Καλεσμένη στην εκπομπή της Φαίης Σκορδά στο Mega βρέθηκε το πρωί της Παρασκευής 27/3 η Ελένη Ζιώγα η οποία φέτος πρωταγωνιστεί στη σειρά, «Οι Αθώοι».

Μέσα σε όλα, η ταλαντούχα ηθοποιός αναφέρθηκε στον σύζυγό της και σκηνοθέτη, Νίκο Κουτελιδάκη αποκαλύπτοντας πως παντρεύτηκαν σε ηλικία μόλις 17 ετών.

Δείτε το βίντεο:

«Την κόρη μου την απέκτησα 19 ετών. Είχα ήδη παντρευτεί. Παντρεύτηκα στα 17 μου. Εκείνη την εποχή θεωρούνταν επανάσταση αυτό. Δεν κλεφτήκαμε. Κλεφτήκαμε με τη γενική έννοια του όρου. Δεν είναι ότι υπήρχε τέτοιο απαγορευτικό από το σπίτι. Ήταν γενικώς λίγο ξεχαρβαλωμένα τα πράγματα, οπότε μέσα εκεί βρήκαμε την ευκαιρία και…

Συνεχίσαμε και πήγαμε μαζί σχολείο. Τις δυο τελευταίες τάξεις τις τελειώσαμε μαζί, ενώ ήμασταν παντρεμένοι. Είναι το έργο της ζωής μου. Οικονομικά τα βγάζαμε πέρα με τα οικονομικά βοηθήματα δεξιά και αριστερά. Εγώ δούλεψα αμέσως, δούλευα παράλληλα. Έκανα baby sitting. Ό,τι βρισκόταν το έκανα. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί να μη δουλεύει ο άνθρωπος. Μου άρεσε πάρα πολύ να δουλεύω σε οποιαδήποτε δουλειά», εξομολογήθηκε η Ελένη Ζιώγα.

Η Ελένη Ζιώγα με τον σύζυγό της Νίκο Κουτελιδάκη από τα 17 τους χρόνια

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, ορισμένοι άνθρωποι προσφέρουν αδιάκοπη στήριξη, αγάπη και καθοδήγηση.

Αυτά τα άτομα διαμορφώνουν το ποιος είσαι, στέκονται δίπλα σου στις δύσκολες στιγμές και γιορτάζουν τις επιτυχίες σου. Παρακάτω είναι τέσσερις από τους πιο σημαντικούς τύπους σχέσεων που δίνουν νόημα και σταθερότητα στη ζωή σου.

1. Αληθινός φίλος

Ένας αληθινός φίλος είναι κάποιος που στέκεται δίπλα σου στα εύκολα και στα δύσκολα. Σε ενθαρρύνει να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου, προσφέροντας τόσο παρηγοριά όσο και ειλικρινή, εποικοδομητική κριτική. Χαίρεται με τις επιτυχίες σου, σε στηρίζει στις αποτυχίες και είναι πάντα εκεί για να σε ακούσει όταν το χρειάζεσαι. Είτε είναι κοντά είτε μακριά, η παρουσία του παραμένει σταθερή, αποτελώντας πηγή χαράς, κινήτρου και δύναμης σε όλα τα σκαμπανεβάσματα της ζωής.

2. Η μητέρα σου και ο πατέρας σου

Ένα αγαπημένο μέλος της οικογένειας, είτε είναι γονέας, αδερφός/ή ή παππούς/γιαγιά, προσφέρει άνευ όρων αγάπη και στήριξη. Σε γνωρίζουν από την παιδική σου ηλικία, σε καθοδηγούν μέσα από τις προκλήσεις της ζωής και μοιράζονται μαζί σου τις εμπειρίες σου. Η οικογένεια προσφέρει ένα θεμέλιο εμπιστοσύνης, προστασίας και σοφίας. Η πίστη τους σε σένα δεν κλονίζεται ποτέ, δίνοντάς σου καθοδήγηση, ενθάρρυνση και ένα βαθύ αίσθημα του ανήκειν.

3. Υποστηρικτικός μέντορας

Ένας υποστηρικτικός μέντορας είναι κάποιος που πιστεύει στις δυνατότητές σου και σε βοηθά να διαχειριστείς προσωπικές ή επαγγελματικές προκλήσεις. Μοιράζεται τις γνώσεις και τις εμπειρίες του, προσφέροντας καθοδήγηση για να παίρνεις τις καλύτερες αποφάσεις. Ακόμη και όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες, σε ενθαρρύνει να δείξεις ανθεκτικότητα και σου υπενθυμίζει τα δυνατά σου σημεία. Η επιρροή του μπορεί να διαμορφώσει το μέλλον σου, δίνοντάς σου την αυτοπεποίθηση να κυνηγήσεις τα όνειρά σου και να πετύχεις.

4. Πιστός σύντροφος

Ένας πιστός σύντροφος, είτε σύζυγος είτε σημαντικός άλλος, είναι ο συνοδοιπόρος σου στο ταξίδι της ζωής. Είναι το άτομο στο οποίο μπορείς να εμπιστευτείς τις πιο βαθιές σκέψεις και τα συναισθήματά σου, γνωρίζοντας ότι θα σε στηρίζει πάντα. Κατανοεί τα όνειρά σου και συνεργάζεται μαζί σου για να χτίσετε ένα κοινό μέλλον. Μέσα από γέλια, δάκρυα και όλα όσα βρίσκονται ανάμεσά τους, παραμένει αφοσιωμένος, αποδεικνύοντας ότι η αγάπη και η πίστη είναι τα θεμέλια ενός διαχρονικού δεσμού.

Αυτές οι σχέσεις δίνουν νόημα και σταθερότητα στη ζωή, προσφέροντας στήριξη με διαφορετικούς αλλά εξίσου πολύτιμους τρόπους. Να τις εκτιμάς και να τις φροντίζεις, γιατί είναι οι πυλώνες που κάνουν τη ζωή πραγματικά γεμάτη.

Τα όνειρα στα οποία ένας άνθρωπος που έχει πεθάνει σου μιλάει είναι συχνά έντονα, φορτισμένα συναισθηματικά και δύσκολα ξεχνιούνται.

Πολλοί ξυπνούν από αυτά τα όνειρα νιώθοντας παρηγοριά, ταραχή ή βαθιά περισυλλογή, αναρωτώμενοι αν η εμπειρία είχε κάποιο μήνυμα ή βαθύτερο νόημα.

Αν και οι ερμηνείες διαφέρουν ανάλογα με τις προσωπικές πεποιθήσεις, την κουλτούρα και το συναισθηματικό πλαίσιο, η ψυχολογία και οι πνευματικές παραδόσεις προσφέρουν αρκετές ουσιαστικές εξηγήσεις για το γιατί συμβαίνουν τέτοια όνειρα.

Αντανάκλαση άλυτων συναισθημάτων

Μία από τις πιο συνηθισμένες ερμηνείες είναι ότι το όνειρο αντικατοπτρίζει άλυτα συναισθήματα που συνδέονται με το άτομο που έχει φύγει από τη ζωή. Ο νους συχνά χρησιμοποιεί τα όνειρα ως έναν ασφαλή χώρο για να επεξεργαστεί τη θλίψη, τη μεταμέλεια, τις ενοχές ή πράγματα που έμειναν ανείπωτα. Όταν ο νεκρός μιλάει στο όνειρο, μπορεί να συμβολίζει τη δική σου εσωτερική φωνή που εκφράζει συναισθήματα που δεν αντιμετώπισες πλήρως όσο εκείνος ζούσε. Τα λόγια του μπορεί να αντικατοπτρίζουν αυτά που θα ήθελες να είχες ακούσει — ή αυτά που χρειάζεσαι τώρα για να βρεις γαλήνη.

Ο τρόπος του νου να βρει κλείσιμο

Τα όνειρα όπου οι νεκροί μιλούν μπορεί επίσης να αποτελούν μια μορφή συναισθηματικού «κλεισίματος». Αν η απώλεια ήταν ξαφνική, τραυματική ή συναισθηματικά περίπλοκη, το υποσυνείδητο μπορεί να δημιουργεί έναν διάλογο ως τρόπο να «ολοκληρώσει» συζητήσεις που έμειναν ανοιχτές. Σε αυτή την περίπτωση, το όνειρο δεν αφορά την επικοινωνία του νεκρού, αλλά την προσπάθεια αποδοχής και θεραπείας. Η συνομιλία μπορεί να σε βοηθήσει να αφήσεις πίσω σου, να συγχωρήσεις ή να προχωρήσεις.

Σύμβολο καθοδήγησης ή καθησυχασμού

Πολλοί αναφέρουν ότι στα όνειρα οι νεκροί μιλούν με ήρεμο τρόπο, δίνουν συμβουλές ή προσφέρουν καθησυχασμό. Ψυχολογικά, αυτό συχνά αντιπροσωπεύει εσωτερικευμένη σοφία. Άνθρωποι που επηρέασαν τις αξίες σου, τις αποφάσεις σου ή το αίσθημα ασφάλειας συνεχίζουν να σε «καθοδηγούν» μέσα από τις ίδιες σου τις σκέψεις. Η φωνή τους στο όνειρο μπορεί να συμβολίζει τη διαίσθησή σου, υπενθυμίζοντάς σου τα μαθήματα που σου δίδαξαν ή τα χαρακτηριστικά που ενσάρκωναν.

Για όσους έχουν πνευματικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις, τέτοια όνειρα μπορεί να ερμηνεύονται ως συμβολικά μηνύματα και όχι ως κυριολεκτική επικοινωνία. Το νόημα βρίσκεται συχνά λιγότερο στα ακριβή λόγια και περισσότερο στο πώς σε κάνει να νιώθεις το μήνυμα — ήρεμος, προειδοποιημένος, παρηγορημένος ή ενθαρρυμένος.

Ένδειξη διαρκούς δεσμού

Η σύγχρονη έρευνα για το πένθος δείχνει ότι το υγιές πένθος δεν σημαίνει πάντα «να αφήσεις πίσω», αλλά να δημιουργήσεις μια νέα μορφή εσωτερικής σχέσης με τον άνθρωπο που έφυγε. Τα όνειρα όπου σου μιλάει μπορούν να αντανακλούν αυτόν τον συνεχιζόμενο δεσμό. Ο νους διατηρεί τη σχέση ζωντανή με έναν μεταμορφωμένο τρόπο, επιτρέποντας συναισθηματική σύνδεση χωρίς φυσική παρουσία. Αυτό είναι ιδιαίτερα συχνό με γονείς, συντρόφους ή παιδιά που είχαν κεντρικό ρόλο στη ζωή κάποιου.

Άγχος, αλλαγές και συναισθηματική ευαλωτότητα

Τα όνειρα όπου οι νεκροί μιλούν εμφανίζονται συχνά σε περιόδους άγχους, μεγάλων αλλαγών ή συναισθηματικής ευαλωτότητας. Όταν νιώθεις πιεσμένος, ο νους μπορεί να «καλεί» πρόσωπα που συνδέονται με ασφάλεια, καθοδήγηση ή άνευ όρων αγάπη. Ο νεκρός μπορεί να λέει λόγια που αντικατοπτρίζουν παρηγοριά, προειδοποίηση ή καθοδήγηση, επειδή η ψυχή σου αναζητά σταθερότητα ή κατεύθυνση.

Η σημασία της κουλτούρας και της προσωπικής εμπειρίας

Είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι ο συμβολισμός των ονείρων είναι βαθιά προσωπικός. Το πολιτισμικό υπόβαθρο, οι πεποιθήσεις και η σχέση που είχες με τον νεκρό επηρεάζουν την ερμηνεία. Μια παρηγορητική συνομιλία μπορεί να συμβολίζει θεραπεία, ενώ μια έντονη ή ανησυχητική μπορεί να δείχνει εσωτερική σύγκρουση που δεν έχει λυθεί. Δεν υπάρχει μία καθολική ερμηνεία.

Τελικές σκέψεις

Όταν ένας νεκρός σου μιλάει σε ένα όνειρο, σπάνια είναι κάτι τυχαίο. Τις περισσότερες φορές συμβολίζει συναισθηματική επεξεργασία, μνήμη, καθοδήγηση ή την προσπάθεια του νου να επουλώσει την απώλεια. Αντί να εστιάζεις στο αν το όνειρο ήταν «πραγματικό» ή υπερφυσικό, μπορεί να είναι πιο χρήσιμο να αναλογιστείς πώς σε έκανε να νιώσεις και τι αποκαλύπτει για τη συναισθηματική σου κατάσταση. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν σαφήνεια, παρηγοριά και βαθύτερη κατανόηση του εαυτού τους.

Εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη για τη σοβαρή περιπέτεια με την υγεία της όταν διαγνώστηκε με καρκίνο παραχώρησε η Ντόρα Μπακογιάννη.

Από την πρώτη στιγμή, η Ντόρα Μπακογιάννη θέλησε να μιλήσει γι’ αυτό που της συμβαίνει, θέλοντας να δώσει το παράδειγμα και σε άλλους ασθενείς που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα υγείας…

Δείτε το βίντεο:

Ντόρα Μπακογιάννη: Η μάχη με τον καρκίνο και η πολιτική

Πέρα από το τεράστιο κύμα συμπαράστασης που εισπράξετε για την πρόσφατη περιπέτεια της υγείας σας, νιώσατε ότι κάποιοι σας αντιμετώπισαν σαν άλογο που βγήκε από την κούρσα;

Όχι, δεν το ένιωσα καθόλου. Καμιά φορά λέω στον Ισίδωρο «αυτός, νομίζω, με έχει ξεγράψει προ πολλού…», αλλά αυτά είναι αστεία. Μπορεί βέβαια να έγινε και να μην το αισθάνθηκα. Γιατί εγώ έχω άμυνες. Εννοώ, στρουθοκαμηλίζω. Πολλές φορές. Συνειδητά. Μου αρέσει ο στρουθοκαμηλισμός. Δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να ταλαιπωρείται παραπάνω απ’ ό,τι είναι απολύτως αναγκαίο. Αλλά δεν το ένιωσα καθόλου αυτό που λέτε. Αντίθετα. Είμαι βουλευτής επαρχίας σήμερα. Στην επαρχία μπορεί να πεις: «Γιατί, ρε παιδί μου, να ψηφίσω έναν άνθρωπο που έχει μια αρρώστια; Και αν αύριο δεν μπορέσει, ας πούμε, να ανταποκριθεί, τι θα γίνει;». Όμως εισέπραξα το αντίθετο, πρέπει να πω. Θα φανεί και στις εκλογές βεβαίως.

Υπάρχει ακόμα στην Ελλάδα πολλή αμηχανία απέναντι σε τέτοια θέματα;

Η ουσία είναι ότι σε τέτοιου είδους περιπτώσεις ο κόσμος βγάζει τον καλό του εαυτό. Σήμερα πέρασε ο οδηγός ενός καθαριστικού του δήμου και μου είπε: «Αφεντικό, είμαστε καλά, ε;». Αυτό, ξέρετε, δεν πληρώνεται. Είναι ο βασικός λόγος για να κάνεις πολιτική. Αυτό σε κρατάει, γιατί με τις αθλιότητες και όσα, τέλος πάντων, συμβαίνουν, η τάση σου θα ήταν: «Άντε γεια».

Υπάρχει και η ταύτιση του κόσμου;

Ναι, αυτή είναι τουλάχιστον η δικιά μου εμπειρία. Και στο μήνυμα ότι όλοι είμαστε ίδιοι και το πολεμάμε και το κερδίζουμε, ο ένας δίνει θάρρος στον άλλον. Και αυτό μετράει. Είμαστε το ίδιο τρωτοί αλλά και το ίδιο νικητές.

Δείτε το βίντεο:

Για την πανδημία

Βιώσατε αυτή τη μεγάλη προσωπική περιπέτεια ενώ μαινόταν η πανδημία (σ.σ. διαγνώστηκε πέρυσι με πολλαπλό μυέλωμα). Το προσωπικό επισκίασε λίγο το παγκόσμιο;

Νομίζω ότι η πανδημία δεν άφησε κανέναν αλώβητο. Ίσως πολύ περισσότερο από ό,τι ακόμα το καταλαβαίνουμε. Έχω την αίσθηση ότι θα γραφτούν πάρα πολλά βιβλία πέραν των ιατρικών, ψυχολογικά και κοινωνικά, για τις τεράστιες αλλαγές που άφησε πίσω της.

Όπως;

Αυτά τα δύο χρόνια δημιουργήθηκε μια άλλη αντίληψη ποιότητας ζωής που θα καταγραφεί πολύ δυναμικά και στην οικονομία. Κατ’ αρχάς άφησε ένα τρομακτικό αποτύπωμα στη νεολαία. Ένα αποτύπωμα που μεταφράζεται σε «περισσότερο σπίτι, έξω, δεν με νοιάζει τόσο πολύ το ύψος του μισθού, αλλά ο χρόνος μου και πώς τον περνάω».

Φθάνουν νέοι γιατροί να λένε «εγώ δεν θέλω το ωράριο αυτό, θέλω μειωμένο», αληθινά πρωτάκουστο για γιατρό. Το συνταρακτικό είναι ότι αυτό δεν γίνεται στη δικιά μου γενιά. Γίνεται στους νέους. Ούτε καν στους millennials. Γίνεται στους εικοσάρηδες, τους εικοσιπεντάρηδες. Έρχεται δηλαδή αυτή η γενιά, η οποία δεν έχει περάσει αυτά που έχουμε περάσει εμείς- που έχουμε γαλουχηθεί με το «μόνο δουλειά» και που ούτε ξέρω πόσα θυσιάσαμε για χάρη της. Και αυτή η γενιά αποφασίζει, πολύ πριν τα θυσιάσει, ότι δεν έχει καμία διάθεση να το κάνει!

Κάποια άλλη αλλαγή;

Το ότι η εξάρτηση από την τεχνολογία αγγίζει τα όρια του 80%- 85%, ότι όλα, η διασκέδαση, οι προσωπικές σχέσεις περνούν μέσα από το μηχάνημα. Η απόλυτη δηλαδή απομόνωση του ανθρώπου.

Μιλάτε για το αποτύπωμα της πανδημίας στην ψυχική υγεία;

Ακριβώς. Και δεν μιλάει κανείς γι’ αυτό. Πουθενά! Παγκοσμίως! Εγώ που είμαι συνέχεια στην ευρωπαϊκή πιάτσα, δεν μιλάει κανένας. Δεν μιλάμε ακόμα ούτε εμείς στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Και είναι ένα θέμα που θέλω να το φέρω εγώ τώρα τον Γενάρη. Εθελοτυφλούμε, σαν να μην καταλαβαίνουμε ότι αυτό που έχει συντελεστεί στις κοινωνίες μας είναι τόσο μεγάλο ή σαν να καταλαβαίνουμε είναι τόσο μεγάλο που δεν θέλουμε να το αγγίξουμε. Δεν μου είπατε όμως…

Συμβουλές από τη Ντόρα Μπακογιάννη για έναν καλύτερο κόσμο

Μπορείτε να μου δώσετε μερικές -συμβουλές πλοήγησης στον αβέβαιο κόσμο του 2022;

Θεωρώ ότι η μεγαλύτερη κατάκτηση που μπορείς να έχεις ως άνθρωπος είναι να έχεις βρει τη δική σου ισορροπία. Όταν αυτή διαταράσσεται, τα πράγματα πηγαίνουν κατά διαόλου. Η ισορροπία αυτή προέρχεται κυρίως από όση αγάπη έχεις καταφέρει να δώσεις και να εισπράξεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι τρίχες. Η αγάπη είναι η κινητήρια δύναμη για τα πάντα στη ζωή. Πρέπει π.χ. να αγαπάς το επάγγελμά σου για να μπορείς να το κάνεις καλά, πρέπει να αγαπάς άλλους ανθρώπους για να μπορούν να σε αγαπήσουν, δεν είναι one way. Αυτό σου δίνει και τη δυνατότητα να πέσεις-γιατί θα πέσεις ουκ ολίγες φορές- και να ξανασηκωθείς.

Δείτε το βίντεο:

Να υποθέσω ότι η ασθένειά σας συνέβαλε σε αυτό το υπαρξιακό ταρακούνημα;

Ναι, λες «πόσο χρόνο έχω; Και αυτόν τον χρόνο που έχω, που μπορεί να είναι περιορισμένος, μπορεί να είναι ένα καλοκαίρι, μπορεί να είναι δύο, μπορεί να είναι ένα Πάσχα, δύο Χριστούγεννα, τι θα ήθελα να έχω;». Και δεν το σκέφτομαι μόνο εγώ, βλέπεις ότι όλος ο κόσμος που έχει αντιμετωπίσει τέτοια προβλήματα και τα κουβεντιάζει, αυτό που θέλει είναι να έχει κοντά τους ανθρώπους που αγαπάει. Δεν θα ακούσεις κανέναν να λέει «θέλω να πάρω ένα διαμέρισμα». Βέβαια, δική μου απόφαση είναι να ταλαιπωρήσω την οικογένειά μου και τους φίλους μου ως το βαθύ γήρας! (γελάει).

Μήπως αυτό είναι ένα βασικό δίδαγμα για όλους μας από τις δοκιμασίες των τελευταίων ετών;

Είναι ίσως η πιο συνταρακτική αλλαγή μετά τον COVID. Ένας ολόκληρος κόσμος στρέφεται σε αυτό που αντιλαμβάνεται ως ποιότητα ζωής. «Ζήσε τη μέρα σου όσο καλύτερα μπορείς!». «Χάρου», που έλεγε η μανούλα μου, «αυτά που σου δίνει». Να χαίρεσαι, ρε παιδί μου! Να χαίρεσαι με αυτά που σήμερα θεωρείς αυτονόητα. Ακούς τα παιδιά να παίζουν, τώρα που μιλάμε, εδώ δίπλα, στην παιδική χαρά του Εθνικού Κήπου. Ακούς τα γέλια τους και χαίρεσαι. Δεν υπάρχουν πολλά σαν αυτό που να μπορεί κανείς να διδάξει.