Τα μάτια σας είναι κάτι περισσότερο από ένα παράθυρο στην ψυχή!
Είναι επίσης ένας καθρέφτης της γενικότερης υγείας σας. Οι αλλαγές στην όραση ή στην εμφάνιση των ματιών μπορούν να προειδοποιήσουν για σοβαρά προβλήματα που απαιτούν άμεση ιατρική φροντίδα.
Ακολουθούν 8 σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσετε. Αν παρατηρήσετε οποιοδήποτε από αυτά, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΓΙΑΤΡΟ ΑΜΕΣΑ!
Ξαφνική θολή όραση
Μια απότομη αλλαγή στην καθαρότητα της όρασης μπορεί να είναι ένδειξη εγκεφαλικού επεισοδίου, σοβαρής υπέρτασης ή μη ελεγχόμενου διαβήτη. Μην το πάρετε ελαφρά.
Κιτρίνισμα των ματιών
Το κιτρίνισμα στο λευκό των ματιών (σκληρός χιτώνας) αποτελεί κλασικό σύμπτωμα ίκτερου, που σχετίζεται με ηπατικά προβλήματα όπως η ηπατίτιδα ή σοβαρή ηπατική βλάβη.
Απώλεια περιφερειακής όρασης
Εάν ξαφνικά δεν μπορείτε να δείτε καλά στα πλάγια, μπορεί να αποτελεί σημάδι γλαυκώματος, μιας ασθένειας που μπορεί να προκαλέσει μόνιμη τύφλωση αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα.
Σκούρα σημεία ή λάμψεις
Η εμφάνιση μαύρων στιγμάτων, λάμψεων ή η αίσθηση ότι πέφτει μια «κουρτίνα» μπροστά στα μάτια μπορεί να δείχνει αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Τρέξτε στον οφθαλμίατρο!
Έξόφθαλμος (εξόφθαλμα μάτια)
Μάτια που φαίνονται να προεξέχουν μπορεί να είναι σύμπτωμα υπερθυρεοειδισμού, ιδιαίτερα της νόσου Graves. Πίσω από τα μάτια μπορεί επίσης να υπάρχει όγκος.
Εάν παρατηρήσετε ότι η μία κόρη είναι μεγαλύτερη από την άλλη χωρίς προφανή λόγο (π.χ. κολλύριο), ίσως πρόκειται για σοβαρό νευρολογικό πρόβλημα.
Ακραία ξηρότητα και επίμονη κοκκινίλα
Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να σχετίζονται με αυτοάνοσες ασθένειες όπως το σύνδρομο Sjögren ή η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Διπλή όραση (Διπλωπία)
Η διπλωπία μπορεί να είναι ένδειξη νευρικής βλάβης, πολλαπλής σκλήρυνσης ή ακόμα και ανευρύσματος.
Τα μάτια μιλούν, και όταν σας δείχνουν τέτοια σημάδια, πρέπει να τα ακούσετε. Μην αγνοείτε αυτές τις προειδοποιήσεις. Αν παρατηρήσετε οποιοδήποτε από αυτά τα σημάδια, επισκεφτείτε αμέσως έναν γιατρό. Η όραση σας —και γενικότερα η υγεία σας— μπορεί να εξαρτώνται από αυτό.
Αρκετοί είναι οι διάσημοι Έλληνες με μεγάλες επιτυχίες, που έχουν μια διαφορετική καταγωγή και δεν είναι λίγοι μάλιστα εκείνοι, που προέρχονται από το λαό των Τσιγγάνων.
Ένας λαός πατροπαράδοτα νομαδικός, χωρίς γραπτή γλώσσα που στο πείσμα των εποχών διατηρεί τις παραδόσεις και τα ιδιαίτερα πολιτιστικά του στοιχεία: Αυτοί είναι οι Ρομά ή όπως αλλιώς ονομάζονται ανά χώρα οι φυλές των τσιγγάνων (πχ Γκιτάνος στην Ισπανία, Σιντ στην Ιταλία).
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις υπάρχουν 12 εκατομμύρια Ρομά παγκοσμίως ενώ μόνο στην Ευρώπη ο πληθυσμός τους υπολογίζεται περίπου στα 8 με 10 εκατομμύρια.
Κι επειδή ως φυλή διακρίνεται εκτός από το ελεύθερο πνεύμα για το πάθος τους για το χορό, τη μουσική και την άθληση, δεν είναι λίγοι οι τσιγγάνοι καλλιτέχνες και ποδοσφαιριστές που έχουν διακριθεί στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, με άλλους γνωστούς της χώρας να συγκλονίζουν με τον κίνδυνο που διέτρεξαν.
Οι διάσημοι Έλληνες με τσιγγάνικη καταγωγή
Ειρήνη Μερκούρη
Ποτέ δεν έκρυψε την τσιγγάνικη καταγωγή της – κι από τους δύο γονείς – η τραγουδίστρια. Όπως έχει μάλιστα δηλώσει θεωρεί ευλογία την καταγωγή αυτή μιας και… «Έχει έρωτα. Είμαστε ευτυχισμένοι με απλά και ωραία μικρά πράγματα. Δύσκολα ένας άνθρωπος που έχει τα πάντα από άποψη υλικών αγαθών είναι ευτυχισμένος. Ερωτευόμαστε, αγαπάμε και είμαστε 100% εκεί. Έχουμε πάθος».
Ελένη Βιτάλη
Από τις πιο ωραίες γυναικείες φωνές της ελληνικής μουσικής σκηνής, η Ελένη Λαβίδα όπως είναι το πραγματικό της όνομα μεγάλωσε νομαδικά ως πραγματική Ρομ, δίπλα στον σαντουριέρη πατέρα της και την τραγουδίστρια μητέρα της.
Χρήστος Πατσατζόγλου
Ο Χρήστος Πατσατζόγλου ο αξέχαστος αμυντικός μέσος του Ολυμπιακού ανήκει κι αυτός στη φυλή των Ρομά.
Μάκης Χριστοδουλόπουλος
Γνωστή είναι η τσιγγάνικη καταγωγή του τραγουδιστή και δεν την έκρυψε ποτέ. Ο ίδιος γεννήθηκε σε χωριό της Αμαλιάδας κι από πολύ μικρή ηλικία συνόδευε την οικογένειά του ως πωλητής σε πανηγύρια. Ως γνήσιος τσιγγάνος από μικρός έγινε άσσος στο κλαρίνο ενώ αυτός που τον έπεισε ν΄ακολουθήσει το τραγούδι ήταν ο Βασίλης Σαλέας.
Λευτέρης Ζέρβας
Κι ο βιρτουόζος – μάγος του βιολιού Λευτέρης Ζέρβας, με διεθνή αναγνωρισιμότητα έχει επίσης τσιγγάνικες ρίζες.
Ζαφείρης Μελάς
Γνωστή είναι και η καταγωγή του Ζαφείρη Μελά.
Κώστας Χατζής
Ο ερμηνευτής και τραγουδοποιός με την ιδιότυπη φωνή και ερμηνευτικό ύφος, η φήμη του οποίου έχει φτάσει μέχρι και το Λευκό Οίκο, εκπρόσωπος της κοινωνικής και ανθρωπιστικής μπαλάντας είναι κι αυτός τσιγγάνος.
Ο παππούς του από την πλευρά της μητέρας του, Κώστας Καραγιάννης υπήρξε ένας από τους πιο γνωστούς μουσικούς κλαρίνου της εποχής του και ο πατέρας του Βαγγέλης Χατζής, ήταν δεξιοτέχνης στο σαντούρι οπότε από μικρός ασχολήθηκε με τη μουσική.
Βασίλης Παϊτέρης
Ο Βασίλης Παϊτέρης είναι από τους πιο γνωστούς Έλληνες τσιγγάνους τραγουδιστές και συνθέτες. Στο παρελθόν ασχολήθηκε και με την πολιτική ενώ είναι και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Τσιγγάνων και Φίλων της Τσιγγάνικης Μουσικής, με τον διακριτικό τίτλο «ΡΟΜΕΝ».
Γιώργος Μάγκας
Από τους πιο γνωστούς Έλληνες τσιγγάνους είναι κι ο βιρτουόζος του κλαρίνου Γιώργος Μάγκας που κατάφερε με το κλαρίνο του και την πληθωρική προσωπικοτητά του να γίνει γνωστός κι εκτός συνόρων.
Αλέξανδρος Χατζής
Τα βήματα του διάσημου πατέρα του ακολούθησε κι ο γιός του Κώστα Χατζή, Αλέξανδρος. Με μητέρα Γερμανίδα και ρίζες Ρομ από τον πατέρα του ο ίδιος αστειευόμενος σε συνεντεύξεις του δηλώνει “ένας τσιγγάνος που είναι πάντα στην ώρα του στα ρεντεβού και με… τσαντίρι που έχει διεύθυνση.
Ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος-Σαλέας – ο παλαιός (1929-1972)
Ήταν ο καλύτερος λαικός κλαρινοπαίχτης της Ελληνικής παραδοσιακής μουσικής στην εποχή του, με διεθνή καριέρα. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στον κόσμο και η κηδεία του έγινε λαϊκό προσκήνυμα.
Βασίλης Σαλέας – ο νεότερος
Τα βήματα της οικογένειας των Σαλέηδων και του διάσημου θείου του ακολούθησε κι ο συνονόματος ανηψιός του Βασίλης Σαλέας ο νεότερος – πασίγνωστος τσιγγάνος λαϊκός οργανοπαίκτης κι αυτός.
Μανώλης Αγγελόπουλος
Ο τσιγγάνος τραγουδιστής μεσουράνησε τις δεκαετίες του 1960 και 1970 στο λαικό τραγούδι.
Στάθης Αγγελόπουλος
Κι ο Αγγελόπουλος ο νεότερος δεν ξεχνάει την τσιγγάνικη καταγωγή του.
Με τον πρώην άντρα μου χωρίσαμε πριν από 6 χρόνια και αιτία ήταν μια άλλη γυναίκα που τον ξεμυάλισε και τον πήρε μακριά μου.
Ήμουν τόσο ερωτευμένη μαζί του και του είχα τέτοια αγάπη και εμπιστοσύνη που είχα τυφλωθεί και δεν έβλεπα το κακό που ερχόταν. Νόμιζα ότι ήμασταν καλά, ότι ήταν και εκείνος ευτυχισμένος στο πλάι μου και ότι οι δυο μας μαζί με τα παιδάκια μας ήμασταν η ιδανική οικογένεια.
Πολύ καλό για να ΄ναι αληθινό. Μια νεοφερμένη συνάδελφος από τη δουλειά του έκανε τα κόλπα της και τα κατάφερε. Δεν υπολόγισε ότι είχε γυναίκα και παιδιά και τον έβαλε να με χωρίσει για να τον έχει μόνο δικό της. Τελικά χωρίσαμε και με εκείνη τη γυναίκα ήταν πολλά χρόνια μαζί, αλλά ούτε παντρεύτηκαν ούτε έκαναν παιδιά.
Από τότε που χώρισα έκανα κάποιες σχέσεις αλλά την περίοδο αυτή είμαι μόνη. Προς μεγάλη μου έκπληξη (και χαρά!) έμαθα ότι και ο πρώην άντρας μου δεν τα πάει καλά με αυτή τη γυναίκα και τους τελευταίους μήνες έχει φύγει από το σπίτι της. Καλά να πάθουν. Ρόδα είναι και γυρνάει…
Αν απορείτε πως το έμαθα, να σας πω. Με τον πρώην άντρα μου ήμασταν και οι δύο καλεσμένοι σε ένα γάμο πριν τα Χριστούγεννα. Στο γλέντι καθόμασταν στο ίδιο τραπέζι. Βρεθήκαμε ξανά μετά από πολύ καιρό και μιλήσαμε για διάφορά θέματα περί ανέμων και υδάτων. Εκεί μου το «πέταξε» και ακόμα απορώ πώς κρατήθηκα και δεν ούρλιαξα απ’ τη χαρά μου.
Εκείνο το βράδυ είχα φορέσει τα καλά μου είχα βαφτεί, είχα φτιάξει μαλλί, νύχι και τα σχετικά και ήμουν αναμφισβήτητα κούκλα. Κι εκείνος όμως ήταν κούκλος. Πιο κούκλος από ποτέ. Ο χωρισμός του από εκείνη τη γυναίκα τον ξανάνιωσε φαίνεται. Όντως άραγε ήταν πιο ωραίος ή έφταιγε το γεγονός ότι είχα να κάνω σεξ από την εποχή του Νώε;
Από εκείνη την ημέρα μου έχει μπει μια σκέψη στο μυαλό: μόνος του αυτός, μόνη μου και εγώ, θα ήταν τρελό να του ζητήσω να κάνουμε σεξ μία στις τόσες; Τον ξέρω καλά, με ξέρει καλά, χωρισμένοι είμαστε, να γίνει κάτι ξανά δεν πρόκειται, γιατί να μην περάσουμε καλά; Τη βαρέθηκα την «ξηρασία». Αν μη τι άλλο στον τομέα αυτό τα πηγαίναμε πάντα πολύ καλά και στο κρεβάτι με έκανε να βλέπω αστεράκια. Αν είναι να με «ποτίσει» κάποιος να δω κι εγώ μια άσπρη μέρα, ας είναι ο πρώην άντρας μου. Τι καλύτερο;
Στην τελική δικός μου άνθρωπος είναι, δεν θα με παρεξηγήσει. Ίσα ίσα που πιστεύω ότι η πρότασή μου τον συμφέρει και εκείνον. Απ’ ότι ξέρω μόνος του είναι, δεν θα του κακοπέσει να περάσουμε λίγο όμορφο, «δημιουργικό» χρόνο μαζί.
Εσείς τι λέτε; Να το τολμήσω; Δεν έχω να χάσω κάτι.
Αν σας επιτεθεί ένας σκύλος, το πιο σημαντικό είναι να μείνετε όσο γίνεται ψύχραιμοι και να μειώσετε τον κίνδυνο τραυματισμού.
Όταν ένας σκύλος επιτίθεται, ο φόβος μπορεί να μας οδηγήσει σε λάθος αντιδράσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πώς να παραμείνουμε ψύχραιμοι και να προστατεύσουμε τον εαυτό μας. Αρκούν μερικά σωστά βήματα για να μειωθεί δραματικά ο κίνδυνος τραυματισμού.
Ακολουθούν τα βασικά βήματα:
1. Μείνετε ακίνητοι – “σαν δέντρο”
Μην τρέξετε, γιατί θα ενισχύσετε το κυνηγητικό του ένστικτο. Σταθείτε ακίνητοι, με τα χέρια κοντά στο σώμα. Μην κάνετε απότομες κινήσεις.
2. Αποφύγετε την οπτική επαφή
Κοιτάξτε ελαφρά στο πλάι, όχι στα μάτια του σκύλου. Η έντονη οπτική επαφή μπορεί να θεωρηθεί πρόκληση.
3. Προστατεύστε το σώμα σας
Αν έχετε τσάντα ή μπουφάν, κρατήστε το μπροστά σας σαν ασπίδα. Προστατεύστε πρώτα τον λαιμό σας, το πρόσωπο σας και την κοιλιά σας.
4. Μιλήστε ήρεμα
Χρησιμοποιήστε ήρεμη, χαμηλή φωνή: «Ήρεμα… καλά…». Μην ουρλιάξετε ούτε παρακαλέσετε.
5. Αν σας ρίξει κάτω
Γυρίστε στο πλάι ή σε “μπάλα” με τα γόνατα στο στήθος και τα χέρια να προστατεύουν το πρόσωπο και τον λαιμό. Μην κουνιέστε και μην προσπαθείτε να σηκωθείτε μέχρι να απομακρυνθεί.
6. Μην τραβάτε το χέρι σας αν σας δαγκώσει
Το τράβηγμα βαθαίνει το τραύμα. Προσπαθήστε να πιέσετε ελαφρά προς τα μέσα για να ανοίξει το δάγκωμα και να απελευθερωθείτε.
7. Αργή, σταθερή απομάκρυνση
Αν ο σκύλος ηρεμήσει, κάντε μικρά, αργά βήματα προς τα πίσω σιγά σιγά για να φύγετε με αργές ήρεμες κινήσεις.
Μετά την επίθεση
Πλύνετε καλά το τραύμα με νερό και σαπούνι.
Πηγαίνετε άμεσα σε γιατρό για αντιτετανικό και πιθανή αντιβιοτική αγωγή.
Ενημερώστε τις αρχές (Δήμο ή Αστυνομία), ειδικά αν ο σκύλος κυκλοφορεί χωρίς έλεγχο.
Η σωστή αντίδραση σε μια επίθεση σκύλου μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε έναν μικρό και έναν σοβαρό τραυματισμό. Η ψυχραιμία, η αυτοπροστασία και η σταδιακή απομάκρυνση αποτελούν τα πιο αποτελεσματικά όπλα μας. Με γνώση και προσοχή, μπορούμε να παραμείνουμε ασφαλείς.
Η έπαυλη των Καραγιάννη είχε μείνει βουβή για χρόνια, εκτός από το αχνό βουητό των συσκευών και τον μοναχικό αντίλαλο των βημάτων στους μαρμάρινους διαδρόμους.
Μετά τον ξαφνικό θάνατο της γυναίκας του, ο Ανδρέας Καραγιάννης, ένας από τους πιο ισχυρούς επιχειρηματίες της πόλης, είχε μείνει με δύο νεογέννητα μωρά και μια τόσο βαθιά θλίψη που κατάπινε τα πάντα — ακόμη και τη χαρά της πατρότητας.
Αλλά η σιωπή τελείωσε όταν τα δίδυμα έγιναν έξι μηνών.
Έκλαιγαν όλη τη νύχτα, κάθε νύχτα. Ο Ανδρέας προσέλαβε τις καλύτερες νταντάδες. Γυναίκες με άριστα βιογραφικά, πιστοποιήσεις και συστάσεις. Όμως μία-μία παραιτήθηκαν, λέγοντας το ίδιο πράγμα:
«Δεν σταματούν να κλαίνε, κύριε Καραγιάννη. Δεν μπορώ να το αντέξω.»
Ο Ανδρέας καθόταν στο σκοτεινό του γραφείο στις 3 τα ξημερώματα, με τη γραβάτα λυμένη και τα μάτια κατακόκκινα, ακούγοντας τα κλάματα των διδύμων από την ενδοεπικοινωνία. Η εξάντληση και οι τύψεις τον βασάνιζαν. Μπορεί να διευθύνει μια μεγάλη εταιρεία που έχει κέρδη εκατομμύρια, αλλά δεν μπορεί να ηρεμήσει τα ίδια του τα παιδιά.
Στην τέταρτη εβδομάδα αϋπνίας, η επιστάτρια της έπαυλης, η κυρία Λίλιαν, τον πλησίασε διστακτικά. «Κύριε… ξέρω κάποιον που μπορεί να βοηθήσει. Δεν είναι… όμως όπως οι κλασικές νταντάδες, αλλά έχει κάνει θαύματα.»
Ο Ανδρέας ούτε που σήκωσε το βλέμμα. «Στο σημείο που έχω φτάσει, δεν με νοιάζει. Φέρ’ την.»
Το επόμενο βράδυ έφτασε μια κομψή γυναίκα. Το όνομά της ήταν Μαργαρίτα, και δεν έμοιαζε με καμία από τις προηγούμενες. Δεν είχε άψογο βιογραφικό. Ντυνόταν απλά και ήταν πολύ ήρεμη. Το βλέμμα της ήταν γαλήνιο, και η φωνή της είχε μια ζεστασιά που ο Ανδρέας δεν είχε ακούσει για μήνες.
«Μου είπαν ότι τα παιδιά σας δεν μπορούν να κοιμηθούν», είπε απαλά.
Ο Ανδρέας την κοίταξε δύσπιστα. «Έχετε εμπειρία με μωρά; Με… δύσκολες περιπτώσεις;»
Η κυρία Μαργαρίτα έγνεψε. «Έχω φροντίσει παιδιά που έχασαν τη μητέρα τους. Δεν χρειάζονται μόνο τροφή και αγκαλιές. Πρέπει να νιώσουν ξανά ασφάλεια.»
Ο Ανδρέας ανατρίχιασε στο άκουσμα της γυναίκας του. «Και πιστεύεις ότι μπορείς να τα κάνεις να σταματήσουν; Καμία άλλη δεν τα κατάφερε.»
Η Μαργαρίτα τον κοίταξε κατευθείαν. «Δεν το πιστεύω. Το ξέρω.»
Εκείνο το βράδυ, ο Ανδρέας στεκόταν έξω από το παιδικό δωμάτιο, έτοιμος να επέμβει. Τα δίδυμα ήδη έκλαιγαν ασταμάτητα. Η Μαργαρίτα δεν έτρεξε να τα σηκώσει. Κάθισε στο πάτωμα ανάμεσα στις κούνιες, έκλεισε τα μάτια και άρχισε να μουρμουρίζει ένα απαλό, άγνωστο νανούρισμα.
Στην αρχή δεν άλλαξε τίποτα. Μετά τα κλάματα άρχισαν να μειώνονται… να μειώνονται… και μέσα σε λίγα λεπτά, σιωπή.
Ο Ανδρέας έγειρε μπροστά, σοκαρισμένος.
Κοιμήθηκαν;
Άνοιξε την πόρτα διστακτικά. Η Μαργαρίτα συνέχισε να τραγουδά. «Μην τα ξυπνήσετε», ψιθύρισε. «Ξεπέρασαν επιτέλους τον φόβο τους.»
«Τι έκανες;» ρώτησε. «Καμία άλλη δεν μπόρεσε να τα ηρεμήσει για πάνω από δύο λεπτά.»
«Τα παιδιά σας δεν κλαίνε επειδή πεινούσαν ή ήθελαν αγκαλιά. Κλαίνε γιατί κανείς δεν τα βλέπει πραγματικά. Είναι περιτριγυρισμένα από ξένους. Χρειάζονται σύνδεση, όχι απλώς στοργή.»
Από εκείνη τη νύχτα, τα δίδυμα κοιμούνταν μόνο όταν ήταν εκεί η Μαργαρίτα.
Οι μέρες έγιναν εβδομάδα. Ο Ανδρέας παρατηρούσε την Μαργαρίτα περισσότερο απ’ όσο θα ήθελε. Δεν χρησιμοποιούσε παιχνίδια, ούτε τεχνάσματα. Τραγουδούσε, έλεγε ιστορίες και χάιδευε τα μωρά με μια ατελείωτη υπομονή.
Μια νύχτα, ο Ανδρέας είπε: «Δεν καταλαβαίνω πώς το κάνεις. Έχεις καταφέρει αυτό που κανείς δεν μπόρεσε.»
Η Μαργαρίτα απάντησε ήρεμα: «Δεν είναι κόλπο. Ξέρουν ότι δεν θα τα αφήσω. Αυτό ήταν πάντα ο μεγαλύτερος φόβος τους.»
Τα λόγια της τον χτύπησαν σαν μαχαίρι.
Μέχρι που άκουσε κάτι παράξενο. Ένα βράδυ, περνώντας έξω από το δωμάτιο, την άκουσε να ψιθυρίζει στα δίδυμα:
«Μην ανησυχείτε, μικρά μου. Είστε πιο δυνατά απ’ όσο νομίζουν. Έχετε μυστικά που ούτε ο πατέρας σας γνωρίζει.»
Ο Ανδρέας πάγωσε.
Μυστικά; Τι εννοεί;
Την επόμενη μέρα παρατήρησε ότι απέφευγε να μιλήσει για το παρελθόν της. Κάθε φορά που τη ρωτούσε από πού ήξερε τα νανουρίσματα ή πώς γνώριζε τόσα για τραυματισμένα παιδιά, άλλαζε θέμα.
Ποια είναι η Μαργαρίτα;
Και γιατί νιώθει ότι ξέρει περισσότερα για την οικογένειά του από τον ίδιο;
Ένα βράδυ την πλησίασε στην κουζίνα. «Άκουσα τι είπες στα παιδιά χθες. Τι εννοούσες με τα μυστικά;»
«Δεν μπορώ να σας το πω ακόμα», είπε ήρεμα. «Αν αφορά τα παιδιά μου, έχεις υποχρέωση να μου πεις», αντέδρασε.
Τελικά υποχώρησε. «Ελάτε στο παιδικό δωμάτιο τα μεσάνυχτα. Θα σας δείξω.»
Στις 12 ακριβώς, μπήκαν στο σκοτεινό δωμάτιο. Η Μαργαρίτα έσκυψε ανάμεσα στις κούνιες και άρχισε να τραγουδά ένα περίεργο νανούρισμα. Τα μωρά άπλωσαν τα χεράκια τους προς το μέρος της — σαν να καταλάβαιναν κάθε λέξη.
Κι έπειτα χαμογέλασαν. Σαν να θυμόντουσαν.
«Ξέρουν αυτό το τραγούδι», είπε. «Η γυναίκα σας τούς το τραγουδούσε όταν αυτά ήταν ακόμη στην κοιλιά της.»
Ο Ανδρέας πάγωσε. «Τι; Πώς το ξέρεις;»
«Γιατί με το έμαθε η ίδια», ψιθύρισε η Μαργαρίτα. «Τη γνώριζα. Ήμουν μαία στο μαιευτήριο όπου γέννησε. Με εμπιστευόταν… και μου ζήτησε, αν της συνέβαινε κάτι, να φροντίσω τα παιδιά.»
Ο Ανδρέας ένιωσε το δωμάτιο να γυρίζει. «Τότε γιατί εξαφανίστηκες; Γιατί δεν εμφανίστηκες νωρίτερα;»
Η Μαργαρίτα κατέβασε το βλέμμα. «Γιατί με απείλησαν. Κάποιος ισχυρός δεν ήθελε να πλησιάσω. Κάποιος που δεν ήθελε τα δίδυμα να μεγαλώσουν όπως ήθελε η μητέρα τους.»
«Ποιος;» ρώτησε ο Ανδρέας.
«Δεν ξέρω… αλλά νομίζω ότι είναι κάποιος δικός σας. Κάποιος που έχει συμφέρον να είστε αποδυναμωμένος… εξουθενωμένος… ίσως και ανίκανος να διοικήσετε την αυτοκρατορία σας.»
Ένα ρίγος πέρασε από τη ραχοκοκαλιά του.
Ξεκίνησε να διερευνά τα πάντα: μέλη του διοικητικού συμβουλίου, συνεργάτες, συγγενείς. Ανακάλυψε οικονομικές ατασθαλίες, ύποπτες επικοινωνίες και μια κρυφή ρήτρα στη διαθήκη της γυναίκας του που έδινε τεράστια δύναμη σε τρίτους αν συνέβαινε κάτι στον ίδιο ή στα παιδιά.
Κάποιος ήθελε να καταστρέψει όχι μόνο εκείνον, αλλά και τα παιδιά του.
Ένα βράδυ ο Ανδρέας είπε στην Μαργαρίτα:
«Τα έσωσες. Όχι μόνο στον ύπνο… αλλά και στη ζωή.»
«Τήρησα την υπόσχεση που έδωσα στη μητέρα τους», απάντησε.
Ο Ανδρέας την κοίταξε βαθιά. «Δεν μπορώ να το κάνω χωρίς εσένα»
Η Αμάρα πλησίασε. «Δεν χρειάζονται απλώς μια νταντά, Ανδρέα. Χρειάζονται οικογένεια. Κι εσύ το ίδιο.»
Ο Ανδρέας ένιωσε την καρδιά του να βαραίνει. Όμως αυτό που θα μάθαινε τις επόμενες μέρες θα τον τσάκιζε ακόμη περισσότερο.
Ο ιδιωτικός ερευνητής που είχε βάλει να ψάξει τις απειλές και τις ύποπτες κινήσεις εμφανίστηκε ξημερώματα στην έπαυλη.
«Κύριε Καραγιάννη… βρήκαμε ποιος κρύβεται πίσω από όλα. Δεν είναι συνεργάτης σας. Είναι… οικογένεια.»
Ο Ανδρέας πάγωσε προτού καν ακούσει το όνομα.
«Ο… Θωμάς, κύριε. Ο αδελφός της γυναίκας σας.»
Η γη υποχώρησε κάτω από τα πόδια του. Ο Θωμάς, ο άντρας που έκλαιγε στην κηδεία της αδελφής του. Ο άνθρωπος που ερχόταν συχνά δήθεν για να δει τα παιδιά.
Ο Ανδρέας κάθισε αμίλητος καθώς ο ερευνητής συνέχισε:
«Βρήκαμε τραπεζικές μεταφορές, πληρωμένες εντολές παρακολούθησης. Ο Θωμάς πλήρωνε για να εμποδιστεί η Μαργαρίτα να πλησιάσει. Ήθελε να εξουθενωθείτε… να κάνετε λάθη. Ήθελε να αποκτήσει πρόσβαση στην περιουσία της αδελφής του και σε ό,τι θα περνούσε στα παιδιά.»
Την επόμενη μέρα, ο Ανδρέας κάλεσε τον Θωμά στο γραφείο του. Ο Θωμάς μπήκε χαμογελαστός, όπως πάντα — οικείος, ψεύτικος, άνετος.
«Τι συμβαίνει, Ανδρέα;»
Ο Ανδρέας άφησε στον πάγκο τον φάκελο με τις αποδείξεις.
Ο Θωμάς τον άνοιξε… και πάγωσε.
«Δεν είναι αυτό που νομίζεις…» ψέλλισε.
Αλλά ο Ανδρέας δεν ύψωσε τη φωνή. Δεν χρειάστηκε.
«Εγώ έχασα τη γυναίκα μου, Θωμά. Εσύ έχασες την ψυχή σου.»
Οι αρχές τον συνέλαβαν επί τόπου. Ο άνθρωπος που ήθελε να καταστρέψει δύο μωρά για λεφτά και δύναμη έφυγε από το γραφείο με χειροπέδες — κι αυτό ήταν το τέλος του.
Εκείνο το βράδυ, η Μαργαρίτα καθόταν με τα δίδυμα στην αγκαλιά της. Όταν τα είδε να χαμογελούν στον Ανδρέα, του είπε:
«Τώρα πια δεν κινδυνεύουν. Η σκιά έφυγε.»
Ο Ανδρέας ένιωσε το βάρος μηνών να φεύγει από πάνω του. Έσκυψε και φίλησε τα παιδιά του στο μέτωπο.
«Θα τα προστατεύσουμε μαζί», είπε.
Η Μαργαρίτα χαμογέλασε με εκείνο το ήρεμο, βαθύ χαμόγελο που είχε κάνει τα δίδυμα να κοιμηθούν για πρώτη φορά. Ο Αντρέας την προσέλαβε για μόνιμη νταντά.
Η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στον πλούτο ή στην εξουσία, αλλά στην αγάπη, τη φροντίδα και την ανθρώπινη παρουσία. Μερικές φορές οι ξένοι γίνονται οικογένεια, ενώ αυτοί που θεωρούμε δικούς μας αποδεικνύονται επικίνδυνοι. Κι όμως, η αλήθεια και η καλοσύνη στο τέλος φωτίζουν και προστατεύουν ό,τι αγαπάμε.
Αφύπνιση με απροσδόκητα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα — ακόμη κι αν δεν έχετε φάει — μπορεί να είναι και μπερδεμένο και απογοητευτικό.
Για πολλούς ανθρώπους με διαβήτη ή προδιαβήτη, αυτή η πρωινή άνοδος είναι μια γνώριμη πρόκληση. Η κύρια αιτία; Μια διαδικασία γνωστή ως φαινόμενο της αυγής.
Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά σε τι είναι, γιατί συμβαίνει και πώς μπορείτε να το ελέγξετε.
Τι είναι το φαινόμενο της αυγής;
Το φαινόμενο της αυγής είναι μια φυσική άνοδος του σακχάρου στο αίμα που συνήθως συμβαίνει μεταξύ 2 π.μ. και 8 π.μ. Εμφανίζεται σε όλους, αλλά σε άτομα με διαβήτη η επίδραση είναι πιο έντονη και πιο δύσκολη στη διαχείριση.
Γιατί συμβαίνει;
Το σώμα ακολουθεί έναν εσωτερικό 24ωρο κύκλο που ονομάζεται κιρκάδιος ρυθμός. Καθώς πλησιάζει το πρωί, αρχίζει να προετοιμάζει το ξύπνημα απελευθερώνοντας ορισμένες ορμόνες:
Κορτιζόλη
Αυξητική ορμόνη
Επινεφρίνη (αδρεναλίνη)
Γλυκαγόνη
Αυτές οι ορμόνες δίνουν εντολή στο ήπαρ να απελευθερώσει αποθηκευμένη γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος, παρέχοντας την ενέργεια που χρειάζεται για να ξεκινήσει η ημέρα. Σε άτομα χωρίς διαβήτη, το πάγκρεας εξισορροπεί αυτή την άνοδο παράγοντας επιπλέον ινσουλίνη.
Σε όσους έχουν διαβήτη ή αντίσταση στην ινσουλίνη, το σώμα είτε δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη είτε η ινσουλίνη δεν είναι τόσο αποτελεσματική. Το αποτέλεσμα είναι μια εμφανής και παρατεταμένη άνοδος του σακχάρου.
Σημάδια ότι μπορεί να έχετε το φαινόμενο της αυγής
Αυξημένο σάκχαρο το πρωί (γλυκόζη νηστείας)
Φυσιολογική ή χαμηλή γλυκόζη πριν τον ύπνο
Αίσθημα κόπωσης, δίψας ή «θολούρας» στο μυαλό κατά το ξύπνημα
Ξηροστομία ή πονοκέφαλος το πρωί
Αν το σάκχαρό σας ανεβαίνει πριν το πρωινό, ακόμη και μετά από ελαφρύ ή χωρίς υδατάνθρακες βραδινό, το φαινόμενο της αυγής μπορεί να είναι η αιτία.
Πώς να το επιβεβαιώσετε
Μετρήστε το σάκχαρό σας στις εξής ώρες:
Πριν τον ύπνο
Γύρω στις 3 π.μ.
Μόλις ξυπνήσετε
Αν δείτε άνοδο μεταξύ 3 π.μ. και πρωινού, αυτό αποτελεί ισχυρή ένδειξη.
Συμβουλές για μείωση της πρωινής ανόδου του σακχάρου
Ρυθμίστε το βραδινό σας γεύμα: Αποφύγετε τα βαριά γεύματα με πολλούς υδατάνθρακες αργά το βράδυ· προτιμήστε ένα ισορροπημένο δείπνο με πρωτεΐνη, φυτικές ίνες και καλά λιπαρά.
Δοκιμάστε ένα βραδινό σνακ: Μια μικρή επιλογή πλούσια σε πρωτεΐνη, όπως γιαούρτι ελληνικού τύπου ή βραστό αυγό, μπορεί να βοηθήσει στη σταθεροποίηση του σακχάρου όλη τη νύχτα.
Μείνετε δραστήριοι: Η καθημερινή άσκηση βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη· ένας περίπατος μετά το δείπνο είναι ιδιαίτερα ωφέλιμος.
Συζητήστε τη φαρμακευτική αγωγή με τον γιατρό σας: Η ρύθμιση της δοσολογίας ή της ώρας λήψης μπορεί να βοηθήσει.
Δώστε προτεραιότητα στον ύπνο: Η κακή ποιότητα ύπνου αυξάνει την κορτιζόλη, κάνοντας δυσκολότερη τη ρύθμιση της πρωινής γλυκόζης.
Περιορίστε την έκθεση σε οθόνες αργά το βράδυ: Το μπλε φως διαταράσσει τη μελατονίνη και την ισορροπία των ορμονών του κιρκάδιου ρυθμού, επηρεάζοντας τον έλεγχο της γλυκόζης.
Πότε να δείτε γιατρό
Αν οι πρωινές αυξήσεις γίνουν συχνές, μην τις αγνοείτε. Η επίμονη υψηλή γλυκόζη νηστείας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακής νόσου, νευροπάθειας και προβλημάτων όρασης. Ο γιατρός σας μπορεί να βοηθήσει να προσαρμόσετε το πλάνο διαχείρισης ή να κάνει περαιτέρω εξετάσεις.
Τελικές σκέψεις
Το φαινόμενο της αυγής είναι μια φυσική διαδικασία, αλλά για όσους διαχειρίζονται τον διαβήτη μπορεί να αποτελέσει ανεπιθύμητο εμπόδιο. Η θετική πλευρά; Με στοχευμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής και την κατάλληλη καθοδήγηση, μπορείτε να ελαχιστοποιήσετε τις επιπτώσεις του και να ξεκινάτε το πρωί σας πιο υγιεινά.
Το έγκλημα του αιώνα: Πώς ένας φιλήσυχος τσαγκάρης έσφαξε 15 συγχωριανούς για εκδίκηση στα Κύθηρα – Έγινε βιβλίο και σειρά
Στις 23 Αυγούστου του 1909 έγινε ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα στην ελληνική ιστορία. Η δολοφονία 15 κατοίκων στο χωριό Καλοκαιρινές Κυθήρων.
Ο δολοφόνος φαίνεται ότι κινήθηκε κάτω από την επήρεια ναρκωτικών με κίνητρο της εκδίκηση για την κοινωνική αδικία που αισθανόταν.
Δείτε το βίντεο:
Μαρτυρίες αναφέρουν πως βρισκόταν σε κατάσταση αμόκ και δολοφόνησε 15 ανύποπτους κατοίκους του νησιού. Λίγες ώρες μετά το φονικό, συνελήφθη. Στις φυλακές του Ναυπλίου διέπραξε μία ακόμα δολοφονία, αποκτώντας το ψευδώνυμο “Καπετάν Δεκάξι”, λόγω του αριθμού των θυμάτων του. Στο κελί του άφησε την τελευταία του πνοή από το ξυράφι του κουρέα.
Το άγριο έγκλημα των Κυθήρων υπήρξε από τις πρώτες περιπτώσεις μαζικής δολοφονίας στην Ελλάδα και απασχόλησε τον Τύπο της εποχής.
Η ενέδρα στα Κύθηρα
Τσαγκάρης, μάστορας και οργανοπαίχτης, ο δράστης ήταν από τους πιο αγαπητούς και φιλικούς κατοίκους των Κυθήρων. Ζούσε στα Γερακιτιάνικα των Αρωνιαδίκων και έφτιαχνε χειροποίητα στιβάνια. Εκτός από την καλή σχέση που είχε αναπτύξει με τους πελάτες και συγχωριανούς του, σε κάθε πανηγύρι και γιορτή ήταν από τους πρώτους προσκεκλημένους.
Μέχρι την ημέρα που μία γυναίκα από γειτονικό χωριό κατέφτασε στο τσαγκαράδικό του, παρέλαβε τα στιβάνια που είχε παραγγείλει, αλλά αρνήθηκε να τα πληρώσει. Ακολούθησε στιχομυθία, στην οποία απαίτησε τα χρήματά του και εκείνη τον προσκάλεσε σπίτι της, για να τον εξοφλήσει. Έτσι και έγινε. Ωστόσο τον περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη.
Μόλις έφτασε στο σπίτι και ενώ η γυναίκα ετοίμαζε το, απαραίτητο για την εποχή, “κέρασμα του μουσαφίρη”, επέστρεψε ο σύζυγος. Οργισμένος από την παρουσία ενός άλλου άντρα στο σπίτι του, τον ξυλοκόπησε και τον ανάγκασε σε φυγή.
Γρήγορα κυκλοφόρησαν κακεντρεχείς φήμες για τον τσαγκάρη, ενώ μεταγενέστερα εκφράστηκαν υποψίες πως το επεισόδιο ήταν σκηνοθετημένο. Σταδιακά έχασε όλη την πελατεία του και πληγωμένος από την συμπεριφορά των συγχωριανών του, αποφάσισε να αναζητήσει την τύχη του στην Αθήνα.
Φωτογραφία από το χωριό των Κυθήρων όπου έγινε το φονικό
Στην Αθήνα
Έφτασε στον Πειραιά και ξεκίνησε να εργάζεται σε ένα τσαγκαράδικο, στο οποίο το αφεντικό ήταν Κυθήριος. Όντας άριστος στη δουλειά του, γρήγορα απέκτησε τη φήμη του καλού μάστορα. Αυτό, λέγεται, πως προκάλεσε τον φθόνο των συναδέλφων του, οι οποίοι αποφάσισαν να τον ενοχοποιήσουν.
Τοποθέτησαν στο σακίδιό του μερικά εργαλεία του μαγαζιού, τα οποία και εντοπίστηκαν από το αφεντικό. Λόγω της πρότερης έντιμης συμπεριφοράς του αντιμετωπίστηκε με επιείκεια. Ωστόσο, η γυναίκα του αφεντικού φέρεται πως επέμενε να ασκηθεί δίωξη εναντίον του για υπεξαίρεση, υπενθυμίζοντας το επεισόδιο στο νησί.
Πράγματι, ο Α.Λ κατηγορήθηκε για κλοπή, καταδικάστηκε και οδηγήθηκε στη φυλακή. Όταν εξέτισε τη σύντομη ποινή του, βρήκε νέα δουλειά, αλλά λίγο αργότερα, για άγνωστους λόγους, απολύθηκε.
Το φονικό
Αντιμέτωπος για τρίτη συνεχόμενη φορά με την ανεργία, ο Α.Λ αποφάσισε να εκδικηθεί και έπλευσε για τα Κύθηρα. Στις 23 Αυγούστου 1909 έφτασε στη γενέτειρά του και οπλισμένος με ένα μαχαίρι ξεκίνησε για τα Πιτσινιάνικα. Υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, λέγεται ότι μπερδεύτηκε, έχασε τον προορισμό του και βρέθηκε στο χωριό Καλοκαιρινές.
Την ίδια μέρα ήταν προγραμματισμένη μία βάπτιση κοριτσιού, στην εκκλησία του χωριού, στον Άγιο Σπυρίδωνα. Ο επίδοξος δολοφόνος έφτασε στο καμπαναριό, έκρουσε τις καμπάνες και οι νησιώτες ξεκίνησαν για το μυστήριο.
Ο δράστης έστησε καρτέρι στο διπλανό δρομάκι και έμπηγε το μαχαίρι του σε όποιον περνούσε. Ορισμένοι από τους κατοίκους νόμισαν πως πρόκειται για επιδρομή πειρατών, καθώς οι το νησί είχε δοκιμαστεί στο παρελθόν και οι διηγήσεις ήταν ακόμα ζωντανές.
Η αντίδραση του παπά
Ωστόσο, ο παπάς του χωριού πρώτος αντιλήφθηκε πως δεν ήταν πειρατής. Όπλισε το τουφέκι του, σημάδεψε και τον πυροβόλησε στην πλάτη. Ο δολοφόνος δεν πληγώθηκε θανάσιμα. Έτρεξε για να αποφύγει τη σύλληψη και οι κάτοικοι άρχισαν να μετράνε θύματα.
Από τις μαρτυρίες των κατοίκων προέκυψε ότι ο αριθμός των θυμάτων έφτασε τους 15, ανάμεσά τους και μία έγκυος γυναίκα με τα δύο της παιδιά.
Ο παπάς που πυροβόλησε τον δράστη
Ο “Καπετάν 16”
Ο δράστης έφτασε στο σπίτι του και πέρασε το βράδυ στην ταράτσα. Στο χωριό επικρατούσε πανικός, καθώς κανένας δεν μπορούσε να διατυπώσει με βεβαιότητα την ταυτότητα του δράστη. Την επόμενη μέρα, μια γειτόνισσά του, τον εντόπισε αιμόφυρτο και κάλεσε την αστυνομία. Μέσα σε λίγα λεπτά είχε συλληφθεί.
Οδηγήθηκε στο Ναύπλιο, όπου διεξήχθη η δίκη. Αν και όλα έδειχναν πως δεν θα γλιτώσει την θανατική ποινή, εντούτοις καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Λέγεται πως η έδρα αποφάσισε την συγκεκριμένη ποινή, προκειμένου ο δράστης να αναλάβει καθήκοντα δήμιου, κάτι που ίσχυε μόνο για δολοφόνους με μεγάλο αριθμό θυμάτων.
Στις φυλακές του Ναυπλίου βρέθηκε συγκρατούμενος με μερικούς Μανιάτες. Όπως και σε άλλα σωφρονιστικά ιδρύματα, έτσι και εκεί ίσχυε ο άγραφος νόμος της υπεροχής αυτού με το βαρύτερο ποινικό μητρώο.
Ο Α.Λ έχοντας στο βιογραφικό του 15 νεκρούς ήταν ήδη “από τους ισχυρούς”. Όταν διέπραξε μία ακόμη δολοφονία εντός των φυλακών, ο αριθμός αυξήθηκε και απέκτησε το ψευδώνυμο “ο Καπετάν δεκάξι”.
Οι Μανιάτες βάλθηκαν να τον βγάλουν από τη μέση πιθανώς γιατί το 16ο θύμα του ήταν από τη Μάνη. Έτσι συνεννοήθηκαν με τον κουρέα τον φυλακών και στο προγραμματισμένο τους ραντεβού, τον έσφαξε με το ξυράφι.
Η λαϊκή παράδοση δημιούργησε τους εξής στίχους:
Πάνω στις Καλοκαιρινές τη μέγα πολιτεία
ο Λ. έκαμε μέγα ματοχυσία!
Πάνω στις Καλοκαιρινές αγνάντια στον Πονέντε
ο Λ. έσφαξε άτομα δεκαπέντε.
Το έγκλημα που έγινε βιβλίο και προσεχώς σειρά
Τον Ιούλιο του 2020 ο συγγραφέας Πάνος Δημάκης αποφάσισε να φωτίσει την άγνωστη ιστορία. Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα “Δεκαεπτά Κλωστές” από τις εκδόσεις Κάπα Εκδοτική, το οποίο βασίζεται στο φριχτό έγκλημα των Κυθήρων.
Ο συγγραφέας δίνει μία διαφορετική οπτική των γεγονότων, εξετάζοντας περισσότερο τους λόγους που οδήγησαν τον δράστη στη μαζική δολοφονία των συγχωριανών του.
Όπως αναφέρεται και στην περίληψη του βιβλίου πρόκειται για “μια συναρπαστική κατάδυση στον ψυχισμό ενός ανθρώπου που είχε όσα ήθελε στη ζωή του, που βασιζόταν στην αποδοχή των γύρω του και τους το ανταπέδιδε απλόχερα.
Όμως η ξαφνική απόρριψη, η συνεχιζόμενη αδικία εναντίον του και ένας ολόκληρος κόσμος που καταρρέει γύρω του τον έστρεψαν ενάντια στους συγχωριανούς τους και τον οδήγησαν στο μεγαλύτερο έγκλημα που έγινε ποτέ στην Ελλάδα”.
Το μυθιστόρημα “Δεκαεπτά Κλωστές” βασισμένο στην πραγματική ιστορία του φριχτού εγκλήματος που συγκλόνισε τα Κύθηρα το 1909. Κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική.
“Δείχνει πώς εμείς οι άνθρωποι δημιουργούμε τα τέρατα κι όταν αυτά μας χτυπούν, αναρωτιόμαστε τι κάναμε εμείς οι καλοί άνθρωποι, ώστε να υποστούμε τέτοιο πράγμα, ενώ εμείς οι ίδιοι φτιάχναμε τα τέρατά μας“, είπε ο Τσαφούλιας σε τηλεοπτική συνέντευξη για την σειρά 17 Κλωστές.
Το κείμενο βασίστηκε στις πληροφορίες του συγγραφέα Πάνου Δημάκη, τον οποίο ευχαριστούμε για την παροχή του φωτογραφικού υλικού
Η πιθανότητα να συναντήσουμε κάποιο αδέσποτο σκύλο την ώρα που περπατάμε στο δρόμο ή αθλούμαστε, είναι μεγάλη.
Κάποιοι από τους σκύλους αυτούς μπορεί να εμφανίσουν απρόβλεπτη συμπεριφορά ή να γίνουν άκρως επικίνδυνοι και μη φιλικοί. Κατά συνέπεια, υπάρχει μία προφανής και άμεση απειλή για την ανθρώπινη ζωή.
Στο συγκεκριμένο άρθρο, σας παρουσιάζουμε συστάσεις ειδικών επαγγελματιών και κυνολόγων, για το πώς μπορεί να προφυλαχτεί κανείς από τα δαγκώματα σκύλων.
Είναι κοινώς αποδεκτό ότι οι σκύλοι, όπως και άλλα είδη ζώων, αισθάνονται τον ανθρώπινο φόβο. Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να παραμείνει κανείς ψύχραιμος όταν ένας επιθετικός σκύλος του γρυλίζει ή γαβγίζει. Με το να φωνάξετε, κουνήσετε απότομα τα χέρια σας ή τρέξετε μακριά του, μπορεί να πυροδοτήσετε το κυνηγητικό του ένστικτο και να προκαλέσετε κάποια επίθεση.
Αν πετύχετε έναν σκύλο την ώρα που κάνετε τζόκινγκ, επιβραδύνετε σταδιακά, μέχρι να φτάσετε σε ταχύτητα περπατήματος. Γυρίστε από την άλλη και περπατήστε σε αντίθετη κατεύθυνση από του σκύλου, όμως συνεχίστε να τον παρακολουθείτε με την άκρη του ματιού σας.
Ακόμα, αν σταθείτε ακίνητοι με τα χέρια σας “κολλημένα” στο σώμα σας, ο σκύλος θα χάσει το ενδιαφέρον του και θα φύγει από κοντά σας.
Η άμεση οπτική επαφή με το σκύλο, μπορεί να ενισχύσει την επιθετικότητά του. Το επίμονο κοίταγμα στα μάτια του μπορεί να θεωρηθεί απειλή και του δίνετε έναν λόγο να επιτεθεί. Να έχετε στο οπτικό σας πεδίο το σκύλο, όμως αποφύγετε την άμεση οπτική επαφή μαζί του. Αυτό θα του δείξει πως δεν είστε απειλή και πιθανότατα θα αλλάξει κατεύθυνση και θα φύγει.
Στην πραγματικότητα, οποιοδήποτε αντικείμενο μπορεί να φανεί χρήσιμο. Δώστε του κάτι να μασήσει, όπως ένα παπούτσι, ένα μπουκάλι ή την τσάντα σας. Αυτό μπορεί να αποπροσανατολίσει τον σκύλο όση ώρα χρειάζεστε για να απομακρυνθείτε.
Αν ο σκύλος συνεχίσει να δρα επιθετικά, κοιτάξτε τον (χωρίς όμως οπτική επαφή) και διατάξτε τον να φύγει. Πάντα να χρησιμοποιείτε δυνατή και γεμάτη αυτοπεποίθηση (όμως όχι πολύ υψηλή και επιβλητική) φωνή. Οι πιο αποτελεσματικές διαταγές είναι το “Όχι” και το “Φύγε“, με σταθερό τόνο. Ο σκύλος θα φοβηθεί και θα φύγει.
Μία φωτογραφία της Αγάπης Πολίτη, από τη χρυσή εποχή των ’90s, δημοσίευσε στον συλλεκτικό της λογαριασμό στο instagram, η δημοσιογράφος Έλενα Μακρή-Λυμπέρη.
Η Αγάπη Πολίτη, μητέρα της Χρυσής Βαρδινογιάννη, που σήμερα παντρεύεται τον Νικόλαο Ντε Γκρες, δεν είναι άγνωστή στον φακό και στα media.
Στις δεκαετίες του ‘80 και του ‘90 ήταν μία από τις πιο πολυφωτογραφημένες Ελληνίδες. Σύζυγος τότε του Γιώργου Βαρδινογιάννη, μικρότερου αδελφού του αείμνηστου Βαρδή Βαρδινογιάννη, η Αγάπη Πολίτη ήταν τακτική φιλοξενούμενη στις κοσμικές στήλες με πρώτη και καλύτερη την exclusive εβδομάδα του Ιάκχου του Ζάχου Χατζηφωτίου στον Ταχυδρόμο.
Η παρουσία της δεν ήταν απλά κοσμική όμως καθώς ήταν ενεργή σε πολλές από τις φιλανθρωπικές και κοινωνικές δράσεις της εποχής.
Ήταν και παραμένει μία από τις ωραιότερες Ελληνίδες, με τα trademark γαλάζια μάτια και την πάντα λεπτή σιλουέτα, που της χάρισε η αγάπη για τον αθλητισμό και το βόλεϊ που έπαιζε από τα εφηβικά της χρόνια. Είχε μεγαλώσει άλλωστε σε μια οικογένεια που ο αθλητισμός ήταν τρόπος ζωής, καθώς είναι κόρη του Νίκου Πολίτη, τερματοφύλακα του Ολυμπιακού.
Στη φωτογραφία βλέπουμε την Αγάπη Πολίτη στη γαμήλια δεξίωση της Μαργαρίτας Λάτση, το 1996, να ποζάρει μαζί με την Τζέιν Φόντα.
Οι περισσότεροι τα χρησιμοποιούν ως «λύση για όλα», όμως ο ΚΟΚ προβλέπει με απόλυτη σαφήνεια πότε τα αλάρμ επιτρέπεται να ανάβουν.
Πολλοί οδηγοί θεωρούν ότι τα αλάρμ είναι ένα «πολυεργαλείο» για κάθε περίσταση, από την προειδοποίηση για κίνηση μέχρι το βολικό διπλοπαρκάρισμα. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας, όμως, είναι απόλυτα ξεκάθαρος αναφέροντας ότι η χρήση τους επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένες και αυστηρά οριοθετημένες συνθήκες.
Σύμφωνα με τον ΚΟΚ, τα αλάρμ επιτρέπεται να ενεργοποιούνται μόνο όταν το όχημα έχει ακινητοποιηθεί και αποτελεί κίνδυνο για την κυκλοφορία, όπως σε περίπτωση βλάβης, ατυχήματος ή ακινητοποίησης σε σημείο με μειωμένη ορατότητα. Εν κινήσει επιτρέπονται αποκλειστικά όταν παρουσιαστεί ξαφνικό πρόβλημα στο όχημα και υπάρχει άμεση απειλή για την ασφάλεια των άλλων χρηστών του δρόμου.
Σε κάθε άλλη περίπτωση, η χρήση τους είναι παράνομη και, σύμφωνα με το άρθρο 41, παράγραφος 5, επιβάλλεται πρόστιμο 30 ευρώ και αφαίρεση άδειας οδήγησης για 10 ημέρες.
Παρόλα αυτά, η πιο συνηθισμένη παρανόηση εμφανίζεται στα μποτιλιαρίσματα. Πολλοί οδηγοί ενεργοποιούν τα αλάρμ όταν φρενάρουν απότομα μπροστά σε μια ουρά, αλλά η νομοθεσία απαγορεύει τη χρήση του όσο το όχημα κινείται κανονικά, ακόμα κι με αυτό τον τρόπο θέλουν να ενημερώσουν άμεσα όσους έρχονται από πίσω, ότι έχουν σταματήσει πλήρως.
Ο σωστός τρόπος προειδοποίησης των οδηγών που ακολουθούν είναι να πατήσει κανείς το φρένο δύο ή τρεις φορές ώστε να αναβοσβήσουν τα φώτα πέδησης.
Τα αλάρμ επίσης δεν είναι «πάσο» για διπλοπαρκάρισμα. Η χρήση τους για να δικαιολογηθεί στάση ή στάθμευση σε σημείο που απαγορεύεται, όπως το διπλοπαρκάρισμα, παραμένει παράνομο και σύμφωνα με το άρθρο 48, παράγραφος 3, επισύρει επίσης πρόστιμο 30 ευρώ και δέκα ημέρες αφαίρεσης της άδειας οδήγησης.
Συνοψίζοντας, τα αλάρμ είναι αποκλειστικά για καταστάσεις ανάγκης. Η χρήση τους σε λάθος στιγμή μπορεί να παραπλανήσει, να αυξήσει τον κίνδυνο και φυσικά να οδηγήσει σε πρόστιμο και αφαίρεση άδειας που δεν περίμενες.
