήκους της διαδρομής. Ακόμη και πεζός, απαιτείται να διατηρεί άψογη φυσική κατάσταση για να ανέβει την ανηφόρα.

Κάθε 100 μέτρα ανεβαίνεις σε υψόμετρο 35 μέτρα

Όσο για άσφαλτο, ούτε λόγος να γίνεται. Οι αρχές οδοποιίας έχουν καλύψει την επιφάνεια του εδάφους με ειδικό μπετό, ώστε να υπάρχει πρόσφυση. Αν είχε ασφαλτοστρωθεί, υπό βροχή οποιοδήποτε όχημα θα τσούλαγε λες και βρισκόταν σε λούνα παρκ, ενώ σε συνθήκες καύσωνα, η άσφαλτος δεν αποκλείεται να έλιωνε και η πίσσα να κυλούσε σαν λάβα στην κατηφόρα.

1bb94840b9dcc2711fc761276e3c38f9

Η οδός Baldwin περιλαμβάνεται πλέον στα αξιοθέατα της περιοχής. Οι τουρίστες, ακόμη και Νεοζηλανδοί από άλλες πολιτείες, επισκέπτονται το Dunedin μόνο και μόνο για να κάνουν βόλτα στον απίστευτο αυτό δρόμο, τον οποίο για κάθε 100 μέτρα που διανύεις, ανεβαίνεις και 35 μέτρα σε ύψος.

7e62c6c872bfbc42476e8a010ccb0dcf

Για τα πιτσιρίκια η διαδρομή των 350 μέτρων είναι η χαρά τους και για τις μαμάδες ο εφιάλτης τους. Φανταστείτε να κατεβαίνουν αυτήν την κατηφόρα με ποδήλατα και σκέιτμπορντ.

Πάρτε μια γεύση από την Baldwin Street στο παρακάτω βίντεο

Πηγή: gocar.gr

«Κοίτα τα ματάκια του, ξύπνησε» – Συγκλονίζει ο αστυνομικός που έσωσε βρέφος κάνοντάς του ΚΑΡΠΑ

0

Συγκλονιστική περιγραφή έδωσε ο Νίκος Φλέσσας, ο αστυνομικός που έκανε ΚΑΡΠΑ στο μωράκι και το επανέφερε στη ζωή. Μιλώντας στο «Κοινωνία Ώρα MEGA» για την συγκλονιστική αυτή στιγμή μάς έκανε όλους να δακρύσουμε.

Η καρδιά του μωρού της Καλλιόπης και του Δημήτρη σταμάτησε, αλλά ένας φύλακας-άγγελος έμελλε να σώσει τη ζωή του παιδιού τους.

Είναι ο Νίκος Φλέσσας, αστυνομικός της άμεσης δράσης. Μέσα στο περιπολικό και καθώς μετέφεραν το μόλις 35 ημερών βρέφος στο νοσοκομείο, η καρδιά του σταμάτησε να χτυπάει …η αντίδραση του αστυνομικού ήταν άμεση, πήρε το μωρό γρήγορα από την αγκαλιά της μαμάς του και του έκανε ΚΑΡΠΑ.

45 δευτερόλεπτα αργότερα το μωρό άρχισε να κλαίει και να δίνει σημάδια ζωής ξανά.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ

Όλα ξεκίνησαν το πρωί της Πέμπτης, το μωράκι ήταν σπίτι με τους γονείς του, όταν ξαφνικά έδειξε να μην έχει επαφή με το περιβάλλον, αμέσως η μητέρα του παιδιού κάλεσε το ΕΚΑΒ και την άμεση δράση, μέσα σε 2 λεπτά περιπολικό της περιοχής έφτασε στο σπίτι και ξεκίνησε την πορεία προς το νοσοκομείο.

Πέρα από την ηρωική αντίδραση του Νίκου, τόσο ο οδηγός του περιπολικού όσο και τα παιδιά της ομάδας ΔΙΑΣ κατάφεραν μέσα σε 10 λεπτά να μεταφέρουν το παιδί έγκαιρα στο Παίδων και να του σώσουν τη ζωή του.

Στο νοσοκομείο Παίδων οι ιατροί επιβεβαίωσαν ότι η ΚΑΡΠΑ που εφάρμοσε ο αστυνομικός στο βρέφος ήταν η κίνηση που του έσωσε την ζωή.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Τάκης Θεοδωρικάκος, βράβευσε τους δύο αστυνομικούς που συνέβαλαν στην διάσωση του παιδιού.

«ΑΝΤΙΚΡΙΣΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΣΧΕΔΟΝ ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ»

Ο αστυνομικός που έσωσε τη ζωή του 35 ημερών βρέφους μίλησε στο «Κοινωνία Ώρα MEGA» και περιέγραψε τα δραματικά λεπτά η καρδιά του μωρού είχε σταματήσει.

«Λάβαμε κλήση για περιστατικό για αιφνιδίως παθόν βρέφος, δεν γνωρίζαμε μέχρι τότε πού πηγαίναμε και μόλις φτάσαμε εκεί είδαμε τον παππού του μωρού που είχε κατέβει κάτω. Όταν επιβιβάστηκε το παιδί στο περιπολικό με την μαμά του, ζήτησα μετά από λίγα λεπτά να δω την εικόνα του παιδιού για να καταλάβω τι γίνεται», είπε αρχικά ο Νίκος Φλέσσας.

«Αντίκρισα ένα παιδάκι που σχεδόν είχε «φύγει». Ζήτησα από την μητέρα του, την Καλλιόπη, να τη βοηθήσω, της είπα «δώσε μου το παιδί να σε βοηθήσω», ήταν σαστισμένη και πίστευε ότι το παιδί είχε «φύγει» ή ότι «έφευγε» και το ήθελε στην αγκαλιά της. Εκείνη τη στιγμή αρνήθηκε μετά από λίγα δευτερόλεπτα όμως της ξαναζήτησα να τη βοηθήσω, της είπα «σε παρακαλώ άσε μου το παιδί μπορώ να σε βοηθήσω πιστεύω».

Και το πήρα το παιδί, με εμπιστεύθηκε, πήρα το παιδί στα πόδια μου. όπως φαίνεται στο βίντεο, καμία σχέση δεν είχε το παιδί όπως όταν το πήρα. Στο βίντεο πλέον έχει αρχίσει και ανακτά το χρώμα του, απλά είναι ζαλισμένο από την έλλειψη οξυγόνου. Άρχισα να κάνω βρεφική ΚΑΡΠΑ, είναι διαφορετική από αυτή που εφαρμόζεται στους ενήλικες, με προσεκτικές κινήσεις, άλλη τεχνική στο στέρνο του», συμπλήρωσε.




ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΠΟΥ ΣΩΖΟΥΝ ΖΩΕΣ

Για το από πού έχει γνώσεις πρώτων βοηθειών, ο κ. Φλέσσας απάντησε πως, «τυγχάνει να έχω παρακολουθήσει κάποια σεμινάρια στο παρελθόν, με κάποια άλλα παιδιά από τους βατραχανθρώπους. Η δουλειά μας είναι να σώζουμε ανθρώπους είτε να ασκούμε νόμιμη βία είτε με το να προβαίνουμε σε ενέργειες πρώτης βοήθειας».

Ο αστυνομικός έπειτα εξήγησε γιατί τράβηξε το βίντεο, τονίζοντας πως δεν το έκανε για αυτοπροβολή.

«Το βίντεο τραβήχτηκε για τον εξής λόγο, γιατί δεν μου αρέσει η αυτοπροβολή. Η Καλλιόπη, η μάνα του παιδιού, είχε σαστίσει τόσο πολύ, που είχε μείνει πίσω και ενώ ο μικρός είχε αρχίσει να επανέρχεται, δεν πίστευε ότι ζει. Της λέω «κοίταξε τον» και δεν τον κοίταζε γιατί δεν ήξερε τι θα αντικρίσει. Και τράβηξα το βίντεο και της λέω «να κοίτα τα ματάκια του, ξύπνησε». Πρώτα είδε το βίντεο και μετά άρχισε να πιστεύει ότι το μωρό ζει», διευκρίνισε ο Νίκος Φλέσσας.

Αντί να κοιτάνε τη Βανδή κοιτούσαν εκείνη: Η Μελίνα Νικολαΐδη πήγε μπουζούκια με το σύντροφό της & έγινε θέαμα

0

Ερωτευμένη είναι η 19χρονη κόρη της Δέσποινας Βανδή και του Ντέμη Νικολαΐδη, Μελίνα.

Η Μελίνα Νικολαΐδη βρίσκεται σε σχέση με τον 34χρονο Αλέξανδρο Πολυχρονιάδη και οι δυο τους δεν σταματούν τις κοινές εξόδους.

O 34χρονος επιχειρηματίας είναι ιδιοκτήτης γυμναστηρίου στα νότια προάστια, ενώ παράλληλα παίζει και βόλεϊ στην ομάδα της ΑΕΚ.

Η Μελίνα Νικολαΐδη, η οποία σπουδάζει στο Λονδίνο, τώρα που έκλεισαν τα Πανεπιστήμια λόγω της εορταστικής περιόδου επέστρεψε στην Ελλάδα και στην αγκαλιά του αγαπημένου της.

Μάλιστα, το προηγούμενο Σαββατοκύριακο η Μελίνα Νικολαΐδη και ο Αλέξανδρος Πολυχρονιάδης διασκέδασαν στο νυχτερινό μαγαζί που τραγουδά η Δέσποινα Βανδή.

Οι δυο τους ήταν ιδιαίτερα διαχυτικοί μεταξύ τους – και όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που εξασφάλισε το περιοδικό You – αντάλλασσαν τρυφερά φιλιά και διασκέδαζαν ως το πρωί.




Στις φωτογραφίες που εξασφάλισε το περιοδικό You και προβλήθηκαν το πρωί της Τετάρτης (28/12) στην εκπομπή «Happy Day», η 19χρονη είναι πολύ ευτυχισμένη στο πλευρό του αθλητή.

Νεκρός σε φρικτό τροχαίο ο γνωστός 43χρονος σεφ Ζήσης Τσέτσιλας, συντετριμένη η σύζυγος και μάνα του παιδιού του

0

Νεκρός από το χθεσινό τροχαίο ο 43χρονος Ζήσης Τσέτσιλας, που βρήκε τραγικό θάνατο μετά από τροχαίο που σημειώθηκε λίγο πριν τις τέσσερις χθες το μεσημέρι στην Ε.Ο. Πατρών – Πύργου, ανάμεσα σε Σαβάλια και Γαστούνη και συγκεκριμένα στο ύψος πρατηρίου υγρών καυσίμων.

  • Το μηχανάκι που οδηγούσε ο άτυχος άνδρας συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με φορτηγό μικρού μεγέθους, με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε το ατύχημα να ερευνώνται από το Τμήμα Τροχαίας Ήλιδας που διενεργεί την προανάκριση.

Σύμφωνα ωστόσο με μαρτυρίες από το σημείο, το φορτηγάκι φαίνεται στην προσπάθειά του για αναστροφή να μην παρατήρησε τον άτυχο άνδρα να έρχεται με αποτέλεσμα να «καρφωθεί» στο όχημα.

  • Από τη σφοδρότητα της σύγκρουσης, ο άτυχος άνδρας υπέστη βαρύτατες κακώσεις στο κεφάλι και παρά την άμεση έλευση του ασθενοφόρου στο σημείο και της μεταφοράς του στο Κέντρο Υγείας Γαστούνης, εκεί απλά διαπιστώθηκε ο θάνατός του από το ιατρικό προσωπικό.

Η ζωή του

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 43χρονος είχε καταγωγή από τα Τρίκαλα και διέμενε τα τελευταία χρόνια στη Γαστούνη, όπου διατηρούσε σπίτι με τη σύζυγό του. Μάλιστα, είχαν αποκτήσει πριν ένα χρόνο και παιδί, επισφραγίζοντας τον έρωτά τους. Ο ίδιος εργαζόταν ως σεφ και πρόσφατα είχε επιστρέψει από σεζόν στη Ζάκυνθο.

Ίδιες πηγές αναφέρουν πως ο άτυχος άνδρας είχε πάει για σέρβις τη μηχανή του και βρισκόταν στον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι του, όπου και τον περίμενε μάστορας για κάποια επισκευή.

Το πανάρχαιο ελληνικό έθιμο του σπασίματος του ροδιού την Πρωτοχρονιά

0

Ένα πανάρχαιο έθιμο του λαού μας για την γιορτινή μέρα της έλευσης του νέου χρόνου είναι «το σπάσιμο του ροδιού». Το έθιμο αυτό αρχικά εντοπίστηκε στην Πελοπόννησο, αν και μετά διαδόθηκε σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία, ντυμένοι όλοι με τα καλά τους ρούχα για να παρακολουθήσουν τη Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και να υποδεχτούν το νέο χρόνο, καλό κι ευλογημένο. Στην επιστροφή, ο νοικοκύρης του σπιτιού έχει στην τσέπη του ένα λειτουργημένο ρόδι, που στην Μικρά Ασία το φυλούσαν στα εικονίσματα από τις 14 Σεπτέμβρη, δηλαδή τη μέρα του Σταυρού.

e04ccf6a988df161f87287cfc1687134

Το ρόδι εννοιολογικά σημαίνει ροή και δύναμη, είναι ο καρπός της ζωής και της καλοτυχίας, ενώ αναζητώντας κανείς τις ρίζες του θα φτάσει μέχρι την αρχαία Ελλάδα, όπου θεωρούσαν ότι οι κόκκοι του συμβολίζαν την αφθονία, ίσως και λόγω της ποσοτητάς τους, τη γονιμότητα, την αιωνιότητα, αλλά και την καλή τύχη.

Είναι αυτός που κάνει το ποδαρικό και σπάει το ρόδι. Πρέπει να χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας και να του ανοίξουν. Δεν κάνει να ανοίξει ο ίδιος με το κλειδί του. Έτσι είναι ο πρώτος που μπαίνει στο σπίτι για να κάνει το ποδαρικό με το ρόδι στο χέρι.

Μπαίνοντας μέσα , με το δεξί πόδι, σπάει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα για να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει: «με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι , τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά.»

Τα παιδιά μαζεμένα γύρω-γύρω κοιτάζουν οι ρώγες να είναι τραγανές και κατακόκκινες. Όσο γερές κι όμορφες είναι οι ρώγες , τόσο χαρούμενες κι ευλογημένες θα είναι οι μέρες που φέρνει μαζί του ο νέος χρόνος.

Άλλη ευχή που συνηθίζεται να λέγεται κατά το σπάσιμο του ροδιού είναι: «Όσο βαρύ είναι το ρόδι, τόσο βαρύ να είναι το πορτοφόλι μας, όσο γεμάτο καρπούς είναι το ρόδι, να είναι γεμάτο το σπίτι μας με καλά και όσο κόκκινο είναι το ρόδι, τόσο κόκκινη να είναι και η καρδιά μας!»

cd2765a7218b6ebd857e6e8458bc8c13

Η δύναμη του ροδιού

Οι λέξεις ρόδι και ροδιά, εκτός από την προφανή τους ετυμολογική σχέση με τη νήσο της Ρόδου, είναι άμεσα συνδεδεμένες με τις έννοιες ροή και δύναμη. Η δύναμη λοιπόν αυτού του καρπού είναι χαρακτηριστική στην ελληνική μυθολογία και όχι μόνο, αφού τα ιστορικά δεδομένα που σχετίζονται μ`αυτό τον καρπό είναι ανεξάντλητα.

Στην Αρχαία Ελλάδα πίστευαν πως η δύναμη του ροδιού κρυβόταν στους πολυάριθμους κόκκους του (αφθονία και γονιμότητα), αλλά και στο πορφυρό χρώμα του (χρώμα που φέρνει καλή τύχη). Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως, ακόμη και σήμερα, αποτελεί ένα από τα πιο εκφραστικά σύμβολα της ελληνικής λαογραφίας, με έντονη παρουσία σε κάθε μορφή και έκφραση της παραδοσιακής ζωής.

Τα έθιμα που σχετίζονται με το ρόδι, ποικίλλουν στην πράξη από τόπο σε τόπο και διαφέρουν μεταξύ τους όπως και τα μέρη της Ελλάδας στα οποία το συναντάμε. Τα πιο γνωστά βέβαια είναι η χρήση του στην Παρασκευή των κολλύβων, η συμμετοχή του σε διάφορες φάσεις του γαμήλιου εθιμικού κύκλου και φυσικά, το σπάσιμό του την Πρωτοχρονιά ως ένδειξη καλού ποδαρικού για το νέο έτος.

Όσο πάει αδυνατίζει, σε λίγο δεν θα την γνωρίζουμε: Εμφανώς αδυνατισμένη η Κατερίνα Ζαρίφη, έμεινε… μισή

0

Η Κατερίνα Ζαρίφη είναι πιο ανανεωμένη από ποτέ και οι φωτογραφίες της στο Instagram το αποδεικνύουν περίτρανα.

Η παρουσιάστρια και ραδιοφωνική παραγωγός κατάφερε να χάσει 20 ολόκληρα κιλά με αποτέλεσμα να δείχνει πιο fit, και γεμάτη αυτοπεποίθηση.

Η 45χρονη δεν είχε ποτέ πρόβλημα με τα κιλά της, θέλησε όμως να κάνει μια αλλαγή στο σώμα της, η οποία είναι ορατή στην παρακάτω φωτογραφία που ποζάρει με δερμάτινα.

1047

«Έχασα 20 κιλά όταν νόσησα από κορονοιό. Ούτε το “αδυνάτισες”, ούτε το “πάχυνες” μου αρέσει σαν ατάκα. Είναι αγχωτικό γι’ αυτόν που το ακούει. Πρέπει να ξεπεράσουμε σε αυτή τη χώρα λίγο τα σχήματα.

Εγώ το ίδιο αγαπάω τον εαυτό μου ή τον σιχαίνομαι μερικές φορές. Στην Ελλάδα πολλοί άνθρωποι αγαπούν κάτι διαφορετικό αλλά επιλέγουν αυτό που θέλει η παρέα τους. Με το κρεβάτι, το σχήμα και το χρώμα του άλλου πρέπει να χαλαρώσουμε και να αφήσουμε τον καθένα να κάνει ό,τι θέλει», είχε δηλώσει στο παρελθόν η Κατερίνα Ζαρίφη.

1048

Η μεγάλη απώλεια κιλών της Κατερίνας Ζαρίφη, συνέπεσε με τον χωρισμό της από τον επί 9 χρόνια σύντροφό της, Γιάννη Στρουμπούλη, για τον οποίο έχει μιλήσει με τα καλύτερα λόγια.

«Ο χωρισμός έχει συμβεί αλλά επειδή με τον συγεκριμένο άνθρωπο είμαστε πραγματικά οικογένεια, είναι αλλιώς. Ήμασταν 9 χρόνια μαζί και παραμένουμε και συνεχίζουμε. Τον άνθρωπο τον εκτιμάς, τον αγαπάς και τίποτα δεν ακυρώνει τα όσα ζήσαμε. Είμαστε οικογένεια και έχουμε, μπορώ να πω, ένα σουηδικό μοντέλο σχέσης», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.